Posłuchaj tego. Słyszysz?
To nie o cyrkowcu.
Dylan śpiewa o nas.
Jak to? To my jesteśmy dziwadłami?
Nie. Cudak z piosenki występuje w cyrku.
Doznał kontuzji na trapezie
i teraz musi podjąć kiepską pracę, żeby przeżyć.
Pan Jones chce zapłacić,
żeby popatrzeć, jak je w klatce
żywego kurczaka, bo chce zobaczyć dziwadło.
Ale wtedy cudak bierze kość
i podaje ją Jonesowi, mówiąc:
„Sam jesteś dziwakiem”.
Rany. Głęboki ten cały Bobby Dylan.
Dobra, usiądź tutaj.
Hej, sam jesteś dziwakiem.
Grecy tworzyli ikony. Portrety osobistości religijnych.
Ale obrazy stały się święte
niezależnie od osoby, którą przedstawiały.
- A czapkę... - Przekrzywię.
Eldridge Cleaver
- rozumiał moc obrazu. - Tak.
Chciał, żeby zainspirował rewolucję zbrojną.
Oto przywódca i obrońca czarnej kolonii w białej Ameryce.
Najgroźniejszy człowiek świata.
A teraz popatrz w obiektyw.
Oto nasze ujęcie.
Według filozofa Foucault,
jeśli obraz stanie się ikoną,
nie sposób nie traktować tak samo tego, co przedstawia.
WIELKIE CYGARO
NA PODSTAWIE ARTYKUŁU JOSHUAHA BEARMANA
Roz, obiecuję, że zostanie krótko.
- Dzień, góra dwa. - Skoro u Berta już byli,
to tylko kwestia czasu, zanim tu wpadną.
- Tego chcesz? - Nie.
Żeby wyprowadzili mnie i dzieci w kajdankach?
Mary Poppins znowu swoje.
Słyszałeś?
Muszę skończyć ten list do kubańskiego rządu.
- Huey... - Nie chce, żeby Steve poszedł siedzieć.
Ma to gdzieś.
- Nie możemy tu zostać. - To dokąd mamy iść?
W partii nie mogę już nikomu ufać.
Rozumiem, ale czemu to ci ludzie mają uniknąć pościgu?
Skąd pomysł, że im się uda?
Bo ich zmuszę.
Słuchaj, Gwen. Bert uratował od więzienia Ellsberga.
Pomógł uciec z kraju Hoffmanowi, kiedy go ścigali. Sprowadził Chaplina.
Czym oni wszyscy się od ciebie różnią?
Słuchaj, wszystko... Chodź tutaj.
Wszystko będzie dobrze.
Mogłeś się nie bratać z tymi hollywoodzkimi durniami.
Słuchajcie.
Przez 50 lat Hollywood nie sprzeciwiało się tyranii.
Wraz z tobą to się zakończy.
- Będziemy Siódemką z Beverly Hills. - Nazywają tak aresztowanych.
Nie, nikogo nie aresztują.
Znamy się na planowaniu i logistyce. W 48 godzin wyprawimy Hueya na Kubę.
Jasne, ale skąd ten pośpiech?
Bo FBI zaczęło chodzić po ludziach,
a moja dziewczyna zaraz puknie trenera.
- Jak mówiłem, nie złapią nas. - Skąd wiesz?
Mamy idealną przykrywkę. Jesteśmy filmowcami i kręcimy film.
Okej. A jaki film?
Jaki gatunek?
- Heist. - Naprawdę?
Musicie być sprytni. Macie podsłuchy.
Od teraz będziemy więc używać kodu.
Huey jest „Paczką” albo „Gwiazdą”.
Ja jestem „Producentem”, Artie „Opiekunem”.
Steve „Żydem”.
Czemu ja? Jesteś bardziej żydowski.
Bo jesteś Żydem, Steve.
Jezu. Kurwa.
Czyli tak. „Żyd” i „Żydowski producent”...
- Dzięki. - ...biorą „Paczkę”
do „Wielkiego cygara”, czyli na Kubę.
Jak zabić starszą panią z ekipą filmową zamiast muzyków.
Podoba mi się Wielkie cygaro.
- Właśnie, ale... - Serio?
