Niedawno piłem mai tai przy basenie w Ambassadorze.
Pracowałem nad scenariuszem z Bertem, a Richard Pryor miał mnie grać.
Dawaj.
Mówisz: „Cała władza dla ludu”.
No weź. Nie mówię tak.
Mówisz.
Jeśli to biografia, musisz wybrać znaczącą chwilę w życiu Hueya.
A nie od kołyski do grobu.
- Chcę, by byli tam moi rodzice. - Ty też, Bert.
Eminentny białas.
- To nie moja historia. - No weź.
Znam już Hollywood na tyle, by wiedzieć,
że nie zrobią filmu bez białego.
Racja. Dodaj mnie.
Powinieneś wybrać heist albo inny popularny gatunek.
Swobodny jeździec użył pościgu, by pokazać kulturę młodych.
Nie. To musi być bardziej osobiste.
Może o pobycie w karcerze?
O, to rozumiem.
Podoba mi się.
Głębokie filozoficzne rozkminy. Emocjonalna alegoria.
Jak to jest być pod butem białych przez 400 lat,
a potem kopnąć ich nim w dupę.
Albo o tym, jak założyliśmy z Bobbym Pantery.
Nakręcimy młodych.
Dobra.
Chyba mamy już pomysł na film.
Napędzała nas rewolucja.
Wszyscy mówili, że moja historia nadaje się do kina.
Tymczasem skończyła się tutaj...
TRZY LATA PÓŹNIEJ BAHÍA DE BANDERAS, MEKSYK
...na falach.
Zostałem pasażerem na pieprzonym odludziu.
WIELKIE CYGARO
NA PODSTAWIE ARTYKUŁU JOSHUAHA BEARMANA
Chcę panu powiedzieć...
Por Americano, rewolucjoniści...
Pan z Interpolu?
W ramach przysługi zawodowej Federalne Biuro Śledcze...
Poza jurysdykcją.
Mówię panu, że to terroryści, którzy zniszczą wasz rząd.
Skąd pan w ogóle wie, że ci amerykańcy terroryści tu są?
Śledzę ich od Tijuany.
Zidentyfikowano ich, kiedy lecieli do Puerto Vallarta.
Chowają się w Meksyku i chciałem...
Wszyscy rewolucjoniści w Meksyku są sprawą meksykańską.
W porządku.
Niech będzie. Sam ich znajdę.
Señor...
proszę wracać.
Znajdziemy pana Newtona.
Hej, Pilociku. Co słychać, draniu?
Jestem w PV. Czas się zmobilizować. Ruszamy na łowy.
Señor Schneider ma najlepszą willę na wyspie.
Będzie wam tu wygodnie.
Co do...
Nic nie szkodzi.
Słuchaj, nie do końca o to nam chodziło.
Chciałeś się schować. Tu możesz.
Co to ma być? Nie ma telefonu? Jakieś lampiony?
Huey, za dwa-trzy tygodnie
Artie przypłynie do tego portu.
- Popłyniesz na Kubę. - Nie mam tyle czasu.
FBI może mnie dziś dorwać.
Patrz, co zrobili z Lumumbą. A był aż w Kongo.
Połączą siły z Federales, wyślą tu armię, a my nic nawet nie usłyszymy.
Usłyszycie.
Patrzcie tam. Widzicie ten dzwon?
Dzwoni tylko wtedy, kiedy ostrzega ludzi, że na wyspę przypłynęli Federales.
Spoko. A potem co?
Będzie za późno. Utkniemy tu.
Schowacie się. Pod schodami jest schron.
I patrzcie na to. Te szuflady mają fałszywe spody.
Patrzcie. W środku jest broń.
I co? Nie martw się. Jesteście gotowi.
Zapraszam.
Ładnie.
- Steve, możesz tu spać. Chodź. - Ay, mira, las condenadas.
Żaden problem. Znajdę ci nowy koc.
Hej, pokażę wam główną sypialnię.
To już lepiej.
Dobrze. Tu jest cerveza, tequila, a w kuchni jedzenie.
Wrócę później. Rozgośćcie się.
