Έχεις δυο λεπτάκια για μερικές ερωτήσεις;
- Με έχεις δέσει, οπότε, ναι. - Τέλεια.
Θα μπορούσα να κάνω κάτι καλύτερα για να βελτιώσω την εμπειρία της ληστείας σας;
Θα μπορούσες να πυροβολήσεις προειδοποιητικά.
Θα ήταν πιο τρομακτικό από τον χορό με τα κρόσσια.
- Φυσικά! - Αγνόησέ τον, Ντικ. Εμένα μ' άρεσε!
Κι ο πυροβολισμός θα έπιανε.
- Όνεστι, να προειδοποιείς. - Αυτή ήταν η προειδοποίηση. Γι' αυτό.
Θεούλη μου.
Ντικ, άσε τις φιλίες με τον αμαξά κι έλα εδώ.
Δεν κάνω φιλίες, Νελ. Ζητάω τη γνώμη τους. Προσπαθώ να βελτιωθώ ως ληστής.
Συγγνώμη, δυο ερωτήσεις ακόμα.
Βασικά, ας τα συμπληρώσεις εσύ. Ορίστε. Μολύβι. Το θέλω πίσω.
Κηρύσσω την έναρξη της συνάντησης του Συνδικάτου.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Φίλιπ, εσένα δεν σε εκτέλεσα τις προάλλες;
Όχι, δεν νομίζω, κυρία μου.
Καλά, λοιπόν.
Ας πούμε για τις παρανομίες.
Λοιπόν, φαίνεται ότι... Όχι, συγγνώμη.
Αδύνατον να συγκεντρωθώ. Μπορούμε απλώς να...
Όχι, σας παρακαλώ. Όχι. Έχω τρία όμορφα παιδιά.
Το ένα έχει και φοβερή προσωπικότητα.
Ευχαριστώ.
Φαίνεται ότι εκλάπη μια άμαξά μας γεμάτη κλεμμένο χρυσάφι.
Αυτά δεν πρέπει να γίνονται, σωστά;
Αυτό είναι απαράδεκτο. Ποιο κωθώνι εδώ μέσα το επέτρεψε αυτό;
- Εσύ. - Τι; Αλήθεια;
Η ληστεία έγινε στο Χέμπστεντ. Εκεί δεν είναι η περιοχή σου;
Το Συνδικάτο σε όρισε αρπαγέα ληστών για να εξασφαλίζεις τα κλοπιμαία μας.
Αν δεν μπορείς, ίσως πρέπει να αντικατασταθείς.
Έχεις 24 ώρες να βρεις τον χρυσό και τους υπεύθυνους. Αλλιώς...
- Είμαι σαφής; - Απόλυτα.
Μόνο ένας είναι αρκετά άμυαλος για να κλέψει το Συνδικάτο.
Ναι!
Επιτέλους. Μια επιτυχημένη ληστεία χωρίς καμία συνέπεια.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΣΕΞ
ΟΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΕΠΙΝΟΗΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΝΤΙΚ ΤΕΡΠΙΝ
Εντάξει. Δεν μπορώ να είμαι 100% βέβαιος, αλλά νομίζω πως είναι χρυσάφι.
- Ναι! - Λογικό, αφού το γράφει σε κάθε ράβδο.
- Ναι. - Αληθινό χρυσάφι.
Υπάρχουν άπειρες δυνατότητες.
Να το λιώσουμε και να το κάνουμε καπελάκια ληστών, ως εμπόρευμα.
Το μυαλό σου είναι ένα δημιουργικό ηφαίστειο.
Ακούστε και μια άλλη τρελή ιδέα.
Να το πουλήσουμε για χρήματα για να πάρουμε φαγητό και να επιβιώσουμε.
Δύσκολη απόφαση, γιατί μ' αρέσουν τα καπέλα.
- Αλλά κι η επιβίωση είναι ωραία. - Ψηφίζω εμπόρευμα.
Συγγνώμη, σας προσέχω. Απλώς αυτό το μέρος είναι απίστευτο.
Από δω η Ελάιζα. Γράφει για μας. Χτίζει τον μύθο μας.
Μυρίζεις τέλεια.
- Γεια. Μάγος Κρεγκ. - Γεια.
Ντικ, κάθε ληστής θα σκεφτόταν να πουλήσει το χρυσάφι.
- Αλλά εσύ έχεις εναλλακτική σκέψη. - Ναι, θέλουμε μια πρωτότυπη ιδέα.
Θα αγοράσω εγώ λίγο. Κάνω ένα ειδικό πρόγραμμα αλχημείας,
όπου μετατρέπω το χρυσάφι σε τι λέτε; Σε μολύβι.
Το αντίθετο δεν πρέπει να γίνεται;
- Θεέ μου. Πέταξα πολλά λεφτά. - Το βρήκα. Πάμε αλλού να το πουλήσουμε.
Έτσι, θα βγάλουμε πάλι λεφτά, αλλά θα κάνουμε και μια ωραία εκδρομή παρέα.
Το ηφαίστειο ξανασκάει!
Καταπληκτική ιδέα. Πού θα πάτε;
Όνεστι, πού είναι το μεγάλο μέρος όπου μεγάλωσες;
Με τη γέφυρα και το ποτάμι.
Φτάσαμε. Λονδίνο! Εδώ που οι δρόμοι είναι στρωμένοι.
Ερχόμενοι από το Χέμπστεντ, είναι εντυπωσιακό.
Μ' αρέσει πολύ! Απίστευτα είναι!
Θέλω να δω το θέατρο, τον καθεδρικό, τα λαμπερά μπουντρούμια του Λονδίνου.
Αυτός εκεί πουλάει αστεία καπέλα!
Να τοι! Μαμά! Μπαμπά!
- Όνεστι! Αγάπη μου! - Να τος. Παιδί μου.
Εσύ θα είσαι ο Ντικ Τέρπιν.
- Σε διαβάζουμε στις αφίσες καταζητούμενων. - Σιγά το πράγμα.
Έχουμε κρατήσει όσες έφτιαξε ο Όνεστι από μικρούλης.
Εδώ είναι επτά ετών. Πολύ γλύκας!
Μαμά! Με κάνεις ρεζίλι στη συμμορία μου.
Αν δεν είχε τόσο υποστηρικτικούς γονείς, δεν θα ήταν σήμερα διαβόητος εγκληματίας.
Επί τη ευκαιρία, μήπως ξέρετε κανέναν που να θέλει να αγοράσει χρυσάφι;
Άσ' το πάνω μου. Θα ρωτήσω διακριτικά.
Ντέρεκ!
Ξέρεις κανέναν που να θέλει κλεμμένο χρυσό από τον Ντικ Τέρπιν τον καταζητούμενο;
- Πόσο χρυσάφι; - Πόσο;
- Γύρω στις 100 ράβδους. Αν... - Έχουν 100 ολόκληρες ράβδους!
Εκατό ράβδους; Θα θησαυρίσουν! Θα δω τι μπορώ να κάνω!
Κάθι, ξέρεις κανέναν που να θέλει λίγο χρυσάφι;
- Το γνωστό "από στόμα σε στόμα". - Ναι. Από στόμα σε στόμα.
- Οι υπόλοιπες πού είναι; - Έρχονται. Το έχουν αναλάβει οι καλύτεροι.
Κάνω παράδοση.
Αυτό το κιβώτιο, που δεν έχει χρυσάφι,
θα το παραλάβει ο γιος μου, που δεν είναι ληστής.
- Κατάλαβες; - Φυσικά.
Κοίτα. Ο Ντικ στον τοίχο.
- Ωραία. - Γιατί βοηθάμε τον Ντικ;
- Εσύ δεν ήθελες να γίνει ληστής. - Μου υποσχέθηκε το 5% από το χρυσάφι
για να το ξοδέψω στην εξωτική κρεαταγορά του Λονδίνου.
- Εννοείς... - Ακριβώς, Μπένι.
Θα φάμε μπιφτέκια καμηλοπάρδαλης, κροκέτες ζέβρας, παϊδάκια χιμπατζή...
Ακούστε. Βρήκα αγοραστή, οπότε έκλεισα μια ύποπτη γωνιά για να συναντηθούμε.
Την έχουμε μόνο έως τις 02:30.
Μετά θα έρθουν έξι άτομα για μια συμφωνία με όπιο.
Αναλαμβάνω εγώ. Είμαι ξεφτέρι στις διαπραγματεύσεις.
- Μάλλον. Δεν το έχω ξανακάνει. - Δεν θα χρειαστούν διαπραγματεύσεις.
Γεια σου, Τέρπιν.
Ουάιλντ. Κρίστοφερ, δεν κοιμάσαι ακόμα; Τι κάνετε εσείς εδώ;
Πεταχτήκαμε στην πόλη για μερικά ψώνια. Όχι, μισό λεπτό.
Σας παγιδεύω. Προφανώς.
- Φύλακες, πάμε! - Ψυχραιμία.
Ψυχραιμία!
Δεν γλιτώνετε.
Είστε περικυκλωμένοι.
Αλήθεια είναι αυτό.
Εκτός αν προέβλεψα την παγίδα σου, δωροδόκησα τους φύλακές σου
και τώρα, κάνοντας την ανατροπή, σε έχω περικυκλώσει εγώ.
- Το έκανες όντως αυτό; - Όχι. Φαντάσου να το είχα κάνει.
- Θα ήταν πολύ καλό. - Το ξέρω.
Άκου τι θα γίνει.
Εσύ θα με πας απευθείας στο χρυσάφι
κι εγώ θα σε πάω απευθείας στην κρεμάλα.
- Όχι πάλι. - Μπαμπά, υποσχέθηκες να φάμε παγωτό.
Καλά. Στον δρόμο θα πάρουμε παγωτό.
- Παιδιά, είμαι βίγκαν, οπότε... - Να πάρουμε παγωμένο γιαούρτι.
- Θεέ μου. Το λατρεύω! - Όχι.
- Καλά, χαλάρωσε. Θα πάρω ένα σορμπέ. - Δεν είναι για σένα το παγωτό.
Κουνήσου, αλλιώς θα σκοτώσουμε τους φίλους σου, και πρώτα αυτόν.
Ναι! Ποτέ δεν με διαλέγουν πρώτο.
Δεν είναι καλό αυτό.
Μη βιάζεσαι, αδερφέ Ουάιλντ. Θα πάρω εγώ τον Έρπειν.
Τέρπιν με λένε, με Τ. Ωραίο σακάκι.
- Ευχαριστώ, Έρπειν. - Κάνε άκρη, Γκάου.
- Ο μαυρομάλλης βλαξ είναι δικός μου. - Ναι. Αλλά αν εξαφανιζόσουν μυστηριωδώς
ή σε σκότωνε κάποιος με όπλο, το Συνδικάτο θα χρειαζόταν νέο αρπαγέα.
- Και εννοώ εμένα. Εγώ θα ήμουν αυτός. - Ναι, το κατάλαβα.
Ουάιλντ, να σου εξηγήσω. Θα σε σκοτώσω και θα σε αντικαταστήσω.
Καταλαβαίνω το σχέδιό σου.
- Τι στο... - Κάντε πέρα. Ο Έρπης είναι δικός μου.
-"Έρπης;" Τέρπιν με λένε. - Μισό λεπτό. Σάντρα, εσύ;
Γκάου! Αποκλείεται!
- Είχαμε την ίδια ιδέα. - Έτσι νομίζω.
- Να τον σκοτώσουμε... - Και να τον αντικαταστήσουμε.
Ναι. Για δες μας.
Τέλος πάντων, όπως έλεγα...
Άσ' το αυτό. Τρέχα, Κρίστοφερ. Προσέλκυσε τα πυρά τους.
Θεέ μου.
- Κι ο Ντικ; - Δεν έχουμε επιλογή.
- Πάμε! - Ναι. Τρέξτε! Σωθείτε εσ... Έφυγαν κιόλας.
Άντε. Τρέχα, ηλίθιε!
Κάτσε, το καπέλο μου!
- Μου έσωσες τη ζωή. - Δεν το είχα σκοπό.
Από δω, σβέλτα!
Κάντε άκρη! Άντε! Άκρη!
Γεια σας.
Δεν ξεφεύγεις, αδερφέ Ουάιλντ.
- Κάνε πίσω. Είναι δικοί μου. - Μα εγώ τους είδα πρώτος.
- Πρέπει να πηδήξουμε. - Είσαι τρελός; Φοράω παρισινό μετάξι.
Δεν έχουμε επιλογή. Δώσε μου 15 λεπτά να γδυθώ.
Έλα!
Θέλω να γίνω αρπαγέας.
Τώρα!
- Να πάρει. - Δεν ήταν καλή ιδέα.
Δεν τελειώσαμε.
Τέλεια. Κι άλλος νεκρός αρχηγός. Ποιος θα μου δώσει συστάσεις;
Δεν πέθανε. Το έσκασε με τον άλλον.
Μου έχει κοπεί η ανάσα. Δεν έχω ξανατρέξει τόσο.
Παραδινόμαστε! Μη με βάλετε να ξανατρέξω! Ό,τι άλλο θέλετε.
Πιάσε το όπλο. Γίνεσαι ρεζίλι.
Ο γιος του Ουάιλντ δεν είσαι; Ο Τζένιφερ;
- Κρίστοφερ με λένε. -"Κρίστοφερ με λένε".
- Τι ήταν αυτό; - Συγγνώμη. Δεν το 'χω με τα παιδιά.
- Είμαι ληστής... - Από τα 16 σου.
Πού το ξέρεις; Ποιος σ' το είπε; Με ποιον μίλησες;
Ο μπαμπάς. Με βάζει να διαβάζω τις αναφορές για να γίνω καλός αρπαγέας.
Μα εγώ θέλω να γίνω ληστής.
- Έχω φτιάξει και κάρτες με εσάς. - Κανείς δεν νοιάζεται για...
Εντάξει. Συγγνώμη, είμαι αρκετά καλή.
"Σημάδι: Επτά. Πονηριά: Οκτώ". Θρύλος.
"Πνευματώδεις ατάκες: Ένα".
Είμαι πνευματώδης. Είμαι πολύ πνευματώδης. Το πιο πνευματώδες πνεύμα σε όλη την πόλη.
Όλο τριάρια έχω.
Μόνο στην ανησυχία πήρα δέκα. Δεν ανησυχώ τόσο πολύ. Δεν είμαι ανήσυχος.
Τώρα που το λες, βέβαια, ανησυχώ μήπως είμαι ανήσυχος.
- Είσαι. - Θεέ μου. Είμαι!
Μους, άρπαξε το παιδί. Είναι όμηρος.
Πάτε στο ταχυδρομείο να φυλάτε το χρυσάφι. Εμείς πάμε να βρούμε τον Ντικ.
Έξυπνο. Χρειάζεσαι κάποιον που ξέρει καλά την πόλη.
Ακόμα στο Λονδίνο δεν είμαστε;
- Ναι. - Άψογα.
Το όπλο μου. Το πορτοφολάκι μου.
Τα κλειδιά. Ζω έναν εφιάλτη.
- Εμένα μου λες; Κοίτα εδώ μαλλί. - Μα τι λες; Είναι ολόιδιο με πριν.
- Πώς γίνεται; - Ξέρεις το στεγνό λούσιμο;
Καταλαβαίνεις από ποιον έκλεψες;
- Από το Συνδικάτο. - Μπάντα ρέγκε είναι;
Το Συνδικάτο είναι η πιο τρομερή εγκληματική οργάνωση.
- Η δική μου οργάνωση. - Απίστευτο, Τζέι-Ντογκ.
Είσαι το μεγάλο αφεντικό;
Δεν είμαι ακριβώς το μεγάλο αφεντικό το ίδιο.
- Δεν είσαι; - Είμαι εξέχουσα προσωπικότητα.
Αλλά όχι το μεγάλο αφεντικό. Κάτι σαν τμηματάρχης;
Όχι! Διευθυντής!
Κάποιος είναι λίγο εύθικτος που δεν είναι το μεγάλο αφεντικό.
Δεν είμαι εύθικτος.
Θα σου μιλήσω απλά, Τέρπιν.
Πήγαινέ με στο χρυσάφι και ίσως σε αφήσω να ζήσεις.
Εντάξει. Μόνο αν ζήσουμε καθ' οδόν μια περιπέτεια
και καταλάβουμε ότι δεν διαφέρουμε τόσο.
Δεν μένουμε απλώς στο ότι δεν θα σε σκοτώσω;
Καλά. Αλλά αν μας ψάχνουν γκάνγκστερ, λέω να μεταμφιεστούμε.
Δεν θα μεταμφιεστούμε.
Είμαστε τυχεροί που βρήκαμε μπουγάδα με τέτοια ποικιλία.
Θεέ μου. Θα πεθάνουμε.
Ντικ;
Ντικ!
Όνεστι, δεν νομίζω ότι φωνάζοντας τον Ντικ στα σοκάκια θα τον βρούμε.
Εντάξει, νέο σχέδιο. Πρέπει να μπούμε στο μυαλό του.
Αυτό είναι ό,τι χειρότερο.
Είμαι ο Ντικ.
Είμαι ληστής. Μ' αρέσουν τα γυαλιστερά ρούχα και το eyeliner.
- Έλεος. - Αλλά με κυνηγούν.
Με κυνηγούν.
Φορά χαμηλά τακούνια.
Ο άνθρωπος πονάει. Ο Ντικ πονάει.
- Πονάει δεμένος. - Και;
Είναι δεμένος με τον εχθρό που τον μισεί. Πρέπει να...
Πρέπει να χτίσουν γέφυρες. Γέφυρες.
- Γέφυρες! - Το λες σαν να καταλαβαίνω τι σημαίνει.
Έχει πάει στο ποτάμι. Έλα!
Τι συμβαίνει;
- Μπορείς να είσαι διακριτικός; - Χαλάρωσε, Τζέι-Ουίζλ, είμαι στον ρόλο.
Είμαι η αδερφή Χουανίτα Ο'Μάλι. Καλόγρια τη μέρα, ταυρομάχος τη νύχτα.
Έχω και σύνθημα. "Ολέ, ας προσευχηθούμε".
- Κι εγώ έχω σύνθημα. "Σκάσε, ζώον". - Δεν θα είναι ωραίο σε μπλουζάκι.
- Τέλειο ρούχο. Καραμελωμένο μήλο; - Ευχαριστώ.
Βλέπεις; Αν έχεις θετική ενέργεια, το σύμπαν σε ανταμείβει.
Με καραμελωμένα μήλα.
Δεν έχω χρόνο για θετική ενέργεια. Ο γιος μου είναι μόνος του.
Τώρα που το σκέφτομαι, δεν ήταν καλή ιδέα να τον πάρεις μαζί σου στις δύο το πρωί.
Πρέπει να μάθει. Κάποτε η αυτοκρατορία μου ως αρπαγέα θα γίνει δική του.
Μάλλον προτιμά ποδήλατο. Εννέα δεν είναι;
Στα έξι μου, διηύθυνα ένα παράνομο ψιλικατζίδικο και τρία πορνεία.
Κι αν εκείνος δεν θέλει; Αν θέλει να γίνει καλλιτέχνης; Ή μπαρίστα;
Ή καλλιτέχνης που δουλεύει ως μπαρίστα γιατί δεν αγοράζουν την τέχνη του;
Τον έχεις ρωτήσει ποτέ;
Γεια σου, αγάπη.
Λες να με αναγνώρισε ή απλώς μισεί τις καλόγριες;
Τρέξε!
Πάλι έχασες.
Είναι πολύ άδικο. Πώς να κερδίσω όταν μου πέφτω όλο εγώ;
Είμαι ο χειρότερος. Δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ.
Θα έπρεπε να ψάχνω τον Ντικ με τις τέλειες φαβορίτες.
- Μια χαρά θα είναι. - Το ξέρω.
Αλλά καλά τα λένε οι κάρτες σου. Ανησυχώ.
- Πού να καταλάβεις. - Κι ο μπαμπάς μου λείπει.
- Μάλλον είναι παρόμοιο. - Πάμε για περιήγηση να ξεχαστούμε.
Ο μπαμπάς δεν μ' αφήνει ποτέ να διασκεδάσω.
Πολύ θα το ήθελα, μα πρέπει να φυλάμε το χρυσάφι.
Είσαι το ίδιο βαρετός μ' εκείνον.
Δεν είμαι βαρετός. Είμαι πολύ συναρπαστικός.
Και γιατί έχεις μόνο τρία στη συναρπαστικότητα;
"Και γιατί..."
Τώρα θα δεις ποιος είναι βαρετός. Έλα. Ας πάμε να το κάψουμε.
Μην ξεχάσεις το παλτό σου. Κάνει ψύχρα. Πάμε, Κρίστοφερ.
Κοίτα, το μαντίλι του Ντικ. Θα πήδηξε στο ποτάμι.
Στην καλύτερη, είναι σύμπτωση. Και να έζησε, δεν ξέρουμε πού έχει ξεβραστεί.
Ξέρω πώς θα μάθουμε.
Όχι!
Ερχόμαστε, Ντικ!
Εντάξει. Κρυώνω, είμαι βρεγμένος, το μακιγιάζ έχει γίνει χάλια.
Είναι χαμένος.
Είναι κουρασμένος.
Είναι...
Θεέ μου. Μεταμφιεσμένος!
Έχει μεταμφιεστεί!
Κοίτα!
Τα ρούχα του Ντικ.
Από δω πήγε.
Είμαι έξαλλη που αυτό αποδίδει.
Ξέρω πού είμαστε. Εδώ μέσα.
- Νικητής, ο Άλμπιον Αλφ! - Μια κρυφή λέσχη μάχης. Τέλειο.
Ακολουθεί η ομάδα βετεράνων γυναικών.
Στοιχηματίστε στον αγώνα της Χέλκατ Χίλντα...
κόντρα στην Ντόρις δε Ντιστρόιερ!
Τι κάνεις;
Έχω καλό προαίσθημα για την Ντόρις. Έχεις πέντε σελίνια;
Ξέρω πού θα βγάλουμε τις αλυσίδες. Έλα!
Ο ιδιοκτήτης είναι πελάτης μου.
Με αντάλλαγμα μια μικρή αμοιβή, του παρέχω ένα πλήρες σχέδιο προστασίας.
- Από ποιον; - Από μένα, κυρίως.
- Κάπου εδώ μέσα θα 'ναι. - Δες στο πάνω συρτάρι.
Σκάσε. Ξέρω.
- Ψάξε στο κάτω συρτάρι. - Θα τα ψάξω όλα.
Αυτό ψάχνετε;
Έχεις θράσος που έρχεσαι εδώ, Ουάιλντ.
- Καλησπέρα, αδερφή. - Όλα, σενιόρ.
Αν θυμάμαι καλά, την τελευταία φορά που σε είδα,
μου έκοψες τον αντίχειρα.
Μου χρωστούσες λεφτά. Τι να έκανα;
Εξάλλου σ' τον ξανάραψα.
Ναι, στο λάθος χέρι.
Μια δουλειά ήταν. Βγάλε μας τις αλυσίδες και θα σου τον ράψω στο σωστό χέρι.
Δηλαδή, στο δεξί.
Μετά από όσα έχεις κάνει για μένα...
μετά χαράς να βοηθήσω.
Και τώρα η κεντρική μάχη.
Στην κόκκινη, και σύντομα πολύ πιο κόκκινη, γωνία,
ο Τζόναθαν Ουάιλντ και η αδερφή Χουανίτα Ο'Μάλι.
Στην μπλε γωνία,
ο Τζακ "Άιρον Φιστ" Μπρότον!
Τον έχω ακουστά. Πρέπει να είναι καλός.
- Έχει σιδερένιες γροθιές. - Το ξέρω.
Φρικτό ατύχημα τήξης.
Μόλις δώσω το σύνθημα, ξεκινά ο αγώνας μέχρι θανάτου.
Νικητής θα είναι όποιος δεν πεθάνει.
- Ας τον αφήσουμε να νικήσει. - Τι; Είναι αγώνας μέχρι θανάτου, ηλίθιε.
- Τρία, δύο, ένα. - Δύο, ένα.
Τρέξε!
Όχι πυροβολισμοί στο ρινγκ του θανάτου.
Ναι.
- Τι κάνεις; - Δεν θα πεθάνει ο φίλος μου.
- Δεν είμαστε φίλοι. - Εδώ κατεβαίνεις.
- Αυτό σημαίνει ότι θα σε σκοτώσω. - Πόσες φορές... Το ξέρω.
- Και θα σ' αντικαταστήσω. - Καταλαβαίνω το σχέδιό σου, λέμε.
Σιωπή.
Τι περιμένετε, ηλίθιοι;
- Τρέξτε! - Είχα καλό προαίσθημα για σένα, Ντόρις.
Μη χαθούμε, ναι;
Θα ζήσουν.
Μιας και τον κυνηγά όλος ο υπόκοσμος, ίσως δεν είναι καλή ιδέα να ντυθείς Ντικ.
Νελ, με βοηθάει να μπω στο μυαλό του.
Δοκίμασέ το και θα δεις!
Καλά.
- Ναι. - Το 'χω.
- Είμαι ο Ντικ. - Ναι.
- Περιφέρομαι σαν ηλίθιος. - Τέλεια.
Πιθανότατα λέω κουταμάρες. Για πλέξιμο, φιλίες, βιγκανισμό.
Θέλουν να με σκοτώσουν,
μα είμαι τόσο παλαβός, που μάλλον θα σταματήσω να φάω.
Γιατί να βιαστώ ή να κάνω κάτι σωστά;
Είμαι γοητευτικός, καλόκαρδος, ευγενικός, αλλά αυτό είναι άσχετο.
Θεέ μου. Στάσου.
Μια τρύπα από σφαίρα.
Βλέπεις;
- Δες εδώ. - Αμάν.
Κάποιος σκότωσε το καραμελωμένο μήλο. Ξέρεις τι θα πει αυτό;
- Μισούν τις φθινοπωρινές λιχουδιές; - Είμαστε σε καλό δρόμο.
- Ή αυτό, ναι. - Ναι.
Δεν το πιστεύω ότι το λέω, αλλά...
Να συνεχίσουμε.
Ναι! Πάμε.
Ευτυχώς υπήρχε ράφτης δίπλα. Δες τα ρούχα μου.
- Έλεος. - Βρήκα κι αυτά για να σε ράψω.
- Το έχεις ξανακάνει; - Δεν θα το 'λεγα. Έχω κάνει μεταποιήσεις.
Το ίδιο είναι περίπου. Μάλλον θα κάνω κρυφή βελονιά.
Ναι, αυτό θα πονέσει λίγο. Θες να μου μιλάς; Για να ξεχαστείς.
- Σίγουρα έχουμε πολλά κοινά. - Δεν έχουμε τίποτα κοινό.
Αλήθεια; Το αγαπημένο σου φαγητό; Εμένα, ψητό κουνουπίδι.
Εγώ τρώω πάντα κρέας κι έχω πολλά σφαγεία.
Καλά. Αγαπημένο ποτό; Έχω αδυναμία στο λικέρ από αφροξυλιά.
Πίνω νερό και ρούμι, ποτέ για απόλαυση.
- Σ' αρέσουν τα σκαντζοχοιράκια; - Τα σιχαίνομαι.
- Κι εγώ. - Μπλόφαρα. Βασικά, τα λατρεύω.
- Όσο πιο γλυκά, τόσο το καλύτερο. - Κι εγώ. Διπλή μπλόφα.
Το 'ξερα ότι είχαμε κάτι κοινό κι αυτό είναι τα σκαντζοχοιράκια.
Έλα, παραδέξου το. Κάπου βαθιά μέσα σου κρύβεται ένας ονειροπόλος σαν εμένα.
Ίσως κάποτε υπήρχε ένας ονειροπόλος.
Μα η ζωή έχει τον τρόπο να κάνει θρύψαλα τα όνειρα
μέχρι να μείνει μόνο η κακία που σε βοηθά να επιβιώσεις.
Λίγο ζοφερό. Εντάξει, τελείωσα. Πώς είναι;
Δεν θέλω να το πω, αλλά μάλλον σου οφείλω ένα ευχαριστώ.
Μη μ' ευχαριστείς, Τζέι-Ντογκ. Είμαστε ομάδα.
Πάμε να βρούμε το χρυσάφι, τη συμμορία μου και τον γιο σου.
Τον Κρίστοφερ, βέβαια.
Το Λονδίνο δεν είναι μέρος για μια ευαίσθητη ψυχή.
Χωρίς τον μπαμπά του μαζί, θα έχει παραλύσει από φόβο.
Περνάω τέλεια. Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω σαν εσένα.
Να είσαι πολύ κακός μαθητής και ποιος ξέρει τι θα σου συμβεί.
Το αίμα σταματά εδώ. Δεν βλέπω πτώμα. Άρα, δεν τον σκότωσαν.
- Ναι. - Κοίτα.
- Βελόνα και κλωστή; - Στοιχείο.
Φυσικά, ναι.
- Συγγνώμη, γιατί; - Βελόνα. Τη χρειάζεται.
- Και τι άλλο χρειάζεται; Κλωστή. Κίτρινη. - Μάλιστα.
- Σχεδόν ίδια με το χρυσαφί. - Ναι.
Είναι κοντά στο χρυσάφι. Πήγε να βρει χρυσάφι. Ναι.
Ξέρουμε κάποιον που έχει χρυσάφι;
- Εμείς έχουμε. - Ναι, Νελ!
- Είσαι διάνοια. - Εσύ είσαι διάνοια.
- Αλήθεια; - Βασικά, όχι.
Δεν ξέρω τι είσαι, αλλά... Πάμε.
- Ναι. Πού είπαμε ότι πάμε; - Στο ταχυδρομείο!
Να το.
Προς τέρψιν των ματιών σου.
Συγγνώμη, λάθος κιβώτιο.
Προς τέρψιν των ματιών σου.
Κόκκαλο για παπούτσια; Προς τέρψιν των ματιών σου.
- Πολύ αστραφτερό. - Γεια, αγάπη.
Πάλι εγώ. Ξέρω ότι διέκοψα μια τρυφερή στιγμή,
αλλά πρέπει να σε σκοτώσω στα γρήγορα. Μια στιγμή θα κάνω. Ναι;
Ναι; Δες εδώ.
- Ρεζιλεύτηκες λιγάκι, έτσι; - Ξέχασα ότι είμαι χάλια σ' αυτό.
Να πάρει!
Ή μήπως δεν είμαι; Είμαι. Αυτό ήταν κωλοφαρδία.
Πρόσεχε. Δεν ξέρω αν το έχεις καταλάβει, αλλά σημαδεύεις εμένα.
- Με προδίδεις. - Γιατί να παραδώσω το χρυσάφι
ενώ μπορώ να σε σκοτώσω και να πω ότι δεν το βρήκα;
Γι' αυτό το ενορχήστρωσα όλο αυτό.
Όλο; Και τον Γκάου και τη Σάντρα που μας κυνηγούσαν;
- Καλά, όχι αυτό, αλλά... - Τη βουτιά στο ποτάμι;
- Όχι, ούτε αυτό. - Τη λέσχη μάχης; Θα σου κόστισε πολλά.
Σχεδίασα το γενικό πλάνο. Να σε σκοτώσω και να πάρω το χρυσάφι.
Και η σχέση μας;
- Ήταν ανεπιτυχής. - Αυτό πιστεύεις;
Ναι, η σχέση μας ήταν ανεπιτυχής, κι αυτό το απεχθάνομαι.
Αντίο για πάντα, Ντικ Τέρπιν.
Αρπαγέα κλεφτών!
Δεν αρπάζεις τα χέρια σου μακριά του;
- Τι; - Καλά, δεν είμαι πνευματώδης.
Κάντε πίσω μην του τινάξω τα ηλίθια μυαλά στον αέρα.
Ήταν μια υπέροχη μέρα. Τα καπέλα πολύ αστεία.
- Ήταν απίστευτα. - Τι συμβαίνει;
Θέλει να του τινάξει τα ηλίθια μυαλά στον αέρα.
- Όχι, αγαπώ τα ηλίθια μυαλά σου. - Σταματήστε με τα ηλίθια μυαλά μου.
- Κρίστοφερ, τι κάνεις; - Χάθηκε στο Λονδίνο.
- Κι έπρεπε να τον προσέχω. - Εννοείς, να με πάρεις όμηρο.
- Εννοώ, να τον πάρω όμηρο. - Αν τον πειράξεις,
το ελάχιστο μυαλό του Ντικ θα γίνει χαλκομανία.
Τι; Και μετά θα γίνω εγώ αρχηγός; Απαίσιο ακούγεται.
Καθόλου!
Ο Τζένιφερ από την άλλη είναι το μοναχοπαίδι σου.
Λες να με νοιάζει περισσότερο ένα παιδί από 100 ράβδους χρυσού;
Θα κάνω άλλον γιο. Κάποιον που θα κάνει τα μαθήματά του τις Πέμπτες.
Που δεν θα ξεχνάει τα γυαλάκια της κολύμβησης.
Και που θα θυμάται τι του έχω μάθει για τις ομηρίες.
Κρίστοφερ, συναγερμός!
Ρεζίλι.
Άσε με να φύγω.
Κι εμένα θα μου λείψεις, ονειροπόλε. Πέρνα λίγο χρόνο με τον γιο σου.
Συγγνώμη που δέσαμε τον μπαμπά σου και σε απειλήσαμε.
Δεν πειράζει. Αυτά κάνει ένας ληστής.
Πάρε.
Δέκα για τη συναρπαστικότητα.
Έρχεται.
Δεν θέλω να κολακεύω κάποιον αν δεν έχει πεθάνει,
αλλά μάλλον ήσουν επαρκής σήμερα.
Ευχαριστώ. Ό,τι πιο γλυκό μου έχεις πει.
- Μην το επαναλάβεις. - Εντάξει.
Γιατί έχεις μούτρα, Μους; Πέρασες πολύ ωραία.
- Να ερχόμαστε πιο συχνά. - Ναι, ωραία πέρασα.
- Αλλά νιώθω σαν να έχασα έναν φίλο. - Κι εγώ το ίδιο.
Έχουμε ακόμα το χρυσάφι και ξέρω τι θα το κάνουμε.
Ναι!
Ράτκλιφ, 100 ράβδους χρυσού στην Ντόρις.
Πιστέψτε με, είναι η απόλυτη αγριόγατα.
Πάμε, Ντόρις.
Τζόναθαν Ουάιλντ, αν είναι δυνατόν. Δεν βρήκες το χρυσάφι μου!
Και, σύμφωνα με αυτό το βιβλιαράκι, συνωμότησες για να προδώσεις το Συνδικάτο.
Ανακρίβειες. Οι δημοσιογράφοι είναι οι πραγματικοί εγκληματίες.
Στο εξής, δεν επιτρέπεται να συμμετάσχεις
σε καμία εγκληματική δραστηριότητα στη χώρα.
- Ούτε σε μικρή απάτη; - Ούτε σε ληστεία πορτοφολιού.
Πολύ θλιβερό. Αντίο, λοιπόν.
Αφήστε με, καθίκια.
Στα τσακίδια, Ουάιλντ.
Μπαμπά;
Ίσως είναι ώρα να κρεμάσω την κρεμάλα μου και να γίνω πιο ενεργός πατέρας.
Σου πήρα αυτό.
Πάμε σπίτι, Κρίστοφερ.
Να σχεδιάσουμε τον θάνατο του Ντικ Τέρπιν.
Αστειεύομαι. Πάμε για παγωτό.
Ο ΝΤΙΚ ΤΡΕΧΕΙ ΤΟΝ ΟΥΑΪΛΝΤ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ
Όσο για τον Τέρπιν, ας του στείλουμε ένα μήνυμα.
Σταυρόλεξο!
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού