NIERÓWNOŚCI W TEJ OGROMNEJ CZĘŚCI NASZEGO KRAJU
WYWODZĄ SIĘ Z PRZESZŁOŚCI, A WIELE WCIĄŻ JEST AKTUALNYCH
KAŻDY MOŻE JE DOSTRZEC
SINCERIDAD: CHILE ÍNTIMO EN 1910 DR J. VALDÉS CANGE
Chodź tu, suko! Za nią!
Nad rzekę, dalej! Biegnijcie!
Tam, szybciej!
Tam!
TRZY DNI WCZEŚNIEJ
Dziękuję!
Pozdrawiam cię, właścicielu, żebym mogła wejść.
Miałam wnuczkę, która wyjechała uczyć się z obcymi
na prawie sześć lat.
Nauczyła się tego, co nasi ludzie wiedzieli od dawna.
Miałem kiedyś babcię. Była bardzo uparta.
Na pewno ją masz.
Przyjechałaś w samą porę na nowy cykl.
Tak.
José naprawił twój motocykl,
ale nie proś mnie, żebym na niego wsiadła.
-W porządku? -Tak.
Cześć!
-Cześć! -Witaj, siostro!
Cześć, bracie!
Cześć! Kopę lat. Jak podróż?
Bardzo dobrze, bracie.
-Cieszę się, że jesteś. -Dziękuję, bracie.
-Tak dawno się nie widzieliśmy. -Zbyt dawno, bracie.
-Dobrze cię widzieć! -Wzajemnie!
Sayen! Myślałem, że wracasz jutro.
Nie chciałam dłużej zostać, bo...
Chciałam spędzić nowy cykl z moimi ludźmi.
Z czego się śmiejecie?
Tato!
-Sayen! -Tato!
-Sayen!
Tato!
Stój!
Sayen!
Pieprzony obcy!
-Tato! -Sayen!
Tato!
Tata!
Splunęła na Lihuela, a on wściekł się i zaczął ją gonić.
A ona zatrzymała się i zwinęła jak gąsienica.
Lihuel poleciał na twarz!
Biedactwo! Przeproszę go, jak go zobaczę.
Sayen, wszyscy cieszymy się, że wróciłaś.
Twoja babcia, społeczność,
a szczególnie...
zadowolony jest José.
Twarz mu się zmieniła.
Co? Jaka twarz?
Serio. Jaka twarz?
Widziałeś kiedyś nowo narodzone jagnię? Wygląda jak zakochany baranek, prawda?
Nie dokuczaj mojemu przyjacielowi.
Poza tym wydaje się, że żaden człowiek w tej społeczności się nie starzeje.
Zaczynając od ciebie, bracie.
-Ode mnie? -Tak.
Chyba zawarłeś pakt z diabłem, żeby wyglądać tak młodo.
Chciałbym też skorzystać z tej okazji,
by przywitać cię, siostro Sayen, w twoim domu, u twojej babci.
Witaj, siostro.
Zdrowie!
Zawsze zwycięscy!
Miejmy nadzieję, że twój powrót zmotywuje José,
by pisał dla swoich ludzi, a nie tylko dla obcych.
Kiedy nie byłem z moimi ludźmi?
Gdy napadali na naszą ziemię i wyciągali nas z domów.
Czemu nie piszą o tym w gazetach?
A kto publikuje to w mediach społecznościowych?
-Jasne, media społecznościowe... -No!
Chcę pomóc, ale to nie moja sekcja.
-W czym problem? -Jest coraz gorzej, bracie.
-W tym problem. -Tak.
Zrozumieją tylko wtedy, gdy zaprotestujemy.
Posłuchaj, Pedro...
Witamy moją wnuczkę... a zaczynamy się kłócić.
Zawsze dobrze jest znać obcych.
Tylko głupcy odmawiają ich poznania.
Może mógłbym przyjść któregoś dnia
i pomóc ci z magazynem babci.
Odkąd wyjechałaś, zaczęła parać się zbieractwem.
Tak, zauważyłam.
Albo moglibyśmy iść do lasu, tak jak w dzieciństwie.
Nigdzie nie wyjeżdżam, José. Mamy czas.
Zabierałam cię tu w dzieciństwie.
Tak, pamiętam.
Pamiętasz, co ci mówiłam?
Stwórca dał nam to, byśmy tego bronili.
Kiedy świat się narodził,
umieścił właściciela w każdej istocie, by nigdy się nie skończył.
Bez właściciela
zniknęłyby rzeki i lasy,
wiatr by nie wiał,
ogień by zgasł,
a Ziemia by zniknęła.
