Każdy głos inną ma historię Różny jest naszych losów bieg
Ale gdy śpiewamy razem Światy w jeden łączą się
Tak ocean Jak i ląd
Dobrze wiem, czego chcę Wiem, kim jestem
Tak ocean Jak i ląd
Dobrze wiem, czego chcę Wiem, kim jestem
WIADOMOŚĆ W BAŃCE
„Wiadomość w bańce”.
Szybciej, Pixie. Spóźnimy się.
Przesadzasz.
Spóźniłam się?
Owszem, spóźniłaś.
Niech to brokat.
- Cześć wam. - Hej, Pixie.
- Cześć. - W końcu dotarłaś.
Trochę się spóźniłyśmy.
Trochę?
Bardzo się spóźniłyśmy.
Przecież wiesz, że musiałam spakować ozdoby.
A ty wiesz, jak bardzo chciałam zbudować ten fort.
Dekorowanie jest tak samo fajne.
Zobaczysz. Zwłaszcza takimi ozdobami.
Ale błyszczą.
Te ozdoby wyglądają olśniewająco.
Wiem. Są piękne, prawda?
Do dzieła.
Udekorujmy go.
- Mogę? - Nie.
Niezła zabawa, co?
Pomożesz mi?
- Nie. - Jagódko!
Nie chciałam tak mocno.
Mam cię.
To nie było fajne.
Nie chciałam aż tak mocno.
Przyniesiesz nam magiczne kamienie?
Olek?
Olek!
A ty przyniesiesz trochę jagód?
- Mniam. - Olek?
Nori?
Muszę to rozgryźć.
Ja zrobię to pierwsza.
Co to za gadające bańki?
Odkryliśmy to podczas zabawy.
Tworzymy bańkę na czyimś rogu.
- I powstaje... - Musimy nazwać fort.
Wiadomość w bańce.
- Musimy nazwać fort. - Ale super.
Nie tak super, jak budowanie. Ale całkiem fajne.
Twoja magia rośnie w siłę każdego dnia.
Dzięki.
A Olek ma rację. Nasz fort potrzebuje nazwy.
Jak go nazwiemy?
- Magiczny fort. - Magiczny?
Forteca!
Magiczna forteca.
Usłyszałem tylko:
Czy jakoś tak.
Przekrzykiwaliście się i ciężko było coś usłyszeć.
Umieśćmy nazwy w bańkach.
Odsłuchamy je po kolei i wybierzemy jedną.
- Dobry pomysł. - Okej, Nori.
Migoczące piaski.
Kopytkopia. Na pewno wygra.
Nieźle, Pixie.
Sądziłam, że to nieistotne,
ale Jagódka jest zła, bo nie zbudowała fortu.
I to przeze mnie.
Powinnam ją przeprosić.
I nawet wiem jak.
Ta jest ogromna.
Hej, Jagódko.
Zrobiłam ją dla ciebie.
Posłuchasz?
Nie mam nastroju na siostrzaną miłość.
To była przeprosinowa bańka.
Pora rozkręcić imprezę.
Olek, mogę odzyskać jedną bańkę?
Pora przebić bańki!
Przebić bańki.
Najpierw moja.
Migoczące piaski.
Świetna nazwa.
- Podoba mi się. - Kopytkowo!
Ta jest Lesia.
Zamczysko.
- Tak. - Świetna.
Gotowi na Noriego?
Kopytkosfera.
Kopytkopia.
Nieźle. Że sama na to nie wpadłam.
Odsłuchaliście moją bańkę. Nie musisz przebijać kolejnej.
Spokojnie. Wszystkie bańki są zwycięskie.
Przebić bańki!
Poza tą jedną.
O nie!
Złapać bańki.
Niech to brokat.
Zaczekajcie!
Piaskowy Klub Jednorożcowy.
Plażowy fort.
Super-wypasiona forteca!
Taco!
Ta była moja.
Przepraszam. Nie ma tu nic ciekawego.
Ja ją złapię.
Nie chciałaś jej posłuchać.
Ale teraz chcę.
No cóż.
- O ile ją złapiesz. - Dorwiemy cię, bańko.
Przebijmy ją.
Chwila. Stójcie!
Nori, czy możemy chwilę porozmawiać?
Sami.
Wszystko dobrze?
Nie chcę, by ktoś to usłyszał.
Czemu?
Bo to...
poufne.
Poufna nazwa dla fortu?
Nie, to wiadomość dla Jagódki.
Ale już nie chcę, by ją usłyszała.
Ani nikt inny.
Czułabym się zażenowana.
Uwaga, nadchodzi.
Przebić bańkę!
Mamy już dużo nazw. Nie potrzebujemy kolejnej.
Ale ona jest taka duża. To musi być coś dobrego.
To tylko znowu Kopytkopia.
Powiedziałam to głośno, dlatego jest taka duża.
No dobra.
Ja wracam do fortu.
Dzięki, Nori.
Pixie?
O nie!
Pęknie nad rynkiem.
Nie chcę, by wszyscy to usłyszeli.
Przepraszam.
Wybaczcie.
Przepraszam.
Uwaga. Uważajcie na bańkę.
Mam cię.
- Pęknie o patyki. - Załatwię to tańcem.
Już prawie ją mam.
Nic z tego.
To nic. Popatrz, unosi się nad wodą.
Nikt jej tam nie usłyszy.
Dzięki, Nori.
Nie ma za co.
Ale chyba...
mam nowy problem.
O nie. Co ona wyprawia?
Nie wiem.
Leci wprost do fortu. Nie może tam pęknąć.
Wszyscy ją usłyszą. Chodźmy.
Utknęłam.
Zaklinowałam się, Pixie.
I...
mam cię.
Nie wypuszczę tej bańki,
choćbym miała już zawsze mieć ją ze sobą.
Pixie.
- Jagódka ma kłopoty. - Gdzie moja siostra?
Pixie!
Gdzie Jagódka?
Utknęłam!
- Próbowaliśmy. - Pixie!
- Ale chce tylko twojej pomocy. - Gdzie Pixie?
- Już idę, Jagódko. - Utknęłam tu.
- Utknęłam. - Wcale nie, Jagódko.
Musisz się uspokoić.
- Nie mogę. - Pixie.
Chyba musisz puścić swoją bańkę.
Tak. Chyba wiem, co muszę zrobić.
Pixie!
Jagódko. Spójrz na to.
Nadal ją chcesz?
Hej, Jagódko. Tu twoja siostrzyczka.
Chciałam powiedzieć,
że bardzo przepraszam za to, że przeze mnie się dziś spóźniłaś.
Uwielbiam, gdy robisz ten głos.
- Urocze. - Tak, super.
Takie słodkie.
Ekstra.
Dziękuję, Pixie.
Wrócimy do siostrzanej miłości?
Chyba tak.
Super.
Ekstra.
Właśnie wpadłem na świetną nazwę dla fortu.
Do dzieła.
Fort Przyjaźni!
- Dobra robota, Kelp. - To lepsze niż Taco.
Napisy: Piotr Lipiec