Nasaan ako?
Ano na ba'ng nangyari?
Patay na ba ako?
Totoo ba 'to?
O impiyerno ito?
KABANATA 12 LIWANAG SA DILIM
Isaisip mo ito nang husto.
Aalis ka sa katawan mo ngayon.
Hihiwalay ang kaluluwa mo at papasok sa katawan ni G. Kudo.
Kapag nakapasok ka na, subukan mong hanapin ang kaluluwa niya.
Opo.
Bb. Miyo, mag-iingat ka.
Miyo, alam kong kaya mo 'to.
Bb. Miyo. Bb. Miyo…
Naniniwala kaming lahat dahil nagmamalasakit kami sa 'yo.
Handa ka na ba?
Opo.
Babalik ako
kasama ang mapapangasawa ko.
Handa na ako.
Senyorito…
Parang ito ang bahay ng mga Saimori…
Isa-isang lumilitaw ulit ang mga Igyou na napatay.
Kasama ko sina Godo kanina, pero ngayon wala na sila…
Anong lugar 'to?
Hindi ito ang mundo ng mga buhay.
Pero kung nasaan man ako, hindi ako rito mamamatay.
Senyorito…
Miyo.
Miyo! Nasaan ka?
Kung nandito ka, sumagot ka!
Miyo!
Nasaan ang mapapangasawa ko?
Sino 'yan?
May tao ba riyan?
Dito…
Sandali lang!
Bakit?
Dito, dito…
Saglit!
Ikaw si…
Habulin mo ako kung kaya mo.
Ano ito?
Dito tayo.
Kailangan kong bilisan at hanapin ang mapapangasawa ko.
Naaalala ko…
ang pintong ito.
Ikaw ba…
ay ako?
Miyo…
Kailangan ko siyang puntahan!
Iuuwi ko na sana si Miyo.
Napakahina ko ba?
Kailangan ko siyang makita ulit at humingi ng tawad.
Pero magagawa ko ba?
Hindi, kailangan kong gawin.
Hindi ako puwedeng makulong sa lugar na gaya nito.
Hindi pa ako puwedeng mamatay!
Ano'ng ginagawa mo rito?
Hindi mo siya makikita.
Bakit?
Hindi ka bagay sa kaniya.
Mabubuhay ka nang mag-isa.
Habang-buhay.
Dahil mas madali 'to para sa 'yo.
Ganiyan ka namumuhay hanggang ngayon.
'Yon ang nasa puso mo, di ba?
Binigyan ka niya ng labis na kabutihan.
Tinanggihan mo lang
at nasaktan siya.
Nang dahil sa 'yo, nasa bingit siya ngayon ng kamatayan.
Napapahamak mo ang lahat…
ng nakakasama mo.
Kaya, ikaw…
hindi mo siya dapat makasama.
Baka nga tama ka.
May kakulangan ako sa maraming paraan.
Gusto kong magbago at ayoko nang mabigo.
Sabi mo nga, hindi ako bagay sa kaniya.
Akala ko rin.
Pero…
hindi na ngayon.
Mula nang magkaroon ka ng mahiwagang kakayahan?
Hindi na 'yon mahalaga.
Salamat sa mga nagmamalasakit sa 'kin,
pakiramdam ko makabubuti sa 'kin na makasama ko siya.
Huwag ka magsinungaling.
Naisip mo na mas madali nang mag-isa.
Hindi. Hindi 'yan totoo.
Huwag ka magsinungaling!
Pagkatapos mamatay ni Nanay, naging impiyerno ang buhay.
Kaya hindi nagtagal,
ginawa mong manhid ang puso mo para wala ka nang maramdaman.
Walang ibang paraan.
'Yon lang ang paraan para mabuhay.
Akala ko 'yon na ang buhay ko, ang mamuhay ng gano'n.
Pero naniniwala akong kaya kong magbago.
Huli na para magbago!
Hindi ba't palagi kang sumusuko kahit sa maliliit na bagay?
Pero ayoko nang sumuko!
Imposible!
Hindi 'yon imposible!
Imposible 'yan!
Madaling sumuko
at hindi ka pa masasaktan!
'Yon ang totoong ikaw.
Sinaktan mo ang damdamin niya
para hindi ka masaktan!
Kaya nga kailangan kong humingi ng tawad sa kaniya.
Palagi akong sinusuportahan ng mapapangasawa ko.
Kahit naniwala siya sa 'kin,
wala pa rin akong tiwala sa sarili ko.
Natatakot akong masaktan.
Kasalanan ko ang lahat.
Huwag kang lalapit!
Nakakatakot ang posibilidad na masaktan…
pero hindi ko na ito tatakasan.
Naniniwala ako sa mapapangasawa ko.
At dahil naniniwala siya sa 'kin,
maniniwala rin ako sa sarili ko.
Gusto ko…
gusto ko siyang makasama!
Hahanapin ko siya at ibabalik…
para mabuhay kami nang masaya.
Sana magawa mo.
Ang kumihimo ni senyorito.
Senyorito.
Senyorito!
Miyo?
Diyan ka lang!
Ano ito?
Senyorito.
Nandito ako para sunduin ka.
Miyo…
Senyorito!
Malala ang sugat mo…
Huwag ka mag-alala.
Galos lang 'yan.
Higit sa lahat…
Ikaw!
Kamahalan!
Kumusta ang sitwasyon?
Kamahalan.
Isang babae na tila mula sa pamilya Usuba ang dumating.
Lintik na Usuba…
Kamahalan, magpahinga na po kayo.
Importante para sa 'tin na patalsikin ang pamilyang Kudo,
na siya ring banta sa 'tin maging ang Kapangyarihang Yumemi.
Miyo.
Senyorito.
Hawakan mo ang kamay ko.
Ang kamay mo?
Puwede ka bang…
magtiwala sa 'kin?
Oo naman.
Umuwi na tayo nang magkasama.
Sige.
Katapusan mo na!
Kiyoka Kudo!
Miyo Saimori!
Miyo! Hayan na!
Mga lintik kayo!
Maglaho ka!
Nasaan tayo?
Miyo…
Kahit tungkulin ko ang protektahan ka,
mukhang ako ang iniligtas mo.
Senyorito, para sa 'yo…
Itong tali na kumihimo ang nagturo sa 'kin kung nasaan ka.
'Yan pala ang dahilan…
Akala ko talo na ako sa laban.
Itatali ko ito sa 'yo.
Maaari bang ikaw ay yumuko?
Sige, salamat.
Hayan, tapos na.
Salamat.
Senyorito.
Sa bahay ng mga Usuba, tinanong mo ako kung ano'ng gusto kong gawin
at sabi ko, "Hindi ko alam."
Naaalala mo ba?
Oo.
No'ng sinabi kong hindi ko alam, nagsinungaling ako.
Humihingi ako ng tawad.
Hindi.
Ako ang dapat humingi ng tawad.
Ano?
Hindi ko sinasadyang saktan ka,
pero nag-init ang ulo ko at nakapagsalita ako ng hindi maganda.
Patawad talaga.
Di n'yo kailangan humingi ng tawad.
Gusto kong makasama ka, senyorito.
Miyo.
Pakiusap, payagan mo akong makasama ka.
'Yan talaga ang gusto ko.
Kung ayos lang sa 'yo ang isang gaya ko, gusto kitang makasama.
Sige.
Oo naman.
Mabuti naman.
Hindi ko alam ang gagawin ko kung tumanggi ka.
Hinding-hindi ako tatanggi.
Kiyoka?
Bb. Miyo!
-Kumander! -G. Kudo!
-Miyo! -Kumander!
-Kiyoka! -Miyo!
Miyo!
Silang lahat…
Senyorito, naghihintay na ang lahat.
Bumalik na tayo.
Sige, umuwi na tayo.
-Kumander! -Senyorito!
Miyo!
Kumander! Gising na!
-Miyo! -Kumander!
Miyo…
Naku, salamat naman…
Bb. Miyo…
Kumander!
Nakabalik na ba kami?
Oo.
Nag-alala kami sa 'yo.
Pasensiya na dahil pinag-alala kita.
Senyorito…
Naku, huwag kang umiyak.
Kumander!
Masaya ako dahil nagising ka!
Uy, Godo!
Huwag kang kumapit sa akin! Nakakasakal!
Arata!
Uuwi ka na ba?
Tapos na ang trabaho ko rito,
kaya aalis na ako.
Hindi ko talaga alam ang sasabihin ko sa mga nangyari pero…
Huwag mo na intindihin 'yon.
Ginawa ko lang ang gusto kong gawin.
Pero hindi pa rin ako…
makakasama pabalik sa bahay ng mga Usuba.
Pasensiya na.
Huwag mong ihingi ng tawad ang mga ganitong bagay.
Pamilya ka namin.
Arata Tsuruki…
Hihiling ako ng isa pang duwelo sa susunod.
Hindi na ako magpapatalo.
Sige. Maghahanda ako anumang oras.
Maghihintay ako.
Ano? Hindi 'yon puwede…
Tuluyan nang nawala ang kakayahan ni Mikado sa pagkakaroon ng pangitain.
Dahil di na niya makikita pa ang hinaharap,
labis na nakaapekto ito kay Mikado.
Nagkasala siya dahil binuksan niya ang Libingan at nanganib ang mga tao…
Dahil doon, titiyakin namin na…
pagsisihan niya 'to balang-araw.
Parang ang tagal nating nawala.
Oo nga.
Maligayang pagdating, senyorito.
Salamat. Buti na lang at nakauwi na ako, Miyo.
Muling natahimik ang buhay ko.
Hindi na ako ginugulo ng mga bangungot
at sabay na kaming kumakain ng mapapangasawa ko
habang nagkukuwentuhan ng kung ano-ano.
Ang mga oras na nakakasama ko ang aking mapapangasawa
ay ang aking tunay na kaligayahan.
Lalong lumalim ang nararamdaman ko sa kaniya.
MAKALIPAS ANG ILANG ARAW
Mabilis lumipas ang mga mapapayapang araw.
At bago ko pa napansin,
dumating na ang araw na dapat kong subukan
ang mga natutuhan ko kay Bb. Hazuki.
ARAW NG KASIYAHAN! GALINGAN MO, MIYO!
Miyo.
Senyorito.
Salamat sa paghihintay.
A, oo.
Senyorito?
Kumusta ang hitsura ko?
Ang ganda mo.
Maraming salamat.
Napakaguwapo mo rin, senyorito.
Bakit bigla mo 'yang sinasabi?
Pasensiya na.
Pasok na ba tayo?
Sige.
Miyo.
Sisiguraduhin ko lang, gusto kong tanungin kung ano'ng sinabi ko sa 'yo sa panaginip.
Alam kong sakit ako sa ulo.
Pero magpapakasal ka ba sa 'kin?
Hindi, hindi ka sakit sa ulo.
Ako talaga ang sakit sa ulo…
Ikaw ba?
Hindi ka ba magsisisi sa desisyon mo?
Hindi ko 'to pagsisisihan.
Ako mismo ang pumili sa 'yo.
Alam kong hindi ako mahusay sa anumang bagay,
kaya isa itong karangalan.
Gano'n din ako. Isa itong karangalan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Dulce Valdoz