@FRANCOFILMS francofilmz@gmail.com
ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم [ ترجمه اختصاصی فیلمهای فرانسوی و فرانسوی زبان ]
‫بذار برات توضیح بدم چطوری کار میکنه.
‫خشاب رو باید اینطوری بذاری.
‫نه طور دیگه.
‫- وگرنه ممکنه تو صورتت منفجر بشه. ‫- باشه، فهمیدم.
‫ فهمیدی؟
‫زندگی تو از زندگی یه مرغ هم ‫کم ارزش تره،
‫چون لیاقتش رو نداشتی.
‫ولی مرگت رو، ‫چرا، لیاقتش رو داری.
‫گوش میدی به من؟
‫ آره.
‫ اگه فقط یه نفر رو کشته باشی، ‫با مرگت، یر به یر میشی.
‫مرگت هیچ ردی به جا نمیذاره. ‫انگار که اصلاً نمردی.
‫باید دو نفر رو کشته باشی ‫تا بتونی بِبَریش.
‫با کشتن دو نفر،
‫تازه داری یه ردی از خودت ‫به جا میذاری.
‫یه چیز بیشتر.
‫هر اتفاقی که بیفته،
‫نمیتونن دو بار بکشنت.
‫ فعالیت امروز ‫تموم شد.
‫- برید سمت خروجی. ‫- عالی بود!
‫- یه جمله رو یادم رفت. ‫- مهم نیست، عالی بود.
‫- آفرین، آفرین! آفرین، میشل! ‫- جدی میگی؟
‫- آفرین، ژرالد. ‫- بازی زیرپوستی رو داشتی؟
‫ آره. شما هم موافقید؟
‫ من که باورم شد.
‫-چیزایی که گفته نمیشد رو هم میشد شنید. ‫-زندگی توش موج میزد.
‫ داری منو دست میندازی.
‫ تو میتونی بازیگر بشی.
‫واو! آفرین!
‫ هفته دیگه یه مشکل کوچیک دارم.
‫- چی شده؟ ‫- باید برم پیش قاضی.
‫- چیکارت داره؟ ‫- واسه تخفیف حکمم.
‫آزادی مشروط. میگن 5 تا 6 ماه.
‫ آقایون، عجله کنید!
‫- خیلی خوبه، میشل. ‫- آره.
‫نمیتونم نمایش رو براتون تموم کنم.
‫ مهم نیست.
‫دوستت دارم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫ بعضی وقتا نمیشه خود آدم رو عوض کرد،
‫ولی میشه چیزای دور و برش رو عوض کرد.
‫نمیدونم، سفر کردن، ‫جابجا شدن، عوض کردن شغل.
‫تو زندگی لحظه هایی هست، ‫نمیگم زیاده،
‫لحظه هایی هست که ‫باید تصمیم گرفت.
‫نمیگم کار آسونیه.
‫چه 30 سالت باشه چه 50 سال، ‫بازم سخته.
‫ داری درباره خودت حرف میزنی ‫یا درباره من؟
‫ نه، کلی میگم.
‫ هیچکس کلی حرف نمیزنه. ‫مسخرهست.
‫ مسخره نیست. مثلاً، ‫من معمولاً تنهام.
‫- آره. ‫- الان دیگه تنها نیستم.
‫ جدی؟
‫کی هست حالا؟
‫کجا باهاش آشنا شدی؟
‫ اسمش میشله.
‫- کجا باهاش آشنا شدی؟ ‫- تو حتماً ازش خوشت میاد.
‫ آه، کجا باهاش آشنا شدی؟
‫- کجا باهاش آشنا شدی؟ ‫- تو زندان.
‫- مشکلیه؟ ‫- چرا وایسادی؟
‫ چرا عصبانی میشی؟
‫ چیکار میکنی؟
‫- خودشه. ‫- چرا سرعتت رو زیاد میکنی؟
‫ میشله.
‫- چی؟ ‫- داره میره پیش قاضی.
‫واسه آزادی مشروطش.
‫- داری چیکار میکنی؟ یواش برو، خوشم نمیاد. ‫- میشل!
‫ نه، آروم برو!
‫ میشل! نگاه کن، این آبله.
‫پسرمه!
‫اون که نمیتونه ما رو ببینه!
‫ صبر کن. نمیتونه ما رو ببینه، ‫ولی میتونه صدامون رو بشنوه.
‫- عزیزم! ‫- بابا تو پاک خُل شدی.
‫بس کن! نه!
‫- میشل! ‫- آروم برو. نه، مامان!
‫مامان جون مادرت، من از این کارا خوشم نمیاد!
‫بس کن! الان دستگیرمون میکنن ‫تو هَچَل میفتیم!
‫ وقتی یه زندانی رو جابجا میکنن ‫نمیتونن وایسن.
‫ بس کن، لعنتی! ‫به دردسر میفتیم.
‫ آقا؟ آقا؟ عشق من ‫تو ماشین شماست.
‫ بس کن! ‫نگه دار، میخوام پیاده شم.
‫تو دیوونه شدی!
‫- وسط جاده ولت نمیکنم! ‫- تو دیوونه ای. میشنوی چی میگم؟
‫- من به هر حال مادرتم. ‫- برام مهم نیست. تو دیوونه ای.
‫کاملاً خل شدی.
‫♪ برای لذت - هربرت لئونارد ♪
‫مترجم: اشکان هیدی
‫ این رد میشه؟
‫- تو راهروها ازش استفاده نکنیا. ‫- باشه.
‫ خانم سیلوی لوفرانک متولد بلتوآ،
‫آیا رضایت دارید که به همسری
‫آقای میشل فران که اینجا حاضره دربیایید؟
‫ بله! بله.
‫ آقای میشل فران،
‫آیا رضایت دارید که خانم سیلوی لوفرانک
‫متولد بلتوآ که اینجا حاضره ‫رو به همسری بپذیرید؟
‫ بله.
‫ بر اساس پاسخ های ‫آزادانه و متقابل شما،
‫ما به نام قانون شما را ‫زن و شوهر اعلام میکنیم.
‫ تبریک میگم!
‫- تو زن منی. ‫- آره.
‫آبل، حالا عکس‌ها رو بگیر.
‫عکس‌ها.
‫نه، از ما عکس بگیر. ‫چقدر خنگه.
‫ بفرما.
‫ آقا، میشه از همه‌مون با هم ‫عکس بگیرید؟
‫نمی‌خواید شما هم بیاید؟
‫بیا دیگه، خواهش می‌کنم. آره.
‫ خب، بیاید نزدیک‌تر. ‫برو، یه کم نزدیک‌تر.
‫یه کم دیگه. ‫آماده، با شماره ۳.
‫یک، دو،
‫سه.
‫ آره!
‫ خانم‌ها آقایون، تموم شد.
‫نگهبان، بیا. ‫میشل رو برگردون به سلولش.
‫ می‌تونم گل‌ها رو نگه دارم؟
‫ نه، نمی‌شه گل‌ها رو ‫به بازداشتگاه برد.
‫من خانواده رو همراهی می‌کنم.
‫ میای منو ببینی؟
‫- فردا. ‫- فردا؟
‫شاید فردا نه، ولی...
‫ خداحافظ.
‫ باهاش خداحافظی می‌کنی؟
‫ ممنون. آبل.
‫ خداحافظ.
‫- یکم عجله کنید. ‫- باشه، باشه.
‫ خداحافظ رفیق. به امید دیدار.
‫ اونقدرام غم‌انگیز نبود، نه؟
‫حتی نگهبان‌ها هم ‫به نظر خوشحال بودن.
‫در کل، همه خوشحال بودن به جز تو.
‫خوب شد که بهش گفته بودم.
‫- چی بهش گفته بودی؟ ‫- که تو میری تو قیافه.
‫ اینکه سومین نفر تو ۱۰ ساله، ‫اینم بهش گفتی یا نه؟
‫خیلی هم شیکه، نه؟
‫ اونجا دیگه زندان نیست، ‫شده باشگاه آشنایی.
‫تنهایی خوابیدن اشکالی نداره؟
‫ آره. چطور؟
‫ به هر حال شب عروسیته.
‫ خوبه.
‫ باشه. شب بخیر.
‫- پسرم... ‫- بوس.
‫ما جلوی یه گونه خاص هستیم ‫که من خیلی دوستش دارم: اکسولوتل.
‫این یه حیوون کوچیکه که تو ‫برکه‌های مکزیکی زندگی می‌کنه
‫که معمولاً در ارتفاع ‫۲۰۰۰ متری قرار دارن.
‫این یه نمونه عالی از چیزیه ‫که بهش میگیم نئوتنی.
‫نئوتنی چیه؟
‫حفظ ویژگی‌های نوجوونیه
‫در بزرگسالان یک گونه.
‫اکسولوتل می‌تونه ‫در حالت لاروی رشد کنه.
‫همچنین می‌تونه بخش‌های کاملی ‫از اندام‌هاش رو بازسازی کنه.
‫اگه دمش قطع بشه، ‫می‌تونه دوباره درش بیاره،
‫قسمت‌هایی از مغزش رو بازسازی کنه، ‫پس دانشمندها.
‫دانشمندها...
‫مطالعه‌ش می‌کنن تا ببینن
‫پزشکی چه چیزهایی می‌تونه ‫از اکسولوتل درس بگیره
‫از اکسولوتل.
‫و...
‫پس می‌تونم بذارم ‫نگاهش کنید و لذت ببرید.
‫امیدوارم مثل من بخندونتتون.
‫روز خوش، بازدید تموم شد.
‫ ببخشید.
‫سلام. ‫ سلام.
‫ من سال دوم اقیانوس‌شناسی هستم ‫و عاشق سخنرانی‌های شما هستم.
‫- شماره‌ت رو بهش دادی؟ ‫- نه، ندادم.
‫- اون شماره‌ش رو نداد؟ ‫- وای خسته‌م کردی!
‫- تو منو خسته کردی! ‫- بس کن!
‫- باسنش قشنگ بود؟ ‫- خیلی قشنگ بود. نمی‌دونم!
‫- دیدی؟ خودت لو دادی. ‫- نه...
‫- پاهای قشنگی داشت؟ ‫- آره.
‫- و به نظر باهوش میومد؟ ‫- نه! آره.
‫یه کتاب درباره دریاچه سوچیمیلکو ‫بهم هدیه داد.
‫ آروم باش، باشه؟
‫ ازت می‌دزدنش. ‫کافی نیست.
‫ اگه مردم نمی‌خوان ‫تخماشون گاز گرفته بشه.
‫قلاده‌ش به گوشیم وصله.
‫می‌دونم کجاست. ‫حتی می‌تونم همه چیو بشنوم.
‫- جدی؟ ‫- سایزت رو نداشتن.
