SERIAL NETFLIX
Każdy głos inną ma historię
Różny jest naszych losów bieg
Ale gdy śpiewamy razem
Światy w jeden łączą się
Tak ocean Jak i ląd
Dobrze wiem, czego chcę Przecież wiem, kim jestem
Tak ocean Jak i ląd
Dobrze wiem, czego chcę Przecież wiem, kim jestem
Rekin i ryba pilot.
REKIN I RYBA PILOT
Cześć.
Pobawisz się z nami?
To nic osobistego. Rekiny lubią mieć własną przestrzeń.
A ta pasiasta ryba?
Nie daje rekinowi przestrzeni.
To pomocna ryba pilot, chyba najlepszy przyjaciel rekina.
Naprawdę? Skąd wiesz?
Spytałem kiedyś mamę, czemu ciągle pływają razem.
Powiedziała, że rekiny i ryby piloci się przyjaźnią.
Chciałabym przyjaźnić się z rekinem.
Co to…?
O, witaj.
Hej, wpadłeś w mojego brata.
Nie martw się, rybko. Wypadki się zdarzają.
Dzięki za umycie mnie.
Pa.
Chcę już się spotkać z Falusią i Bryziem.
Będziemy się świetnie bawić.
Jak zawsze.
Ktoś nas śledzi.
Witaj ponownie.
Jestem Nori.
- A to moja… - Gwiazdka.
To moje imię.
Idziemy do przyjaciół. Chcesz się z nami pobawić?
To dlaczego za nami płyniesz?
Trzeba ci pomóc?
To ty.
Z inną rybą?
I ta duża zniknęła?
O nie. Zgubiłeś mamę?
A może zgubił swojego tatę?
Ta większa ryba to przyjaciel?
Bez obaw. Pomożemy ci go znaleźć.
Prawda?
A co z naszymi przyjaciółmi?
Bryzio i Falusia wybaczą nam spóźnienie.
Ta rybka potrzebuje pomocy. Zacznijmy od zatopionego wraku.
Cieszę się, że jej pomagamy.
Ale szkoda, że bez Bryzia i Falusi.
Muszą się strasznie nudzić bez nas.
Nori i Gwiazdka pokochają to bąbelkowe coś.
Co ona robi?
Nie wiem. Może czegoś szuka.
Cześć.
Czego szukasz?
Masz kiepski dzień?
Lepiej już chodźmy.
Falusiu?
Pamiętasz? Rekiny cenią sobie swą przestrzeń.
Chodź. Poszukajmy Noriego i Gwiazdki.
Ona nie ma żadnej pasiastej rybki do pomocy.
Pasiastej rybki?
Powiedz to jeszcze raz.
Pasiasta rybka.
A więc szukasz…
Pasiastej ryby?
Pomóżmy jej znaleźć pasiastego przyjaciela.
Tak, to ważna sprawa.
Czulibyśmy się okropnie bez Noriego i Gwiazdki.
Jestem Bryzio, a to Falusia. Pomożemy ci, rekinie.
Poszukajmy przy rafie. Chodź, rekinie.
Ciekawe, co robią Nori i Gwiazdka.
Na pewno nie coś takiego jak my.
Rybko?
Przyjaciółko?
Jest tu kto?
Jest tu ktoś jeszcze oprócz kraba?
Tu nie ma ryb.
Jedynie bałagan.
Ta rafa jest wielka.
Musimy płynąć szybko,
by zdołać przeszukać ją całą.
Szybko. Jeszcze szybciej.
Dzięki, rekinie.
Jest tu cała masa ryb, ale żadnych pasiastych.
Chodźmy. Sprawdźmy wrak statku.
Spójrzcie na te ryby.
Czy któraś z nich to twoja przyjaciółka?
Nori, rybko, tutaj! Chyba ją znalazłam.
To nie ona?
Miałam nadzieję, że to właśnie ona.
Jest większa.
I do tego pasiasta.
Ach, twoja przyjaciółka jest od ciebie o wiele większa.
Jasne.
A więc gdzie znajdziemy bardzo dużą rybę?
