‎คุ้นเคยกับที่นี่บ้างหรือยัง
‎คะ
‎ช่วงกลางวันใช้เวลาทำอะไรบ้าง
‎ถ้าทำแต่งานบ้าน คงว่างมากเลยใช่ไหม
‎เอ่อ…
‎ยืมนิตยสารจากคุณยูริเอะมาอ่าน ‎แล้วก็นั่งเย็บผ้าค่ะ
‎ที่จริงวันหยุดนี้ฉันว่าจะออกไปข้างนอก
‎เข้าใจแล้วค่ะ ให้เตรียมอาหาร ‎มื้อกลางวันกับมื้อเย็นยังไงดีคะ
‎เธอก็ต้องมากับฉันด้วย
‎เอ๊ะ
‎ตั้งแต่มาที่นี่ยังไม่เคยเข้าเมืองเลยใช่ไหมล่ะ
‎ค่ะ
‎ไม่รู้สึกอยากไปบ้างเหรอ
‎เอ่อ คือ…
‎มีอะไร
‎ฉันไปไม่ได้หรอกค่ะ
‎ฉันไม่ได้มีธุระอะไร ‎เกรงว่าจะรบกวนคุณท่านด้วยค่ะ
‎ไม่ได้รบกวนอะไร ‎แล้วก็ไม่จำเป็นต้องมีธุระหรอก
‎แต่ฉันจะไปเกะกะ…
‎ไม่เกะกะอะไรสักนิด
‎สวมกิโมโนแขนยาวตัวที่ใส่มาที่นี่ก็ได้
‎มีอย่างอื่นที่กังวลอีกไหม
‎ไม่มีค่ะ
‎ถ้างั้นก็เอาแบบนั้นแล้วกัน
‎ขอบคุณสำหรับอาหาร
‎คุณท่าน…
‎ตัวเราในตอนนี้
‎ไม่รู้เลยแม้แต่น้อย ว่าคุณท่านกำลังคิดอะไรอยู่
‎และเดตครั้งแรกก็ถูกกำหนดขึ้นกะทันหันเช่นนี้เอง
‎(ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข)
‎(ตอนที่ 3 เดตครั้งแรก)
‎อ๊ะ
‎ท่านมิโยะ ขอเข้าไปได้ไหมคะ
‎เชิญเลยค่ะ
‎เตรียมตัวเป็นยังไงบ้างคะ ท่านมิโยะ
‎ดะ… ดีค่ะ
‎เชิญใช้กระจกบานนี้ได้เลยนะคะ
‎ช่างไม่คู่ควรเอาเสียเลย
‎ท่านมิโยะคะ
‎แต่งหน้าสักหน่อยไหม
‎เอ่อ ฉันไม่ค่อยได้แต่งหน้าน่ะค่ะ
‎ถ้าอย่างนั้นยกให้เป็นหน้าที่ยูริเอะเถอะค่ะ
‎แต่ฉันไม่มีอุปกรณ์แต่งหน้าเลยนะคะ
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ นี่ไง
‎อุปกรณ์อยู่ตรงนี้แล้วค่ะ
‎วิเศษไปเลย
‎อาจจะไม่มีของที่ทันสมัยสักเท่าไร
‎แต่อันนี้จะต้องเข้ากับท่านมิโยะแน่ๆ ค่ะ
‎ถ้าอย่างนั้นจะลงแป้งผัดหน้าให้
‎ช่วยหลับตาสักครู่ได้ไหมคะ
‎นี่ไง เรียบร้อยแล้วค่ะ
‎ถ้าได้เห็นท่านมิโยะงดงามเช่นนี้แล้ว
‎นายน้อยจะทำหน้ายังไงกันนะคะ
‎ใกล้เตรียมตัวเสร็จหรือยัง
‎จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
‎ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ
‎คุณท่านคะ
