- Musimy szeptać. - Dlaczego?
Bo robią coś skomplikowanego w CAL-u.
- Hej, Alice. - Hej, Paul.
Mama ma dziś ważny dzień.
RPL. Dane z CAL-a:
główne sygnały zielone, magnesy ustawione, 25,5.
Temperatura rdzenia: minus 203 stopni.
Wyregulujcie lasery.
No już.
Co to robi?
Szuka nowego stanu materii.
Może cię zobaczę.
Jesteś tam.
Hej, Alice.
Pomachaj do siebie.
Mamo?
Mamo? Jesteś tam?
Wszystko gra?
Zniknęła.
My też musimy iść. Chodź.
Stacja, RPL. Słyszycie?
Odzyskaj łączność. Robimy coś.
Odłamki!
Mamo?
Alice!
NOWA KONSTELACJA
Jo!
Michaela, straciliśmy CAL-a.
Houston, tu Stacja. Dekompresja. Potrzebuję pomocy.
Jo.
No już, Jo. Zostań ze mną. Odezwij się do mnie.
Paul! Co z nią?
- Paul! - Audrey, daj mi mokre chusteczki!
Tak, czarny.
Czarny do nietoperza.
Chłopcy, nie za dużo brokatu. Wszędzie go potem pełno.
Trochę się klei, nie?
Wiesz co? Może... zacznijmy od nowa.
Zacznij od nowa.
Tatusiu?
Alice.
Bardzo cię kocham.
Muszę powiedzieć ci coś strasznego.
Pas.
Gdzieś ty się podziewał?
Hej, Alice.
Bardzo mi przykro.
Może usiądziesz z Wendy?
Tak? Dobrze.
Bardzo mi przykro, Magnus.
Nie mogę w to uwierzyć. To okropne.
Cześć, Alice.
Cześć, Wendy.
Kąt wejścia: 95 stopni.
Gotowi?
- Gotowi. Parametry ustawione. - Powodzenia.
Mamy coś przekazać?
Pracowałem z urządzeniem do chłodzenia atomów, CAL-em.
Straciliśmy je.
- Z czym? - To eksperyment NASA.
Audrey, musimy przekazać to RPL. Henry’emu Calderze.
Paul, nie wiem, o jakim eksperymencie mówisz.
Przekaż to.
Dobrze.
A twojej rodzinie?
Że wracam do domu.
Powiedz im to.
Hej. Obudź się. Dojechaliśmy.
Chodź. Zaniosę cię.
Chodź.
Jest w domu?
Nie.
Pierwsza kapsuła jest już w Kazachstanie. Wróci w drugiej z Paulem,
kiedy Paul naprawi Sojuza.
Kto umiera w kosmosie,
umiera też na Ziemi?
Prześpij się, skarbie. Poczujesz się lepiej, kiedy się wyśpisz.
Ale zimno.
To znaczy...
Alice? Kochanie?
Nie chowaj się przede mną.
Na litość boską.
Proszę.
Październik 1960. Prototyp R-16 wybucha podczas startu
w kosmodromie Bajkonur...
Alice.
Nie możesz sobie tak po prostu odchodzić.
Jasne? Nawet jeśli śpię.
Co ty tu robisz?
Co to jest?
Wypadek w Bajkonurze.
Zginęło sto osób.
Nie możesz tego oglądać.
Chodź.
Jesteś głodna?
Chcesz naleśniki?
Chcę tu zostać.
Nie. Wychodź.
Alice, daj mi iPada.
Dam ci, ale nie wyjdę.
Nie dam ci oglądać po ciemku tych strasznych rzeczy na YouTubie.
No chodź.
- Chodź. - Chcę być sama!
Proszę, tatusiu!
Mamo!
Tatusiu!
Nie wiem, czy mnie słyszycie. Tu Stacja.
Przenoszę i podłączam baterię numer pięć.
Odłączenie za...
NAGRYWANIE
Co jest, kurwa?
To trzecia.
Muszę się pośpieszyć.
To trzecia.
Muszę się pośpieszyć.
Paul?
Houston, tu Stacja.
- Stacja, tu Houston. - Jesteście.
Bogu dzięki.
Jaki status?
Jaki jest protokół postępowania ze zwłokami?
Stacja, co cię martwi?
Martwi mnie...
Ericsson jest pokiereszowana.
Martwi mnie, że poza stanem nieważkości
ciało straci dużo krwi podczas zejścia.
Przyjęliśmy, Stacja. Odezwiemy się.
Musisz przestać oddychać.
Przestań oddychać, Jo.
Zostań na Destiny.
Jo, przepraszam.
Myślisz, że duchy istnieją?
Nie wiem. Może.
Myślisz, że duchy są takie same jak Bóg?
Nie wierzę w Boga.
Nie wierzysz w Boga?
Nie. Jestem z Anglii.
Wendy!
Wendy, tatuś wraca do domu!
W porządku.
Moja mama też wraca.
Hej.
Cześć.
Alice...
Obawiam się, że zostawią tam mamę.
Ustawiam współrzędne.
Mam czerwone światło. Włączam wszystkie przełączniki.
Sprawdź stan baterii.
Padła.
Co robimy w przypadku awarii systemu śrub?
W przypadku awarii systemu śrub
trzeba je odpalić z panelu kontrolnego Sojuza w Zwieździe.
Po drugiej stronie włazu.
Wymaga to dwóch osób.
- TsUP, zgłoś się. - Przykro mi, komandorze...
No już.
Dawaj!
No już!
Śruby gotowe.
Dziesięć.
Żyroskopy prędkości.
Dwadzieścia.
Odpalam napęd.
Stacja, tu Sojuz 1. Słyszycie?
Stacja?
Kurwa.
Bardzo cię kocham, Frida.
Ja ciebie też.
Mam na imię Erica.
Była w Sojuzie.
Paul ją wyciągnął.
Zostawił...
Zostawił ją tam
z jakiegoś powodu.
W kosmosie?
Słuchaj...
Może...
Może powinniśmy myśleć o tym jak o...
No wiesz, jak o...
Jak o piramidach.
Istnieją od tysięcy lat tylko jako ostatni dom dla...
wielkiego faraona albo przywódcy.
Tak?
Bo ISS to też jedna ze wspaniałych rzeczy, które zbudowała ludzkość.
Tu jest jej dom, tatusiu.
Z nami.
TO DRZEWO ZASADZIŁA JOHANNA ERICSSON W 2020
Dlaczego jej nie zabrałeś?
Posłuchaj, Alice.
Naradziłem się z Houston, centrum kontroli...
- Wiem, co to Houston. - W jakiej sprawie?
Nie da się tego łatwo powiedzieć.
Twoja mama była bardzo ranna.
Jedna strona jej twarzy utknęła i...
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
- Chodź. - Jak wyglądała?
Nie. Chodź.
- Magnus, przepraszam. - Jezu.
Paul, miałeś badania psychologiczne?
Miałeś?
Słucham?
Sam wiem, jak się czuję, jasne?
Nie było was tam.
Dostałem polecenie i je wykonałem.
Nie musicie rozmawiać z pracownikami NASA, jasne?
Nie wtrącajcie się.
Co ty robisz?
Co robisz swojemu królikowi?
Nie chcę go.
Pomogę ci go wyczyścić.
Nie chcę tego zasranego królika. Jest dla dzieci.
Alice, to twój królik.
Wstałem jako pierwszy
na fazę szóstą eksperymentu CAL.
Czym jest CAL?
To urządzenie do chłodzenia atomów. Eksperyment RPL. Eksperyment NASA.
Tuż przed kolizją byłem w fazie...
Regulowałem lasery z Audrey.
Paul chyba...
Paul chyba co?
To był problem również przed rozłączeniem.
Może...
Może używamy innej terminologii.
Puśćcie nagranie.
Pamiętasz tę sałatę?
Wygląda dobrze.
Trochę się obudziła.
Co myślisz?
Magia, prawda?
Nad tym tam pracowaliście?
Hej, Paul. Może mówimy o czymś innym,
ale nie wiemy, czym jest urządzenie do chłodzenia atomów.
Projekt CAL zarzucono 12 lat temu.
Pytanie, czemu podjęto jednostronną decyzję,
żeby przenieść ciało Ericsson z Sojuza 1 i zostawić je na ISS.
Jej rodzina wciąż tego nie wie.
Może zróbmy przerwę.
Nie rozumiem tego, przez co muszę przechodzić.
Razem odpowiadamy za decyzję, żeby ją zostawić.
Houston musi mnie poprzeć.
To była dobra decyzja, tak?
To ty tam byłeś, Paul. To była twoja opinia.
Rozkazano mi ją tam zostawić.
Tak. Na podstawie twojej oceny.
Rozkazano mi ją tam zostawić.
OD ALICE DLA MAMY
Jestem nauczycielem.
Myślałem, że rozumiem
większość emocji, jakie przeżywają dzieci.
To twoje dziecko.
Jest inaczej.
Oddala się.
Co mam z tym zrobić?
Wiesz...
Instynktownie trzymamy może dzieci z dala od pogrzebów, żałoby.
Ale dla nas są one ważne, żeby poradzić sobie z faktem,
że kogoś straciliśmy.
Może więc potrzebuje jakiejś ceremonii.
SPISEK APOLLO 18
Po raz kolejny człowiek rozpoczyna historyczną przygodę.
W Centrum Kosmicznym Kennedy’ego
kolosalny, złożony i delikatny pojazd ma zabrać trzech Amerykanów
na ostatni z obecnie planowanych lotów na Księżyc.
Startuje 18. misja Apollo.
Rakieta opuściła wieżę.
Spadło nam ciśnienie.
Proszę!
Brak kontaktu.
Houston, mówi Caldera. Zginęło dwoje ludzi!
Na nagraniach amerykańscy astronauci sygnalizują,
że zatuszowano śmierć dwojga ludzi, którzy wracali z Księżyca.
Puk, puk.
Michaela, gdzie jest Henry Caldera?
Kto?
Komandor Caldera.
Ten z Apollo 18?
Bud Caldera.
Ten, który zbudował CAL-a.
Paul.
O co chodzi?
Nagroda Nobla. Laboratorium Napędu Rakietowego.
Konstruktor CAL-a.
Nikt nie skonstruował tej maszyny. Paul, na litość boską, ona nie istnieje.
Słuchaj...
Przykro mi, ale musisz się ogarnąć.
- Jestem w pełni ogarnięty. - Paul.
Kurwa, ostatnie, co...
Nie przeklinaj przy mnie.
Ostatnie, co robiłem przed kolizją,
to regulacja laserów w CAL-u.
Kierował mną Henry Caldera z Laboratorium Napędu Rakietowego.
I nagle nie ma żadnej maszyny.
Nie ma Caldery.
To jakiś spisek?
Gdzie on jest?
Gdzie on jest, Michaela?
Nie wiem.
Leży martwy w rowie?
Pijany?
Apollo 18 to było największe partactwo NASA.
Paul.
Jak tam, Wendywoo?
Chyba dobrze.
Ty jesteś Wendywoo?
Erica.
W szkole okej?
Dziewięciolatki.
W naturze nie występuje nic groźniejszego niż dziewięciolatka.
Dokuczają ci?
Nie jedz z otwartą buzią, Wendy.
Paul.
Rozmawiasz z Alice?
- Nie rozmawiałaś z nią? - Jeszcze nie.
To twoja przyjaciółka.
Jej matka zginęła, wiesz?
Wkrótce będzie pogrzeb i musisz jej pomóc.
Jej matka zginęła i...
- tatuś ją tam zostawił. - Chyba wszystko dobrze.
Wszystko w porządku.
W dekompresji.
Jej oczy...
Śniadanie.
Proszę.
Możemy zjeść śniadanie, nie mówiąc znowu o oczach?
Proszę.
Alice?
Alice, chodź.
Alice?
Wyjdź stamtąd.
Spieprzaj.
Słuchaj, wszyscy są na dole
i zbierzemy się teraz, żeby powiedzieć parę słów o mamie.
Nie chcę.
Dlaczego muszę?
Bo tak się robi.
Musimy się pożegnać.
Głupio się żegnać, kiedy mama wciąż tam jest.
Paul?
Straciłem ISS dla całego świata.
To przeze mnie stacji nie ma.
Paul.
Poczekaj tu chwilę, dobrze?
To był wypadek. Ciągle to powtarzam. Wypadek.
Wiesz, jak ciężko pracowałem?
Non stop.
Cały czas pracowałem ciężej niż...
Ale ostatecznie
jestem tylko facetem, który zawiódł.
- Tatusiu, nie zawiodłeś. - Wendy, spokojnie.
Chodź.
No chodź.
Popełniłem świętokradztwo.
Wziąłem ją za rękę i wyrzuciłem na zimno.
Taki miałeś rozkaz.
Wymyśliłem wymówkę.
- Bo stchórzyłem. - Przestań.
Wymyśliłem wymówkę.
Zostawiłem ją, bo się bałem.
I nawet nie wiem.
Może wciąż tam jeszcze żyje.
Paul.
Przestań. Nie dasz rady.
Wracajmy do domu.
Paul.
Rozmawiałaś z Alice?
Jak się czuje?
Nie mogę z nią już rozmawiać. Zazdrości mi.
Była moją przyjaciółką.
Właśnie straciła matkę.
Nie bądź wredna.
Wendy.
Co jej powiedziałeś?
Paul.
Wszystko się pojebało.
Cholera.
Ledwo... Ledwo mogę złapać oddech.
To wyjdź.
Jak się czujesz?
Hej, Alice.
Mój tatuś chce ci coś powiedzieć.
- Co? - Może lepiej...
Że twoja mama wciąż może żyć.
Tatusiu?
Boże! Paul!
Alice? Co się dzieje?
- Mamo? - Paul?
- Nie budź jej. - Nie śpi.
Mamo!
Hej! Wszystko dobrze.
Może chodźmy na górę.
Wszystko dobrze.
To był błąd.
Jesteś za mała.
Mam prawie 11 lat.
Potrzebujemy chyba przerwy.
Musimy wyjechać, ty i ja. Gdzieś, gdzie...
Do chatki.
Nie. Tam jest przeraźliwie zimno.
Chatka mamy. Chcę tam jechać.
Pojedźmy do Meksyku.
Albo gdzieś.
Do Legolandu?
Chcę jechać do chatki.
Dobrze.
Paul?
Cześć.
Erica.
- Dzięki, że przyszłaś. - Oczywiście.
Nie wiem, gdzie jest.
Wieczorem powiedział, że idzie się przewietrzyć i nie wrócił.
Wydzwaniam do niego i nie odbiera.
Mamy klinikę rehabilitacyjną.
Co?
Dla astronautów, którym jest ciężko po powrocie na Ziemię.
Musimy tylko wyjść i...
Za często o tym nie mówimy, ale to się zdarza.
Tak zwana psychoza wysokościowa.
Słuchaj, mamy sposoby, żeby ją skutecznie leczyć, ale...
czasami wymaga interwencji.
Musimy go natychmiast znaleźć.
Znajdziemy. Ale przykro mi.
Kiedy go znajdziemy...
będzie musiał wyjechać.
To tyle.
Śnieg nas blokuje.
Nie będziemy w stanie...
Możemy iść.
To jakieś dwa kilometry, Alice.
Sama popatrz.
Pojedźmy przez jezioro.
Nie pojadę przez zamarznięte jezioro.
Możemy tam dotrzeć tylko na piechotę,
ale myślę, że najlepiej wrócić do Älmedalen i znaleźć hotel.
Pójdziemy.
Alice.
Alice, przestań.
Alice!
Czemu mnie nie słuchasz?
Umarła mi mama.
A mnie żona.
MIESZKANIE BUDA CALDERY
Chodź do środka.
Pamiętam te obrazy.
Mama je lubiła.
To odmieniec.
Zawsze trochę się ich bałem.
Są straszne.
Podobają mi się.
No tak. Pewnie.
Wolno mi.
Nie mówię, że ci nie wolno.
Mogą ci się podobać.
Ale gdyby mi się podobały, to tobie już nie.
Co?
Poddaję się.
Przepraszam.
Daleko mi do doskonałości.
Ale staram się, jak mogę.
Tatusiu, nie płacz.
Jeszcze ją kiedyś zobaczymy. Obiecuję.
Alice.
Nie zobaczymy.
Musisz mnie posłuchać.
Nie zobaczymy już mamy.
Nigdy.
Ona nie żyje.
Musimy zacząć od nowa.
Wiem, że ci się to nie podoba.
Przykro mi, że masz tylko mnie.
Ale musimy zacząć od nowa.
Tak?
Komandor Caldera?
Wolę Bud.
Nie pamięta mnie pan.
Nie. Coś ty za jeden?
Paul Lancaster.
Gówno prawda.
Nie pamięta mnie pan?
A ty mnie tak?
Tak.
Ale nie takiego.
Czyżby? Miłego dnia.
Czekaj. Henry, posłuchaj!
Henry? Nie używam tego imienia.
Nie nazywam się Henry.
Szkoliłeś mnie w NASA.
Zaraz się zdenerwuję.
Na litość boską, pomóż mi.
Po co NASA cię wysłała? Dopiero co wróciłeś z kosmosu.
Zostawiłeś tam ciało.
Tak.
Tak, zostawiłem.
Ale mnie nie wysłali.
Nikt mnie nie wysłał.
Chcę, żebyś...
Henry, musisz mi coś, kurwa, wyjaśnić.
Chryste.
Zaraz, kurwa, oszaleję.
Pamiętam, że Apollo 18 miał wypadek.
Żebyś, kurwa, wiedział.
Ale wróciliście do domu.
Byłeś bohaterem.
Tak, był wypadek.
Nastąpił nagły spadek ciśnienia w kabinie. Zginęło dwoje ludzi.
Nie. Naprawiono to.
- Dwoje ludzi. Ted Larsen i B... - Nikt nie zginął.
Naprawiono to. Ty to zrobiłeś.
To był...
największy zaszczyt w moim życiu móc z tobą pracować, komandorze.
Nie.
Chcę znać prawdę.
Nie. Nie mogę tam wrócić i ty też nie możesz.
- Powiesz mi, kurwa. - Bierz swoje tabletki.
Jebać moje tabletki.
Powiedz, co się stało i dlaczego siedzisz w tym gównianym mieszkaniu.
Właśnie to się stało.
Może wydawało mi się inaczej.
Ale to się właśnie stało.
Nie powinieneś tu być.
Masz ostatnią szansę, żeby stąd wyjść.
Nie. Musisz mi powiedzieć.
Powiedz mi.
Chcę wiedzieć, i to już.
- Odpierdol się! - Nie.
Wynocha!
Wynocha.
Komandorze Caldera, powiedz mi, co tu robisz.
To ty mi powiedz, co tu, kurwa, robisz.
Nie, czekaj!
KU PAMIĘCI DIRKA HEIDEMANNA, BOBBY’EGO MCGEE I SIMONE BÄR
Napisy: Marzena Falkowska