NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nikogo...
Szef Bobas!
Ja tu rządzę! Czas na spotkanie
Siadać proszę! I koniec z gadaniem!
Mam zadanie. To nie ząbkowanie
Pierwszy w robocie i ostatni zostanie
Zyski, straty, i smoczki w rękach
To nie żart! Robota w papierkach!
Więc dalej podnieście swe ręce w górę!
Bobasy wam zajdą za skórę!
Szef Bobas! (Tak to właśnie ja!)
Szef Bobas! (No i firma moja)
Szef Bobas! (Powiesz dziś co o tym sądzisz?)
Znany to jest fakt, że rodzinka rządzi Szef Bobas
Nie ma za co.
I chciałbym opisać kolejne bobasowe wyczyny,
ale muszę podbić świat dorosłych.
Wiemy, że sobie poradzisz.
Dzięki za ratunek, wujku Teddy!
Szkoda, że to Tim jest naszym tatą.
Zgadzam się, choć to bolesne.
Jestem Tim.
Przyjmij tę butelkę ze specjalną formułą,
która chwilowo zmieni cię w bobasa.
A to co? Czyżby to był DJ Wrzaskun?
Nie wiem, czy to oddałem, ale on wymiata.
Zostawisz w spokoju moje dziecko?
Tylko ona może zrozumieć tę historię!
Już wracam.
Pan Templeton?
- Skąd ma pan ten numer? - Agent Brown, FBI.
Proszę się poddać dobrowolnie.
To ty, Enrique?
Skoczymy na wyścigi żółwi?
Czekaj, to mój asystent.
Jaron. Zaraz...
Mam żonę i piątkę dzieci w wieku poniżej sześciu lat.
Szanuję twoje wybory.
Proszę powiedzieć FBI, że nie mam z tym nic wspólnego.
Co? Ale ja nie...
To malwersacja!
Jak ja wyglądam w oczach Katelyn, Brynlee, Taysoma,
Taycee, Jaxtona i Braxtona...
Niczego nie ukradłem!
Wyjaśnimy to.
Połącz mnie z radą... Już nie trzeba.
Mów do mnie.
Theo, mój przyjacielu!
Słyszy cię na głośniku cała rada nadzorcza.
- Hej, Theo! - Cześć.
Dlaczego miałem telefon w sprawie...
malwersacji?
Po co od razu takie wielkie słowa?
Kupiliśmy jedynie sobie parę rzeczy za pieniądze należące do firmy.
- To właśnie malwersacja! - Mam motorówkę!
- To prawda! - Też chcę!
Zostańcie tam. Wrócę, to porozmawiamy!
- Halo? - Agent Brown, FBI.
Dzwonię ponownie.
Co pan powie na poddanie się?
Co? Nie, wyjaśnię to.
Przejrzę papiery i...
Jesteśmy z FBI.
Zrobiliśmy to i wskazują na ciebie.
Poczeka pan?
Nie sądzę.
Co wy narobiliście?
Mam być szczery?
Nie chcieliśmy iść siedzieć,
więc zrobiliśmy głosowanie, by wrobić ciebie.
- Tak się nie robi. - Dzięki, że posiedzisz za nas.
- Jesteś najlepszy! - To naprawdę super.
Agencie Brown.
Jest z jednostką SWAT. Tu agentka Brown.
Jesteś jego numerem dwa?
FBI nie śmieszą żarty o wydalaniu, panie Templeton.
To nie był żart. Chwila, z jaką jednostką?
Co, Jaron?
Panie Templeton,
powiem to teraz, bo nie chcę odwiedzać więzienia.
Był pan dobrym szefem. Proszę się poddać.
Nie zdoła się pan ukryć przed rządem.
To cholerne FBI!
Przepraszam za język.
Jest tam pan jeszcze?
Hej, mała.
Potrzebuję kryjówki, póki trwa na mnie obława.
Tato!
To dopiero dobra historia.
Jasne, najważniejsze, że ci się podobało.
Mogę zostać?
Tato, zgódź się.
Nie, tak, to znaczy... Jasne, jesteśmy rodziną.
Na pewno jesteś niewinny?
Tak! Nie ma czasu, zegar tyka.
Zażyłem jedną dawkę tej skoncentrowanej formuły.
To daje 48 godzin bycia bobasem.
A potrzeba trzech do pięciu lat, zanim wrócę do dawnego życia.
Trzy do pięciu?
- Co to był za ton? - Mów dalej.
Wsadzą dorosłego mnie do więzienia!
Potrzebuję zaufanej kryjówki.
I posadki w Korporacji, by mieć stały dostęp do formuły.
To brzmi jak opis mnie.
Nie mam, gdzie się udać.
- Porozmawiam z Carol. - Tak!
Możesz uczyć mnie na żywo, jak miażdżyć swoich wrogów.
Co? Ty masz wrogów?
Już nie długo!
Mama dostanie świra.
O ile jej mózg nie eksploduje,
gdy zobaczy wujka-bobasa.
Wy zbadajcie sytuację w Korporacji,
a ja wymyślę, jak to wytłumaczyć...
Co takiego? I co to za dzieciak w garniturze?
Tego, co usłyszysz, dorosły nie obejmie rozumem.
Musimy zrobić to powoli,
bo inaczej twój mózg się ugotuje.
To jakiś żart, czy znów coś zepsuliście?
- Gdzie Tina? - Czeka w pogotowiu.
Widziałaś stare zdjęcia mojego brata?
Ted ma dziecko?
Ja...
Wzmożony masaż karku!
Co tu się dzieje?
- Pracowałem dla... - Śpiew wielorybów!
Lubię wieloryby.
Dla tajnej, dziecięcej...
- Tabitha, więcej wielorybów! - To już maks.
Jej ciało odrzuca relaks!
Już po niej. Bierz dzieciaki i spadamy.
Co? Nie! Rozwiązanie awaryjne.
Słodki bobas!
To zbyt wiele!
- Przestańmy. - Nie!
Nie przestawajcie.
Zrób to!
Ja... kiedyś... pracowałem...
dla korporacji bobasów. Wyjaśnię, jeśli mi pozwolisz.
Masz pięć minut.
- Ja też mówię! - Nie!
Powiesz, że jestem adoptowany albo przybłędą.
Albo będę bobasem tu, albo dorosłym sobą w pace.
Dzięki, wystarczy już rumianku.
I co ty na to?
Wiecie, że jest winny?
- Czemu ciągle to słyszę? - To nic nie kosztuje.
Wujek jest bogaty.
Rząd zajął moje środki, do których i tak nie miałbym dostępu.
Mamy utrzymywać kolejne dziecko?
Jadasz jedzenie dla dorosłych, gryząc je dziąsłami?
Wraz z formułą wracają dziecięce instynkty.
Tina. Podasz mi papu?
Pewnie, brachu.
Mamy do pogadania.
Zabierz swego wujka-braciszka,
i udajcie się do Korporacji.
Wszystko na nic, jeśli nie dostanie formuły.
Brzmi jak plan.
Pa, mamusiu.
A tak, umieją się teleportować.
Oto i legenda.
Wróciłem?
To on. Szef Bobas.
O rany.
Poszukam pani prezes, dobrze?
Szefie, wróciłeś!
Amal! W końcu znajoma twarz.
Prawie nikogo nie poznaję.
Były transfery do innych oddziałów,
a niektórzy poszli w twoje ślady.
Firma się zmieniła.
Noszę teraz kapelusz.
No tak.
Joł, joł, joł!
Kto to wpadł do mojego biura?
To przecież sam Szef Bobas.
Szef Bobas!
To pewnie twój nowy prezes?
Elektro-niania Prezes Bobas.
Sponsorowana przez Pieluszki Pupootulacz.
Pieluszki Pupootulacz. Dbają o twój interes.
Legenda we własnej osobie.
Ostrzegam, że bawiłam się kostką do toalety
i nie umyłam po tym rąk.
Ciekawość nie jest powodem do wstydu.
Co słychać? Wróciłeś.
Nie mogę się skupić. Fajny krawat i bródka.
Tu masz twarz. Zero tajemnic. Jak leci?
Przychodzę z korzystną ofertą dla nas dwojga.
Wsadź sobie smoczek. Amal?
Mów, co jest.
Policzko-szczypaczka w bibliotece.
Klasa i poziom?
Babcia. Typ samotnego wilka.
Dzieci robią tam niezły raban.
Idealnie.
Mam propozycję. Mogę pomóc...
Panuję nad sytuacją jak Pieluszki Pupootulacz. O tak!
Opracowaliśmy technologię na takie sytuacje.
Przycisk „ignoruj”. Widzisz, jakie to łatwe?
Nieźle, Simmons.
A Policzko-szczypaczka? To biblioteka pełna dzieci.
Czy nie dbamy o licznik miłości?
Ależ tak. I jest wyższy niż kiedykolwiek.
Spójrz na wykres!
- Ale jak... - Konkretne bobasy.
Mamy dziecko, które zasypia przy jedzeniu.
Za każdym razem! Pokaż mu, Aliyah.
Słodkie. Naturalny talent.
I znaleźliśmy inne,
które walczy z odbiciem i zawsze przegrywa.
Bobasa, który nosi kostium.
Dziewczynkę, która ziewa przez 30 sekund. Bez przerwy!
Wspaniałe.
Każdy tak sądzi.
Po co marnować czas na mały wzrost wskaźnika
u każdego bobasa w bibliotece?
Lepiej pozwolić, by odstawiły szopkę?
Mają mamy i tatusiów, którzy o nie zadbają.
Kiedyś wymyśliłam,
by skupić się na liczniku jedynie u pięciu procent
największych słodziaków.
Tyle miłości dla śpiocha i dziecka w przebraniu?
Między innymi...
Powiedz mu o UBO!
Któregoś razu nam się poszczęściło.
To był jakiś niezwykły przypadek.
Ale urodziła się niesamowicie, idealnie wręcz urocza dziewczynka.
UltraBobas Omega.
Tylko spójrz.
Trzymamy ją w siedzibie
pod stałym monitoringiem na wypadek nagłej potrzeby słodkości.
Wystarczy.
Patrzenie na UBO dłużej niż osiem sekund sprawia ból.
Do teraz mam problemy z mruganiem.
Wyobrażasz sobie, co osiągnąłbym z takim bobasem?
Z pewnością, legendo.
Ale dostęp do UBO mają najlepsi pracownicy,
a ty tu nie pracujesz.
Tak przy okazji.
Długo by gadać,
ale potrzebuję fuchy z dostępem do formuły,
- by ukryć się przed FBI. - Nie.
Nigdy się nie ukrywaj. Tak jak ja.
Ciekawska dzidzia, która lubi kostki do toalety.
Bądźcie sobą, bo jesteście wspaniali!
- Pomówię z nią. - Nie, sam to załatwię.
Nie dostanę pracy ot tak jak jakiś syn polityka.
Muszę jej udowodnić, co mogę zaoferować tej firmie.
Załatwię tę Policzko-szczypaczkę, podniosę licznik miłości
i dostanę pracę, by uniknąć pudła.
O tak! Wyrwij ten etat!
Zrobię to!
Wprost z rąk zasmarkanego bobasa,
który przejął moją fuchę wiceprezesa.
To ja.
Gratulację. Poszukam czegoś innego. Czas na misję!
Kogo mamy?
JJ.
Osobista asystentka.
Pip. Nieobliczalny wariat.
Dez. Mistrz kamuflażu.
Chwila. On jest szafką?
- Tak jest. - Nie, Dez...
Jestem szafką.
Pilnuję dokumentów.
Przerabialiśmy to. Jesteś bobasem...
Szafką.
Wczuwa się w role.
- To dla mnie zaszczyt. - Soczku?
Posypkę? Skarpetkę z drobnymi?
Staci?
Znasz moją mamę?
Po znajomości. Ale jest niezła.
Nie odróżniam dobra od zła.
To mój ulubieniec.
Moimi są wszyscy!
Dziękujemy.
Puci-puci!
To biblioteka!
Oto nasz cel.
Kościste palce, brak litości, ściska policzki jak folię bąbelkową.
Dobra, drużyno. Szef na nas liczy.
Pokażmy tej Policzko-szczypaczce, jak traktujemy...
Puci-puci!
Chodź do babci!
Jestem szafką.
Puci-puci!
Nowa taktyka. Tym razem...
Jesteście jak aniołki.
Grozi mi więzienie, Tina.
- Poradzisz sobie? - Oczy...
Radzimy sobie z normalną pracą.
Tu wyświadczamy ci przysługę.
Ale chyba ją mamy. Jeszcze z 20 lub 25 prób i...
To wy tu próbujcie, a ja w tym czasie opracuję
inną taktykę.
Mógłby mieszkać na strychu.
Zrobiłbym tam miejsce i zamienił go w mini-żłobek.
- Jak idzie? - To takie dziwne.
- Wiem... - Bez pracy to i tak na nic.
W czym problem? Mogę pomóc?
Raczej w kim.
Nie mam pojęcia.
Biorę lekcję niszczenia wrogów.
Zgadza się.
No więc potrzebuję posady,
ale muszę odebrać ją komuś innemu.
Ale ten pracownik sobie nie radzi
i mógłby potraktować to jako lekcję,
no i dałbym mu prezent na pocieszenie.
To pogmatwane, ale też ekscytujące.
Chcesz, by go wylali?
Jedynie zdegradowali, żebym dostał tę posadę.
Okej. Jak najłatwiej sprawić, by zezłościł się na nią szef?
Templeton, właśnie rozwiązałaś moje problemy.
Umiesz zhakować monitoring?
- Czy opracowały go bobasy? - Tak.
To może się udać.
- Puci-puci! - Nie lubi być dotykanym.
Już dłużej tego nie zniosę...
Jeśli zginę, to wiedz, że...
przesunęłam ci leżakowanie na 15.30.
Wiem, dzielna JJ.
Masz jakieś pomysły?
Kiedy mi go zabrałeś?
Pilnuj terenu i obserwuj fajerwerki.
Uwielbiam wszystko, co płonie.
Świetny dzieciak.
Puci-puci!
Witaj, kochanieńki.
Niech uściskam te słodkie pucki.
Puci-puci!
Chodź do babci.
Puci-puci!
Halo?
O jejku...
Czy to...
UltraBobas Omega.
- Skąd masz dostęp... - Zakryć oczy.
Podobno zaraz zrobi się nieciekawie.
Chcę ściskać te policzki!
To tak słodkie, że boli!
Takie dźwięki rozumiem.
Drobny, ale nadal, skok poziomu miłości.
Zasłużyłem na tę fuchę.
Gratulację!
Jak przekonałeś elektro-nianię, by dała ci dostęp do UBO?
O tym potem.
Serio? Wygrałeś bitwę i nie poznam szczegółów?
Może później. Ale się udało.
Powinienem odzyskać starą pracę.
I potrzebuję pomysłu na prezent na przeprosiny.
Ktoś w młodym wieku. To bobas.
Jasne. Musimy przekonać rodziców, byś został.
On musi tu zostać.
Sami zobaczcie.
Widzicie tę radość dzieci i ulgę rodziców?
Tak właśnie było.
Jest taki jak w legendach.
Niestandardowy, kłopotliwy,
ale ulepsza świat dla dzieci i rodzin.
I zawsze zrobi to, co słuszne.
Tak, to właśnie... ja.
Niech zostanie.
- Dzięki, mamo! - Tak!
Ale mam kilka warunków.
Najważniejsze są dziewczynki.
Jasne, są tu dłużej niż ja.
Wybacz. Kontynuuj.
Chcę, by miały zwyczajne dzieciństwo,
o ile to w ogóle możliwe.
A więc po pierwsze: traktujemy cię jak nasze dziecko.
- Przestrzegasz reguł. - Jasne.
Po drugie: pieluchy.
- Zmieniam sam. - Ale ulga!
Po trzecie: jeśli coś stanie się dziewczynkom,
dam cię do szkoły baletowej, gdzie lata treningów
zrobią z ciebie gwiazdę za cenę prywatności i utraty duszy.
Dość konkretna groźba.
Cała ja.
Po czwarte: Tina, nie mów do mnie jak dorosła,
bo przez to mama świruje.
- Jasne! - Co powiedziałam?
Zuch dziewczynka.
Witaj w rodzinie. Podziękuj za to Tinie.
Co tam, szefowo?
To mina, gdy się dowiaduję, że ktoś włamał się do kamer UBO.
Jest bardzo zła.
Co? Naczelny Bobas Zdalnej Niani Bez Filtrów...
Sponsorowana przez Pieluszki Pupootulacz. Koniec z mokrą pupą.
- Ja nigdy... - To ja!
Użyłem monitora Tiny, by się włamać.
Za to ona rozprawiła się z Policzko-szczypaczką.
Zrobiła to sama.
Do mnie.
Koniec nadziei na pracę w firmie.
Wybacz, że chciałem cię wrobić.
Rany, naprawdę łatwo to zrobić.
Dlatego inni sądzą, że jesteś winny.
Teraz to rozumiem.
Ale można ci ufać, że postąpisz słusznie.
Obiecuję pisać, gdy skończy się formuła
i trafisz do więzienia za niewinność.
Dzięki.
Jestem zawiedziona.
Ja również. Ale ten sukces w bibliotece?
- To Tina. - Wiem!
Po tym jak mówiłam, że firma nie marnuje czasu na zwykłe dzieciaki!
- Wzrósł licznik. - Ledwie.
Chcesz tej pracy, to myśl nieszablonowo.
Jak ten tutaj. Legenda.
Włamać się do UBO?
Ale tupet! Masz tę fuchę.
- Z dostępem do formuły. - Co?
Dziękuję, ale jaka to fucha?
Współwiceprezes ds. operacji terenowych.
Razem z Tiną. Gratulacje. Pracujecie razem.
- Co? - Rodzina. Bo to ona się liczy.
Tina, proszę cię.
To pyszne papu.
Otwórz buzię.
Zazdroszczę wam. Będziecie razem na misjach.
Zbliżymy się do siebie.
Mogę użyć jego wskazówek
i zmiażdżyć siłą żółwia, gdyby sabotował Tinę.
- Co? - On dobrze wie.
Dobra! Powiedz to!
Chcę spaghetti!
Napisy: Piotr Lipiec