‎เอ่อ เปล่า รอไม่นานหรอก
‎ขอโทษที่เร่งนะ
‎ไม่เลยค่ะ
‎ไปกันเลยไหม
‎ค่ะ
‎คือว่าวันนี้จะไปไหนกันเหรอคะ
‎อ๋อ ยังไม่ได้บอกเหรอ ‎เราจะไปที่ทำงานของฉันกันก่อน
‎เอ๊ะ
‎ไม่ต้องประหม่าขนาดนั้นหรอก ‎แค่จะเอารถไปจอดไว้ก่อนเข้าเมือง
‎งั้นเหรอคะ
‎ที่นี่คือที่ทำงานของคุณท่าน…
‎ถ้างั้นก็ไปกันเถอะ
‎ค่ะ
‎อ้าว
‎โกโด
‎หัวหน้านี่นา
‎วันนี้ไม่ได้เข้าเวรนี่ครับ
‎อือ แค่มาจอดรถไว้เฉยๆ
‎อะไรกัน
‎อ๊ะ หือ หืม
‎แล้วท่านผู้นี้ล่ะครับ
‎ผู้ติดตามของฉันเอง อย่าสอดรู้นัก
‎โอ้โฮ ผู้ติดตามของหัวหน้า หาได้ยากจริงๆ
‎แถมยังงดงามมากซะด้วย
‎เฮ้ย
‎หือ
‎ไม่ได้ยินหรือไงว่าอย่าสอดรู้นักน่ะ
‎โอ๊ะ เสียมารยาทซะแล้ว
‎อย่ามัวมาเอ้อระเหยอยู่ตรงนี้ ‎รีบกลับไปประจำที่ซะ
‎ครับ ถ้าอย่างนั้นขอตัวก่อนนะครับ!
‎ให้ตายสิ
‎นั่นคนสนิทของฉันชื่อโกโดน่ะ
‎เห็นแบบนั้น แต่ก็เป็นผู้ใช้พลังพิเศษฝีมือฉกาจ
‎ถึงจะไม่อยากยอมรับก็เถอะ
‎เอาล่ะ มีที่ไหนอยากไปหรือเปล่า
‎เอ๊ะ
‎ไม่มีของที่อยากซื้อหรืออยากได้บ้างเหรอ
‎เอ่อ ค่ะ
‎ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ
‎ทำยังไงดีล่ะ ‎นึกของที่อยากได้ไม่ออกสักอย่างเลย
‎งั้นเหรอ
‎ถ้างั้นก็ตามฉันไปซื้อของแล้วกัน
‎ค่ะ
‎สนุกหรือเปล่า
‎ขอประทานโทษค่ะ
‎ฉันมัวแต่ตื่นตาตื่นใจ…
‎ไม่ต้องคิดมากหรอก ‎ชื่นชมทิวทัศน์รอบข้างให้เต็มที่ได้เลย
‎ไม่มีใครตำหนิเธอหรอก รวมถึงฉันด้วย
‎แต่ว่า…
‎ไม่ต้องคิดว่าจะเป็นภาระฉันหรอก
‎ฉันเป็นคนชวนเธอมาเอง ไม่ใช่ใครที่ไหน
‎ตกลงไหม
‎ค่ะ
‎อย่ามัวมองทางอื่นจนพลัดหลงกันล่ะ
‎จะระวังค่ะ
‎ดีมาก
‎คนคนนี้เลือดเย็นไร้ความเมตตาตรงไหนกันนะ
‎ออกจะใจดีขนาดนี้แท้ๆ
‎ไม่เหมือนที่คุยกันไว้เลยนี่
‎เรื่องอะไรล่ะ
‎อย่ามาทำเป็นไขสือ ‎ทำไมถึงได้ยกมิโยะให้ตระกูลคุโด
‎ฉันขอนางให้ลูกชายคนโตของฉันแล้วนี่
‎อ๋อ เรื่องนั้นเองเหรอ
‎เราได้รับการทาบทามสู่ขอจากตระกูลคุโดมาพอดี
‎จะให้ปฏิเสธยังไงล่ะ
‎มิโยะมีแม่ที่เป็นลูกสาวตระกูลอุสุบะเลยนะ
