Broń! On ma broń!
Nie! Kurwa mać!
O kurwa!
Kurwa!
Gdzie, kurwa, Huey?
Nie. Nie wiem.
Co ten gość robi?
Zabrać go stąd.
WIELKIE CYGARO
NA PODSTAWIE ARTYKUŁU JOSHUAHA BEARMANA
No już.
Steve!
Hej, Blauner!
Blauner! Chodź tutaj. Wsiadaj.
Wsiadaj! Chodź tutaj.
No chodź.
Myślałem, że cię straciłem.
Kocham cię.
Co ci się stało?
Czekaj, oberwałeś?
Jesteś cały we krwi.
- Nic ci nie jest? - Był naprzeciwko mnie.
Był dosłownie tuż przy mnie.
Strzelił, a ja...
Nie wiem, czemu chybił.
To chyba...
To był cud.
To nie był twój czas.
Zadzwonię do Roz.
- Czekaj, nie. - Muszę jej powiedzieć.
Nie pojedziesz do Roz.
Musimy zawieźć Hueya do samolotu. Gdzie on jest?
W Mann Bruin w Westwood.
W kinie?
Uwielbia Shafta.
Właśnie to musimy robić, stary.
- Chwycić za broń? - Tak.
- Tutaj? W Oakland? - Tak.
Musimy działać razem z braćmi z dzielnicy.
Łapiesz?
Braćmi, do których przypierdala się policja.
Coś w tym jest.
- „Bo mam dość”. - Właśnie.
„Mam dość tego, że mam dość.
Zagubiony w dzikiej, białej Ameryce.
Czy masy to osły?
»Spoko« – rzekł pan do niewolnika.
»Złodziejem być nie radzę. Pozwól, że cię poprowadzę.«
I poprowadził nas do wieloletniego czarnego szaleństwa.
Do flaków wieprza, prostowanych włosów, kremu wybielającego.
Do wuja Thomasa, do Watts,
na ulice, na śmierć.
Bum... i po białasach”.
- O tak. - Racja, bracie.
„Pieprzyć policję”.
- Tak, Bobby. - „Siostrę Parkera też.
Pal się, pal. Mistrzowsko się gotuj.
Dla was wystawne uczty, dla nas ochłapy.
Pal się, pal”.
Brawo.
To nasz symbol. Pantera.
ZJAZD PANAFRYKAŃSKI
Pantera nigdy nie zaatakuje, chyba że przyprą ją do muru.
Kto zadrze z dużym kotem, ten ma przejebane.
Obiecuję ci to.
Hej, spokojnie.
To ja.
ROK WCZEŚNIEJ
Bobby.
Rany. Oszalałeś? Co się tak skradasz?
Pukałem i wołałem cię.
Śmierdzi tu zgniłymi flakami wieprza.
To FBI, stary. Już trzeci raz w tym tygodniu.
Niczego nie szukają. Tylko ci o sobie przypominają.
Cholera, zawsze tu są.
Zawsze, kiedy wychodzę, wchodzi FBI.
Dziwne, że w ogóle wychodzisz.
Muszę jeść, stary. Ale nie czuję się bezpiecznie.
A tu się czujesz?
Cholera. Nie wiem już, gdzie mogę być, stary.
Dokąd mogę pójść. Komu mogę zaufać.
Poza tobą.
Zaufaj partii.
Braciom i siostrom, którzy od zawsze cię wspierają.
Wiesz, ile tak zwanych Panter to informatorzy?
Przestań, Huey. To propaganda FBI, bracie.
Chcą, żebyśmy się nawzajem podejrzewali. Kto dołączy do tajnych psów?
Pozwoliłeś im się omotać.
A miałem wybór?
Bracie, musisz...
Musisz odzyskać spokój ducha.
Słyszę... słyszę głosy.
W głowie.
Cały czas.
Wiem, że to nikt inny, stary.
Wiem, że nie oszalałem.
Te głosy to ja.
Wewnątrz.
Nie mogę ich wyłączyć. Dręczą mnie. Są bezlitosne.
I zawsze, kiedy się kładę, nawiedzają mnie te obrazy.
