Ma… mo.
Czekaj.
Poczekaj, Shinichi. Źle mnie zrozumiałeś.
Co źle zrozumiałem, Sumi?
Miyo…
Nie ma nadprzyrodzonych mocy.
Nie wykazuje żadnych ich oznak.
Proszę, nie przekreślaj Miyo.
Gdybyśmy byli przeciętną rodziną bez nadprzyrodzonych mocy,
może mógłbym pokochać Miyo.
Przepraszam, Miyo.
Nie zostało mi wiele czasu, więc nie będę w stanie cię ochronić.
Ale jestem pewna, że sobie poradzisz.
Gdy podrośniesz…
Mamo…
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
ODCINEK 4 PREZENT
Pani Yurie.
Czy coś się stało, panienko Miyo?
Mogę o coś zapytać, pani Yurie?
Oczywiście.
Chcę dać prezent
mojemu przyszłemu mężowi.
O rety!
Może ja pozmywam?
Nie martw się o to.
Ważniejszy jest prezent dla panicza.
Mam bardzo mały budżet.
Nie wiem, czy stać mnie na coś, co mu się spodoba.
To nie musi być drogi prezent. Możesz zrobić coś własnoręcznie.
Własnoręcznie?
Tak.
Może coś, czego codziennie używa?
Na pewno doceni wszystko, co sama zrobisz, panienko Miyo.
Tak myślisz?
Tak.
Zrobić coś własnoręcznie…
Ciekawy sznurek kumihimo.
Ładny.
Chyba… zrobię to.
Panie?
Tak?
Mogłabym dzisiaj wyjść na chwilę?
Po co?
Chciałabym coś kupić.
Chcesz iść sama?
Nie, z panią Yurie.
Innego dnia mógłbym ci towarzyszyć.
Nie, nie ma potrzeby.
Rozumiem.
Uważaj na siebie.
Nie łaź za obcymi.
Tak jest.
I…
weź ze sobą to.
Co to?
Amulet.
Bardzo dziękuję.
Masz go zawsze mieć przy sobie, zrozumiano?
Tak jest.
Na pewno?
Oczywiście.
Pójdę już.
Miłego dnia.
Dał mi amulet na wyjście do sklepu.
Jest nadopiekuńczy.
Panie Koji.
Przyszła pani Kaya.
Jak pokażesz się narzeczonej z taką skwaszoną miną,
tylko ją zdenerwujesz.
Braciszku! Co tu robisz?
Pewnie skręca cię, że musisz podlizywać się Kai Saimori.
Zachwycony nie jestem.
Jak zawsze jestem pod wrażeniem, Koji, twego poczucia obowiązku i posłuszeństwa.
Muszę to znosić, bo tobie w głowie tylko zabawa.
Przestań się wygłupiać i zachowuj jak najstarszy…
Jesteś zbyt miły, przez co robisz się niemiły.
Co do cholery?
Rany!
Ogromny wybór.
Jaki kolor będzie mu pasował?
Ten mógłby mu pasować.
Bardzo dziękuję.
Cieszę się, że znalazłaś odpowiedni kolor.
Tak. Nie mogę się doczekać zaplatania sznurka.
Przypomniało mi się.
Skończyła się sól.
Mam iść kupić?
Nie. To moja praca.
Proszę tu na mnie zaczekać.
Och! Czy to nie moja starsza siostra?
Kaya…
Dawno się nie widziałyśmy, siostro Miyo.
Czekaliśmy na pana,
panie Kudo.
Dziękuję za tak szybkie przyjęcie mnie.
To zaszczyt, że przybył pan mimo napiętego grafiku.
Co pana tu sprowadza?
Chodzi o pana córkę, Miyo.
O Miyo? Co z nią?
Planuję oficjalne zaręczyny,
a w przyszłości ślub.
Rozumiem.
Dlatego uważam,
że musimy jasno określić relacje między naszymi rodzinami.
Co ma pan na myśli?
Zazwyczaj małżeństwa w takich rodach wiążą się ze wspólnymi interesami.
Nie mniej jednak
mam opory przed przekazaniem czegokolwiek pańskiej rodzinie.
Co pan…
Nie rozumie pan?
Wiem, co zrobiliście Miyo.
Wiem praktycznie wszystko.
Jestem zaskoczona, że wciąż żyjesz, siostro.
Ale cóż…
Wciąż nosisz te szmaty, więc domyślam się,
że pan Kudo cię porzucił.
Biedna siostrzyczka.
Ja… Ja nie…
Przestań, Kaya.
Cóż,
to było nieuniknione.
Ktoś tak nieudolny jak ty nie mógłby być z kimś takim jak on.
To naturalne, że wyrzucił cię z domu.
Powinnaś się cieszyć, że żyjesz.
Wystarczy. Chodźmy, Kaya.
Cicho, Koji.
Pewnie nie raz pożałowałaś, że żyjesz, co?
Nawet sobie tego nie wyobrażam.
Zapłacę za zaręczyny, ale pod jednym warunkiem.
Przeprosi pan Miyo, twarzą w twarz.
Mam przeprosić?
Nie będę pana zmuszał.
Po prostu zerwiemy z wami wszelkie kontakty.
Jeśli potrzebujesz pieniędzy, powiedz.
Błagaj na kolanach, a ja zobaczę, co da się zrobić.
I znowu nic nie mówisz. Jak za dawnych czasów.
Ty się nigdy nie zmienisz, siostro.
Ja… bardzo… przepraszam…
Panienko Miyo.
Przepraszam, że musiała pani czekać.
To panienki znajomi?
Dzień dobry.
Nazywam się Kaya Saimori.
Dziękuję, że pomaga pani mojej siostrze.
Pracuje pani z nią?
Nie mogłabym pracować z panienką Miyo.
Panienka jest przyszłą żoną pana Kiyoki Kudo.
Przyszłą… żoną?
Tak.
Przepraszam, że się nie przedstawiłam. Mam na imię Yurie.
Jestem pokojówką panienki Miyo.
O mój Boże. Pan Kudo to bardzo dobry albo bardzo rzadki rodzaj człowieka.
Byłam pewna, że ją odprawił.
Nie warto wierzyć plotkom, prawda?
A teraz jeśli pozwolicie,
mamy jeszcze coś do załatwienia.
Wracajmy do domu, panienko Miyo.
Przeprosiny…
Możemy to jeszcze przemyśleć?
Oczywiście.
Ale nie będę długo czekać.
Panienko Miyo,
zaraz przygotuję herbatę.
Nie, dziękuję.
Panienko Miyo?
Dziękuję, że mi pani dziś towarzyszyła.
Pani też powinna odpocząć.
Nie mogę…
Nie mogę znieść tego, że tak się zachowuję.
Jak może być zadowolony z takiej żony jak ona?
Pan Kudo musi być bardzo dziwny.
Mamy towarzystwo?
Co za piękny mężczyzna.
Już jestem.
Dzień dobry panu.
Co się dzieje?
Nic.
Nic szczególnego.
Panienka spotkała swoją siostrę.
Chyba bardzo ją to zestresowało.
Od powrotu do domu jest przygnębiona.
Przykro mi, że stało się to na mojej warcie.
Rozumiem.
To ja. Możemy chwilę porozmawiać?
Pamiętaj o jednym.
To, co cię teraz martwi, niedługo nie będzie miało znaczenia.
Nie traktuj tego tak poważnie.
Jeśli chcesz mi coś powiedzieć,
zawsze chętnie cię wysłucham.
Przepraszam, panie.
Co mogę zrobić, by podbudować jej pewność siebie?
Odpowiedź jest prosta, paniczu.
Kobieta buduje pewność siebie, będąc kochaną.
Będąc kochaną…
To nie takie trudne.
Musisz tylko pokazać jej, jak bardzo ci na niej zależy.
Jeśli podejdziesz do niej szczerze i otworzysz przed nią serce,
z pewnością zrozumie, co czujesz.
Skończyłam pleść sznurek kumihimo,
ale teraz nie mogłabym mu go dać.
Panienko Miyo.
Mogę otworzyć drzwi?
Tak. Proszę.
Masz gościa.
Dawno się nie widziałyśmy, panienko Miyo.
Hana!
Dobrze widzieć, że sobie radzisz.
Wzajemnie, Hano.
Tak się cieszę, że masz się dobrze.
Wyszłam za mąż.
I urodziłam dziecko.
Wiodę skromne, szczęśliwe życie.
To wspaniale.
Tak długo chciałam zobaczyć cię szczęśliwą i uśmiechniętą.
Od tamtego dnia…
gdy mnie wyrzucono, mieszkałam w domu rodzinnym.
Jesteś szczęśliwa, panienko Miyo?
Nie zasługuję na to.
Bo…
nie mam żadnych mocy.
Nawet daru widzenia.
Nie zasługuję na to, żeby być jego żoną…
Nie zasługuję na szczęście!
Wiesz, jak się tu znalazłam?
Jego pierwszy list bardzo mnie zaskoczył.
Dla mnie on żyje w innym świecie.
Panienko Miyo,
pan Kudo to dobry człowiek, prawda?
DO: HANA KANAO
KIYOKA KUDO
Pan?
Dlaczego?
O wszystkim wiedział?
Myślałam, że nie jestem go godna, bo nie mam nadprzyrodzonych mocy
tak jak Kaya.
Bałam się, że jeśli mu powiem, moje szczęście się skończy.
Byłam pewna, że jeśli pozna prawdę, porzuci mnie.
Myślałam, że moje szczęście zniknie.
Uczepiłam się własnych założeń.
Panienko Miyo, pan Kudo napisał do mnie list,
będąc w pełni świadomym twojej sytuacji.
Musisz tylko wykazać się odrobiną odwagi.
Już dobrze. Wiem, że dasz radę.
Dziękuję, Hana.
Spróbuję… Dam z siebie wszystko.
Panie.
O co chodzi?
Panie.
Jest coś, czego… dotąd nie potrafiłam ci powiedzieć.
Nie mam…
nadprzyrodzonych mocy.
Nie mam daru widzenia.
W domu pracowałam jako służąca.
Nie jestem w stanie zrobić tego, czego oczekuje się od arystokratki.
Ukryłam przed tobą ten fakt,
ponieważ się wstydziłam.
Jeśli każesz mi umrzeć, umrę.
Jeśli każesz mi odejść, odejdę.
Odejdę natychmiast.
Chciałam ci podziękować za to, że pojechałeś ze mną do miasta,
dałeś mi grzebień i za wiele innych rzeczy.
W podzięce zrobiłam dla ciebie to.
Możesz to wyrzucić albo spalić, jeśli tego nie potrzebujesz.
Powiedziałam już wszystko, co miałam do powiedzenia.
Jaka jest twoja decyzja, panie?
Jak długo jeszcze będziesz to robić?
Chcę, żebyś ze mną została,
bo niedługo się oficjalnie zaręczymy.
Nie chcesz tu ze mną mieszkać?
Ja…
Ja chcę… Chcę tu zostać,
jeśli pozwolisz, panie.
Jeśli pozwolę?
To ja chcę, żebyś tu została.
Ja i tylko ja.
Panie.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Piękny kolor.
Miyo, zwiążesz mi nim włosy?
Tak.
Gotowe.
Dziękuję. Będę go używać.
Hana.
Bardzo ci dziękuję.
Gdybyśmy się nie spotkały…
Gdybyś nie powiedziała mi tego, co powiedziałaś…
wciąż siedziałabym sama w swoim pokoju.
To zaszczyt, że mogłam pomóc. Też się cieszę, że mogłyśmy porozmawiać.
Do widzenia.
Godo, opiekuj się nią.
Tak jest.
Panie Kudo.
Bardzo dziękuję za zaproszenie.
Życzę ci dużo szczęścia, panienko Miyo.
Nie martw się.
Możesz ją widywać, kiedy zechcesz.
Panie.
Bardzo dziękuję.
Nie ma za co.
Miyo dobrze się dogaduje z Kudo?
Musimy szybko coś zrobić. Ona musi być nasza.
Ale co?
Wiem.
Odpowiedzią jest ta dziewczyna.
Zatańczy, jak jej zagramy.
Napisy: Agnieszka Żurek