İnsanlar bu sorumluluğun büyüklüğünün farkında değil.
Çiftleşip amaçsızca dolaşan yaratıklar üretiyorlar.
Yüzüstü yere düşecek.
Bacakları nasıl titriyor, bak.
Annesi bakmıyor bile.
Çocuk hayat mücadelesi veriyor, kadın Tinder'da koca arıyor.
30 saniye içinde yere yapışmazsa iki katını öderim.
-İşte bu! -Anne!
Tanrım! Bekle.
N'aber dostum?
Bir gün var ki
Çok sıcak ama aralık ayında
Bir gün, sıradan bir gün
Çatışmaların hatırlanmadığı bir gün
Bir gün var ki
Hepimizi neşeyle dolduracak bir gün
Öyle bir gün ki
Doğduğumuzdan beri biliyoruz
Dünya'dan cennete Cennetten Dünya'ya
Herkes selam veriyor birbirine
Ağaçlar kuşlara Kuşlar ağaçlara
Kar taneleri rahatça dans ediyor rüzgârda
Bir gün var ki
Sorunsuzca paylaştığımız bir gün
Bir gün, güzel bir gün
O, bu senenin bize armağanı bugün
Selam Tytus.
Bunu akşam yedide yesin.
Buna inanmayacaksın.
Bedavaya ot aldım.
Ne? Ne olduğunu anlamaz ki. Bir sürü ot çeşidi var.
Sen iflah olmazsın.
Ne yaptığını çok iyi biliyorum. Her hareketini biliyorum. Her birini.
Bunu da mı?
Dur. Tek yapman gereken onu almaktı.
Unutmuşum.
Benim için zaman farklı geçiyor.
-Öyle olduğu kesin. -Kızdın mı?
-Öyle mi görünüyorum? -Bence öylesin.
Bugün vardiyamda dört kişi öldü ama beni en çok sen kızdırdın.
Bugün Küçük Gün Işığı'nda veli toplantısı var.
Eminim yine Tytus'dan bahsedecekler ve yine orada olmayacağım.
Ondan nefret ediyorlar.
Ödeme yapmayan tek kişinin ben olduğumu anlayınca bana bakışları…
Ya da Tytus'un bir kızın burnuna sosis sokması…
Ya da çantasında ölü bir güvercin getirmesi…
Bütün sosisi mi sokmuş?
-Sıçıp batırdım, evet. -Hey! Lütfen…
-Sen de küfrettin. -Ama ben duvara doğru ettim.
Ama ses oradan seker ve… Tamam.
Peki.
Sıçıp batırdım.
Senin yerine toplantıya gideceğim.
HOŞ GELDİNİZ
Hayır.
Hastaneye gitmem gerekiyor ve biri onunla kalmalı.
Zaten yetişkinlerle sıkılırsın.
Hoşça kal canım.
İyi geceler.
Hoşça kal.
KÜÇÜK GÜN IŞIĞI ANAOKULU
Elinde ne var?
Tytus?
Kulaklığım…
O pahalı bir şey.
Kırarsan yenisini sen alırsın.
Tytus.
Duvara çizme!
Harika.
Bana bir iyilik yapar mısın dostum?
Ne oldu?
Dışarı çıkmam lazım.
Bokçuğa bakıcılık mı yapayım?
ANAOKULUNDA BİR GECE
Bu kararı vermek hiç kolay olmadı ama başka seçeneğim yoktu.
Bildiğin gibi fikirlerin işe yaramadı.
Bunu yapabileceğimizi sanmıyorum.
-Çocuk için doğurabileceği sonuçlar… -Burada çok çocuk var.
-Çocuk için… -Başka seçenekler de var.
Bu çok önemli…
-Ben… -Dorota'nın sevgilisi, değil mi? Eryk?
Nereden bildin?
Insta'sından. Fazla fotoğrafı yok. Birinde sen varsın, ona sarılıyorsun.
Ciddi olmalı.
Sanırım öyle.
Oğlunun veli toplantısına gelmişsin, ciddi olmalı. Adım Justyna.
-Merhaba. -Okul Aile Birliği Başkanı'yım.
-Ya siz? -Ben müdireyim.
Toplantı şurada.
Selam millet!
Bu Eryk.
-Merhaba, Eryk. -Merhaba.
Niye böyle kasvetlisiniz?
-Merhaba Eryk! -Merhaba Eryk!
-Merhaba. -Merhaba Eryk!
Eryk yeni olduğuna göre iki cümleyle kendimizi tanıtsak?
Siktir, ciddi misin?
Pardon, bir kuralımız var. Tek bir kural. Küfür yok.
Alışkanlık oluyor ve çocuklar öğreniyor, kelime dağarcıkları kirleniyor.
Evet, tabii.
O zaman, adım Eryk.
Bu ilk cümle.
Ben Dorota'nın erkek arkadaşıyım, yani partneri,
ses tasarımcılığı yapıyorum ve Tytus'un üvey babasıyım denebilir.
Bu da ikinci birleşik cümle. Ebe!
Sizden iki kat yaşlıyım, iki kat cümle alabilir miyim?
Hayır.
Tadeusz.
-Selam Tadeusz. -Merhaba.
-İki küçük çocuğumuz var. -Ben Anka'nın babasıyım.
Gaweł'nın annesiyim. Burada tanıştık. Olayı anlamışsındır.
Ben Pawełek'nın annesiyim. O son sınıfta.
-Çok iyi bir yüzücüdür. -Doğru.
Yavru köpek istiyor. Düşünüyoruz.
-Takılıyoruz. -Anaokulunda yani.
İkimiz de bekârız.
-Evet. -Bekârım.
Hayatımda iki cümleyle özetleyemeyeceğim kadar fazla tuhaflık yaşadım.
Geçenlerde kocam onu go-karta götürdü.
Kendimden bahsettiğim yeter.
Ben Hamza.
Merhaba, ben Kazimierz.
Dört çocuğum bu anaokuluna gitti.
Şu an Daniel burada okuyor.
Daniel'da Down sendromu var ama onu yokmuş gibi yetiştiriyorum.
-Takdire şayan. -Pardon?
Yani, güzel.
-Ben… -Başlayalım!
Ana etkinliğe, yani herkesin beklediği Noel piyesimize geçmeden önce
bir konuyu daha masaya yatırmak istiyorum.
Yani tuvaletler.
Kazimierz, otomatik sifonlara sponsor olduğun için teşekkürler.
Sorun değil.
Bağımsızlığı öğretmedikleri için bazı ebeveynler rahatsız oluyor gerçi.
Kim?
Kim rahatsız?
Pawełek bazen bir hafta kaka yapmıyor.
-Lifli gıda yesin. -Kusura bakma ama bu aptalca.
Çocuklar sifonu çekmeyi bilmeli. Öğrenmezlerse…
Hamza.
…öğrenmeyeceklerdir.
Hamza.
Benimle konuşurken bana bak.
Dışkılar saatlerce suda yüzüyordu. Bu çok sağlıksız.
Diyetisyen ve kişisel koç olarak dışkılamanın bazen yemekten
daha önemli olduğunu düşünüyorum.
-Odaklanalım lütfen. -Bakın. İyi bir şey yaptığım ortada.
Lütfen stres olmayı kes. Hepimiz minnettarız, değil mi?
Ona teşekkür edelim. Teşekkürler Kazimierz.
-Teşekkürler. -Tabii.
-Teşekkürler. -Sorun protokole bağlı kalmamak.
Oylama yapılmadı.
Çünkü saat 19.15'ti ve oylama yapsaydık dırdır başlardı.
Gerçek bir Noel ağacı, bir ladin istediğimde
çevre dostu olmadığı söylendi.
-Ulusal amblemimizi asmak için… -Oylama yapalım.
Pardon ama burası senin evin değil.
-Bu bir topluluk. -Bu sik…
EVET
Tuvaletlere son!
"Evet."
"Dandiklozet." Bu hayır demek galiba.
Tuvaletler "evet", tuvaletler "hayır".
"Hayır."
"Evet."
Ve tuvaletlere "evet."
Berabere.
Sonuçtan çok memnunum. Çoğulculuk kazandı ve…
Kazimierz, bir saniye.
Eryk?
Afiyet olsun.
Dorota buraya gelmen için yetki verdi.
Evet. Tabii.
Aynen.
-Bir seçmenimiz daha oldu. -Onun çocuğu bile yok.
Kaziu, sakin ol
Eryk, Tytus'un üvey babası. Üvey baba, baba gibidir.
-Aynen. -Sadece isim farklı.