- Ale czarno-białe. - To wszystko zmienia.
Chwila. Posłuchajcie.
Przestańcie pieprzyć. Żadnych kart kredytowych. Tylko gotówka.
Żadnych dużych wypłat, dokumentacji.
Automaty telefoniczne.
Chcą mnie wrobić za morderstwo.
To nie zabawa, jasne? To moje życie.
Wypuść mnie, stary.
Potrzebuję samolotu. Ktoś z was musi mieć znajomego z samolotem.
Tak, znamy kogoś. To Kubańczyk.
Jest konsultantem filmu o Che w Paramount.
Ciągle lata do Ameryki Południowej.
To może być on.
Nieważne, kto to będzie. Załatwcie samolot.
Agenci rozwalili w środku nocy drzwi.
Wyrzucili nas z domu.
Nie pozwolili się nawet ubrać.
Rozumiem. Chwila, dobrze?
- Halo? - Hej. Linia jest bezpieczna?
Tak. Jesteśmy u babci Larry’ego.
Huey, wczoraj agenci przejęli nasze domy.
Bo się nie zgłosiłem?
Kiedy tylko zniknąłeś.
Dziś zamknęli szkoły, kliniki,
programy śniadaniowe.
Mam tu 30 osób, które spały na ulicy.
Powiedz im, że coś wymyślimy.
Daj im klucze do nadbudówki.
Nie masz 30 łóżek.
To weź rezerwową kasę i wyślij pozostałych do motelu.
- Jaką kasę? Zabrali ją. - To coś znajdź.
- Jak? - Nie wiem. Cholera.
Przepraszam.
Nie chcę, żeby programy przez to padły.
Nie możemy stracić tego, co zbudowaliśmy.
Dobra, coś wymyślę.
Uważaj. Wszędzie wiszą listy gończe.
Dobra.
Pościg za mną to jedno,
ale nie mogłem pozwolić im zaszkodzić ludziom.
TRZY LATA WCZEŚNIEJ
Gwiazdy pojawiły się dziś
na otwarciu nowego miejsca w programie śniadaniowym Czarnych Panter.
Chcesz autograf?
- Podpisać ci się tu? - Dziękuję.
Dzięki, że przyszłaś.
- Wiedziałam. - Dobra.
- Cała władza dla ludu. - Cała władza dla ludu!
Cieszę się, że w końcu przyszliście, żeby zobaczyć, o co nam chodzi.
Robimy to od wielu lat.
Dla mnie to ważna praca,
bo kiedy byłem w podstawówce, zawsze był problem.
Dzieci, które miały pieniądze,
kupowały ciastka i słodkie krakersy,
a te, które ich nie miały, musiały kłaść głowy na ławkach,
kiedy pozostali jedli. Zawsze myślałem, że to złe...
Przepraszam na chwilę.
Chyba woli broń od naleśników, co?
Tak.
Ale mamy tu ważną sieć telewizyjną.
To nie byle co. Naprawdę.
Tak.
Szkoda, że musimy zapraszać gwiazdy, żeby zwabić media.
Bez problemu znajdowały nas na ulicy,
kiedy pilnowaliśmy policji, wiesz?
Ludzie lubią widowiska.
Nie chcę już być facetem na wiklinowym krześle.
Wiem, czemu ludzie to lubią, ale to nie ja.
Eldridge to wymyślił.
Kiedy wyszedłem z pudła,
dostałem od życia drugą szansę, której się nie spodziewałem.
Rozumiesz? Nie chcę marnować jej na posyłanie ludzi do piachu.
Chcę, żeby mój image pokazywał, że...
pomagam ludziom.
Dzięki pieniądzom z Hollywood
możemy karmić, ubierać i kwaterować o wiele więcej osób.
A to dopiero początek.
Najpierw przetrwanie, potem rewolucja.
Bracie Huey, ludzie nie chcą pracować u nas charytatywnie.
Jak mówił brat Eldridge,
partia opowiada się za walką z uciskiem.
Musimy się przystosować, żeby przetrwać, bracie.
Tylko on jedyny zmiękł po odsiadce.
- Co mówisz? - Huey.
Byłeś kiedyś w karcerze?
Stałeś kiedyś przed policją z własną strzelbą?
Czyli nie jesteś gotowy umrzeć za rewolucję.
Lubisz tylko się tak nosić.
Widzę, że niektórzy z was potrzebują rewolucyjnej edukacji.
Ta partia odeszła od walki zbrojnej.
Właśnie.
Zależy nam na przetrwaniu i społecznych zmianach.
Jeśli chcecie z nami być, możecie uczyć dzieci czytać.
Albo działać jako wolontariusze w klinice.
Zrobić coś, co pomoże naszym.
Ale jeśli wolicie wyjść na ulicę z bronią,
próbując obalić rząd i ginąc przy tym,
to możecie polecieć do Eldridge’a do Algierii.
Właśnie.
Racja.
Huey?
Te gnojki chcą mi mówić, jak mam prowadzić partię?
Nie tylko oni, Huey. Jest więcej takich głosów.
Większość ludzi zapisała się, kiedy siedziałeś.
Młodzi mieli na ścianie plakat z tobą.
Myśleli, że będą tu żołnierzami.
Mówisz, jakbyś się zgadzała.
Mam zostać przy broni? Myślisz, że to najlepsze dla partii?
Mnie od dawna nie chodzi już tylko o partię.
Gwen, przestań.
Po prostu się martwię.
Ludzie gadają i w pewnym momencie gadanie im nie wystarczy.
To co mam zrobić?
- Zadzwoń do Eldridge’a. - Nie.
Niech zjednoczy z tobą partię.
Jeśli to zrobię, będzie mówił wszystkim,
że przyszedłem do niego z podkulonym ogonem.
Wyjdę na głupka.
- Ta twoja duma. - To nie duma, Gwen. To zdrowy rozsądek.
Czyli chcesz być praktyczny.
W porządku. Jak ważne są programy?
To praca mojego życia. Wiesz o tym.
To może powinieneś spokornieć.
Zaryzykuj. Zadzwoń do niego.
Powiedz, że masz coś na Schneidera.
Nie jest dobrze. Nasi ludzie szukali całą noc.
Mamy tylko trochę jego koki,
parę dzieciaków z trawą
- i studenciaków. Ani śladu Hueya. - Kurwa.
Musimy ich wykurzyć.
Ci producenci wiedzą, gdzie on jest.
No świetnie. Myślałem, że to już koniec.
Kurwa! Mam dość tych włosów.
Nienawidzę hippisów.
Co rano patrzę w lustro i co widzę?
Śmierdzącego hippisa.
Wiem, stary.
Daj mi te jebane prochy.
Jasne.
FBI robiło wszystko, żeby zlikwidować Pantery.
Szykany, aresztowania, fałszywe dowody.
Informatorzy i prowokatorzy.
Niektórzy agenci, tacy jak Clark,
żyli nawet w społecznościach, które chcieli zniszczyć.
Mam to.
Lot do Kuby to duże ryzyko.
Jaki jest koszt?
- Zależy od ładunku. - Nie musisz wiedzieć.
Cena za „nie musisz wiedzieć”
to 25 tysięcy z góry.
Co jeszcze?
Kolejne 25 po przybyciu i musicie zwolnić pas w Rancho Cucamonga.
Rancho Cuc...
Czemu musimy zwolnić ci pas?
Raczej nie będę mógł załadować tego przy wszystkich
w Van Nuys, co?
I zakładam, że nie chcecie składać planu lotu, nie?
Nie zajmuję się budową.
Tylko transportem. Takie są zasady związku.
Za 72 godziny podstaw tam samolot. Gotowy do odlotu.
O 16.00 w piątek?
Adiós.
Nie podoba mi się ten gość.
Za trzy dni będziesz sączył Cuba libre na plaży w Hawanie. Serio.
Tobie ufam, ale jemu nie.
Słuchaj, ci goście ryzykują dla ciebie wszystko.
Spotkaliśmy się rano, żeby to zaplanować,
- a ty się urywasz, żeby zadzwonić? - Słuchaj.
Dużo zostawiłem w Oakland.
Mój tata jest chory. FBI zamknęło moje programy.
Rodziny z dziećmi śpią na ulicy.
To sporo. Nie wiedziałem o twoim tacie.
Nie szkodzi. Po prostu musi się udać.
Rozumiem. Zagwarantuję to.
Zbudujemy ten pas,
a ty skup się na partii i tacie, dobra?
TRZY LATA WCZEŚNIEJ
Tato?
O, hej. Huey.
- Melvin już poszedł. - Przyszedłem do ciebie.
Wiedziałem, gdzie będziesz w sobotę.
Tutaj, jak zawsze, pracując nad kazaniem.
Masz tam coś dla mnie?
Syn marnotrawny przyszedł po naukę.
No to usiądź.
Życie mnie testuje.
Próbuję iść nową drogą, jak to nazywasz.
To nie jest łatwe.
Często nie wiem nawet, gdzie ona jest ani...
w którą stronę iść.
Pamiętasz, że dorastając,
wszędzie chodziłeś za Sonnym Manem, bo chciałeś być taki jak on?
No tak...
Potem zacząłeś dużo czytać i zaprzyjaźniłeś się z Melvinem.
Wiele przeszedłeś.
To kim chcesz być teraz naprawdę?
Chcę... zmienić społeczeństwo, tato.
Mam wizję świata bez konfliktów i przemocy.
Ta droga prowadzi przez Hollywood?
Słuchaj, zmiana ma różne oblicza.
Kultura rewolucyjna to potężna broń,
a telewizja to broń wręcz atomowa.
Polityka opowiada pewną historię, a Hollywood pomaga wzmacniać mój przekaz.
Wiem co nieco o głoszeniu przekazu.
W porządku.
Pamiętasz, jak w dzieciństwie
ciocia zabierała cię do tego dużego kościoła na 45. ulicy?
Tak. Uwielbiała tamtego kaznodzieję.
Był tam duży chór.
Tak. Na tobie też to zrobiło wrażenie.
Wróciłeś do domu.
„Tato! Czemu nie wygłaszasz kazań w takim kościele?”
Zawsze ciągnęło cię na scenę.
Pamiętasz, co ci powiedziałem?
Że w tych dużych kościołach
kaznodzieja czasem sam staje się przekazem.
Właśnie to jest niebezpieczne.
Zastanów się.
Większość problemów tego świata zaczyna się wtedy,
kiedy posłaniec myśli, że jest przekazem.
Nie bez powodu duma uchodzi za grzech śmiertelny.
Masz rację. Dziękuję, tato.
Nic nie zrozumiałeś.
Zrozumiałem. Naprawdę.
Muszę pogadać z Eldridge’em. Spróbować zjednoczyć partię.
Skończ kazanie.
Nie zbudujemy pasa.
Wykiwaliście nas przy swoim ostatnim filmie.
Racja. Zmienialiśmy wtedy księgowych.
Pewnie studio coś pomieszało albo...
- Tak. - Nie, stary.
To tobie się pomieszało. Myślisz, że nadal jest 1972.
Swobodny jeździec to przeszłość.
Nie masz już charyzmy, chłopie. Wygląda na to, że pieniędzy też.
Wystarczy na dobrą ofertę.
Zapłacimy podwójnie.
Jasne.
- Za zbudowanie pasa w trzy dni? - Stawka za pilną robotę.
Gotówka od ręki dla każdego.
Weźcie wszystko.
Potrójna stawka, chłopaki.
Dałeś im ostatnią kasę.
Powiem ci coś, Bert. Rób, co chcesz, jak zawsze, ale jeśli znowu ich wykiwasz...
Popatrz na mnie.
Potną cię na kawałki i porzucą na pustyni.
Nie wykiwam ich.
Kręcimy film, żeby pomóc Hueyowi uciec.
Skołujmy inwestorów.
To jest, kurwa, żałosne.
Bert poprosił o parę usług. Nie wiem kogo.
Ale zdobył kasę i cichcem jej użyliśmy.
Cygaro zapalone. Produkcja zaczęta.
Asystentka w drodze.
Budżet zatwierdzony, ale nie uwzględnia strat.
Jebany film. Chcę wiedzieć, co z Hueyem!
Ładunek gotowy do przewiezienia?
Działo się.
Zmyliliśmy agentów. Nie mieli pojęcia, gdzie jestem.
Nauczyłem się, że w Hollywood robi się wszystko, żeby dopiąć swego.
Przelewam kasę do działu transportu.
Przestań dzwonić. Rozpętała się cholerna śnieżyca.
Mam tu Mikołaja z Margot Kidder i jej znajomymi. Zadzwonię za tydzień.
Przybycie Gwiazdy potwierdzone.
Plan zbudowany w 70%.
Nie wierzę, że naprawdę to robimy.
To pokazuje, co można zrobić, kiedy ma się środki i dostęp.
To mi przypomina, że obejrzałem fragment Hearts and Minds. To twój najlepszy film.
Albo dostaniesz Oscara,
albo skreślą cię za prawdę o Wietnamie.
Słyszałeś? Zdobędziemy Oscara.
Oby, bo wszystko zamroziliśmy w tym filmie.
Nawet twój dom.
E tam. Kolejki będą długaśne.
Będziesz musiał wrócić na premierę.
Hej. Sprowadzimy cię tu z powrotem.
To dziwne, stary.
Myślę o tym, że mogę już nigdy nie zobaczyć mojego domu.
Przyjaciół, taty.
Moi ludzie śpią przeze mnie na ulicy.
A co ja robię? Uciekam stąd jak Eldridge.
Po tym wszystkim, co o nim mówiłem.
Nasz ruch jest tak naprawdę...
TRZY LATA WCZEŚNIEJ
...zorientowany na promocję ludzkiego życia.
To zdecydowanie coś innego, niż myślała większość naszych widzów.
- Tak. - Jak państwo wiecie,
porozmawia z nami Eldridge Cleaver, który łączy się z Algierii.
- Jest pan tam? - Hej, Eldridge.
Jak tam idzie w Algierze?
Nie za dobrze, Huey.
PROGRAM ŚNIADANIOWY W SZEŚCIU NOWYCH SZKOŁACH
To znaczy?
W wiadomościach wygląda to dobrze.
Siedzisz na dachu i patrzysz na plażę.
Myślisz chyba o swoim widoku z Malibu Hills.
Mówię o tych twoich głupich programach.
Słucham, bracie?
Nie po to powstały Pantery.
A co z walką zbrojną?
Chyba nie wiesz, co mówisz.
Rozmawialiśmy o tym. Poparłeś programy.
Wiem, co mówię. Ty smażysz kiełbaski, a w tym czasie partia się rozpada.
Rozumiem. Chcesz podzielić się dzisiaj
sensacyjną wiadomością.
Ale mówisz o tej zbrojnej walce, będąc na wygnaniu, już od lat, bracie.
To dość wygodne.
Co powiesz na takie wieści? Zamykam międzynarodową sekcję.
Zamykasz? Odcinasz mnie, bracie?
Zgadza się. To koniec.
Oszalałeś.
Wolę oszaleć, niż stchórzyć.
Co ty wygadujesz?
Uciekłeś po śmierci Lil Bobby’ego.
Lil Bobby był trzecim członkiem naszej partii.
Eldridge wziął go na samobójczą misję. Gliny postrzeliły go z zimną krwią
kilkanaście razy.
Miał 17 lat.
Do dzisiaj o nim myślę.
Zostaję tutaj i ponoszę konsekwencje, rozumiesz?
Jesteś tchórzem i śmieciem.
Proszę państwa, pan Huey P. Newton.
A na linii Eldridge Cleaver.
Zapraszamy po przerwie.
Walić Eldridge’a.
- Nie wiedziałam, że to zrobi. - Dureń wypowiedział wojnę.
Tak. Zmusza cię do wyboru.
Zostawisz programy, ryzykując utratę partii, albo...
Poprę walkę i pozwolę mu wygrać?
To żaden wybór.
Jednym z celów COINTELPRO J. Edgara Hoovera...
USTAWA O DOSTĘPIE DO INFORMACJI
...było doprowadzić do rozłamu w partii.
Chciał wykorzystać ambicje i podkopać zaufanie między nami.
Chciał konfliktu, paranoi i krwi Panter.
PODZIAŁ NA 2 FRAKCJE
I to działało.
No nie wiem. Powinnam z tobą lecieć.
Nie, to za duże ryzyko.