Może najpierw spotkajmy się z Bryziem i Falusią.
Im nas więcej, tym lepiej.
Pasiasta rybko!
Gdzie jesteś?
Halo?
Przepraszam.
Widziałeś pasiastą rybę?
Dobra, to pa.
A to co?
- Gdzie teraz szukamy? - Nie wiem. Ocean jest ogromny.
- Ale bez obaw. Znajdziemy go. - Tak.
Może wróćmy sprawdzić, czy Nori i Gwiazdka już są?
Pomogą nam szukać.
Mówili, że tu będą.
Co się stało?
Chyba się tego boi.
Ale dlaczego?
Myśli, że wybuchnie.
Jak te wielkie, przed którymi ostrzegają rodzice.
Tak, te ogromne robią…
Patrzcie.
To dopiero duża ryba.
Może to rekin?
Przytula go.
Dlaczego go przytula?
Chwila.
Twój przyjaciel to rekin?
Ten rekin?
Wspominał, że szuka dużej ryby.
Nie sądziłam, że aż tak dużej,
i że to akurat rekin.
Gwiazdko.
Falusia.
Nori.
Bryzio.
- Tu jesteście. - Szukaliśmy was.
- Nie uwierzycie, co się stało. - Nie uwierzycie, co się stało.
Okej. To kto mówi pierwszy?
Ja.
- Spotkaliśmy rekina. - A my spotkaliśmy rybę.
- Odnaleźli się. - Pomogliśmy im.
Odnaleźli się.
Teoś.
TEOŚ
Byłem zbyt wolny, by ją złapać.
Teraz ty, Gwiazdko.
- Gotowa? - Gotowa.
Mam cię.
Teraz ty, Teosiu.
No dobrze.
Mam cię. Gwiazdko, trik z saltem.
Nieźle.
A teraz rzut z saltem.
Ja…
Łap.
Dobry rzut, Teosiu.
Naprawdę?
Tak. Świetnie rzucasz.
No dobra, Teosiu.
Daleki rzut.
No dobrze.
Długi rzut…
Leci do ciebie, Teosiu.
Ja…
Muszę już iść.
Cześć, Teosiu.
Hej.
Kto chce zagrać w tęczową rybę?
Ja.
Ja też.
Super, bo mijałam pana Perlistego i panią Polipowską,
i zaprosili nas do zabawy.
Będziemy musieli coś łapać?
Nie.
W sumie nie muszę jeszcze iść.
Zagramy razem w tęczową rybę.
A tak właściwie, co to takiego?
Spodoba ci się. Chodźmy.
Hej, pomożecie mi i trochę zwolnicie?
No jasne.
Dobry pomysł.
Nie ma to jak powolne szybowanie.
Hej, dzieciaki.
Ależ wspaniale.
Teraz mamy komplet do gry w tęczową rybę.
Jak się w to gra?
To proste.
Wypatrujemy ryb pasujących do kolorów tęczy.
I próbujemy utworzyć ich jak najwięcej.
Kto pierwszy, ten wygrywa, więc skupcie się.
- Ale fajna gra. - Brzmi fajnie.
Teosiu, zajęłam ci miejsce obok mnie.
O, jest czerwona.
I pomarańczowa.
Cześć, żółta rybko.
Tam jest zielona.
Ta jest niebieska.
Teosiu, musisz dokończyć tęczę.
Fioletowa…
Wybaczcie, ale…
Ja… muszę już iść.
Mówiłeś, że nie musisz.
To prawda, ale teraz… muszę.
Może Teoś nie lubi fioletu.
Być może.
Spójrzcie na te meduzy.
O nie. Nie chcę, by mnie poparzyły.
Hej, wróciłeś.
Tylko spójrzcie.
Wyglądają, jakby płynęły na zlot.
A co to takiego?
Raz na jakiś czas meduzy spotykają się razem,
tworząc coś naprawdę niesamowitego.
Musicie to zobaczyć.
Popłyńcie za tymi meduzami.
Pospieszcie się, zloty meduz nie trwają zbyt długo.
Będziemy tuż za wami.
Tędy, Teosiu.
Hej.
Możecie mi znów pomóc?
Pewnie, kolego.
Wszyscy na pokład.
I to się nazywa pływanie.
Trzymaj się.
Mogą pojawić się fale.
Wskakuj, Teosiu.
Tędy.
A teraz turbo doładowanie.
Zwolnij. Spójrzcie.
Ale to piękne.
Wygląda magicznie.
A jednorożce znają się na magii.
Spójrzcie na tę różową.
A tamta jest ogromna.
Ta młodziutka ma wielkie macki.
Pewnie cieszysz się, że nie poszedłeś, co, Teosiu?
Jasne.
Czy to nie wspaniały widok?
Niesamowity.
Uwielbiam go.
Jak myślicie, co one robią?
Nie wiem.
Myślę, że one się bawią.
Meduzy się bawią?
Tak sądzę.
O nie.
Tyle wokół mnie meduz.
Jest ich za dużo.
Teosiu, sądzisz, że one się bawią?
Wszystko w porządku?
Nic mi nie jest.
Na pewno?
Po prostu…
Po prostu co?
Nie widzę zbyt dobrze.
Wiem. Dlatego nosisz okulary, prawda?
Tak, ale one niewiele mi pomagają.
Pasują na mnie, ale wszystko jest zamazane.
Nie wiedziałam.
Dlatego nie podobało mi się łapanie pierścieni.
Ale złapałeś je, gdy je rzuciłam.
Wylądowały mi na kle. Miałem szczęście.
I to było trochę straszne.
Przykro mi, że się bałeś.
To dlatego czasem idziesz, gdy w coś gramy.
Boję się, że wpadnę na meduzę i mnie poparzy.
Już mi się to zdarzyło i bolało.
Pomożecie mi, tak jak pomogliście Noriemu?
Oczywiście. Uwielbiam pomagać.
Ja też. Będzie fajnie.
Tak. Chodź tu.
Popłyniesz w środku.
W tę stronę.
A teraz tędy.
Ale fajnie.
Jesteśmy jak jedno stworzenie.
Właśnie. „Narwa-delfino-rożec”.
Opowiecie mi, jak one wyglądają?
Jasne. Ta żółta wygląda jak maluch
pływający pośród macek rodzica.
Urocze.
Widzę różową i fioletową. Chyba ze sobą tańczą.
Tańczące meduzy?
Tak. Spróbujemy?
Nori, Teosiu, wyglądacie jak meduzo-rożco-narwal.
Ten duży fioletowy nieźle się obraca.
Pokażesz mi jak?
Chcecie wiedzieć, co ja widzę?
Pewnie, że tak.
Różni się to od tego, co widzicie wy.
To nic.
Inność jest super.
Dla mnie wyglądają jak jedna wielka, kolorowa chmura.
Albo jedno ogromne stworzenie,
które powoli się obraca
ze swoimi długimi ramionami lub nogami,
które wyciąga we wszystkie strony.
Brzmi niesamowicie.
To byłoby największe morskie stworzenie.
Nawet większe od wieloryba.
Spójrzcie, zlot dobiega końca.
Pa, ślicznotki.
Wiesz, one chyba naprawdę się bawiły, Gwiazdko.
Ale ich zabawa dobiegła końca.
A co z naszą zabawą?
Nadal trwa.
Czas na zabawę!
- Zabawa! - Tak!
Teosiu, jeśli czegoś się boisz, to nie musisz wracać do domu.
Możemy porobić coś innego.
Dzięki, Nori.
Hej, to w co się pobawimy?
Może porzucamy obręczami?
A chciałbyś?
Tak, ale tym razem trochę inaczej.
No dobra, Teosiu.
Ty rzucasz, my łapiemy.
Wszyscy gotowi?
Gotowi.
- Dalej, Gwiazdko! - Dasz radę!
- Tak! - Brawo!
Dzięki.
Jeszcze raz?
Tak.
No dobra.
Teraz ty, Nori.
- Świetny chwyt. - Jeszcze raz!
Dzięki.
Tak!
Nieźle, Gwiazdko.
Napisy: Piotr Lipiec