‎ที่นี่คือ…
‎เอ๊ะ
‎ใครก็ได้
‎ใครก็ได้ ช่วยที ใครก็ได้
‎ตายจริงท่านพี่ ตื่นแล้วสินะ
‎รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
‎ฝันดีหรือเปล่า
‎(ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข)
‎(ตอนที่ 6 ความแน่วแน่และสายฟ้าฟาด)
‎เร็วกว่านี้หน่อยครับ
‎ใจร้อนไปสถานการณ์ก็ไม่เปลี่ยนหรอก
‎สงบสติอารมณ์หน่อยเถอะ
‎ใจเย็นน่าดูเลยนะครับ ทั้งที่ตอนนี้คู่หมั้นคุณ
‎กำลังเจอกับอะไรบ้างก็ไม่รู้
‎แน่ใจจริงๆ ใช่ไหม
‎ครับ มิโยะ…
‎น่าจะอยู่ที่คฤหาสน์ไซโมริ
‎เห็นไม่ตื่นสักที ก็นึกว่าหัวใจหยุดเต้นไปแล้วซะอีก
‎ทำไมถึงทำเรื่องแบบนี้
‎น่าโมโหจริงๆ
‎อย่างเธอควรเจียมตัวเป็นคนรับใช้ ‎ไม่ก็เน่าตายอยู่ข้างทางไปซะ
‎นังเด็กไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
‎เธอต้องถอนตัว ‎จากการเป็นคู่หมั้นของท่านคุโดเดี๋ยวนี้
‎ฟังให้ดีนะ
‎เธอต้องเป็นคนบอกท่านคุโดเองว่า ‎"ขอปฏิเสธการสู่ขอค่ะ"
‎การที่ท่านพี่เป็นภรรยาของท่านคุโด ‎คงเป็นภาระที่หนักหนาเกินไปจริงๆ แหละนะ
‎เล่นใส่กิโมโนสวยๆ แบบนั้น
‎ไม่คิดว่ามันเกินตัวไปหน่อยเหรอ
‎นี่ สัญญามาสิว่าจะปฏิเสธ
‎ไม่งั้นฉันคงจะต้องช่วย
‎ตัดเย็บกิโมโนที่แสนสำคัญซะใหม่ ‎ให้มันดูสมกับคนอย่างท่านพี่
‎ทีขอให้เขาซื้อกิโมโนราคาแพงขนาดนี้ ‎ยังทำได้เลย
‎เรื่องยกเลิกการสู่ขอก็คงไม่ยากใช่ไหมล่ะ
‎พอฉันหมั้นกับท่านคุโดแล้ว
‎ฉันจะคืนคุณโคจิให้ท่านพี่เอง
‎เอาล่ะ ท่านพี่
‎ต้องพูดกับท่านคุโดว่ายังไงนะ
‎หยุด…
‎หยุดเหรอ
‎หยุดนะ
‎- ไม่นะ ‎- ไม่ใช่สักหน่อย
‎- ไม่นะ ‎- ที่ฉันอยากได้ยินไม่ใช่คำนั้น
‎ขอฟังจากปากท่านพี่ให้ชัดๆ ได้ไหม
‎ว่าขอปฏิเสธ…
‎การสู่ขอ
‎ทำไมกัน
‎ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะ
‎การยอมแพ้ไปเลยตอนนี้คงเป็นเรื่องง่าย
‎แต่มีแค่เรื่องนี้…
‎มีแค่เรื่องนี้ที่เราไม่อยากยกให้ใครทั้งนั้น
‎เป็นอะไรไป เปล่งเสียงไม่ออกเหรอ
‎ท่านพี่นี่ไม่ได้เรื่องจริงๆ เลยนะ
‎ไม่ยอม…
‎ไม่ยอมหรอกค่ะ
‎ฉันทำตามคำขอนั้น…
‎ไม่ได้หรอก
‎อวดดีนักนะ
‎นังเด็กนี่
‎ท่านแม่
‎ให้หนูจัดการเถอะ
‎ท่านพี่นี่เหมาะกับการอยู่บนพื้นจริงๆ นั่นแหละ
‎นี่ ท่านพี่เป็นคนไร้ค่าไม่ใช่หรือไง
‎ไม่มีเนตรทิพย์หรือข้อดีอะไรสักอย่าง ‎ไม่เหมือนกับฉัน
‎ความอับอายของตระกูลอย่างท่านพี่ ‎จะไปเป็นภรรยาท่านคุโดน่ะเหรอ
