ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Έχουμε όλοι μια ιστορία
Κι οι φωνές μας μελωδικές
Δυο κόσμοι σ' αρμονία
Πολυφωνικές χαρές
Ούτε γη ούτε νερό
Τι είμαι εγώ θα το βρω Με το ρεύμα κυλώ
Ούτε γη ούτε νερό
Τι είμαι εγώ θα το βρω Με το ρεύμα κυλώ
Η Ημέρα των Καλύτερων Φίλων.
Εντάξει. Έτοιμοι;
Όχι, περίμενε.
Κάνουμε…
μετά… πάλι,
κάνεις αυτό, εγώ κάνω αυτό και μετά:
Έγινε. Έτοιμος;
-Είσαι υπέροχη παρτενέρ, Πίξι. -Κι εσύ.
-Δίψασα. -Κι εγώ.
Ο τελευταίος είναι σάπιο κεφτεδάκι.
Αναστενάξαμε μαζί.
Μ' αρέσει ο αέρας να ανεμίζει τη χαίτη μου.
Κι εμένα μ' αρέσει.
-Ωραίο αεράκι. -Ωραίο αεράκι.
Κελπ, μόλις σκέφτηκα κάτι πολύ, πολύ, πολύ,
πολύ, πολύ, πολύ καταπληκτικό.
Αυτά είναι έξι "πολύ".
Έξι είναι. Πίστεψέ με.
Μας αρέσει να χορεύουμε,
να πίνουμε από το ρυάκι και το ζεστό αεράκι.
Ναι, μας αρέσει.
Σημαίνει κάτι σπουδαίο, δεν νομίζεις;
Ναι, νομίζω.
-Τι νομίζω; -Ότι δεν είμαστε μόνο φίλοι.
Είμαστε κάτι παραπάνω.
Καλύτεροι φίλοι.
Είμαστε οι καλύτεροι φίλοι.
Και ως καλύτεροι φίλοι, χρειαζόμαστε…
κορδέλες κέρατου καλύτερων φίλων.
Μία για σένα και μία για μένα.
Μ' αρέσει. Ευχαριστώ, Πίξι.
Φίλοι δεν είμαστε;
Έλα. Έχω κάτι να σου δείξω.
Έχει κι άλλο;
Παιχνιδιάρικα σύννεφα.
Γι' αυτό σε έφερα εδώ σήμερα.
-Δεν τους κάλεσες όλους σήμερα; -Ναι.
Μα εσένα σε κάλεσα νωρίς.
Να 'σαι ο πρώτος που θα το δει.
Μπορώ να τα χαζεύω όλη μέρα.
Κελπ, δεν τα χαζεύουμε μόνο.
Τα καβαλάμε.
Μ' αρέσει.
Το ήξερα. Πήδα πάνω σε ένα.
Έπεσες;
Όχι, κατέβηκα.
Το ωραίο είναι να μένεις πάνω.
Έλα, ξαναπροσπάθησε.
Συγκρουόμενα σύννεφα.
Ακόμα πιο διασκεδαστικό.
Γιατί όλο κατεβαίνεις;
Μάλλον επειδή δεν μ' αρέσει να τα καβαλάω.
Δεν μ' αρέσει η ταχύτητα. Ούτε τα συγκρουόμενα.
Δεν μπορεί.
Μ' αρέσει να είμαι στα σύννεφα.
Τέλεια. Τότε ανέβα πάλι.
Μα είμαστε οι καλύτεροι φίλοι.
Μας αρέσουν τα ίδια πράγματα.
Μ' αρέσει να χαζεύω τα σύννεφα. Κοίτα.
Έρχονται τα παιδιά.
Θα ανέβουν μαζί σου κι εγώ θα βλέπω.
Πώς σου φαίνεται αυτή η ιδέα, Πίξι; Πίξι;
Μάλλον δεν θέλω να παίξω άλλο.
Πίξι.
Κελπ, πού πάει η Πίξι; Είπε ότι μας είχε μια έκπληξη.
Απ' όσο ξέρω την Πίξι, θα είναι πολύ καλή.
Είναι τάκος; Το ελπίζω.
Κελπ, είναι τάκος;
Ξέρεις τι είναι, Κελπ;
Θλιμμένος Κελπ; Δεν είναι ωραία έκπληξη.
Η Πίξι είχε μια πολύ ωραία έκπληξη.
Παιχνιδιάρικα σύννεφα.
Ήθελε να σας τη δείξει,
αλλά το έβαλε στα πόδια και δεν ξέρω γιατί.
Να τη ρωτήσουμε. Πού πήγε;
Δεν ξέρω, αλλά να δούμε αν είναι καλά.
-Ναι. Πάμε. -Πάμε στα αγαπημένα της μέρη.
Αφού μ' αρέσουν τα παιχνιδιάρικα σύννεφα, έπρεπε να του αρέσουν.
Σωστά;
Όπως εσείς.
Είστε κολλητοί αφού έχετε ίδιο περπάτημα.
Να είστε πάντα δεμένοι.
Είναι πολύ ξεχωριστό.
-Πίξι; -Πού είσαι, Πίξι;
-Πίξι! -Πού είσαι, Πίξι;
Πίξι!
Πού είσαι, Πίξι;
Πίξι; Είσαι εδώ μέσα;
Δεν νομίζω να είναι στον κορμό.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Είναι επίσημο. Δεν είναι στην αγορά.
Αλλά ήταν εκεί αυτά.
Δεν καταλαβαίνω γιατί έφυγε.
Είναι περίεργο. Έγινε κάτι πριν φύγει;
Ναι, πες τα μας όλα.
Έστρωσα το κρεβάτι μου, καθάρισα το δωμάτιο, χόρεψα,
έφαγα τηγανίτες με μελάνι σουπιάς και…
Εντάξει. Ίσως όχι "όλα" όλα.
Θυμάσαι όταν πίναμε νερό στο ρυάκι;
Η φιλία σας είναι υπέροχη.
Κάποτε είχα κι εγώ κολλητό.
Πατάτε το πρόσωπό του.
Πίξι!
Πίξι;
Δεν είναι η Πίξι.
Αλλά διασκεδαστικό.
Πίξι;
Δεν είναι στον λάκκο.
Ξέρετε, ούτε εγώ είμαι μέσα πια,
αλλά μ' αρέσει να σκάβω.
Λοιπόν, πριν εξαφανιστεί,
μοιραστήκατε την αγάπη σας για τον χορό, το ρυάκι
και το ζεστό αεράκι;
Και μετά μου έδειξε παιχνιδιάρικα σύννεφα.
Διασκέδαζε πολύ πάνω σ' αυτά.
Μα αφού έφυγε ξαφνικά, κάτι θα την αναστάτωσε.
-Τι; -Ίσως εγώ να αναστάτωσα την Πίξι.
Κελπ.
Τι είναι αυτό;
Η κορδέλα για το κέρατό της.
-Άρα ήταν εδώ. -Ναι.
Ψάχνουμε σε αγαπημένα της μέρη.
Ναι. Καλύτερα να συνεχίσουμε.
Συνεχίστε πάντα μαζί, βατραχάκια.
Μη χάσετε τον καλύτερό σας φίλο, όπως εγώ.
Πίξι!
Τόσο που σκέφτομαι τον Κελπ, είναι σαν να τον ακούω.
Πίξι;
-Εδώ είσαι. -Η Πίξι!
Τη βρήκαμε!
Το ήξερα ότι θα ήταν στο δέντρο φλεφλέρι.
Τζούνι. Να περιμένουμε εδώ;
-Γιατί; -Να τους αφήσουμε μόνους.
Πίξι, μου έλειψες.
Με έψαχνες;
Φυσικά. Είσαι η καλύτερή μου φίλη.
Κι εξαφανίστηκες.
Γιατί έφυγες;
Λυπόμουν που δεν θα είμαστε πια καλύτεροι φίλοι.
Γιατί δεν θα είμαστε πια;
Επειδή…
Δες τα βατράχια.
Τα κοιτάζω, αλλά δεν καταλαβαίνω.
Οι κολλητοί υποτίθεται ότι κάνουν και τους αρέσουν τα ίδια πράγματα.
Τα βατράχια κάνουν ίδια άλματα.
Μου άρεσαν τα παιχνιδιάρικα σύννεφα, μα εσένα καθόλου.
Δεν μπορούμε να είμαστε κολλητοί.
Αλήθεια; Δεν νομίζω ότι ισχύει.
Και βέβαια ισχύει.
Βλέπεις τα βατράχια;
Το ένα βούτηξε στο νερό, το άλλο όχι.
Είμαστε κολλητοί όπως τα βατράχια. Πώς το ξέρω;
Επειδή διασκεδάσαμε,
κι όταν έφυγες, ανησύχησα και μου έλειψες.
Κι εμένα.
Κι επειδή είμαστε τόσο διαφορετικοί γίναμε φίλοι εξαρχής.
Αλήθεια;
Ναι. Αν ήμουν σαν εσένα,
δεν θα χρειαζόταν να μου μάθεις πώς να 'μαι μονόκερος.
Σωστά.
Ίσως είναι καλό που διαφέρουμε λίγο;
Κι εμείς θα παραμείνουμε κολλητοί;
Φυσικά.
-Ωχ, όχι. -Τι;
Έβγαλα την κορδέλα μου.
Άσ' το πάνω μου, κολλητή.
-Ευχαριστώ, Κελπ. -Γι' αυτό είναι οι φίλοι.
-Κελπ; -Ναι;
-Πέντε, έξι, εφτά, οχτώ. -Εφτά, οχτώ. Χορός…
Η Λευκή Φάλαινα.
Το ηλιόλουστο στέκι μου.
Νιώσε τον ήλιο στην πλάτη σου.
Βαθιά εισπνοή.
Όλι, να πάψω να την κρατάω τώρα;
-Τι κοιτάς; -Έφτασε.
Ο αιωρούμενος λευκός βράχος.
Δεν έρχεται συχνά.
Γι' αυτό είναι ιδιαίτερο όταν τον βλέπω.
Κοίτα, πετάει και νερό.
Η Λευκή Φάλαινα είναι, όχι αιωρούμενος λευκός βράχος.
Ο βράχος είναι φάλαινα;
Σοβαρολογείς;
Ναι. Η Λευκή Φάλαινα είναι φίλη.
Περνάει από δω κάθε χρόνο.
Ο βράχος μου είναι φάλαινα.
Μαγικό.
Θα έχει πολλά μαγικά στη θάλασσα, και δεν ξέρω τίποτα.
Συμφωνώ. Η θάλασσα είναι μαγική.
Κι η Λευκή Φάλαινα η καλύτερη.
Κάνουμε πάρτι και ζητωκραυγάζουμε καθώς περνάει.
Αυτή είναι εκεί κι εσύ εδώ.
Ωχ, όχι. Δεν θα την προλάβεις.
Μπα, είναι αρκετά μακριά ακόμα.
Γι' αυτό φαίνεται μικρή.
Είναι πολύ μεγάλη.
Πόσο μεγάλη;
Να, είναι μόνο μία φάλαινα,
αλλά είναι όσο εκατό από αυτά τα σύννεφα.
Αποκλείεται.
Είναι μεγάλη.
Θα ήταν όνειρο να δω τη Λευκή Φάλαινα από κοντά.
Ναι.
Φαντάσου, μπορεί να καταφέρω να πιάσω το πτερύγιό της.
Ναι.
Μα ξέρουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί.
Γιατί δεν θα συμβεί;
Τι δεν θα συμβεί;
Τι δεν θα συμβεί, είπα;
Δεν μπορεί να έρθει στον βυθό ο Όλι να γνωρίσει τη φάλαινα;
Μονόκερος στον βυθό;
Πολύ αστείο.
Εγώ είμαι μονόκερος. Πάω στον βυθό.
Εσύ δεν μετράς.
Πιστεύεις ότι θα μπορούσα;
Ο Κελπ μπορεί, προφανώς.
Πριν από αυτόν, οι μονόκεροι δεν έβγαιναν ούτε στη βροχή.
-Ξέρεις να κολυμπάς; -Όχι.
Θα σου μάθω εγώ.
Ναι, ο Κελπ θα μου μάθει.
Αναπνοή; Πώς θα αναπνέεις στον βυθό;
Σωστά. Είναι και το θέμα της αναπνοής.
Θα φτιάξω φούσκα για το κεφάλι σου.
Ναι, ο Κελπ θα μου φτιάξει φούσκα.
Εντάξει.
Είμαι εδώ για να βοηθήσω όσο μπορώ.
Κι εγώ.
Κι εγώ θα βοηθήσω.
Αλλά πριν βοηθήσουμε, τι είναι η Λευκή Φάλαινα;
Βλέπω μια λευκή κουκκίδα ή κάτι τέτοιο.
Αυτή είναι;
Θα πας στον βυθό για να δεις μια λευκή κουκκίδα;
Δεν είναι κουκκίδα. Είναι η Λευκή Φάλαινα, φίλη του Κελπ.
Από κοντά, έχει το μέγεθος εκατό ανυψωτικών σύννεφων.
Μεγάλωσε τώρα. Πλησιάζει.
Ας στρωθούμε στη δουλειά, αν θέλουμε να προλάβουμε.
Ναι!
Τώρα είμαι έτοιμος για τον βυθό.
-Τι ακολουθεί; -Θα μάθεις κολύμπι.
Κλοτσιά.
Έτσι του μαθαίνεις κολύμπι;
Ναι. Στο νερό, αν κλοτσάει έτσι,
θα κολυμπήσει.
Ενθάρρυνέ τους.
-Κλοτσιά. -Κλοτσιά.
Κλοτσιά.
Όλι, για να γίνει αυτό,
πρέπει να βουτήξεις στο νερό.
Μα μόλις έκανα πεντικιούρ στις οπλές μου.
Το νερό δεν θα σου χαλάσει το βερνίκι.
Η άμμος είναι τόσο υγρή.
Υγρή.
Τζούνιπερ, πρόσεχε πού καλπάζεις.
Έλα, Όλι. Κάνε ένα βήμα.
Έτσι. Και την άλλη οπλή.
Ορίστε.
Τα κατάφερα. Μπήκα στο νερό.
Μόνο τις δύο οπλές έβρεξες.
Να μπεις ολόκληρος αν θες να γνωρίσεις τη Λευκή Κουκκίδα.
-Τη Λευκή Φάλαινα. -Λευκή Φαλαινοκουκκίδα.
-Έλα. -Μπορείς.
Συνέχισε. Ένα βήμα τη φορά.
-Το 'χεις. -Συνέχισε.
Τώρα πρέπει μόνο να κλοτσάς όπως είπαμε.
Κλοτσιά…
Μπράβο, Όλι!
-Τα καταφέρνεις! -Κολυμπάω.
-Προχώρα, Όλι! -Κολυμπάω.
-Κολυμπάς. -Κολυμπάω!
Ναι, αμέ.
Δεν το πιστεύω.
Θα δω τη Λευκή Φάλαινα στον βυθό.
Χάρη σ' εσάς.
Η κουκκίδα μεγάλωσε τώρα.
Άρα πλησιάζει.
Ήρθε η ώρα.
Αντίο, Πίξι, Τζούνιπερ.
Την επόμενη φορά που θα σας δω, αυτή η οπλή
θα έχει σφίξει το πτερύγιο της Λευκής Φάλαινας.
Θα τα καταφέρεις.
Καλή διασκέδαση, θαλάσσιοι μονόκεροι.
-Έτοιμος για τη φούσκα σου; -Έτοιμος.
Θα νιώσεις διαφορετικά μόλις βουτήξεις.
Δεν πέτυχε.
Περίεργο.
Θα ξαναδοκιμάσω.
Δεν καταλαβαίνω.
Έχω κατεβάσει φούσκες στον βυθό.
Όχι όμως φούσκα στο κεφάλι μονόκερου.
Δηλαδή δεν μπορώ;
-Όχι. -Η μαγεία σου ήταν πάντα ιδιαίτερη.
Δεν ξέρουμε τι κάνει και τι όχι.
Ούτε μεγάλοι μονόκεροι δεν κατανοούν τη φούσκα στο κεφάλι σου.
Μην ανησυχείς, Όλι. Θα βρούμε λύση.
Εδώ είσαι. Σε ψάχναμε παντού.
Πλησιάζει. Θες να χάσεις τη Λευκή Φάλαινα;
Εντάξει, Κελπ. Πήγαινε. Να μην τη χάσεις.
Ξέρεις, εσύ πρέπει να πας.
Κελπ, τι κάνεις;
Αν έχω εγώ τη φούσκα σου, εσύ τι θα κάνεις;
Πες στη Λευκή Φάλαινα ότι θα τη δω του χρόνου.
Ας έρθει κάποιος, γιατί θα τη χάσουμε όλοι.
Ο Όλι θα έρθει. Θα τον φροντίσετε;
Όλι. Βασίσου πάνω μας.
Ανυπομονώ να γνωρίσεις τους φίλους μου.
Ευχαριστώ, Κελπ.
Μη βιάζεσαι.
Να βεβαιωθούμε ότι δεν θα βγει η φούσκα.
Είμαστε εδώ, Όλι.
Πέτυχε!
Κοιτάξτε.
Ωραίο.
Γεια, Κυματιστή. Γεια, Κούπα.
Γεια, Τεό. Ο φίλος μου ο Όλι.
Κυρία και κυρία Σέλσκα.
-Σκάλοπ. -Γεια.
Γεια, κύριε Πέρλα.
Γεια, κυρία Πολυποδοπούλου.
Μαμά, μπαμπά, κοιτάξτε ποιος ήρθε.
Ο Όλι. Είναι μονόκερος σαν τον Κελπ.
Γεια σου, Όλι.
Έχουμε ακούσει πολλά για σένα.
Χαίρω πολύ.
Γεια, κύριε και κυρία Τι.
Ο Κελπ μού έχει πει πολλά.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Αλήθεια, πού είναι ο Κελπ;
Δεν θα έρθει, κυρία Τι.
Γιατί όχι; Αγαπάει τη Λευκή Φάλαινα.
Δεν τη χάνει ποτέ.
Είναι καλά.
Με την Πίξι και την Τζούνιπερ.
Υπήρχε μόνο μία τέτοια φούσκα.
Είναι όνειρο του Όλι να σφίξει το πτερύγιο της Λευκής Φάλαινας.
Ο Κελπ το έκανε πραγματικότητα.
Όχι ακόμα, αλλά…
Λευκή Φάλαινα!
-Έφτασε! -Σ' αγαπάμε, Λευκή Φάλαινα!
Σ' αγαπάμε, Λευκή Φάλαινα!
Η Λευκή Φάλαινα είναι εδώ.
Είναι πελώρια.
Όμορφη και πελώρια.
Πιάσε το πτερύγιό της.
Χαίρω πολύ.
Χαιρετισμούς από τον Κελπ.
Το είδατε αυτό;
Έχει το μέγεθος εκατό ανυψωτικών σύννεφων.
Ευχαριστούμε, Λευκή Φάλαινα.
Τα λέμε του χρόνου.
Να προσέχεις, Λευκή Φάλαινα.
Υποτιτλισμός: Αριστέα Μετζητάκου