‫بد نیست، نه؟
‫- آره. ‫- امتحانش می‌کنم.
‫- باسنت بزرگ‌تر نشده؟ ‫ - چرا. چطور؟ خوب نیست؟
‫ چرا، خوبه. بهتره.
‫چقدر وقته که نداشتی...
‫ چی نداشتم؟
‫ که نداشتی... که نداشتی!
‫ چی نداشتم؟
‫ که خالی نکردی!
‫- که خالی نکردی! ‫ - آره، همه شنیدن صداتو.
‫ تو نه. جوابمو نمیدی.
‫ من مثل تو با همه نمی‌پرم.
‫ اجازه مود رو می‌خواستی؟
‫من بهت اجازه میدم.
‫اونم راضی می‌بود.
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- اون بهترین دوستم بود.
‫ می‌دونم، کلمنس. ببخشید.
‫امشب بازم قرار تیندر داری؟
‫ آره.
‫خیلی هیجان‌زده‌م. ‫حس می‌کنم این دفعه همون آدم درسته.
‫- مستقیم نمیری خونه‌ش؟ ‫- نه، نگران نباش.
‫اون همونیه که خونه من میخوابه. ‫مراقب چشمات باش.
‫نظرت چیه؟ ‫ خوبه.
‫ سایز بزرگترشو بردارم؟
‫ دوست پسر مامانم نگرانم کرده.
‫ زیادی تنگ نیست؟
‫ شنیدی؟
‫- آره. چسبونه؟ ‫- نه، بردارش.
‫- خوشت میاد؟ ‫- آره.
‫- شنیدی؟ ‫- آره.
‫ دیگه نمیاد.
‫ نمیدونم.
‫اومدش.
‫ سلام.
‫ سلام میشل.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم.
‫ببخشید دیر کردم. ‫ اصلاً مهم نیست.
‫این میشله. ‫ میدونم، آره.
‫خوبی؟ ‫ خیلی خوب. تو چطور؟
‫ آره، خیلی خوبم.
‫- کی آزاد شدی؟ ‫- یه هفته پیش.
‫ یه هفته پیش... ‫چقدر تو بودی؟
‫- تو... ‫- چند وقت تو بودی؟
‫ خب... 5 سال.
‫ 5 سال زندان؟
‫- این رولکسه؟ ‫- آره.
‫ تقلبیه؟
‫- نه، اصله. ‫- آها.
‫- خوشت میاد؟ ‫- قشنگه.
‫ قشنگه، نه؟
‫بهت هدیه میدمش.
‫- نه، دیوونه شدی؟ داری چیکار میکنی؟ ‫- بگیرش.
‫- من رولکستو نمیگیرم. ‫- رد نکن. ناراحت میشم.
‫خوشحال میشم. از آشناییت خوشحالم. ‫اینم یه هدیه‌ست.
‫ نه...
‫ آبل، ‫نمیخوایم اینجوری شروع کنیم.
‫ آبل، راحت باش.
‫ واقعاً خوشحال میشم.
‫دوستت دارم.
‫ تو مثلاً اگه میخواستی یه کاری بکنی، ‫چیکار میکردی؟
‫ دیگه از این کارا نمیکنم، ‫کار من نیست.
‫ فرض کن. ‫الان چیکار میکردی؟
‫- اصرار میکنه. ‫- جوابشو بده.
‫ ببین، اگه امروز میخواستم ‫یه کاری بکنم،
‫میرفتم سراغ کارهای حاشیه‌ای.
‫- یعنی چی؟ ‫- حیوونا.
‫- یا کار و بار مشروب که همیشه هست. ‫- منظورت چیه؟
‫کار مطمئنیه.
‫سال 95، با دو تا از رفقا رفتیم سراغ
‫دو تا تانکر از شرکت ریکارد،
‫چون مسیر بارای لیون دستمون بود.
‫- واسه همین 5 سال زندان رفتی؟ ‫- به تو چه ربطی داره؟
‫ مهم نیست، ولش کن.
‫آدم زیاد با یه زندانی سابق برخورد نمیکنه.
‫ چرا اتفاقاً.
‫چرا.
‫زیاد برخورد میکنیم.
‫با مامانم، ‫خیلی دیدم.
‫ چه حرف قشنگی.
‫ چطوری میخوای زندگیتو بچرخونی؟
‫ میرم کار پیمانکاری.
‫از فردا تو کانفورما شروع میکنم.
‫ چیکار میکنی؟
‫ میدونی، تو زندان وزنه میزدیم،
‫اینجا قراره مبل جابجا کنه.
‫ میرم یه هوایی بخورم.
‫- چیز بدی گفتم؟ ‫- نه اصلاً.
‫ من باعث شدم اینجوری فرار کنی؟
‫ نه، نه.
‫ با زنت چی شد؟
‫- چرا؟ مامانم بهت گفته. ‫- آره.
‫موقع تصادف تو راننده بودی؟
‫ بهتری؟
‫ حالم بد نبود.
‫ ببین...
‫- نشونش بدیم؟ ‫- آره.
‫همینه.
‫- بفرما. ‫- آره. چطوره؟
‫ اینجا مال ماست.
‫- چی؟ ‫- اینجا مال ماست.
‫اینجا، ببین، صندوق میذاریم.
‫من صندوقدار میشم.
‫اینجا یه میز بزرگ میذاریم ‫واسه بریدن گلا،
‫که دسته گل درست کنیم.
‫اون طرف، از...
‫از پنجره استفاده میکنیم واسه ‫گذاشتن گلای معمولی،
‫لاله، بگونیا، ‫که به نور نیاز دارن...
‫ من از این چیزا سر در نمیارم.
‫- اینجا چیکار میکنیم؟ ‫- معلوم نیست؟
‫میخوایم یه گل فروشی باز کنیم.
‫- شوخی میکنی؟ ‫- نه.
‫ فکر کردی چی؟ کلیدارو دزدیدیم ‫که بترسونیمت؟
‫- نه، من نترسیدم. ‫- امیدوارم نترسیده باشی.
‫داریم از لاله و بگونیا حرف میزنیم. ‫چیز ترسناکی نیست.
‫- اینجا مال کیه؟ ‫- مال ماست.
‫ وسط شهره. با چه پولی خریدیش؟
‫- توضیح بده، چون... ‫- یه فرصت خوب بود.
‫صاحبش دوستمه.
‫اجاره رو یک سوم قیمت بهمون داده.
‫یه درصدی از درآمد ‫بهش میدیم.
‫ این یارو کیه واست؟
‫ میشه دو دقیقه تنهامون بذاری؟
‫- آره، حتماً. ‫- باشه.
‫داستان چیه؟ ‫داری چیکار میکنی؟
‫ تو بین ماهی‌ها زندگی میکنی، ‫منم میتونم وسط گل‌ها زندگی کنم.
‫ این دیگه چه جور آدمیه.
‫ آبل، مشکلت تو زندگی چیه؟
‫ وقتی یه مشکلی پیش بیاد.
‫یه مشکلی پیش میاد و ‫اون موقع میای سراغ من.
‫ دیوونه‌کننده‌ست. ‫به همه چیز مشکوکی.
‫ من مشکوک نیستم.
‫تو ترسناکی! ‫میفهمی؟ ازت میترسم.
‫- من خوشحالم... ‫- هیس! یواش‌تر حرف بزن.
‫ من خوشحالم و تو میترسی. ‫این مشکل من نیست.
‫ نمیتونی کارها رو مثل آدم انجام بدی،
‫وام بگیری؟ ‫دست از فیلم بازی کردن بردار.
‫اگه میخوای یه مغازه باز کنی.
‫ مساوی پرداخت میکنیم.
‫ چی چی رو؟ تازه از زندان اومده. ‫میخواد تو کانفورما کار کنه. ‫(شرکت خرده‌فروشی مبلمان و لوازم خانگی)
‫چی میخواد پرداخت کنه؟ ‫اون یه کارگره.
‫ اگه پسرم نبودی، ‫فکر میکردم یه عوضی هستی.
‫ همیشه میگفتی تو زندان ‫بهتر از بیرونن.
‫ خب، این که خبر جدیدی نیست. ‫خودتو بذار جای اون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اومدم امضا بزنم. میشل فران.
‫ میشل فران.
‫ ممنون.
‫ میشل فران.
‫ سلام، رئیس.
‫- چطوری؟ ‫- خوبی؟
‫- آره. خوشحالم میبینمت. ‫- آره.
‫- آزادی چطوره؟ ‫- خوبه.
‫ لذت میبری؟
‫کار و کاسبیت چطور پیش میره؟
‫- از همه چیز خبر دارین. ‫- کارمه.
‫- به هر حال آرزوی خوشبختی میکنم. ‫- لطف داری. ممنون.
‫ فکر میکردم باکلاسه
‫که بتونیم معنی رنگ‌ها رو توضیح بدیم.
‫- آره. ‫- مثلاً صورتی.
‫- نشونه محبته. ‫- یاد یه پیرمردی افتادم
‫که موقع خروج از تئاتر ‫یه دسته گل بزرگ بهم داد.
‫- رزهای زرد... ‫- خیلی تأثیرگذار بود.
‫ رزهای زرد، عزیزم، نشونه شادیه.
‫نشونه خوشبختی، مثلاً دوستیه.
‫ توی تئاتر بود.
‫یادم نمیاد کجا بود، ‫ولی خیلی قشنگ بود
‫و عاشقش شده بودم.
‫ مثلاً، لاله نشونه غروره.
‫ جدی؟
‫ منو میترسونی.
‫- چرا؟ ‫- چون میبینم.
‫تظاهر میکنی، ولی اصلاً ‫به این مغازه علاقه نداری.
‫- تظاهر نمیکنم. ‫- چرا.
‫- عاشق این مغازه‌ام. ‫- نه.
‫- چرا. ‫- من میبینم.
‫- چیزی ندیدی. ‫- دلت برای بازیگری تنگ میشه.
‫ دیگه نمیخوام بازیگر باشم.
‫میخوام با تو ‫این مغازه رو باز کنم.
‫هی! من عاشقتم.
‫هیچوقت کسی رو اندازه تو دوست نداشتم.
‫ آره...
‫همه همینو میگن.
‫ هیشکی دیگه واسم مهم نیست و این صحبتا!
‫میدونیم که راست نیست.
‫ چرا، حرفام راسته.
‫هر چی میگم راسته.
‫باورم کن، بهت اعتماد دارم.
‫هرچند آسون نیست.
‫- چی آسون نیست؟ ‫- نه، آسون نیست.
‫ چرا آسون نیست؟
‫ نمیدونم.
‫شاید دلت میخواست ‫یه زن جوون‌تر از من داشته باشی.
‫ یه زن جوون‌تر از تو؟
‫منو چه جور آدمی فرض کردی؟
‫پس امروز چته؟
‫ فکر میکنی بودن با تو آسونه؟
‫ من چیکار کردم؟
‫ مردهای جذاب‌تر از من ‫بهت علاقه دارن.
‫میدونم. اینم آسون نیست.
‫ گوش کن، میشل.
‫من یه زن داغون بودم.
‫تو شانس زندگی منی.
‫خواهش میکنم، بس کن.
‫- همون یارو رو دیدی؟ ‫- نه.
‫گمونم چند نفر باشن. ‫از کجا معلوم شاید یه مافیای واقعی باشه.
‫- مامانت میدونه داره چیکار میکنه. ‫- نه بابا، اون که ساده‌ست.
‫میخواد از مغازه برای پولشویی استفاده کنه.
‫ چه پولی؟ از قاچاق مبل؟
‫ نمیدونم.
‫- بذار بگم چه حسی دارم. ‫- بفرما.
‫کدوم وریه؟
‫کدومه؟
‫ اونی که یقه اسکی مشکی پوشیده. ‫میبینیش؟
‫- وای خدا! ‫- چیه؟
‫- خیلی جذابه. ‫- اینو ول کن. بگو چه حسی داری؟
‫- سیلوی! ‫- بس کن!
‫- حیرت‌انگیزه. ‫- کونش آدمو وسوسه میکنه لمسش کنی.
‫- بده من! هر چی دیدی بسه دیگه. ‫- والا مامانت حق داره. عاشق مامانتم.
‫یه نفرو پیدا کردم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- همونی که دفعه قبل بود؟ ‫- نه.
‫میتونم درباره مسائل جنسیمون باهات حرف بزنم؟
‫- نه. ‫- بذار بگم!
‫ تکون نخور، کتشونو پوشیدن. ‫کجا دارن میرن؟
‫ میرن غذا بخورن. گشنشونه.
‫- بریم تو پارکینگ. ‫- بزن بریم!
‫ یواشکی.
‫ میدونم دارم چیکار میکنم.
‫ نه خیلی نزدیک شو نه خیلی دور.
‫ باشه.
‫سلام!
‫میتونم اینجا بشینم؟
‫ بله، بفرمایید.
‫( به من نگاه نکن. نگام نکن!)
‫(لعنتی، هیچی حالیش نیست!)
‫(همینه.)
‫ فقط کوکا زیرو دارم.
‫ یه کوکا زیرو با شکر.
‫ با شکر.
‫( وای خدای من!)
‫ اوه...
‫ سلام.
‫ شما کلمانس هستید؟
‫ بله.
‫ میشل فران.
‫ میشل...
‫میشل، فکر نکنم بشناسم. ‫ سیلوی.
‫مامان آبل.
‫ آها، بله!
‫حالا یادم اومد! تا حالا ندیده بودمتون.
‫ بله، هیچوقت همدیگرو ندیدیم.
‫( اوه، لعنتی! لعنتی!)
‫(چقدر خنگه، لعنتی!)
‫ من روبروی کانفوراما کار میکنم.
‫- آه جدی؟ ‫- شما اینجا چیکار میکنید؟
‫- دنبال یه مبل میگردم. ‫- مبل؟
‫- باید بیاید پیش ما. ‫- آره خب!
‫- موبایلتون داره زنگ میخوره. ‫- مهم نیست.
‫ حیفه، آبله.
‫ آه بله. من.
‫الو، آبل؟ ‫اوضاع چطوره؟
‫ داری چه غلطی میکنی؟ ‫چرا داری باهاش حرف میزنی؟
‫ ببین، ‫من تو یه رستوران کوچیکم،
‫تو یه مرکز خرید، باید
‫مبلمو بخرم و یهو دیدم...
‫میشل رو!
‫ همه چی خوبه؟ ‫تهدیدت کرده؟
‫فقط بگو آره یا نه. ‫میخوای بیام اونجا؟
‫ ببین، ما...
‫بعداً همدیگرو میبینیم. ‫ میدید باهاش حرف بزنم؟
‫ میشل میخواد باهات حرف بزنه، ‫گوشی رو میدم بهش.
‫ آبل، حالت چطوره؟
‫تو ماشینی، جلو؟
‫ چی میگی؟ نمیفهمم.
‫ زیر داشبورد جات تنگ نیست؟
‫ نه، خوبه.
‫ چرا نمیای
‫یکشنبه دفتر یه کمکی به ما بدی؟
‫میتونیم با هم ‫وقت بگذرونیم.
‫نظرت چیه؟
‫ فکر خوبیه، میام.
‫لعنتی!
‫ مواظب باش، الان میخوره.
‫بفرما!
‫- کوبا! ‫- هولا!
‫ نمیدونستم که...
‫- بزن بریم! ‫- نمیدونستم که...
‫ سوسیالیسم یا مرگ!
‫ کف زمین لیزه.
‫ حسودیت میشه؟
‫ خوب میرقصه. وقتی بچه بود ‫کلاس چیز رفته، نمیدونم چی
‫بلده خیلی کارا بکنه. ‫ خیلی خشکه.
‫ خیلی سفته.
‫- نمیدونه داره چی میگه... ‫- منو میخندونی تو.
‫- من رو زمین بلدم یه کارایی بکنم. ‫- مثلا چی؟
‫ موج بزن.
‫ الان میبینی. ‫موج رو میشناسی؟
‫چی داری که بگی؟
‫هیچی نمیتونی بگی، داداش.
‫ این موجه؟
‫شبیه کرمه. ‫ چی؟
‫ این موجه؟
‫ چی چیو کرم؟
‫ نشونت میدم.
‫همینکه میتونی تکون بخوری، ‫پس واسه سالسا هنوز دیر نشده.
‫میخوای مرد باشی؟ ‫تو زن میشی.
‫دستمو بگیر. ‫ باشه.
‫حرکت میکنی. ‫ آره، نگاه کن.
‫با ریتم من بیا. و یک.
‫برو عقب.
‫بفرما. بد نیست. داره خوب میشه!
‫یه روز میبرمت کوبا.
‫- آبل؟ ‫- بله؟
‫ میتونم یه سوال ازت بپرسم؟
‫ آره. چی؟
‫ مادرت...
‫فکر میکنی منو دوست داره؟
‫ نمیدونم. چرا میپرسی؟
‫ چون تو.
‫تو خوب میشناسیش. میدونی.
‫ خب...
‫تو باهاش ازدواج کردی. پس خودت باید بدونی.
‫ حتماً یه نظری داری؟
‫ میخوای بدونی خوشحاله؟
‫ مثلاً.
‫ آره.
‫اون خوشحاله. من میبینم.
‫- میخوای اینو بدونی؟ ‫- آره.
‫ آره، اون خوشحاله. ‫کافیه؟
‫ همینه. ‫همین رو میخواستم بدونم.
‫- باشه. ‫- میبینی؟
‫خیالم راحت شد.
‫ممنون.
‫ خوبه.
‫ مادرت اذیتت کرده؟
‫- مادرت. ‫- آره.
‫من یه جورایی مثل پدرشم، ‫یه جورایی مثل برادرش.
‫ در حالی که میخوای پسرش باشی.
‫ آره.
‫ کسی تو زندگیت هست؟
‫ زنم، ولی مرده.
‫- دیدمت. ‫- ها؟
‫چی؟
‫ برو لیوان بیار.
‫ آبل؟
‫- میای یه نگاه بندازی؟ ‫- هوم.
‫- چیه؟ ‫- نظرت چیه؟
‫- واقعاً میخوای نظرمو بدونی؟ ‫- آره، لطفاً.
‫زیادی خشنه.
‫- از شلواره خوشت نمیاد؟ ‫- مشکل شلوار نیست.
‫- پاپیون چی؟ ‫- پاپیونه اذیت میکنه.
‫ این ابریشم وحشیه.
‫ نه، ولی داره اذیتم میکنه.
‫- اگه میخوای درش میارم. ‫- صد در صد درش بیار.
‫ حیف شد.
‫- کراوات داری؟ ‫- آره، ولی خیلی ساده به نظر میاد.
‫شبیه کارمندای کفن و دفن میشی.
‫حالا خانمها تو خیابون اینو بهم نمیگن. ببخشید.
‫- باهات حرف میزنن؟ ‫- زیادی تو خونه نموندی؟
‫ آرایشگرت هم زندانه؟
‫ این کت کوچیکه بد نیست.
‫میشل فران.
‫مجرم سابقه دار، رفیق. همینه که هست.
‫- وای خدای من! ‫- اوه، کلمانس!
‫ چقدر عالیه! ‫تو محشری.
‫ خیلی خوشگل شدی.
‫- لباست خیلی قشنگه. ‫- جدی؟
‫- هیچوقت اینجوری ندیده بودمت. ‫- عاشق شدم.
‫ زن من خوشگله.
‫- نه! ‫- منو نخور!
‫ این چیه؟ نه!
‫- پیت‌بوله؟ ‫- نه، استافه.
‫- خوب میفروشن. ‫- آره، ولی اخته‌ش کردم.
‫- حیوون بیچاره. ‫- اینجوری مهربون‌تره.
‫- دور گردنش چیه؟ ‫- یه جور دستبند الکترونیکیه.
‫- برای حیوونا هم درست میکنن؟ ‫- بابایی!
‫اینجا خیلی قشنگه.
‫خدای من! ‫مثل قصه‌هاست.
‫ باید برم.
‫- ماشین ژان پل خراب شده. میرم دنبالش. ‫- نه!
‫- زود برگرد! ‫- آره، با اون برمیگردم.
‫رفقام!
‫پارس کردن ‫ نه، جینو!
‫ رفقام!
‫میشل، این دوست تئاترمه.
‫- چی شده؟ ‫- هیس. ساکت باش.
‫بده به من
‫- اون چیز سگه رو. ‫- آبل، شروع نکن، لعنتی.
‫بچه شدی؟ ‫این مسخره بازیا چیه.
‫- گوشیت رو بده. برنامه رو روشن کن. ‫- نه!
‫ برنامه سگ رو روشن کن.
‫ من میرم. باید برم کمک یه دوست.
‫ همه تا 30 دقیقه دیگه میرسن!
‫ چطوری کار میکنه؟
‫عالی.
‫ اوه، ببخشید.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- داری میری؟ ‫- آره، برمیگردم.
‫- عزیزم! ‫- خداحافظ.
‫ آره، خب.
‫ اوه!
‫باورم نمیشه! ‫ خوبی؟
‫- خوشحالم میبینمت. ‫- منم همینطور.
‫- برای مامانت خوشحالی؟ ‫- خیلی خوشحالم.
‫ یه زندگی جدید شروع میشه.
‫ کلمانس بهترین دوست منه.
‫ژان کلود دوست مامانمه. از بچگی منو میشناسه.
‫اون یه بازیگره! ‫ ژان کلود! یه بازیگر؟
‫ باورنکردنیه. تو توی چه فیلم‌هایی بازی کردی؟
‫ کارهای زیادی انجام دادم...
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- من سفالگرم.
‫ سفالگر؟
‫- شما چیکار می‌کنی؟ ‫- مجسمه‌ساز هستم.
‫ شما مجسمه‌ساز هستید؟
‫- شوهرتون کجاست؟ ‫- داره میاد.
‫ داره میاد؟
‫- چی شده؟ خوبی؟ ‫- خوبم.
‫- ولی وقتی اون نیست حوصله‌م سر میره. ‫- اوه...
‫ باهاشون حرف بزن...
‫ ما حرف نمی‌زنیم.
‫تو به ما 200 میدی.
‫ یه کم راه بیا. 250، 200.
‫ بس کن، بس کن. هشام، ‫من 100 درصد به این یارو اعتماد دارم.
‫این یه واقعیته، دیگه حرفشو نزنیم.
‫تو و من باید از نو شروع کنیم.
‫تو منو گول زدی، این یه بازیه.
‫ولی امروز، ما توی یه سطح نیستیم.
‫ازت می‌خوام اشتباهتو درست کنی. ‫می‌تونی این کارو بکنی؟
‫- متأسفم. ‫- من همیشه با تو صادق بودم.
‫ ولی این 200 هزارتاست...
‫- خفه شو! خفه شو! خفه شو! ‫- 130...
‫ نه، تو داری فرش نمی‌فروشی.
‫تو داری دو تا آدم رو ‫می‌فرستی سر یه دزدی!
‫ما واسه این کار ممکنه بریم زندان. ‫می‌فهمی؟
‫آره. من تازه اومدم بیرون. اگه دوباره گیر بیفتم، ‫10 سال، 15 سال واسم می‌برن.
‫آره خب. من فقط ازت می‌خوام ‫اشتباهتو درست کنی.
‫توی کامیون 3 برابر چیزیه ‫که به من گفتی.
‫طبیعیه که ازت درخواست کنم.
‫ بله، من تولیدکننده‌ام.
‫من روز تولدت، ژامبون ‫و سوسیس درست می‌کنم.
‫ این یه گالری نقاشیه، بیشتر ‫نقاشی‌های لیونی، معاصر،
‫ولی ما آثار قرن نوزدهمی و غیره هم داریم.
‫ من باید پیش زنم باشم.
‫ چون ما مذاکره کردیم ‫و من مغازه رو بهت دادم.
‫این بخشی از مذاکراته.
‫ ما راسته گوشت می‌ذاریم، ‫سردست خوک،
‫نمک، فلفل، سیر، شکر.
‫مخلوط می‌کنیم، همه رو می‌ریزیم تو روده...
‫- هی! ‫- می‌خوای چیکار کنی؟
‫تیکه تیکه‌ت می‌کنم. ‫ از وقتی اومده
‫داره باهاتون شوخی می‌کنه.
‫ خوشم نمیاد کسی سرم کلاه بذاره.
‫ نمی‌شه حرف بزنیم
‫جدی، بدون توهین، ‫بدون تحریک، بدون تهدید؟
‫هر دفعه، ‫تو نیاز داری این کارو بکنی.
‫نمی‌شه حرف بزنیم...
‫ وای، مواظب باش!
‫- اینجایی! ‫- آره، اینجام.
‫ می‌ترسیدم منو ‫با این آدما تنها بذاری.
‫ چرا فکر می‌کنی باید تنهات بذارم؟ ‫حالت خوب نیست؟
‫ می‌خوام بهتون معرفی کنم ‫عزیز دلم، شوهرم،
‫و شریکم رو. میشل.
‫ آفرین! خوش اومدی!
‫خوش اومدی! ‫ خوش اومدی!
‫برای خواندن ونی کریتور ‫یک ردای طلایی لازم است
‫این ما هستیم، بافنده‌ها
‫ما لخت و عور می‌ریم
‫- لخت شو! ‫- آفرین!
‫ ممنون.
‫ یه چیزی بخورید، ‫من کتم رو عوض می‌کنم.
‫ بین شاهدای عروسی. ‫خوبی عزیزم؟
‫- خوبم، تو چطوری؟ ‫- آره.
‫چقدر سریع می‌خورن، ‫شامپاین تموم شده.
‫- باید باهات حرف بزنم. ‫- چی شده؟
‫ اوضاع با میشل داره خطرناک می‌شه.
‫این ماجرا رو تموم کن. مامان!
‫باید تمومش کنی. ‫من کمکت می‌کنم.
‫ تو می‌خوای بس کنی؟ ‫خفه شو.
‫یه فاجعه برات اتفاق افتاده، ‫ولی داری اعصابمو خرد می‌کنی.
‫دست از خراب کردن ‫زندگیم بردار. باشه؟
‫ می‌خوای چی بهت بگم؟
‫این چیه؟ این کت ‫مرد توئه. این چیه؟
‫ چی چیه؟
‫ لعنتی، اون چیز کجاست؟ ‫دارم دیوونه می‌شم.
‫ داری دیوونه می‌شی. برو کنار.
‫ دارم دیوونه می‌شم.
‫ بیا!
‫شامپاین! ‫ آه!
‫♪ شب جادویی - کاترین لارا ♪
‫- تو جیبش یه تفنگ بود. ‫- چی؟
‫ تو جیبش یه تفنگ بود.
‫تعقیبش کردم، ‫داشت می‌رفت تو یه مغازه.
‫- اون خطرناکه، دروغ می‌گه. ‫- بس کن!
‫ چی رو بس کنم؟
‫ اون نمی‌خواد بکشتش. ‫الان آروم باش.
‫ این زندگی مادرته. ‫چیکار می‌تونی بکنی؟ ولش کن.
‫نمی‌خوای که فضا رو خراب کنی. ‫ببین چقدر خوشحاله!
‫ می‌دونی چرا اینجاییم؟
‫- نه، نمیفهمم. ‫- ما یه مشکل بزرگ داریم.
‫- جدی؟ ‫- درست پشت سرته.
‫برگرد و به بالا نگاه کن.
‫یالا.
‫اون احمق رو میبینی؟
‫ هیچ غلطی نمیتونه بکنه.
‫- دفعه قبل برات 5 سال آب خورد. ‫- میخواد چیکار کنه؟
‫- بذار بره پیش پلیس. ‫- من شوهر مادرشم.
‫- نمیره پیش پلیس. ‫- من از کجا بدونم؟
‫- من بهت میگم. ‫- گوش کن، تو رفیق منی،
‫ولی اگه نتونی حلش کنی، ‫خودم دست به کار میشم.
‫- میدونی منظورم چیه. ‫- باشه. خودم حلش میکنم.
‫- باشه. ‫- این مشکل منه.
‫- مشکلی نیست. ‫- ممنون.
‫- البته یه راه حل دیگه هم هست. ‫- چی؟
‫ خوشت نمیاد.
‫-اکسولوتل! ‫- نه!
‫اکسولوتل. دهنتون رو خوب باز کنید.
‫خب؟ اول حرف ت میاد، بعدش
‫بلافاصله حرف ل. اکسولوتل.
‫- تمرکز کنید. ‫- اکسولوتل تو...
‫ گوش کنید.
‫اکسولوتل.
‫ آفرین. ‫آقاهه تونست بگه. اکسولوتل.
‫خب.
‫روز خوبی داشته باشید بچه‌ها. ‫خوش بگذره.
‫ خداحافظی می‌کنید؟
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫ دنبالم میاید؟
‫- خداحافظ بچه‌ها. ‫- خداحافظ!
‫ ناراحت کننده‌ست که موقع کار ‫یکی تعقیبت کنه؟
‫ما باهم صمیمی نیستیم. میفهمی؟
‫میتونیم بشیم، ‫ولی یکم زمان میبره.
‫باید همدیگه رو بشناسیم.
‫ از همون اول میدونستم ‫داری دروغ میگی. از همون اول.
‫ این دنیای تو نیست.
‫اصلاً.
‫ فقط یه دنیا وجود داره.
‫ میبینی.
‫فکر میکردم فهمیدی.
‫ چی رو فهمیدم؟
‫- که مامانم سر از سردخونه در میاره؟ ‫- نه، مامانت در امانه.
‫چی فکر کردی؟
‫فکر کردی یه مغازه تو مرکز شهر ‫مفتی گیرم اومده؟
‫برای اینکه به کانون گرم جامعه برگردم؟
‫- رفیقت این موقعیت رو برات جور کرده. ‫- نه، رفیقی در کار نیست.
‫ این دفعه چیه؟
‫پالت‌های ویسکی؟ ‫گوشی‌های هوشمند؟
‫ خاویار.
‫ چی؟
‫ خاویار.
‫یارو که تو سالن زیبایی کار میکنه، ‫ایرانیه.
‫تو کار املاک هم هست.
‫ آبل، عجله کن
‫ اومدم آقای مدیر!
‫من سر کارم، برام مهم نیست.
‫- میذاری حرفم رو تموم کنم؟ ‫- نه.
‫ یارو آخر ماه با خاویار ‫جیبش رو پر میکنه. میفهمی؟
‫ نه، برام مهم نیست.
‫- بهترین خاویار از ایران میاد. ‫- آره.
‫ تو فرانسه، آدما حاضرن ‫یه عالمه پول بدن
‫که یه شب با خاویار سر کنن.
‫ میتونم لوت بدم.
‫ تو لوم نمیدی.
‫ از کجا میدونی؟
‫ مامانت عاشق منه. ‫و تو عاشق مامانتی.
‫ آره، دوستش دارم. ‫ازش محافظت میکنم.
‫ میتونم تو یه روز ‫کارت رو تموم کنم.
‫ نمیتونی، تو مامانم رو دوست داری.
‫ دیدی مغازه چه تأثیری روش گذاشته؟
‫یه هفته دیگه افتتاح میکنیم. ‫میخوای خرابش کنی؟
‫- آبل؟ بچه‌ها منتظرن. ‫- اومدم آقای مدیر.
‫ تو کافه روبرو منتظرتم.
‫ ببخشید. سلام!
‫- سلام! ‫- حالتون چطوره؟
‫- خوبیم! ‫- از کوسه‌ها خوشتون اومد؟
‫ اگه میتونستم کار دیگه‌ای بکنم، ‫میکردم.
‫ زندگی مامانم پر از مصیبته. ‫پس الان دوباره شروع میشه؟
‫ دوباره شروع نمیشه.
‫ معلومه که دوباره شروع میشه.
‫لعنتی.
‫یه جور دیگه حلش میکنیم. ‫برای مغازه وام میگیرم.
‫ نه، دیگه دیر شده.
‫نمیخوام مامانت به دردسر بیفته.
‫ چه دردسری؟
‫ آه...
‫وقتی به قرارداد عمل نشه، ‫همه عصبانی میشن.
‫ لعنتی...
‫چرا خودت رو وارد این بازی کردی؟
‫- کار زیادی نباید بکنم. ‫- بس کن، هیچوقت اینجوری نیست.
‫ میذاری برات توضیح بدم؟
‫ ممنون.
‫ هشام، ایرانیه، ‫تو مغازه دیدیش،
‫فکر کرده راحته که محموله‌ی
‫یه رقیب رو بگیره و خودش بفروشه.
‫چیزی که کم داره، ‫یکی مثل منه.
‫یکی که کامیون رو بگیره ‫و جنس رو براش بیاره.
‫ کی میخوای بگیریش؟
‫ من که کل کامیون رو نمیخوام. سالمون برام مهم نیست.
‫راننده نمیفهمه.
‫ داری منو دست میندازی؟ میخوای بزنیش!
‫کسی قرار نیست کسی رو بزنه. ‫خشونتی در کار نیست.
‫من این کار رو موقع شام خوردن ‫راننده تو پارکینگ انجام میدم.
‫اون همیشه همین مسیر رو میره. میفهمی؟
‫من وقتی داره غذا میخوره این کارو میکنم.
‫اصلاً نمیفهمه.
‫- تنهاست؟ ‫- این آدما همیشه تنهان.
‫ اگه غذا نخوره و فقط یه قهوه بخوره،
‫- چیکار میکنی؟ ‫- غیرممکنه.
‫- چرا؟ ‫- چند بار تعقیبش کردم.
‫هر شب دقیقاً ساعت 11 میرسه پارکینگ.
‫نهایتاً 11:03.
‫همیشه همون جا پارک میکنه. وسواسیه.
‫ یعنی چی؟
‫ وسواسیه دیگه، همین.
‫اختلال وسواس داره. خل و چله.
‫ از کجا میدونی؟
‫ همیشه سه بار پله های رستوران رو میشماره.
‫همیشه قبل از نشستن سه بار صندلیشو میکشه.
‫همیشه پشت همون میز میشینه.
‫کنار پنجره. اینجوری چشمش به کامیونشه.
‫فقط پشت کامیون رو نمیبینه.
‫باید طوری بریم که نبینتمون.
‫آسون نیست،
‫ولی غیرممکنم نیست.
‫همیشه همین برنامه رو داره.
‫11:10: تخم مرغ با مایونز و آب گازدار.
‫11:20: استیک کاملاً پخته با سیب زمینی سرخ کرده.
‫11:35: براش سفیده تخم مرغ زده شده با خامه میارن.
‫ آره، دسر شناور.
‫ دسر شناور.
‫بعد، ساعت 11:45 برمیگرده سمت کامیونش. همین.
‫حدوداً 40 دقیقه وقت داریم.
‫خونه پُرش
‫تقریباً 10 15 دقیقه بیشتر.
‫ ولی چطوری میخوای این کارو بکنی؟
‫- کیلویی 3000 یورو؟ ‫- هیس.
‫ چند کیلو میبرن؟ 200، 300؟
‫ نمیدونم.
‫ عجب فکری کردن. ‫چقدر بهت پیشنهاد دادن؟
‫- مهم نیست. ‫- چقدر؟
‫ 30 هزار.
‫- شوخی میکنی؟ ‫- هیس!
‫ 30 هزار واسه این کار کوچیک؟
‫- ساکت شو، یواش تر حرف بزن. ‫- زنگ بزن و بگو قبوله!
‫- تازه با خانواده انجامش میدین. ‫- بیا بریم.
‫ 30 هزار یورو، لعنتی!
‫- نمیفهمی داری چی میگی. ‫- چی؟
‫- معلومه که میفهمم. ‫- اینا کارای خطرناکیه.
‫نه بابا، یه کامیون خاویاره!
‫ خب که چی؟ ‫پلیسا چی بهت میگن؟
‫ فقط یه کامیون خاویار بود؟
‫ نه، ولی یه دزدی سادهست.
‫ هیچی ساده نیست. همیشه میخوان وانمود کنن که سادهست.
‫- خودشونو تو دردسر میندازن. ‫- یکم ریسک کن.
‫ اینا آدماییَن که همش خودشونو تو دردسر میندازن!
‫من از 12 سالگی اینا رو میشناسم.
‫بخاطر مامانم خونمون تفتیش میشد.
‫ این فرق میکنه.
‫- دقیقاً همون چیزه! ‫- این یه کامیون خاویاره.
‫هیچی...
‫ این مرز قانونه. این آدما ‫واسه خودشون ریسک میکنن.
‫فقط وقتی که ریسکی در کار باشه ‫هیجان زده میشن.
‫من نمیخوام مامانم بره زندان
‫نه میخوام خونه رو بگردن ‫نه میخوام کسی بمیره.
‫اینکه تو با زندگیت هیچ کاری نمیکنی یه چیزه، ‫ولی اینکه بقیه رو اذیت میکنی یه چیز دیگه.
‫مامانت خوشحاله. یه مردی رو ‫پیدا کرده که خودشو به زحمت میندازه
‫تا اون شکوفا بشه و هر کاری که دوست داره بکنه.
‫- کجا داری میری؟ ‫- تو احمقی! همین.
‫برو پیش مامانت، همه چیو بهش بگو، ‫ولی دیگه منو نمیبینی.
‫- تمومه. ‫- به من گفتی احمق؟
‫- آره، تو احمقی. ‫- به من گفتی احمق؟
‫ آره! تو احمقی!
‫سلام.
‫ سلام.
‫گل‌های سفید خوبه، فضا رو شادتر میکنه.
‫ اینا برای توئه.
‫ تو مهربونی.
‫لازم نبود، ولی ممنون.
‫ ببخشید، من احمق بودم.
‫ منم احمق بودم.
‫ گذروندن وقت با تو آسون نیست.
‫هر وقت اینجایی، یاد اون میفتم.
‫ میدونم، کلمانس.
‫میدونم.
‫- به مامانت همه چیو گفتی؟ ‫- نه.
‫در نهایت حق با توئه، چیز زیادی ازم نمیخواد.
‫اگه نصفشو بهت بدم، باهام میای؟
‫ جدی؟
‫آره! با کمال میل.
‫ خسته شدم از اینکه همش مراقب پشت سرت باشم.
‫مثل قضیه اون سگه.
‫- تو ازم خواستی نگهش دارم. ‫- عمراً، من از سگا متنفرم.
‫- این جدیده؟ ‫- چی جدیده؟
‫منحرفا سگ دوست دارن. ‫این یه انحرافه!
‫تو یه احمقی، تازه.
‫تو یه احمقی، نمیدونم چطور ‫دیگه بهت بگم.
‫اونجوری نگام نکن، ‫این حقیقته.
‫- داری منو مسخره میکنی؟ ‫- نه، تو یه احمقی.
‫- یه بار دیگه بگو. ‫- تو یه احمقی.
‫ باشه!
‫ ببخشید بابت سیلی.
‫- خوب نیست. ‫- عصبانیم کرد.
‫ عذرخواهی نکن، این ‫بهترین کاری بود که کردی.
‫باورمون میشه. ‫بقیش همش چرته.
‫ ببخشید، اصلاً خوب نیست.
‫ چی؟
‫ این داستان سگه ‫چیه؟
‫- ما گفتیم یه دعوای زن و شوهری. ‫- نمیتونیم بهش علاقه نشون بدیم.
‫هدف صحنه‌تون چیه؟
‫- چی؟ ‫- هدف صحنه‌تون چیه؟
‫ اینکه اون بمونه و به ما گوش کنه.
‫- بلندتر حرف بزن. ‫- که یارو بمونه به ما گوش کنه.
‫- که یه نمایش اجرا کنیم... ‫- آها!
‫میخوایم به دعواتون علاقه نشون بده.
‫الان حوصله نداریم.
‫ چون باورمون نمیشه، ‫شما واقعی نیستید.
‫- ما واقعی نیستیم؟ ‫- نه خب!
‫برای اینکه یارو بمونه به حرفاتون گوش کنه ‫به جای اینکه برگرده سر کار،
‫باید ارزشش رو داشته باشه.
‫ چی میخوای؟
‫ مردم به چی علاقه دارن؟
‫بزرگترین نمایش دنیا چیه؟
‫رنج و درده.
‫درد با همه ما حرف میزنه.
‫همه ما درد عشق رو تجربه کردیم.
‫- آره یا نه؟ ‫- آره...
‫ همینه.
‫من باید به داستانتون باور داشته باشم.
‫الان باورمون نشد. ‫من نیاز دارم باور کنم.
‫- ببخشید، من بازیگر نیستم. ‫- آبل، شروع نکن.
‫ آبل، لذت ببر.
‫نباید تحمل کنی. ‫داری تحمل میکنی!
‫- چرا یه متن نمینویسیم؟ ‫- لعنتی، آبل!
‫داری رو مخم میری، لعنتی!
‫دارم بهت راهنمایی میکنم و...
‫ بس کن، میشل! بس کن، دیگه!
‫- آروم باش. ‫- میبینی؟
‫باید همینقدر واقعی به نظر برسه.
‫- اوکی؟ ‫- باشه، قبول.
‫ خیلی خوب بازی میکنی.
‫یه لحظه ترسیدم.
‫- حتی سگه هم باور کرد. ‫- از
‫حافظه احساسیتون استفاده کنید. ‫این مهمه.
‫پیشنهادی دارید؟ ‫ من یه ایده دارم.
‫ولی باید همونجوری که هست قبولش کنید. ‫یه ایده‌ست...
‫چرا با راننده لاس نزنه؟
‫- حالت خوبه؟ نه! ‫- چرا که نه؟
‫- من با راننده لاس بزنم؟ ‫- نه!
‫- بس کن... اِه! خوبه؟ ‫- نه...
‫- اینو وقتی انجام میدیم که نشستیم حرف میزنیم. ‫- آره همینه!
‫- میخوام با راننده لاس بزنم. ‫- بشین سر جات. شما نفهمیدید.
‫ما با شماییم. ‫ خودت برو انجامش بده. میخوای انجامش بدی؟
‫بذار خودش انجام بده. پس ‫خودت یه جفت سینه در بیار.
‫ میبینی چطوری هستی؟ میتونی ‫همین رو تو صحنه اجرا کنی؟
‫- ما فقط حرف میزنیم. ‫- همین انرژی رو بذار.
‫نمیخوای با راننده لاس بزنه، ‫از همین انرژی استفاده کن.
‫گوش میکنم. ‫ خوب بود.
‫ برو.
‫ یادت میاد.
‫ چی؟
‫ نمیدونم، هیچی نمیدونم.
‫- چی یادم میاد؟ ‫- بذار شروع کنه!
‫- در مورد. ‫- درد...
‫درد...
‫ادامه بده، چی...
‫چی؟
‫ چیکارت کردم؟
‫ خسته شدم.
‫- گفتم که میخوام عوض بشم. ‫- نه، تو هیچوقت عوض نمیشی.
‫هیچوقت.
‫- نمیخوام بری. ‫- من میرم.
‫ بهت نیاز دارم. ‫میمیرم.
‫ به من دست نزن. ‫برام مهم نیست، بمیر! بمیر!
‫- بیا بچه‌دار شیم. ‫- الان
‫نظرت عوض شده؟ ‫چون حس میکنی
‫میخوام برم؟ ‫داری دیوونم میکنی!
‫میفهمی؟ ‫ دوستت دارم. نمیتونم بدون تو زندگی کنم.
‫اگه بری، میمیرم.
‫- تنهایی میرم. ‫- نه!
‫- آره، میرم. تنهایی. ‫- نمیتونم بدون تو زندگی کنم.
‫ ولم کن، ‫داری اذیتم میکنی، بذار
‫برم!
‫ولم کن! ولم کن!
‫ نه...
‫- پیشم بمون. ‫- نمیخوام پیشت بمونم.
‫نمیخوام پیشت بمونم.
‫ولم کن! میشل، داری اذیتم میکنی.
‫ داری اذیتش میکنی!
‫- صبر کن... ‫- میشل...
‫ آهان! ‫اینجا خواستی دخالت کنی.
‫این همون چیزیه که دنبالشیم. ‫بفرما. میبینی؟
‫ نمیخوام باهاش خشن باشم.
‫- خشونتی نیست. ‫- چرا هست...
‫ من احساساتی شدم!
‫- دیدی؟ ‫- خیلی دیوونه کننده بود.
‫ یه چاقو بردار، ‫یه بشقاب بشکن!
‫- نه بابا. ‫- بس کن!
‫تو بلد نیستی اینکارو بکنی، احمق؟ ‫اینجوری باید بگیری!
‫به من خیانت کردی، هرزه؟
‫- چیه؟ ‫- حق با اونه.
‫ اینجا نباید بزنیش.
‫ حالا باورم شد.
‫صداقت! اینو تو کله‌ت فرو کن. ‫فقط صداقت مهمه!
‫ این همون سکسه، با یه کم خشونت،
‫یارو حسابی شوکه میشه.
‫چیزی که تو زندگی کوفتیش نداره.
‫داری رو مخم میری، ‫آخرش بد تموم میشه.
‫نه، مسخره بازی درنیار. ‫ببین اینجا،
‫با این نمی‌خوام هات.
‫اون کاری که باید رو میکنه ‫و تو باید هلش بدی.
‫اوکی؟ موافقی؟
‫باشه، برو رفیق.
‫یه داستان دیگه - ژرار بلان
‫ همه چیو فراموش می‌کنیم، همه موانعی که ‫نمی‌ذاشتن زندگی کنیم
‫یه چیز جدید همه چیو عوض کرده
‫یه چیزی ‫که باعث میشه جلو برم
‫ همه آدما رو فراموش می‌کنیم ‫همه شکست‌ها رو
‫همه کشتی‌ها، ضربه خورده‌ها، غرق شده‌ها رو
‫ نمی‌دونم چطور اتفاق افتاد
‫نمی‌دونم چرا دیگه ‫از عاشق شدن نمی‌ترسم
‫اون میگه: موسیقی‌هایی رو تصور می‌کنم ‫که میشه باهاشون رقصید
‫ برای تو
‫اون میگه: ‫ کلماتی رو تو سکوت تصور می‌کنم
‫ برای تو
‫روزها و شب‌هایی که ‫زندگی دوباره شروع میشه
‫برای تو
‫یه بار دیگه
‫ حالت خوبه عزیزم؟
‫ دلم می‌خواد ببینمت. ‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫ دلم برات تنگ شده.
‫کاره دیگه، نمی‌تونم کاری کنم.
‫ آره، می‌دونم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ رئیس شخصاً ازم خواست اضافه کاری کنم.
‫خودش اومد پیشم.
‫یه محموله بزرگ وسیله رسیده
‫که باید تخلیه بشه،
‫واقعاً بهم نیاز دارن.
‫ ولی اگه مغازه‌مون خوب کار کنه،
‫کارت تو کونفوراما رو ول می‌کنی ‫و همیشه پیش هم خواهیم بود.
‫ آره.
‫ وقتی امشب برگشتی،
‫خیلی آروم منو تو تخت ‫بیدار می‌کنی،
‫و همون کاری که دیشب کردی رو ‫دوباره انجام میدی.
‫خیلی دوست داشتم...
‫ باشه.
‫ دوستت دارم، میشل.
‫ دوستت دارم، سیلوی.
‫خوب بخوابی.
‫ چطوری رفیق؟
‫- خوبم. تو چطوری؟ ‫- آروم و راحت.
‫ اوضاع چطوره؟
‫ تخم مرغ با سس مایونز بهش دادیم.
‫ باشه.
‫برو بالا.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- بله؟
‫برای شام اومدید؟
‫ شاید غذا بخوریم ‫یا یه نوشیدنی، هنوز نمی‌دونیم.
‫ هر جور راحتید.
‫ تنها نیست، بریم.
‫- صبر کن. ‫- تنها نیست، بریم.
‫بریم.
‫باید بریم، همین الان. ‫ نه، میگم صبر کنیم.
‫آروم باش.
‫ خوبه، حالا تنهاست.
‫برو.
‫ بس کن.
‫بس کن.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبه.
‫ می‌دونید چی می‌خواید؟
‫ یه استیک انتروکوت می‌خوایم که شریکی بخوریم.
‫- برای دو نفر، امکانش هست؟ ‫- مشکلی نیست.
‫- با شراب می‌خورید؟ ‫- آره.
‫ کدومش رو دوست دارید؟
‫ هر چی، گرون‌ترینش رو بیار. ‫این آقا حساب می‌کنه.
‫ باشه، ممنون.
‫- ممنون. ‫- از شما ممنون.
‫آماده باشید.
‫ ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫من خیلی دست و پا چلفتی‌ام.
‫وای خدای من!
‫می‌گیرمش.
‫اوه!
‫آه!
‫- خیلی ممنون. شام نوش جان! ‫- مرسی.
‫ ببخشید، متأسفم، ‫دیگه استیک نداریم.
‫می‌تونم نصف مرغ بهتون پیشنهاد کنم.
‫ من زیاد دوست ندارم،
‫ظهر خوردم.
‫
‫ ولش کن. بیا مستقیم بریم سراغ دسر با یه قهوه.
‫ یه دسر شناور؟
‫ آره، عالیه.
‫صورتحساب رو هم بیار.
‫ مشکلی نیست. ممنون.
‫- یه چیزی بگو! ‫- آروم باش!
‫- می‌خوای این کار رو بکنی؟ ‫- آره.
‫خوب میشه. نه، اینجوری ممکنه از دستم در بره و بهت آسیب بزنم.
‫ هیس!
‫- لعنتی، داری عصبیم می‌کنی! ‫- آروم باش عزیزم.
‫به خاطر اینکه با همه اون ‫مردها خوابیدم داری اذیتم می‌کنی؟
‫اینجا تنها نیستیم، آروم باش عزیزم.
‫ متاسفم، من اینجوریم. میل جنسی زیادی دارم.
‫چیکار می‌تونم بکنم؟
‫ آروم باش، اینقدر بلند حرف نزن عزیزم!
‫ ده ساله با همیم و هیچی برای گفتن نداری؟
‫یه چیز صادقانه، که از ته دلت باشه. ‫من هیچ حسی بهت نمیدم؟
‫ چرا، خیلی چیزها بهم میدی عزیزم.
‫- داری مسخره‌ام می‌کنی؟ ‫- نه، مسخره‌ات نمی‌کنم عزیزم.
‫ هیچی برای گفتن پیدا نمی‌کنی؟ من مثل بقیه دخترام؟
‫ نه، چرا همچین حرفی می‌زنی عزیزم؟
‫ چون واکنشی نشون نمیدی.
‫من ازت می‌خوام واکنش نشون بدی.
‫ چی شده، عزیزم؟
‫ یه چیزی بگو.
‫بیشتر داری حالمو میگیری
‫تا حالمو خوب کنی
‫من نمی‌تونم تا ابد صبر کنم
‫- که بهم توجه کنی. ‫- من بهت توجه نمی‌کنم عزیزم؟
‫- نه. ‫- من فقط به تو توجه می‌کنم عزیزم.
‫- نه. ‫- من فقط تو رو می‌بینم عزیزم، جز تو کسی رو نمی‌بینم عزیزم.
‫ چرا اینجوری هستی؟
‫ چون من بدبختم عزیزم.
‫چون باید از خودم محافظت کنم، عزیزم.
‫واسه چی باید از خودت محافظت کنی؟
‫ نمی‌خوام وابسته بشم، عزیزم.
‫- میرم یه ویسکی بگیرم. ‫- ویسکی؟
‫متاسفم.
‫ببخشید اگه مزاحمتون شدیم.
‫ نگران نباشید، داشتم با گوشیم ور می‌رفتم.
‫ با دوستم اوضاع خوب نیست و...
‫همه چی بهم ریخته.
‫سر هیچی دعوا می‌کنیم.
‫میشه بمونید؟
‫زیاد دور نشید؟
‫ چرا؟
‫ رفته نوشیدنی سفارش بده.
‫وقتی مشروب می‌خوره خیلی بداخلاق میشه.
‫اگه میشه حواستون بهش باشه.
‫ نگران نباشید، من دسر و قهوه دارم.
‫هنوز یه مدتی اینجام.
‫- اذیت نمیشید؟ ‫- نگران نباشید.
‫ ممنون.
‫ نه. نه.
‫ دسر شناور. ‫قهوه رو بعداً براتون میارم؟
‫- آره، خوبه. ‫- ممنون.
‫ داره چیکار می‌کنه؟
‫- همینه. ‫- غار علی بابا.
‫ باشه. باید همه اینا رو برداریم.
‫لعنتی، چقدر سنگینه. خیلی خیلی سنگینه.
‫ دیر کردی.
‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫- می‌تونم یه سوال ازت بپرسم؟ ‫- بپرس.
‫گوش می‌کنم.
‫ مردهای تیندرت...
‫وقتی می‌بینیشون چه حسی داری؟
‫ چطور؟
‫ من هیچوقت این کار رو نکردم. کنجکاوم. چیزی حس می‌کنی؟
‫ خب...
‫آره.
‫معلومه.
‫- چه حسی داری؟ ‫- بستگی داره.
‫نمی‌دونم، به مردها بستگی داره.
‫گاهی وقتا احساس می‌کنم عاشق شدم،
‫ولی دووم نمیاره.
‫گاهی وقتا خیلی تحریک میشم،
‫دلم می‌خواد رابطه داشته باشم، ولی خب.
‫بیشتر وقتا به هیچ جا نمی‌رسه و...
‫بعضی وقتا افتضاحه. بی‌معنیه.
‫ باید خیلی شجاع باشی که اجازه میدی این همه آدم وارد زندگیت بشن.
‫ من...
‫واقعاً نمی‌ذارم وارد زندگیم بشن. دلیلش اینه که تو هیچوقت ندیدیشون.
‫ ولی...
‫این که با من چیکار می‌کنه،
‫تا حالا به این فکر کردی؟
‫فکر نمی‌کنی که...
‫که این منو دیوونه می‌کنه؟
‫این که می‌بینم داری خودت رو با مردهایی
‫خراب می‌کنی که فقط می‌خوان ازت سوءاستفاده کنن؟
‫همین فکر رو نمی‌کنی؟
‫من پسر شجاعی نیستم!
‫و خیلی درد کشیدم.
‫می‌فهمی؟
‫و...
‫نمی‌خوام از دستت بدم.
‫واقعاً نمی‌خوام از دستت بدم.
‫ آبل...
‫آبل، چرا باید از دستم بدی؟
‫ وقتی بهم گفتی که دیگه نمیتونی منو ببینی چون...
‫وقتی منو میدیدی، یاد مود میفتادی؟
‫ آره؟
‫ واسه من برعکسه.
‫وقتی تو رو میبینم یاد اون نمیفتم.
‫- بریم! ‫- فکر کردی به همین سادگیه؟
‫ هنوز 10 تا مونده.
‫ میرم دستشویی.
‫ خوبی؟
‫ خوبم.
‫یکم گیج شدم.
‫نمیدونم رفت دستشویی چیکار کنه.
‫ منم نمیدونم، ولی...
‫ میترسم یه کار احمقانه بکنه.
‫قبلاً هم سابقه داشته به خودش آسیب بزنه.
‫ برو! اونجا واینستا. ‫یه نگاهی بنداز.
‫ باشه...
‫باشه.
‫میشه باهام بیای؟
‫ نه، خودت برو. ‫چرا باید باهات بیام؟
‫ میترسم تنهایی برم، چون...
‫ باشه، بریم. ‫بیا، بریم.
‫برو، من پشت سرتم.
‫ میشه شما جلو بری...
‫ من خسته‌ام داداش. تو برو.
‫ ژان پل، یه نگاهی بنداز.
‫ آبل؟
‫کجایی؟
‫ چیه؟
‫ داری چیکار میکنی؟
‫ هیچی.
‫ چی؟ درو باز کن، بس کن، ‫کار احمقانه نکن.
‫بیا بیرون.
‫ نه.
‫ چرا نه ؟ بیا بیرون!
‫آبل! ‫ نه، خیلی میترسم.
‫ از چی میترسی؟
‫ نباید اون حرفا رو میزدم.
‫ چرا؟
‫ چون بعدش...
‫دیگه نیستی.
‫دیگه پیشم نیستی.
‫ خیلی وقته.
‫لعنتی!
‫آبل، خیلی وقته.
‫دوستت دارم.
‫اونقدر دوستت دارم که.
‫حس میکنم قلبم داره منفجر میشه.
‫من عاشقتم، آبل.
‫من عاشقتم.
‫نمیخوای درو باز کنی؟
‫(به نظرت تا کجا پیش رفتن؟)
‫(چه خبر شده؟)
‫ میرم بیرون یه دوری بزنم.
‫- خیالتون راحت شد؟ ‫- آره، خوبه...
‫- همینه. ‫- ممنون.
‫داره سرد میشه. ‫ پرستار بچه زنگ زد، باید بریم.
‫- چی؟ ‫- عجله کن، خواهش میکنم.
‫زود باش. ‫ باشه.
‫- صبر کن، صبر کن. ‫- چیه؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫ میتونیم یکیشو بخوریم، نه؟
‫- جدی میگی؟ ‫- آره.
‫رفیق، من تا حالا نخوردم.
‫ببین چقدر قشنگه. ‫ آره.
‫- یه جعبه بردار. ‫- نه.
‫- جعبتو بردار بریم. ‫- باشه.
‫ لعنتی، داری دیوونم میکنی.
‫ پلیسا همه جا هستن. ‫سرتو بنداز پایین، مستقیم میریم.
‫سرتو بنداز پایین. ‫ سرمو میندازم پایین.
‫ لعنتی، چه جهنمیه!
‫- صبر کن، دو ثانیه. ‫- چیه؟
‫- سرتو بنداز پایین. ‫- سرمو میندازم پایین.
‫ آروم دنده عقب میگیری،
‫از پشت میریم بیرون. ‫ باشه.
‫ لعنتی. صبر کن، دارن رد میشن.
‫دارن رد میشن، تکون نخور.
‫لعنتی، چه کابوسیه!
‫ تکون نخورید!
‫- آروم! ‫- تکون نخورید!
‫برو کنار، عوضی!
‫تکون نخور. سوییچو بنداز! ‫ آروم.
‫- زود باش! ‫- کدوم سوییچ؟
‫ کامیون!
‫- اینا پلیس نیستن. ‫- چرا هستن.
‫لعنتی، نگاه کن!
‫- آروم باشید. ‫- سوییچا.
‫ میدم بهت. ‫به کی بدم؟
‫- به من! ‫- تو خفه شو!
‫ سوییچ چی؟ خفه شو.
‫ ژان پل، داره چیکار میکنه؟
‫ تو خفه شو!
‫اسلحتو بیار پایین!
‫میشل، بیار
‫اسلحتو پایین، توضیح میدم. ‫اسلحتو بیار پایین!
‫- اینا پلیس نیستن. ‫- داری چیکار میکنی؟ نه!
‫نه!
‫نه! آه، نه.
‫وای، لعنتی. آه.
‫این کاملاً دیوونه شده.
‫اوه، لعنتی.
‫به خانواده‌ات فکر کن.
‫بهم اعتماد کن، برات توضیح میدم. ‫اسلحه‌ات رو بیار پایین.
‫هیچ شانسی نداری! برو جلو. ‫ بیارش پایین!
‫- هیچ شانسی نداری. ‫- اسلحه‌ات رو بیار پایین.
‫- اسلحه‌ات رو بیار پایین! ‫- بندازش روی زمین!
‫میشل!
‫- تکون نخور. ‫- عوضی کثافت.
‫ کلیدها کجان؟
‫- جلو نیا. ‫- می‌خوای بهم شلیک کنی؟
‫ پلیس، محاصره شدید!
‫- داره چیکار می‌کنه؟ ‫- گفتم اسلحه‌ها رو بیارید پایین!
‫ برو ببین چه خبره.
‫- به این روز افتادی؟ ‫- تکون نخور، میشل.
‫ تک‌تیرانداز داریم! ‫هر وقت بخوایم می‌تونیم بزنیمتون!
‫- لعنتی داره چیکار می‌کنه؟ ‫- اگه یکی تکون بخوره،
‫مغزتون رو می‌پاشیم بیرون!
‫بیفتید رو زمین، حرومزاده‌ها!
‫ لعنتی...
‫ گفتم بخواب رو زمین! ‫اسلحه‌ات رو بیار پایین!
‫ لعنتی...
‫کلمانس!
‫میشل! میشل، بیا بالا، بیا بالا!
‫ تیر خوردم.
‫ کجا؟ کجا؟
‫ تو رون پام.
‫ داری خون میاد!
‫ الو؟ من راننده کامیونم، ‫دارن کامیونم رو می‌دزدن.
‫پارکینگ رله دو لا سال.
‫- کلمانس کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ کلمانس کجاست؟ درد داری؟
‫ آره.
‫ بیا پایین، می‌کشنت.
‫صبر کن، اونجاست.
‫- راه بیفت! ‫- جاده منو می‌ترسونه!
‫- دنبالشون برو! ‫- این منو می‌ترسونه!
‫چی شد؟
‫- ژان پل... خواست بهمون نارو بزنه. ‫- اون که شاهد عروسیت بود!
‫ اون یه خائنه.
‫ داره بهم نزدیک میشه
‫از پشت! ‫ گاز بده، گاز بده، گاز بده!
‫بهت میگم گاز بده!
‫ الان به کشتن میدیم خودمونو. ‫لعنتی، داره ازم سبقت می‌گیره!
‫ می‌خواید خودمونو به کشتن بدیم؟
‫می‌خواید؟ ‫ وایسا!
‫وای خدا! ‫ لعنتی! لعنتی!
‫شلیک ‫ وایسا!
‫میشل، وایسا، وایسا! ما وایمیستیم!
‫داری یکی رو می‌کشی! وایسا!
‫من به پلیس زنگ می‌زنم، کلمانس کامیون رو ‫می‌ذاره، همه چیز تموم میشه!
‫ هیچی تموم نمیشه. ‫به کلمانس زنگ بزن.
‫- کلمانس؟ ‫- چیه؟
‫- ما پشت سرتیم. ‫- می‌دونم، می‌بینمتون.
‫ به میشل شلیک شده.
‫ چی؟
‫ تیر خوردم، ‫باید بریم بیمارستان.
‫کلمانس، به من گوش کن.
‫سر چهارراه بعدی وایمیستی.
‫تا جایی که می‌تونی خم میشی
‫و من جات رو می‌گیرم. فهمیدی؟
‫ نه، من خودم حساب ژان پل رو می‌رسم.
‫- کاری که میگم رو بکن! ‫- کلمانس، به حرف میشل گوش کن!
‫ ولم کن! بذار کارم رو بکنم، ‫می‌دونم دارم چیکار می‌کنم!
‫شما برید بیمارستان، ‫من حساب ژان پل رو می‌رسم
‫و جنس‌ها رو می‌ذارم تو یخچال.
‫ نه، نه، کلمانس! کلمانس!
‫ چرا جنس‌ها رو باید بذاره تو یخچال؟ ‫درباره چی حرف می‌زنه؟
‫ خاویار اگه تو یخچال نباشه ‫خراب میشه.
‫- لعنتی، داری خونریزی می‌کنی! ‫- چیزی نیست.
‫ نه، من می‌ترسم! ‫خیلی داری خون از دست میدی!
‫ آروم باش عزیزم.
‫گاز بده، داری از دستشون میدی!
‫کجا داری میری؟
‫ میریم بیمارستان، همین!
‫ لعنتی...
‫ شب بخیر.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫یه نفر ده دقیقه‌است داره تعقیبم می‌کنه.