Właściciel gór mieszka w tobie.
Przemawia świętymi słowami do wszystkich żyjących tu istot.
To wiedza Mapucze.
Obcy muszą posiąść ziemię,
niszcząc ją, wyrzucając jej właściciela, pozostawiając nas bez dachu nad głową.
Świat jest prosty, ale obcy go komplikują.
Mogę jakoś pomóc?
Dzień dobry.
Chcemy porozmawiać z panią...
Ilwen Lemunko. Mieszka tutaj?
Tak. Czego od niej chcecie?
To pani krewna?
Tak, czego od niej chcecie?
Chcemy tylko z nią porozmawiać.
Zaczekajcie tu.
Babciu! Jacyś ludzie cię szukają.
Jak się pani miewa?
Usiądź.
-Co to za zioło? -Babka.
W dzieciństwie mama dawała mi tę herbatę.
Miodu?
Tak, dziękuję.
Ile tam jest hektarów?
Hektarów?
Co to jest? To słowo używane przez obcych.
Różowych ludzi, takich jak wy.
Pani Ilwen, przejdę do sedna.
Ekosystemy jak ten są jedyne w swoim rodzaju.
Chcemy porozmawiać o tym,
jak moglibyśmy pomóc pani chronić to miejsce.
A w zamian zaoferować pani dobrą ofertę. Dla pani i społeczności.
Dużo pan mówi, ale tak naprawdę nic nie powiedział.
Chcemy kupić pani ziemię.
Nie do końca kupić.
Brzmi, jakbyśmy mieli być właścicielami wszystkiego, a to nie o to chodzi.
Jesteśmy zainteresowani kupnem części pani ziemi.
Nadal może pani tu mieszkać. Dla pani nic się nie zmieni.
Dostałaby pani cenę znacznie powyżej wartości rynkowej.
Możemy również wynegocjować
program zrównoważonego rozwoju dla pani społeczności.
Właśnie. Posłuchajcie...
Tak nazywa się firma, którą reprezentujemy.
Actaeon. Jest częścią grupy GreenCorp. Może o nas pani słyszała.
Mamy ważne projekty w kilku krajach.
To nasza oferta.
Proszę uważnie ją przeczytać.
Pani wnuczka może pomóc, jeśli czegoś pani nie rozumie.
Proszę się nie spieszyć, pani Ilen.
Ilwen.
Słucham?
Ilwen.
Ilwen. Pani Ilwen, nie ma pośpiechu.
Proszę zrozumieć, że wszyscy na tym zyskamy.
Wy kupicie ziemię,
my możemy tu mieszkać.
Co z tego będziecie mieli?
Ekoturystyka oparta na ochronie.
Ale turystyka nigdy nie była ekologiczna,
a lasy chronią się same.
Jest pan Hiszpanem?
Las żyje w każdym z nas.
Nie jest mój.
Jestem tylko jego opiekunką.
To święte miejsce ustanowione
przez naszego duchowego przywódcę dla społeczności.
Pan jest Chilijczykiem i wie, jak to działa.
Proszę powiedzieć temu młodemu człowiekowi,
że przez 500 lat walczyliśmy
przeciwko Hiszpanom, by zachować naszą ziemię.
A teraz prosicie, bym oddała ją Hiszpanowi
tylko dlatego, że ma ładną buzię?
Herbata wystygła.
Babcia chce przez to powiedzieć, że to koniec rozmowy.
-Jasne. -Chodźmy.
Proszę tylko, żeby pani to przemyślała.
Zostawię pani wizytówkę z nazwiskiem i numerem telefonu.
I wstępną ofertę.
Możemy negocjować.
Ale, jak mówiłem, przyniosłoby to wiele korzyści.
I beneficjentów.
Miłego dnia.
Byłeś wobec niej bezczelny.
Byli tu już wcześniej?
To pierwszy raz.
Długo bronili swojej ziemi
i będą to robić dalej.
Zobaczymy, Lira.
Każdy ma swoją cenę. Ty ją masz i ja też.
To drzewo ma swoją cenę.
Złożymy ofertę, która im się spodoba.
Proste.
Zobaczymy.
Dzwonił twój tata.
Miał zaraz wylądować.
To niedaleko?
Jakieś 15 kilometrów, ale droga jest słaba.
Jak poszło z tą kobietą?
Do dupy.
Tata Máximo będzie wkurzony na swojego synka ćpuna.
Nie gadaj o tym, czego nie rozumiesz.
Chłopaki, idźcie na kawę.