‎แต่นางก็ไม่ได้สืบทอดพลังพิเศษมา
‎ถึงอย่างนั้นก็ใช่ว่าพลังพิเศษของอุสุบะ ‎จะไม่ส่งต่อไปยังลูกของมิโยะ
‎อยากได้พลังของอุสุบะขนาดนั้นเลยเหรอ
‎พลังพิเศษของอุสุบะเป็นสิ่งที่พิเศษมาก ‎แม้ในหมู่ผู้ใช้พลังพิเศษด้วยกันเอง
‎ถ้าตระกูลคุโดแข็งแกร่งไปมากกว่านี้ ‎มันจะเป็นภัยต่อสถานะของพวกเราด้วย
‎พอรู้ว่ามิโยะไม่มีพลังพิเศษ ‎ยังไงคุโดก็คงเฉดหัวทิ้งทันที
‎เมื่อถึงเวลานั้นแล้ว ‎ค่อยไปรับนางมาเป็นลูกสะใภ้ก็ได้
‎ชิ
‎ถ้าเก็บนางไป ‎มิโยะคงร้องไห้ด้วยความดีอกดีใจเลยล่ะ
‎ต่อให้รักลูกสาวคนเล็กแค่ไหน
‎ก็นับว่าบ้าไปแล้วที่ขับไสไล่ส่งมิโยะ
‎ผู้อาจเป็นห่านออกไข่ทองคำแบบนั้น
‎ถ้างั้นตกลงว่านับจากนี้ตระกูลไซโมริ ‎จะไม่เข้ามาสอดเรื่องของมิโยะเลยใช่ไหม
‎ใช่ นางไม่ต่างอะไรกับลูกสาวที่ถูกเฉดหัวไปแล้ว
‎จะไปทำอะไรที่ไหน ‎จะอยู่หรือตาย ฉันก็ไม่สนใจทั้งนั้น
‎งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว
‎ตระกูลทัตสึอิชิของเรา ‎ต้องได้ตัวไซโมริ มิโยะมาครอง
‎ไม่ยอมให้ตระกูลคุโดแย่งตัวไปหรอก
‎นี่
‎คะ
‎พวกท่านพ่อกำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่
‎ฉันไม่ทราบรายละเอียดหรอกค่ะ ‎แต่ดูเหมือนจะเกี่ยวกับท่านมิโยะ
‎หา
‎ทำไมต้องเอ่ยชื่อท่านพี่ด้วยล่ะ
‎ขอประทานโทษค่ะ
‎คายะ ไม่ควรส่งเสียงดังแบบนั้นนะ
‎คุณโคจิ จะสั่งสอนฉันงั้นเหรอ
‎เอ่อ…
‎ทำไมท่านพ่อกับท่านลุงทัตสึอิชิ ‎ต้องมาพูดถึงท่านพี่เอาป่านนี้ด้วย
‎เอาน่า อย่าพูดแบบนั้นเลยนะ
‎จริงสิ คายะ ไหนๆ ก็อากาศดีทั้งที ‎เราออกไปซื้อของกันไหม
‎อยากไปห้างสรรพสินค้า ‎ที่เปิดเมื่อสัปดาห์ก่อนไม่ใช่เหรอ
‎เอาเถอะ ยังไงก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ‎ไปกันเถอะค่ะ
‎ได้ยินว่ามีร้านมาเปิดใหม่ที่นาคามิจิอีกแล้วนะ
‎ในร้านก็ทันสมัย…
‎ตอนนี้คุณโคจิก็ยังมีใจให้ท่านพี่อยู่ล่ะสิ
‎ป่านนี้อาจจะตายอย่างน่าเวทนา ‎อยู่ที่ตระกูลคุโดแล้วด้วยซ้ำ
‎โอ๊ย น่ารำคาญจริงๆ เลย
‎(ร้านขายผ้าซุสุชิมะ)
‎ที่นี่ชื่อว่าร้านซุสุชิมะ
‎ตระกูลคุโดเป็นลูกค้าประจำร้านนี้มานานแล้ว
‎เห็นว่าตัดเย็บฉลองพระองค์ให้องค์จักรพรรดิด้วย
‎เป็นร้านที่สุดยอดมากเลยสินะคะ
‎ยินดีต้อนรับค่ะ ท่านคุโด
‎วันนี้รบกวนด้วยนะ
‎สินค้าที่ติดต่อเข้ามา ฉันคัดเลือกเตรียมไว้ ‎ให้ตรงความต้องการหลายผืนเลยค่ะ
‎เชิญด้านในค่ะ
‎อือ
‎ในที่สุดท่านคุโดเองก็ถึงเวลาแล้วสินะคะ
‎ไม่ใช่อะไรแบบนั้นหรอก
‎ไม่เห็นจะต้องอายเลยค่ะ
‎เป็นครั้งแรกเลยนี่คะ ที่ท่านคุโดพาผู้หญิงมาด้วย
‎มันก็จริงอย่างที่ว่านั่นแหละ…
‎นายน้อย ทราบหรือเปล่าคะ
‎ดูเหมือนว่าท่านมิโยะ ‎จะปะชุนชุดเก่าด้วยตัวเองนะคะ
‎ฉันคิดจะเข้าไปทักอยู่ ‎แต่ดูท่านางจะไม่ค่อยอยากให้รู้เท่าไร
‎สวมเสื้อผ้าเก่าๆ ขาดๆ ‎จนนึกว่าเป็นชาวไร่ยากจนในต่างจังหวัด
‎กิโมโนตัวนั้นคงเป็นตัวเดียวที่ดูดี
‎สิ่งที่ลูกสาวตระกูลชั้นสูง ‎รุ่นราวคราวเดียวกันควรมีติดตัว
‎นางแทบจะไม่มีอะไรพวกนั้นเลย
‎ท่านคุโดคะ
‎อ๋อ ขอโทษด้วย
‎ผ้าแบบไหนถึงจะเหมาะกับนางเหรอ
‎คุณหนูท่านนั้น ‎น่าจะเหมาะกับผ้าสีอ่อนๆ แบบนี้นะคะ
‎แล้วก็ผืนนี้ รวมถึงเมื่อจับคู่แบบนี้
‎ผืนนั้นล่ะ
‎อ๋อ
‎ผืนนั้นก็เป็นผ้าชั้นดีเลยค่ะ
‎แต่ถ้านำมันมาตัดเย็บเอาตอนนี้ ‎อาจจะหลงฤดูไปบ้างค่ะ
‎งั้นเหรอ
‎น่าจะเหมาะกับนางนะ
‎เอายังไงดีคะ
‎อือ
‎นำมันมาตัดให้ฉันหนึ่งตัว
‎แล้วถ้าช่วยตัดเพิ่มอีกสักสองสามตัว ‎จากผ้าพวกนี้ด้วยจะดีมาก
‎ทราบแล้วค่ะ
‎สำหรับชิ้นนี้
‎จะเอากลับไปวันนี้เลยใช่ไหมคะ
‎อือ ฉันจะรับไปเลย
‎คือว่า ท่านคุโดคะ
‎อะไรเหรอ
‎อย่าปล่อยคุณหนูท่านนั้นหลุดมือเด็ดขาดเลยนะคะ
‎นางเป็นดั่งเพชรที่ยังไม่เจียระไน
‎มีแววที่จะพัฒนาไปได้ไกลเหลือคณา
‎ข้าวของที่ซื้อไปวันนี้เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้นค่ะ
‎จากนี้ไปจะต้องคอยขัดเกลาอย่าให้ห่างกาย ‎ด้วยความรักและกำลังทรัพย์ของท่านคุโด
‎เมื่อทำเช่นนั้น…
‎ก็จะเกิดความเพลิดเพลินที่ได้แต่งองค์ทรงเครื่อง ‎หญิงสาวผู้งดงามให้เต็มที่ยังไงล่ะคะ
