Co za piękny mężczyzna.
Nowa narzeczona?
Tak.
Pamiętaj, że póki tu jesteś, masz wykonywać moje rozkazy.
Jeśli każę ci wyjść, masz wyjść.
Jeśli każę ci umrzeć, masz umrzeć.
Nie będę słuchał skarg ani sprzeciwów.
Tak jest.
Co?
Coś jeszcze?
Cieszę się na nasze wspólne życie.
Moje nowe życie z Kiyoką Kudo zaczęło się w taki oto sposób.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
ODCINEK 2 MÓJ PRZYSZŁY MĄŻ
Proszę korzystać z tego pokoju.
Dziękuję za pani życzliwość.
Panienko Miyo.
Tak?
Wiem, że o paniczu krążą plotki,
ale w rzeczywistości jest dobrym człowiekiem.
Pójdę już.
Dziękuję, pani Yurie.
To wysokiej klasy materac.
Myślałam, że będzie bardziej agresywny albo że będzie okazywał mi pogardę.
Byłam nawet gotowa na to, że nagle wyrzuci mnie z domu.
Jestem z rodziny Saimori, więc pewnie sądzi,
że mam nadprzyrodzone moce.
Jeśli tak…
Teraz sprawdzę, czy macie dar widzenia.
Miyo, Kaya, wyostrzcie zmysły.
- Tak. - Tak.
Otwieram.
Ach! Nie zbliżaj się.
Kaya!
Nie! Nie zbliżaj się!
Jeśli widziałaś makabreski, masz dar widzenia!
Kiedyś zyskasz też nadprzyrodzone moce. Dobra robota, Kaya!
Nadprzyrodzone moce?
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
Jak miło.
Widzisz jeszcze więcej?
Wczoraj udało mi się trochę poruszyć shikigami.
Dobrze?
Oczywiście, że ma talent. W końcu to nasza biologiczna córka.
Nie to, co ta partaczka, która nie ma nawet daru widzenia.
Panienko Miyo.
Wszystko będzie dobrze.
Wiem, jakie okropieństwa o mnie mówią za moimi plecami.
Jestem do niczego, bo nie mam nadprzyrodzonych mocy.
Panienko Miyo…
Nie chcą mnie tutaj, tak jak wiśni mamy.
Sen.
Tak, już nie mieszkam w tamtym domu.
Muszę być przydatna tutaj.
O rety, coś ładnie pachnie.
Dobrze wygląda.
Panienko Miyo.
Pani Yurie, dzień dobry.
Dzień dobry, panienko Miyo.
Dopiero panienka przyjechała i już gotuje od samego rana?
Przepraszam, że nie spytałam o pozwolenie.
Ależ nie ma za co!
Jest panienka narzeczoną panicza.
Wygląda przepysznie! Panicz z pewnością to doceni.
Gotowanie to moja praca, ale jak panienka widzi,
starzeję się.
Dziękuję, że mi panienka pomaga.
To przyjemność.
Jest jeszcze trochę czasu, zanim panicz się obudzi,
więc powinnam zająć się innymi rzeczami.
Panienko Miyo, zajmie się panienka śniadaniem?
Tak, jeśli nie masz nic przeciwko.
Dzień dobry, paniczu.
Dzień dobry.
Yurie, nie nazywaj mnie paniczem przy innych.
Dzień dobry panu.
Paniczu, panienka Miyo przygotowała dziś śniadanie.
- Naprawdę? - Tak.
Jest bardzo uzdolniona. Bardzo mi pomogła.
Usiądź tutaj.
Dobrze.
Zjedz pierwsza.
Słucham?
Nie zjesz?
No… Ja…
Zatrułaś je?
Oczywiście.
Zatruła?
Nie zjem tego, bo nie wiem, co jest w środku.
Zabierz to.
Następnym razem bardziej się postaraj.
Zaraz, paniczu?
Paniczu!
Chciałam dobrze, ale odniosłam sromotną porażkę.
SPECJALNA JEDNOSTKA ANTYMAKABRESKOWA
Witajcie w Specjalnej Jednostce Antymakabreskowej.
Dzięki surowej dyscyplinie wzmocnicie swoje nadprzyrodzone moce.
Nadprzyrodzone moce to potencjał drzemiący w duszy.
Telekineza, pirokineza, jasnowidzenie.
Nadprzyrodzone moce nie są sprzeczne z naturą tego świata.
Są ucieleśnieniem siły ducha.
A makabreski od starożytności zamieszkują ten kraj.
Często nazywane demonami lub duchami, szkodzą ludziom.
Jedyne siły zdolne je pokonać to wasze nadprzyrodzone moce.
Gdzie są te makabreski?
Po co trenować, skoro nigdy nie wzywają nas do walki?
Dlatego musimy być gotowi, kiedy przyjdą… Co?
Ojej!
Z czasem liczba makabresek spadła.
Dlatego rzadko kiedy wzywa się nas do walki.
Dlatego zakłada się, że takie incydenty powodują poważne szkody i zamieszanie.
Oczekuję, że będziecie gotowi stanąć do walki przeciw makabreskom,
gdy nadejdzie czas.
- Tak jest! - Tak jest!
Proszę.
Komandorze, dokumenty, o które pan prosił.
Musisz być wyjątkowo podekscytowany szkoleniem nowicjuszy.
Nie jesteś dziś w humorze?
Słyszysz mnie? Halo? Komandorze Kudo?
Co? Czy to możliwe, że kolejna narzeczona uciekła…
Przestań gadać i wynoś się stąd.
Zgadłem, prawda?
Chcesz zostać przypalony?
Ojej. Wydajesz się dziś wyjątkowo poirytowany.
W porządku. Wobec tego przepraszam.
Słuchasz mnie, paniczu?
Tak, słyszę.
Nie powinieneś był jej tak traktować.
Panienka Miyo naprawdę się starała, gotując dla ciebie posiłek.
Nie wierzę, że go zatruła.
Yurie rzadko kogoś tak broni.
Nie wierzę, że o tym myślę. Muszę się skupić na pracy.
Nie wierzę, że od razu popełniłam taką gafę.
Jeśli plotki o moim przyszłym mężu są prawdziwe, długo tu nie zostanę.
Twój pokój jest gotowy, Koji.
Od dziś możesz z niego korzystać.
Bardzo dziękuję.
Zacznij przygotowywać się do wejścia do tej rodziny.
Czekają cię pracowite dni. Oczekuję, że dasz z siebie wszystko.
Tak.
Gdzie to zanieść?
Do pokoju mojej siostry.
Dobry wieczór, Kaya.
A, to ty, Koji.
Mogę to zanieść.
Pewnie jest ciężkie.
Jesteś miły dla wszystkich służących, nie tylko dla mojej siostry. Cały ty.
Miyo mieszkała w takim pokoju?
Jeśli rodzina Kudo odrzuci Miyo,
chcę, by to przy mnie odnalazła bezpieczeństwo.
Hej, Koji!
Możesz to też przenieść?
Tak, zaraz przyjdę.
Musi być coś, co tylko ja mogę zrobić.
Dzień dobry panu.
Ja…
O co chodzi?
Chcę przeprosić za rano.
Posunęłam się za daleko.
Ktoś taki jak pan nie może jeść dań przygotowanych przez kogoś, komu nie ufa.
Powinnam była o tym wiedzieć.
Wszystkie dania na kolację przygotowała pani Yurie.
Daję słowo, że niczego nie zatrułam.
Proszę…
Nie podejrzewałem cię o to.
Po prostu nie miałem ochoty jeść jedzenia przygotowanego przez nieznajomą.
Naprawdę mi przykro.
Zimne.
Przepraszam.
Nie musisz przepraszać.
Ciągle mnie przepraszasz, jakby odruchowo. Dlaczego?
- Unikasz odpowiedzi? - Przepraszam…
Nie przepraszaj.
Przeprosiny tracą znaczenie, gdy robi się to zbyt często.
Jadłaś już?
Ja…
Czemu sobie czegoś nie ugotowałaś?
Yurie poszła już do domu?
Tak.
I nic dla ciebie nie przygotowała?
Nie w tym rzecz.
Nie mam apetytu. Powiedziałam jej, że nic nie chcę.
Źle się czujesz?
Proszę się mną nie przejmować. To nic takiego.
Dobrze. Jak chcesz.
Skończyłem.
To ja przygotuję kąpiel…
Sam to zrobię.
Ale…
Zawsze robię to sam.
Zamiast rozpalać ogień, by podgrzać wodę,
szybciej będzie, jeśli wykorzystam moją nadprzyrodzoną moc.
Nie rób tego, co niepotrzebne.
Nie mam nadprzyrodzonych mocy, więc nie mogę nawet przygotować kąpieli.
Jestem… do niczego.
Masz chwilę?
Tak.
Przepraszam, że nie zjadłem dziś śniadania.
Yurie powiedziała, że jutro rano trochę się spóźni.
Ty zrobisz jutro śniadanie.
Ja?
Jeśli naprawdę spróbujesz je zatruć, już po tobie.
Nie śmiałabym!
W takim razie nie ma problemu.
Żadnego, panie.
Woda jest jeszcze ciepła. Wskakuj, zanim wystygnie.
Ja…
Bardzo… dziękuję.
Nie potrafiłam mu nawet podziękować.
Wiem, że o paniczu krążą plotki,
ale w rzeczywistości jest dobrym człowiekiem.