Gracias.
Eso es.
Co to ma być?
Co to?
Wynocha stąd.
Wynocha.
- To nie jest śmieszne. - Nie śmieję się.
Śmiejesz.
Wynoście się stąd. Co to, do cholery, jest?
Zostaw je. Same wylecą.
- Cholera. - Chodź.
Co to w ogóle jest?
Chodź tutaj.
Latający szczur.
Jesteśmy prawie na Kubie.
Nie myślę teraz o Kubie.
Pomóc ci?
Nie trzeba.
Bert?
- Hej. - Co tam?
Ciężko cię złapać. Nie odbierasz już telefonu?
Jak tam? Co tu robisz?
Przyniosę ci coś do picia.
- O Boże, Bert. - Proszę.
Jest dziesiąta rano, Bert.
Siadaj.
Co się dzieje?
Co u ciebie?
Słuchaj, Bert. Postąpiłeś słusznie.
Ochroniłeś rodzinę.
Wiesz, jakie to uczucie dać ciała w kluczowej chwili?
Powinienem był go tam zawieźć.
Chcesz kluczowej chwili?
To może wstaniesz i dokończysz Hearts and Minds?
Dobra. Po to przyszedłeś?
Przyszedłem, bo jestem twoim bratem i mi na tobie zależy.
Jak tobie na tym filmie.
Jeśli nie oddasz go do końca tygodnia, to zamkną projekt.
Jak mówiłeś, to tylko dokument.
A jak ty mówiłeś, kolejki będą długaśne.
Powiedziałeś mi, że ten film zakończy wojnę.
To już nieważne, bo czujesz się winny?
Codziennie giną dzieciaki. Wracają do domu w workach.
Powiedziałeś mi, że to zmienisz.
Chcesz rewolucji? To skończ swój cholerny film.
Czyli...
naprawdę w niego wierzysz?
Tak.
Wiesz, w co jeszcze wierzę?
W prysznice.
Uwielbiam je.
Śmierdzisz jak rzygi ze sraczką.
To ze scenariusza, co?
Tak. John Milius.
- Ty złodzieju. - Dobry jest.
Dobra. W porządku.
Daj mi pół godziny. Umyję się.
Dobra. Widzimy się w montażowni.
Rany, ile sosów. Potrzebuję cholernego ketchupu.
Do frytek nie musisz mieć ketchupu.
Cholera!
Huey, jesteś tu tylko na dwa tygodnie.
Może to był błąd.
Co?
To wszystko. Ucieczka, zostawienie partii.
Nie uciekasz, tylko się przegrupowujesz. Dopiero tu dotarliśmy.
Ty nazywasz to przegrupowaniem. Ja ucieczką.
Tak czy siak, zostawiam partię.
Nie. Przekazujesz tylko odpowiedzialność.
Po to masz Elaine i Teressę, prawda?
Skąd wiem, czy Elaine zrobi, co chcę, z odległości 5000 km?
Nawet nie wiem, jak tu trafiłem.
No nie wiem. Sporo się wydarzyło.
Co to znaczy?
Trafiliśmy tu z wielu powodów.
Wiem, ale możesz wyjaśnić. Mówisz, że sporo się wydarzyło. To znaczy?
Skarbie, nie mówię ci tego jako pierwsza.
Nawet twój tata próbował, ale...
Nie mieszaj go do tego.
Chcesz coś powiedzieć, to powiedz. Nie zrzucaj tego na niego.
Gdzie jest ta osoba, która stoi przy tobie na tych zdjęciach?
PARĘ MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Bobby odszedł. Nie radził sobie z presją.
O rany, posadź tu swój tyłek.
Twoje stado się przerzedza.
Bobby nie odszedł. Wygoniłeś go.
I w zamian próbujesz zmienić demonów w apostołów.
Wygoniłeś św. Jana, żeby zgadać się z Judaszami.
Pamiętam twoje kazanie o Jezusie, który prosił swojego ojca,
by wybaczył tym, którzy się pogubili.
Pamiętasz to?
„Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”.
Nauczyłeś mnie tego, więc wybacz,
ale ci tak zwani Judasze, o których mówisz,
to bracia z ulicy, którzy nikogo nie obchodzą.
Tym braciom nikt nie chce wybaczyć, a to oni obronią mnie przed strzałem.
I strzelą ci w plecy.
Potrzebujesz równowagi.
Ty, Bobby, partia. Wtedy sytuacja była stabilna.
Teraz zadajesz się z bandziorami. Z białymi z Hollywood.
Popatrz na siebie.
Ręce trzęsą ci się jak drzewo podczas śnieżycy.
To nie gniew wywołuje takie ruchy.
Nie wiesz, co przeżywam.
Synu, nie byłbym taki stary i taki czarny,
gdybym nie umiał przetrwać w Ameryce.
Cholera, tato!
Nic nie rozumiesz.
Twój telefon ma podsłuch. Mój też. Wszystkie telefony mają podsłuch.
Nawet teraz nas pewnie słuchają.
Nie, Huey, ty posłuchaj mnie.
Posłuchaj mnie, proszę.
Nie możesz być wszystkim dla wszystkich.
To zadanie Pana Boga. On nie potrzebuje pomocy.
Musisz wydobrzeć,
bo do niczego nie będziesz się nadawał.
Bóg zna cię z lepszej strony.
Pokazujemy za dużo podżegaczy?
Nie.
Jeśli dasz im dość liny, sami się powieszą.
Sally, czy dzwonił Steve albo Artie?
- Nie. - Nie?
Czemu tak na mnie patrzysz?
Anderson, FBI. Proszę nie wstawać.
Kto go tu wpuścił? Możesz wezwać ochronę?
Przepraszam. Nie chciał słuchać.
Pomógł pan w ucieczce najbardziej poszukiwanego zbiega Ameryki.
Bez obaw.
Dam panu szansę. Proszę powiedzieć, gdzie jest.
Choć bardzo chciałbym pomóc faszystowskiej policji
zrobić z geniusza więźnia politycznego, naprawdę nie mam pojęcia, jak go znaleźć.
Widziałem, jak Blauner przekracza granicę z Newtonem
i wiem, że ukrył pan też Hoffmana...
Mam wielu znajomych w Meksyku, ale nie śledzę ich kroków.
Proszę posłuchać, za dwa dni mamy pokaz i tracę przez pana pieniądze.
Hej. Wystarczy, że zbliży się pan do Meksyku,
zadzwoni tam czy wyśle choćby peso,
mogę zrobić pańskim dzieciom gorsze rzeczy niż zakuć je w kajdanki.
No już. Musisz mieć coś skitrane na deszczowy dzień.
Co robisz?
Może coś zjesz?
Potrzebuję zmiany.
Nie mogę ciągle czekać na Berta i jego magiczną łódź.
Nie mogę tu spać, Gwen. Czuję się zablokowany. Pusty.
Cholerny krawiec!
To przez niego tu jesteśmy.
CZTERY MIESIĄCE WCZEŚNIEJ
...mnie skroi bardziej.
- Stój spokojnie. - ...większość masz.
Co tam wkładasz?
Próbuję to tylko dopasować.
Bzdura. To agent.
Tak. Zakłada pluskwę.
Wy chuje z FBI chcecie mi założyć pluskwę w spodniach?
Patrz na mnie. Mówię do ciebie.
Kochany, przysięgam na babcię...
Walić ją. Co powiedziałeś?
Spierdoliłeś sprawę.
Ponoć pobiłem krawca, ale zaprzeczył pod przysięgą.
I tak mnie zapuszkowali.
- Cholera. Przestań, człowieku. - Zamknij ryj! Mówię, że masz zamknąć...
Wpłacono kaucję, ale nie zamierzali mnie puścić.
Co mu się stało?
Upadł.
Nie tutaj.
- Dobrze. Tutaj. - Już tego...
- Już tego nie wytrzymam. - Wiem.
Słuchaj, wyszedłeś i na razie tylko to się liczy, tak?
Chwila. Liczyłem, że spędzimy razem więcej czasu.
Cofnij się.
- Puść. - Ktoś tu nieźle oberwał.
Zanim zdążyłem wyjść, obwinili mnie o morderstwo.
Aresztujemy cię za usiłowanie morderstwa.
- Morderstwa? - Ten krawiec nie umiera.
Mówimy o 17-letniej prostytutce,
którą zastrzeliłeś miesiąc temu.
Nikogo nie zastrzeliłem.
Wymyślacie coś, jebane psy.
- Wrabiacie go! - Chcecie mnie...
- Zostaw mnie! - Łapy precz, skurwiele.
Zamknęli mnie znowu.
- Co powiedziałem? - Wpłacimy kaucję! Zostaw mnie!
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
Znowu wyszedłem za kaucją i wróciłem na tron,
ale presja narastała.
Otoczyli mnie.
Wiem, że tam jesteście.
Wiem, że mnie obserwujecie.
Chodźcie tu. Czuję was. No chodźcie.
Zawsze patrzą. Słuchają. Szpiegują.
Wiem, że tam jesteście, skurwiele. No chodźcie.
No chodźcie tu, chuje.
Huey?
FBI przyjdzie cię aresztować. Musimy szybko dotrzeć do kryjówki.
Nie jest bezpieczna.
Bierz swoje rzeczy.
Poszedłem więc do domu, którego FBI nie tknie.
Huey?
Ściga mnie FBI. Kitują, że zabiłem jakąś dziewczynę.
Muszę zniknąć.
Najpierw winisz Bobby’ego. Potem Berta. Potem FBI.
Teraz to wina krawca.
Co to miało znaczyć?
Popatrz na siebie.
No co? Patrzę na siebie.
Widziałam cię.
Jesteś na głodzie. Szperasz w szufladach.
Skarbie, cierpisz.
Nic mi nie jest.
Kochanie, nic mi nie jest.
Nic mi nie jest.
Nie zostawiłam moich dzieci w Oakland, żeby siedzieć na Kubie z narkomanem.
Narkomanem?
Nie wiesz, o czym mówisz.
Myślisz, że to narkotyki?
Znasz mnie gorzej, niż myślałem.
O nie. Oboje wiemy, że znam cię dobrze.
Ciskasz się, bo mówię prawdę.
Słuchaj, spędzałeś tyle czasu z bandą swoich potakiwaczy,
że zapomniałeś, jak to jest.
Ale nie ich tu zaprosiłeś.
- Zaprosiłeś mnie. - Tak, Gwen.
Po to, żebyś mnie wspierała.
- Wspierała? - Tak.
- Wsparcie to szczerość. - Przestań.
Wsparcie to ryzyko, że nie zobaczę już rodziny.
Wiesz, że jeśli cię zabiją,
to mnie też, prawda?
Ale jestem gotowa walczyć z tobą.
Jestem gotowa zostawić dzieci bez matki, jeśli będą mieć lepsze życie.
Bo wierzę w ciebie.
Huey, kocham cię. Ale musisz wziąć odpowiedzialność.
Gdybym wiedział, że będziesz mnie tak cisnąć,
to bym cię tu nie brał, wiesz?
Pójdę do miasta.
Jasne. Proszę bardzo, daj się złapać.
Możemy wrócić do starego życia.
Ale do kogo zadzwonisz, kiedy cię zamkną, co?
Cholera.
Pieprzona policja od początku chce mnie dorwać.
Masz rację.
Dorwali mnie inaczej niż ciebie.
Nawet ich nie widziałem.
- Cholera, Steve. - Sorry.
- Powinieneś wiedzieć. - Mam pokojowe zamiary.
Aldo znalazł kogoś, kto może nam pomóc.
Nie musimy czekać dwóch tygodni na łódź.
- Tak? - Tak.
Umówię nam spotkanie.
Czemu ja?
Potrzebuję cię.
Jesteś stąd i masz najlepsze doświadczenie w walce.
Jestem na emeryturze, Clark. Poza służbą.
Ty też byś mógł.
- No weź. - Czemu nie?
Nie spoczniesz, póki nie złapiesz Newtona?
Przestań, kurwa.
To zabójca.
Tak jak my.
Ten sam rząd, który wpakował cię w azjatyckie błoto,
jego też wyruchał.
Pierdzielisz. Egzekwujemy prawo.
Przestań.
Sprzeciwia się temu, w co wierzymy. Temu, o co walczyliśmy.
A o co według ciebie walczyliśmy?
Właśnie.
To jest twój problem.
Wciąż myślisz, że są dobrzy ludzie i źli ludzie.
Kiedy się nauczysz?
Są po prostu ludzie.
Bert, to ja. Wielkie cygaro się pali. Widzimy się za dwa tygodnie.
Świetnie. Słuchaj, nie jestem na planie. Rozumiesz?
Ale Żyd ma paczkę, która na ciebie czeka.
- Zadzwoń, zanim wypłyniesz. - Tak jest.
- Dobrze? - Bert.
Muszę iść.
FBI wróciło. Zabrali wszystko.
Rostow kazał im zatrzymać taśmy.
Wzięli film? Co za bzdura.
Z drugiej strony to niezła reklama.
- Jeśli go odzyskamy. - Jasne.
Nie edytowaliśmy słów Rostowa.
FBI się czepia, żeby dorwać Hueya. Mój brat im na to nie pozwoli.
- Przesadzili z ochroną. Gdzie on jest? - Bardzo mi przykro. Odszedł.
O co ci chodzi? Przecież tam jest. Obudź go!
Obudź się, jebany leniu.
Dzwoniłam do jego żony.
Kiedy przyszłam, tak go zastałam. Był już zimny.
Możecie... możecie dać mi chwilę, żeby...
Wiesz, wydaje mi się, że Bert spanikował.
Nie mów tak. Nie rób tego.
- Nie usprawiedliwiaj go. - Nie robię tego.
- Na pewno? - Tak.
Bo tak to brzmi.
Na pewno.
Proponuję tylko odrobinę litości.
- Nie było go, kiedy był potrzebny. - Wiem. Masz rację.
Ale coś w tym dupku jest, nie?
Przyszedłeś do niego w nocy, kiedy wybiło szambo.
Nikt nie jest idealny.
Ja nie jestem, ty nie jesteś. To piwo też nie.
Chociaż jest cholernie blisko.
Nie możesz odrzucać ludzi, kiedy coś spieprzą.
To znaczy możesz.
Ale wtedy zostaniesz sam.
Chodzi o to, że my, czarni, musimy odrzucać tych, którzy nas krzywdzą.
Moim zadaniem nie jest dawać szansy tak zwanym dobrym białym.
Mieli już szanse.
I to mnóstwo.
Señores, to mój drogi przyjaciel, Felix.
- Hej. - Cześć.
Hej, stary. Aldo mówi, że...
masz łódź, która zabierze nas na Kubę?
Pracuję dla kogoś, kto często pływa po Karaibach.
- Przemytnik. - Nie tylko.
- Jak szybko może tu być? - Nie.
Jest na Cozumel. Musisz pojechać.
- Kurwa. - Co?
To ponad 1000 km stąd.
Potrzebujemy auta albo autobusu.
To dwa dni jazdy i ktoś nas może zobaczyć.
Albo poczekamy na Artiego.
- Jak długo? - Tydzień. Może dwa.
Musimy iść.
Już. No chodźcie.
Musimy stąd spierdalać.
Huey?
Steve?
Señora.
Hola.
- Dobrze. Gracias. - Gwen.
Hola. Qué onda, mały?
Chiquita.
Mam coś dla was. Chodźcie tu.
Dobrze.
Chcę, żebyście nosili to...
z dumą.
Muy especial.
Gracias.
De nada.
Gracias.
- Prawie nas złapali. - Ale prysnęliśmy.
Co się dzieje?
Ten chłopiec przyniósł telegram. Wieści z Oakland.
Huey.
Huey, twój ojciec...
Bardzo mi przykro.
Przykro mi.
Przypomniał mi, że Jezus też był rewolucjonistą.
Cześć, tato.
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
To sobie robisz krzywdę.
Powiedz to Stanleyowi.
Nie zabiłeś Stanleya.
Ale zabiłeś swoją umowę ze studiem.
Damy im Hearts and Minds...
To bez znaczenia. Zastąpi nas Begelman.
Nie chce żadnych Schneiderów w Columbii.
- Co? - To koniec epoki.
To co zrobisz?
Nie wiem. Może już na nas czas.
A przynajmniej na mnie.
Patrz na to.
John Howard Lawson przyszedł się pożegnać.
Zrobiliśmy razem wiele filmów, a jednak wciąż tak na mnie patrzy.
To znaczy jak?
Jakby nie mogło być dobrze.
Załatwiłem mu wiele umów, żeby mu to wynagrodzić.
Że stałem na tamtej scenie i pozwoliłem HUAC nazywać go komuchem.
Tak, nigdy nie będzie dobrze.
Ale wstręt do samego siebie?
To mogę zrozumieć.
Mam nadzieję, że to nieprawda.
Przez tyle lat tak na mnie patrzyłeś...
Modlę się, żebyś nie patrzył tak na siebie.
TRZY KILOMETRY OD KEY LARGO
Artie siedzi na pokładzie łodzi ratunkowej.
Łaskawa muza prowadzi go, kiedy pisze.
OCEAN ATLANTYCKI - DZIEŃ
Łagodne fale tworzą idealną synkopę
ze stukotem klawiszy.
Nazwali go „morskim Jezusem”.
Jest atrakcją dla nurkujących przy Key West.
Jezu Chryste.
Pomocy.
Mayday!
Artie zatopił tę piękną łódź. Musiał płynąć wpław do brzegu.
On się rozbił.
Ja? Zatonąłem.
I zdradzę wam mały sekret.
Nie umiem pływać.
Czemu zabrałeś go teraz?
Czemu akurat właśnie teraz?
Cholera, potrzebowałem go!
Potrzebowałem wrócić.
Postawiłeś mi tyle przeszkód i je pokonałem.
Miałem wrócić.
Bert, coś się stało.
Co? Jak to?
Wielkie cygaro odwołane. Łódka to klapa.
- Klapa? - Nie wiem, co robić.
- Co ty pierdolisz? - Zatonęła, kurwa!
Trafiłem na podwodny posąg Jezusa.
- Jezusa? - Jezusa.
O Jezu.
Co ty teraz zrobisz?
Jak Huey dotrze na Kubę bez łodzi? Ma przejebane.
Huey!
To przeze mnie.
- To przeze mnie. - Może wrócisz do środka?
Chodź.
Cały czas chciałem być wszystkim dla wszystkich.
Hej. Sam nie dasz rady.
Czemu nie? Mój tata miał rację.
Ostrzegał mnie.
Obwinianie innych. Banda. Narkotyki.
Ale teraz jest tam...
i mnie obserwuje.
Na pewno się wstydzi.
Hueyu Percy Newtonie, twój ojciec cię kochał.
Miał cię za rewolucjonistę. Dlatego porównał cię do Jezusa.
- Nie. - Tak.
Uważał tylko, że się pogubiłeś.
Musisz po prostu wrócić na swoją ścieżkę
i skończyć to, co zacząłeś.
Już za późno. Nie dam rady, Gwen.
Za daleko zaszedłem. Za dużo się stało.
I jestem zmęczony.
Bardzo zmęczony.
Bardzo zmęczony. To już koniec.
Czekaj. Chodź, Huey.
Musimy wracać. Chodź, kochanie.
Szybko.
Za mną. Szybko. Tędy.
Potrzymaj to.
Sí. Wchodźcie.
Wasze torby już tam są.
Huey, to dla ciebie.
No już. Ándale.
Nie wrócę do więzienia.
Przestań.
Gdzie jest?
Kto?
Nie pierdol.
Rewolucjonista. Jest tutaj.
Nie, panie władzo.
Zajmuję się tym domem. Nikt tu nie wchodzi.
Napisy: Marzena Falkowska