‎เฮ้อ ให้ตายสิ
‎ท่านแม่
‎(ร้านขนมหวาน)
‎รสชาติเป็นยังไงบ้าง
‎เอ่อ อร่อยดีค่ะ
‎หน้าตาดูไม่เหมือนอร่อยเท่าไรเลยนะ
‎ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ
‎เธอนี่ไม่ยิ้มให้เห็นเลยจริงๆ
‎ขอประทานโทษค่ะ
‎เปล่า ไม่ได้จะว่าเธอหรอก
‎ก็แค่…
‎รู้สึกอยากเห็นตอนเธอยิ้มสักหน่อย
‎เอ๊ะ
‎คุณท่านช่างแปลกคนจังเลยนะคะ
‎ขอประทานโทษค่ะ ฉันพูดจาลามปาม…
‎ฉันไม่ได้โกรธสักหน่อย
‎เพราะงั้นอย่าทำท่าหงอแบบนั้นสิ
‎แต่ว่า…
‎พวกเรา…
‎ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปจะต้องแต่งงานกัน
‎มันคงดีกว่าถ้าพูดทุกสิ่งที่คิดออกมาได้
‎ฉันเองก็จะดีใจมากกว่า ‎ถ้าเธอพูดอะไรออกมาจากใจจริง
‎แทนที่จะมัวแต่ขอโทษ
‎ต้องแต่งงานกัน…
‎คุณท่านคงยังไม่รู้
‎เรื่องที่เราไม่มีพลังพิเศษ ‎สักวันเราจะต้องบอกออกไป
‎แต่เผลอตั้งความหวังไปจนได้
‎ว่าอยากอยู่กับเขาต่อไปอีกสักนิดก็ยังดี
‎หลังจากนี้ไม่ว่าโทษทัณฑ์แบบใด ‎หรือหนักหนาแค่ไหนก็พร้อมรับ
‎ฉะนั้นได้โปรดเถอะค่ะ ขออีกไม่นาน ‎สักวันจะสะสางทุกอย่างให้เรียบร้อยเอง
‎จนกว่าจะถึงวันนั้น…
‎ตายจริงนายน้อย ‎ท่านมิโยะกำลังอาบน้ำอยู่ค่ะ
‎ยูริเอะ ยังไม่กลับอีกเหรอ
‎"ยังอีกเหรอ" นี่ฟังดูเสียมารยาทจังเลยค่ะ
‎นั่นคือ…
‎คุณท่าน
‎นี่มัน…
‎รับไว้แต่โดยดีเถอะ
‎ของราคาแพงแบบนี้ ฉันรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ
‎ไม่ต้องคิดมากหรอก
‎แต่ว่า…
‎อย่าคิดมากน่า
‎คือ…
‎คุณท่านเป็นคนวางมันเอาไว้ใช่ไหมคะ
‎การมอบหวีเป็นของขวัญ ‎มีความหมายว่าขอแต่งงานค่ะ
‎ไม่มีความหมายลึกซึ้งอะไรหรอก
‎จะขอแต่งงานสินะคะ
‎ก็แค่หวีธรรมดาน่า ‎ก็บอกอยู่ว่าไม่ได้มีความหมายพิเศษอะไร
‎นั่นสินะคะ จริงด้วยค่ะ
‎ท่านมิโยะก็ใช้หวีที่บิ่นแล้วด้วย
‎ต่อให้นายน้อยให้หวีใหม่เป็นของขวัญเอาตอนนี้ ‎ก็ไม่ได้แปลกเลยแม้แต่น้อยค่ะ
‎ท่านมิโยะแตกต่างจากผู้หญิงทุกคน ‎ที่เคยมาบ้านหลังนี้