-Boka karşı mısın yani? -Kaziu, küfür yok.
Felsefi bir mesele, değil mi?
Birinin imkânlar içinde büyümesi mi, tersi mi daha iyi?
Bizim durum tersiydi. Yoksul bir apartmanda büyüdüm.
Üç kardeşle aynı odayı paylaştım.
-Sonunda fena biri olmadım ama, değil mi? -Evet.
Ama bazen keşke birisi benim yerime sifonu çekse diyorum.
Ama sonuçta bu Dorota'nın oyu, senin değil…
Doğru.
Onun biraz farklı öncelikleri var.
Yani ne yazık ki…
Korkarım tuvaletlere karşıt oy kullanacağım.
Eryk!
Merak etme.
O hep sinirlidir. Alışırsın.
-Kalsın. -Yok mu?
Ben gidiyorum. Teşekkürler.
Çok yazık çünkü…
Alkol olmadan hâlimiz yaman.
Tadeusz, onu cesaretlendirme. Her toplantıya içki getiriyor.
Bir gün başaracağım.
-Bitti mi yani? -Senin için evet.
Daha Noel piyesi işi var.
Kimse prova yapmaya zahmet etmedi, bunu düzeltene kadar buradayız.
Evet, biliyoruz.
Senin için bir rolümüz yok.
Ağaç ya da kar tanesi olmak istemiyorsan tabii.
Hayır, teşekkürler.
Önemsediğimi göstermek için geldim.
Dorota'ya sorumluluk sahibi olduğumu söylerseniz
müteşekkir olurum.
Tytus için elinden geleni yapıyor.
Tabii.
-Tamam. Görüşürüz! -Hoşça kal!
Güzel şapka, Tadeusz!
Teşekkürler.
MÜZİK DİYARI
Ben bir diyetisyenim. İşedikten sonra tartılmam gerek.
-Güle güle. -Hoşça kal.
ÇİŞ DİYARI
Adam kalırsa diye endişelendim.
Sorun olurdu.
-Nasıl yapsak? -O konuda…
Oylamayı şimdi yapmayalım. Provadan sonra.
Önce herkesle tek tek konuşacağım.
Tadeusz ya da Sandra'ya Tytus'un bir pislik olduğunu öylece söyleyemem.
Üstü kapalı söylemeliyim.
Umarım herkes sorunu anlar.
O çocuğun gitmesi gerek. Hem de bugün. Yoksa birini öldürecek.
Sifonu çek genç kaşif!
-Selam! -Selam.
Hadi, aç şunu.
Açsana be!
-O kadar mı kötü? -Sikeyim!
Merak etmeyin.
Bu insanlarla konuştuktan sonra herkes böyle tepki veriyor.
Bir hafta önce bir kadın,
oğlu "göt" kelimesini öğrendiği için beni azarladı.
Başka neler biliyor, bir bilse.
Ama onlar…
O…
Tytus'u okuldan atmak istiyor.
Bayım, siz…
İsimlerimizle hitap etsek daha iyi. Ben Baśka.
Eryk.
Yani zaten biliyorsun.
Bu sabah, o…
Keşke bana sormuş olsaydı.
Ama asla sormaz.
Sadece bildirir.
Bayan Justyna.
Ebeveynlerin çoğunluğu onu destekliyorsa bunu yapmaya hakkı var.
Bu bildiğin götlük de olsa…
Tytus'u okuldan atabilir.
Ama hayat bu, değil mi?
-Yardım edin hanımefendi. -Resmiyeti bırak.
Doğru, bana yardım etmelisin. Kurallar, yasalar, ilkeler olmalı.
Savaşmalıyız hanımefendi, pardon. Sen müdire değil misin?
Eryk.
Unut gitsin. Bu Küçük Gün Işığı.
OLAMAZ DOROTA ÜZGÜNÜM, KONUŞAMAM. İYİ MİSİNİZ?
EVET!
KÜÇÜK GÜN IŞIĞI
OKUL AİLE BİRLİĞİ
Bizi neye davet ediyorsun?
Yılbaşı partisine. Facebook'ta bir etkinlik oluşturdum.
Kazimierz, çocukların olduğu yere silah getirme.
İznim var. Bir gün teşekkür edeceksiniz. Ayrıca dolu değil.
Lesław! Geliyorsunuz, değil mi?
Tadzik, gelemeyiz.
Noel'de çocuklarlayız. İlk birlikte seyahatimiz, Livigno'ya.
Bu aralar çok sıkışık. Anlarsın.
-Ne güzel, bu gidişle kimse gelmeyecek. -İşim var!
-Hamza çalışıyor. Justyna? -Ben bekâr bir anneyim, hep meşgulüm.
Ben gelirim.
Sanırım yine iptal etmem gerekecek.
Ne güzel sohbet fırsatı…
Eryk de aramıza katıldı…
Hoş çocuk, değil mi?
Götü çok güzel. Kesin gelsin.
Evet, iyi biri.
Eryk! Senden bahsediyorduk.
Öyle mi? Umarım iyi şeylerdir.
Eve dönüyordum ve aklımdan sürekli piyes geçti, ben de…
En azından bir ağacı oynamazsam kendimi affetmem diye düşündüm.
Krycha, kayıp gezginimiz için küçük bir rol olmalı.
Yani, şey… Tabii.
-Ne yazık ki senaryo hazır. -Peki ya…
-Yusuf. -Anlamadım?
Haftalardır bu Noel piyesinin
Yusuf olmadan tam olamayacağını söylüyordum.
Meryem, İsa, Müneccimler
ve hatta koyunlar ve eşekler var,
Yusuf da olmalı.
Tema, annenin rolü. Meryem sürekli göz ardı ediliyor.
Çocuğu doğurdu ve sonra ne yaptı? Gerisini erkeklere mi bıraktı?
Zaten Yusuf'un İsa'nın doğumuna bir katkısı yoktu.
-Şey yaşanmadı ya hani… -Justyna.
-Bence bu mantıklı değil… -Öyle mi?
Çocukların kafasını karıştırmamalıyız. Yusuf da o ahırdaydı.
Başında bir hale bile var.
Yusuf, 14. yüzyıldan beri bu şekilde tasvir ediliyor.
Gördün mü?
Katılsın. Böylesine bir potansiyel boşa gidemez.
İstersen oylama yapabiliriz.
Asırlardır dâhil olan Yusuf'u kimler istiyor?
Buna gerek yok. Sağ ol Kazimierz.
Güzel, Yusuf'u oynuyorum yani.
-Evet. -Evet, tebrikler.
Krysia, senaryoyu değiştirmek ne kadar sürer?
-Bilmiyorum. -E?
Yazmam bir ay sürdü.
Bir saat, tamam mı?
Olay akışını çok dikkatli kurmuştum.
-Önsöz ve Sonsöz kafiyeli. -Bir saate kostümlü prova. 20.00'de.
O zamana her şey hazır olmalı.
Tamam. Geri ver.
Taçları kesmeye devam. Her çocuk bir kral olmalı.
Tadeusz, kar yavaşça yağmalı. Bir anda değil.
Kazimierz, sahneyi tiyatro gibi inşa et.
-Kacha, Lesław, kostümler. -Tamamdır.
-Paçavralar giymek istemeyiz. -Tamam.
Joseph için de bir şey lazım.
Justynka, dinle.
Bunu çözelim, tamam mı?
Justyna.
Kahve?
Evet lütfen.
DÜNYANIN EN İYİ BABASI
Yetişkin gibi konuşabilir miyiz?
Sütlü mü?
-Soya sütü, varsa. -Soya mı?
Etkilendim.
Bugün yapma, tamam mı?
Öylece olmaz.
Çünkü, biliyorsun…
Bu biraz, şey…
Dorota'ya haksızlık.
Belki onunla halledebilirsiniz.
Bunu defalarca konuştuk.
Dinlemek istemiyor.
-Şey, bilmiyorum. -Evet.
Neden bu kadar tutkulu konuşuyorlar?
Aralarında büyük bir gerilim var.
Çocuklar, bu çok açık.
Sevişiyorlar.
Justyna, bakış açını ve annelik rolünü anlıyorum.
Ama bence…
Bence farklı açılardan da bakmalısın.
Mesela kendi açımdan bakınca açıkçası bence bu biraz…
Çocukça.
Tamam, hallederiz.
Harika.
Neden korktuğunu biliyorum.
Kaybetmiş gibi görüneceksin.
Bunu önlemek için, Tytus'tan kurtulduğumuz anda
Dorota'yı arayıp ne kadar cesur ve erkeksi olduğunu söyleyeceğim.
İlişkinizi sekteye uğratmak istemem.
Özellikle de kolay olmadığı için çünkü sen iflah olmazsın.
Anlaştık mı?
Olamaz!
Çok sakarım.
Merak etme, temizleyeceğim.
Avokado Koridoru'ndaki depodan raptiyeleri al, tamam mı?
Demiştim.
Avokado Koridoru nedir?
KÜÇÜK GÜN IŞIĞI
AYLAKLAR GEZGİNLER
Görürsünüz Noel piyesini.
Aman!
Çocuklar açamasın diye öyle.
Tanrım!
Hanımefendi…
-İnsanları korkutmak hoşuna mı gidiyor? -Yetişkinler de açamaz.
-Burası senin ofisin mi? -Hayır.
Ofisim hazır değil.
-Ne kadardır buradasın? -Dört ay.
Anaokulumu yıkmana izin vermeyeceğim.
Ev ziyareti yapan rahip gibi tek tek hepsiyle görüşmem mi gerek?
Salgın veya bomba alarmı veremez misin?
Sana bunu unutmanı söylemiştim.
Unuttun mu?
Onları perişan etmeyi çok istesem de
bu etik olmaz.
Beş yaşındaki Kornelia'nin kazandığı kupadan viski içiyorsun.
Pes.
Yani hayır mı?
Dikkatli ol. Hey.
Harika.
Dorota beni affetmeyecek. Beni terk edecek.
-Olay çocuk değil miydi? -Orası öyle zaten.
Aslında var ya… Neyse.
-Olay tabii ki çocuk. -Öyle mi?
Kendim hallederim.
Bir tavsiye.
Onları asla Justyna'yla yalnız bırakma.
Tamamen kırmızı…
Evet! Küçük Pancar.
Küçük pancar mı?
Anlamazsın. Küçük Gün Işığı olarak aramızda yaptığımız bir şaka.
Aptalca bir şaka.
-Ben de Küçük Gün Işığı ebeveyniyim. -Anlamak için görmüş olman gerek.
-Bağlam dışı komik değil. -Hadi.
Tamam. Şöyle bir durum olmuştu…
Çocuklar Alışveriş Günü adında bir piyeste oynadılar.
Her biri temsil ettiği sebzeden bahsetti.
Kamilek diye bir çocuk…
Her çocuk bir sebzeyi betimlemek için poz veriyordu.
Biri havuçtu, bir diğeri pırasa…
Sıra Kamilek'e geldi, onun sebzesi pancardı.
Onu seçmişti.
-Lesław, pancar pozunu ver. -Hayır…
Sonra Kamilek, "Ben bir pancarım." dedi
ve osurdu.
Tamam, anladım. Çocuk osurmuş. Çok komik.
Hayır, demiştim. Orada olmalıydın.
Çocuk kıpkırmızı olmuştu ve o zamandan beri o Küçük Pancar.
Eryk, istediğim raptiyeleri aldın mı?
Aslına bakarsan raptiye yoktu.
-Ne? -Sanırım bozuk iğneleri kullanmamız gerek.
-Tanrım! -Kazik, iyi misin?
İşler altüst oluyor.
-Siktir! -Kıpırdama!
Kazik, küfür yok!
En azından canım yanınca o sıçtığımın kuralına uymasam?
Hamza, dengesizdi, o yüzden düştüm…
Öyle mi?
Yüz boyası da lazım.
Halledebilir misin?
-Sağdan üçüncü kapı. -Tatlım. Onu niye gönderiyorsun?
Tadeusz'la takıl sen.
Sonunda bu anaokuluna
müzikal bir ruh eşinin gelmesine sevindim.
Evet.
Çünkü içimden müzik akıyor resmen.
-The Bards üyesi olduğumu biliyor muydun? -Ne?
The Bards. Kaczmarski ve diğerleri.
-Vay canına. -Bana Polonyalı Bob Dylan derlerdi.
"Walls"ı biliyorsun, değil mi?
Tadeusz, sen bir dâhisin!
Böbürlenmek istemem, öyle demeyelim.
Senin neslin böbürlenmez.
Yüzünü Instagram'da sürekli paylaşmaz.
Kendi değerini biliyorsun.
Bu doğru.
Ama onlar bilmiyor.
Kim?
Ebeveynler.
-"Walls"ı yazan adam… -İlham verdim.
…saçma bir Noel piyesinin müziklerinden nasıl sorumlu olmaz?
E?
Krysia, hâlâ bitmedi mi?
Yazıyorum.
Bir koyun İsa'nın doğumuna nasıl tepki verir?
-Aslında belki de… -Hadi Tadek!
Belki de gerçekten hazır değilimdir.
-İsa gelecek yıl da doğacak. -Bunu yapabilirsin.
Hanımlar ve beyler!
Tadeusz oyuna katkısını sunmak istiyor.
Bu parçanın adı…
-Hayır, adı yok. -Adı yok.
-Şarkı mı söyleyecekler? -Hiçbir fikrim yok.
Kopar bizi, MC Dylan! Hadi.
Bu gece doğdu İsa Gözden uzak bir ahırda
Ona sordum "Dostum, olay ne?"
Şöyle dedi bana Beytüllahim'de dünyaya neşe geldi bu gece!
O andan itibaren başlamalıydım Bu olaya el atmalıydım
Bir ahırda doğdu Yoktu bir beşik bile
Küçük İsa Mesih Yasladı başını
Dikkatle dinleyin şimdi Meryem'in söylediklerini
"Alçaklar yönetiyor devletimizi
Hayatımızı yönetiyor siyaset Sevgili çocuklar
Kapatın telefonlarınızı Tanrı'yla olun"
Meryem kucaklıyordu oğlunu Şarkı söylüyordu ufaklığa
"Benim biricik çocuğum
İyi olacaksın bu ahırda
Benim biricik çocuğum
İyi olacaksın bu ahırda
-Vay be! -Şahane!
Justyna, ne düşünüyorsun?
Boyayı aldın mı?
Evet, aldım.
-Harika. -Bence oyunumuzda eğlence eksikliği var.
Tadeusz!
Madem Krysia senaryoyu değiştiriyor, bunu da ekleyelim.
İsa'nın doğumunun harika bir zaman olduğunu
göstermek için.
-Bu doğru. -Evet. Şarkıyı beğendin mi?
Az çok. Bir şey eklemek istiyorum.
İsa tarihi bir kişiliktir.
Yine başlıyoruz.
Bu böyle! Bunu değiştiremezsiniz.
Hakkında istediğinizi söyleyin ama varlığını inkâr edemezsiniz.
Bu yüzden İncil'den bir alıntı eklemek istiyorum.
-Yüce İsa! -Aynen öyle.
Bir bent ya da ilâhi.
Kazimierz, bunun hiç sırası…
-Küçük bir dans rutini öneriyorum Justi. -Hayır.
-Geri vokal? -Hayır!
-Evet. -Heyecan olsun! Tek başına rap yapamaz.
-Kesin müstehcen bir rutin hazırlarsın. -Ona güvenmiyor musun?
Haklı olabilir.
Bence daha kısa yapalım.
Tamamen profesyonel bir gösteri yapabileceğimizi sanmıyorum.
Artık hiçbir şeyi değiştirmem.
Sakin olun. Her şeye bir ay önceden karar verdik.
Hepimizin görevleri belliydi.
Ayarlamak için zamanımız vardı. Bir şey değişti mi?
Beni merak etmeyin.
-Her rolü oynarım. Her şeye tamamım. -Gördünüz mü?
Fakat grubun en genci olarak, açıkçası…
Bence günümüz çocukları odaklanmakta zorlanıyor.
Böyle kuru kuru rap yapmak cringe olur.
Sıkılırlar. Heyecan verici olmalı. Patlamalar, müzik…
Oylama yapalım.
Aynen, oylayalım.
Oylamayı şakaya çevirmeyelim.
Katılıyorum.
-Şarkıyı ekleyelim. -Evet!
-Ve dans rutinini. -Güzel!
-Evet! -Ve İncil'den bir cümle.
Ama zekice olmalı.
İncil'deki her şey zekicedir.
Peki.
Güzel.
-Siktir! -Küfür yok! Yani, amanın…
Ne oldu?
Pardon, sakarlık etmişim.
Bilerek yaptın.
Justyna.
Eryk neden bunu bilerek yapsın?
Aynen. Bunu neden bilerek yapsın?
İzninizle, hemen dönerim.
Justynka!
Bugünü burada bitirsek mi?
Güzel bir gün olacaktı. Noel piyesi, Noel arifesi, kar.
Lisedeyken,
öfkelendiğin zaman sonu bazen kötü biterdi.
Justynka biraz gergin, değil mi?
Bir sıkıntısı mı var?
Evet. Kanserdi.
Harika bir anne ve güçlü bir kadın.
Tek başına çocuk yetiştirirken hastalığını yendi.
KANSER SİZİNLE OLSUN GİZLİ LÜTUF
ÇOCUĞUNUZA KANSERİ ANLATMAK YENDİM. YA ŞİMDİ?
ZOR. BENSIZ İDARE EDER Mİ?
Evet.
Kanser berbat bir şey.
Atıştırıyor muyuz?
Hop! Baksana, ne iyi bir çocuk.
-Tytus, "Hop!" de. "Hop!"
Hop! O iyi bir çocuk. Cigara sarmama yardım ediyor.
Hay sıçayım!
Şaka yapıyorum. Bu koli bandı. Çocuğa ot verecek hâlim yok. Çok pahalı.
Sen iyisi mi çocuğu yatır.
Ben kaçtım.
İşte bu. Dökül bakalım.
Çok teşekkürler genç adam.
Rica ederim.
Veli toplantılarına yedek elbise mi getiriyorsun?
Bir kız her şeye hazır olmalı.
Kazik, bir saniye!
SPOR DİYARI
Önden buyur.
Kazik.
Tuvalet konusu saçmaydı. Özür dilemek istiyorum.
Buna sürü zihniyeti ya da itaatkârlık diyebilirsin ama…
-Sıkıntı yok. -Cidden mi?
Siktir!
Yapmasam olmazdı.
Üzgünüm.
Yüzünü görmeliydim.
Hadi ama, seni affediyorum.
İyi, tamam.
Yüzlerinizi görmek için sizi korkutmaya değer.
Ruhsatım var.
-Kıskandım. -İstersen senin almana da yardım ederim.
Dinle.
Oğlum Tytus'u biliyor musun?
Evet.
O iyi bir çocuk.
Tatlı çocuk ama bazı sorunları var.
Hangi çocuğun yok ki?
Evet…
Herkes ikinci bir şansı hak eder, özellikle de çocuklar.
Tıpkı Mecdelli Meryem gibi.
Tıpkı Barabbas, Pontius Pilatus ve diğerleri gibi.
Evet.
-Pardon. -Sorun yok, lütfen gel.
-Bitti mi? -Hadi ama, hepimiz yetişkiniz.
Evet, öyleyiz.
Bir şey konuşmak için geldim.
Bir keresinde Tytus da bizi yakalamıştı.
Tytusek. Çocuğun sorununu sen de biliyorsun.
Nasıl davrandığını hepimiz biliyoruz.
Yaramazlık yapıyor tabii ama…
Endişe verici.
Çocuklarımıza endişe veremeyiz.
Burası neden renkli?
Hayat renkli değil.
Bazen sorun yaşarız, bazen hayat boktandır.
Pes edip "Hop, Tytus. Sen defolu ürünsün." mü diyeyim?
Bazen kötünün iyisini seçmek gerekir, bana bunu kanser öğretti.
Ne yazık ki bu kötülükle ilgili.
İnsanlar düşüncesizce neler diyor, biliyor musunuz?
Bazı şeyler yapısı gereği kötüdür. Geyler ve feministler kötüdür.
Evlilik öncesi seks kötüdür.
Kesinlikle.
Seks…
Ya da masum çocuklar kötüdür.
Daima doğru olanı yap.
Daima.
Çocuklarımız için. Daima.
-Daima. -Daima.
Çocuklarımız için.
Daima.
Bitti!
MÜREKKEP YOK
Mürekkep yok.
Mürekkep yok mu? O zaman senaryo yok.
Diğer yazıcıyı kullan.
Doğru.
Demek iki yazıcı var.
Aslında üç. Bu pahalı bir okul.
Pardon, Dorota'nın ödemediğini unutmuşum. Bunu söylememeliydim.
Provaya başlayabilir miyiz?
Evvel zaman içinde, çocuklar yanıma gelsenize,
İsa bir ahırda yatıyordu, yüzünde tek bir kıl bile yoktu.
Sakalın karışmış.
Tüm çocuklar barış içinde yaşasın diye.
Herkesin bir annesi var, onun da vardı.
Ne yazık ki çarmıhta ölmeden önce.
Kadınlar sakal sever. İnsanı olgun gösterir.
-Vazgeç bundan Justynka. -Çok beklersin.
Sabırsızlıkla beklediğim şey,
kaybettiğinde yüzünü görmek.
Yusuf ve Meryem Beyütllahim'e varmıştı. Çok üşümüşlerdi.
Yusuf ve Meryem!
Biziz.
Sevgili bebeğim İsa.
Sana tek başıma bakmam çok zor.
"Bir başıma." yapalım orayı.
Bir başıma.
Yusuf, gelmişsin.
Evet.
Ama karnım ağrıyor.
Müneccimler mürü ne zaman getirecek?
-Mür yenilebilir değil Yusuf. -Meryem.
Söyle.
Neden bu bebeği doğurduk?
Senin bebeğin değil.
Sen üvey babasısın.
Evet Yusuf, onun babası Tanrı.
Ağlama bebeğim. Baban yanında. Baban, Tanrı.
Ah başıma gelenler, çok korkuyorum.
Kim yardım eli uzatacak?
Joseph yalnızca masa yapabiliyor. Masaya yemeği ne zaman koyacak?
-Koyunları yiyelim. -Doğaçlamayı bırak. Sessiz ol.
Repliğim, "Midem ağrıyor."
-Bir saat bu sikik şeyi mi yazdın? -Küfür yok.
Mary, kocası olsa bile her anne yalnızdır.
-Her çocuk İsa olmayacak. -Hayda.
-Hayır! Tadeusz! -Üzgünüm.
Tadeusz, sana demiştim.
O zamanlar Beytüllahim'de kar yağdığını sanmıyorum.
Bunu yapmayacağım.
Babası Yusuf olmasa bile bir söz hakkı olmalı.
-Neden olsun? -Onu yetiştiriyor!
Meryem'in yanına Kutsal Ruh da gelse
Sevimli Hayalet Casper da gelse bu gerçek.
Adam kıçını yırtıyor ve çocuğu kendi çocuğu gibi büyütüyor.
Belki de bu yüzden çocuk bir pislik gibi davranıyordur.
-Pardon? -Yeter! Şirk koşulacaksa ben yokum.
-Tekrar söylesene onu. -İşte bunu diyorum.
Haklısın. Çok belli.
Eryk, itiraf et.
Başından beri tuhaf davranıyorsunuz.
-Her şeyi biliyor musunuz? -Evet.
-Zavallı Tytus, bu işin ortasında kaldı. -Aynen.
-Zavallıymış… -O zaman…
Oylama yapalım.
Oylama mı?
-Ama birbirinize yakışıyorsunuz. -Ne?
Hadi ama.
Sevişiyorsunuz.
Ben ve o mu?
Yani, evet…
Sevgili Justynka, neden onlara
olayı anlatmıyorsun?
-Nasıl yani? -Peki.
Hamza, lütfen müziği kapat.
Pekâlâ, sevgili dostlar…
Justynka, Tytus'u anaokulundan atmak istiyor.
Onu her çocuğun önemli olduğu bu topluluktan
kovmak istiyor.
Sanırım sadece zengin çocukları önemli.
Ya da belki olayı anlamamışımdır.
Açıklar mısın? Herkes dinliyor. Söz sende.
-O zaman… -Yeter, oylayalım. Krysia, kâğıtlar.
Ama aslında…
Açık oylamaya ne dersiniz?
Harika fikir! Bakalım nasıl insanlarız.
Okul Aile Birliği Başkanı olarak
Tytus Kwiatkowski için bir oylama başlatmak istiyorum.
-Erken tatil yapmasını destekleyenler… -"Erken tatil" mi? Olduğu gibi söyle.
Bir çocuğu anaokulundan atmak.
Lütfen ellerinizi kaldırın.
-Kaldır. -Tamam.
-Bir şey söylemek istiyorum. -Kim destekliyor?
Tamam.
Karşı çıkan var mı?
-Açıklamaya çalışacağım. -Kes şunu.
Eryk, bu sana yönelik değil.
Tytusek'e yönelik bile değil. Sadece…
Çocuğun sorunları var.
Hayır, dinle.
Bekleyin. Bu çok saçma.
Belki müdire bir şeyler söylemek ister.
Hanımlar ve beyler, lütfen sakin kalın ve mantıklı olun.