‎มันผิดพลาดมาตั้งแต่แรกแล้ว
‎- เฮ้ย เปิดเดี๋ยวนี้นะ ‎- ไม่คิดว่ามันเยี่ยมไปเลยเหรอ ท่านพี่จะได้…
‎ทั้งบ้านไซโมริหลังนี้และคุณโคจิไปครองเลยนะ
‎ท่านพี่ต้องการแบบนั้นมาตลอดไม่ใช่เหรอ
‎ฉัน…
‎ฉันเป็น…
‎คู่หมั้นของคุณท่าน
‎คู่หมั้นของท่านคุโด คิโยกะ
‎ฉันไม่มีวันยกตำแหน่งนี้ให้ใคร
‎พูดบ้าอะไร
‎เลิกดื้อด้านสักที
‎บุญคุณที่ฉันเลี้ยงดูเธอมาจนโต
‎ออกเรือนไปไม่ทันไรก็ทำตัวเนรคุณแล้ว
‎ช่างเป็นเด็กที่น่ารังเกียจจริงๆ
‎ฉันจะไม่ให้คนอย่างเธอมาทำลายชีวิตฉันหรอก!
‎ถ้าเป็นตัวเราเมื่อก่อนคงจะขอโทษไปแล้ว
‎เพื่อให้พายุพัดผ่านไปโดยเร็ว ‎เราใช้ชีวิตแบบนั้นมาตลอด
‎เพราะแบบนั้นมันง่ายกว่า
‎แต่ว่าเราไม่อยากยอมแพ้
‎เราแตกต่างจากตัวเองในอดีต ‎ที่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
‎เรา…
‎จะกลับไปหาคุณท่าน!
‎นี่ ถอยออกไปหน่อย
‎เหวอ
‎ทำไมทำตัวดื้อด้านแบบนี้
‎อะไรน่ะ
‎นี่มัน…
‎เรื่องบ้าอะไรเนี่ย
‎ไปกันเถอะ
‎เอ๊ะ เอ่อ ครับ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ท่านคุโด เดี๋ยวก่อนสิ
‎นี่มันหมายความว่ายังไง
‎มิโยะอยู่ที่ไหน ท่านไซโมริ
‎มิโยะเหรอ
‎มิโยะน่ะ จะไม่กลับไปที่ตระกูลคุโดอีกแล้ว
‎พ่อ คนอย่างพ่อนี่มัน…
‎คุโด คิโยกะ
‎ไม่นึกเลยว่าจะมาไวขนาดนี้
‎คู่หมั้นผมอยู่ที่ไหน
‎มิโยะจะไม่มาพบคุณอีก
‎เธอบอกว่าจะไม่กลับไปแล้ว
‎ผมจะยืนยันความตั้งใจของเธอจากปากเธอเอง
‎ถ้าไม่ยอมบอกก็หลีกไปซะ
‎ขอปฏิเสธ
‎ถ้าจะดึงดันฝ่าเข้ามาให้ได้
‎พวกเราก็คงอยู่เฉยไม่ได้เช่นกัน
‎ถ้างั้นผมจะใช้กำลังฝ่าเข้าไป
‎เดี๋ยวก่อน
‎มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทัตสึอิชิ
‎ไว้ค่อยถามลูกสาวนายเถอะ
‎ประตูหน้าพังไม่เหลือชิ้นดีแล้ว
‎ขืนยอมให้บุกเข้ามา ‎คฤหาสน์นี้ก็อาจถูกทำลายไปด้วย
‎ถ้าไม่อยากให้เป็นแบบนั้น นายก็ต้องช่วยอีกแรง
‎สมแล้วที่เป็นหัวหน้าตระกูลคุโด
‎ทำอะไรเปล่าประโยชน์
‎เป็นสัตว์ประหลาดของจริงหรือไง
‎เกะกะ
‎หลีกไป
‎นี่ไม่ใช่การต่อสู้ด้วยซ้ำ
‎ฝีมือต่างกันราวกับผู้ใหญ่กับเด็กทารก
‎นี่น่ะเหรอ…
‎ฝีมือของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็น ‎ผู้ใช้พลังพิเศษที่แกร่งที่สุดในปัจจุบัน
‎เมื่อกี้มันอะไรกันน่ะ
‎ทำตัวหน้าไม่อายอยู่ได้
‎รีบๆ พูดออกมาซะ
‎พูดออกมาสิว่าจะปฏิเสธการสู่ขอจากตระกูลคุโด
‎ไม่ทำค่ะ
‎นังเด็กนี่!
