Πού είμαι;
Τι συνέβη όλη αυτήν την ώρα;
Είμαι νεκρός;
Είναι αυτή η πραγματικότητα;
Ή είμαι στην Κόλαση;
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 12 ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
Τώρα πρέπει να συγκεντρωθείς.
Θα αφήσεις το σώμα σου.
Η ψυχή σου θα απελευθερωθεί και θα μπει στο σώμα του κου Κούντο.
Όταν μπεις εκεί, ψάξε για την ψυχή του.
Ναι.
Κυρία Μίγιο, να προσέχεις.
Μίγιο, το ξέρω ότι μπορείς.
Κυρία Μίγιο…
Όλοι εδώ πιστεύουν σ' εσένα, επειδή όλοι νοιαζόμαστε για σένα.
Είσαι έτοιμη;
Ναι.
Θα επιστρέψω
με τον μέλλοντα σύζυγό μου.
Είμαι έτοιμη.
Κύριε…
Αυτό μοιάζει…
Το σπίτι των Σαϊμόρι…
Οι Γκροτέσκοι που σκοτώθηκαν εμφανίζονται ξανά ένας ένας.
Ήμουν με τον Γκόντο, μα τώρα είμαι μόνος…
Τι είναι αυτό το μέρος;
Σίγουρα όχι ο κόσμος των θνητών.
Ξέρω μόνο
πως όπου κι αν είμαι, δεν πρέπει να πεθάνω εδώ.
Κύριε…
Μίγιο!
Μίγιο! Πού είσαι;
Αν είσαι εδώ, απάντησέ μου!
Μίγιο!
Πού είναι ο μνηστήρας μου;
Ποια είσαι;
Είναι κανείς εδώ;
Εδώ.
Μια στιγμή!
Γιατί…
Εδώ. Εδώ πέρα.
Περίμενε!
Είσαι…
Πιάσε με αν μπορείς.
Τι είναι αυτό;
Από δω.
Πρέπει να βρω τον μνηστήρα μου.
Αυτή η πόρτα…
Την ξέρω.
Είσαι…
εγώ;
Μίγιο…
Πρέπει να πάω κοντά της.
Ήθελα να φέρω πίσω τη Μίγιο.
Δεν είμαι αξιολύπητος;
Πρέπει να την ξαναδώ. Να της ζητήσω συγγνώμη.
Όμως,
θα τα καταφέρω, άραγε;
Πρέπει να τα καταφέρω!
Δεν πρέπει να παγιδευτώ εδώ πέρα.
Δεν πρέπει να πεθάνω!
Τι κάνεις εδώ;
Δεν θα τον δεις.
Γιατί;
Δεν είσαι αρκετά καλή γι' αυτόν.
Θα μείνεις μόνη.
Για πάντα.
Αυτό είναι το πιο εύκολο για σένα.
Έτσι έζησες όλη σου τη ζωή.
Το ξέρεις αυτό βαθιά μέσα σου, έτσι;
Σου έδειξε τόση καλοσύνη.
Κι εσύ την αρνήθηκες
και τον πλήγωσες.
Εξαιτίας σου, τώρα περιφέρεται στο χείλος του θανάτου.
Όποιον συναντάς
τον βρίσκει κάτι κακό.
Γι' αυτό,
δεν πρέπει να είσαι μαζί του.
Μπορεί να έχεις δίκιο.
Είμαι μια αποτυχημένη.
Μα θέλω να αλλάξω και να πάψω να με θεωρώ αποτυχημένη.
Όπως είπες κι εσύ, δεν είμαι αρκετά καλή για να είμαι μαζί του.
Αυτό νόμιζα κι εγώ.
Αλλά
δεν είναι έτσι πια.
Επειδή απέκτησες δυνάμεις;
Δεν έχει σημασία αυτό.
Έχω ανθρώπους γύρω μου που νοιάζονται για μένα
και νιώθω ότι μπορώ να είμαι δίπλα του.
Μη λες ψέματα.
Κι εσύ πιστεύεις ότι είναι πιο εύκολο
να μείνεις μόνη.
Όχι. Δεν είναι έτσι.
Μη λες ψέματα!
Απ' όταν πέθανε η μητέρα, ζούμε μια κόλαση.
Πολύ σύντομα,
κλείδωσες την καρδιά σου ώστε να μη νιώθεις τίποτα.
Δεν υπήρχε άλλος τρόπος.
Μόνο έτσι θα μπορούσες να ζήσεις.
Νόμιζα ότι αυτή θα ήταν η ζωή μου. Ότι μόνο έτσι θα ζούσα.
Αλλά τώρα πιστεύω ότι μπορώ ν' αλλάξω.
Είναι πολύ αργά!
Όλα τα παρατάς με το παραμικρό. Έτσι δεν είναι;
Αποφάσισα να μην παρατάω τίποτα πια!
Δεν μπορείς!
Μπορώ!
Δεν μπορείς!
Το να τα παρατάς είναι εύκολο.
Δεν μπορείς να πληγωθείς έτσι!
Έτσι είσαι.
Τον πλήγωσες
για να μην πληγωθείς εσύ!
Γι' αυτό πρέπει να του ζητήσω συγγνώμη.
Ο μνηστήρας μου ήταν πάντα δίπλα μου.
Εκείνος πίστευε σ' εμένα,
την ώρα που δεν πίστευα εγώ.
Φοβόμουν μην πληγωθώ.
Εγώ φταίω για όλα.
Μη με πλησιάζεις!
Φοβάμαι ότι μπορεί να πληγωθώ,
αλλά δεν θα το σκάσω ποτέ ξανά.
Πιστεύω στον μέλλοντα σύζυγό μου.
Κι επειδή εκείνος πιστεύει σ' εμένα,
θα πιστέψω κι εγώ στον εαυτό μου.
Θέλω
να είμαι δίπλα του!
Θα τον βρω και θα τον φέρω πίσω.
Θα ζήσω ευτυχισμένη μαζί του.
Ελπίζω να τα καταφέρεις.
Είναι το κουμιχίμο, το κορδόνι του.
Κύριε!
Μίγιο;
Κάντε πίσω!
Τι είναι αυτό;
Κύριε.
Ήρθα να σας πάρω σπίτι.
Μίγιο…
Κύριε!
Είστε τραυματισμένος.
Μην ανησυχείς.
Μια γρατζουνιά είναι.
Βασικά…
Εσείς εκεί.
Μεγαλειότατε!
Πώς είναι η κατάσταση;
Μεγαλειότατε.
Εμφανίστηκε ένα κορίτσι της οικογένειας Ουσούμπα.
Καταραμένοι Ουσούμπα…
Μεγαλειότατε, πρέπει να αναπαυτείτε.
Προτεραιότητά μας είναι να εξολοθρεύσουμε
την οικογένεια Κούντο που μας απειλεί. Όπως και τη δύναμη της Ονειρόρασης.
Μίγιο.
Κύριε.
Σας παρακαλώ, πιάστε το χέρι μου.
Το χέρι σου;
Μπορείτε
να πιστέψετε σ' εμένα;
Φυσικά.
Πάμε σπίτι. Μαζί!
Ναι.
Εξαφανίσου!
Κιγιόκα Κούντο!
Μίγιο Σαϊμόρι!
Μίγιο! Έρχεται!
Απαίσια ποντίκια!
Χάσου!
Πού είμαστε;
Μίγιο.
Αντί να σε προστατεύσω εγώ,
με έσωσες εσύ.
Κύριε, αυτό…
Είναι το κουμιχίμο
που με οδήγησε σ' εσάς.
Ώστε έτσι…
Νόμιζα ότι το έχασα στη μάχη.
Θα σας το δέσω.
Μπορείτε να σκύψετε;
Ναι, ευχαριστώ.
Ορίστε, έτοιμο.
Ευχαριστώ.
Κύριε;
Στο σπίτι των Ουσούμπα, με ρώτησαν τι θέλω να κάνω.
Και απάντησα "Δεν ξέρω".
Το θυμάστε;
Ναι.
Ήταν ψέμα ότι δεν ήξερα.
Λυπάμαι πολύ.
Όχι.
Εγώ πρέπει να ζητήσω συγγνώμη.
Ορίστε;
Δεν ήθελα να σε πληγώσω,
μα έχασα την ψυχραιμία μου και μίλησα παράλογα.
Σου ζητώ ειλικρινά συγγνώμη.
Δεν πειράζει.
Θέλω μόνο να είμαι μαζί σας.
Μίγιο.
Αφήστε με να μείνω για πάντα μαζί σας.
Δεν θέλησα ποτέ κάτι άλλο.
Αν η παρουσία μου δεν σε πειράζει, θα ήθελα να μείνεις μαζί μου.
Ναι.
Φυσικά.
Ωραία.
Δεν ξέρω τι θα έκανα αν με αρνιόσουν.
Δεν υπήρχε περίπτωση να αρνηθώ.
Κιγιόκα;
Κυρία Μίγιο!
-Διοικητά! -Κύριε Κούντο!
-Μίγιο! -Διοικητά!
-Κιγιόκα! -Μίγιο!
Μίγιο!
Είναι όλοι…
Κύριε,
σας περιμένουν.
Πάμε πίσω μαζί.
Ναι, πάμε.
-Διοικητά! -Νεαρέ κύριε!
Μίγιο!
Διοικητά! Ξυπνήστε!
-Μίγιο! -Διοικητά!
Μίγιο…
Χάρηκα τόσο πολύ…
Μίγιο…
Διοικητά!
Είμαστε πίσω;
Ναι.
Ανησυχήσαμε πάρα πολύ!
Λυπάμαι που σας έκανα ν' ανησυχήσετε.
Κύριε…
Θεέ μου, μην κλαις.
Διοικητά!
Πόσο χαίρομαι που είστε καλά!
Γκόντο!
Μην κολλάς πάνω μου! Με πνίγεις!
Αράτα!
Επιστρέφεις σπίτι;
Φαίνεται πως η δουλειά μου εδώ τελείωσε.
Οπότε λέω να φύγω.
Δεν ξέρω τι να πω για όλα αυτά, αλλά…
Δεν χρειάζεται να πεις κάτι.
Έκανα αυτό που ήθελα.
Αλλά
και πάλι δεν μπορώ
να γυρίσω στο σπίτι των Ουσούμπα μαζί σου.
Λυπάμαι πολύ.
Μη ζητάς συγγνώμη γι' αυτό.
Είσαι οικογένειά μας.
Αράτα Τσουρούκι.
Κάποια μέρα θα σου ζητήσω τη ρεβάνς.
Και δεν θα χάσω ξανά.
Πολύ καλά. Θα είμαι έτοιμος.
Μέχρι τότε…
Τι; Δεν μπορεί…
Ο Μικάντο έχασε τη δύναμη της αποκάλυψης.
Δεν μπορεί να δει το μέλλον κι ο φόβος
τον έχει κυριεύσει.
Αμάρτησε ανοίγοντας το Μνήμα κι έβαλε ανθρώπους σε κίνδυνο.
Πρέπει
να πληρώσει γι' αυτό κάποια μέρα.
Νιώθω σαν να λείψαμε πολύ καιρό.
Όντως.
Καλώς ήρθατε.
Χαίρομαι που γύρισα σπίτι, Μίγιο.
Έτσι, η καθημερινότητά μου απέκτησε ξανά ηρεμία.
Οι ανήσυχες νύχτες με τους εφιάλτες ανήκουν πια στο παρελθόν.
Και τώρα μπορούμε επιτέλους να τρώμε μαζί
και να συζητάμε ασήμαντα πράγματα.
Ο χρόνος που περνάω με τον μέλλοντα σύζυγό μου
είναι ευτυχία για μένα.
Αυτές τις μέρες, το νιώθω ακόμα πιο έντονα.
ΑΡΚΕΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Οι ήσυχες μέρες πέρασαν γρήγορα.
Και πριν το καταλάβω,
η μέρα που θα δοκίμαζα όσα έμαθα από την κα Χαζούκι
έφτασε.
ΠΑΡΤΙ! ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ, ΜΙΓΙΟ!
Μίγιο.
Κύριε.
Ευχαριστώ που περιμένατε.
Ναι.
Κύριε;
Πώς είμαι;
Είσαι πανέμορφη.
Ευχαριστώ πολύ.
Κι εσείς είστε γοητευτικός.
Τι είναι αυτά που λες έτσι ξαφνικά;
Συγγνώμη.
Πάμε;
Ναι.
Μίγιο.
Τώρα που δεν είμαστε σε όνειρο, θέλω να σε ρωτήσω ξανά.
Ξέρω ότι δεν είμαι εύκολος άνθρωπος.
Αλλά θα με παντρευτείς;
Δεν είστε καθόλου δύσκολος.
Εγώ είμαι μεγαλύτερος μπελάς…
Κι εσείς;
Μήπως το μετανιώσετε;
Αποκλείεται να το μετανιώσω.
Εγώ σε διάλεξα.
Ξέρω ότι είμαι άπειρη,
αλλά είναι τιμή μου.
Παρομοίως. Δική μου τιμή.
Υποτιτλισμός: Αλέξης Γραμμένος