-Düşünelim. -Teşekkürler.
Kusura bakma ama bu işi ailelere bırak.
Bu konuda bir ebeveyn gibi hissetmelisin ve ebeveyn değilsin.
Bence öğretmenlik deneyimim bana yorum yapma hakkını…
Tamam, yap yorumunu.
Alfabeyi biliyor mu? Ayakkabılarını bağlayabiliyor mu?
Bence çizgiyi aşıyorsun.
-Ne? -İki aydır Tytus'la ilgileniyorum.
Tytus giderek daha…
Fazla uzun sürüyor hanımefendi.
Fazla uzun.
Pardon.
Tytus ikizlerime çok kötü davranıyor. İsimlerini bilerek değiştiriyor.
Róza'ya "çıplak insanlar" diye
bir oyun oynattı.
Sosyal yardımın önemini anlıyorum tabii ama…
-Yoksul olması da sorun değil… -Uslu olmalı.
-Hayret bir şey. -Elifa'ya lakap takıyor.
-Ne gibi? El Cezire mi? -Hayır, "amcık" gibi.
Küfürleri not ettim.
S ile başlayan 23, G ile 13, O ile 14,
A ile başlayan ise 11 küfür etti. En kötülerinden.
Down Sendromlu oğlum Daniel'a isim takmadı
ama alnına bir penis çizdi.
Çıkarmamız üç gün sürdü.
Bana seslenirken
Bokeusz diyor.
Vejetaryen çocuklara et veriyor.
Uyku saatinde akılda kalıcı şarkılar mırıldanıyor.
Tereyağı kalıbını şeker gibi yedi.
Çocukların topuklarını ısırdı!
Batman olduğunu söyleyip muhtaç çocukları dövdü.
Ülkemize laf ediyor.
-Tamam, bazı kötü şeyler yapmış. -Evet.
Her çocuk kötü şeyler yapar ve tüm çocuklar şirin değildir.
Benim çocukluğumu görseniz beni derhâl şutlardınız.
-O beş yaşında. -Altı.
Dinle.
Kinga'mın yaraları var.
Doktorda bana nasıl bakıyorlar, biliyor musun?
Tytus onu bir kutuya kapadı.
Aerobik dersi sırasında, saatlerce hem de.
Çocuklar gürültülü müzik eşliğinde dans ediyordu…
…kimse çığlıklarını duymadı.
Krysia,
Pawełek'yı almaya geldiğinde
onu oradan çıkardı.
Kutunun içi kanla kaplıydı.
Belki yarın, oyun sırasında Tytus'u bir melek yapabiliriz.
-Senaryoya eklerim. -Tamam mı?
En azından sonunda
güzel anıları olsun diye.
Ama gitmesi gerek.
Siktir!
-Sana bir şey söylemem gerek. -Unutmadan bir şey diyeceğim.
Seni terslediğim için üzgünüm.
Senin suçun değil. O senin oğlun değil.
Sorumluluk sana ait değil.
Zor bir çocuk. Biliyorum. Ve sen…
Dorota.
…o kadar sorumlu değilsin.
Biliyorum, senin tarzın bu
ve seni bu yüzden seviyorum…
Bilemiyorum.
Bir buçuk saate evde olurum, konuşuruz.
Uyanık olur musun?
Denerim.
Bir şey söylemek istiyordun. Tytus'la mı ilgili? Uyuyor mu?
Hayır, önemli değil. Bekleyebilir.
Tamam. İkinizi de öpüyorum.
-Güle güle. -Güle güle.
Küçük pislik.
Sadece bana böyle davrandığını sanıyordum.
Bunu bir geçiş süreci sanmıştım.
Her çocuk annesinin sevgilisinden nefret eder, değil mi?
Bilmiyorum, belki aptalca ama keşke kutuya beni kilitleseydi.
Benimle hiç konuşmuyor, "Kaybol." bile demiyor.
Umurunda değil miyim? Keyfi bilir.
Ama aynı evi paylaşıyoruz. Biraz olgunluk gösteremez mi?
Okula gitmek ya da göz kontağı kurmak zorunda değilsin Tytus. Sen kazandın.
Sen kazandın.
Ne?
-Yok artık. Bu ne be? -Biliyorum. Biraz rahatsız edici.
-Yapma ya? -Ama bir bakıma tedavi edici.
Sence komik mi?
Çocukların burada neden kafayı yediği çok belli!
Penisleri kastetmiyorum. Bu yaştaki bazı çocuklar bunları çiziyor.
Bakmaya devam et.
Sadece yorgunum.
-Anlıyorum. -Bu…
-Siktir… -Sorun yok.
Öyle değil, bu…
Fizyolojik bir tepki.
Vay canına!
Sanırım…
Bu konuda bir şey yapmalıyız.
Sana esenlikler diliyorum Hamza.
Umarım ailecek harika bir Noel geçiririz.
Evet. Tabii.
Hamza, bizimle Noel gofretini paylaşmak tuhaf gelmiyor mu?
Neden gelsin ki? Bu da bir gelenek.
Bana yok mu?
Krysia!
Zaferin şerefine?
-Bu bir Noel dileği mi? -Evet.
Kes şunu Justyna.
İnsanlar birbirine sağlık ve mutluluk diliyor.
O zavallı şey bir çocuk.
Dalga geçiyorum. Şaka yaptım.
Justynka.
Senin için bir şey dilemiyorum, her şeye sahipsin.
-Tadeuszek. -Evet?
-Sağlıklı ol. -Teşekkürler.
Bak, biraz dinle. Bir şey diyeceğim,
bu gece bir şeyler iç.
Bir şeyler iç.
Benim için Tanrı başka bir yerde…
Basmakalıp bir yaklaşımla otun olduğunu varsaymak istemedim.
Ama içten içe umuyordum.
Neden bana iyi davranıyorsun?
Sen bir ses…
Sen müzikal ruh eşimsin.
Hayatım; işim, çocuğum ve eşim etrafında dönüyor.
Eşim müzikten hiç anlamıyor. Hiçbir şey bilmiyor.
Rezil durumdayım.
Ses tasarımcısıyım.
Doğru.
Harika.
Seni kıskanıyorum.
Tam olarak ne yapıyorsun?
Üstünde mikrofon olan bir direk tutuyorum.
Bir dizi çekilirken "Tamamdır!" ya da "Olmadı." diyorum.
Ama son zamanlarda işimi kaybediyorum çünkü o konuda bile berbatım.
Senin müzikal ruh eşin böyle biri işte.
Róza dışında bir de oğlum var.
Senin yaşında.
Belki biraz daha yaşlı.
23 Aralık'ta doğdu.
O zamanlar doğum koğuşuna erkekler giremezdi, evde yalnızdım.
Çok gergindim, kendimi meşgul etmem gerekiyordu.
Ona bir ninni yazdım.
Koca bir çocuk olacaksın yakında Birkaç yıl sonra
Hiçbir şey bozamaz huzurunu Güçlü ve korkusuz olacaksın
Çünkü baban burada Çünkü baban burada
Çünkü baban, senin ihtiyar, Seni önemsiyor ve gözetiyor
On, On beş Yirmi yaşındasın
Ama hâlâ doyamadın bu dünyaya
Çünkü baban burada Çünkü baban burada
Çünkü baban…
Annesinin evine her ziyarete gidişimde bunu söylerdik.
Artık benimle pek bir şey yapmayı istemiyor.
Bilmiyorum, belki de sinir bozucuyumdur.
Bu yüzden Róza'yı istedim, bu sefer…
…doğru olsun dedim.
Yine sıçıp batırmayacaktım.
Hiçbir şeyi batırmadın.
En azından oradaydın.
Çünkü baban, senin ihtiyar burada
Çünkü baban burada…
Kacha, bir dakika gel.
Ne güzel koktu.
Elbette.
Umarım kabalık etmem ama bir fırt alabilir miyim?
Yanımda bolca var.
Tabii ki var.
Her şey yolunda mı?
Açıkçası…
-Daha iyi günlerim olmuştu. -Hiç içmedim.
Hiç içmedin mi? Peki, hadi.
-Güzel olacak. -Nefes al…
Sanırım Dorota'yı arayacağım.
Olduğu gibi söyleyeceğim. Çok cesurdun.
Sıkı savaştın.
Ne tür bu? Sativa mı?
Bu benim sorumluluğum. Teşekkürler.
Sativa.
-Sandra… -Pardon, bekle.
Bilmeni istiyorum ki…
Bu çılgınca!
Teşekkürler.
Lehime oy verdiğin için. Çok naziksin.
-Tuvaletler için mi? -Hayır.
-Tytus. -Sandra.
-Ne? -Ne?
Affedersin. Dikkatim dağıldı.
Sandra'nın uyku sorunları var diyelim.
Ben…
Aslında şeyden beri…
Şeyden beri uyuyamıyorum…
Doğumdan beri.
Doğumdan beri mi?
Çünkü çocuğun olduğunda tüm dünyan…
-Çocuğum peşimden tuvalete giriyor. -Tatlıymış.
Róza yedi rakamını reddediyor.
"Dört, beş, altı, sekiz." diye sayıyor.
Beyni mi öyle çalışıyor yoksa bizimle dalga mı geçiyor, bilmiyorum.
-Hayır… -Hayır…
.Çocuklar aptaldır. -Ne?
Çocuklar aptaldır. Hepsi.
Dünyanın nasıl işlediğini biliyorum.
Başlangıçta çocuklar aptaldır
ve zamanla giderek daha az aptal olurlar.
Eve geldiğimde konuşacak birinin olacağı günleri
iple çekiyorum.
Karmaşık birleşik cümleler kurabilmek istiyorum.
Benimle…
Benimle konuşabilirsin.
Belki aptal değiller ama stres yaratıyorlar.
Geçenlerde o oyun oynarken ütü yapıyordum, bir an televizyona baktım.
Arkamı döndüğümde yedinci kat camından sarkıyordu.
Nadiren evde olan babasına sesleniyordu. "Witek!"
-Bir santimetre daha sarksa… -Tanrım.
-Yüksekliği idrak edemiyor mu? Moron! -Korkunç.
-Tanrım! Üzgünüm. -Üzülme. O bir moron.
Eryk, kendi çocuğun olsun istiyor musun?
Bu aynı zamanda…
Felsefik bir sorun.
Kan bağı sonuçta.
Justyna…
Sana bir şey söyleyeceğim.
Gel.
"Gel, beni al."
Gerçekten yapamam. Kinia'm hemen kokusunu alır.
Hiç yalan söyleyemiyorum. Açıklamam gerekir ve…
Gördün mü Eryk? Çocuğunun olmaması güzel.
Eğlenebiliyorsun.
Ben yavaştan gideyim, yani…
Yapacak bir şey yok.
Hoş insanlarsınız.
Sen de öylesin.
Gidecek olmanıza üzüldüm. Küçük Gün Işığı güzel bir yer.
Ne?
Evet, sizinle konuşacaktım.
Ne demek istiyor?
Sanırım yine haddimi aştım. Pardon, devam edin hanımefendi.
Mevcut durum nedeniyle
size bunu sunmak istiyorum.
Buyurun.
Hepinize çok teşekkürler.
İyi geceler.
"İş birliği yoksunluğu ve iletişimsizlik sebebiyle
Küçük Gün Işığı'ndaki müdirelik görevimden istifa ediyorum."
-Tamam, hepimiz anladık. -Damga bile basmış.
Justyna, bu konuda bir şey yapmalıyız.
Bunu atlatacaktır, değil mi?
O iyi bir kız.
-Daha iyi bir müdire bulamayız. -Onu ben de seviyorum.
Eşcinsel ama gözüne sokmuyor.
Ona bir hediye almalıydık.
Dün "Ona para ödüyoruz, hediyeye gerek yok." demiştin.
Ama iyi niyet göstermek önemli.
Benzin istasyonundan çikolata alayım.
Onu içki içmeye davet edeceğim.
-Konuşup anlaşırız… -Tadeusz, çözüm niye hep içki?
Affedersin, Krysia. Kusura bakma ama…
-Hayatım seni ilgilendirmez. -Birbirimizi suçlamayalım.
Hiçbirimiz sorumlu değiliz.
-Belki şey dışında… -Dinleyin.
Aşırı tepki vermeyelim. Eve gidelim ve…
Artık eve gidemeyiz.
-İşimiz bitene kadar buradayız. -Tadeusz, onlar oyun odasından mı?
-Ne? -Bardaklar.
-Evet. -Onlar yarın için.
Ya bardaklar karışırsa ve bir çocuk sarhoş olup ölürse?
-Tabii ya… -Justynka, yardım et.
-Tamam. -Bu ne rezillik Tadziu.
Okul Aile Birliğinin başkanı olarak bu çatışmaya bir son vereceğim.
Sence bu komik mi?
Justynka, sen mi? Bu çatışmayı sonlandırmak mı?
Bunu nasıl yapacaksın?
Senden nefret ediyor.
Nefret denemez bence.
Amacımız aynı, çocuklarımıza en iyisini vermek.
-Justynka! -Evet?
Bence veli temsilcilerini göndersek daha iyi olur.
Pardon!
Evet, ikiniz gidin. Dur, unuttum!
Üçünüz. Sandra'yı da alın.
Gidebilirim.
Ne ima ediyorsun?
Justyna'ya yağ çekmen her şeyi anlatıyor.
Kötü sözler beni incitemez.
Eryk gitmeli.
-Eryk mi? -Gitmesem daha iyi.
Gitmesen daha iyi.
Tabii gerçekten istemiyorsanız.
Hayır, yani…
Eryk…
Bunu yapmaya hakkın var. Çocuğun bu anaokuluna gidiyor.
Gerçekten mi?
Henüz atılmadı.
Tamam o zaman.
Bence de Eryk gitmeli.
Başka gitmek isteyen var mı?
Evet, son kararım.
Anlıyoruz Müdire Hanım.
Ancak bu kararı vermenize neyin sebep olduğunu bilmek istiyoruz.
-Müsaadenizle. -Bunu düzeltmenin bir yolu olmalı.
Müdire…
Kendine gel!
Pardon.
-Peluş. -Teşekkürler.
Müdire Hanım, herkesin mutlu olmasını istiyoruz.
Sizden içtenlikle özür dilemek istiyorum.
Size bazı şeyler söyledim ama…
Sana kızgın değilim.
Ben farklı bir çalışma biçimine alışığım.
Hepimiz yorgunuz. Sadede gelin. Ne istiyorsunuz?
Anaokulunu alışık olduğuma daha yakın bir biçimde yönetebileceksem kalırım.
Ama bundan nasıl emin olabilirim?
Evet.
Aynen öyle.
Okul Aile Birliği Yöneticisinin değiştirilmesini talep ediyorum.
-Ne? -Anlamadım?
Başkan olacaktı, değil mi? Yanlış unvanı kullandım.
Kazik, dalga geçmeyi bırak.
Hiç dalga geçtiğimi gördün mü?
Anlaşılmadıysa diye tekrar söyleyeyim.
-Konu çocuklarımızın iyiliği. -Doğru.
Bunu bu şekilde, gecenin köründe yapamazsınız çocuklar.
Krysia, senden yardım isteyen oldu mu?
Kazik.
Amacın başkan olmak mı?
Mesele ben değilim.
-Konu çocuklarımızın iyiliği. -Anladık. Konunun ne olduğunu biliyorum.
Bakın, tabii ki oylama yapabiliriz.
İstediğiniz buysa tamam.
Ama Justyna…
Oylama sırasında burada olmamalısın.
Şaka yapıyor olmalısın.
Her şey ortada. Bunu planlamışlar. O ve müdire.
Bu bir komplo, görmüyor musunuz?
Beraber plan yapmışlar. Çok safsınız.
Bu keş herife güvenecekseniz
çocuklarımızın iyiliği umurunuzda değil demektir.
Bu serseriye.
Ve bu…
Kadına.
Ama pes etmeyeceğim.
Müsaadenizle.
Hadi bakalım.
İçimde kötü bir his var.
-Onda şey yok muydu… -Kanser. Oğlum bile senden zeki.
-Kazik! -Ne?
Hepinize yazıklar olsun. Justyna iyi biri.
Öyle mi?
Evet, iyilik abidesi.
Evet.
Onu liseden beri tanıyorum. Bazen kendini kaybediyor, evet.
Fakat o sert kabuğun altında yumuşak bir kalp var.
Okul Aile Birliğinin yeni başkanını da seçmeliyiz.
-Adaylığımı koyuyorum. -Şimdi sırası değil.
Güzel! Sanırım Justyna…
Bunu hemen yapmalıyız. Bir başkanımız olmalı.
En başından beri böyle olmalıydı. Tebrikler Hamza.
Buna kadeh kaldırmalıyız!
-Başkan sen mi oldun? -Evet.
Neyse ki Tadeusz hep hazırlıklı gelir. Al.
Peki ya Kazik?
-Kendi likörüm. -Öyle mi?
-Her şey yolunda mı? -Tabii. Her şey yolunda.
Bakın, kendimi yanlış ifade ettim. Her şey çok hızlı oldu.
Veda etmek için
fırsatım olmadı, hepinize iş birliğiniz için teşekkürler.
Tadeusz.
Hep çok faydalı yorumlar yaptın.
Bize deneyimli bir bakış açısı sundular.
Sıra dışı bir bakış açısı.
Elimden geleni yaptım.
-Lesław. -Kazik!
Sayende çocuklarımız Varşova Su Arıtma'yı gezdi.
O tesisler çok iyi.
Kacha, sanat anlayışına biraz daha güvenmeliydim.
Artık deney yapma şansın var.
Sandra.
Evet.
Krysia'cığım,
hep yanımdaydın. Harika bir senaryo yazdın.
Çok anlamlıydı.
Ya ben?
Sen götün tekisin.
-Dur Justyna, biraz dinlen bence. -Bekle.
Eryk, sana konuşma hakkını kim verdi?
Çok şaşırtıcı.
Sadece birkaç saattir buradasın
ve herkesi parmağında çevirmeyi başardın.
Ne cüretle bana böyle davranırsınız?
Burası için yaptığım onca şeyden sonra…
Ben olmasam çocuklarınız kum yerdi.
-Gezilerde kaybolurlardı. -Varşova Su Arıtma'yı gezdiler.
Kazik'in çocuğu burada olmazdı bile. Özel ihtiyaçları olan çocuklar olmazdı.
Tytus burada olmazdı.
Ne kadar harika olduğunu gösterme şansı olmazdı.
Justyna.
Sakin ol.
Sen kazandın.
Küçük Pancar kalıyor.
Krysia, bir şey yap.
Küçük Pancar mı?
Şey, Eryk…
Osurduğu için Küçük Pancar unvanını alan Tytus'tu.
Hepimiz ona güldük.
Küçük Gün Işığı olarak aramızda dalga konusu oldu.
Küçük Pancar ismini kim buldu?
-Hamza'nın ikizlerinden biri değil miydi? -Gerçekten mi?
Tytus, Küçük Pancar mı?
Sence bu komik mi?
-Sence komik mi? -Benden uzak dur!
Üstüme tükürme!
-Justyna! -Ver şunu bana!
Meşru müdafaa.
Dolu değil.
Dolu.
Sadece sizinle konuşmak istiyorum.
Hepiniz ikiyüzlüsünüz.
Boktan ebeveynlersiniz
ama beni eleştiriyorsunuz.
Hamza…
İkizlerin anaokulunda her gün ağlıyor, biliyorsundur.
-Çünkü sen boktan bir babasın. -Biliyorum.
Söyle. "Ben boktan bir babayım." de.
Ben boktan bir babayım.
Devam. "Ben…"
Ben boktan bir babayım.
Kacha.
Ben boktan bir babayım.
Saçmalama be. Sen boktan bir annesin.
Bir düşün, uyum partileri düzenledik.
Üç kez, değil mi?
Sensiz.
Pardon. Sensiz, beyefendi.
Sevgili, saygıdeğer Bay Tadeusz.
Hadi, söyle. "Ben boktan bir…"
Tadeusz!
Boktan bir babayım!
Boktan bir şapkan var.
Ben boktan bir anneyim.
Kötü bir anne.
Krysia!
Sahne senin değil.
Sen de öylesin.
Boktan bir annesin.
Harika bir anneyim.
Ben mükemmel bir anneyim.
Bir kızım var ve onu bir savaşçı olarak büyüttüm.
Hayır, Justyna. Bunu sana söylemek istemedim ama…
Onu kutuya
Tytus kapatmadı.
Kim yaptı be o zaman?
Krysia.
Kendini kilitledi.
Onu çıkardığımda söyledi.
Dedi ki…
Eve gitmek istemiyormuş.
Kızın
senden korkuyor.
Krysia.
Neden korkuyor?
-Bu doğru değil. -Doğru.
Kapa o boktan çeneni, Krysia.
-Okulda sana ne diyorlardı? -Justyna!
Ona Uzun Dilli Krysia diyorlardı.
-Sadece oral seks yaptığın için değil. -Justyna, sakin ol.
Çocuğunun senden saklanması dünyanın sonu değil.
Tanrım…
Tytus da tuhaf şeyler yapıyor.
Bu kadar kafana takma.
Tanrım!
Pardon.
Bu doğal bir vücut tepkisi. Ben diyetisyenim.
Justynka! Herkes gergin.
Bir şeyler iç.
İstersen Kinga'yı arayıp her şeyi açıklayabilirim.
Krysia.
-Çocukların yarısına sakso mu çektin? -Siktir git!
-Biraz kısabilir miyiz? -Hayır!
Tüm şehir Tadeusz'un partisini duymalı!
Evet tatlım. Biraz uzayacak.
-Çocuklar yarın burada olacak. -Boş ver çocukları.
Bu kokuyu bilmiyorlar gerçi.
Kazik!
Seninle konuşurken bana bak. Kazik!
Umarım beni seçtikleri için kin gütmüyorsundur.
Elbette hayır.
İyi olan kazandı, Hamza. Tebrikler.
Teşekkürler.
Sabahlar olmasın!
Hey!
Bayan Krystyna!
Zaferin şerefine!
Harikaydınız. Muhteşemdiniz!
Lütfen müziği kapatın!
Justyna'nın nesi var?
Şey, o konuda…
Önemli değil. Duygulandı biraz. Önemli olan bitmiş olması.
Bitti mi?
Duymadın mı? Kinga'yı kutuya Tytus kilitlememiş!
Okulda kalacak mı, bilmiyorum.
Pes!
Beni yakaladın! Tüh!
İkna olmadım.
Bu artık benim sorumluluğum.
Bunu iyice düşünmeliyim. Tytus çok zorlu.
Daimi bakıcı için paramız yok ve böyle birine ihtiyacı var.
Bunun şakasını bile yapma. Beni geriyorsun.
Dalga geçiyor olmalısın!
Anlamadım?
Şey…
Bunları beni endişelendir diye yapmadım. Bunu hak etmiyorum.
-Öyle mi? -Evet.
Dinle. Bir sürü çocuk büyüttüm ve senin gibileri bilirim.
Her şey istediğin gibi olsun istersin
ama dünya o kadar basit değil serseri.
Bu durumda Tytus…
Eve gidiyorum. Sabaha toparlayın!
Bekle. Tadeusz, dinle…
-Trene katıl! -Bırak beni!
Müdire dedi ki… Bekle!
İçki yapmayı iyi biliyorum, değil mi?
-Hayır! -Ne?
Tanrım.
Boktan plastik şey!
Lesław! Yapmamız gereken… Dinle.
Dur. Bizim…
Trende benden ayrıldı.
Kendimi ilişkilere çok fazla verdiğimi söyledi.
-İlişki istemiyormuş bile! -Bu daha önemli. Dinle.
Bu önemsiz mi? Tabii.
Senin gibi harika bir adam her zaman bir kadın bulabilir.
Tabii lan. Senin gibiler en kötüsü, biliyor musun?
Doğuştan şanslısın.
-Ne? -Sürekli dalgandasın.
Ne yersen ye, asla şişmanlamazsın!
Benim hep çabalamam gerek!
-Karşılığı ne peki? -Hamza!
-Sikeyim böyle işi! -Pas! Gol!
-Kacha… -Bana dokunma!
Şişman parmaklarıyla sürekli bana dokunuyor.
Bana yapışıyor.
Beni rahat bırak!
Sürekli birilerine bakıyorum. Ya bir adama ya da bir çocuğa.
-Çocuk ya da adam. -Ama Tytus… Müdire dedi ki…
Sıçayım Tytus'una!
Konu hep sensin!
Camın arkasındalar ve yine de onları seviyoruz.
Bizimle bütünleşmek ya da her şeyi kabul etmek zorunda değiller!
Kusmak yok.
-Küfür yok! Siktir. Justa'ya yerimi söyle. -Yardım et.
-Onu sevdiğimi söyle! -Tanrım, hayır…
Justynka, çok üzgünüm. Gerçekten bilmiyordum…
Gerçek bir Noel olacak.
Selam.
Bir, iki…
-Dinle! -Tadeusz'la partilemekten korkuyordun!
Eğlenceli değil mi? Eğlenmiyor musun lan?
-Sessiz ol! -Ve…
Tanrı'nın şanına…
-Çocuklara örnek olmak. -Boş ver çocukları!
Sıçayım çocuğuna…
Dünya'da…
Çocukların yeri yetimhane!
Çanlar çalıyor…
Merhaba!
-Uslu dur. -Hay sıçayım!
Karşılık verme.
…senin ihtiyar Seni önemsiyor ve gözetiyor
İyi geceler canım. Kapa gözlerini.
Hayal edebileceğin en güzel geleceği hayal et.
Eryk.
BOKÇUKLAR
OLAMAZ DOROTA CEVAPSIZ ARAMA, 37 BİLDİRİM
Sifonu çek genç kaşif.
-Günaydın! -Selam.
Yüce Tanrım…
-Güzel bir uyku çektim. -Sessiz ol.
-Bir saniye. -Bir şey demedim.
-Gaweł'yı bakıcı mı getiriyor? -Evet, ayarlayacağım.
Şeyi de getirmesini isteyeyim mi…
-Ania? Ne dersin? -Mümkünse.
Dün gece ne kadar şey ebeveynler olduğumuzu bağırarak söylüyorduk ya…
Kötü ebeveynler.
-Ben öyleyim. -Tabii. Sen.
Bıktım.
Gözlerimin içine bakıyorlar, sürekli sorular soruyorlar.
"Baba, baba."
Her şeyi bildiğime inanıyorlar.
Ben kimim ki onlara hayatı öğreteyim?
Sen Okul Aile Birliği Başkanı'sın.
Pawełek bana bağırıyor.
Bana bağırıyor.
Bir keresinde sinirlenip şaplak attım.
Fotoğraf çektiğini, babasına şikâyet edeceğini söylüyor.
-Çok aptalım. -Hayır…
Aptal değilsin. Gerçekten. Bu bildiğin şantaj.
Ultrason taramasında Danielek'in…
Yani…
…durumu anlaşıldığı zaman…
İçimden geçen şey…
Karımın kürtaj…
Ne dersem diyeyim…
Ben…
Baş edememekten çok korktum.
Çocuk yetiştirmek
gerçekten çok zor.
İnanılmaz zor.
Hatta…
İnanılmazdan da öte.
Ama onu gerçekten seviyorum.
Onu deliler gibi seviyorum.
Üzgünüm. Siktir. Çok pardon…
Günaydın!
Hanımlar ve beyler, anladığım kadarıyla
piyesi iptal etmemiz gerekecek.
-Şey… -Sanırım.
-Hayır. -Ne demek "hayır?"
Zamanında yetişeceğiz.
Noel piyesini yapacağız.
Aklımı kaçırıyorum.
-Başaramayız. -Şey olmadan olmaz…
Justyna.
SİKEYİM
Teşekkürler.
Kinga'nın bakıcısıyla konuştum. Justyna dün gece eve gitmemiş.
Yukarıda da değil.
Soyunma odası.
Justyna?
Uyanığım.
-Daha Noel oyununu sahneleyeceğiz. -Hayır.
Bu senin gecen.
Aslında senin günün.
Tanrım…
-Meryem olmadan nasıl Noel oyunu olacak? -Daha kısa olur.
-Bir savaşçı asla pes etmez. -Evet, tabii.
Selam.
Justynka.
-Olamaz. -Justyna!
Justyna!
Justyna, hadi!
Çocukça davranma! Güzel bir gösteri olacak.
-Günaydın. Justyna! -Ne?
-Ne "ne?" -Ne istiyorsun?
Tanrım! İnanılmaz sinir bozucusun!
Rahat bırak beni!
Öyle mi?
-Oraya geri dönmeyeceğim. -Dönmelisin.
Kızın için.
Kızım benden korkuyor.
Piyesi yapmak zorunda değiliz.
Cehenneme kadar yolu var.
Her şeyi mahvettiğim için rezil hissediyorum.
Bunu abartılı bir jestle telafi etmeye çalışıyorum.
Her zamanki gibi.
Evde çocukla kalmak yerine veli toplantısına geldim.
Ne müthiş bir fikir ama!
İyi bir baba olabilir miyim, bilmiyorum.
Gel Yusuf.
Noel'i bu yüzden seviyorum.
Dinle…
Osurduğumu duydular mı?
Elbette hayır.
Tamam.
Hadi!
Justyna, Tytus konusunda…
Günaydın. Başlamamıza çok az kaldı.
Bak, Noel ağacı kırılmış.
Tamam.
Günaydın.
Merhaba.
-Ceketini çıkar ve bize bir yer bul. -N'aber, Tytus?
Söylemek istediğin bir şey var mı?
Oğlumu bir keşle bırakman dışında?
O sadece torbacı.
Tamam, Dorota…
Piyesten sonra konuşuruz.
Bana anlatacağın çok şey olmalı.
-Pardon, bölüyorum. -Ne? Yine bir şey mi oldu?
Bir şey olmadı.
Eryk'le konuştuk da, bir önerimiz var.
Burası benim yerim!
Şunu izle.
ÇÖP DİYARI
Daimi bakıcısı her gün birkaç saat burada olacak.
Anladım.
Bu sizin için uygun mu?
Teorik olarak, evet.
Ayarlaması kolay olmayacak ama…
Bir deneyelim.
Eryk, Justyna! Gidelim!
Sevgili çocuklar, sevgili ebeveynler.
Geleneksel Küçük Gün Işığı Noel Piyesi'ne hoş geldiniz.
Noel piyesi nedir?
-Bilmiyor musunuz? -Ben biliyorum!
Tamam, Krysia.
İlk sen, değil mi?
Repliklerimi unuttum!
-Senaryo nerede? -Senaryo mu?
Hatırlamıyorum. Ben yazdım ama benim olmaktan çıktı.
Merak etme, Krysia.
Dinleyin, doğaçlama yapacağız.
Ne? Nasıl?
Gerçekten mi?
En büyük bilgelik her zaman yaptığımız hataların sonucundan doğar.
Bu yüzden sevgili çocuklar,
en güzel ve en iyi hataları yapmanızı diliyorum.
Kendin söyledin. Çocuklar senaryolu bir şey istemiyor.
Eğlence, aksiyon ve gerçeği istiyorlar.
Asla hatalardan korkmayın.
Sonunda bu ülkede normal, zeki insanlar görmek istiyorum.
Doğaçlama yapıyoruz o zaman!
Şunu söylemek istiyorum,
yeni bir Tadeusz devri başlıyor,
artık kendini kimseye dayatmayacak ve kulak verecek.
Tadeusz artık duygusal olacak.
-Tüm çocuklar bu Noel piyesini… -Vakit geldi.
…iple çekiyordu.
Bir alkış alalım!
Şey…
Meryem!
-Yusuf! -Bırak onu!
-Bu… -Bırak!
Silahı ver!
Tanrım!
-Tadeusz, al onu! -Hayır, sakin olun! Sadece…
Kazik, pardon!
Çocuklar, sakin olun!
Millet!
-Bu bir oyuncak! -Lütfen!
Burası anaokulu!
Her şey yolunda! Güvendeyiz!
Merak etmeyin!
Ben diyetisyenim.
Tanrım…
N'aber Tytus?
Dinle…
Sana bir şey sormak istiyorum.
Anaokulunda son altı ayın, değil mi?
Merak ediyordum da
okula seninle gelmemi ister misin?
Daimi bakıcın olarak?
Sadece ismen.
Çünkü aslında…
Anaokuluna senin şeyin olarak gelmek istiyorum…
Kankan olarak.
Bu sana uyar mı?
Annene gel.
Gel!
ANAOKULUNDA BİR GECE
Koca bir çocuk olacaksın yakında Birkaç yıl sonra
Hiçbir şey bozamaz huzurunu Güçlü ve korkusuz olacaksın
Çünkü baban burada
Çünkü baban, senin ihtiyar,
Çünkü baban burada
Çünkü baban, senin ihtiyar
On, On beş Yirmi yaşındasın
Ama hâlâ doyamadın bu dünyaya
Çünkü baban burada
Çünkü baban, senin ihtiyar, Seni önemsiyor ve gözetiyor
Çünkü baban burada
Çünkü baban, senin ihtiyar, Seni önemsiyor ve gözetiyor
Yakında baba olacaksın Dünyan değişecek
Fakat yalnız olmayacaksın, Dedesi yardım edecek
Çünkü baban burada
Çünkü baban, senin ihtiyar, Seni önemsiyor ve gözetiyor
Çünkü deden burada.
Çünkü baban burada
Çünkü baban, senin ihtiyar, Seni önemsiyor ve gözetiyor
-Gördün mü, Eryk? -Evet, biz…
-Toparlarız. -Evet.
Alt yazı çevirmeni: Çınar Tuncer