Nie chcesz być na Kubie sam.
Dzieci mogą na razie zostać z moją mamą.
Nie. Wiesz, że cię potrzebują, Gwen.
Szlag. Poza tym równie dobrze
samolot może posłużyć za cel do ćwiczeń.
Nie potrzebujesz mnie?
Potrzebuję, żebyś pomogła na północy z partią.
Jeśli mnie było trudno pogodzić ludzi,
Teressie i Elaine też nie będzie łatwo.
Gwen, no weź.
Nie mam na to czasu, rozumiesz? Musisz pojechać do mojego taty w Oakland.
Nie miałem szansy zadzwonić.
Musisz.
Powiedz mu, że go kochasz, nim będzie za późno.
Mój tata jest z południa. Starej daty.
Nie ruszają go te wszystkie... hipisowskie bzdury o wolnej miłości.
Nigdy mu nie powiedziałeś, że go kochasz?
On mi też nie powiedział.
To może czas to zmienić.
Zobaczę cię jeszcze?
Tak. Poślę po ciebie i po dzieci.
Obiecuję.
Nie wierzę, że jutro leci.
Czy Bert rozesłał, kurwa, zaproszenia?
To impreza pożegnalna dla białych lewaków.
Hollywood kocha historie o ucieczkach.
Super, nie? Przypomina mi pierwszy dzień zdjęć.
Ale muszę ci coś pokazać.
- Co to? - Prezent pożegnalny dla Hueya.
WIELKIE CYGARO
Całe miasto myśli już, że kręcimy film, więc może zróbmy to naprawdę?
„Wielkie cygaro”.
Muszę cię poznać z czarnymi artystami. Mogliby to podrasować.
Coś w stylu Super Fly.
Ale to zajebiste.
Nikt tego wcześniej nie robił.
Będą pisać o tym, co robimy, kiedy będziemy to robić.
- Artie zaczął już scenariusz. - Tak?
A może wyślemy FBI nasze wymiary, żeby przygotowali nam odzież więzienną?
- Co ty na to? - Wiesz, jak to jest.
Minie 50 lat, zanim to trafi to kin. Do tego czasu wszyscy zapomną.
To świetne! Wygląda zupełnie jak ja.
Burt Reynolds gra ciebie?
Patrz, Huey.
Pójdę to spalić.
Próbuję ratować życie, a ty wydurniasz się z plakatem?
- Czekaj... - Myślałem, że już załapałeś.
Współpracuję z tobą, bo wsparłeś nasze programy.
Myślałem, że się rozumiemy,
- a ty wyskakujesz z tym. - Próbuję sprzedać bajer.
Wszystko gra?
Muszę się przejechać.
Dobrze, że znam gościa z rollsem.
- Popilnuję tu. - Dobra.
Pośpiesz się.
- Halo? - Tato.
Huey. Wszystko dobrze?
Tak. Wszystko w porządku.
Jak się czujesz?
Jakby szykowali mi łóżko w pokoju na górze.
Gdzie jesteś?
Nie mogę powiedzieć.
Mam na plecach tarczę.
Jezus też miał. Wyszedł na swoje.
Słuchaj, tato, muszę ci coś powiedzieć.
Uważaj na siebie, Huey.
Proszę, posłuchaj mnie.
Wiesz, co czuję, prawda?
Nie, nie. Nic nie musisz mówić.
No dalej. Niech gada, Walter.
O cholera.
Huey, idą tu łowcy niewolników.
Musimy spadać, stary.
Dobra.
- Wyjeżdżam, tato. - Wiem.
- Bogu dzięki. - Daj mi mówić.
Jakieś osły zarysowały mi rollsa i uciekły.
O cholera.
- Richard Pryor? - No proszę.
Już myślałem, że sprawiedliwość jest ślepa,
a rozpoznaliście dzianego brata!
- Jasne, że to ja. - Tato...
- Huey... - To Huey?
- Spokojnie. - Proszę dać telefon.
Halo?
Huey, denerwujesz ojca.
Oddaj mu słuchawkę, do cholery.
Huey.
- Nie tym tonem. - Muszę z nim porozmawiać.
Oddaj mu słuchawkę.
Mogę prosić słuchawkę?
On jest z panem?
To mój kierowca.
- Musi... - Huey.
- Tato. - Przykro mi,
- ale nalegam. - Nie trzeba.
Telefon.
Tatusiu, ko...
Halo?
- To był Richard Pryor. - No.
Szlag!
Chodź, stary.
Ma broń.
Umrzesz.
Nigdy mu nie powiedziałeś, że go kochasz?
- Wiesz, co czuję. - Nie musisz nic mówić.
Nie chcę już być facetem na wiklinowym krześle.
Wczoraj agenci przejęli nasze domy.
Uciekłeś po śmierci Lil Bobby’ego.
Jak twoja śmierć pomoże ruchowi?
Ukrywasz się na ich oczach.
To nie zabawa. To moje życie.
Walić ciebie i twoje czarnuchy.
Zawsze wiedziałem, że umrę dla rewolucji.
Będziesz najgroźniejszym Amerykaninem.
Zobaczę cię jeszcze?
Żeby być silnym, trzeba być wolnym.
Nie umrę jako bezsilny człowiek.
- Hej! - Żeby być silnym, trzeba być wolnym.
Nie umrę jako bezsilny człowiek.
Straż!
Żeby być silnym, trzeba być wolnym.
Nie umrę jako bezsilny człowiek.
Straż!
Hej! Straż!
Żeby być silnym, trzeba być wolnym. Nie umrę jako bezsilny człowiek!
Cholera.
Lil Bobby!
Bobby!
Jakim samolotem lecisz na Kubę?
Nie wiem.
Powiedz, dobrze się uczysz?
To zależy. Ale nie cierpię omawiać książek przed klasą.
Też tego nie znosiłem.
Dlaczego?
Bo nie umiałem czytać.
- Nie umiałeś? - Hej, Michael.
Może pogramy w grę z rejestracjami.
Co ty na to?
Spokojnie, stary.
Tak?
Widzisz... miałem wiele problemów ze słowami.
Moich nauczycieli to nie obchodziło, więc musiałem nauczyć się sam.
Wiesz, co zrobiłem?
Założyłem własną szkołę.
Dobra, bierz plecak.
Prawie dojechaliśmy.
Gdzie Tajo, Bert?
Spóźnia się.
Na pewno jest w drodze. Korki.
No co? Ruch lotniczy.
Przynajmniej światło jest dobre. Jeszcze jeden wspólny zachód słońca.
Światło? Gdzie jest, kurwa, ten Kubańczyk?
Va banque.
Masz u nas dług.
Czekajcie.
Mam coś, czego będziecie chcieli.
Wiem, gdzie jest Huey.
Co tak długo, Bert?
Przyleci.
No już. Wstrzymajmy się, dobra?
Mówiłem, żeby mu nie ufać.
Nie rozumiem. Latał miliony razy.
Czego się spodziewałeś?
Bawisz się w magnata, organizujesz imprezy
i nie masz czasu dopilnować samolotu.
- Coś się musiało stać. - Powiem ci co.
Chciałeś, żebym ci zaufał. To się stało.
A potem wynająłeś handlarza narkotyków, bo ci pasował.
Tyle na ten temat.
Gdzie on jest?
Huey, dokąd jedziesz?
Co ty robisz? Dokąd jedziesz?
Zabić Kubańczyka.
Ale to mój wóz, Huey!
Hej, to mój wóz!
Wspaniale. Wprost cudownie.
I pojechał!
Świetnie, prawda? Pojechał.
Może dodaj to, kurwa, na plakat?
Po pierwsze, chcemy wolności.
Chcemy móc sami stanowić o naszej czarnej społeczności.
Po drugie, chcemy zatrudnienia dla naszych ludzi.
Po trzecie, chcemy godnych warunków mieszkaniowych.
Po czwarte, chcemy, żeby biali biznesmeni przestali okradać czarną społeczność.
Po piąte, chcemy edukacji, która nauczy nas
o tym rasistowskim, zepsutym systemie.
Która nauczy nas naszej historii, roli w społeczeństwie i obecnym świecie.
Po szóste, chcemy, żeby zwolnić czarnych braci od służby wojskowej.
Po siódme...
Cała władza dla ludu.
Napisy: Marzena Falkowska