-A moja paczka? -Jutro.
Jutro?
Nie było w okolicy żadnych dealerów. Poszukam w Santiago.
Dostaniesz to jutro.
Nie martw się. Zawsze będę po twojej stronie.
MÁXIMO TORRES DZWONI...
Tato.
Co tam? Jak się masz? Jak minął lot?
Wszystkie loty są takie same, Antonio.
Musimy przeprowadzić więcej testów,
ale wydaje się większy niż ten w Rwandzie.
Kobalt pierwotny, 6,7%.
Ciekawe. Chcę to usłyszeć od Liry.
Antonio ma rację.
Wygląda na to, że jest tam dużo kobaltu. To geologiczna rzadkość dla tego obszaru.
„Wygląda na to”? Nie jesteś pewny?
Musimy zrobić jeszcze kilka testów.
Chcę wiercić na 2,8 i powtórzyć spektrogram.
Nie mam czasu!
Te wilki depczą mi po piętach! Cholera!
Muszę przeprowadzić te testy.
Lira, on ma rację. Masz rację, tato.
To morze kobaltu. Musimy to zatwierdzić.
Dobiłeś targu?
Prawie.
Mieliśmy problemy z właścicielką, kobietą Mapucze.
Podpisała czy nie?
Prawie.
To trudne. Nie ufają obcokrajowcom.
To trochę potrwa, ale dam radę.
To mnie martwi.
To niemądre, Antonio.
Zatwierdzić to, nie mając pewności?
Muszę powtórzyć testy na terenie D, a ta kobieta musi...
Lira!
Wyjdź. Zostaw mnie na chwilę w spokoju, dobrze?
Tak, testy potwierdzają obecność kobaltu.
Ty tym zarządzasz?
Jestem na północy w kopalni litu.
Mój syn się tym zajmuje.
-Antonio? To nie będzie problem? -Nie.
Co mówią nasze kontakty?
Nie martw się, często z nimi rozmawiam.
Informuj mnie na bieżąco.
Jasne.
Kuźwa!
Miranda! Bykov!
Ta Indianka nas nagrała!
-Uciekła drogą! -Bykov!
Do aut!
Jedźcie w lewo. My w prawo.
Jest nasza!
Mamy ją!
-Kurwa! Ona ucieka! -Pieprzyć wóz.
Chodźmy!
Tam jest!
Szybciej!
Hej, dziewczyno!
Wiemy, że tam jesteś!
W porządku! Niczego nie ukradłaś!
Nie zadzwonimy na policję!
Dziewczyno!
Posłuchaj!
Każdy lubi sobie ponagrywać,
ale nasz obóz jest prywatny.
Musisz tylko usunąć z telefonu to, co nie jest twoje. Jasne?
Kim ona jest?
Wnuczka właścicielki ziemi.
Chodźmy.
Babciu! Weź swoje rzeczy! Musimy wszystkim powiedzieć!
Ci mężczyźni wiercą w górze.
Mają broń! Widzieli mnie!
Co?
Musimy iść, babciu!
Musimy wszystkich zawiadomić. Wodza, Nawela i młodych.
Nigdzie nie idziemy.
Mają broń!
A ty jesteś bardzo zła. Nie można tego mieszać.
Moja wnuczka mówi, że wiercicie w ziemi!
Że macie broń i maszyny!
Kto wam na to pozwolił?
A mówiła, że nas nagrała? A może nawet okradła?
Brakuje drogiego sprzętu. Moglibyśmy iść na policję.
Moja wnuczka nie jest złodziejką, obcy. Wy nimi jesteście!
Nie rozmawiaj z nimi, babciu. Oni tylko kłamią.
Nie próbujcie nas oszukać.
Wiem, co widziałam i słyszałam. Wiercenie, kobalt...
Jeśli pani wnuczka pozwoli mi mówić, możemy wszystko wyjaśnić.
Zapewniam, wszyscy na tym skorzystają.
A jeśli po wyjaśnieniach nadal pani nie przekonam,
spakujemy się i wyjedziemy.
Proszę pani. To, co jest pod tym lasem,
pozwoli nam chronić nie tylko tę ziemię, ale całą cholerną planetę.
Prawda, Lira?
Lira jest geologiem i Chilijczykiem jak wy.
Może i jest Chilijczykiem, ale ja jestem Mapucze.
Nieważne. Wyjaśnij im.
-Co tu wyjaśniać? -Kobalt.
Ogromne złoża kobaltu.
Nowe złoto dla przyszłości bez zanieczyszczających aut.
I rozwiązanie dla pani społeczności, aby edukować wasze dzieci.