‎ยูริเอะเห็นด้วยสุดหัวใจเลยค่ะ นายน้อย
‎ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้หมายความแบบนั้น…
‎ท่านมิโยะจะต้องดีใจแน่เลยค่ะ
‎เอาเป็นว่าไม่ต้องเกรงใจหรอก ‎เอามันไปใช้เถอะ
‎ขอบคุณมากค่ะ คุณท่าน
‎ฉันจะใช้มันอย่างทะนุถนอมเลยค่ะ
‎มันก็เป็นปัญหาภายในที่เกิดขึ้นบ่อยๆ ‎ในตระกูลผู้มีพลังพิเศษนั่นแหละ
‎แต่ยังไงมันก็รุนแรงเกินไป
‎อย่างน้อยก็ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลชั้นสูงควรทำ
‎ไซโมริ คาโนโกะที่เป็นแม่เลี้ยง ‎คงแค้นใจน่าดูเลย
‎ที่คู่รักอย่างไซโมริ ชินอิจิ ‎ต้องแต่งงานกับผู้หญิงอื่นและมีลูกด้วยกัน
‎เพราะเรื่องทางบ้าน
‎เป็นพ่อแม่ที่ต่ำช้าที่สุด
‎แล้วประเด็นหลักล่ะ
‎อือ อย่างที่นายท่านคาดการณ์ไว้ ‎ไซโมริ มิโยะไม่มีพลังพิเศษ
‎กลับกัน ไซโมริ คายะผู้เป็นน้องสาว ‎มีเนตรทิพย์ปรากฏให้เห็นตอนสามขวบ
‎ที่ลูกสาวคนโตอย่างมิโยะ ‎ถูกปฏิบัติอย่างโหดร้ายก็คงเพราะสาเหตุนี้แหละ
‎แม่เลี้ยงกับน้องสาวที่กดขี่ข่มเหงตนเอง
‎พ่อที่ไม่รัก
‎ต้องอยู่ท่ามกลางอะไรแบบนั้นคนเดียวสินะ
‎ท่าทางแค่ซื้อกิโมโนให้ ‎คงจะไม่สามารถเยียวยาบาดแผล
‎ในจิตใจนางได้นะ
‎อ๋อ จะว่าไปนะนายท่าน
‎ผมคาใจอยู่อย่างหนึ่ง
‎เรื่องภรรยาคนก่อนของไซโมริ ชินอิจิ ‎แม่แท้ๆ ของไซโมริ มิโยะ
‎ดูเหมือนว่านางจะเป็นคนตระกูลอุสุบะน่ะสิ
‎ว่ายังไงนะ
‎น่าตกใจเอาเรื่องเลยล่ะ นึกว่าการมีอยู่ของ ‎ตระกูลอุสุบะจะเป็นเรื่องที่ต้องฟังหูไว้หูเสียอีก
‎ถ้าพูดถึงตระกูลอุสุบะ ‎ก็คือตระกูลที่ครอบครองพลังพิเศษ
‎ซึ่งสามารถแทรกแซงจิตใจคนได้สินะ
‎ข้อมูลนั้นเชื่อถือได้หรือเปล่า
‎อือ
‎แม่ของไซโมริ มิโยะมีชื่อว่าอุสุบะ สุมิ
‎แต่ผมยังสืบไปไม่ถึงสาเหตุ ‎ว่านางเข้ามาในตระกูลไซโมริได้ยังไง
‎ให้ตายสิ ตั้งแต่นางมาถึง
‎เราก็ไม่เป็นตัวเองเลยจริงๆ
‎ช่างโง่เขลานัก ทำอะไรไร้สาระ
‎กล้าส่งภูตรับใช้กระจอกๆ พรรค์นี้มาเชียวเหรอ
‎ว่าแต่เป็นฝีมือของใครหน้าไหนกันนะ
‎คำบรรยายโดย: วรัทรินทร์ พิณพริษฐ์กุล