รู้มั้ย...
ฉันชื่นชมความภักดีของแกนะ
มันน่าชื่นชมมาก
แต่บางทีก็เหนื่อยเหมือนกัน
แล้วตอนนี้แก...
ดูเหนื่อยนะ
ตอนออกจากคุก ผมปฏิญาณว่าจะไม่กลับไปอีก
แต่ชีวิตผมก็โคจรไปเจออะไรคล้ายๆ คุกตลอด
เป็นคนดัง โดนตามสืบ สมองตื้อตัน
ห้องเพนท์เฮาส์ก็แค่เรือนจําลอยฟ้า
ฉันรู้นะว่าแกอยู่ข้างๆ
กลิ่นมันลอยมา ฉันรู้ว่าแกอยู่ตรงนั้น ไอ้ชั่ว
มาสิ มาเลย ไม่มีใครกลัวแกหรอก
ฉันไม่กลัวแกหรอก เข้ามา
ไอ้สายลับชั่ว เข้ามาสิวะ
มาจับกูเลย
โกหก
ขึ้นมาเร็ว มาๆ เร็วเข้า
พวกมันกลับมาแน่
พวกคุณ เรือของอาร์ตี้จม
- ว่าไงนะ นี่อัลโด้ นั่งก่อน - พวกคุณอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
งั้นไปโกซุเมลสิ ให้เพื่อนนายพาไป
ได้
ผมเตรียมรถไปเม็กซิโกซิตีให้แล้ว ไปโรงแรมโกราซอน
- ฮะ เข้าเมืองเหรอ - ใช่
ที่นั่นจะมีคนช่วยพาคุณไปชายฝั่งทะเลแคริบเบียน
สายลับเม็กซิโกเต็มเลยนะ
ผมรู้ว่ามันอันตราย แต่ก็เป็นทางเดียว
รีบออกเลย
เดี๋ยวๆ อัลโด้ๆ เพื่อน ขอโทษจริงๆ นะ
ขอบคุณจากใจ
ไม่ต้องคิดมากหรอก ไปเร็ว
เราเป็นหนี้ชีวิตคุณนะ
คุณแลกด้วยมิตรภาพแล้วไง
- ดูแลตัวเองนะ - ขอบคุณ
เราไม่ทําให้ผิดหวังแน่
ผมรู้ การปฏิวัติจงเจริญ
ไปกันดีกว่า
(15 ชั่วโมงต่อมา โรงแรมโกราซอน เม็กซิโกซิตี)
นี่ ถึงแล้ว
สวัสดีครับ
เดี๋ยวผมขอตัวแป๊บนึงได้มั้ย
เพื่อนผมมาแล้ว เดี๋ยวผมมาคุยต่อ
แกมาทําห่าอะไรที่นี่วะเนี่ย
มาทํางานต่อกับแกให้จบไง
คุณช่วยอะไรผมไม่ได้หรอก
กลับไปเถอะ
ปล่อยเขาไป
- ฉันต้องคุยกับเขา ต้องอธิบาย - เบิร์ท...