Mówię o edukacji, zdrowiu... Możemy wysłać ich na studia za granicę.
Wielu takich jak wy
przychodziło tu z obietnicami.
Ty jesteś najmłodszy, to na pewno.
Słyszałam, jak rozmawiał z tatą, babciu.
Co jest pod tymi ziemiami?
Mamy z nim świętą relację.
Nie potrzebujemy relacji handlowych.
Szanujemy ją.
A wy przyjeżdżacie tu
ze swoimi kłamstwami, bronią i oszustwem.
Powiedz swojemu ojcu,
że jeśli chce, żebym coś podpisała,
musi sam tu przyjechać,
uklęknąć i pocałować mnie w dupę.
Wynoście się!
Spakujcie swoje rzeczy.
To miejsce należy do nas! Rozumiesz?
Nie! Babciu!
Babciu.
Zamierzała mnie uderzyć. Widzieliście to, prawda?
Splunęła mi w twarz.
Musimy spalić dom z nimi w środku.
Jasne? Wszyscy jesteśmy tu winni. Wszyscy.
Musimy pozbyć się śladów.
Nigdy nas tu nie było.
Jasne? Nigdy.
Dalej!
Co ty chcesz zrobić? Oszalałeś? Ja odpadam.
Zabieram się stąd!
Już jesteś zaangażowany.
Dziewczyna, która nas szpiegowała,
pewnie organizowała swoich ludzi, by palili i kradli nasze rzeczy.
Myślisz, że nic nie zrobi?
Nie, naśle na nas swoich przyjaciół.
Rubén.
No co?
Zabierz ją.
-Cześć, Ilwen! -Cześć!
Co mogę dla ciebie zrobić?
Nie przyprowadziłam jej. To ona mnie tu ściągnęła.
Chcę być wojowniczką.
Ale jesteś kobietą.
Córka Aukana... Nie zrobię tego.
Nie trenuję kobiet!
Czemu?
„Czemu?”
Bo nie.
Od zarania dziejów wojownikami byli mężczyźni.
Zabierz ją, Ilwen.
Proszę.
A jeśli cię pokonam?
Masz silnego ducha. Ale to nie wystarczy.
Zmykaj stąd.
Kto następny?
Chcę być wojownikiem jak mój ojciec!
Daj mi spokój, dziewczyno. Lihuel. Zabierz ją stąd.
Puść mnie!
Bądź silny!
Wstań.
Chodź, Lihuel.
Nasz trening to coś więcej niż tylko walka.
Nauczysz się być czujną.
Zapomnieć o sobie, by pomagać słabym.
Niech nasza walka trwa!
Kocham cię, babciu.
Podjedź tu tyłem.
Tu jest jak w Rwandzie.
To jest nic.
Rwanda była gorsza.
Racja, to nic takiego.
Ale nie martw się, mam wszystko pod kontrolą.
Kurwa... Kurwa, dość tego.
POLICJA
To ta suka! Miałem rację czy nie?
Myślisz, że ta Indianka może tak po prostu uciec
i wysadzić auto?
Musimy ją znaleźć, zanim zawiadomi resztę.
Poszła do lasu ranna. Moglibyśmy ją dogonić.
-Więc? -Albo idziemy 15 kilometrów do obozu
i ryzykujemy, że puści parę, albo ją zabijemy.
-Nie. -Dlaczego?
Ona zna las, my nie.
Co ty! Wszystkie lasy są takie same.
To twoja praca. Wymyślać rozwiązania, a nie problemy.
Kłóćmy się dalej, to ją zgubimy.
Zapolujmy na tę pieprzoną Mapucze.
Niech nasza walka trwa!
Sayen! José! Z większą siłą!
Mają być ostre!
Biegnijcie! Szybciej!
Sayen!
Ostrożnie!
Wstań!
Bardzo dobrze!
Widzę, jak rośnie w tobie duch wojownika twojego ojca!
Chilijczyku, jesteś pewien, że nie zejdzie inaczej?
Co za uparty Rosjanin. Mówiłem ci, że nie przekroczy rzeki.
-Halo? -Jedyny most jest wyżej.
-Cześć, kochanie. -Nie dojdzie tam.
Jest zbyt stromo.
Może jedynie wejść na górę albo zawrócić i wpaść na ciebie.
-Powinniśmy iść dalej. -Nie możemy iść nocą poza szlakiem.
Chyba że chcesz złamać nogę.
Ona też nie może iść dalej. Nie jest głupia.
Urządzasz piżama party?
Fajnie.
Dobra, kochanie, dbaj o siebie.
Pa.
Nie mógłbym mieć dzieci. Ani zwierząt.
Wiesz, co powinieneś zrobić?
Zadzwonić do taty
i wszystko mu powiedzieć.
Jak będę miał dobre wieści.
Dobre wieści?
A jakie byłyby te dobre wieści?
Że ani ja, ani mój zespół, ani słynny geolog Actaeon
nie idą do więzienia.
To byłyby dobre wieści, co?
Nie martw się.
Jakoś się z tym uporamy.
Zajmę się tym.
Problemem nie jest ona, tylko mój ojciec.
Widzi tylko niepowodzenia.
Nigdy nie będzie mnie szanować.
Gdyby cię nie szanował, nie byłoby cię tutaj.
To poważna sprawa, Antonio. Złoże kobaltu.
To nie jest łatwa praca. On nie ma odwagi tu przyjechać.
Robi inne rzeczy. Jest teraz na północy.
Chodź. Wracajmy do obozu.
Jutro znów jest dzień.
Szefie.
Odpocznijmy.
Weź pierwszą zmianę.
Cholerny obcy. Jesteś zdrajcą.
Po prostu mnie wynajęli. Jestem kierowcą.
Co zamierzałeś zrobić? Pozwolić im spalić mnie żywcem?
Nie! Nie strzelaj. Ona jest moja.
Pieprzona suka.
Hej! Wracaj!
Zobaczmy.
Nie chcemy cię skrzywdzić. Jasne?
Pójdziemy na policję
i zgłosimy to.
Ma dziewczyna jaja.
DZWONI MÁXIMO
Twój ojciec.
-Tato. -Nie ma cię w obozie,
a Bykov nie odpowiada. Co się dzieje?
Napadła nas staruszka.
Mówiłeś, że są niebezpieczni. Zrobili się agresywni.
Co? Jaka staruszka? O czym ty mówisz?
Miała wypadek.
To była samoobrona. Mam świadków.
Tato?
Daj mi Bykova.
Akurat jedziemy.
Natychmiast daj go do telefonu.
Nie powinienem był cię tam wysyłać. Nie po tym, co wydarzyło się w Afryce.
-Tak? -Bykov!
Co się tam dzieje?
To delikatna sprawa.
-Jest świadek. -Kurwa.
Kurwa. Miałeś go pilnować.
Wiesz, jakie ma wahania nastrojów.
Jesteś dla niego jak ojciec! Miałeś go pilnować!
Panie Torres, byłem nieostrożny.
Posłuchaj mnie uważnie.
Nie słyszę pana.
Bykov, kurwa!
Pieprzyć to.
Co powiedział?
Nic nie powiedział. Ruszajmy.
-Jak to nic? -Wezmę to.
Sayen. Gdzie jest Sayen?
-Nie wiem. -Sayen...
Nie wiem. Zabierają ją! Hej, zostawcie ciało w środku!
-Nie ma jeszcze machi! -Co robicie?
-Zaczekajcie! Pieprzeni obcy. -Zaczekajcie na przywódcę!
Miejcie trochę szacunku, obcy!
Cholerni obcy.
Atak?
Tak, mój syn i jego zespół wpadli w zasadzkę.
Wygląda na to, że ktoś został ranny.
Musieli mieć zły zasięg, bo nam przerwało.
To mógł być atak terrorystyczny.
Manríquez, razem z Salazarem liczymy na ciebie.
Zajmę się tym, panie Torres.
Kapitanie.
Jest ciało. To Ilwen Lemunko, właścicielka domu.
Niech policja robi swoje. Przegońcie ich.
-Tak jest. -Gubernatorze! Proszę!
-Gubernatorze! -Hej!
Spokojnie, puść go.
-Kim jesteś? -José Huenupe.
Dziennikarz i przyjaciel rodziny Lemunko.
Gubernatorze, Sayen Coñuepán, jej wnuczka,
była z nią i zaginęła.
-Coś jej zrobili. -Możesz ją opisać?
Cokolwiek, co pozwoli nam ją znaleźć.
Proszę zrozumieć, to nie był wypadek.
Zrobili jej coś. Nie zostawiłaby babci. Żywej ani martwej.
Ilwen Lemunko została zabita
i spalona.
Policja i prokuratura się tym zajmą.
-Oni nic nie zrobią. -Kapitanie.
Puśćcie go!
Zostawcie go!
Puśćcie go!
Powiedz prasie, że Sayen Coñuepán
to terrorystka, zagrożenie dla społeczeństwa.
Zamordowała Ilwen Lemunko
i prawdopodobnie grupę zagranicznych naukowców.
-Czy to jasne? -Tak.
Nie tak szybko.
Rubén,
tylko nas spowalniasz.
Rozumiesz?
Wrócimy po ciebie.
-Szefie... -Mamy twoje współrzędne.
Zabierzcie mnie do obozu. Tam jest lekarz.
Usiądź tu.
Nie ruszaj się. Nic ci nie będzie.
Nie ma mowy. A jeśli dziewczyna wróci?
Nic dla niej nie znaczysz. Poradzisz sobie.
Lira, nie!
Panie Antonio! Szefie!
Pieprzony dupek!
Jeśli pójdę na dno, pociągnę was za sobą.
Witaj, starszy bracie!
Starszy bracie!
Lira, weź się w garść.
To test dla nas jako zespołu.
Jak powiedziałby ojciec,
to szansa, by wyjść ze swojej strefy komfortu.
Dalej, chodźmy.
Miranda! Gdzie jest Rubén?
Śpi.
A mówili, że Chile jest nudne.
Wszystkie tutejsze kobiety są takie same? Jak ty i ta dziewczyna Mapucze?
Niebezpieczne? Może sobie jakąś przygarnę.
A ona zabije cię we śnie.
Flirtujesz ze mną?
-Spójrzcie. -To musi być ona.
Musimy przekroczyć rzekę.
Chodźmy.
-Nie ruszać się! -Chwila.
Ręce do góry.
Spokojnie.
Nie ruszać się. Oddajcie broń.
Tylko spokojnie.
Kopnijcie broń.
-Dalej! -Odłóż to.
Nie! Oddajcie broń!
Kopnij ją tu!
Skuj swojego partnera.
Odłóż to.
Teraz siebie.
Tam.
A teraz na kolana, pieprzone psy.
Na kolana!
Dopadniemy cię, gnojku.
Przykuj te do auta, skurwielu.
Uspokój się.
Kto ma klucze?
Rzuć je tu.
Tylko spokojnie. W porządku.
Nie zostawiaj nas tutaj.
Zostańcie tu. Nie ruszać się!
Skurwysyn!
Idziemy.
Pepi!
Jesteś teraz wojownikiem, bracie!
Cicho, człowieku.
Pamiętacie to spalone auto u Ilwen?
Tak.
Należy do firmy wydobywczej. Actaeon.
Właściciele nie zgłosili kradzieży ani zaginięcia.
-A pasażerowie? -Nie wiadomo.
Poszukajmy Sayen. Jest w niebezpieczeństwie.
Raczej oni!
Chodźmy do Ilwen.
Będą nas tam szukać. Przygotujmy się.
Nie dotykaj tego! Może być zatruty. Odsuń się.
Odsuń się.
Kurwa!
Nie strzelaj! Oszczędzaj kule! Potrzebujemy ich.
Pieprzona strzała! Zabije nas wszystkich.
-Mirando, wyciągnij ją. -Nie dotykaj jej.
-Wyciągnij ją. -Nie! Zostaw ją.
Wyciągnij to cholerstwo! Kurwa mać!
To była zmyłka. Poluje na nas.
Ta pieprzona Indianka na nas poluje.
Tracimy czas. Chodźmy.
Nie zostawiajcie mnie!
Kolejna rzeka. Nie wierzę.
-W porządku? -Tak.
Chodźmy dalej.
Kurwa, możesz mi wyjaśnić, dlaczego tak trudno znaleźć tę sukę?
Moi ludzie nad tym pracują.
To nie takie proste. Ten las to kilometry niezbadanych terenów.
Jak ją znajdziemy, musimy kontrolować narrację.
Jeden tweet czy artykuł nawiązujący do tej operacji
i mamy przejebane.
Inwestorzy uciekną jak szczury. Tak nie może być.
To niekorzystne dla mnie, dla Actaeon
i dla ciebie, rozumiesz?
Jej babcia zgodziła się sprzedać ziemię, ale dziewczyna była przeciwna.
Zabiła się z poczucia winy.
Dobrze.
Teraz szukamy twojego syna, ale...
On może poczekać.
Zajmijcie się nią.
Miranda!
Bykov!
Miranda!
Niezłe miny mieli ci obcy, co?
Wciąż trzęsie ci się ręka?
Zostaw go w spokoju, Pedro.
Po prostu mu dziękuję.
Dziękuję, bracie.
To lepsze niż obijanie się w biurze, co?
Ten dupek nigdy się nie zamyka?
Zgadza się, bracie.
To tupu Ilwen.
-Tak. -Zgadza się.
Ślady prowadzą w tym kierunku.
Hej!
To sprawka obcych.
Z tym trupem zaraz będzie się tu roić od glin.
Ale jak dowiemy się, kto to zrobił...
On nadal tego nie rozumie.
To nie nasza wina.
Tu, w Wallmapu, wszystko jest naszą winą.
Musimy zachować zimną krew.
Tak.
Musimy znaleźć Sayen.
-Jeśli znajdą ją przed nami... -W końcu zacząłeś trzeźwo myśleć.
Uczysz się.
Rusz się, to się udusisz!
Indianka przeszła szkolenie.
Zna las, a my krążymy w kółko.
Mówiłem ci, ale ty też.
Mówię poważnie.
Mam czuć się przy tobie bezpieczny.
Prawda, żołnierko?
Przyprowadź ją do mnie...
a wypiszę ci czek, który będzie wyglądał jak numer telefonu.
Znajdę ją.
Chcesz wiedzieć, kto zabił twoją babcię?
Ona miała rację.
Antonio jest tylko posłańcem.
Chcesz wiedzieć...
kto go wysłał?
To na północy.
Tak.
A to?
Najbliższa wioska jest 30 kilometrów stąd.
To Brazylia. Brazylia, północne Chile i Afryka.
Actaeon jest wszędzie.
Nie. Tylko w ubogich krajach.
Kto jest tu z Antoniem?
Kończy mi się cierpliwość.
-Pa. -Máximo Torres Esquídez.
-Tata Antonia. -On wie, co się dzieje?
To mój szef.
Wiesz, kto to jest?
Tak działają.
Przekupują polityków, lobbystów, nawet prezydentów.
By robić interesy w Trzecim Świecie, musisz...
dużo zainwestować.
Są inne firmy, większe i potężniejsze niż Actaeon,
które żerują na zasobach naturalnych gdzie indziej.
Czemu miałabym ci ufać?
Przykro mi z powodu twojej babci. Naprawdę.
Pomóż mi przeżyć.
Mam dzieci.
Mam rodzinę, żonę. Czekają na mnie.
Ty i twoi ludzie zabiliście moją babcię.
Zamordowaliście ją, spaliliście jej ciało.
Ze mną zrobilibyście to samo.
Jesteście mordercami!
Najemnikami.
Mogę ci pomóc, kobieto.
Pomogę ci się zemścić.
Uratuj mnie, a ci pomogę.
Cześć.
Gdzie jest Sayen?
Jesteście jej znajomymi?
Kto pyta?
Pedro! Uciekaj, José!
Znajdź Sayen!
Lira!
Chodźmy.
Pedro...
José.
On żyje.
Wciąż jest na górze. On jest...
José.
-Nie była na pogrzebie? -Nie. Nikt jej nie widział.
MÁXIMO TORRES DZWONI
Jest niebezpieczna.
Nie próbuj pojmać jej żywcem, jeśli zagrozi twoim ludziom.
Najważniejsze jest bezpieczeństwo społeczności.
Rozumiemy się?
Tak jest. Przepraszam.
Dzień dobry, Sayen.
To było proste.
Trzeba było przyjąć pieniądze.
Ale nie.
„Najbardziej zaciekli wojownicy walczący od 500 lat...”
Boisz się, morderco? Powinieneś.
Ja mam przyszłość. A ty, co masz?
Twój tata tak nie uważa.
Co ty o nim wiesz?
Słyszałam, jak z tobą rozmawiał. Jest gorszy od ciebie.
Lira mi powiedział.
Powiedział mi, jak w Rwandzie ty i twoi kumple
zabijaliście ludzi, dzieci, wszystko przez ciebie.
Opowiedział mi też o twoich nałogach,
problemach.
Jesteś psychopatą!
Myślisz, że o was nie czytałem?
Lubię znać historię tych, z którymi robię interesy.
Weychafe.
To znaczy „wojownik”?
Powiedz mi...
Do czego byłaś szkolona?
Co miałaś chronić? To?
Powiem ci coś,
czego nikt nie mówi w tym świecie tchórzy i obrażonych ludzi.
Nikogo nie obchodzi twój cholerny las!
Myślisz, że ignoranckie masy wolą drzewa
od samochodów elektrycznych, komórek i ekranów?
Nie.
Więc o co walczysz?
Ty i twoi najemnicy zamordowaliście moich ludzi.
Zamordowałeś moją babcię.
Zabiję cię. Ciebie i twojego tatę.
Przykro mi. Gdyby oni przeżyli, nie przeżyłbym ja.
Chociaż jeden uciekł.
-José. -A ty...
pomożesz mi go znaleźć. To twój chłopak?
Nie jest dla ciebie dość męski.
Dam ci radę. Znajdź sobie prawdziwego mężczyznę.
Czytałem, że twoi ludzie
zjadali serca najsilniejszych wrogów, by posiąść ich energię.
Jeśli zjem twoje, będę odważniejszy?
Nie jesteś Mapucze.
Podoba mi się twój zapach.
Jest taki... pierwotny.
Zabij mnie.
Zabij mnie, a nie wyjdziesz z tego lasu żywy.
Pieprzona suka.
Pieprzona suka!
Nie wierzę.
Dobra. Jak chce się bawić, to się pobawimy.
Opłacają polityków, niszczą społeczności.
Lira mi powiedział.
Antonio jest w tym spisku pionkiem. On i jego tata muszą zapłacić.
-Muszą stanąć przed sądem. -Przed sądem?
Kiedy sądy przyniosły coś dobrego?
Co zrobisz? Zabijesz ich wszystkich? Jednego po drugim?
Skończysz w więzieniu jak twój tata.
-Mój tata jest niewinny. -Ale ty nie jesteś.
Nie ma odwrotu. Nie wchodź mi w drogę.
To nie jest czarno-białe.
Ilu jeszcze trzeba zabić?
Ilwen?
Pedro?
Nawel?
Nie chcę, żebyś była następna.
To nie przywróci twojej babci.
Jestem zmęczona.
Zmęczona, José.
Zawsze byłaś silniejsza ode mnie.
I nie mówię o twoich kopniakach.
-Nigdy się nie bałaś. -Nauczyłam się to ukrywać.
Nigdy nie będę wielkim wojownikiem.
Jako dziennikarz bardziej się przydam.
José, właśnie uratowałeś mi życie.
-Pozwól, że ci pomogę. -Jak?
Jak, Jose?
Posłuchaj...
Widziałaś, kto był na tych zdjęciach. To nie wystarczy, by zniszczyć Actaeon.
Nie ujdzie im to płazem. Nie mogą pozostać bezkarni.
Będziemy musieli to zbadać.
Wyjść poza to, co dzieje się tu, w Wallmapu.
Jeśli zabijesz Torresów,
dwóch ludzi umrze, a ty jesteś terrorystką.
Ale jeśli ujawnimy ten spisek,
pomożemy innym ludziom, innym społecznościom.
Ludziom takim jak Ilwen.
Znalazłem to na ziemi.
Moja babcia nie żyje.
Gdybym za nimi nie poszła...
To moja wina.
Zawiodłam ją.
To nie była twoja wina, Sayen.
-To nie twoja wina. -Moja.
Zawiodłam ją.
-Nie! -Uciekaj, Sayen!
-Nie! -Uciekaj!
Teraz!
Suka!
Sayen Coñuepán, jesteś aresztowana!
Uwolnij zakładnika!
Poddaj się natychmiast albo otworzymy ogień!
Jesteś oskarżona o zabójstwo Ilwen Lemunko, Rubéna Anticury
i naszego kolegi Manuela Gonzáleza!
Natychmiast wracaj na brzeg!
To było takie proste! Wystarczyło podpisać, ale nie!
Ty i ja jesteśmy tacy sami.
Nie jesteśmy.
Mój ojciec mnie kocha!
-Fisk. -Máximo.
Biznes na południu utknął w miejscu. Wracam do Atacamy.
O co chodzi z tą terrorystką Mapucze?
Sayen Coñuepán?
Nie martw się. To problem lokalny.
To trudny teren, wiedzieliśmy.
Nie muszę ci mówić, że to nie może się przydarzyć na północy, prawda?
-Oczywiście. -Przy okazji...
-Moje kondolencje z powodu Antonia. -Dziękuję.
-Dokąd jedziesz, dzieciaku? -Na północ.
-Talca może być? -Tak.
-Wsiadaj. -Dziękuję.
Sayen Coñuepán może być liderką...
-Jak masz na imię? -José.
...porywać obcokrajowców i wymienić ich za swojego ojca, Aukana Coñuepána,
który odsiaduje obecnie wyrok na mocy prawa antyterrorystycznego.
Wraz ze swoją grupą rzekomo zamordowała policjanta Manuela Gonzáleza,
którego znaleziono w lesie, a kierowca Rubén Anticura, którego rodzina...
PÓŁNOC - SANTIAGO - POŁUDNIE
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger