Coś nie tak, panie policjancie?
Proszę wysiąść.
Prawo jazdy.
„Peter Thomas Simon”. Przodem do auta.
Proszę się obrócić.
Przekroczyłem prędkość tylko dlatego, by złapać na południu okazję na biznes.
On ma broń.
Niestety dostanie pan wysoki mandat.
Dziękuję.
Coś mi mówi, że Peter Simon nie zapłaci.
Cholera, co zrobimy?
Tajo uciekł z całą kasą.
Znajdziemy kogoś innego.
Ale w międzyczasie
ten gość może wydać mnie policji.
- Nawet cię nie zna. - Tak ci się wydaje.
Dowiemy się dopiero, kiedy zginę.
Pogadajmy o tym gdzie indziej.
To znaczy gdzie?
Nie mów...
Roz?
Święta...
Chyba raczej nieświęta.
Wyślę twój tyłeczek do piekła, skarbie.
Nie, buty zostaw.
- Hej, Roz. - Oż kurwa.
- Nie ma go tutaj. Wyjechał. - Jest tutaj.
- Mieliśmy problem. - Jestem wdzięczny
za waszą pomoc i wkrótce się wyniosę.
Obiecuję. Moi ludzie nad tym pracują.
Huey, to ty? Wróciłeś. Jak tam Kuba?
Hej, mały.
Jeszcze tam nie byłem, ale wkrótce polecę.
Co u ciebie?
- Wiem, że... - Śpisz w sali kinowej.
Jeśli nie wyniesie się w ciągu 48 godzin, sama zadzwonię do FBI.
Nie będę narażać przez to dziecka.
Rano mamy spotkanie producentów.
Już mi lepiej.
WIELKIE CYGARO
NA PODSTAWIE ARTYKUŁU JOSHUAHA BEARMANA
Potrzebuję, żebyście znaleźli mi inny samolot.
Moim zdaniem numer, który wyciął Tajo, to był zły znak.
Jesteś wodnikiem, Huey. Twoim żywiołem jest woda.
Nigdy nie powinniśmy byli wysyłać go drogą powietrzną.
To był błąd. Wybacz.
Cicho, Hoppy.
Przyniosę nam drinki, co?
- Artie, masz jeszcze tę łódź w Miami? - Tak, w suchym doku.
Ale nie da rady przemierzyć Zatoki.
To ją wyposaż.
Radar. Sonar. Wrzuć tam silnik z Chevy’ego,
- jeśli trzeba. - Za co?
Ostatnią kasę wydaliśmy na pas i Kubańczyka.
A potrzeba nam jeszcze 100 000, by skończyć Hearts and Minds.
- Zapomniałeś? - Artie, polecisz dziś do Miami,
przygotujesz łódź i potem wymyślimy,
- jak zawieźć tam Hueya. - Bon voyage.
Kurwa. Nie chcę psuć wam humoru...
- Za późno. - ...ale mamy towarzystwo.
- FBI? - Tak.
Cholera.
Jak nas znaleźli? To odizolowane miejsce.
Śledzili kogoś albo ktoś im powiedział.
- Oby nie Roz. - To świruska, ale nie kabluje.
- Co robimy? - Nie możemy tu zostać.
Muszę spotkać się z Teressą.
Przyjedzie pociągiem z Oakland. Muszę dbać o swoich.
- Jest tu tylne wyjście, prawda? - Tak.
Dobra. Wszyscy wyjadą o tej samej porze.
Inne wozy, inne kierunki.
- Ja zostanę i sprawdzę, czy to łykną. - A jeśli nie?
Nie wrócę do więzienia. Spędziłem tam już za dużo czasu.
Dobra.
TRZY LATA WCZEŚNIEJ
Tak jest od miesiąca, odkąd partia się podzieliła.
Skąd to się bierze?
Ktokolwiek to robi, nie próżnuje.
W zeszłym tygodniu wyszła kolorowanka, którą niby daliśmy dzieciom.
Miała obrazek panter, które strzelają do psów.
Nie. Nigdy byśmy tego nie zrobili.
To propaganda.
Pewnie poplecznicy Eldridge’a.
Bracia są podzieleni. Zabijają się.
Wszystko to spada na mnie.
Masz teraz swojego białego.
Dlatego mnie nie odwiedzałeś, co? Na szali jest moje życie.
Wiem, Bobby.
Codziennie haruję, żeby cię wyciągnąć.
To miejsce przyprawia mnie o dreszcze.
Nie dałem rady, stary. Przepraszam.
Ale jesteś tu teraz.
Zauważyłeś, że przestaliśmy mierzyć czas w dniach i tygodniach?
Mierzymy go w procesach.
Ludzie wchodzą, wychodzą. Areszty, oskarżenia.
Pogrzeby.
Nie będzie już chyba inaczej.
Bo nie spoczną, póki każdego z nas nie zamkną
albo zabiją.
Hej. Oddychaj. Uspokój się. Powiedz mi, co się dzieje.
Na zewnątrz jest FBI.
Muszę spierdalać z LA.
Zgadzam się.
Kiedy Artie załatwi tę łódź?
Już jest w drodze do Miami. Plan się kręci.
Dotrzesz na Kubę.
Dobra, zaraz oddzwonimy.
Bert, to był Artie.
Nasz plan właśnie wziął w łeb.
...na wybrzeżu Florydy...
- Tam jest jego łódź. - ...niszcząc wszystko.
- Zdjęcia lotnicze... - O kurde.
- ...pokazują wyrzucone... - Co teraz?
- Coś wymyślimy. - FBI tu jest.
Nie wejdą. Nie mają nakazu.
Myślisz, że im potrzebny?
Myślą, że robimy film. Nie mają powodu.
Kunstler ma w sądzie ludzi. Wiedzielibyśmy, że wchodzą.
Nie dorwą cię.
Wiesz, do czego są zdolni.
Dziękujemy, że przyszliście.
TRZY LATA WCZEŚNIEJ
Ciężko na to pracowaliśmy.
To nasze, tak?
Witajcie w Darmowej Klinice im. Bobby’ego Seale’a.
- Wreszcie, bracie. - O tak.
Rany. Czynsz musi tu być astronomiczny.
Tak. Wysoki prawie jak Księżyc.
Wiesz, kto tam jest.
Było warto. Ludzie na to zasługują.
Dobrze, że zdążyłem wyjść na czas.
Niniejszym otwieram tę klinikę.
Co to było?
Eksplozja wstrząsnęła ośrodkiem rekrutacji Partii Czarnych Panter.
Według policji była to rurobomba.
- To nie był ośrodek rekrutacji. - Media należą do władzy.
Myślałem, że ugłaskaliśmy Eldridge’a.
Bo tak było. Dałem mu sekcje w Nowym Jorku i New Jersey.
Czego jeszcze chcą?
Wciąż grożą nam śmiercią?
Czasem telefon aż się urywa.
Komitet Centralny dostał list od więźnia, którego miałem za kumpla.
Że niby wyszedłem wcześniej, bo się dogadałem i donoszę.
Nie mogą traktować tego poważnie.
Ale potraktowali.
Każdy, kto cię zna, wie, że to kłamstwo.
O to mi chodzi. Konkurencyjna frakcja. Ktoś bliski.
Nie wiem, jak mam uniknąć noża w plecy.
Na ulicy może mnie dorwać każdy.
Nie wiem kiedy, ale tak będzie. Czuję to.
Śmierć... czai się tuż za rogiem.
Jeśli ukrywasz tego zbiega, FBI wytoczy działa.
Myślisz, że czarne listy były złe?
Dla nas nie były.
O Boże. Mam już dość tego, że mielisz sprawy sprzed 30 lat.
- Tata zdradził kumpli, kiedy tu rządził. - Chronił rodzinę! Wiesz, co to rodzina?
Jak Judy, żona, którą rzuciłeś,
- myśląc fiutem. - Stan.
Martwię się o ciebie. Stres nie jest dobry dla organizmu.
- Czego chcesz? - Mieć cię blisko.
Jesteś moim bratem, nie tylko szefem studia.
Po coś tu przyszedł?
Hearts and Minds.
- Gdzie to jest? - Potrzebuję jeszcze 100 000.
- Idź do Koniobijców. - Nie ma mowy.
- Nie możesz kaprysić. - Byli chujami w dzieciństwie.
Teraz też są. Noszą te głupie mokasyny. Pewnie nigdy nie byli na łodzi.
Teraz wszyscy mają jachty, więc weź ich kasę.
- Dobra. - Super.
Ale pożyczę samolot Columbii.
- Co? - Kręcimy w Miami.
Mówiłem, że nie mam kasy.
Jebany dupek.
To walka o sumienie naszego kraju.
Brzmi politycznie.
Nie. To film akcji.
Film wojenny. Strzelaniny. Bombardowania. Walka w dżungli.
Wystarczy tylko 200, żebyście wszyscy figurowali jako producenci.
Może. Ale zrobisz to za 100. To dokument.
Film dokumentalny.
Dobrze. Hej, czy któryś z was ma łódź?
Dwie.
Będę chciał jedną pożyczyć.
Przepraszam na chwilę.
- Mnie nie śmieszy. - Paula Feinberg?
- Hej. - Bert.
Zauważyłem cię.
Dobrze wyglądasz. Candice wie, co robi.
Tak. Już ze sobą nie jesteśmy.
- Przykro mi. - To tymczasowe.
Jutro ma urodziny.
Przyjdę.
Znasz Otisa?
Otis Williams, oczywiście.
- Uwielbiam Temptations. - Hej. Cieszę się.
Mógłbym porozmawiać trochę z Paulą?
- To zajmie chwilę. - Jasne.
Będę przy stole.
Na razie.
Słuchaj, znasz niejakiego Tajo, kubańskiego przemytnika?
Tak. Niedawno mi pomógł.
Zabrał Billy’ego Prestona do Cataliny. Musiał lądować wśród bizonów.
Okantował mnie na 25 kawałków.
Boję się, że poleci do jakiegoś mundurowego.
Chyba wiem, o kim mowa.
Tajo jest zawodny.
Jak to ludzie, którzy lubią wciągać.
Ale zawsze w końcu się pojawia. Choćby po kasę.
Muszę mieć pewność.
- Dam cię do czołówki Hearts and Minds. - Ten film nigdy nie wyjdzie.
Co? To zrób to dla rewolucji.
Ten projekt też zdechł.
To zrób to dla mnie.
Jasne. Pogadamy jutro u Candy.
Dowiem się, czy gość sypie.
Jesteś super. Do jutra.
Muszę lecieć.
Po co znowu to oglądamy?
Widziałeś to sto razy.
To John Shaft. Obejrzę to kolejne sto razy.
Nie przyjechałaś, by recenzować filmy.
Muszę dostać się jakoś do Miami.
Może zawiozą cię jakieś Pantery. Będziesz nocować po domach.
Nie. Za dużo ludzi mogłoby mnie wsypać.
Potrzebuję kogoś zaufanego i auta, w którym mogę się schować.
Pomyślę. Daj mi parę dni.
Nie mam paru dni. Jeden.
Co się dzieje z ludźmi, którzy stracili domy?
Wciąż koczują na ulicy.
Ale czemu nie zorganizujecie żadnej kwesty?
- Jakiejś zbiórki czy czegoś. - Sposobem twoim czy partii?
Zrób, co możesz, Teressa.
Nikt nie chce ze mną gadać.
Zwłaszcza nikt od Ceddy’ego.
Pod twoją nieobecność próbuje przejąć partię.
W razie problemów dzwoń do Larry’ego. Wszyscy go słuchają. A ja...
Ja...
Wyślę wiadomość do Big Boba.
Czemu się tak gapią?
Bo gadamy w kinie.
Gdzie jest Gwen?
Może pomogłaby ci prowadzić partię.
Gwen nie jest żołnierką. Ty nią jesteś, Teressa.
Wiem. Nie chciałabym, żeby złamała sobie paznokieć.
No weź, przestań.
Tak tylko mówię.
Hej, czemu za mną usiadłeś?
Jest kupa wolnych miejsc.
Sam bądź cicho.
Czemu za mną siedzisz?
To wolny kraj. I podoba mi się widok.
Znajdź sobie jakieś inne miejsce.
Zmuś mnie.
- Nie, Huey. Nie teraz. - Ten skurwiel...
- Do mnie mówisz? - Przestań.
- Kazałem ci się przesiąść. - Chodźmy.
Tyle pustych miejsc, a ty siadasz za mną. Suń się.
DWA LATA WCZEŚNIEJ
Spokojnie, bracie.
Nie przejmuj się tym.
Dobra.
Pomogę ci się rozluźnić, skarbie.
Jak mnie nazwałaś?
Wyłączcie muzykę.
Wyłączcie muzykę!
Słyszycie ten dźwięk?
Taki wysoki. Słyszycie?
Gdzie to jest? Wiem, że gdzieś tu jest.
Co on robi?
Huey, co się dzieje?
Spokojnie, bracie.
Huey, nic tam nie ma.
Zaawansowany sprzęt.
FBI.
Całe to wariactwo, groźby, bomby.
To wszystko było FBI.
Musisz być silny.
Wypierdol stąd wszystkich.
- Huey. - Nie! Wszystkich.
Poza tobą i Gwen.
Słyszeliście. Wychodzić.
A ci biali, co się wprowadzili?
To tylko kilku hippisów, Huey.
To nie są agenci.
Niedawno palili tu z chłopakami trawę.
Wiem, że tam jesteście.
Że mnie słyszycie.
- Jutro się włamiemy. - Chętnie.
- Tak. - Poprzesuwamy meble.
Coś znajdziemy.
Rozpatrujemy wniosek o nakaz przeszukania domu pana Blaunera.
Jest nie do zbicia. Są trzy oświadczenia, moje i...
Dwóch innych agentów FBI.
Wszystkim zależy na rozbiciu Panter.
Kiedy skończy się to faszystowskie prześladowanie?
Prześladowanie?
Ścigamy zbiega,
poszukiwanego za próbę zabójstwa 17-letniej dziewczyny.
Wysoki sądzie, jeśli mogę,
FBI „ściga” Hueya Newtona od lat,
odkąd J. Edgar Hoover i Richard Nixon wypowiedzieli wojnę.
Cointelpro.
Szpiegowanie obywateli, zabójstwa, dyskredytowanie i wrabianie ludzi.
Nie przez broń,
tylko przez to, że ich programy chciały pomóc ludziom.
To kwintesencja zła w naszym kraju.
To ściśle tajne dokumenty rządowe...
Trzynaście nalotów w osiem miesięcy.
Często budzili ich na muszce.
Dzięki propagandowej machinie wszczynali wojny z rywalami.
Wzniecali brutalny opór w partii.
Upozorowali nawet strzelaninę na korytarzu,
żeby go wywabić i zastrzelić.
Nie mają wstydu. Są podli.
Próbujemy powstrzymać wroga publicznego.
Widzieli, że programy działają.
Znalazł pan jakikolwiek ślad pana Newtona,
przeszukując dom pana Schneidera?
- Nie, ale to nie znaczy... - Są jakieś nowe informacje
na poparcie tego wniosku?
Wniosek jest uargumentowany.
Niestety się nie zgadzam. Wniosek oddalony.
- Jebani biurokraci. - Do diabła z nimi.
Chyba mam dla ciebie nagrodę pocieszenia.
Co to jest?
Zaproszenie na urodziny Candice Bergen?
Będzie tam Schneider.
- Ale bez Newtona. - Nie o to chodzi.
Rozmawiałem już z prokuratorem.
Uważa, że trawa znaleziona na imprezie tego chłopaka
wystarczy, by go aresztować.
- Schneidera? - Mogą go nie skazać.
To nieważne. Przyciśniemy go, jak twoja siostra moje jaja.
- Dobra jest, nie? - Się wie.
Na razie.
Pieprzona Candice Bergen.
Jak poszło?
Rozmawialiśmy o tym fragmencie.
Zaczniemy od generała, a potem...
Jak poszło z Koniobijcami, Bert?
Dobrze.
Załatwiłeś kasę na film?
O tutaj. Cofnij o trzy. Możesz cofnąć o trzy klatki?
Tak. Raz, dwa, właśnie... Żeby zaczęło się...
Zostawisz nas?
- Co ty robisz? - Jamie, zostaw nas.
I tak mam dostać odszkodowanie. Nie płacicie mi od trzech tygodni.
Co?
Cała nasza kasa jest zamrożona w tym.
Wiem. Na szali jest mój dom.
Nie płacimy ludziom. Nie możemy kręcić nic nowego.
Mówiłeś, że to najważniejszy film w naszym życiu.
Że skończy wojnę.
Że ocali tysiące niewinnych ludzi przed śmiercią.
Pamiętasz to?
Skąd wiesz, że mam w ogóle kasę?
Bo to czuję.
Bo wiem, co to znaczy, kiedy przychodzisz i unikasz pytań.
Coś kombinujesz.
Więc jeśli masz kasę, to każdy cent musimy włożyć w ten film.
Bo nie możesz użyć jej do tego,
o czym wiem, że myślisz.
To nasze życie, Bert.
To mój najlepszy kumpel.
Poznaliśmy się w piaskownicy w wieku pięciu lat. To twoja lojalność?
Nie dam jego ludziom głodować, spać na ulicy.
A co z twoimi ludźmi?
Tymi, którzy dla ciebie pracują. Którzy na tobie polegają.
Przez ciebie nie będą mieć, kurwa, pracy.
Próbuję tylko postąpić słusznie i nawet nie wiem...
co to znaczy.
Na tym właśnie polega życie. Na wyborach, szczylu.
Wiesz, co teraz widzę?
Nigdy nie musiałeś wybierać.
Po każdym niedorzecznym pomyśle, jaki wyleciał z twojego kutasa,
zawsze cię, kurwa, wspierałem.
Więc teraz lepiej wybierz nas.
Bert, co ty odpierdalasz?
Mam rodzinę. Traktują cię jak wujka.
Roz zaraz mnie zostawi.
To nasza firma. Nie rób tego.
Powiedz coś!
Pierdol się.
Wszystko gra?
Mam mętlik w głowie.
No to może...
pomogę ci odzyskać trochę spokoju.
Za około 36 godzin polecimy odrzutowcem Columbii do Miami.
- A potem? - Artie przypłynie nową łodzią z Rye.
Dwunastometrowym jachtem. A stamtąd to już rzut beretem na Kubę.
Dobry pomysł.
Tak.
Inna sprawa. Znalazłem chyba...
lepszy prezent pożegnalny.
CZEK NA 75 000 $
Nie możesz tego zrobić. To twój Oscar.
To twój bilet powrotny na szczyt.
No weź. Ten film jest ważny, Bert.
Jest dla mnie wszystkim.
Dziękuję ci.
Spoko.
Odebrałabym cię.
Okropnie wyglądasz.
Nic mi nie jest. Po prostu...
Jestem niewyspany.
Mam...
Cholera. To nas ustawi.
Radzisz sobie na północy?
Oparłam się na Larrym, tak jak mówiłeś. Ale to i tak nie działa.
A jak Gwen?
FBI obserwuje ją, odkąd wróciła.
Poradziłam jej, by na razie nie dzwoniła.
- Gdybym tam był... - Ale nie możesz.
- Albo Bobby. Przynajmniej... - Coś wymyślę.
Dotrzyj na Kubę. Potem jakoś sobie poradzimy.
Na pewno?
Co wtedy jeszcze zostanie?
Cholera. Patrz, jaki zostawiam po sobie bałagan.
Będziesz dalej walczył z innego miejsca.
Mam wrażenie, że się poddaję.
Gówno prawda.
Zmieniłeś świat.
Zapoznałeś całe pokolenie z Black Power. Poczuli, co to znaczy.
To nie koniec. To tylko inna bitwa.
Dotrzyj na Kubę. Zapoczątkuj rewolucję.
Wróć, kiedy będzie na to dobry czas.
Dasz wiarę?
- Jutro lecimy. - Tak.
Samolot jest gotowy. Tym razem sprawdziłem.
Dokąd się wczoraj wymknąłeś?
Musiałem dostarczyć czek Teressie.
Tak? Tylko to jej dostarczyłeś?
Przestań, stary.
Halo?
Chwila.
- Kto to? - Nie uwierzysz.
- Kto to? - Tajo.
Telefon jest tam.
Tak?
Hej. Słyszałem, że mnie szukacie.
Zniknąłeś. Gdzie moje pieniądze?
Coś mnie zatrzymało, wiesz?
Dobra, oddaj mi kasę.