Widzę siebie w karcerze
albo... widzę swoją własną śmierć.
To, co zrobiłem. Co zrobiono mnie.
Co wolałbym zapomnieć.
Jak w tych stereoskopach,
które mają w szkole dzieci, wiesz?
Szatański pokaz slajdów.
Klik i drżę na zimnej podłodze.
Klik... i spuszczam komuś wpierdol.
Klik... i leżę martwy na chodniku.
Nie żyję.
Umarłem.
Według świadków wszystko zaczęło paru czarnuchów.
Kubańczycy, Włosi, czarni. Normalnie Inwazja w Zatoce Świń.
Ale ciebie kręcą tylko bambusy.
No... tylko ten jeden.
Ktoś go widział?
Nie było go tu. Ale on był.
- Na pewno? - Widziałem go. Wybiegł.
Dzięki.
Hej. I co?
Newtona nie było, ale Schneider tak.
Serio? To ciekawe, bo właśnie usłyszałem, że zatankował samolot Columbii.
Wyczarterował lot do Miami z lotniska w Van Nuys.
O cholera. Chodźmy.
Ale się cieszę, że to widziałem.
Ten Richard Roundtree
to twardy gość.
Przechodzi przez ulicę ot tak
i każe facetowi się pierdolić.
Ale właśnie tego nam trzeba, wiecie? Uosobienia mocy i odwagi.
Rozumiecie? I ta strzelanina na końcu.
Kiedy Shaft wycelował w tego gościa i potem...
A tobie co się stało?
To samo.
To była zasadzka. Mafia strzelała do twoich.
Tajo strzelił do Steve’a.
Chwila, brałeś udział w strzelaninie? W żydowskich delikatesach?
Wszystkie delikatesy są żydowskie.
Nie, Włosi też je mają. I Grecy.
Ważne jest to, że mafia chce cię dorwać przez to spięcie w Oakland.
A kapitan Tajo poleciał ostatni raz.
Tajo nie żyje?
Dobrze. Ale co z naszym lotem?
Muszę natychmiast uciekać.
Na noc musimy się schować.
Z samego rana zabiorę cię na lotnisko.
Pieprzone FBI.
Chodźmy się zastanowić.
Dokąd? Będą przewracać wszystko do góry nogami.
Mam miejsce, gdzie nikt nie będzie mnie szukał.
SAN FERNANDO VALLEY
Jak widać, na Fairfax Avenue rozpętał się wczoraj chaos.
Podobno członkowie Czarnych Panter
- wzięli udział w strzelaninie... - Przepraszam, ale...
muszę zadzwonić do Roz.
- Wcale nie musisz. - Jeśli to zobaczy...
Wie, że tam wczoraj byłem.
Jeśli FBI jest w Canter’s i Van Nuys, na pewno obstawili twój dom.
Tu też zaraz wpadną. Daj mi swoje kluczyki.
- Jadę do Meksyku. - Nie.
- Co? - Zabijają tam socjalistów
- na ulicy. - Nie będę czekał,
aż rozwalą mi łeb w Encino.
Jak rewolucjonista może tu umrzeć? Czyj to w ogóle dom?
Artiego.
Scenarzysty?
A może do Yelapy?
Co to jest?
Bert kupił dom w meksykańskiej wiosce, żeby schować się przed faszystami.
Jest ukryty?
Federales przeczesują plaże,
- szukając rewolucjonistów. - Cholera.
A co z tymi dzianymi gośćmi, którzy mają łódź w Miami?
Tak. Artie może wziąć łódź.
Popłynie do Kanału Panamskiego, zabierze Hueya i wysadzi, wracając.
Ale nawet wtedy nie dotrze do TJ.
Blokują drogi. Patrolują granicę.
Będzie trudno.
- To samobójstwo. - Rewolucyjne.
Stary, muszę zaryzykować.
Dla rewolucjonisty śmierć jest realna. Zwycięstwo to tylko marzenie, bracie.
Che tak powiedział.
Walić to. Zawiozę cię.
Spytaj Pauli Feinberg, czy ma jakieś kontakty na granicy.
Czekaj. A ty dokąd?
Na zakupy. Musimy mieć auto niezarejestrowane na żadnego z nas.
- Halo? - Hej, to ja.
Jesteś cały? Widziałam wiadomości.
Tak. Słuchaj... muszę uciekać.
Daj Elaine znać, że przez trochę będzie musiała kierować partią sama.
Będę się ukrywał.
Czemu nie chcesz, żebym pojechała?
Gwen, nie mówmy o tym teraz.
Jesteśmy razem od sześciu lat i teraz mnie przy sobie nie chcesz?
Czemu mnie to dziwi?
Odpychasz każdego, komu na tobie zależy. Spytaj Bobby’ego.
Coś ty powiedziała?
Słyszałeś. Spytaj Bobby’ego.
ROK WCZEŚNIEJ
Bobby Seale. Co słychać, stary?
Tak sobie radzisz z FBI? Ćpasz?
- Otaczasz się tymi gośćmi? - Jakiś problem?
Potrzebuję ochrony, Bobby.
Dlatego siedzisz tu jak jakiś herszt? Nie jesteśmy tacy, stary.
A masz lepszy pomysł?
Tak. Urząd miasta. Kandyduję na burmistrza.
Myślisz,
że współzałożyciel Partii Czarnych Panter będzie burmistrzem Oakland?
W ’68 kandydowałem do rady.
Otwórz oczy, stary.
Zacząłem to z tobą.
Teraz muszę załatwić tych dwóch zjebów,
- żebyś brał mnie na serio? - Pozwolisz mu?
Spokojnie.
Przejdźcie się.
Właśnie.
Idźcie sobie.
Bobby, my się nie bawimy w wybory.
Dużo się zmieniło.
Czas zacząć uchwalać ustawy, kontrolować budżet.
Wiesz, ile byśmy zdziałali, gdybym rządził? Gdybyśmy my rządzili?
Jedzenie dla każdego dziecka. Darmowa opieka zdrowotna.
Wybieramy szefa policji. Nadzór nad całym wydziałem?
Bracie, gdybyśmy to mieli, może całe to gówno by się skończyło.
Niezła mówka, bracie.
Mam nadzieję, że to poparcie.
Jeśli zmiana na lepsze wam miła, to głosujcie na Seale’a.
Tak, Bobby!
Bo jedyne rozwiązanie skażenia to ludzka rewolucja do przeprowadzenia.
Jedyne rozwiązanie skażenia to ludzka rewolucja do przeprowadzenia.
- Racja. - Cała władza dla ludu.
- Cała władza dla ludu! - Cała władza dla ludu.
- Cała władza dla ludu! - Właśnie.
Nabiera rozpędu.
Tak, ma gadane.
- Tak jest. - Ale kasa wciąż pustawa.
- Poradzimy sobie. - Cała władza dla ludu!
Cała władza dla ludu!
Kiedy partia potrzebowała kasy,
mogliśmy polegać na kapitalistach i filantropach.
Ale kiedy FBI zaczęło to ścinać, postawiliśmy na czarny kapitał.
A potem ekipa wpadła na to, by przydusić alfonsów i dilerów.
Mnie tam nie było,
ale zawsze wracali z jakimiś datkami.
Tyle że przez kasę z podziemia
zadarliśmy z mafią.
To doprowadziło do ataku w Canter’s.
Jezu! Kurwa!
Co ty wyprawiasz?
Sorry. Nie chciałem cię przestraszyć.
Prawie miałem zawał.
Mam prośbę.
- Co? - Pożyczysz auto?
Poczekaj chwilę, Bert.
Ten stary mustang, którego masz w garażu.
- Oddam ci go w ciągu doby. Obiecuję. - Bert. FBI było u mnie w domu.
Grozili, kurwa, mojej rodzinie.
- Mierzyli do moich dzieci. - To tylko prowokacja.
- Niszczą mi życie. - Wiedzą, że w tym nie siedzisz.
Czyli nie zamierzasz przemycić zbiega samolotem Columbii?
Zatwierdziłem ten lot, Bert. Mogłem stracić pracę.
Mogliśmy stracić firmę.
Po co? Żebyś zapewnił wolność jebanemu przestępcy?
Możesz, proszę, dać mi auto?
- Oddałem się temu. - Oddałeś się.
Jestem z ciebie dumny. Oddałeś się.
Brawo ty.
Pierdolić wszystkich. Bert się oddał.
Kiedyś podziwiałem cię za tę całą politykę. Naprawdę.
Jasne, prychałem, ale w sekrecie czułem się dumny.
I zazdrosny, że miałeś jaja, żeby odrzucić wszystko i pomagać ludziom.
Nie mam tego genu.
Wychowali nas ci sami ludzie w tym samym domu.
Dlatego zastanawiam się, skąd się to wzięło.
Dlaczego jest to dla ciebie takie ważne.
Nie mogę stać z boku i patrzeć na nierówności na świecie.
To mnie obrzydza.
Dlatego, że pomaganie wszystkim na świecie daje ci wymówkę,
żeby traktować bliskich jak śmieci.
Nie. Całkowicie się mylisz.
Jasne, bywałem dupkiem,
ale... z Hueyem jest inaczej.
Kocham go jak b...
Jak brata?
Powiedz to. Skąd mogę wiedzieć, jakie to uczucie?
Nie dam ci auta, które naprowadzi ich na mnie.
To śmiertelna pułapka.
Zastrzelą was jak psy, zanim w ogóle dotrzecie do granicy.
Nic mi nie będzie.
Damy radę.
Mam nadzieję.
Kocham cię, Bert.
Jessica, cześć.
Rany. Dawno się nie odzywałeś.
Wiem. Przepraszam.
Miałem trudny okres.
Dobrze cię widzieć.
Zastanawiałem się, czy mogłabyś mi pomóc z autem.
- Autem? - Tak.
Czemu? Masz kłopoty?
Nie, nie. To nic poważnego.
Po prostu muszę pożyczyć auto. Oddam je w ciągu doby.
Dobra. Tylko o nie dbaj. Wiem, jak jeździsz.
Dziękuję.
Dam ci jaguara. Pójdę po kluczyki.
Ale musisz już jechać?
Jest u mnie paru znajomych. Może wejdziesz?
Wiesz...
Odbyłem właśnie trudną rozmowę ze Stanleyem.
Może masz coś, co mnie uspokoi.
No wiesz, poprawi mi humor.
Oczywiście. Wejdź.
Koszula Artiego pasuje. Myślałem, że jest tęższy.
Może na to zerkniesz? Pakuję się trochę na oślep.
Piszę list do Elaine
o wszystkim, czego potrzebuje do prowadzenia partii.
Sam będziesz miał mnóstwo roboty.
Rewolucja nie zacznie się sama, nie?
Nie wiem, jak to tam osiągnę.
Nie znam języka ani zupełnie nikogo.
Jesteś pewien, że nie chcesz mieć przy sobie Gwen?
To zbyt niebezpieczne. Musi zostać z dziećmi w Oakland.
Jeśli tam dotrę, może po nią poślę.
A przyjedzie? Przecież rzuciłeś słuchawkę.
Zawsze będzie mnie wspierać.
Słuchaj, mówię to jako facet, którego żona...
miała dość i odeszła.
Nie możesz w nieskończoność zaniedbywać dobrej kobiety.
Stary, gdzie jest Bert z tym autem?
Mieliśmy wyjechać w ciągu 15 minut.
Tak.
Wiesz co? Podzwonię po ludziach.
Na pewno zaraz tu wpadnie.
Chcę, żebyś wiedziała...
że zaraz spotykam się z bardzo ważnym przyjacielem.
Nie mogę go zawieść.
Jest wyjątkowy. Nie znam nikogo mądrzejszego.
Jest moim bratem.
Nie prawdziwym, ale tak czuję.
I kiedy twój brat potrzebuje wsparcia, to mu go udzielasz.
Wiesz, o co mi chodzi?
Rozumiesz?
Która godzina? Cholera. Ostatnia działka.
Burmistrz Tom Bradley
obiecał 300 dodatkowych policjantów do walki z rosnącą falą przestępstw
w Wielkim Los Angeles.
Przechodzimy dalej. Huey P. Newton pozostaje na południu na wolności.
Nie mogę dłużej czekać.
Musimy spadać.
Huey, uspokój się. Przestań. Dotrze tu.
Co zrobisz? Pójdziesz tam na pieszo? No weź.
Artie nie pojechał do Miami.
Jestem nieprzeciętnym durniem. Chodź.
- Spadam stąd. - Sprawdzę garaż.
Hej, pozwól, że... pojadę z tobą.
Nie ma mowy. Wdałeś się w jedną strzelaninę
i nagle masz się za Sundance Kida?
Jeśli będziesz musiał się schować, będzie ci potrzebny kierowca.
Cholera. Jedźmy.
Jedźmy.
Powiedzieć ci coś o Sundance Kidzie? Nie powinienem mówić tego głośno.
Nie znoszę tego filmu. Ale rola twojego pomocnika to zaszczyt.
Uważaj, czego sobie życzysz. Moi pomocnicy żyją krótko.
ROK WCZEŚNIEJ
To dobry wynik, Bobby. Dostałeś 42% głosów.
Prawie ci się udało.
Prawie to za mało.
W następnych wyborach wykosisz konkurencję, bracie.
Jesteś zadowolony?
Co? O co ci chodzi?
Moja przegrana potwierdza twój przekaz.
Tylko ty jesteś tu zdolny do wielkości, nie?
Pogięło cię, Bobby?
Harowałem dla ciebie.
Kto zebrał dla ciebie całą tę kasę?
Przestań, stary.
To twoje zbiórki zwróciły ludzi przeciwko mnie.
Gdyby twoje zbiry nie terroryzowały ulic, moglibyśmy wygrać.
Stary, skąd ci to przyszło do głowy?
Popytałem.
Właśnie.
Wiesz, jaki jest główny powód, dla którego ludzie na mnie nie głosowali?
Jaki?
- Ty. - Ja?
Tak.
Bob, zawsze wiedzieliśmy, że to będzie trudny teren.
No wiesz, jesteś Panterą...
Nie chodzi o Pantery, tylko o ciebie.
Bracie, pogubiłeś się!
To jakieś pierdoły, człowieku.
No weź.
Bobby Seale na burmistrza?
Przestań. Zawsze liczyła się tylko Elaine.
To ona była liderką, nie ty, bracie. Ty jesteś tylko sprzedawcą.
Sprzedawcą?
Partię Czarnych Panter dla Samoobrony
zaczął mój karabin i moja strzelba.
Twoja strzelba?
Właśnie.
Ja zbudowałem te programy, kiedy ty robiłeś w kiciu pompki.
- Pamiętasz to? - Tak?
Tak.
Pomogłem ci nauczyć się czytać.
Więc to ty pomogłeś mi nauczyć się czytać?
Narkotyki zjebały ci mózg gorzej niż FBI.
Masz się za Papę Doca. Nie jesteś rewolucjonistą, chuju.
- Wiesz co? Wylatujesz z partii. - Ja?
- Wylatujesz z partii. - Jakiej?
Tej, którą założyliśmy? Co?
Tej, która była wspaniała? Ona umarła dawno temu.
Stary, to ty ją zabiłeś.
Nie trzaskaj.
O cholera. Huey.
No już.
Kurwa!
- Steve? - Halo?
Hej, Gwen, to ja. Nie rozłączaj się.
Co?
- Kochanie, hej. - Gdzie ty, do cholery, jesteś?
Nic mi nie jest.
Nie wróciłeś. Nawet nie zadzwoniłeś.
Myślałam, że nie żyjesz. Jesteś w szpitalu, skarbie?
- Odbiorę cię. - Nie, nie.
Jadę do Meksyku. Złapię lot z TJ.
TJ? Co? Dlaczego?
Jestem z nim.
Wsiądź w samolot i spotkamy się na lotnisku w Tijuanie.
Niby po co?
Myślałem o tym, co powiedziałaś o Bobbym.
Nie mogę stracić nikogo więcej.
Słyszałaś?
Tak, słyszałam.
Jestem zmęczona.
Nie mogę ciągle tego robić.
Wiem, Gwen. Rozumiem, ale...
potrzebuję cię.
