To prawdziwa Dickowa miejscówka.
Po prawej macie trochę błota, w które mógł wdepnąć. Być może.
A tam jest drzewo, o które, jak głosi plotka, kiedyś się oparł.
Przepraszam, to wszystko?
Ulotka obiecywała ekskluzywny dostęp do Dicka.
Jeszcze sporo zostało. Tak.
O... drzewach już mówiłem, nie?
W końcu!
A oto i on we własnej osobie.
- Dick Turpin! - O Boże.
- To się naprawdę dzieje! - O Boże.
Jak to: nie jest dostępny?
Przecież się umówiliśmy.
Miał tu być, ale podpisuje broszury.
Przyjechaliśmy z daleka, żeby nas złupił.
On, a nie banda – przepraszam, muszę to powiedzieć – zer.
Hej, nie jesteśmy zerami,
tylko Gangiem z Esseksu.
My też jesteśmy w broszurach.
- Tak? - Często.
Czasem. No dobra.
Raz byliśmy w broszurze.
Mamo, oni są okropni. To nie fair.
- Au! Co do... - Brawo, skarbie.
Zadowoleni? Patrzcie na minę Priscilli.
Tygodniami czekała, aż złupi ją Dick.
Tak! To niedopuszczalne!
Zwrotów nie przyjmujemy.
Ale obiecano nam prawdziwego rozbójnika. Celebrytę.
Nie macie nic przeciwko temu, że wpadłem?
To już lepiej.
My pierwsi to złupiliśmy!
Przepraszam,
ale po prostu nie mogę pozwolić, żeby tak cudowne skarby
pozostały w rękach tak beznadziejnych rozbójników.
- Brawo. - Bardzo dobrze.
- Co za show. - Bardzo pani miła. A zanim odjadę...
Dla pana również, oczywiście.
Będzie całował każdego?
Choć ubolewam, że trzeba mi zostawić tak znakomite towarzystwo...
Ja? Naprawdę?
...obowiązki wzywają i muszę rzec au revoir. To po francusku.
Zna francuski, widzicie?
Nie możesz kraść naszego łupu i wszystkich całować. Kim jesteś?
Pozwól, że ci powiem.
Piszesz imię i nazwisko?
Tak. Chwila.
Gotowe.
„Timmy Sillyshoes”?
Tommy Silversides. A teraz słuchajcie.
Powiedzcie Dickowi Turpinowi, że Hempstead to teraz mój teren.
Czas na Tommy’ego.
Powiemy mu, Tommy!
Do zobaczenia. Mam nadzieję.
Ale jeśli będziesz zajęty, to spoko.
- Spoko. - A tobie co?
Nie wiem.
Przestań.
Oto rozbójnik jak się patrzy.
POSZUKIWANI GANG Z ESSEKSU
WYMYŚLNE PRZYPADKI DICKA TURPINA
RUINA
Pierwszy raz w życiu podpisuję broszury. Ale emocje.
Wszyscy przyszli tu tylko dla mnie?
Jesteś gwiazdorem, Dick.
Obczaj mój nowy podpis. Wypas, nie?
Bardzo rozbudowany. Ile ci to zajęło?
Cztery godziny. Ale wyrobię się w trzy.
Świetnie.
Wybacz opóźnienie, Dick.
Odkąd napisano o nas w broszurze z Reddlehag, interes kwitnie.
Musiałam nawet nająć nowy personel.
Hej, wracać tam do roboty!
Będę musiała ich wyrzucić. Są do niczego.
Tato, przyszedłeś!
Nie przypuszczałem, że to powiem, ale jestem bardzo, bardzo dumny...
z Benny’ego!
Potrafi już kroić na poziomie piątym.
To mięsny magik. To... drobiowy debeściak.
- Król kotleta. - Tak.
Król kotleta. A ze mnie nie jesteś dumny?
Nie pochwalam tej całej „chałpliwości”.
Przyszedłem tylko sprawdzić reklamę sklepu.
„Jec mienso”.
Źle zapisał pan oba słowa i nie podał pan adresu.
Nie.
To przekaz podprogowy.
Proszę mnie przepuścić. Przepraszam.
Przepraszam.
Dick, mamy kłopot. Pojawił się nowy rozbójnik.
Złupił nas, wycałował ludzi i wyciął swoje nazwisko na moim kubraku.
„Donny Superstore”?
Nie.
„Tommy Silversides”. Mówi, że Hempstead to jego teren.
A to źle, bo tu jest Hempstead.
- Miał też fajerwerki i dym. - No i?
A także gęste, piękne, bujne włosy.
Gęste, piękne, bujne włosy?
Musimy go natychmiast znaleźć.
Jak mu tam było? Tammy Pestycydy?
Powiem ci, jak się nazywam.
Cóż za boski to bandyta Co góruje w boju?
Cóż za cudny rzezimieszek W wypasionym stroju?
Czyżby segregował śmieci?
Wątpić w to nie warto wcale Oczywiście wspiera biednych
Lecz nie lubi się tym chwalić
Ho! To Tommy
Tommy, Tommy, Tommy Silversides Tommy Silversides, ludzie!
Przed końcem tej piosenki Zmieni wasze życie w raj
Zawadiacko jest bezczelny Plan ma wielce potajemny
Wyrzeźbione ciało też
Wszystkich wokół wprawia w zachwyt I melodie pisze własne
Patrzcie, co dzieje się tam Naprawia drzwi, które rozwalił sam
Piosenka ta dowodzi Że jest we wszystkim naj
Nazywa się Tommy, Tommy, Tommy
Tommy, Tommy, Tommy Silversides
Nie tak szybko. Jestem Dick Turpin i złupiłeś mój gang,
- a teraz małpujesz mój styl. - Twój styl? Nie.
Mam więcej szyku w jednym palcu niż ty w całym niemodnym stroju.
Czerwony i czarny, serio? Który mamy rok, co? 1733?
To ponadczasowa klasyka.
A Hempstead to moje terytorium.
Jeśli je chcesz,
musisz przegryźć się przeze mnie jak przez pyszny biszkopt.
Dobrze.
Wyzywam cię na pojedynek.
Nie lubię broni. Jestem pacyfistą.
Co powiesz na konkurs rzeźbienia w jedzeniu?
- Wygrywa najlepszy warzywnik. - Masz na myśli coś takiego?
O rany. Patrz na te szparagowe brwi.
Ale dokładne.
A bitwa na dzierganie?
Najmilszy sweterek wygrywa?
O taki?
Boże. Patrzcie na ten ścieg francuski.
Światowej klasy.
To prawda.
Dobra. Wolisz wytoczyć działa.
To może konkurs na powiewające w wietrze włosy?
Moose, przynieś nietypowo duży wachlarz.
O tak.
O tak?
Chcę mieć jego odżywkę.
A ja chcę mu ją nałożyć.
Dobra. No to pojedynek.
Ale jeśli wygram, opuścisz Hempstead i przestaniesz kraść moje pomysły.
A jeśli ja wygram, ty opuścisz Hempstead, a ja przejmę twój gang.
Jutro o drugiej. Posiadłość lorda Rookwooda?
A oto nagłówek jutrzejszej broszury:
„Dick skonał w śmiertelnym pojedynku”.
Może lepiej: „Dick skonał w śmiertelnym starciu”?
Wspaniale. Tak! Pewnie jest pani pisarką.
- Tak. - Co tu się dzieje?
A teraz odwrót!
To kompletny koszmar.
Dick, zaczekaj.
Nauczę cię czegoś, co długo odkładałam.
Mówić po hiszpańsku?
Dobra. Twoja kolej.
Strzel do celu.
To nie jest „cel”. Ma imię.
Nie ma.
To atrapa, której trzeba strzelić w słomianą głowę.
Ma na imię Giuseppe.
Jego tata jest Włochem. Ma dwoje dzieci, charta i słomianą żonę.
Jak sądzisz, co lubi jeść?
Nie wiem.
- Makaron? - Bo jest Włochem?
To rasistowskie.
Ostatnio jest na diecie z kawy i limoncello,
przez którą wariuje.
- Możesz w niego strzelić? - Nie.
Teraz go już znam. W czwartek płyniemy gondolą.
Nie będzie czwartku, jeśli Tommy odstrzeli ci twarz.
Doceniam twoje starania, Nell,
ale nie jestem takim psychopatą jak ty.
- Dziękuję. - Poza tym
oddałem moją brońkę Craigowi.
Zaczaruje ją, żebym nie chybił.
Jeśli to nie zadziała, zrobię swoje. Wymyślę ekstrawagancki plan.
- Plan z polotem. - Tommy też ma polot. Większy niż twój.
Nie większy. Co najwyżej taki sam.
Nie, rozwalił twój polot na maleńkie polotki.
Możesz, proszę, w końcu strzelić?
Wiem, co robisz. Przejrzałem cię. Trochę ci na mnie zależy, co?
Troszeczkę.
- Bo jesteśmy kumplami. - Niech będzie. Jesteśmy.
A teraz proszę, spróbuj być prawdziwym rozbójnikiem
i strzel Tommy’emu w tę idealną, atrakcyjną, seksowną główkę,
którą może kiedyś pocałuję, jeśli nie trafisz?
Dobra, jesteśmy kumplami, więc strzelę mu w tors.
Nie, Dick!
Możesz nie mówić takim głosem? Próbuję się skupić.
Porywają nas. Spoko.
To on.
Na pewno tego chcesz?
Zaufaj mi. Nell pomaga Dickowi wygrać.
My pomożemy Tommy’emu przegrać.
Ale on nigdy nie przegrał pojedynku. Wiem to, bo wciąż żyje.
Trzy słowa, przyjacielu.
Sa-bo-taż.
Chodź.
Tommy.
Puść go! Nie może oddychać, a Moose kocha oddychać!
Wybacz.
To moje umiejętności Krav Maga. Czasem trudno mi się powstrzymać.
Jeśli przyszliście tu, żeby prosić mnie o odwołanie pojedynku,
niestety T-Man się nie zgadza.
W sumie to chcemy, żebyś wygrał.
Dlatego przyszliśmy cię porwać.
- Wiedziałem! - Do pubu.
Porwać cię do pubu.
Nie żeby cię zabić. Niby po co?
Chcemy cię poznać, wiesz? Może będziesz naszym nowym szefem.
Przejrzałem was.
Tak, chłopcy. Chcecie zalać mnie w trupa, żebym nie przyszedł na pojedynek.
Nabijam się tylko.
T-Bone nigdy nie odmówi piwka.
Dawaj.
Tak!
- Ostrożnie. - Co?
Dobra, najpierw walnę jeszcze 20 pompek.
- Raz... - Damy ci chwilę.
Nie, zostańcie. Lubię, jak ktoś na mnie patrzy.
Raz. Dwa... Patrzcie na mnie.
Łatwo mi idzie, nie?
Gdzie ja jestem?
Gdzie jest Nell?
Nie martw się o swoją koleżankę.
Czuje się tu jak w domu.
A więc Dick Turpin.
Znów się spotykamy.
Znamy się już?
Nie, raczej nie.
Jestem lady Helen Gwinear, szefowa Syndykatu.
Słyszałem o tobie. Jesteś szychą.
Tak. Przypuszczam, że jestem szychą.
A ty ukradłeś moje złoto.
Tak. Przepraszam.
Oddałbym ci, ale od razu je straciłem.
Postawiłem na walkę staruszek.
Biedna Doris. Okropna śmierć. Bardzo kruche kości. Musieli ją zamieść.
Straszny widok.
Wiem.
Nie spuszczałam z ciebie oka.
Zanim powiesz coś więcej: jesteś naprawdę miła,
ale dopiero co rozstałem się z ostatnim nemezis.
Jonathan Wilde.
I nie jestem gotowy znów się zaangażować.
Chyba pobędę więc singlem.
Może parę szybkich randek z nowymi wrogami. Dla zabawy.
Dick, pochlebiasz mi, ale nie dlatego tu jesteś.
Przeciąć więzy.
- Wprowadzić tę drugą. - Puszczaj!
Sama już idę, nie musicie mnie ciągnąć.
- Nell. - Dick.
O Boże.
- Mama? - Witaj, kochanie.
Tak!
To co pijemy, panowie?
Mogę zasugerować przednią whisky? Wyrosną ci od niej włosy na klacie.
A może coś mocniejszego?
Spirytus medyczny, tak? Wyrosną ci od niego włosy na włosach.
Dobra, byku. Może coś jeszcze mocniejszego?
Czysty etanol.
To cię zabije.
Wszystko to brzmi okropnie. Nie możemy napić się piwa?
A może tego?
Południowoamerykański rum Skorpion.
Przynajmniej tak mi się wydaje.
Butelka nie ma etykietki, bo gorzelnicy oślepli.
Idealny.
Dzięki, Mała Karen.
Smacznego.
Za Tommy’ego.
Będę wam szefował... doskonale.
- Bardzo dobry. - Miał być niby mocny.
Jest!
Znowu!
Na pewno jesz dużo owoców, skarbie?
Jesteś okropnie blada.
Tak, bo ktoś mnie porwał.
Boże, czemu zawsze musisz to robić?
Jak mam cię zobaczyć? Nie odwiedzasz mnie.
Wciąż nie wierzę, że to twoja mama.
No dalej, powiedz to.
„Twoja mama rządzi Syndykatem. Jest bardzo ważna.
Nigdy jej nie dorównasz”.
Właśnie dlatego uciekłam z domu.
Nie o to mi chodzi.
Jak może być twoją mamą? Wyglądacie na ten sam wiek.
Och, Turpin. Rozumiem, co robisz.
Przestań.
Właśnie. Możesz, proszę, przestać flirtować z moją matką?
To jasne, że chce cię zabić.
Nie chcę go zabijać, żabko. Tak się składa, że jestem jego fanką.
Każdy ma słabości.
Dick Turpin, bohater literacki. Czytam wszystkie broszury.
Ale przyznam, że ich okładki nie oddają ci sprawiedliwości.
Zawsze to mówię. Moja fryzura ma za mało ikry.
Zdecydowanie za mało.
O Boże. Poddajcie mnie torturom. Teraz, proszę.
W sumie dlatego cię tu sprowadziłam.
Witaj w Syndykacie.
Nasza organizacja kontroluje prawie całą przestępczość w kraju.
Porywaczy w Kornwalii, włamywaczy w Berkshire
i każdego agenta nieruchomości w Anglii.
To pasuje. Wiedziałem, że są nikczemni.
Ale to nie wszystko.
Jesteśmy dumni z naszych oddolnych programów,
które kształcą kolejne pokolenie przestępców.
Jaki jest morał tej opowieści?
Wspierajmy lokalny biznes.
Byłeś blisko, Edwardzie. Ale nie. Ściągajmy haracz od lokalnego biznesu.
Rany. To miejsce jest prawie tak niezwykłe jak ty.
Dziękuję.
Mój dziadek zbudował je gołymi rękami.
To nieprawda.
Miał ekipę 40 budowniczych.
Tak, ale musiał cały dzień ich chłostać.
Cudowna etyka pracy.
Czego więc konkretnie ode mnie chcesz?
Żebyś do nas dołączył, Dick.
Wspólnie możemy zrobić z ciebie legendę.
O Boże.
Jeszcze jeden, panie „Sliverslides”?
Przykro mi. Wasz plan upicia mnie nie zadziała.
Zamieniłem wysokie procenty na starą dobrą aguę.
Wiedziałeś, że cię wkręcamy?
Koniec.
- Koniec! - Czekajcie!
Uspokójcie się. Siadajcie.
Będziemy w jednym gangu i myślę, że jesteście cholernie fajni.
Opowiedzcie mi o sobie.
Moose, byłeś kiedyś zakochany?
Raz.
W krawcowej z Sidcup.
Zalecaliśmy się latem i pobraliśmy wiosną.
Nie byłem dość dobry.
Uciekła z miejscowym handlarzem nabiału.
Nie jestem teraz w stanie powąchać brie, nie pogrążając się w żalu.
Honesty, a ty? Masz jakieś sekretne pasje?
Piszę wiersze.
- Nie piszesz. - Piszę. Mam tu jeden.
Wstań i go przeczytaj.
- Teraz? - Tak.
„Lubię pisać wiersze,
ale zastanawiam się, czy kiedykolwiek
się w tym polepszę...
- ek”. - Niesamowite.
- Piękne. - Świetne. Dziękuję bardzo.
Słuchajcie. Muszę spytać.
Czy Dicka kiedykolwiek to ciekawiło?
A może liczy się tylko on?
Gdybym ja był szefem, wszyscy bylibyśmy w broszurkach.
Zastanówcie się.
I nie musicie prosić o rachunek.
Już zapłaciłem.
Dzięki, Tommy.
Rany. Stek.
- Jestem w sumie... - Weganinem. Wiem.
To miks pieczarek i chlebowca.
- Pewnie zatruty. - Ojej, kochanie.
Raz próbowałam cię zatruć.
Ciągle do tego wracasz.
Do rzeczy.
Chcę ci pomóc, Dick.
Pieniądze, zasoby, kosmetyki do włosów. Co tylko chcesz.
Masz już sporo przestępców. Po co ci on?
- Jest dziadowski. - Nie jestem dziadowski.
No, w sumie jestem.
Ale jesteś też celebrytą, co znaczy, że głupi ludzie,
o dziwo, lubią być przez ciebie okradani.
Nie do wiary.
Dysponuję czarem, który podoba się mamom.
A gdybym pomogła twojej legendzie roznieść się daleko poza Hempstead?
- Dokąd? Colchester? - Jeszcze dalej.
Nie mówisz o Norwich?
Raczej o całym świecie.
Przez co rozumiem Brytanię i jej kolonie.
Mogę zrobić z ciebie gwiazdę.
Musisz tylko... złożyć podpis.
Sam nie wiem, lady Helen. To się wydaje trochę... złe?
Jasne, że jest złe. Ona jest zła.
Nie dramatyzuj, skarbie.
Wszyscy jesteśmy trochę źli. Dzięki temu jest fajnie.
Schlebiasz mi, ale po wszystkim, co widziałem,
zrozumiałem, że do szczęścia nie potrzebuję sławy ani fortuny.
Wystarczy mi gang.
I czasem tajski masaż.
Dlatego odmawiam.
Nell, musimy wygrać pojedynek. Chodźmy.
Nie puścisz nas, nie?
W takim razie... w nogi.
- Tak. - Okropne maniery.
Tommy? O co tu chodzi?
O Boże. Pracuje dla ciebie.
Oczywiście.
Miał być prezentem.
Kimś do pokonania w cudownie emocjonującym pojedynku.
Ale skoro jesteś na to za dobry, przejdę do planu B.
Tommy wygra walkowerem.
Kiedy jutro się nie stawisz, okrzykną cię tchórzem.
Tommy zostanie bohaterem broszury
i wszystko, co twoje, będzie jego.
Czyli moje.
Pytanko. W sobotę jesteś wolna? Lubisz włoską kuchnię?
- Zabrać go. - Chętnie cię zabiorę.
Może kuchnia etiopska?
Tapas? Małe dania, co rusz nowe.
Gang na pewno puści ci to płazem.
Uwaga, sarkazm. Nie puści!
Puści, Eleanor.
Bo jeśli ich do tego nie zmusisz,
to go zabiję.
A teraz, proszę, wykąp się i zrób sobie makijaż.
Wyglądasz, jakbyś spała w lesie.
Wiesz, że tam śpię.
Do środka, robaku.
- Hej! - Cicho.
Nawet nie wiem, jak zamówić obsługę hotelową.
Minibar?
Zaczynam się martwić. Gdzie Dick?
DO BOJU, DICK!
Nie musi upiększać się snem. Już jest piękny.
Witamy w Rookwood Towers na dzisiejszym pojedynku.
Tommy Silversides kontra Dick Turpin,
znany też jako Przybysz z przyszłości!
Panie, chyba ustaliliśmy, że nie pochodzi z przyszłości.
Ale był kurczakiem?
Tak. Według broszur był kurczakiem.
Kurczak z przyszłości.
No proszę.
Gdzie Turpin i jego bzdurki?
Będzie Tu-rpin czy Tam-rpin?
Czy Turpin to tur mim?
Mogę tak długo.
Czekajcie!
Słuchajcie, mam wieści.
Dicka Turpina nie ma.
Nie żyje.
Nie!
- Wyjechał. - Spokojnie, Moose.
Zostawił ten list.
„Drodzy Nell, Moose i Honesty.
Obawiam się, że do siebie nie pasujemy.
Chcę spotykać się z innymi gangami”.
Chciałam przeczytać to na osobności.
Za późno. Już zacząłem.
„Moose, za duża z ciebie przylepa”.
Wiedziałem, że potrzebuje więcej przestrzeni!
„Honesty, rozumiem cię tylko w połowie”.
Której połowie?
No której?
„A ty, Nell, mnie onieśmielasz, bo we wszystkim jesteś doskonała”.
- Właśnie. - „Wszyscy jesteście dziadowscy,
poza Nell,
i nie warto za was umierać.
Poza tym nie cierpię Hempstead.
Żegnam na zawsze. Dick Turpin”.
Ogłaszam zwycięzcą Tommy’ego Silversidesa!
Jest nowym rozbójnikiem Hempstead!
A teraz macie dziesięć sekund, żeby opuścić moją ziemię.
Dziesięć, dziewięć...
Tommy! Bogu dzięki.
Coś jest nie tak. Dick nigdy by nas nie zo...
Przestań się w końcu mazać, ty ciemny tępaku.
- Co? - Pracujecie teraz dla Tommy’ego.
Czas na Tommy’ego.
...raz!
Napisy: Marzena Falkowska