Co się stało?
Nie jestem pewny.
Chyba jakiś skok napięcia.
Eksplozja?
Nie wiem. Możliwe.
Ratownicy na Unter den Linden.
Tak?
Już jadą.
Dobrze.
Panie Diehl.
Mogą nie żyć?
Stefan.
Co się dzieje?
Dobrze. Pośpiesz się.
Dziękuję.
Próbujemy naprawić system namierzania.
Bailey-Brown musi wrócić do kryjówki.
Nie wiemy, co się stało.
Każda sekunda, kiedy konwój stoi, zwiększa ryzyko.
Próbuj złapać Nelsona.
Zrób to.
Dobrze, przyjąłem.
Wracamy do kryjówki.
Co jest?
Odsyłają nas. Nie dojdzie do przekazania.
Jakiego znowu przekazania?
Dostaliśmy rozkaz, żeby natychmiast go odwieźć.
Każdy mógł widzieć, że wychodzimy. To spalone miejsce.
Nie ja tu decyduję.
Nie ruszajcie się.
Stracili kontakt z pociągiem.
- No i? - Niemiecka policja podejrzewa eksplozję.
Jezu. Jaka jest ich reakcja?
Trochę gorączkowa,
ale według MI5 Bailey-Brown ma wrócić do aresztu.
Czyli myślą, że to koniec.
Próbowałeś, Daniel.
To wszystko.
Kryzys zażegnany?
Niespecjalnie. Ponoć w Berlinie doszło do wybuchu.
Wracasz do Belmarsh.
Twój kumpel John niedługo chyba do ciebie dołączy.
Trzymam głowę w górze Żeby dojrzeć niebo
Gdy przyjdzie nam odejść Łatwo się nas nie pozbędą
Pewnego dnia się staniesz Dokładnie tym, kim trzeba
Tylko nie spuszczaj głowy Pocałuj pięść i dotknij nieba
Za późno już, by uratować świat
Pewnego dnia
Wszyscy będziemy tam
PORWANIE
Pasażerowie, proszę zachować spokój.
Myślimy, że eksplozja…
- Będzie dobrze. - …w tylnym wagonie była ostrzeżeniem.
Bomby są pod każdym wagonem, ale jeśli zostaniecie na miejscu
i nie będziecie robić nic głupiego, wyjdziemy z tego cało.
Powtarzam ostatni raz, Jess.
To koniec, jasne?
Plan się zmienił.
Powiedz mi, co wiesz.
No powiedz coś!
No już, Jess.
Sam nie dam rady. Musisz zacząć mówić.
Nadal jesteśmy zagrożeni?
- Nie wiem. - Nie. Nie wierzę ci.
Tego nie było w planach.
To zadzwoń do osoby decyzyjnej.
Ten facet. Poznałem go. Nie wiem, jak się nazywa.
To on cię zwerbował?
Pracujesz z nim, nie?
Musisz mieć do niego telefon.
Nie. Zero kontaktu.
Jess, cały pociąg miał wybuchnąć, ale tak się nie stało.
Jeszcze nie.
Musisz z nim porozmawiać.
Niech wie, że wciąż masz kontrolę.
KIEROWCA
Chcę usłyszeć dobre wieści.
Cóż, przeżyłam.
Och, to ty.
Straciłaś panowanie nad sytuacją.
Nad niczym nie straciłam panowania.
Pojawił się problem i sobie z nim poradziliśmy.
Nie wygląda na to. Odsyłają konwój z powrotem.
To co teraz?
Nie, nie rób tego.
Możemy to naprawić.
Posłuchaj mnie. Możemy to naprawić!
Powiedz mi, jak to naprawicie.
Jak?
Potrzebuję trochę czasu. Daj mi…
Ludzie, dla których pracujemy, nie tolerują porażek.
Znałaś ryzyko. Nie może się wydać, że to oni.
Hej. To ty, prawda? Poznaliśmy się wczoraj.
Czego chcesz?
Tego samego co ty, jasne?
Wczoraj w Foxhole zawarliśmy, kurwa, umowę.
Ja jej dotrzymałem.
Centrala spełniła wszystkie moje żądania.
Twoje żądania.
Nie, już nie. Odsyłają Baileya-Browna do kryjówki.
Z ich perspektywy to koniec.
Posłuchaj, zrobimy tak.
Namówię ich, żeby zawrócili konwój.
Jasne? Naprawimy to.
Masz pięć minut. Inaczej wysadzę ten pociąg.
I nie będziecie w stanie tego powstrzymać.
A co z drugą częścią umowy?
Co z Marshą?
Jak mówiłem wczoraj,
Marsha będzie bezpieczna, jeśli dostaniemy to, czego chcemy.
Ruszy?
Sprawdzę. Zobaczmy.
Ten szajs działa!
Muszę stąd wyjść.
Spróbuj się uspokoić. Pamiętaj słowa maszynisty.
Wkrótce wyjdziemy.
Prawda?
Tak. Pewnie.
Winter?
Sam, co się stało?
Gdzie jest Bailey-Brown?
Najpierw powiedz, co się stało.
Gdzie jest Bailey-Brown?
W drodze na Bergmannstrasse.
Kłamiesz. Zawróć go.
Skąd wiedział?
Winter.
Dostarcz go do punktu przekazania albo będzie po pociągu.
Będzie tam.
Oby.
Odwołajcie ratowników, a konwój niech jedzie dalej.
Ruszajcie.
Przyjąłem.
Jedziemy!
Tak?
Dobry jest.
- Czyli jedziecie? - Tak. Dobra robota.
- Jesteśmy blisko końca. - Tak.
Niczego już nie spierdol, to dostaniesz swoją kasę.
Dobra.
Dowieźcie pociąg na peron.
Będziemy czekać.
Możemy jechać.
To kłamca i morderca.
Ada, to się wymknęło spod kontroli.
On wie, co z konwojem. A my nie wiemy, gdzie jest pociąg.
Musiałam pozwolić mu myśleć, że dostanie, czego chce.
Ale?
Interweniujemy.
Jeśli się uda i dostanie, czego chce,
nikt nie zginie.
Poza Freddiem.
Czemu go zabiłaś?
Freddie musiał zginąć, bo wy zjebaliście.
Próbował zadzwonić do centrali.
Gdyby mój pracodawca się dowiedział,
wysadziłby cały pociąg.
Marshę też by zabił.
Tak to działa, prawda?
To obwód zamknięty.
Żadnego śladu tych, co za tym stoją.
Poza tobą.
Tak.
Poza mną.
Głęboka ta rana.
Mogą być potrzebne szwy.
Lepiej chyba pojechać na SOR.
Nie, nie trzeba.
Proszę chwilę poczekać.
Godzinę stąd jest SOR.
Ale przecież jesteście stąd.
Pewnie znacie św. Franciszka.
No pewnie.
Spędziłem tam jedną noc za dużo.
Opatrzę pana.
Dokąd pani idzie?
Tylko po apteczkę.
Św. Franciszek?
ŚW. MICHAŁ
Na tył!
Gdzie ona jest?
Cholera.
Daleko nie zaszła.
Szlag.
- Bierz wszystko. - Szybko.
Tędy.
Ona ma, kurwa, detonator. Czemu tam z nią siedzi?
Co jest?
- Hej. Co się dzieje? - Słuchajcie.
Możecie się na chwilę uspokoić?
Ochłońcie na moment. Po kolei, dobrze?
- Ludzie mogli tam zginąć. - Ale nikt nie zginął.
- To przez nią! - Przestań.
Hej. Przestańcie.
Spokojnie.
Ona nie jest wrogiem. To grubsza sprawa.
Nikt nie ucierpiał i niech tak pozostanie.
Wszyscy chcemy tego samego. Przeżyć.
Musisz nas stąd wypuścić.
To nie takie proste.
Ale jedno mogę wam powiedzieć.
Dojdzie do tego przekazania.
Jeśli zachowamy spokój i będziemy współpracować z władzami,
to się stąd wydostaniemy.
Dobrze? Obiecuję wam to.
Jasne?
W tunelu będzie jednostka GSC 9. Dadzą znać, jak pociąg minie te punkty.
Snajperzy będą…
tutaj, tutaj i tutaj.
Z pociągu będą niewidoczni?
Wyłączymy światła na stacji i w tunelu.
W idealnym świecie zdejmiemy czysto Nelsona.
I będzie po wszystkim.
A w naszym świecie?
Wolf i jego zespół wpadną do pociągu.
To była dobra decyzja.
Niech Wolf ustawi swoich ludzi.
Proszę zarejestrować to wszystko jako dowód.
Tak.
Ponoć jest coś dla mnie.
- Z mieszkania konstruktora. - Wesołych świąt.
Sprawdzi mi pani nazwisko?
Agata Robak.
Chyba jest polskie.
Zaczekam.
AMBASADA BRYTYJSKA WYWIAD WOJSKOWY
Graham?
Thatcher. Skąd się tu wzięłaś?
Nie masz dostępu.
To prawda. Ale znam kogoś, kto ma.
Peter Faber, MI5.
Potrzebujemy pomocy.
ATAK TERRORYSTYCZNY W BERLINIE
Przepraszam.
- Przepraszam. - Ta pani źle się czuje.
Przepraszam. Moja żona upadła.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Jesteś blada.
Na pewno wszystko dobrze?
Nie martw się. Niczego sobie nie złamałam.
Nie, proszę. Nie rób zamieszania.
Stefan, proszę. Usiądź ze mną.
Kto by pomyślał, że jazda metrem może zapewniać tyle emocji?
Clara? Muszę rozmawiać z Winter.
Może daj nam znać, kiedy miniesz…
semafor 168.
Dobrze. Tylko daj mi Winter.
Jestem, Sam.
Chcę mieć jasność w paru sprawach, kiedy dojedziemy do Bergmannstrasse.
Słucham.
Po pierwsze, jeśli zobaczę policję,
gdziekolwiek,
to się nie zatrzymamy.
Dobrze.
A po drugie,
na peronie ma być tylko John Bailey-Brown.
Jeśli spełnicie te dwa warunki, wypuszczę pasażerów
i Bailey-Brown będzie mógł wsiąść.
Bardzo dobrze. Możemy się zgodzić na te warunki.
Ile nam zostało?
Dwa przystanki.
A potem Bergmannstrasse?
Tak, tak. Bergmannstrasse.
To dawny koniec linii.
Zwykle go objeżdżamy,
ale przestawili zwrotnice, żebyśmy dojechali prosto na stację.
Ile do tego semafora, o którym mówiła Clara?
Do 168.
Ale to…
dziwna sprawa.
Co?
Już go minęliśmy.
I to zanim w ogóle spytała.
Chyba nie wiedzą, gdzie jesteśmy.
Podobno mają tu najlepszą kiełbasę w mieście.
- Kto to panu powiedział? - Słabo pamiętam imiona.
Ale…
rozpoznałaby pani twarz.
Zdajesz sobie sprawę, że masz 12 697 nieprzeczytanych maili?
Mam swój system.
No dobrze. To jest mail,
w którym Nelson wysłał Thatcher dossier z dowodami.
Chwila. To tajne informacje.
Wszystko to z tego samego źródła?
Na to wygląda.
Metadane wskazują na jedno miejsce wysyłki.
I na pewno nie wiadomo, kto to wysłał?
Ten ktoś świetnie zatarł ślady.
Bez dostępu do komputera Nelsona nie da się powiedzieć.
Chwila. Telefon Sama był w jego pokoju, a laptop w walizce.
Musi je mieć niemiecka policja.
Zadzwonię, gdzie trzeba.
Nie ma sensu zaprzeczać, Agata.