‎ก็บอกว่าให้หัดสำเหนียกตัวเองซะบ้าง
‎ฉันจะไม่มีวันยอมเด็ดขาดค่ะ
‎เพื่อคุณท่านที่เชื่อมั่นในตัวฉัน!
‎มิโยะ
‎โกดังเหรอ
‎ครับ
‎มีโกดังเก่าที่ตอนนี้แทบจะไม่ได้ใช้อยู่ครับ
‎มิโยะอาจจะอยู่ที่นั่น
‎นำทางฉันไป
‎ครับ
‎ใครจะยอมให้ไป!
‎พ่อ
‎ถึงกับใช้ไฟในที่แบบนี้
‎ต้องโง่เขลาแค่ไหนถึงจะพอใจ
‎ทำแบบนี้ได้ยังไง…
‎ฉันไม่ยกมิโยะให้หรอก!
‎พอแค่นั้นแหละ
‎ฉันแค่ทำให้สลบไปเฉยๆ
‎รีบไปกันเถอะ
‎ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้
‎พูดออกมาสักที ว่าจะปฏิเสธการสู่ขอ!
‎เร็วเข้าสิ!
‎ตัวเราในอดีตเคยรอคอยให้ชีวิตจบสิ้นลง
‎เพราะเรารู้สึกว่า ‎ทุกๆ วันช่างทรมานและโศกเศร้า
‎การใช้ชีวิตโดยสะกดกลั้นความรู้สึกเอาไว้ ‎มันเหนื่อยเหลือเกิน
‎และไม่มีที่ไหนเลยที่เป็นของเรา
‎แต่ว่า…
‎เราเข้าใจผิด
‎ฉันเป็นคนที่อยากให้เธออยู่ที่นี่นะ
‎เราเจอที่ของเราแล้ว
‎อยู่เคียงข้างคนคนนั้น
‎พูดสิ เร็วเข้า
‎ฉันไม่มีวันพูดหรอก…
‎พูดสิยะ!
‎ฉัน…
‎จะอยู่เคียงข้างคุณท่าน…
‎ท่านคุโดเหรอ
‎มิโยะ!
‎หา…
‎มาช่วยจริงๆ ด้วย
‎คุณท่าน
‎เมื่อกี้… ฉันไม่ยอมแพ้เลยนะคะ
‎มิโยะ
‎คุณท่าน…
‎ไม่เป็นไรแล้วนะ
‎อุตส่าห์มาถึงที่นี่เพื่อคนอย่างฉัน
‎ขอบคุณมากนะคะ…
‎ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ไม่จริงน่า ไม่…
‎ไม่นะ!
‎ทำอะไรกับเธอ ถึงได้เป็นแบบนี้
‎ทำร้ายคนที่ไร้ทางขัดขืนจนเจ็บหนักขนาดนี้
‎ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่
‎ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนะคะ
‎ฉันก็แค่อยากแก้ไขความผิดพลาด ‎ให้มันถูกต้องเฉยๆ
‎ความผิดพลาดเหรอ
‎ท่านพี่ไม่มีพลังเนตรทิพย์ รูปร่างหน้าตาก็ซอมซ่อ
‎แม้แต่เป็นคนรับใช้ก็ยังไม่เอาไหน
‎การที่คนแบบนั้นถูกรับไปอยู่ในตระกูลคุโด ‎มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่
‎ทั้งท่านพ่อและท่านแม่ต่างก็บอกว่าฉันเป็นที่หนึ่ง
‎ว่าฉันแตกต่างกับท่านพี่ลิบลับ
‎ไม่ว่าจะอะไรฉันก็เป็นฝ่าย…
‎หุบปากซะ
‎ฉันไม่อยากได้ยินเธอ ‎พูดจาเหลวไหลไปมากกว่านี้แล้ว
‎ทำไมล่ะ ทำไมถึงไม่ยอมเข้าใจ
‎โหดร้ายที่สุด!
‎ฉันเอียนกับเรื่องโอ้อวดไร้สาระ ‎ของเธอเต็มทีแล้ว
‎ต่อให้ฟ้าถล่มหรือแผ่นดินทลาย ‎ฉันก็ไม่มีวันเลือกผู้หญิงจองหองอย่างเธอ
‎หลีกไปซะ
‎ทำไมล่ะ
‎ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้
‎คายะ พวกเราก็หนีกันเถอะ
‎ฉันไม่ผิดสักหน่อย
‎ปล่อยนะ ได้ยินไหม อย่ามายุ่งกับฉัน!
‎หนวกหู!
‎อะไรกัน
‎คุณโคจิชอบท่านพี่ไม่ใช่เหรอ
‎รีบๆ หนีไป ไม่ต้องมาสนคนอย่างฉันก็ได้นี่
‎ก็ใช่น่ะสิ ตามที่เธอพูดนั่นแหละ ‎สำหรับผม มิโยะสำคัญที่สุด
‎แต่ต่อให้เป็นคนแบบเธอ ‎ถ้าเกิดตายขึ้นมามิโยะก็ต้องเสียใจ
‎มันจะไปเพิ่มแผลใจให้เขาอีก
‎ซึ่งมันจะเป็นเพราะเธอ ‎ไม่สิ มันจะเป็นเพราะพวกเรา
‎เพราะงั้นผมไม่มีวันทิ้งเธอไว้หรอก
‎ลูกโตขึ้นแล้วนะ มิโยะ
‎ท่านแม่
‎ขอโทษที่ทำให้เจอเรื่องยากลำบากมามากนะ
‎ลูกต้องเชื่อในตัวเองนะ
‎เชื่อในพลังที่อยู่ภายในตัวลูก
‎พลัง…
‎ของเราเหรอ
‎น่ารังเกียจนัก
‎น่าชิงชังนัก
‎ขวางหูขวางตาซะจริง
‎ทัตสึอิชิเจ้าคนไร้ประโยชน์
‎ขืนเป็นแบบนี้เลือดของอุสุบะคงได้ตกเป็นของคุโด
‎ฝ่าบาท
‎ถึงเวลาแล้วที่กระหม่อม ‎ใคร่ขออนุญาตเรื่องนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ได้โปรดพระราชทานโอกาส ‎ให้พวกเราบรรลุซึ่งความปรารถนาด้วยเถิด
‎เพื่อนำสิ่งที่ควรเป็น ไปไว้ในที่ที่ควรอยู่
‎อีกไม่นานสถานการณ์จะแปรผัน
‎อนุญาตให้เคลื่อนไหวได้
‎แต่อย่ากะจังหวะพลาดเชียวล่ะ
‎รับทราบพ่ะย่ะค่ะ
‎เช่นนั้นกระหม่อมจะเริ่มลงมือ
‎ตามแผนที่ได้วางไว้พ่ะย่ะค่ะ
‎ยังไงก็ต้อง
‎บดขยี้พลังพิเศษนั่นให้จงได้
‎คุณท่าน…
‎มิโยะ
‎คุณท่าน
‎อือ ฉันเอง
‎อย่าฝืนตัวเองเลย นอนลงเถอะ
‎คือ…
‎แต่ว่า…
‎ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ ใช่ไหม
‎ค่ะ คือว่าคุณท่าน…
‎ครั้งนี้เป็นเพราะฉันไม่ระมัดระวัง…
‎ไม่ใช่ความผิดเธอหรอก
‎ไม่ใช่เลยแม้แต่น้อย
‎เธอไม่ผิดหรอกนะ
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎คุณท่าน
‎ท่านมิโยะ
‎คุณยูริเอะ
‎ท่านมิโยะ โล่งอกไปทีค่ะ
‎ที่ได้สติกลับมาแล้ว
‎คุณยูริเอะ เอ่อ เงยหน้าขึ้นเถอะค่ะ
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับท่านมิโยะ
‎ยูริเอะ ยูริเอะก็คง…
‎ดีจริงๆ ที่มิโยะปลอดภัย
‎ค่ะ
‎คำบรรยายโดย: วรัทรินทร์ พิณพริษฐ์กุล