Kochanie, nie mogę siedzieć bezczynnie.
Jesteś producentem. Tym się zajmij.
Roz, prawie mnie wczoraj zabili.
- Co? - Ktoś wymierzył we mnie broń
i nie wiem czemu, ale miałem farta.
Kochanie, nie mogę po prostu wrócić do domu
i włączyć mecz, udając, że nic się nie stało.
Proszę, skarbie. Błagam cię.
A co ze mną, Steve? Z nami? Z moimi dziećmi?
Z Michaelem?
Michael.
Kochanie, to dla niego.
Jak mogę spojrzeć mu w oczy i wyjaśnić, że kiedy się posypało
i miałem okazję pomóc Huyeowi, to się od niego odwróciłem?
Czy chcę dać mu taką lekcję?
Czy chcę, żeby w takim kraju dorastali on i Jane?
Chyba myślałem, że będziesz ze mnie dumna. Założyłem, że chcemy tego samego.
Ale nie pomyślałem, by cię spytać.
Jeśli to zrobisz, zostawię cię, Steve. Dla lepszego mężczyzny.
Rób, co musisz, Roz.
Pierdol się.
Powiedziałem, że cię potrzebuję, Gwen.
Kurwa.
TJ.
Tak.
Chodźmy.
Chce pan gumę?
Musimy się śpieszyć.
Spokojnie. Zawsze tak jest.
Paula mówiła: pierwsza budka.
Od lewej czy od prawej?
W filmie zaczynamy od prawego górnego rogu klatki...
Ale czytamy od lewej.
Tak, ale ona myśli raczej obrazami.
- Guma! - Jezu!
Chce pan gumę?
Kurwa, nie. Przepraszam za przekleństwo. Żadnych gum. No español.
Spokojnie, stary.
Hej, co słychać? Poproszę gumę.
Proszę.
Reszty nie trzeba.
- Gracias. - Dobra.
Gumy!
Urocze dzieciaki.
Guma nie jest zdrowa. Wywołuje gazy i wzdęcia.
Na pewno bardzo cię to teraz martwi.
Co?
Bierz ten rząd. Sprawdź każde auto.
Cholera.
Guma!
Ręce na kierownicę. FBI.
To co robimy?
Co się dzieje?
Ma pan coś w bagażniku?
Ręce na deskę.
Uciekamy?
Ręce do góry.
Kurwa mać!
Szybko, Anderson.
- Ándale. - Idź.
Gracias, mi amigo.
Szybko.
Jesteśmy oficjalnie w Meksyku. Udało się.
- Przepraszam. - Z drogi! FBI.
Przepraszam. Zatrzymać ich!
- Zatrzymać ich! - To zbieg!
Musicie ich zatrzymać!
Kurwa, FBI!
Kurwa!
Hej, FBI! Wypalcie papierosa, bo właśnie was wyruchaliśmy!
Chodź, stary. To jeszcze nie koniec.
Chodźmy.
Będziemy w biurze pośmiewiskiem.
Przez resztę życia będziemy, kurwa, ścigać,
złodziei ryb na Alasce. Ja pierdolę.
Przynajmniej możemy obciąć włosy.
Wziąć prysznic. Przespać się w łóżku.
Dostać od FBI emeryturę.
Hej, słyszysz mnie?
Walić biuro.
Co ty wyprawiasz?
Nie możesz gonić podejrzanego po Meksyku.
Wyleją cię i wrzucą do meksykańskiego więzienia.
Mam to w dupie.
Ten skurwiel nie może kogoś zamordować,
nasrać na flagę, a potem odtańczyć w stronę vaya con Dios.
Ja się nie zatrzymam. Choćbym musiał przebrać się za pingwina,
moim obowiązkiem jest go złapać.
Clark, nie rób tego.
Hej, odezwij się przynajmniej do attaché.
Clark!
Jesteśmy.
Przyleciałaś.
Oczywiście.
Stop! Zatrzymać się!
Przylecę następnym lotem, skurwiele!
Wciąż nas ściga.
Myślisz, że dotrze do Yelapy?
Tak. Teraz już nie odpuści.
Napisy: Marzena Falkowska