Znaleźliśmy…
Znaleźliśmy u niego twoją kartę na siłownię.
A wyglądam, jakbym korzystała?
Ale musiałaś wiedzieć, co robi.
Mówi, że lepiej, żebym nie wiedziała.
Dla bezpieczeństwa.
Od piątku nawet z nim nie rozmawiałam.
Powiedział,
że przez najbliższe tygodnie się nie zobaczymy.
Dokąd się wybierał?
Nie. Niech zgadnę.
Nie powiedział ci.
Zdobądź listy pasażerów
wszystkich lotów z Berlina po 9.00.
Zacznij od Europy Wschodniej.
Tak, poczekam.
Nazwisko Marka.
Prawdziwe.
Albo minie więcej czasu, nim się zobaczycie.
Dojeżdżamy do Bergmannstrasse.
Wychodź.
Według transportu 20 minut.
- Ktoś tu siedzi jak na szpilkach. - I dobrze.
Przez ponad 100 godzin przesłuchań nigdy taki nie był.
Bombę zrobił Józef Kamiński.
Józef przez Z.
Znaleźliście?
Doskonale.
Kiedy samolot odleciał do Warszawy?
To kiedy wylatuje?
Z lotniska Brandenburg?
Cholera.
Co to za miejsce? Hej!
Kamizelka kuloodporna?
To lekka przesada, nie?
Po co mi ona? Dokąd wy mnie prowadzicie?
- Zamknij się. To dla twojego dobra. - Daj mi ręce.
Przejdźmy na bezpieczny kanał.
KIEROWCA
Wygląda na to, że na Bergmannstrasse jest pełno GSG 9.
Winter?
Zmieniłem zdanie.
Co się dzieje?
Wypuszczę pasażerów dopiero, kiedy dostanę Baileya-Browna.
- Co ty odwalasz? - Czekaj.
Nie wierzę!
Dobrze.
Tak myślałem.
Co?
Zatrzymaj pociąg.
- Sam. - Nie.
- Zatrzymaj go. - Serio?
Tak.
Stajemy.
Co tak długo?
Wszystko będzie dobrze.
Wkrótce wróci pan do swoich bliskich.
Myślisz, że planuje szturm na pociąg?
Nikt rozsądny nie zgodziłby się na takie warunki,
chyba że chciałby nas zwabić.
Czatuje na nas policja.
Jaki mamy wybór?
Jeśli się nie zatrzymamy, wysadzi pociąg.
Na pewno to zrobi, jeśli urządzili zasadzkę
i nie przekażą nam Baileya-Browna.
Ale Bergmannstrasse to ślepy zaułek.
Jeśli czeka na nas zasadzka…
Nie wysiądziemy.
Nie ma ucieczki.
Nie mówiłeś, że centrala nie widzi, gdzie jesteśmy?
Na to wygląda.
Myślę, że…
wybuch uszkodził elektronikę.
Są ślepi?
Tak.
Więc jeśli możemy ominąć ich pułapkę, to mamy szansę.
Szlag.
Sytuacja wymyka nam się z rąk.
Może pora trochę docisnąć.
Jakkolwiek się to potoczy…
nie będziemy mogli wrócić, więc na mój znak
odbierzesz nas przy zwrotnicach i objedziemy Bergmannstrasse.
Dobrze. Będę tam.
Grupa szturmowa na pozycję.
Co z pasażerami?
Jeśli zaczną zadawać głupie pytania?
Nawet nie zauważą, że nas nie ma. Pilnuj spokoju.
Powinni już być.
Clara.
Wywołaj Sama.
Sam?
Jesteś tam?
Sam?
O nie.
Proszę, nie.
Sam?
Tak?
John Bailey-Brown jest na peronie.
Czekamy na przekazanie.
Clara, poczekaj.
Stacja jest jakieś 300 metrów w tę stronę. Zaraz będą zwrotnice.
Sam, gdzie jesteś?
Właśnie mijamy semafor 168.
