Gdzie… ja jestem?
Co się działo od tamtej pory?
Umarłem?
Czy to rzeczywistość?
Czy piekło?
ODCINEK 12 ŚWIATEŁKO W CIEMNOŚCI
Teraz skup się na wizualizacji.
Opuścisz teraz swoje ciało.
Twoja dusza się od niego oddzieli i wejdzie w ciało pana Kudo.
Spróbuj odszukać w nim jego duszę.
Tak.
Panienko Miyo… Proszę uważać.
Wiem, że dasz radę, Miyo-chan.
Panienko Miyo…
Wszyscy w ciebie wierzymy, bo bardzo nam na tobie zależy.
Jesteś gotowa?
Tak.
Na pewno wrócę…
z moim przyszłym mężem.
Jestem gotowa.
Panie…
To wygląda jak…
dom Saimorich…
Makabreski, które zostały zniszczone, odradzają się jedna po drugiej.
Byłem z Godo i resztą, ale teraz ich nie ma…
Co to za miejsce?
Z pewnością nie należy do świata śmiertelników.
Wiem tylko…
że nie mogę tu umrzeć.
Panie…
Miyo!
Miyo! Gdzie jesteś?
Odezwij się, jeśli tu jesteś!
Miyo!
Gdzie mój przyszły mąż?
Kto tam?
Jest tam kto?
Tutaj…
Chwileczkę!
Czemu…
Tutaj.
Poczekaj!
Jesteś…
Złap mnie, jeśli potrafisz.
Co… to jest?
Tędy.
Muszę szybko znaleźć mojego przyszłego męża.
Te drzwi…
Poznaję je.
Czy ty jesteś…
mną?
Miyo…
Muszę do niej iść.
Miałem odbić Miyo.
Jestem żałosny.
Muszę się z nią zobaczyć… i ją przeprosić.
Ale…
czy będę w stanie?
Nie, muszę!
Nie dam się tu uwięzić.
Nie mogę jeszcze umrzeć!
Co tu robisz?
Nie zobaczysz go.
Dlaczego?
Nie jesteś dla niego… dość dobra.
Zostaniesz sama.
Na zawsze.
Bo tak będzie ci łatwiej.
Tak do tej pory żyłaś.
W głębi serca o tym wiesz, prawda?
Okazał ci tyle dobroci.
A ty ją odrzuciłaś
i go zraniłaś.
Przez ciebie jest teraz na skraju śmierci.
Każdego, kto się z tobą zetknie…
spotyka nieszczęście.
Dlatego…
nie powinnaś z nim być.
Może masz rację.
W wielu aspektach jestem do niczego.
Chciałam się zmienić i przestać tak o sobie myśleć.
Jak powiedziałaś, nie jestem dość dobra, by z nim być.
Też tak sądziłam.
Ale…
już tak nie sądzę.
Odkąd masz nadprzyrodzoną moc?
To nieistotne.
Dzięki ludziom wokół, którym na mnie zależy,
czuję, że mogę z nim być.
Nie kłam.
Myślisz, że łatwiej jest
zostać samej.
Nie. To nieprawda.
Nie kłam!
Po śmierci matki każdy dzień był piekłem.
Dlatego po pewnym czasie
twoje serce skamieniało, byś nic już nie czuła.
Nie było innej drogi.
To był jedyny sposób na życie.
Myślałam, że tak jest.
Ale… wierzę, że mogę się zmienić.
Za późno na zmianę!
Zawsze poddawałaś się w każdej najdrobniejszej kwestii!
Ale… postanowiłam już się nie poddawać!
To niemożliwe!
Wcale nie!
To niemożliwe!
Poddanie się jest łatwe!
Nie zostaniesz dzięki temu zraniona!
Taka właśnie jesteś.
Zraniłaś jego uczucia,
żeby nie dać zranić siebie!
Dlatego muszę go przeprosić.
Mój przyszły mąż zawsze był po mojej stronie.
On we mnie wierzył,
ale ja w siebie nie wierzyłam.
Bałam się, że zostanę zraniona.
To wszystko moja wina.
Nie zbliżaj się!
Możliwość bycia zranioną jest straszna…
ale nie chcę już uciekać.
Wierzę w mojego przyszłego męża.
A ponieważ on wierzy we mnie,
ja w siebie też uwierzę.
Ja…
chcę być przy nim!
Znajdę go i sprowadzę z powrotem,
żebyśmy mogli żyć razem szczęśliwie.
Mam nadzieję, że… ci się uda.
To jego sznurek kumihimo.
Panie!
Miyo…
Odsuń się!
Co to…
Panie.
Zabiorę cię do domu.
Miyo…
Panie!
Jesteś ciężko ranny…
Nie przejmuj się.
To tylko draśnięcie.
Najważniejsze…
Hej, wy.
Wasza Królewska Mość!
Jak wygląda sytuacja?
Panie.
Pojawiła się dziewczyna z rodu Usuba.
Cholerni Usubowie…
Wasza Królewska Mość, proszę odpoczywać.
W tej chwili priorytetem jest wyeliminowanie rodu Kudo,
który nam zagraża, i mocy snowidzenia.
Miyo.
Panie.
Złap mnie za rękę.
Za rękę?
Czy możesz…
we mnie uwierzyć?
Oczywiście.
Wróćmy do domu… razem!
Tak.
Gińcie!
Kiyoko Kudo!
Miyo Saimori!
Miyo! Nadchodzą!
Wredne szczury!
Znikajcie!
Gdzie jesteśmy?
Miyo…
Ja miałem chronić ciebie,
a to ty uratowałaś mnie.
Panie, to to…
Ten sznurek kumihimo
mnie do ciebie doprowadził.
A więc to tak…
Myślałem, że zgubiłem go w walce.
Zawiążę ci go.
Możesz się schylić?
Tak. Dziękuję.
Proszę, gotowe.
Dziękuję.
Panie?
Tak?
W domu Usubów zapytano mnie, co chcę zrobić.
Powiedziałam, że nie wiem.
Pamiętasz?
Tak.
To było kłamstwo.
Przepraszam.
Nie.
To ja powinienem przeprosić.
Słucham?
Nie chciałem cię zranić,
ale straciłem nad sobą panowanie i powiedziałem coś nierozsądnego.
Bardzo przepraszam.
Nic się nie stało.
Ja… chcę z tobą być, panie.
Miyo.
Pozwól mi zostać z tobą na zawsze.
Zawsze tego chciałem.
Jeśli nie przeszkadza ci to, jaki jestem, bądź przy mnie.
Tak.
Oczywiście.
Dobrze.
Nie wiem, co bym zrobił, gdybyś odmówiła.
Nigdy bym nie odmówiła.
Kiyoka?!
Panienko Miyo!
- Komandorze! - Panie Kudo!
- Miyo! - Komandorze!
- Kiyoka! - Miyo!
Miyo!
Wszyscy…
Panie,
wszyscy czekają.
Wracajmy.
Dobrze.
- Komandorze! - Paniczu!
Miyo-chan!
Komandorze! Obudź się!
- Miyo! - Komandorze!
Miyo-chan…
Co za ulga…
Panienko Miyo…
Komandorze!
Czy my… wróciliśmy?
Tak.
Tak się o was martwiliśmy!
Przepraszam… że musieliście się martwić.
Panie…
Nie płacz.
Komandorze!
Tak się cieszę, że nic ci nie jest!
Godo!
Puść! Dusisz mnie!
Arata!
Wracasz do domu?
Nie mam tu już nic do roboty,
więc się usuwam.
Nie wiem, co powiedzieć o tym wszystkim, ale…
Nie mówmy o tym.
Zrobiłem to, co chciałem.
Ale
ja wciąż nie mogę…
wrócić z tobą do domu Usubów.
Przepraszam.
Nie przepraszaj za coś takiego.
Jesteś naszą rodziną.
Arata Tsuruki…
pewnego dnia poproszę o rewanż.
I nie przegram.
Dobrze. Ja zawsze jestem gotowy.
Do tego czasu…
Co? Niemożliwe…
Mikado stracił już moc objawień.
Zawładnął nim strach przed niemożliwością
spojrzenia w przyszłość.
Popełnił grzech, otwierając Grobowiec i narażając życie wielu ludzi…
Kiedyś będziemy musieli…
pociągnąć go do odpowiedzialności.
Mam wrażenie, że nie było nas przez długi czas.
Tak.
Witaj w domu, panie.
Dobrze być w domu, Miyo.
Moje codzienne życie odzyskało spokój.
Niespokojne noce pełne koszmarów stały się przeszłością.
W końcu możemy razem jeść,
rozmawiając o błahostkach.
Czas, który mogę spędzać z moim przyszłym mężem…
to właśnie jest dla mnie szczęście.
Coraz bardziej zdaję sobie z tego sprawę.
KILKA DNI PÓŹNIEJ
Spokojne dni szybko minęły.
Zanim się obejrzałam,
nadszedł dzień próby umiejętności, których nauczyła mnie
pani Hazuki.
PRZYJĘCIE! POWODZENIA!
Miyo.
Panie.
Dziękuję za cierpliwość.
Panie?
Jak wyglądam?
Wyglądasz pięknie.
Bardzo dziękuję.
Ty też wyglądasz szykownie.
Co ty mówisz?
Przepraszam.
Idziemy?
Tak.
Miyo.
Zapytam cię jeszcze raz dla pewności, skoro już nie jesteśmy we śnie.
Wiem, że bywam nieznośny,
ale wyjdziesz za mnie?
Nie jesteś nieznośny.
Ja jestem bardziej…
A ty?
Nie będziesz żałować tej decyzji?
Wykluczone.
To ja cię wybrałem.
Wiem, że nie mam doświadczenia,
ale to będzie dla mnie zaszczyt.
Dla mnie też. To będzie zaszczyt.
Napisy: Agnieszka Żurek