ตอนนี้ยังไม่ควร
เขาเพิ่งรู้ว่าพ่อเขาตาย
เราต้องมีเหตุผลนะ
ไว้ใจไอ้ห่านั่นไม่ได้หรอก
เราต้องจัดการกันเอง
แกนี่มันมีความสามารถ เรื่องการทําให้เพื่อนผิดหวังมากเลยเบิร์ท
ไม่รู้จักสํานึกผิดอีกต่างหาก
เรานึกว่าแกติดคุกหรือตายไปแล้ว
คันสท์เลอร์ก็ไม่รู้ว่าแกไปไหน
ตอนหลังถึงเพิ่งรู้ว่าแกไปเมาอยู่บ้านเจสสิก้า
ฉันรู้
- ฉันมันห่วย - อะไรนะ
ฉันขอโทษที่ทําให้แกต้องลําบากแบบนี้
แต่ฉันมาหาแกแล้ว
แต่มันสายเกินไปแล้วว่ะ
เดี๋ยวผมไปหารถก่อนนะ
ที่รักคะ ที่นี่ไม่ปลอดภัยนะ
ตอนเราอยู่เยลาปายังไม่รอดเลย มาที่นี่ก็ไม่เหลือหรอก
คุณอยากตายเหรอ
ไม่รู้สิ
(สร้างจากบทความของ จอชัว แบร์แมน)
โอ๊ลา
เมื่อคืนท่าทางจะหนักนะ
สายลับเม็กซิโกไม่ค่อยมีมารยาทน่ะ
ชื่ออัลโด้ใช่มั้ย
ใช่ ผมเอง
สายลับมาหาอะไรบางอย่าง
พวกเขาไม่ได้พูดดีๆ เหรอ
ก็ดี แต่ผมไม่มีอะไรจะบอกเขา
อ๋อ ฉันถามเฉยๆ น่ะ
ถามเฉยๆ
นายไม่ยอมบอกพวกเขาเหรอ ว่าฮิวอี้ พี. นิวตันอยู่ไหน
ว่านายซ่อนเขาไว้ที่นี่
ช่วยเหลือ หาทางหนีข้อหาฆาตกรรมโดยเจตนา
ซึ่งเป็นความผิดร้ายแรง ทั้งในประเทศฉันและประเทศนาย
ว่าไง ไอ้หนู โอ๊ลา
หวัดดี
ไฮไฟฟ์ๆ หมวกสวยนะ
พ่อ...
ชอบหมวกเบเร่ต์ไปได้ไงวะ
ใส่แล้วปัญญาอ่อนจะตาย
เขาอาจจะเก็บมาจากริมหาดน่ะครับ
หุบปาก
ช่างเหอะน่า
- แกด้วย ไอ้เด็กเวร - เฮ้ย ใจเย็นน่า
พวกมันไปไหน
ช่วยผมหน่อยเถอะ ช่วยผมทีนะ
ผมอยากไปโกซุเมล จ่ายสดเลย เงินดอลลาร์
ไม่ไปๆ ไม่ๆ
- ไม่ๆ - ไปเหอะ
แป๊บเดียวเอง ไปเถอะน่า
- ช่วยกันหน่อยสิ - ไม่เอา
นี่ ฮิวอี้
ขอโทษ ผมพลาดจริงๆ
ผมเกิดกลัวขึ้นมาน่ะ
คุณก็เลยเพิ่งมาที่นี่ตอนนี้
จนเราอาจจะโดนจับเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นเหรอ
ไม่ใช่อย่างงั้น ผม...
เกิดเรื่องกับครอบครัวผมน่ะ
- แต่มันไม่สําคัญหรอก ผม... - ใช่
มันไม่สําคัญ ไม่
แต่ผมเองก็พลาดเหมือนกัน
ผมไม่น่าเข้าไปพัวพันกับฮอลลีวูดเลย
แต่คุณน่ะ
ผมเคยคิดจริงๆ นะ ว่าถ้าลําบากคุณจะช่วยผมได้
ผมมาพิสูจน์ว่าผมช่วยได้
แต่ผมจะไว้ใจคุณอีกทําไมล่ะ
เพราะอะไรเบิร์ท
เพราะตอนนี้ผมไม่กลัวตายแล้ว
ผมไม่สน
ผมอุตส่าห์คิดการใหญ่ ทั้งการเมือง ทั้งความเชื่อ
จะเสือกไปเมาหลับบ้านผู้หญิง
ผมจะไปกลัวเสียอะไรอีกทําไม
ผมเสียทุกอย่างยกเว้นคุณ
ผมแค่อยากพาคุณไปคิวบา ต่อให้ตายผมก็ไม่สน
ก็ดีๆ
ขอร้องล่ะ มันสําคัญกับผมมากนะ
ดีแล้วๆ
ผมดีใจนะที่การปฏิวัติ
ช่วยให้คุณพบสัจธรรมของชีวิต
เดี๋ยว รอเดี๋ยว
ไอ้ห่าเอ๊ย
แต่ผมมีเรื่องสําคัญกว่านั้นต้องทําเบิร์ท
ผมไม่ได้มาเพื่อปฏิวัติ
คุณต่างหาก
ไร้สาระว่ะ
ไร้สาระ ถ้าผมเป็นแค่ลูกชายวอลเทอร์ นิวตันน่ะ คุณคงไม่มาถึงนี่หรอก
เราสองคนเป็นเพื่อนกันตั้งแต่วันแรก
เพราะคุณคิดว่าผมคือมัลคอล์มคนต่อไป
เพราะคุณอยากตะลุยโลก
เพราะคุณอยากเป็นจอห์น บราวน์ยุคใหม่
แต่ตอนฮาร์เปอร์ส เฟอร์รี่โดนบุก คุณกลับเผ่นแน่บเลย
คุณมาอยู่จุดนี้เพราะคิดว่าผมจะเปลี่ยนโลกได้
คุณอยากเป็นส่วนหนึ่งของมัน
ก็แค่นั้นเอง
โกหกตัวเอง
คุณไม่ต้องยกโทษให้ผมก็ได้
ไม่ต้องคุยกับผมด้วยซ้ํา
แต่เราควรจะคุยกันเรื่องไปคิวบา
พวกเราคุยกันมานานแล้ว
เตรียมตัวไปแล้ว
ผมมีเรือรออยู่ที่โกซุเมล
ใช่ ส่วนผมมีรถที่จะมารับเราไปที่นั่น
(โกซุเมล เม็กซิโก)
ขอโทษนะครับ
ผมมาหากัปตันเรือคนไหนก็ได้
ที่ขับเรือพาเราไปคิวบาได้
ฉันไม่ได้สั่งเหล้านะ แต่...
เอาเหอะ
- ดื่ม - ดื่ม
เมื่อกี้ผมบอกว่า กัปตันเรือ...
หมดตัวแล้วนะ
ไปคุยกับคนชื่อ "โจรสลัด"
กราเซียส
เขาอาจจะไม่รับแขกเท่าไหร่นะ
- เดี๋ยวฉันแนะนําให้ - ให้เงินดิ
นั่นแหละ
ฉันอยากถามแกมานานแล้ว
ถ้าจับหมอนี่ได้ จะทํายังไงกับมันวะ
ถ้าเจอมัน ฉันก็จับ
ถ้ามันหนี ฉันก็ตาม
จนกว่าเราจะตามสายลับเม็กซิโกมาจับมันได้
ฉันกะว่าจะทํางั้น
ซินญอร์... ได้ข่าวว่าพวกคุณอยากล่องเรือ
(14 ชั่วโมงต่อมา โกซุเมล เม็กซิโก)
เราต้องเข้าไปแอบในโบสถ์นั่น
เดี๋ยวๆ เราจะรู้ได้ไงว่าที่นั่นปลอดภัย
พระที่นั่นเป็นนักเทววิทยาแห่งการปลดปล่อย ที่ปกป้องผู้ลี้ภัยทุกประเทศ
อัลโด้บอกให้เราไปเจอเพื่อนเขาที่บาร์แถวนั้น
- ไปเหอะ - ไม่ๆ
ถ้าเราต้องลี้ภัยที่โบสถ์ คุณก็ต้องไปที่นั่น
ให้เบิร์ททํางานไป
- ผมจัดการเอง - น่าจะง่ายๆ เนอะ
ไม่ต้องทําอะไรเยอะ แค่ไปตกลงให้จบๆ
ไปเถอะ
ไหวนะ
เราต้องเข้าไปซ่อนในโบสถ์จนกว่าจะได้เรือ
คุณโอเคมั้ย
จ่ายสดทันที
ถ้าเรือล่มคุณต้องซื้อลําใหม่ให้ผม
ฮะ ทําไมต้องจ่าย
ทะเลคิวบามันน่ากลัว
กองทัพเรือวุ่นวายมาก มีแต่เรื่องเครียดๆ
ถ้าเรือผมล่ม ผมต้องได้เรือใหม่
ถ้าเรือคุณล่ม คุณจะรอดเหรอ
ถ้าเรือล่ม คุณต้องภาวนาให้ผมตาย ตกลงมั้ย
ตกลง
ขอให้คุณรอด
นอนที่นี่ได้เลย ปลอดภัย
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับหลวงพ่อ
เป็นอะไรคะ
คุณให้พวกเขาไปจัดการเรื่องเรือกับคนขับเรือ
แต่ให้เรามาซ่อนเหมือนหนูในโบสถ์
ผมรู้ว่าเขาพลาดแน่นอน เขาพลาดตลอด
ฉันนึกว่าคุณรู้แจ้งแล้วซะอีก
วันนั้นที่เดินลงทะเล
ฉันคิดว่าคุณรับผิดชอบการกระทําของตัวเองแล้ว
ผมรับผิดชอบ
ต่อการกระทําของตัวเอง
ก็บอกแล้วไงว่าใช่
เขาแสดงความรับผิดชอบแล้ว
ยกโทษให้เขาเถอะ
เขาไม่สมควรได้รับการยกโทษ
คุณพูดถูกนะ ฉันก็คิดว่าไม่ควรยกโทษให้เขา
ถ้าสมควร ก็ไม่ต้องยกโทษให้เขาสิ
แต่มันไม่เกี่ยวกับเขา มันเกี่ยวกับคุณ
คุณต่างหากที่โมโหและโกรธจนเครียดแล้ว
คุณอาจจะไม่รู้ตัวหรอกว่าตัวเองทําอะไร
เพราะคุณไม่มีสติ แต่คุณต้องเรียนรู้นะ
เพราะคุณต้องยกโทษให้ตัวเอง
ผมก็ไม่ควรได้รับการยกโทษเหมือนกัน
ควรสิคะ
จริงๆ
โธ่ที่รัก เมื่อไหร่คุณถึงจะเข้าใจ
ตลอดเวลา คุณเอาแต่รอให้พวกมันมายิงคุณ
เหมือนที่ทํากับเจ้าบ็อบบี้
เหมือนเฟร็ด เหมือนจอร์จ มัลคอล์ม มาร์ติน แล้วก็คนอื่น
แต่พวกมันเปลี่ยนเกมแล้ว ตอนนี้...
ตอนนี้พวกมันอยากให้เรายิงตัวเอง
พวกมันอยากให้คุณ ฉัน และพวกเราหวาดกลัว
เพราะความกลัวทําให้คนขัดแย้งกัน
แล้วฮิวอี้ที่ฉันรู้จัก ไม่เคยขัดแย้งกับใคร
ฮิวอี้ที่ฉันรู้จักเป็นนักปฏิวัติ
คุณ...
คุณไม่ถอยเลยเนอะ
เพราะรักไงคะ
ถ้าไม่เอาก็ไปซะ
ผมเอา
แต่งงานกับผมนะ
คุณขอฉันแต่งงานเพราะคิดว่าเราอาจจะไม่รอด
เราอาจจะไม่รอด
เราอาจจะตายคืนนี้ อาจจะตายบนเรือพรุ่งนี้
อาจจะตายในคิวบาอาทิตย์หน้า
ไม่ว่าผมจะต้องตายเมื่อไหร่
ผมอยากตายในฐานะสามีคุณ
คุณไม่ได้อยากแต่งจริงหรอกฮิวอี้
ทําไมล่ะ โบสถ์ก็พร้อม พระก็พร้อม
- บ้าแล้ว - คุณ...
คุณอยากให้ผมทําอะไร คลานสี่ขาเหรอ
- เขาคุกเข่ากันแค่ข้างเดียวย่ะ - ได้ งั้นจัดเลย
ไม่ต้อง ฉัน... หยุด หยุดค่ะ
ถ้าคุณจริงจัง
ก็คิดให้รอบคอบ แล้วไปซื้อแหวนให้ฉัน
แล้วค่อยมาขอฉันแต่งงานนะคะ
ได้จ้ะ
ตอนคุณถามที่โรงแรมว่าผมอยากตายเหรอ
ผมคิดนะ สงสัยด้วย
จนผมต้องถามตัวเองว่าทําไม... ทําไมผมยังไม่หยุด
เพราะ คนอื่นเหรอ เพราะเป็นความฝันเหรอ
คุณอยากปฏิวัติค่ะ
สําหรับผมมันไม่ใช่แค่การปฏิวัติมานานแล้ว
คุณต่างหากเกว็น
เหตุผลของผมคือคุณ
ผมรักคุณ
แม้แต่ตอนที่ผมไม่รักตัวเอง ผมก็รักคุณเสมอ
คุณมีค่ากับผมมาก
คุณเป็นทุกอย่าง
คุณเป็นเหตุผลของผม
คุณเป็นส่วนหนึ่งของผม ผมเลยอยากเป็นส่วนหนึ่งของคุณด้วย
ผมรักคุณ
- ถ้าจะให้ผมพูดหมด... - ไม่ต้องค่ะ
ฉันแค่อยากได้ยินคุณพูด
- คุณยังไม่ได้บอกว่าแต่งนะ - โอเค
- แต่งค่ะๆ - แต่งเหรอ
พิธีอันศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นการประกาศ
ว่าคุณสองคนจะครองรักกันไปตลอดกาล
ดังเช่นเลขแปด
ไม่มีจุดเริ่มต้น ไม่มีจุดจบ
ให้บ่วงบาศเส้นนี้
เป็นแรงบันดาลใจ
ขอให้พระเยซู พระแม่มารี และโจเซฟ...
ขอประกาศให้คุณเป็นสามีภรรยากันตามกฎหมาย
ขอยืนด้วยได้มั้ย
ผมเกลียดงานแต่งงานนะ แต่งานคุณสวยมากเลย
ผมดีใจที่ได้มาเห็น
ผมไม่มั่นใจว่าคุณอยากให้ผมร่วมงานมั้ย
ถ้าไม่อยากก็เท่ากับไม่ยกโทษให้สิ
เฮ้อ โอ้โฮ
สมัยเรียนเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม
ฉันไม่ค่อยได้ไปบาร์เส็งเคร็ง
- แม่ง - ฉันไปบ่อยกว่าเข้าเรียนอีก
ฉันเชื่อแก
สุดยอด
แกได้คิดต่อมั้ยว่าจบงานนี้แล้วจะทําอะไร
- กลับไปทํานอกเครื่องแบบเหรอ - ไม่รู้ว่ะ
ชีวิตแกอาจจะดีแล้วก็ได้
อยู่แล้ว เรื่องอะไรวะ
เจอผู้หญิงที่รัก
ใช่ครับ อายุ 36
แต่เราทําตัวเหมือนเด็ก 18 เลยว่ะ
ฉันมีแฟนแล้ว
สาวฮิปปี้
หลังจากรู้ว่าฉันทําอะไร แต่ก็ยังรักฉัน
เพราะชีวิตเป็นแบบนี้แหละ ฉันเลยอยากลืมว่าตัวเองเป็นอะไร
อยากแบบ "ช่างหัวเอฟบีไอ" แม่ง เชี่ย
ฉันเป็นอิสระ ฉัน... ทําตัวเนียนมาก
อลิซ ตอนนอนกับเขา
เป็นตอนเดียวที่ฉันผ่อนคลาย
พวกเราน่ะ บางทีหายสาบสูญยังดีกว่า
ฉิบหาย
เฮ้ย รอเดี๋ยวสิวะ แป๊บนึง
ฉันตามหาพวกคุณซะทั่วเลย
มีผู้ชายกลุ่มนึงไปที่ร้าน
บอกว่าอยากพาคนไปคิวบา
ฮิวอี้ นิวตัน
เฮ้ย ไปเหอะ
ไม่ๆ เดี๋ยว...
ไปเหอะ เร็ว
แม่ง
เราจะไปอยู่ที่ไหน
อาจจะนอนห่มผ้าอยู่ข้างถนนที่ไหนสักที่
กัสโตรกับรัฐบาลคิวบาต้องยินดีต้อนรับเรา
ให้เราไปอยู่บ้านหลังน้อยน่ารัก
ลองนึกภาพ หลังคามุงจาก
มีวิวทะเลมั้ยคะ
อือฮึ ได้ยินเสียงคลื่นทุกคืนด้วย
กลิ่นเกลือลอยมา ตอนลมพัด
ฉันมีความสุขแน่
ผมมีความสุขแล้ว ตรงนี้
ฟรีนะ
เฮ้ย ไปได้แล้ว
เร็วๆ รีบเลย สายลับเม็กซิโกมาแล้ว
สงสัยมีคนไปบอกมัน เฮ้ย ทิ้งกระเป๋าไว้
ทิ้งแม่งไว้นี่แหละ เร็ว ตามฉันมาทางนี้
มาๆ เร็ว
ฮิวอี้!
ใจเย็นๆ คลาร์ก สายลับเม็กซิโกกําลังมา
คิดว่าจับฉันได้แล้วเหรอ
ฉันเตรียมตัวเตรียมใจตายมานานแล้วเว้ย
เอาปืนลงเหอะว่ะ
ฉันพร้อมมานานแล้ว
- ฉิบหาย - หมอบเร็วฮิวอี้! หมอบ
หนี เร็ว หมอบ
ทุกคนช่วยเขาเร็ว
มาเร็ว แม่งเอ๊ย!
วิ่งไป... อย่าหยุดๆ
- ไป - ไปเลย
ให้กัสโตรจัดการต่อ
มันไม่ยิงแล้ว
(ลงใต้มา 28.96 กม.)
นี่ ห้ามแตะเชือก
- ขอโทษ - เออ ห้ามแตะเชือก
ถ้าขับไปเรื่อยๆ ก็... ก็ไปถึงฝั่งพอดี
พอถึงแคนคูน ก็เช่ารถขับกลับบ้าน
หลังจากนั้นก็นั่งเรือสองวันไปคิวบา
อีก 48 ชั่วโมงก็เป็นอิสระแล้ว
อิสระ
ผมได้ออกจากคุก
"ปล่อยฮิวอี้!"
นี่เป็นความจริง ปล่อยฮิวอี้!
ทุกคนพูดแบบนี้ แบบมีสติซะด้วย
แล้วผมก็เป็นอิสระ
แต่พวกมันยังตามจับผม ไม่ยอมหยุดเลย
ต้องทอดสมอ พวกคุณสองคนต้องลงตรงนี้
ตรงนี้เนี่ยนะ จะให้ผมกับเบิร์ทว่ายไปเหรอ
เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้แล้ว เดี๋ยวเกยตื้น
ช่างแม่งแล้ว
ช่างแม่ง ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เรา...
เราไปคิวบากับคุณแล้วกัน
ไม่ได้ คุณต้องกลับไปใช้ชีวิตของตัวเอง
กลับไปฮอลลีวูด กลับบ้าน ทําหนังต่อไป
ไม่รู้นะ ชไนเดอร์ตกกระป๋องแล้ว
ผมไม่มีพลังเหลือแล้ว
ไม่ใช่คุณสิ
ทุกคนต้องสร้างความตระหนักรู้ ทําให้คนพร้อมลุกฮือ
อะไร เปลี่ยนโลกเหรอ
ผมเชื่อ ผมเชื่อว่าเราต้องเปลี่ยนทุกอย่าง
เอ้า...
งั้นก็ต้องลาแล้ว ใช่มั้ย
งานจบแล้ว
แค่เริ่มต้นเองต่างหาก
(2 วันต่อมา 16 กม. นอกชายฝั่งคิวบา)
จะเอาแบบนี้แน่เหรอ
เรากลับไปได้นะ เดี๋ยวผมไปส่งที่คีย์ส คุณไปซ่อนที่นั่นสิ
พวกมันฆ่าคุณแน่ฮิวอี้
เรามาไกลเกินไปแล้ว
โอเค
เห็นประภาคารนั่นมั้ย
นั่นคิวบา มุ่งหน้าไปทางนั้นนะ
เดี๋ยวผมรอเก็บศพตรงนี้
โชคดีนะเพื่อน
เฮ้ย
มา ผมพายเอง
คุณไหวมั้ย
ฮิวอี้!
เกว็น!
ชื่อพรรคแบล็กแพนเทอร์ เพื่อก่อการปฏิวัติดีมั้ย
ฉันอยากเปลี่ยนแปลงสังคม
คืนอํานาจให้ประชาชน
ถึงเวลาตอบโต้แล้ว
เราต้องทํางานของเราสักที
เคยถือปืน 12 เกจปะทะกับกลุ่มตํารวจมั้ย
ส่งปืนมาเดี๋ยวนี้
มีเสียงแว่วมาในหัว
ตลอดเวลา
ปิดเสียงไม่ได้ด้วย มัน... มันไม่หาย ไม่ไปไหนเลย
เรื่องที่ฉันเคยทํา เรื่องที่ฉันโดนกระทํา
ฉันตายแล้ว
ตาย
หมดลม
ฮิวอี้
ฟื้นสิ ฟื้นเร็ว
ฮิวอี้
ผมฟื้นแล้ว
- ใช่มั้ย - ค่ะๆ
ผมชื่อฮิวอี้ นิวตัน
เราเป็นเพื่อนกับรัฐบาลของคุณ
ผมเป็นผู้นําการปฏิวัติจากอเมริกา
เอาเอกสารให้พวกเขาดูสิ
ทหารเอาปืนจ่อหัวเราไปอีกสี่ชั่วโมง
ระหว่างที่เราพยายามบอกว่าตัวเองเป็นใคร
เรามีจดหมายไป แต่มันเปียกหมด
พอพวกเขาเชื่อแล้วว่าผมเป็นฮิวอี้ พี. นิวตัน
ผู้ร่วมก่อตั้ง พรรคแบล็กแพนเทอร์จริงๆ พวกเขาบอกว่า
"อย่างน้อยเราก็ไม่ได้ยิงนะ"
คนเราเล่าเรื่องได้เป็นพันแบบ
ทุกเรื่องมีคนเล่าหลายคน แต่ละคนก็มีเวอร์ชั่นของตัวเอง
เหมือนที่ ริชาร์ดเล่าเรื่องจอห์น ฟอร์ดให้ผมฟังว่า
"ถ้าต้องเลือกระหว่างประวัติศาสตร์กับตํานาน ให้พรินต์ตํานานไว้"
จากเรื่องลิเบอร์ตี้แวแลนซ์ จําขึ้นใจเลย
แต่เขาไม่ได้พูด นักแสดงพูด
หรือไม่ก็นักเขียนที่เอาหนังสือมาดัดแปลง
แต่เขาไม่ได้พูดแบบนั้นด้วย ที่จริงเขาพูดว่า
"เมื่อไหร่ที่ตํานานกลายเป็นข้อเท็จจริง ให้พรินต์ตํานาน"
ฮอลลีวูดคิดคําขวัญเกี่ยวกับการกุเรื่องขึ้นมา
แล้วทุกคนเข้าใจผิด
แต่ทุกคนก็จําได้
เรื่องราวของผมกลายเป็นตํานาน เป็นความจริง เป็นนั่นเป็นนี่
ใช่ ผมพยายามปฏิวัติประเทศ
- ถอยไป - คุณไม่มีสิทธิ์ยึดปืนเรานะ
ตัวแทนพรรคแบล็กแพนเทอร์เพื่อป้องกันตัว...
ใช่ ผมเชื่อว่าทุกคนปฏิวัติได้
อิสรภาพ อิสรภาพ
ใช่ ผมหนีมาอยู่คิวบา
ผมเป็นสัญลักษณ์และผมตายได้
แล้วผมจะเล่าเรื่องตัวเองยังไง
เริ่มต้นยังไง จบยังไง แล้วเรื่องเกิดขึ้นที่ไหน
เวลาคนอยากหนีความจริง เขาจะไป ฮอลลีวูด
เหมือนผมไง
เพราะฮอลลีวูดมีศักยภาพในการปฏิวัติ
มันทําให้คนคิดเหมือนกัน
มันสร้างโลกที่ ที่ไม่มีจริง และเปลี่ยนโลกที่มีจริงไป
วู้! ฮิวอี้!
- กลับไปทํางานกันมั้ย - ไปสิ
เนอะ งั้นไปเลย ไปทําหนังกันเว้ย
เดี๋ยวนี้ไม่ต้องทําปีละเรื่องแล้ว
- ไม่จําเป็น - เออ เราต้องเลือกนิดนึง
- ใช่ ทําไม - ทําไมรู้มั้ย
เพราะเราเป็นผู้บุกเบิก ในยุคทองของหนังอาร์ตค่ายเล็ก
ชนเว้ย
ปีต่อมาจอว์สก็เข้าฉาย
รายได้นําโด่ง
อย่าลืมนะเว้ย แกบอกจะคว้าออสการ์มาให้ฉัน
สองคนนั้น ไม่ได้ทําหนังเพิ่มแล้ว
พวกเขากะจะทําเดอะบิ๊กซิการ์ทิ้งท้ายให้เปรี้ยง
เบิร์ทได้ออสการ์เรื่องฮาร์ตแอนด์ไมนด์ส
ไอ้ทึ่มนั่นขึ้นเวทีไปกวนประสาทคนแก่
ตอนเขาอ่านจดหมายจากโฮจิมินห์
หลังจากเบิร์ทกับสตีฟปิดบริษัททําหนัง
สตีฟก็สร้างไลฟ์ออนเดอะซันเซ็ตสตริป ของริชาร์ด ไพรเออร์ แล้วก็
แล้วก็กลับไปสร้างเดอะมังกีส์แป๊บนึง
บ็อบบี้ ซีลไม่กลับมาพรรคแบล็กแพนเทอร์อีกเลย
แต่เขายังสนับสนุนสิทธิและเศรษฐกิจเท่าเทียม
และช่วยให้เยาวชนมีการศึกษา
พอชีวิตที่คิวบาลงตัว เกว็นก็ให้ลูกๆ ย้ายมา
แล้วครอบครัวก็พร้อมหน้าอีกครั้ง
พอมองตาลูกๆ ผมก็จําได้
ว่าเราต้องระดมกําลังเพื่อเยาวชน
เพื่อคนที่จากเราไปอย่างเจ้าบ็อบบี้
มีคนขับรถกระบะมาจอดหน้าบ้าน
และเด็กๆ ในโอกแลนด์ที่ผมต้องทิ้งไว้
และหวังว่าวันนึงจะได้กลับไป
โอเคจ้ะ
ตอนที่ผมพูดเรื่อง "ใครเล่าเรื่องของตัวเองยังไง"
เรื่องของคุณก็แล้วแต่คุณ
ทุกคนอยู่ในเรื่องของคนอื่น
พ่อผมเคยบอกว่า "ผู้มีใจอ่อนโยน จะได้ครอบครองแผ่นดิน"
ฟานอนก็บอกว่า "คนแต่ละรุ่นที่ไม่เป็นที่รู้จัก
ต้องหาภารกิจของรุ่น ทําให้สําเร็จ ถ้าไม่อยากทรยศ"
แต่พอถึงเวลา พวกเขาต้องกล้าลงมือ
และยอมสู้
ผมอยู่สู้ไปด้วยไม่ได้ตลอด
แต่เด็กๆ ที่เราเลี้ยงอาหารเช้า
สอนหนังสือที่ศูนย์พัฒนาเด็ก และหาบ้านให้อยู่
ในโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยจะคอยช่วย
พวกเขาจะสู้ต่อ
เด็กผิวดําและสหายทั่วโลก
จะสร้างสรรค์การปฏิวัติตามแนวทางของตัวเอง
(หลังจากลี้ภัยไปอยู่คิวบา 3 ปี)
(ฮิวอี้ พี. นิวตัน ก็กลับแผ่นดินอเมริกา)
(สู้คดีฆาตกรรมแคธลีน สมิธ)
(และพ้นผิด)
(ในปี 1980 เขาได้ปริญญาเอกจาก มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย-ซานตาครูซ)
(เขาแต่งงานกับเฟรดิก้า ภรรยาคนที่สองในปีต่อมา)
(เขายังต่อสู้เพื่อการปฏิวัติต่อ)
(จนพรรคแบล็กแพนเทอร์สลายตัวในปี 1982)
(วันที่ 22 สิงหาคม ปี 1989 เขาโดนฆาตกรรมในเวสต์โอกแลนด์)
(นี่เป็นคําสั่งเสียของเขา)
"ถึงคุณจะฆ่าผม
แต่วิญญาญผมไม่ตายตามไปด้วย
มันเป็นอมตะ"
(ขอบคุณในความตั้งใจของเฟรดิก้า)
(ตํานานของฮิวอี้จึงคงอยู่สืบไป)
(ถนนป้ายที่ระลึก ดร.ฮิวอี้ พี. นิวตัน)
(ในปี 1975 รัฐบาลกลางสหรัฐจัดตั้ง)
(โครงการอาหารเช้าในโรงเรียน ตามแบบพวกแพนเทอร์)
(เลี้ยงเด็กได้เกือบ 15 ล้านคน)
(จากรายงานการประชุม)
(ของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ)
(ผู้ชายผิวดํา 1 ใน 1,000 คน)
(เสียชีวิตเพราะตํารวจ)
(ชีวิตคนดําสําคัญ)
(โลกยังต้องปฏิวัติกันต่อไป)
คําบรรยายโดย Navaluck K.