Wolf, nadjeżdża pociąg.
Widzicie go?
Nie.
Zawieszamy łączność.
Myślą, że zaraz dojedziemy.
Korba.
Dobra.
Tutaj.
Sam?
Szlag.
Sam?
Co się dzieje?
Starsza pani. Nie wiem, co jej jest,
ale potrzebuje pomocy.
Znam pierwszą pomoc.
Przepraszam.
Uwaga.
Czemu stoimy?
Co się dzieje?
Przepraszam. Muszę rozmawiać z kierownictwem.
Już blisko.
Wciąż nie wiemy, gdzie są.
Wolf, widzisz pociąg?
Nie.
Idźcie dalej.
Ale ostrożnie.
Przyjąłem.
Drużyna Bravo. Utrzymać pozycję.
Proszę zrobić nam przejście!
- Tutaj. - Na bok.
Muszę się tu dostać.
Tak.
Co się stało?
Upadła.
Mój mąż wciąż tam jest…
Proszę potraktować to poważnie!
Wiem, że wypuścił moje dziecko. Właśnie to próbuję powiedzieć.
Poszłam tam i porywacz mi to dał.
Co pani dał?
Przepraszam.
Nic nie mogę zrobić.
Co?
Przykro mi.
Dobra, Otto, już.
Otto, zgłoś się.
Otto, no już. Jesteśmy gotowi.
Widzę coś.
Otto, jesteś tam?
Coś się rusza. Ale nie pociąg.
Idźcie sprawdzić.
Mieliśmy być bezpieczni. A teraz kolejna osoba nie żyje?
Powiem im. Tyle mogę zrobić.
Coś chętnie spełniasz ich żądania.
Czego ode mnie chcesz?
Próbuję tylko przeżyć!
Jak wy wszyscy.
To z pociągu?
Nelson dał to matce.
To z kamery w kabinie maszynisty.
Chcą nam coś pokazać.
Ale co?
Przyspieszysz?
W tunelu są ludzie.
Z pociągu? Możesz ich zidentyfikować?
Nie. Poczekaj.
Jeden to Tango 1.
Jest z niezidentyfikowaną kobietą.
Wolf widzi Nelsona w tunelu.
Co? Nelson jest w tunelu?
Na co on czeka?
Wolf, widzisz, co robią?
Czekaj. Zbliżam się.
- Dalej. - Już.
Co to?
Ten zmarły pasażer?
Kto to jest?
Musicie to zobaczyć.
Nelson ma wspólniczkę.
Zatrzymaj tutaj.
To kobieta z tunelu?
Może być wrogo nastawiona. Musimy mieć opis.
Średni wzrost, po 30. Ciężko dostrzec…
Czekaj…
Kto tam?
Szlag.
Ręce do góry! Już!
Wolf, co się dzieje?
Nie strzelajcie! Bo ją zabiję!
Proszę. Nie strzelajcie!
Używa jej jako tarczy.
Wziął ją na zakładniczkę.
Cholera.
Otto, przyjedź, kurwa, tym pociągiem. Już.
Wolf, opisz nam ją!
Koński ogon… parka…
To ona!
Kobieta, którą ma Nelson.
To ona!
Potrzebuję decyzji.
Jeśli może, niech strzela.
- Ale Sam jest… - Niech strzela!
Masz pozwolenie.
Próbuję prawym człowiekiem być
Prawie codziennie rozmawiam z Bogiem
Czasem ten świat w kość daje mi
Pilnuję, by nie zboczyć z drogi
Kiedy się gotuję, uczucia gorące mam
Mogę pozostać człowiekiem Lecz ty nie będziesz taki sam
Jeśli za skórę mi zaleziesz
Do piachu może poślę cię
Czy to nie grzech
Próbuję znaleźć zapas sił
By dzika dusza nie uciekła mi
Kiedy się gotuję, uczucia gorące mam
Mogę pozostać człowiekiem…
Napisy: Marzena Falkowska