Do tyłu! Cofnąć się!
Zostać na miejscach!
Wszyscy na miejsca!
Siadać, kurwa!
Przyjdź królestwo Twoje.
Bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi.
Ty! Tak. Chodź tu.
Rusz się!
Chodź tu.
Weź to i powiedz im...
Powiedz im tym waszym durnym, śpiewnym głosikiem,
że mają dziesięć sekund.
Dziesięć sekund.
Żeby usiąść i zamknąć ryje! Bo zastrzelę kolejną osobę.
Panie i panowie...
Kazano mi przekazać, że macie dziesięć sekund, by wrócić na miejsca.
Dziesięć sekund na powrót na miejsca.
Ponieważ Twoje jest Królestwo i moc, i chwała.
W przeciwnym razie...
...zginie kolejna osoba.
- Lizzy! Lizzy? - Kate, wracaj na miejsce.
A teraz odliczaj.
- Słucham? - Odliczaj!
Lizzy?
- Dziesięć... - Lizzy, gdzie jesteś?
- ...dziewięć, osiem... - Lizzy.
- Kate! - ...siedem...
- Kate, siadaj! - ...sześć...
- Lizzy. - ...pięć...
cztery,
trzy. Szybko, proszę.
Dwa, jeden.
Mamo!
O kurwa.
Lizzy.
Cofnij się.
Idź.
Już dobrze.
DOŚĆ DOBRE POWODY, ABY POZOSTAĆ PRZY ŻYCIU
Co wyście zrobili?
Uklęknij.
Klękaj.
W POWIETRZU
Tak. Dobrze, wytłumaczę to jeszcze raz.
Tak.
Moje szanse na to, że uzyskam odpowiedź od rządu brytyjskiego,
są takie same jak twoje.
Tak, przekazałam to.
I to przekazałam.
Betino... Ta sprawa mnie przerasta. Nie zajmuję się takimi rzeczami.
Zawożę dziecko do szkoły, kupuję lunch na promocji,
dbam o to, by samoloty lądowały.
A potem dom, sen i powtórka z rozrywki.
W takim razie obie musimy przekazać te informacje wyżej.
Tyle możemy zrobić. I pozostawać w kontakcie. Miłego dnia, Betino.
Rumuńskie centrum kontroli lotów.
- Kupujesz lunche na promocji? - Nie jest dobrze.
Naprawdę robi się nieciekawie.
Kingdom 2-9, słyszycie mnie?
Tu Bukareszt. Proszę o odpowiedź.
Kingdom 2-9, tu Bukareszt.
Odbiór. Kingdom 2-9, jeśli mnie słyszycie...
Kingdom 2-9, jeśli nie odpowiecie,
będziemy musieli podjąć odpowiednie kroki.
Dojdzie do eskalacji.
Wyłączyć albo wyciszyć telefony,
bylebyście patrzyli na ministrę spraw zewnętrznych
a nie na nie przez kolejne dwie minuty.
Tryb samolotowy.
Dobrze. Słucham.
Samolot to Airbus A330 linii Kingdom, na pokładzie jest 216 osób.
Większość to obywatele Wielkiej Brytanii. Mają dolecieć do centrum Londynu za...
Niespełna cztery godziny.
CZAS DO CELU
Co umieszczono na tym złowieszczym ekranie.
Samolot wystartował z Dubaju
i miał kontakt z centrami kontroli lotów. Teraz leci nad Rumunią.
I to te osoby nie odpowiadają paszportom?
Tak. Jest ich pięcioro.
Mogą być zewsząd. Wciąż nie wiemy, o co tu chodzi.
Kolejny telefon z MSW Rumunii.
Ustalcie, kim są ci ludzie.
Informujemy o tym Downing Street czy...
Ustalcie, kim są, co robią i dlaczego,
a wtedy zaczniemy dzwonić i odbierać telefony.
OBYWATEL BRYTYJSKI
Słuchaj...
Posprzątaj ten bałagan.
Zrób to po cichu.
Wtedy możesz podać mu leki.
Hej.
Powiedz mu, że to, co się stało, nie było z naszej winy. Okej?
Yussuf.
Mówi, że to nie nasza wina.
Powiedz mu, żeby się zamknął...
Zanim sam zamknę mu usta.
Ona leży w przejściu do klasy biznesowej.
Tylko tyle mogliśmy zrobić.
Jeśli przeciągniemy ją na tył, ludzie wpadną w panikę.
Mówiłeś, że nikt nie zginie.
Nie kontrolowaliśmy ich.
- Panowaliśmy nad sytuacją. - Okej.
Gdyby nie doszło do tego teraz, to następnym razem.
Sytuacja się pogarszała. A teraz?
Odzyskaliśmy kontrolę.
Robimy to dla Edgara. Pamiętasz?
Edgara i Johna. Robimy dokładnie to, co nam każą.
Idź do personelu pokładowego.
Nie wychylaj się z tym, niech udzielą ci pierwszej pomocy.
Hej.
- Jak poszło? - Tak to jest,
gdy coś idzie lepiej, niż miało się nadzieję.
Zamiast wracać metrem do domu jak normalny człowiek...
Idziesz na zakupy.
Niczego nie kupuję.
To przez adrenalinę.
Oglądam tylko rzeczy, na które mnie nie stać.
O której wrócisz?
Danielu?
Coś czuję, że późno.
Chyba kupię coś Kaiowi.
W ramach podziękowania za to, że dobrze przyjął nasz związek.
Co?
Wiem, że nie przyjął go dobrze,
ale to kolejny krok, żeby zrozumiał, że jestem z tobą...
I że to się nie zmieni.
Jego tata nie ma szans na powrót.
A nazwałaś go dobrym negocjatorem.
Ja do nadkomisarz Gahfoor.
DETEKTYW, WYDZIAŁ ZABÓJSTW
To do zobaczenia.
Tu Marsha.
Przesyłka dla Sama Nelsona.
Czy może pani potwierdzić adres?
- Adres. - Mam tu adres: Berwick House 30.
- Czy to się zgadza? - Tak, ale...
Czy ktoś podpisze odbiór paczki?
Nie będzie go tam.
Jeśli nikt nie otworzy, zostawię paczkę u sąsiada.
Dobrze? Dziękuję.
Adres Nelsona potwierdzony.
Wszystko w porządku. To do mnie.
Kiepskie miejsce na to wszystko.
Tutaj byliśmy, kiedy to się zaczęło.
Nie zdążyliśmy się przenieść.
Ktoś do ciebie dzwoni, kiedy kupujesz kawę
i ani się obejrzysz...
Erico, to Daniel. Chcę, żeby dołączył do kontroli tożsamości podejrzanych.
Przeszedł szkolenie?
Znajdź mu jakiś komputer.
Każdy, kto ma kartotekę
i odwiedził Emiraty w ciągu ostatniego półrocza.
To ministra spraw zagranicznych?
Obecna, tak.
Spójrz, Fred.
Co się mówi miłemu panu?
- Czemu masz rysunki na szyi? - Nie to. Tego się nie mówi.
To dobre pytanie.
Cóż... Dziękuję.
Postara się. Prawda?
To teraz największy problem?
Szukała Lizzy.
Ta kobieta.
Wiem, kochanie.
Nie dotykaj tego. Będę musiała zacząć od nowa.
Podnieś koszulkę.
- Mam to zrobić? - Nie.
Tak. Dobrze.
Przepraszam.
Co się stało?
- Podczas walki ktoś mnie kopnął. - Kopnął?
Nie wiem. Co za różnica?
Przytrzymaj. Zatamuj krwawienie. Pójdę czegoś poszukać.
Nie zostałeś kopnięty, tylko dźgnięty.
- Potrzebujesz lekarza. - Nikt nie pytał cię o zdanie.
Myślisz, że jest lekarz na pokładzie?
Możesz zapytać.
Potrzebujesz czegoś mocniejszego.
Nic innego nie mamy.
Czegokolwiek. Żeby to związać.
Tylko to mamy.
Gdybym wyczarowała coś innego, wykorzystałabym to.
Dobrze. O ile niczego...
nie ukrywasz.
Co to niby znaczy?
To znaczy, że robisz wszystko, żeby mu pomóc.
Panie i panowie, jeśli na pokładzie jest lekarz,
prosimy o zgłoszenie się.
Prosimy włączyć lampkę, a któreś z nas po państwa przyjdzie.
Szukamy lekarza lub medyka.
Nawet nie próbuj.
- Ale co... - David.
Wykrwawiasz się. Spójrz.
Mam syna w twoim wieku.
I co to ma z tym wspólnego?
Nic. Więc zamknij się.
Nie będę tu siedział i patrzył, jak się wykrwawiasz.
Nie obchodzi mnie, kim jesteś.
- Nie ma mowy. - Musisz przestać mówić.
Okej.
- Musisz mocniej związać. - Pomożesz mi?
- Może mi pomóc? - Nie.
Ktoś musi jej to przytrzymać.
- Nie jesteś lekarzem. - Nikt nie jest,
ale ona nie zdoła jednocześnie trzymać i owijać.
Weźmy Terry'ego.
Terry'ego?
Nie widzę Terry'ego.
Słuchaj, próbujemy tylko opanować krwawienie.
Jeśli mi nie ufasz, możesz pozostawić mi związane ręce
i tylko odciąć mnie od tego.
Dobra. A teraz położę dłoń...
i ją przycisnę, okej?
Dobra. Dawaj.
Dobra.
Powoli. Owiń ze trzy, cztery razy.
Gotowe.
- W porządku? - Tak.
Dobra. Możesz usiąść?
Proszę bardzo.
Dobra.
O kurwa.
Wszystko w porządku.
Musisz oddychać. Wydech.
Pięknie.
Pójdę po wodę.
Zdajemy raport jego zespołowi i ich ambasadorowi,
ale nalega na rozmowę z panią.
Darius Sorescu. Rumuński minister spraw wewnętrznych.
Dariusie.
Louise Aitchison?
Zgadza się. Poznaliśmy się w Genewie. Nie wiem, czy pamiętasz...
Mamy poważny problem.
W stronę Bukaresztu kieruje się samolot, z którym nie ma kontaktu.
- Tak. - Potrzebujemy odpowiedzi.
Sprytne.
- Słucham? - Masz się za spryciarza.
Będziesz dla mnie miły, tak?
Zadbasz o lekarza i leki przeciwbólowe.
Chodzi o to, żebym ci zaufał?
Żebyś namącił mi w głowie i zdobył informacje?
- Nie myślałem o tym. - To się nie uda.
- Skoro o tym wspominasz... - Nie ze mną.
Tak. Widzę to.
- Ja nie popełniam takich błędów. - Właśnie.
To, co się tam stało, to wyjątek.
Tak jak wtedy, gdy podałeś mi imię Terry'ego.
- Nie. - To był wyjątek.
To bez znaczenia. Nie mogę nic zrobić z tą informacją.
- Właśnie. - Właśnie.
Chcesz znać moją strategię? Mój plan?
Chcę tylko wrócić do domu.
Nie chcę ci pomagać.
Ale jeśli to mi jakoś pomoże,
jeśli następnym razem, kiedy będziesz tym machał,
skupisz się na kimś innym, nie na mnie...
- Zrobisz to, prawda? - Owszem.
Nie pomagasz mi.
Nie.
Pomagasz sobie.
Nie różnię się od nikogo na pokładzie. Włącznie z tobą.
Chcę tylko wrócić do domu i zobaczyć rodzinę.
Zobaczyć syna. Zobaczyć jego matkę.
Wszystko inne byłoby kłamstwem.
Grozi podjęciem działań wojskowych.
Musimy do tego podchodzić dość sceptycznie, prawda?
Niekoniecznie. To nasi sojusznicy,
ale nie dajemy im niczego, co by ich uspokoiło.
Jeśli się niepokoją, my też powinniśmy.
Musimy szybko pomówić z premierką.
Bo inaczej, gdy ludzie będą to analizować,
będą pytać, czemu tyle to trwało.
- Ochrona własnego tyłka na żywo? - Nie o to chodziło.
To go teraz zajmuje. To jego pierwsza myśl.
Nie to, jak ochroni ludzi na pokładzie...
- Louise. - ...tylko jak ochroni siebie.
Niesamowite.
Pokażmy, że to brytyjska sprawa.
Brytyjski samolot, brytyjscy pasażerowie. To my jesteśmy celem.
Idź dalej.
To z centrum kontroli lotów w Bukareszcie.
Z kim rozmawiam?
Alice. Kontrolerka, która to zgłosiła.
Nasz samolot leci tak jak wcześniej, ale teraz, obok niego...
Jest „X”.
Nie ma numeru, bo to nie lot komercyjny.
To prywatny, niezarejestrowany,
a najprawdopodobniej wojskowy samolot.
Jeśli przyjrzymy się uważnie, nie jest jedyny.
Opuścić wszystkie rolety w oknach.
Zasłaniać jebane okna!
Wszyscy mają opuścić rolety!
...i ich nie odsłaniać.
- Słyszeliście! Ruchy! Już! - Zasłonić okna!
Opuścić wszystkie jebane rolety!
Nie odwracać się.
Nie komunikować się. Nie ma co oglądać.
Słyszeliście! Wy z tyłu, zasłaniać okno!
Kingdom 2-9, to przestrzeń powietrzna chroniona przez NATO.
Jeśli nie możecie odpowiedzieć, poruszcie skrzydłami, żeby potwierdzić.
Plan to uwzględniał.
Mówiliśmy, że w takiej sytuacji zignorujemy ich.
Nic nie mogą zrobić.
Mogą nas zestrzelić.
Co? Brytyjski samolot? Nad jakimś przypadkowym krajem?
Rozpętaliby wojnę.
Im dalej na zachód dotrzemy, tym będzie bezpieczniej.
Wszystko będzie dobrze.
Kingdom 2-9, jeśli nie odpowiecie,
będziemy musieli podjąć działania.
Na to też jest plan.
Ci, którzy to zlecili, mają plan na każdą okoliczność.
Mogę ci coś powiedzieć?
Tak.
To, czym mnie obwiązałeś, nie działa.
Chyba krwawię coraz mocniej.
Hej. To Eurofighter.
Czyli to może być NATO.
To dobrze, prawda?
Wielka Brytania jest w NATO. Są po naszej stronie.
Ale to nie nas mają chronić.
To przed nami mają chronić.
Musimy coś zrobić!
Musimy się z nimi skontaktować. Przekazać wiadomość.
Zostań.
Proszę usiąść o jeden rząd dalej.
Nie, nie. Proszę zostać.
Co pani robi?
Co się...
Skywatch, tu Mars.
Widzimy osobę na środku samolotu. Jesteśmy w gotowości.
To kobieta. Około trzydziestu lat.
Została zaatakowana.
Co mówiliśmy?
Nie komunikować się. Kurwa, nie zadzierać ze mną!
Rozumiesz?
Cofnij się!
Napastnik uzbrojony.
Potwierdzono. Napastnik uzbrojony.
Kurwa, nie ruszaj się.
Wracaj na miejsce.
Rusz się!
Siadaj.
I więcej nie wstawaj.
Kontakt wzrokowy utracony.
Przyjęto. Czekać na rozkazy. Czekamy na zgodę na atak.
Betino, posłuchaj.
Będę z tobą szczera. Na tym etapie to jedyne, co mogę zrobić.
Tak.
Tak, dobrze. Świetnie.
Wściekła się?
Tak. I prawdę mówiąc, ma rację.
Samolot pasażerski, z którym nie ma kontaktu,
leci w kierunku ich stolicy.
No wiesz... gdyby było odwrotnie,
gdyby samolot leciał w stronę Londynu i nas ignorował,
zestrzelilibyśmy go.
Umrę, prawda?
Nie mów tak.
- Umrę. To koniec. - Nie. Nie mów tak. Okej?
Gdy tylko zaczynasz tak mówić, twoje ciało to przyjmuje.
Jesteś taki jak ja. Wrócisz do domu, dobra?
Do rodziny. Do ludzi, których kochasz.
To prawda?
Ludzie, którzy cię kochają?
Teraz pomagasz mi naprawdę?
Tak. Nie ruszaj się.
Spójrz na mnie. Mówiłem ci, mam syna w twoim wieku.
Gdyby spotkało go coś takiego, chciałbym, żeby ktoś mu pomógł.
Czy na pokładzie jest lekarz?
Człowiek potrzebuje pomocy!
ZATOKA PERSKA DUBAJ
LONDYN
BAGDAD IRAK
STAMBUŁ TURCJA
RUMUNIA BUKARESZT
Przepraszam. Czy możemy pomówić?
Możesz mówić stamtąd.
Musimy porozmawiać z pilotami myśliwców.
Nie zrobimy tego.
Chciałbym tylko wytłumaczyć koleżce, który tym kieruje...
„Koleżce”?
- Człowiekowi, który tu dowodzi. - Będzie zachwycony.
Chcę tylko wytłumaczyć.
To jego rozkazy. Ignorujemy ich.
- Tak zdecydował. - Dlaczego?
- Właśnie. Dlaczego? - Nie.
To nie podlega jebanej dyskusji.
Skoro nie zmienicie zdania,
co szkodzi, żeby to powiedział?
On nic nie powie.
Będzie tam siedział i zamknie jebany ryj!
Co jest?
Powinniśmy porozmawiać z pilotami myśliwców.
Zaraz będziemy nad Bukaresztem. Lecimy prosto na niego.
I co?
Rozmawialiście z nimi?
- Nie. - Żadnej komunikacji?
Nie lecimy do Bukaresztu. Mamy gdzieś Bukareszt.
Tak, ale oni tego nie wiedzą.
Dla nich jesteśmy samolotem z zasłoniętymi oknami,
który leci w stronę ich stolicy.
Jesteśmy nadlatującym pociskiem.
Proszę, usuńcie myśliwce.
Pani Aitchison, nie wykazaliście,
że ci ludzie nie są zagrożeniem dla naszego kraju.
Nie próbujecie nam pomóc.
Na moim miejscu zrobilibyście to samo.
Premierka została poinformowana.
Czego dokładnie się dowiedziała?
Że to się dzieje naprawdę. I że ty dowodzisz.
Powiedz, że nie jesteśmy Rumunami.
Że nie interesuje nas Rumunia
czy Bukareszt. Jesteśmy Brytyjczykami. Lecimy do Londynu.
Myśliwiec NATO? Tu Kingdom 2-9.
To nie działa. Myśliwiec NATO? Tu Kingdom 2-9.
Słyszycie mnie?
Ktoś coś z tym zrobił?
To jak?
Nie chciałem w tym uczestniczyć. Mówiłem im.
Mówiłem... „Nie jestem na to gotów”.
O cholera.
Idź po leki, cokolwiek. Idź!
Hej. Co będziesz robił po powrocie?
Ty pierwszy.
Nie przestawaj mówić, to pomaga.
Dobra? Czy masz... Masz jakąś dziewczynę?
Nie? Hej! Przyjaciół? Kumpli?
A rodziców? Mamę? Tatę?
- Mamę. - Mamę? Tak?
- Tata zmarł. - Przykro mi.
Dobra, czyli masz mamę
- i chciałbyś ją zobaczyć. - Elaine.
- Elaine? - Tak ma na imię.
Nie musisz podawać mi jej imienia.
- To moja... - Dobra.
Co widzę?
Zdjęcie w moim telefonie.
Dobra. Wyjmę... wyjmę ci telefon.
POŁĄCZONY Z WI-FI
Ktoś miał leki. Prawda?
- Ci w saubach. - W czym?
W tych białych szatach.
- Ci faceci? - Co się dzieje?
Daj to.
- Co to jest? - Insulina. Na cukrzycę.
Co może zrobić? Może działać przeciwbólowo?
Insulina?
Potrzebujemy leków.
Leków przeciwbólowych, uspokajających, czegokolwiek.
Przestańcie się gapić i mówcie!
No już!
DZWONIENIE PRZEZ WI-FI...
Hej, wi-fi jest włączone.
Może w oczekiwaniu na Terry'ego
zadzwonimy do twojej mamy?
- Tak. - Elaine?
Usłyszy twój głos.
Spróbujemy jej nie niepokoić. Dobra?
Powiesz, co trzeba.
Dobra. Tak.
Okej... Szukać pod „mama”?
Tak? 016 32...
Tak? 960 487?
Tak. Dawaj.
To przez to, że mam związane ręce.
POCZTA GŁOSOWA ROZŁĄCZONO
USUŃ HISTORIĘ TEGO NUMERU
Okej, czekaj.
Dzwoni. Jest sygnał. Masz.
Dzwoni.
Mamo?
Tak, to ja, mamo.
Mamo, przepraszam.
Nie. Posłuchaj mnie.
Możliwe, że nie... Mamo, posłuchaj...
Możliwe, że nie...
Że już cię nie zobaczę.
Jestem ranny i...
Cóż... nie czuję się zbyt dobrze.
Dowiesz się o tym.
Ale chcę, żebyś o czymś pamiętała.
Nic z tego, co się wydarzyło... Tak jak zawsze mówiliśmy...
Żadna z tych rzeczy nie miała z tobą nic wspólnego. Okej?
Słyszałaś?
Ja też chciałbym, żebyś tu była, mamo.
Chciałbym, żebyś tu była, ale nie chciałabyś tu być.
Słuchaj...
Musisz tylko wiedzieć, że cię kocham.
Niedługo się zobaczymy, mamo.
Dobrze.
Cholera. Już dobrze, stary.
Hej, hej. Dobrze się spisałeś.
No już. Dobrze się spisałeś.
No już. Dawaj.
POCZTA GŁOSOWA POŁĄCZENIE
Może w oczekiwaniu na Terry'ego zadzwonimy do twojej mamy? Elaine?
Usłyszy twój głos.
Spróbujemy jej nie niepokoić. Dobra?
- Powiesz, co trzeba. - Tak.
„Mama”? Tak? 01632 960 487?
Tak. Dawaj.
To przez to, że mam związane ręce.
Premierka i jej syn wracają do hotelu z White Mountains.
Poproszono nas o zdawanie raportów.
Proszę o wyjaśnienie.
Nikt nie chce przejąć kryzysu, jeśli nie musi.
Te White Mountains, gdziekolwiek są, stanowią świetną kryjówkę.
Gdyby była w górach na Krecie, niemal zobaczyłaby przelatujący samolot.
Pięć minut. W gotowości.
- Hej. Nie mogę rozmawiać. - To nie był fałszywy alarm.
To się dzieje naprawdę.
- Marsha. - Wiedziałeś, prawda?
Słyszałam to w twoim głosie. Wiedziałeś, ale mi nie powiedziałeś.
- Przepraszam. - Czemu nic nie powiedziałeś?
Nie było sensu do ciebie dzwonić, dopóki nie będzie jasne, co się dzieje.
- Jak się dowiedziałaś? - Dostałam wiadomość z samolotu.
- Od Sama? - Nie.
Tak. Z innego numeru, ale Sam rozmawiał z innym człowiekiem.
Wspominali jakieś imiona i numer telefonu.
- Czekaj. - To brzmiało...
- Jak? - To brzmiało poważnie.
Dobra, posłuchaj.
Musisz mi przesłać tę wiadomość.
Natychmiast.
- Nie umiem tego zrobić. - Powiem ci jak.
Nie wiem, co się dzieje.
To jedyny kontakt, jaki mamy z tym samolotem.
To kluczowa sprawa. To może być pomyłka,
ale możliwe też, że Sam próbuje przekazać nam informacje, numery.
Jak to „przekazać”?
Marsho, opowiadałaś mi o nim.
Próbuje coś wymyślić.
Czy jest lekarz na pokładzie? Proszę!
Czy na pokładzie jest lekarz albo pielęgniarz?
Nie...
Jestem lekarzem.
Trzy minuty. Przygotować się.
Proszę o potwierdzenie rozkazu.
Potwierdzam. Taki jest rozkaz.
Brakuje mu tlenu.
Musimy przebić mu klatkę piersiową.
Rurki, czegoś, przez co mógłby oddychać.
Może długopis?
- Halo? - Facet obok mnie ma długopis.
Przynieś go. On zaraz przestanie oddychać.
...1632. Tak? 960 487?
To w Bushey, Hertfordshire.
L. Atterton i S. Atterton.
To jest to.
To dowód, że to dotyczy nas, nie Rumunii.
Dwie minuty. Potwierdzono użycie broni.
Jesteś tego pewna?
Mars, wykonaj rozkaz.
Przyjąłem.
To wielka, zorganizowana akcja przestępcza o zasięgu międzynarodowym,
ale wszystko skupia się tutaj.
To im powiemy. Ci porywacze są Brytyjczykami.
- Kończy się czas. - Jesteśmy sojusznikami.
Przestał oddychać.
Mars. Rozpocząć atak.
Mars. Potwierdź.
Broń uzbrojona. Cel namierzony.
Są na pozycjach. Zaraz wydamy rozkaz.
Wystrzelimy za 60 sekund.
NARODOWOŚĆ: BRYTYJSKA
WYSTĘPUJE W BAZIE TERRORYSTÓW? NIE
Darius, stój. To Brytyjczycy, potwierdziliśmy to.
To my jesteśmy celem. Wy nie. To nie są terroryści.
Przerwać akcję.
Przyjąłem. Broń rozbrojona.
Wracam do bazy.
- O cholera. - On oddycha?
Tak.
Dawaj, stary.
Okej?
BUKARESZT
Odlecieli.
Odwróć się.
Wracaj na miejsce!
- Powiedz im, że mogą odsłonić okna. - Nie!
Możecie odsłonić okna.
- Odsłońcie okna. Odlecieli! - Nie odsłaniajcie okien.
- Myśliwce odleciały. Pozwól im wyjrzeć. - Stać!
- Nie odsłaniać. - Pozwól im.
- Niech zobaczą, że odlecieli. - Nie odsłaniać!
Myśliwce odleciały.
- Nie odsłaniać! - Odlecieli.
Zasłonić jebane okna!
Na razie powinno wystarczyć.
Okej.
Wi-fi jest włączone, chciał, żebym pomógł mu zadzwonić do Elaine.
Chciał usłyszeć jej głos.
WYŁĄCZANIE...
Każdy syn potrzebuje matki, prawda?
Kai?
Panie ministrze?
- Przepraszam. - Nie. Wszystko dobrze.
Chciałbym porozmawiać.
Powodzenia.
Dziękuję. Sinclair Road.
Biuro Langa przełożyło spotkanie.
Proponują czwartek albo następny poniedziałek.
Kusi mnie, żeby w ogóle sobie to odpuścić.
Robią to już drugi raz. Niepoważne.
- Albo to, albo... - Lawrence.
Połącz mnie z ministrą spraw zagranicznych.
Natychmiast!
ŻĄDANIA.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK