‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎พักสายให้หมด…
‎บอสเบบี้
‎ฉันคือบอสต่อสายเพื่อเข้าประชุม
‎ครบทุกคนแล้วใช่ไหมเชิญไปหามุม
‎ตอนเธอฟันขึ้นฉันนี่แหละทุ่มสุดตัว
‎นี่มาคนแรกจะได้ทักทายให้ทั่วๆ
‎- กำไร-บัญชี-จุกนมปลอมก็มา ‎- ฉันผูกมิตร
‎ฉันรักเธอ เธอได้งานจ้า
‎ก็เอาเลยชูกล่องน้ำผลไม้ขึ้นบนฟ้า
‎บอสเบบี้จนกว่าลากิจการ
‎บอสเบบี้ ‎- บอกไปนี่คือใคร
‎- บอสเบบี้ ‎- ตำนานอยู่ตรงนี้แล้วไง
‎บอสเบบี้
‎- ขอพยานสักคนได้ไหม ‎- ลากเก้าอี้มา
‎นี่กิจการครอบครัว บอสเบบี้
‎ใช่เลย
‎วันนี้เป็นวันสำคัญใช่มั้ย
‎ใช่เลย
‎งั้นฉันขออวยพรวันเกิดก่อน ‎ฉันจะได้ไม่ต้องมีส่วนร่วม
‎โอป้า โอป้า โอป้า วันนี้วันเกิด วันนี้วันเกิด
‎โอป้า โอป้า โอป้า นี่ผ้ากันเปื้อน นี่การ์ดอวยพร
‎โอป้า โอป้า โอป้า
‎สุขสันต์วันเกิดแด่เธอ แด่เธอ แด่เธอ
‎ยอดมาก ถ้าฉันดูไม่ค่อยสำนึกบุญคุณ
‎ก็เพราะทุกคนไม่ได้เห็นหัวใจฉันยิ้ม ‎คุยกันพรุ่งนี้นะ เยี่ยม
‎กินเลย เจ้าของวันเกิด
‎แต่เป่าเทียนก่อน ถ้าเป่าให้ดับได้นะ ‎มันจะยากตรงไหน
‎บ้าไปแล้ว ไม่รู้สิ เป่าเลย
‎- นี่เทียนเป่าไม่ดับใช่มั้ย ‎- อะไรกัน มีของแบบนั้นด้วยเหรอ
‎โทษที อาแค่ไม่มีอารมณ์
‎สำหรับเทียนธรรมดาเหรอ
‎น่าทึ่งใช่มั้ยล่ะ
‎ตายซะ เวทมนตร์วันเกิดที่น่าหลงใหล
‎อาจะหงุดหงิดในวันเกิดได้ยังไง ‎มันเหมือนอาโกรธกาลเวลา
‎อารู้ อาขอโทษ ทุกคนร้องและเต้นได้ดี
‎อาแค่ไม่ชินกับการฉลองวันเกิดแบบนี้
‎ในชุดสูทเหรอ เพราะวันนี้วันเสาร์ ‎และอามีทางเลือก
‎ไม่ใช่ ตอนเป็นเด็ก
‎สมัยที่อาเป็นผู้ใหญ่ก่อนถูกยัดข้อหายักยอกเงิน ‎ปาร์ตี้ของอาเป็นตำนานเลยนะ
‎ทุกคนเคยพูดว่าวันเกิดอา ‎เหมือนวันหยุดประจำชาติ แต่ดีกว่า
‎- เพราะธนาคารยังเปิดอยู่ ‎- ฉันว่าไม่น่าใช่ทุกคน
‎มีผู้ชายคนหนึ่งเขียนคอมเมนต์ไว้ในวิดีโอ
‎- วิดีโอนี่เหรอ เจอแล้ว ‎- ไม่ต้องหา…
‎ประสบการณ์วันเกิดของเท็ดดี้ เทมเปิลตัน
‎สองปีก่อน อาให้ผู้ช่วยของอา ‎จารอน ทำคลิปวันเกิดสุดซาบซ่า
‎นักธุรกิจใหญ่ในตำนาน
‎สหายที่ดี เพื่อนสนิท ใช่ๆ
‎มีสไตล์มาก
‎หรูหรา
‎เพื่อน ฉันยอมยักยอกทุกสิ่งเพื่อให้ได้สูทตัวนี้
‎และฉันรู้เรื่องยักยอกเงิน
‎พอมองย้อนกลับไป ‎มันก็เห็นๆ อยู่ว่าแบรดลีย์จะใส่ร้ายฉัน
‎อาหารรสเด็ด
‎พิซซาดีปดิช
‎ละครตลกแบบด้นสด
‎เรื่องแต่งทั้งนั้น
‎- มีของพิเศษมาส่ง มันคือ… ‎- เครื่องตอบรับโทรศัพท์
‎ใช่ เครื่องตอบรับโทรศัพท์
‎นี่ คุณ ห้ามถ่ายนะ
‎ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ดู ‎หรือมีส่วนร่วมกับความรุนแรง
‎นั่นดีกว่าเพลงของเราเยอะเลย
‎ไม่ได้ว่านะ อาคิดอยู่อย่างเดียวว่า ‎อาจะทำอะไรถ้าไม่ได้หนีคดี
‎นายไม่ได้หนีสักหน่อย
‎เอฟบีไอกำลังตามล่า ‎เท็ดดี้ เทมเปิลตันที่เป็นผู้ใหญ่
‎แต่บอสเบบี้คนนี้จะไปเสวยสุขที่ชิคาโกยังไงก็ได้
‎นายกำลังคิดอย่างที่ฉันคิดว่านายคิดใช่มั้ย
‎ถ้าเราไปตอนนี้ นายจะถึงที่นั่น ‎ทันเวลาฉลองวันเกิดยามค่ำคืนที่ดีที่สุด
‎ถ้าเราไปตอนนี้ เรากำลังพูดถึง…
‎- ทริปฮาประสาพี่น้อง ‎- ทริปฮาประสาพี่น้อง
‎- ฉันจะไปเอาเพลง ‎- ฉันจะหยิบขนมนะ
‎เร็วเข้า ออกเดินทางกันเถอะ
‎ฉันได้จองโต๊ะที่ร้านเชบิ๊กโบฟโดยไม่บอกชื่อด้วย
‎นี่คือปาฏิหาริย์วันเกิด
‎ถ้ามีสิ่งหนึ่งที่ทิม เทมเปิลตันเชื่อ ‎ก็คือปาฏิหาริย์วันเกิด
‎ส่งกุญแจมา
‎ไม่สิ โอเค ฉันขับรถไม่ได้
‎เท้านายยังใช้งานได้ดี ‎นายเหยียบคันเร่งกับเบรก ฉันจะคุมพวงมาลัย
‎- มันเป็นความฝันของเด็กทุกคน ‎- ไม่มีทาง
‎- ความคิดดี แต่… ‎- ทำไมแม่ไม่พาอาเท็ดดี้ไป
‎- ไม่ดีเลย ‎- ไม่
‎- ความคิดดี ‎- ขอบคุณ ทาบิธาเป็นคนต้นคิด
‎ลูกรัก แม่รักอาของลูกมากเท่าที่จะรักได้ ‎แต่ให้เราอยู่กันตามลำพังตั้งหลายชั่วโมงเนี่ยนะ
‎- เราคงทะเลาะโต้เถียงกันไม่หยุด ‎- ใช่เลย
‎ดูพวกนายสองคนสิ คิดตรงกันเชียว ไปเลย
‎- คุณควรจะ… ‎- ฉันเคยขับไปชิคาโก ขอบคุณ
‎ชิคาโก
‎ไช-ทาวน์
‎ปารีสเก่าในทุ่งหญ้า เดอะบิ๊กชีสกับคาราเมล
‎- เมืองแห่งแซนด์วิชเปียก ‎- ฟังเพลงหน่อยมั้ย
‎จระเข้กัด…
‎ไม่เอาน่า นี่มันดีจะตาย
‎นี่คือเพลงในห้องรอที่ร้านสักสำหรับคนเป็นแม่
‎นี่สิถึงจะเป็นเพลงสำหรับเดินทาง
‎นี่เพลงรวมฮิตวันเกิดผม เพลงเพราะดี
‎แล้วนี่ก็เป็นวันเกิดผม
‎- ด้วยการกำกับอุตสาหกรรมนั่น ‎- อุตสาหกรรม
‎- ด้วยมูลค่าที่สูงที่สุดเท่านั้น… ‎- มูลค่าสูงสุด
‎วงดนตรีลืมมาเหรอ เพราะนี่มันเพลงขยะ
‎ขยะนั่นคือกลุ่มอะแคปเปลลา ‎อันดับต้นๆ ของวอลสตรีต วงที-โน้ตส์
‎คัฟเวอร์เพลงเวลท์ออฟเนชันส์ของอดัม สมิท
‎นี่ กลับไปเปิดเพลงวงทีซะ
‎ไม่มีทาง ฉันจะผ่านเรื่องนี้ไป ‎แบบไม่เจ็บปวดที่สุดเท่าที่ทำได้
‎คุณคิดว่าร้องไห้แล้วจะได้ผลเหรอ ฉันมีลูกสองคน
‎ฉันเล่นปริศนาอักษรไขว้ ‎ตอนลูกร้องโยเย จัดมาเลย
‎ห้ามยิงอะไรจากเบาะหลัง คุณเกือบทำให้รถชน
‎ไม่มีทาง ผมเป็นนักแม่นปืนฝีมือดี
‎- ซึ่งอยู่ต่ำกว่านักแม่นปืนฝีมือขั้นเทพ ‎- เลิกพูดว่า "นักแม่นปืน" สักที
‎- เปิดเพลงของผม ‎- นั่นไม่ใช่เพลง
‎นักแม่นปืนฝีมือดีอยู่เหนือกว่านักแม่นปืนชั้นหนึ่ง
‎- เหนือกว่านักแม่นปืนพื้นๆ ‎- คุณอยากฟังเพลงใช่มั้ย
‎- ซึ่งใครก็เป็นได้กับ… ‎- ฉันมีเพลงของคุณ
‎นี่ไม่ใช่วงที-โน้ตส์
‎อย่าไปจากอารูบาเลยนะ อดัม สมิท
‎กล้าดียังไง
‎เราหลับสบายดีมั้ย
‎วันนี้ผมขอแค่ไม่รู้สึกเหมือนเป็นเด็ก ‎แล้วคุณทำอะไร
‎คุณวางยาผมขณะเดินทาง ‎เหมือนแรดละครสัตว์ตัวหนึ่ง
‎เงยหน้ามองหน่อยได้มั้ย
‎ปารีสในทุ่งหญ้าจริงด้วยเนอะ ‎เจ้าของวันเกิด ไปไหนก่อนดี
‎ฉันบอกว่าสีเขียวน้ำทะเล
‎นี่สีเขียวแก่ ถ้าฉันอยากให้ ‎คนตาบอดสีมาหยิบของให้
‎ฉันคงจ้างหมามาแล้ว
‎มิลตัน ลิฟวรีเป็นช่างตัดเสื้อ ‎ที่เก่งที่สุดในซาวิลโรว์
‎ผมซื้อสูทจากเขาทุกวันเกิด
‎ปาร์ตี้ของคุณ เอาที่สบายใจเลย ‎ฉันแค่มาเข็นรถเข็นเด็ก
‎เตรียมพบกับอัจฉริยะตัวจริงได้เลย
‎มิลตันรู้วิธีแต่งตัวให้คนที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
‎และผมเป็นผู้ชายที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
‎ว่าไงครับ
‎แน่นอนว่าเด็กพูดไม่ได้
‎ถ้าคุณอยากได้ชุดน่ารักๆ ‎เพื่อเอาชนะคุณแม่คนอื่นๆ
‎แผนกเด็กเล็กอยู่ชั้นใต้ดิน
‎และแผนกรองเท้าอยู่ตรงนั้น
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก มิลต์ ‎- คุณจะไปไหน
‎ฉันบอกแล้ว ฉันมาเข็นรถเข็นเด็ก ‎ถ้าคุณสั่งไม่ได้…
‎สั่งให้หน่อยนะ
‎ชุดเดินทางสั่งตัด ลายทาง ‎ปกสูง คุณหยุดก่อนได้มั้ย
‎นี่
‎คุณควบคุมสัตว์เลี้ยงในรถเข็นได้มั้ย
‎ก็ต้องดูก่อนว่าคุณตัดสูทสำหรับเดินทาง ‎แบบลายทางและปกตั้งได้มั้ย
‎ให้เด็กทารกน่ะ
‎ขอรับคำท้า วางเจ้าหนูนี่ลง เราจะได้เริ่มกัน
‎เขาจะถามคำถาม
‎ตั้งใจดูผมให้ดี แล้วเราจะไม่เป็นไร
‎กระดุมกี่เม็ด
‎สอง
‎สาม
‎- เอาผ้าสักหลาดนะ ‎- ได้…
‎ซะเมื่อไหร่
‎ผ้าทวีดเหรอ
‎นั่นแหละ ฉันคิดว่างั้นนะ
‎ขาตรงหรือเย็บริม
‎อย่างละหนึ่ง
‎ไม่เหมือนใครจริงๆ
‎ไปต่อกันที่รองเท้า ไม้ช้อนรองเท้าอยู่ไหน
‎คุณเพิ่งออกแบบสูทให้พนักงานขายของ
‎- ก็คุณหัวเราะไม่หยุด ‎- ทุกอย่างจั๊กจี้ไปหมด
‎ฟังผมนะ ผ้าแฮร์ริสทวีด กางเกงขาตรง
‎รองเท้าหนังอิตาเลียนสีน้ำตาล ‎มีเข็มขัดรัดเส้นเดียว
‎ฉันจำรายละเอียดไร้สาระพวกนั้นไม่ได้หรอก
‎วันนี้วันเกิดผม
‎ก็ได้ มันคืออะไรนะ
‎ผ้าแฮร์ริสทวีด รองเท้าหนังลิงเหรอ
‎ฉันกำลังฝันร้าย
‎เจอไม้ช้อนรองเท้าแล้ว
‎พอกันที
‎ฉันเป็นช่างฝีมือตามสั่ง ไม่ใช่ช่างทำผ้าซับน้ำลาย
‎ได้โปรด คุณลิฟวรี
‎ฉันรู้ว่าเขาสั่งอะไร และฉันรู้ขนาดรองเท้าเขา
‎วันนี้วันเกิดเขา
‎ก็ได้ ค่าสูท 9,000 จ่ายเงินล่วงหน้า
‎เจ๋ง ห้าเหรียญซื้ออะไรได้บ้าง
‎- ฉันว่ามันดูดีนะ ‎- ก็แน่สิ คุณมันสาวบ้านนอก
‎- เดี๋ยวผมจ่ายคืนให้ ‎- ยังไง คุณเป็นเด็กน้อย
‎ขอสักห้านาทีได้มั้ยที่จะไม่เตือนผมเรื่องนั้น
‎คุณพูดถูก วันเกิดคุณนี่ ไปไหนกันต่อดี
‎เชบิ๊กโบฟ
‎มาดามครับ เชิญทางนี้
‎- เฉยไว้ สาวบ้านนอก ‎- ฉันมาจากดัลลัส
‎บูทดารีออมฟ์ นึกว่าไม่ว่างซะแล้ว
‎โต๊ะของคุณครับ มาดาม
‎ขอบคุณ แล้วคุณมีที่นั่งให้เด็กน้อยคนนี้มั้ย
‎นี่มันเลิศมาก
‎นั่นต่างหากที่เลิศ
‎นี่คือห้องขังตามป่าเขา ตรงสี่แยกห้องครัว
‎ถนนห้องน้ำตัดกับถนนประตูหลัง
‎อาหารที่โต๊ะนี้ก็เหมือนที่โต๊ะนั้นนั่นแหละ ‎เลิกร้องไห้ได้แล้ว
‎นั่นคำด่าเด็กเหรอ
‎นี่แหละที่ผมพูดถึง แครอล มันคือการเมืองแบบบูท
‎แค่เพราะผมไว้หนวดไม่ได้หรือชนะจ๊ะเอ๋ไม่ได้
‎- ผมเลยได้โต๊ะติดถังขยะกับส้วม ‎- ฉันไม่สนเลยสักนิด
‎ถ้ามีธนาคารฝากความสนใจ และฉันมีบัญชี ‎มันคงจะว่างเปล่า ศูนย์เปอร์เซ็นต์
‎เพราะงั้นเลิกบ่นได้แล้ว ฉันหิว
‎นี่เมนูครับ และก็เลิกตะโกนใส่ลูกได้แล้ว
‎ฉันตะโกนเหรอ
‎ในนี้เสียงดังมากจนฉันไม่รู้ตัว
‎ใช่ เราอยากได้ขนมปัง ขอบคุณ
‎- ไม่ต้องพูดเรื่องโต๊ะนี่แล้ว ‎- ผมดูเมนูแล้ว ตามให้ทัน
‎พูดแล้วก็นึกได้ ‎ผมจะสั่งทุกอย่างสองที่ มีเดียมแรร์
‎ฉันไม่จ่ายค่าสเต๊ก 60 เหรียญ ‎เลือกมาเมนูเดียว เราจะแบ่งกันกิน
‎ก็ได้ วากิวทีโบน
‎- แน่นอนว่าเขาเลือกอันที่แพงที่สุด ‎- ผมเลือกอันที่ดีที่สุด
‎ไม่เอาน่า เราแบ่งกันกิน นี่ของคุณด้วย ‎เราอยู่ในเมืองใหญ่
‎- หัดสนุกซะบ้าง สาวบ้านนอก ‎- ฉันมาจากดัลลัส
‎และเราชอบสเต๊กของเรา
‎ดูนี่สิ เรากำลังมีช่วงเวลาดีๆ
‎กินเนื้อแพงหูฉี่ให้อร่อยนะ เจ้าของวันเกิด
‎- เด็กน้อยถือมีด ‎- แจ้งมูลนิธิคุ้มครองเด็ก
‎มีดอยู่ที่ฉันแล้ว ใจเย็นได้
‎จบช่วงเวลาดีๆ
‎"เอาบาปมาให้ผมอีก"
‎- พวก ‎- นี่บทละครเชกสเปียร์ สาวบ้านนอก
‎- เรียกฉันว่าสาวบ้านนอกอีกทีล่ะก็… ‎- แปลว่า "เอาอีก"
‎เร็วเข้า หั่นเนื้อให้ผมอีก
‎- ไม่นะ ไม่ๆ ‎- อะไร
‎- ท้องเด็กโง่ๆ ของผมเต็มแล้ว ‎- นี่คุณพูดจริงเหรอ
‎คุณให้ฉันเลี้ยงสเต๊กที่แพงที่สุด
‎คุณคิดว่าผมรู้สึกยังไงล่ะ ‎ผมยังไม่ทันกินเนื้อจนเหงื่อแตกด้วยซ้ำ
‎มันเป็นของคุณแล้ว
‎ก็ได้ นี่ บ๋อย เอากลับไปย่างต่อ
‎- คุณจะทำอะไรน่ะ ‎- ฉันชอบแบบมีเดียมเวล
‎- ผมไม่ให้คุณทำลายมัน ‎- เป็นของฉันแล้ว ฉันจะกินในแบบของฉัน
‎เอาเนื้อไปเผาในกองขยะบ้านนอกน่ะเหรอ
‎ดัลลัสฟอร์ตเวิร์ทเป็นเขตมหานคร ‎ที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ของสหรัฐฯ
‎สาวบ้านนอก
‎เป็นเมืองมหาอำนาจ ‎ทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของเทกซัส
‎มีทั้งเขตศิลปะ 19 ช่วงตึกและพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
‎ฉันจบปริญญาโทนะ เด็กโง่
‎ช้าหน่อย ขาผมสั้นป้อม
‎- คุณทำให้เราโดนไล่ออกจากร้านอาหาร ‎- ผมจำไม่ได้ว่าผมตะคอกใส่เด็ก
‎นั่นแหละสิ่งที่คุณเป็น
‎ดื้อ เห็นแก่ตัว เสียงดังที่สุดในห้อง
‎ทุกอย่างต้องทำตามวิธีของคุณ
‎นั่นไม่ได้มาจากการดื่มนมทารกของบอสัดเบบี๋
‎ที่ทำให้คุณกลับไปตัวเท่าเด็กเตาะแตะ
‎เท็ดดี้ เทมเปิลตันไม่เคยหยุดทำตัวเป็นเด็ก
‎สุขสันต์วันเกิด เราจะกลับบ้านกัน
‎- เอากุญแจมาให้ฉันนะ ‎- ไม่
‎เราต้องไปดูโชว์ตลกด้นสดที่ผมชอบ
‎ทำไมต้องดูคนว่างงานเล่นละครตบตาด้วย
‎- ฉันมีลูกนะ ‎- ผมรู้ว่าผมเห็นแก่ตัว
‎นี่เป็นธรรมเนียมวันเกิดที่ผมใส่ใจที่สุด
‎ดูสิ มันอยู่ตรงนั้น
‎ไม่จุกจิก ไม่แพง มีแต่ความสนุก ได้โปรด
‎ถ้าคุณไม่ชอบ เรากลับกันตอนพักครึ่งก็ได้
‎ไงคะ ตั๋วดูแรน ดูแรงโก้สองใบ
‎ห้ามเอาอาหารหรือเครื่องดื่มจากข้างนอกเข้ามา
‎นี่เป็นนมทารกของลูกฉัน
‎กฎก็คือกฎ ผมจะไม่เปลี่ยนมันเพราะแม่ที่ไม่ดี
‎ตัดสินใจพาลูกมาดูการแสดงสด ในตอนกลางคืน
‎รอสักครู่นะคะ
‎นั่นบาฟ เขาขี้หงุดหงิด ทิ้งของไว้ ไม่เป็นไร
‎รวมถึงน้ำวิเศษที่ทำให้คุณเป็นทารกด้วยเหรอ
‎ไม่เป็นไร ไว้ผมค่อยจิบช่วงพักครึ่ง ‎เร็วเข้า ผมต้องการเสียงหัวเราะ
‎โชว์ตลกด้นสดเหรอ
‎ผมรู้มันดูไม่คู่ควรกับผม ‎แต่มีบางอย่างเกี่ยวกับการด้นสด
‎บรรยากาศที่คาดเดาไม่ได้ การกล้าเสี่ยง
‎คนที่ใส่ร้ายผมข้อหายักยอกเงิน แบรดลีย์
‎นั่นคือคนที่บีบให้คุณมาอยู่บ้านเราเหรอ
‎และขโมยของจากบริษัทของผม ‎และส่งรัฐบาลกลางมาตามล่าผม
‎แต่ใครจะมานั่งลำดับความสำคัญ แครอล
‎- เราควรไปจากที่นี่ ใช่มั้ย ‎- ไม่
‎เขาฮุบธุรกิจผมไป ‎แต่เขาจะฮุบดูแรน ดูแรงโก้ของผมไม่ได้
‎เขามองตรงมาที่ฉัน
‎ฉันว่าเขาจำฉันได้
‎อาจจะจากรูปถ่ายบนโต๊ะทำงานคุณ
‎ผมตัดคุณกับทิมออกจากรูปที่ผมถ่ายกับหลานๆ
‎เขาขยับปากอะไรบางอย่าง เมนูเหรอ เมนู
‎- เขาคิดว่าฉันเสิร์ฟอาหารงั้นเหรอ ‎- เขาคิดว่าผู้หญิงทุกคนเป็นสาวเสิร์ฟ
‎- อยากแกล้งไอ้บ้านั่นมั้ย ‎- อะไรนะ
‎ถั่วเหรอ ให้ตายสิ
‎ไม่มีใครรู้จักคุณตอนเป็นทารก มาสนุกกันดีกว่า
‎นี่แหละช่วงเวลาสำคัญ
‎นี่ ขอแผนที่เมืองกินแหลกสหรัฐฯ คุณผู้หญิง
‎เบอร์ไม่รู้จัก เผ็ดมาก นี่แบรดลีย์ ว่ามาเลย
‎สวัสดี แบรดลีย์
‎เท็ดดี้ คุณอยู่ไหนน่ะ
‎โบลิเวีย หรือว่าซิมบับเว ‎หรือจะให้ผมปาทิชชูใส่บ้านคุณล่ะ
‎อย่านะ ผมกะจะเผามันทิ้งแล้วเอาเงินประกัน
‎คุณเคยทำตัวดีๆ กับเขาบ้างมั้ยเนี่ย
‎สวัสดี เหล่ามนุษย์แสนสวย
‎เราคือความบันเทิงแบบด้นสดของคุณ ‎ดูแรน ดูแรงโก้
‎และจำไว้ว่าในการด้นสด เราไม่เคยปฏิเสธ ‎ต้องพูดว่า "ใช่และ…"
‎โทรศัพท์คุณเสียงแปลกๆ นะ พวก ‎พวก คุณมาดูการแสดงด้วย
‎อะไรนะ ไม่ ผมเปล่า
‎พวก มันมีเสียงสะท้อน คุณอยู่ในนี้จริงๆ
‎เรารักคุณ ดูแรน ดูแรงโก้
‎ได้ยินนะ แวะมาที่โต๊ะของผมสิ
‎ขอโทษที่ผมชวนเพื่อนเก่าไม่ได้ ‎แต่ผมต้องพาพวกเอฟบีไอมาด้วย
‎บอกแล้วว่าเขาไม่พลาด ‎ดูแรน ดูแรงโก้ในวันเกิดแน่
‎- ทักทายหน่อย กลุ่มเจ้าหน้าที่บราวน์ ‎- สวัสดี
‎ผมไม่อยู่ที่นี่ บาย เราถูกซุ่มโจมตี
‎เราจะแสดงสดให้คุณดู
‎ไม่มีบท ไม่มีการวางแผน
‎ทุกอย่างทำกันสดๆ ไม่มีวันได้เห็นอีก
‎เหมือนมนุษย์ต่างดาวลักพาตัว ‎แต่เสียงหัวเราะเยอะกว่า หวังว่านะ
‎คืนนี้พวกเขาจัดเต็ม แบรดลีย์น่ะ อย่ารับนะ
‎ฮัลโหล
‎- เราขอคำแนะนำ… ‎- ไม่ใช่เขา
‎เพื่อเริ่มรายการหน่อย
‎คุณอยู่ไหนน่ะ พวก มอบตัวซะ
‎ขอบคุณมากครับ
‎ดูแรน ดูแรงโก้ขอเสนอ ‎"คุณอยู่ไหนน่ะ พวก มอบตัวซะ"
‎ผมมาพาคุณไปดูโอเปร่า
‎ฉันสายแล้วๆ
‎ขอโทษที่ขัดจังหวะความสนุก ‎แต่เอฟบีไอตามหาคุณอยู่
‎พวกเขาตามหาตัวผมที่โตแล้ว
‎แต่สุดท้ายพวกเขาก็จะมาที่โต๊ะนี้ ‎ตรวจบัตรประจำตัวฉัน
‎- และรู้ว่าชื่อฉันลงท้ายด้วยเทมเปิลตัน ‎- ก็ได้ ไปกันเถอะ
‎แบบนั้นจะยิ่งน่าสงสัย เราต้องมีแผน
‎คุณอยู่ในมาร์ราเกช ในโมร็อกโก ในแอฟริกา
‎มาร์ราเกช บาฟเล่นมุกนี้ได้อยู่หมัดจริงๆ
‎โอเค
‎เราจะขยับไปทีละโต๊ะ
‎ถ้าโชคดี เราจะอ้อมไปหลังพวกเขา ‎พวกเขาจะคิดว่าตรวจบัตรเราแล้ว
‎ผมคิดได้แค่นี้
‎ที่รัก ส่งสลัดมาให้ด้วยครีบโลมาทีสิ
‎เจ้านายต้องฆ่าฉันแน่
‎ผมก็รักคุณ
‎ผมว่าได้ผลนะ
‎เช็กแม่ไร้ความรับผิดชอบคนนั้นหรือยัง
‎ลมแห่งมาร์ราเกชพัดผ่านจัตุรัสของเมือง
‎พัดผ่าน พัดผ่าน
‎ไป
‎"เฝ้าประตู เจ้าหน้าที่บราวน์" ‎ฉันเกลียดการเป็นมือใหม่ชะมัด
‎โอเค เราซ่อนตัวอยู่ที่นี่ได้ ‎จนกว่าพวกเขาจะยอมแพ้
‎ไม่นะ
‎ทุกคนยืนขึ้นเคารพผู้พิพากษาโจนส์
‎สูงห้าฟุต หกนิ้ว หนัก 190 ปอนด์ ‎จบจากมหาวิทยาลัยจัดจ์
‎ผมจะโดนจับด้วยชุดสีเอิร์ทโทน
‎ไหนบอกว่าไม่ต้องใช้นมทารกสูตรพิเศษ ‎จนกว่าจะถึงช่วงพักครึ่งไง
‎- มันไม่เป๊ะขนาดนั้นหรอก ‎- คุณเทมเปิลตัน เจ้าหน้าที่บราวน์ เอฟบีไอ
‎- และเพื่อนร่วมงาน ‎- สวัสดี
‎ฉันไม่อยากติดคุกเพราะให้ที่พักพิงนักโทษหลบหนี
‎ฉันอยากหาอะไรสนุกๆ ทำ ‎อย่างการเลียนแบบราชินี
‎ไม่มีใครติดคุกหรอก
‎พอแม่สาวโอเปร่าคนนั้นขึ้นให้การ ‎ให้คุณพาเธอออกไปด้วยสิ่งนี้…
‎เบอร์ริโต
‎พาเธอออกไปพร้อมเบอร์ริโตนี่ ‎เพราะอาชีพเธอจบเห่แล้ว
‎ผมคงเล่นมุก "ถั่วเต็มเม็ดเต็มหน่วย" ‎แต่ผมไม่ใช่มืออาชีพ
‎ดูนั่น ทางออกดาดฟ้า
‎เราจะโหนข้ามไป ‎ผมจะไปก่อน แล้วค่อยส่งกลับไป
‎เท็ดดี้
‎เขากำลังมา คนที่จะช่วยฉันได้
‎ผมเอง สารวัตรชอบย้อนกลับ
‎คุณพระช่วย ไม่นะ สารวัตรชอบย้อนกลับ
‎ใช่แล้ว คุณคิดว่าจะเดินออกประตูไปตอนนี้ได้เลย
‎ทางออกของห้องนี้ แครอล
‎เดี๋ยวนะ ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร
‎พนักงานเสิร์ฟที่ไม่เคยเอาเมนูพวกนั้นมาให้ผม
‎ไปสืบมาว่าทำไมเธอถึงหยิ่งนัก
‎คดีกลับมาบรรจบที่จุดเริ่มต้น คุณว่ามั้ย
‎สารวัตรชอบเดินหน้า
‎นั่นเขา คนหันหลัง จับเขาไว้
‎แครอล ไปเร็ว
‎ขอโทษที่ทำลายสิ่งที่เป็น
‎โชว์ที่ยอดเยี่ยมเหมือนเคยของดูแรน ดูแรงโก้
‎นักธุรกิจใหญ่ เท็ดดี้ เทมเปิลตัน
‎ปาร์ตี้วันเกิดในตำนานของคุณยังคงทำให้แสงไฟ
‎ในโรงละครนี้สว่างมาหลายปี
‎คุณภักดีต่อการแสดงด้นสดมาตลอด ‎และการแสดงด้นสดจะภักดีต่อคุณเสมอ
‎ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน นี่คือโอกาสพิเศษ
‎ผู้ก่อตั้งละครด้นสดในตำนาน ซอล เมส
‎นี่คือช่วงพักครึ่ง แล้วพบกันใหม่ในองก์ที่สอง
‎ให้เราเข้าไป เจ้าหน้าที่บราวน์ เอฟบีไอ
‎บาฟ ผู้จัดการโรงละคร นักด้นสดที่ฝีมือพอใช้ได้ ‎และนักศึกษากฎหมายที่ลาออก
‎ทางเดียวที่คุณจะเข้าไปได้คือต้องมีหมายค้น
‎หรือใช้อาหารแทนค่าจ้าง
‎แต่ผมไม่เห็นทั้งสองอย่าง
‎จิตใจของพวกคุณอ่อนโยนเหมือนพ่อแม่
‎เกี่ยวกับเส้นทางชีวิตที่คุณเลือก
‎แต่ตอนนี้เราติดอยู่ในนี้ คิดอะไรออกมั้ย
‎- เราด้นสดหาทางออกได้ ‎- เป็นความคิดที่โง่มาก ดอน
‎เดี๋ยวเอาเมนูมาให้นะ
‎สเต๊กของจริง
‎ฝูงไฮยีนา
‎ไม่ใช่ ศิลปินต่างหาก
‎ดูแรน ดูแรงโก้ ไปขยี้มันซะ เราจัดการต่อเอง
‎ใครพร้อมจะด้นสดอีกบ้าง
‎เขาอยู่ไหน
‎สาวเสิร์ฟ เห็นหนุ่มนักธุรกิจในนี้มั้ย
‎เกรงว่าจะไม่เห็น ที่รัก
‎ส่วนแบรดลีย์เนี่ย หมอนั่นมันงี่เง่าจริงๆ
‎แต่การหนีนั่นน่ะ
‎คุณคงดีใจที่ตอนนี้คุณเป็นเด็ก
‎ใช่เลย
‎โทษที แวะแป๊บเดียว
‎ร้านมากาลากาบากาจิอาโนส
‎- ร้านดีปดิชของโปรดผม คุณรู้ได้ยังไง ‎- ฉันเห็นในวิดีโอวันเกิดแปลกๆ ของคุณ
‎วันนี้คุณเจอศึกหนัก และฉันเป็นแม่คน ‎ฉันไม่ชอบเห็นเด็กหน้าหงิกหน้างอ
‎เหลือให้ฉันชิ้นนึง คุณเจ้าของวันเกิด
‎"ไปล่องเรือที่ทะเลสาบเจนีวาสุดสัปดาห์นี้
‎กลับมาพร้อมพิซซ่าวันจันทร์นะ สเตตสู้ๆ"
‎ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‎ไม่นะ ไม่ๆ นี่ๆ ไม่เอาน่าๆ กลั้นน้ำตาไว้
‎ผมทำไม่ได้ ผมเป็นเด็กทารก
‎นี่ ไม่เอาน่า
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‎คำบรรยายโดย กัลยกร ฉัตรศิริมงคล