‫نمی‌دونم چی می‌خواد، ‫ولی منو می‌ترسونه. اگه می‌تونید
‫یه نگاهی بندازید.
‫- ماشین؟ ‫- آره.
‫- میریم ببینیم. ‫- بیا این طرف.
‫ افتضاحه که تو سال 2022، ‫مردها هنوز به خودشون اجازه میدن...
‫ آقایون! آقایون، بیاید، بیاید!
‫بیا.
‫زود باشید، عجله کنید، لعنتی!
‫- داره خون ازش میره، زخمی شده! ‫- داد نزن بابا.
‫- چی شده؟ ‫- مهم نیست، داره خون ازش میره.
‫- آروم باشید؟ ‫- به یه دکتر نیاز داره.
‫- می‌تونید راه برید؟ ‫- ما مراقب پدرتون هستیم.
‫- نه... ‫- چرا، ما مراقبیم
‫- آروم باش. ‫- میتونی راه بری؟
‫- یه حادثه کاری بود. ‫- ما مراقبت میکنیم.
‫ از یک ساعت پیش داره خون ازش میره.
‫- آقا... ‫- بله، تو پذیرش منتظرش میمونم.
‫- پسرم زود عصبانی میشه. ‫- شماره هشام رو بده.
‫ برو پیش کلمانس، بقیه‌ش با من.
‫ شماره هشام رو بده به من.
‫شماره هشام رو بده به من.
‫لعنتی.
‫کلمانس، کجایی؟ ‫من از بیمارستان اومدم بیرون، بهم زنگ بزن.
‫خواهش میکنم زنگ بزن.
‫نگرانم، زنگ بزن.
‫ آره، کمد افتاد.
‫رفتم عقب، و یهو،
‫پیچ گوشتی رفت تو رونم.
‫بیمارستانم. مستقیم اومدم اینجا، راحت‌تر بود.
‫نه، لازم نیست سیلوی.
‫فردا مرخص میشم. ‫یه زخم کوچیکه، چیزی نیست.
‫ الان میام.
‫ کلمانس، کجایی؟ ‫از بیمارستان اومدم بیرون، زنگ بزن.
‫خواهش میکنم زنگ بزن.
‫نگرانم، زنگ بزن.
‫کلمانس، کجایی؟ ‫از بیمارستان اومدم بیرون، زنگ بزن.
‫خواهش میکنم زنگ بزن.
‫نگرانم، زنگ بزن.
‫کلمانس، کجایی؟
‫ اگه اتفاقی برام بیفته چیکار میکنی؟
‫ وقتی بهم بگی کجایی جوابت رو میدم.
‫ تو آکواریوم.
‫ دارم میام.
‫- سلام. ‫- شب بخیر.
‫ شب بخیر.
‫ زخم تمیزه. ‫خیلی خوب جوش میخوره.
‫خرده فلز نداره، این مهمه. ‫ چه خرده‌هایی؟
‫ خرده‌های فلز.
‫ تو کارگاه، این...
‫باید اتفاق می‌افتاد.
‫دفعه قبل، یکی...
‫یکی دستش با شیشه‌ای که شکست برید.
‫بعدش هم
‫یه نردبون بود. ‫بهتره خفه شی.
‫ بیا اینجا بشین.
‫ نمیخوام مزاحم خانم بشم.
‫ نه، کارم تموم شده.
‫میرم، بعداً برمیگردم.
‫ بیا پیش من.
‫ اگه به چرت و پرت گفتن ادامه بدی نمیام.
‫چه اتفاقی برات افتاد؟
‫ برات تعریف کردم.
‫ الان حقیقت رو بهم بگو.
‫ گند زدم.
‫نمیتونستم کار دیگه‌ای بکنم.
‫ در مورد چی؟
‫ در مورد مغازه.
‫ چرا بهم نگفتی؟
‫ نمیخواستم نگرانت کنم.
‫ الان دیگه نمیدونم با کی ازدواج کردم.
‫ یعنی چی؟ با من، عزیزم.
‫- بیا کنارم. ‫- نه، من.
‫اونی که باهاش ازدواج کردم قول داد بهم دروغ نگه. ‫یادت میاد؟
‫چرا زخمی شدی؟
‫این کار پیچ گوشتی نیست.
‫ بهم شلیک کردن.
‫ پس دوباره شروع کردی؟
‫ ببخشید. به پسرتون بگم میتونه بیاد بالا؟
‫نه. باشه.
‫تا بعد.
‫ تو پسر داری؟
‫پسرت کیه؟
‫ آبل.
‫پسرم آبله.
‫ امشب با هم چیکار میکردین؟
‫ نگران نباش، حالش خوبه. پیش کلمانسه.
‫ با هم چیکار کردین؟
‫ سیلوی...
‫سیلوی!
‫ یه کاری کردی که هرگز، ‫هرگز نباید میکردی.
‫آبل رو هم بردی تو بازیت.
‫و حالا همه چیز رو خراب کردی.
‫خداحافظ.
‫ خوبی؟
‫ خوبم.
‫- نگرانت شدم، میدونی. ‫- میدونم.
‫ولی میبینی که، همه چی خوبه.
‫امروز خوب بازی کردی.
‫خوب بود.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- اولش افتضاح بودم. ‫- آره، ولی پیشرفت کردی.
‫ یه لحظه، ‫نمیدونم چی شد...
‫ منم نمیدونم، ولی...
‫♪ بیا امشب بریم بیرون - کریگ آرم‌استرانگ ♪
‫ الو، هشام؟
‫از طرف میشل تماس میگیرم.
‫بابت تحویل.
‫خب.
‫بیا. برو کنار.
‫- مراقب خودت باش. ‫- باشه.
‫- قول میدی؟ ‫- آره.
‫ تا بعد.
‫ می‌بینمت بعداً.
‫ لعنتی. همه جا رو کثیف کردم.
‫ اه، لعنتی!
‫ شب بخیر.
‫ از طرف هشام اومدم.
‫ از طرف میشل اومدم.
‫ پلیس، تکون نخور! ‫همونجا بمون!
‫ تکون نخور!
‫ تکون نمی‌خورم، ‫تکون نمی‌خورم، تکون نمی‌خورم!
‫- دستاتو نشون بده. ‫- تکون نمی‌خورم!
‫- روی زمین بمون! روی زمین بمون! ‫- باشه.
‫تکون نمی‌خورم.
‫باشه. هیچی ندارم، هیچی ندارم.
‫هیچی همراهم نیست.
‫ فامیلی؟
‫ لوفران.
‫ اسم کوچیک؟
‫- آبل. ‫- سن؟
‫- 32 سال. ‫- شغل؟
‫ شاعر.
‫ می‌تونیم 5 دقیقه ‫جدی حرف بزنیم؟
‫می‌خوایم باهات رک باشیم.
‫حوصله‌مون سر رفته که اینجاییم.
‫می‌دونیم تو این نقشه رو نکشیدی.
‫ما می‌دونیم و خودت هم می‌دونی.
‫ خاویار رو دارین، ‫ایرانیه رو هم که دارین، منم که گرفتین،
‫دیگه چی می‌خواین؟
‫ که حقیقت رو بگی.
‫دوستت دارم!
‫ آبل.
‫ امیدوارم روزهات خیلی طولانی نباشه
‫ و شب‌هات خیلی پر سر و صدا نباشه.
‫ این سخت‌ترین چیز تو زندانه. ‫سر و صدا، شب‌ها.
‫ وگرنه، به همه چی عادت می‌کنی.
‫ چیز خوب درباره آدم‌ها اینه که،
‫ به همه چی عادت می‌کنن.
‫ بابت نامه‌ای که به مادرت فرستادی ‫ازت ممنونم.
‫ خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫ تفنگ‌هامون پره!
‫تا 5 می‌شماریم ‫و اسلحه‌هاتونو می‌ندازین پایین!
‫- یک. ‫- وایسا!
‫- سه... ‫- صبر کنین!
‫ نه!
‫ فعلاً،
‫ از جواب دادن به من امتناع می‌کنه، ‫ولی ناامید نیستم.
‫ می‌دونم که آرومه، ‫همین مهم‌ترین چیزه.
‫ اولین باری که ‫همدیگه رو دیدیم،
‫ بهت گفتم حالت بهتر می‌شه. ‫فکر می‌کنم همینطور شده.
‫ خیلی برات خوشحالم.
‫ به شما دو نفر فکر می‌کنم. ‫با مهربونی به شما دو نفر فکر می‌کنم.
‫ میشل.
‫ ماده 371 1: حقوق و وظایف والدین ‫شامل مواردی است که
‫هدفش منافع کودک است. این حقوق ‫متعلق به والدین است
‫تا زمانی که کودک به سن قانونی برسه ‫یا مستقل بشه،
‫برای محافظت از امنیت، ‫سلامت، و اخلاق او،
‫برای تضمین تحصیلش ‫و امکان رشدش
‫با احترام به شخصیتش.
‫ ببخشید، من...
‫می‌تونم یه سخنرانی کوتاه بکنم؟
‫- خواهش می‌کنم. ‫- به عنوان مقدمه. ممنون.
‫آبل...
‫می‌خوام بگم که بهت افتخار می‌کنم.
‫از نظر بعضی‌ها، ‫تو یه اشتباهی کردی،
‫اما من می‌دونم ‫که تو سخاوتمند بودی.
‫زندگی همینه.
‫من تنهایی بزرگت کردم.
‫خیلی جوون بودم که تو رو داشتم.
‫تو هم منو بزرگ کردی.
‫خیلی هم بد از پسش برنیومدیم.
‫هیچکس رو بیشتر از تو دوست ندارم.
‫زندگی خوبی داشته باشی، کلمانس.
‫تو هم زندگی خوبی داشته باش.
‫مترجم: اشکان هیدی
‫ می‌تونیم ادامه بدیم؟
‫ بله.
‫ خانم کلمانس ژنیور، ‫آیا رضایت می‌دید که به همسری
‫آقای آبل لوفران حاضر در اینجا درآیید؟
‫ بله.
‫ آقای آبل لوفران،
‫آیا رضایت می‌دید که با خانم کلمانس ژنیور ‫حاضر در اینجا ازدواج کنید؟
‫♪ مردها - جیانا نانینی ♪
‫ بله.
‫[برای مادرم و برای آزل]
:کارگردان لوئیس گارل
@FRANCOFILMS francofilmz@gmail.com
:سناریو تانگی ویِل لوئیس گارل با مشارکت: نایلا گیگه
[ کِلِمانس: نومی مِرلان ] [ سیلوی: آنوک گرینبرگ ]
[ آبل: لوئیس گارل ] [ میشل: رُشدی زِم ]
:موسیقی گرگوآر هِتزل
ارائه‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم [ ترجمه اختصاصی فیلمهای فرانسوی و فرانسوی زبان ]