Znam ludzi ze związku, którzy łamią kości.
Nie, nie. Wszystko gra.
Poleciałem do Panamy.
Myślałem, że zaraz wrócę, ale rozpętała się Alberta.
Nie mogłem wystartować, bo kontrola ruchu nie działała,
ale wróciłem i możemy działać.
Ale pieprzy.
Słyszę cię, kurwa. Wcale nie pieprzę.
Słuchaj. Pracuję w Paramouncie.
Może spotkamy się w Canter’s? Dostarczysz paczkę. Jasne?
Dostarcz paczkę.
O 17.00. Nawet nie próbuj mnie wykiwać.
Umowa stoi.
Stoi i nigdy nie upadnie.
Chyba mu nie wierzysz?
W życiu.
Steve, przyciśnij go i odzyskaj nasze 25 patyków.
No już. Potrzebujemy tej kasy.
- Ja? - Nie martw się, Steve.
Wyślę tam paru żołnierzy z LA do ochrony.
Jedź do Canter’s. Spotkamy się u Candy
i zabierzemy Hueya na lotnisko. Dasz sobie radę.
Bert każe skakać, a Steve ma, kurwa, latać.
Jak się masz, Gwen?
Tak czy siak...
Hej. Siema.
Co nie?
Nie wiesz, że trzeba wstać, kiedy wchodzi porucznik?
No już, Ceddy. Wstań.
Widzicie jakiegoś porucznika?
Bo ja nie. Widzę tylko jakąś tyrańską sukę,
która myśli, że może rządzić, kiedy nie ma Hueya.
Właśnie.
No proszę, Big Bob.
Ty wiesz, że jestem blisko ze Sługą, nie?
Zadzwoń...
- Kurde. - Przyjebał mu.
Teraz widzisz porucznika, chuju?
Następny.
- Dla ciebie, kochany? - Czarna kawa.
Nie, chwila. Wie pani, na co mam ochotę?
Bliny z jagodami.
- Dobry wybór. - Dziękuję.
Tajo.
Gdzieś ty był?
Hej, Candice.
Bert!
- Próbowałam cię złapać. - Gadałaś z nim?
FBI tu jest. Mają nakaz. Aresztują cię.
Nie. Nie odwracaj się.
- Co? Tajo pracuje z FBI? - Gorzej.
Z mafią. Chcą zabić Hueya.
O Boże, Steve.
Wszędzie cię szukaliśmy.
Czas to pieniądz. Muszę lecieć.
- Gdzie paczka? - Czas to pieniądz?
- Tak. - Skąd ten pośpiech? Zjedz coś.
Nie. Paczka.
Muszę ci powiedzieć, że nie cierpię jeść sam.
Lepiej coś zamów. Inaczej paczka przybędzie tu na grzbiecie żółwia.
On mi nie wygląda, kurwa, na Newtona.
Coś tu śmierdzi. To pułapka.
Dzwoń do Canter’s. Wyciągnij stamtąd Steve’a.
Daj to Candy i przeproś za mnie.
Dziękuję.
- Przepraszam. - Czekaj.
Kurwa!
No już. Zwolnij linię.
Naprawdę pasują mi przedziałek i pazurki, takie jak
- u Olivii Newton-John? - Dziękuję. Margaret.
- Ładne imię. - Tak pan myśli?
Jak twój ozorek?
Obchodzi mnie tylko paczka.
Co to jest?
Pudełko? Osoba? Zwierzę?
Bo nie biorę zagrożonych gatunków.
Dobra, wiesz co?
To zagrożony gatunek. Robota odwołana, Tajo.
Oddaj nam pieniądze albo zabierzemy ci samolot.
A ten zagrożony gatunek...
Sí.
...to nie przypadkiem czarna pantera?
Sto lat, sto lat
Bo to specjalny ładunek, który wymaga specjalnego traktowania.
I dodatkowych 25 kafli.
Chcesz więcej kasy? Idź wyruchaj niedźwiedzia.
Oddaj nam naszą kasę...
- Nie ma zwrotów. - ...złodzieju...
Dobrze ci się tu pracowało?
Bo już po tobie.
- Zrobię wszystko, żeby... - Siadaj.
Broń! On ma broń!
Napisy: Marzena Falkowska