Powinieneś to wiedzieć.
Pasażer nie żyje.
Pieprzona bomba.
Nie słyszałeś tego ode mnie.
Coś ty zrobił?
Zaufaj mi.
Macie ewakuować całą sieć.
Opróżnić wszystkie linie i usunąć blokujący pociąg.
Dobrze, możemy to zrobić.
Musisz dać słowo, że nikt już nie ucierpi.
I w ciągu pół godziny chcę dostać potwierdzenie,
że Bailey-Brown jest w Niemczech.
Zdjęcie. Podam numer, na który macie je wysłać.
Próbujemy go zlokalizować. Nie gwarantuję, że uda się tak szybko.
Sam, proszę…
Dobra. Widzicie, co się dzieje, jak zawalacie.
Nie chcecie zobaczyć, co się stanie, jak znowu zawalicie.
Macie 30 minut. Jasne?
Weźcie go, kurwa, znajdźcie.
Dobra. Powiedz pasażerom, że wybuchł mały pożar
i musieliśmy zboczyć z trasy.
No już!
Hej. Uspokój się.
Proszę pana.
Dobra, słuchajcie.
„Uwaga, pociąg zboczył z trasy na linię U8
z powodu małego pożaru sieci.
To wyłącznie środek ostrożności.
Prosimy natychmiast opuścić pierwszy wagon i przejść do dalszej części pociągu”.
Dobra, słyszeliście. Bierzcie plecaki.
- No już. - Idziemy.
Po kolei, proszę.
Powtarzam…
Wszyscy z przodu…
Proszę przejść do tylnych wagonów.
Dziękuję.
W porządku?
- Szybko. - Już.
Dobra.
Ruszajmy.
Halo?
Jest. Tam.
Co ty wyprawiasz?
Hej! Posłuchaj mnie uważnie.
Chodź. Nic ci nie jest.
Musimy stąd spadać.
Ruszaj.
Dałeś im pół godziny?
Tak. Bo tylko tyle czasu mamy,
zanim tu zejdą i się połapią.
Trzymam głowę w górze Żeby dojrzeć niebo
Gdy przyjdzie nam odejść Łatwo się nas nie pozbędą
Pewnego dnia się staniesz Dokładnie tym, kim trzeba
Tylko nie spuszczaj głowy Pocałuj pięść i dotknij nieba
Za późno już, by uratować świat
Pewnego dnia
Wszyscy będziemy tam
PORWANIE
Kim jest ten Sam Nelson?
Prawnikiem z Londynu.
Jego specjalność to fuzje i przejęcia. Negocjacje biznesowe.
Był na pokładzie Kingdom 29.
Porwanie.
Czemu nie wpuszczają ratowników?
Najpierw trzeba opanować pożar.
Od miesięcy próbował zainteresować niemiecką policję.
GSG 9 są w gotowości. Co mam im powiedzieć?
Na razie czekaj.
Kanclerz i burmistrz czekają na wieści.
Trzy miliony ludzi straciły środek transportu.
Zaczyna się panika. Kanclerz nie poczeka.
To centrum dowództwa operacyjnego.
Każdy, kto mi nie podlega, ma się przenieść.
Proszę wyjść.
- Panie Diehl. - Tak?
Mapa.
Chcę widzieć, gdzie jest i dokąd jedzie.
- Nic więcej. - Dobrze.
Dobrze.
Chcę mieć bezpośrednie połączenie z jednostkami.
Oczywiście.
I potwierdzenie, że ewakuowano całą sieć.
- To dzisiaj. - Co?
Syn Nelsona, Kai, dokładnie rok temu zginął w wypadku.
Nelson uważa, że zamordował go John Bailey-Brown.
To czego teraz chce, sprawiedliwości?
Albo…
Zemsty.
DATA URODZENIA: 22-03-2006
To człowiek, który według Sama zamordował jego syna.
To z 25 lipca. Przejście graniczne w porcie w Hamburgu.
Myśli, że to John Bailey-Brown?
Długo go namierzał.
Według niego to dowodzi, że jest w Niemczech.
Teraz pan Nelson też jest mordercą.
Sprawdź monitoring z kontroli granicznej.
Ja znowu z nim porozmawiam.
Użyje pani dziewczyny?
A ma pan lepszy pomysł?
Mogę pomóc. Pokierować nią.
Odczytywanie takich ludzi, różnego rodzaju ekstremistów,
to moja praca.
Jeśli zajdziemy mu za skórę,
może to zakończymy.
Jannowitzbrücke.
Kto ma dostęp do tej kamery?
Nikt. Jest wewnętrzna.
Na pewno?
- Nie dociera do centrali? - Nie.
Nie widzą nas tu?
Nagrywa się tylko na dysk.
- Gdzie? - Jest tutaj.
Właśnie.
Sam?
Jak idzie, Clara?
Przykro mi, jeszcze go nie znaleźliśmy.
Próbujemy.
Pracują dla niego bardzo wpływowi ludzie.
Musicie się zastanowić, kim on jest.
OPÓŹNIAJ
Szukamy nagrań z Hamburga. Ale musimy mieć więcej czasu.
- I twoje słowo, że nikt nie ucierpi. - Najpierw zdjęcie.
RODZINA
Wiem, że jesteś ojcem.
W tym pociągu są rodziny.
Dzieci.
Na pewno bardzo się boją.
Kto jest z tobą?
Chcemy zrozumieć. Żeby móc pomóc.
Bo nie chcesz nikogo skrzywdzić.
- Nie tak naprawdę. - Nic…
Nic o mnie nie wiesz, jasne?
MOTYW
Wiemy, po co ci John Bailey-Brown.
Co zrobił twojemu synowi.
Przykro mi…
z powodu Kaia.
Ktokolwiek z tobą jest, chcę z nim rozmawiać. Już.
Witaj, Sam.
Nazywam się Peter Faber.
Pracuję w brytyjskim wywiadzie.
Chcę to zakończyć bez żadnych dodatkowych ofiar.
Słuchaj, Faber. Nie wiesz nic o mnie
ani o tym, do czego, jestem, kurwa, zdolny, jasne?
Ktoś inny może podzielić los tamtego pasażera,
jeśli nie dostanę dokładnie tego, czego potrzebuję.
Nie opanowali pożaru. Nie możemy zejść.
A robot?
Dziękuję.
Przepraszam.
Dziękuję.
Wiadomości z ostatniej chwili.
Policja nie udzieliła oficjalnego komentarza,
ale anonimowe źródło donosi,
że w eksplozji zginęła jedna osoba.
Super. To teraz mamy przeciek.
Ogarnij ten burdel.
Jeśli pasażerowie usłyszą, to może zmusić Nelsona do działania.
Już o tym głośno.
W jakim sensie zależy mu na kontroli?
Chodzi mi o jego teczkę.
Są tu wszystkie szczegółowe dane.
Zbierał je przez rok.
Jest inteligentny.
Cierpliwy.
I losowo zabija niewinnego pasażera
po godzinie.
Nie ma odwrotu. Nie sądzicie, że to dziwne?
Jest wściekły i zdesperowany.
Ale się nie zawahał.
Wszyscy to widzieliśmy.
Był całkowicie opanowany.
Pierwsze zabójstwo ma swoją cenę.
Widziałem to.
Nie dla niego.
- Jak z Baileyem-Brownem? - Mamy listę wjazdową z Hamburga.
Dobrze. I co?
Żadnych pseudonimów ani fałszywek.
Czekamy na nagrania, ale wątpię, że znajdziemy jakiś niezbity dowód.
Skończy nam się czas.
Cholera.
Sorry, czyj to rower?
Poszedł do pańskiego wagonu. Chyba ma na imię Freddie.
Ten mandaryn.
Nie wiem, kim jest. Poszedł do maszynisty.
To rower mu niepotrzebny. Mogę? Sorry.
Sam też poszedł. Ten Anglik.
Co?
W metrze coś się dzieje.
- Co mówiłaś? - Co?
Alarm bombowy na U8.
To nie nasza linia.
Teraz nasza, bo zboczyliśmy.
A jeśli to o nas chodzi?
Widziałeś to w Berlinie?
Co?
Doniesienia o ataku terrorystycznym…
- Porwanie. - …w berlińskim metrze.
Podobno doszło do wybuchu. Zamknięto całą sieć…
Co jest?
Ani słowa, jasne?
Wszystko w porządku z pociągiem? Pasażerowie trochę się martwią.
Wszystko jest pod kontrolą.
Maszynista prosił o pomoc.
Po prostu…
w wiadomościach mówią o jakimś zagrożeniu terrorystycznym.
Naprawdę?
Niczego nie słyszałem. Radzę wrócić na miejsce.
Wszystko gra.
- To dobrze. - Tak.
Wszystko tam dobrze?
- Jak mówiłem. - Sprawdzam tylko.
Wszystko dobrze. Dziękuję.
Tak?
Co się dzieje?
Coś jest nie tak.
Samowi nic nie jest?
Nie wiem, ale coś tu śmierdzi.
Dobra, chodźmy. Macie ochotę na szybki quiz?
Słyszała pani wybuch?
Nie wiem. Przestałam już cokolwiek słyszeć.
Wychodziliśmy, kiedy powiedzieli, że wybuchło.
Wszystko mi się zaciera.
Spróbujmy się czegoś dowiedzieć.
Wysyłają robota.
Dobrze, ale to nie pomoże nam go znaleźć. A czas się kończy.
Rozmawiałam z ministerstwem sprawiedliwości.
Nie ma żadnego śladu Johna Baileya-Browna,
bo między 8.00 a 9.00 dnia 25 lipca do portu nie wszedł nikt.
A to, powiedziałabym, jest mało prawdopodobne.
Ktoś skasował dane?
Dostęp był z adresu IP spoza waszej organizacji.
Gdzieś z Schwäbische Strasse?
Schwäbische Strasse?
Schwäbische Strasse.
Tak.
Zadzwonię potem.
To pan skasował nagrania z Hamburga.
- Ona nie ma dostępu… - Schwäbische Strasse.
Mieści się tam niepozorny budynek.
Niemiecki rząd wynajął go brytyjskiemu
na potrzeby tajnych operacji, że tak powiem.
To dlatego jest pan w Niemczech.
Johna Baileya-Browna ma MI5.
A pan go chroni.
Dlaczego?
Chyba nie rozumie pani sytuacji.
Nie żyje człowiek.
A przez was trafimy do wiadomości na całym świecie.
Dajcie mi, czego trzeba,
albo powiem mediom, że brytyjski wywiad go przetrzymuje
i naraża życie niewinnych cywili.
Zostało parę minut.
Macie, co trzeba?
Przykro mi. Wciąż próbujemy.
- Lang. - Wiedzą, że go mamy.
Skąd?
Zamknijcie go i zróbcie zdjęcie.
Dowiedz się, kto sypnął.
Tak jest, szefie.
- Mamy gościa. - Przyjąłem.
MI5 przyszła sprawdzić, jak działa niemiecki wywiad.
Gdzie on jest?
Nawet odlać się nie można.
Co?
No co?
Sam?
Miałeś rację.
John Bailey-Brown jest tutaj. W Berlinie.
Wyślijcie zdjęcie na ten numer.
Kiedy tylko je dostanę, możemy porozmawiać o rozwiązaniu.
Proszę.
Naprawdę okropne.
Po wszystkim postawię ci piwo i podwójnego cheeseburgera.
Kiedy to się skończy.
Jestem weganinem.
- Może nawet zdążysz na to spotkanie. - Doradzam ws. zrównoważonego rozwoju.
Ale to ściema. Taki tam…
greenwashing dla bogatych firm.
Gdy dostanę to zdjęcie…
zrobisz, co zechcesz.
Dostałem coś.
Widzisz?
Tak.
O to chodziło, Sam? Tego właśnie chciałeś, tak?
Tak. Dziękuję, Clara.
Czyli co…
Nelson skontaktował się bezpośrednio z ambasadą?
Pokazał klatkę z nagrania?
Tak.
Jest tam pani nowa.
Niech zgadnę. Nikt nie traktuje pani poważnie.
Wpychają pani wszystkich dziwaków i ekscentryków.
Czemu trzymacie Baileya-Browna? Czemu nie jest jeszcze w więzieniu?
Pracowaliśmy z niemieckim wywiadem, żeby go złapać.
Uciekłby przed procesem,
więc musieliśmy się z tym kryć.
Wydamy go policji w Wielkiej Brytanii i pójdzie siedzieć.
Najpierw muszę tylko wszystko poukładać.
No tak.
Tak czy siak, dzięki Nelsonowi ma pani ciekawszy dzień,
niż się pani spodziewała.
Na pewno doceni też pani ironię, pani Thatcher.
Sam i ja.
Obaj chcemy tego samego.
Żeby Bailey-Brown odpowiedział za to, co zrobił.
Jestem na pozycji.
Widzę ją.
Tak, przyjąłem.
ROZBRAJANIE BOMB
Patrz.
Czy to może coś być?
Jak?
To skąd się bierze ten dym?
Mógłbym otworzyć sklep rowerowy albo bar z sokami.
Tak.
Za mało ich w Berlinie.
Bar z sokami w sklepie rowerowym.
Dobrze, Sam. Masz zdjęcie. Co teraz?
TERAZ CHCĘ GO W POCIĄGU.
Sam?
Jesteś tam?
Sam?
Jesteś tam?
Teraz macie mi go tu przywieźć.
Albo los Freddiego…
podzieli ktoś inny.
Nie ma takiej potrzeby. Bo mam lepszą ofertę.
Kurwa.
Wydam dziś Johna Baileya-Browna
- prokuraturze. - Ada. Co?
W świetle kamer.
Dosięgnie go sprawiedliwość. Prawdziwa. Za to, co zrobił.
Zrobię to dla ciebie.
Dla twojego syna.
Tego właśnie chcesz, nie?
Ale nie o to prosiłem.
Przywieźcie mi go.
To dobry wynik, prawda?
Jeśli zabił twojego syna, możesz powiedzieć, że oszalałeś.
- Odpuszczą ci trochę. - Nie rozumiesz.
Przyjmij jej ofertę.
Myślisz, że to ja?
Gdybym mógł cię puścić, to bym to zrobił, ale nie mogę.
Bo to nie ja to robię.
Chodzi o matkę mojego syna.
- Jasne? - Ci ludzie chcą…
żeby policja uwierzyła, że to ty?
Dlatego wybrali dzisiaj.
Rocznicę.
Zabili mojego syna, a teraz zabiją jego matkę.
- Wszystko dobrze? - Zgubił się pan?
Nie. Po prostu podziwiam krajobraz.
Straż mówi, że zaczęło się w koszu.
I wyłączył kamery?
- Nie było bomby? - Na to wygląda. Wkrótce się upewnimy.
Jakie wieści?
Upozorował to.
Nie było bomby, więc proszę bardzo. Może pan powiedzieć: „A nie mówiłem?”.
Jednostki czekają na następnej stacji.
Jeśli naprawdę blefuje, czas odzyskać kontrolę.
Wszystko dobrze?
Czy jest jakiś myk, którego nie znam?
Tak, piła łańcuchowa.
Nie zamawiała pani taksówki?
- Nie, a co? - Widziałam na drodze faceta.
- Jakiego? - Jakiegoś ciula w SUV-ie.
Za czysty na tutejszego.
To pewnie nic.
DWORZEC GŁÓWNY
- Winter. - Znaleźliśmy jednorazówkę
w domu konstruktora bomby.
Ostatnio dzwonił do Sama Nelsona.
To było podpalenie na Alexanderplatz.
Wygląda na mistyfikację.
Nie. Niemożliwe.
W walizce nie było bomby.
Posłuchaj mnie. Bomba jest.
Jeśli nie w walizce, to gdzie indziej.
To wasza szansa, by to zakończyć.
Nie wyślę snajperów.
- Jeśli jest inna bomba… - Nie snajperów.
Porozmawiam z nim twarzą w twarz.
Zakończę to bez dodatkowych ofiar.
Za duże ryzyko.
Pozwólcie staremu szpiegowi robić swoje.
Od 30 lat pracuję z zabójcami.
Sam Nelson do nich nie należy.
35 minut.
Co?
Mówiłeś, że do 30 minut odkryją, że blefujesz.
Ale minęło 35.
Skąd mamy wiedzieć?
Czy to rozgryźli.
- Nie cierpię tego. - Co jest, kurwa?
Tu masz odpowiedź.
Zachowajcie spokój, dobrze?
Użyjcie telefonów.
Zachowajmy spokój.
Co jest? Utknęliśmy?
Spokojnie.
Co się stało z prądem?
To zabezpieczenie. Automatyczne.
Bo ogień się rozprzestrzenia.
Próbujemy przywrócić wam prąd.
Jak szybko możecie go przywrócić?
W kilka minut.
Posłuchaj. Jeśli ten pociąg zaraz nie ruszy,
będziesz odpowiedzialna za eskalację sytuacji.
Rozumiem.
Spełnimy wszystkie żądania.
Potrzebujemy tylko chwili, żeby naprawić prąd.
Nie przywrócą go.
Brak prądu wyłącza wszystko?
Tak. Nie ma wi-fi, transmisji na żywo. Całkowita czarna dziura.
Mamy tylko…
Hej, co robisz?
To tylko włącznik awaryjnego światła. Tutaj.
- Nie ma wi-fi ani zasięgu. - No nie.
Kurde.
Nie możemy sami włączyć prądu?
Nie ma jak. To sieć centralna.
Mamy coś, czego można użyć?
Prawdziwą bombę? Broń?
Nie uzbroją gościa, którego chcą wrobić.
Nic ci nie dali?
To gra w pokera.
Nie liczą się najlepsze karty, tylko najlepszy blef.
A jeśli sprawdzą karty?
Co wtedy?
Muszę naprawdę zginąć?
Przepraszam.
Gdzie pociągi stoją w nocy?
Zguby trafiają na Rudolfstrasse.
Szukam bomby.
Panie i panowie, ta stacja jest zamknięta.
Proszę udać się do wyjścia.
Panie i panowie, ta stacja jest zamknięta.
Proszę udać się do wyjścia.
Na pewno był tu wczoraj?
Tak.
To śnieg?
Muszę wyjść.
- Już. - To nie potrwa długo.
Słyszę to od dwóch godzin. To bzdura.
Mówią o bombie, proszę pana. Boję się.
Słuchaj… wszyscy się boimy.
Rozumiesz? Wszyscy.
Szlag.
Musimy…
Musimy pogadać.
W tunelu.
A co ze mną?
Sprawdzimy, czy tunel jest bezpieczny.
Czy znowu nas nie zablokowali. Zostań tu jeszcze trochę dłużej, dobrze?
To prawie koniec?
Nie skrzywdzę ciebie ani nikogo innego.
Ale musisz mi zaufać.
Jeśli dasz radę, dopilnuję, żeby każdy wrócił bezpiecznie do domu.
Chcesz sprawdzić, czy znowu nie próbują nas blokować?
Nie. Jakoś nas w pociągu śledzą.
Nie wiem jak…
ale nas słuchają.
Bez światła możemy to skończyć.
Jak?
Macie tu telefony, nie?
W tunelach?
- Tak. Co jakieś 500 metrów. - Dobra.
Pobiegnij do jednego z nich
i dodzwoń się do brytyjskiej policji.
Powiedz im, że Marsha Smith-Nelson jest w niebezpieczeństwie.
Marsha Smith-Nelson.
To matka…
- Matka twojego syna? - Tak, to ona.
Jeśli ochronimy Marshę, wszyscy wrócą do domu.
- Cholera. - Przepraszam.
Co to jest?
To znaczy co?
Sam, zgłoś się. Jesteś tam? Sam?
Otto, co jest?
Kurwa.
Co to jest?
Mówili, że jeśli zawalę, Marsha zginie.
My wszyscy też.
- Otwórzmy drzwi. - To niebezpieczne.
Jeśli prąd wróci…
Zaryzykuję, dzięki.
Fran, dawaj tu te palce…
- Hej. Zabijesz nas. - Spierdalaj!
Hej! Co wy robicie?
Czekaj. Otto, chodź tu.
Otto.
Otto, słyszysz?
Czemu nie odpowiadasz?
Ktoś tam jest?
- Co ty robisz? - Chciałeś, żebym poszedł.
- Zawiadomię policję. - Nie ma, kurwa, mowy. Jasne?
Widzisz ludzi w tym pociągu? Twoich pasażerów?
Jasne?
Musimy iść dalej.
Jak? Zabijając Freddiego?
Za mało mi płacą.
- Puść mnie. - Posłuchaj.
Nikt dziś nie zginie.
Jeśli potrzebujesz pomocy i nie możesz mówić…
wciśnij zielony guzik.
Hej! Czekaj… Nie…
Szlag! Hej!
Czekaj!
Zrób to!
Zabij mnie, kurwa! Mam to gdzieś!
Będzie o wiele prościej, jeśli mnie posłuchasz.
Kto cię wysłał?
Co się dzieje?
Chodź!
- Chodź. - Już.
Kurwa.
Ja pierdolę.
- Czemu to zrobiłeś? - Wracaj na miejsce.
Nie. Czemu to…
Tak mi przykro.
Co my teraz zrobimy?
Gdzie pociąg?
W tunelu. Sto metrów dalej.
- Idźcie. - Za mną.
Zwarty szyk.
Blisko za mną. W razie czego pana wyciągniemy.
Tędy.
Są na pozycji.
Faber idzie do pociągu. GSG 9 ustawia się, by go osłaniać.
Oby to była dobra decyzja.
Zawołaj Wolfa. Faber zszedł, ale to moja operacja.
A Sam?
Co z nim będzie?
Martwię się głównie o 200 pasażerów pociągu.
Zostańcie tu.
Będzie dobrze.
Sam.
To ja, Peter Faber.
Wyjdź i ze mną porozmawiaj, Sam.
Rozwiążmy to.
Wiem, że nie jesteś zabójcą, Sam.
Nie chcesz nikogo skrzywdzić.
Jesteś tylko ojcem w żałobie po synu.
No już, nie zatrzymuj się…
Na peronie…
Co to jest?
Proszę zostać, sprawdzimy.
Na peronie ktoś jest.
Jak to? Kto?
Naprzód. Osłaniajcie mnie.
Wolf, słyszysz mnie? Kto to jest?
Pasażer. Ten z walizką.
Co? Żyje?
Nie.
Co teraz?
Clara, ostrzegałem cię, co się stanie, jeśli eskalujesz sytuację.
Sam.
Chciałabym to teraz zakończyć. Ty na pewno też.
Gdyby to było takie proste…
W tym pociągu jest pełno ładunków wybuchowych.
Włącz prąd i daj nam jechać
albo będzie znacznie więcej ofiar.
Co się stało?
Halo? Co się stało?
Dzięki, kurwa, Bogu.
Mamy się wycofać.
Słuchajcie!
Musimy przepuścić pociąg.
Mówi mi pan Żałosny
Kochanie, tak mam na imię
Mówi mi pan Żałosny
Z tego teraz słynę
Ale ludzie nie chcą zrozumieć
Co może budzić taki smutek
Mówią mi pan Żałosny
Bo kogoś straciłem, tak jak ty
Mówią mi pan Żałosny
Każdy już to wie
Mówią mi pan Żałosny
Prawie wszędzie
Ale nikt nie chce zrozumieć
Jak można śpiewać tak smutną piosenkę
Napisy: Marzena Falkowska