Dał mi szansę naprawić moją porażkę.
Nie mogę jutro nawalić.
Hana!
Panienko Miyo, co się stało?
Zniknęły! Pamiątki po mamie! Jej kimono w kwiaty wiśni… Nie ma go!
Co? Dlaczego?
To musi być robota macochy Kanoko.
Odzyskam je.
Jeśli pójdziesz do niej sama, nie wiadomo, co zrobi.
Poradzę sobie. Jeśli coś się stanie, powiem ojcu.
Nieodrodna córka tej przebiegłej złodziejki.
Mnie oskarżasz o kradzież? Jesteś niewiarygodnie zepsuta.
Co za śmieć.
Nadal to trzymasz?
Nie!
To mamy…
Przemyśl sobie swoje zachowanie. Nie pokazuj mi się, póki nie przeprosisz.
Zamknij drzwi.
Wypuśćcie mnie! Pomocy! Ojcze!
Ojcze!
Pani Saimori. Proszę, nie!
Cisza!
Za kogo ty się masz? Jesteś służką!
To takie okrutne…
Hana…
Wiesz, co się stanie, jeśli mi się sprzeciwisz, prawda?
Wypuśćcie mnie…
Niech mi ktoś pomoże…
Znowu. Zły sen.
Ciekawe, co robi Hana.
Odkąd ją wtedy wyrzucono, ani razu się nie spotkałyśmy.
Mam nadzieję, że jest szczęśliwa.
To też jest u kresu swej żywotności.
Panienko Miyo. Dzień dobry.
Pani Yurie?
Widzę, że dziś też wcześnie wstałaś.
Tak. Nie miałaś się dziś spóźnić?
Przyszłam wcześniej, bo martwiło mnie to, co stało się wczoraj.
Zajmę się śniadaniem. Odpocznij w salonie.
Prawdę mówiąc…
Tak powiedział panicz?
Jeśli chciał spróbować twojej kuchni, mógł po prostu powiedzieć.
To chyba nie o to chodzi…
Ale jestem taka niepewna.
W takim razie, panienko Miyo, może ja ci pomogę?
Ależ proszę.
Zastanawiam się, czy tak powinno smakować…
- Jaki piękny. - Ciągle to robię,
więc idzie mi szybko. Ale nie ma gwarancji smaku.
Wygląda pysznie.
To dla służącej zaszczyt usłyszeć komplement od tak dobrej kucharki.
Naprawdę zje posiłek przygotowany przez kogoś takiego jak ja?
To moja ostatnia szansa.
Panicz powinien niedługo wstać.
Zaniesie panienka śniadanie do drugiego pokoju?
Oczywiście.
Dzień dobry.
Dzień dobry panu.
Jedzmy.
Ty też powinnaś zjeść.
Przep…
To znaczy…
Zjem.
Smaczne.
Smakuje trochę inaczej niż przyrządzana przez Yurie, ale niezła.
Bardzo dziękuję.
Dlaczego płaczesz?
Przepraszam…
Mówiłem, żebyś nie przepraszała.
Tak, proszę pana.
Kiedy ostatnio ktoś mnie pochwalił lub zaakceptował?
Jej pochodzenie to tajemnica.
Nosi takie łachmany, że trudno je nawet nazwać starymi.
Skoro jest taka chuda, z pewnością miała trudne życie.
Ma spracowane dłonie. Naprawdę pochodzi z prominentnej rodziny?
Yurie.
Chyba nie wychowywano jej jak typowej córki z prominentnej rodziny.
Wiem, co masz na myśli. Tak.
Powiedziałaby nam, gdybyśmy zapytali?
To może być trudne.
Miej ją na oku.
Ja sprawdzę rodzinę Saimori.
Dobrze.
To nietypowe, paniczu. Jesteś zainteresowany swoją narzeczoną.
Zainteresowany?
Musisz umieć wyznać, co czujesz, bo panienka Miyo może się zniechęcić.
Proszę bardzo.
Większości kobiet, które tu przybyły, zależało na majątku lub statusie.
Myślę, że panienka Miyo będzie dobrą żoną, paniczu.
Skąd ta pewność?
Tak czy siak, liczę na ciebie.
Zostaw to mnie.
Rodzina Saimori…
Nie ma zbyt wielu rodów z nadprzyrodzonymi mocami.
Mam nadzieję, że nie odkryję żadnych mrocznych sekretów.
Hej! Jak mogłeś złamać daną mi obietnicę?
Nie rozumiesz, jak cenna jest ta dziewczyna?
O czym ty mówisz?
Miyo to nie twoja sprawa.
Przestań się wygłupiać! Obiecałeś, że Miyo,
w której w żyłach płynie krew rodu Usuba, zostanie oddana rodzinie Tatsuishi!
Napisy: Agnieszka Żurek