Ο Μαλζόν δεν θα την πάθει δεύτερη φορά
και προχωράει στη βάση.
Είναι έτοιμος για ρίψη...
ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΕΝΑΕΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ
Θεέ μου!
Τι συμβαίνει εκεί έξω;
Καλησπέρα, μαθητές.
Τα μαθήματα ακυρώθηκαν για την υπόλοιπη ημέρα.
Η τελευταία τάξη μπορεί να φύγει, αλλά όλοι οι υπόλοιποι
να παρουσιαστούν στο αμφιθέατρο για μια συνάθροιση.
ΛΥΚΕΙΟ ΝΤΕΡΙ
Ποιοι λέτε να έκαναν το πιο άσχημο παιδί;
Ο Μπερτ η Χελώνα και ο Τέντι Ούρα.
Τι λέτε για τη Λίλι Μπέινμπριτζ και εκείνον τον Μάτι;
Είναι αηδία.
Πού είναι οι καθηγητές;
Ηρεμήστε, μαθητές. Ηρεμήστε.
Έχουμε ένα ξεχωριστό σόου σήμερα σχεδιασμένο να σας χαροποιήσει.
Επιτρέψτε μου να σας συστήσω
τον έναν και μοναδικό Πένιγουαϊζ τον Χορευτή Κλόουν!
Γεια σας, παιδάκια!
Όταν κλείνω τα μάτια και σας ονειρεύομαι
Βλέπω τα όμορφα σας προσωπάκια Και σας γεύομαι
Αλλά, τι μεγάλη λύπη, πόσο θέλω να κλαίω
Κάθε φορά που λέμε
Αντίο
Παιδιά.
Παιδιά;
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ
Να πάρει.
Είναι όλα τα παιδιά από το σχολείο.
Παίζει παιχνίδια με το μυαλό μας, έτσι; Δεν μπορεί να τα πήρε όλα.
-Ένας τρόπος υπάρχει να μάθουμε. -Πάμε.
ΠΕΝΙΓΟΥΑΪΖ
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ ΡΟΝΤΑ ΤΣΕΪΜΠΕΡΣ
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ ΠΑΤΡΙΣΙΑ ΣΤΑΝΤΟΝ
Ποιος είναι αυτός;
Δεν θέλω να ξέρω.
Εξαφανίστηκαν!
Όλοι! Όλοι εξαφανίστηκαν!
-Θεέ μου! -Είναι ο Ντανλίβι.
Είναι ο Διευθυντής Ντανλίβι! Γιατί;
Περιμένετε.
Πώς μπορεί να τα πήρε όλα; Πώς;
Παιδιά.
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΧΑΝΛΟΝ
Όχι, όχι.
Πήρε τον Γουίλ.
Τον πήρε; Πού τον πήρε;
Ίσως όπου οδηγεί αυτό.
-Τι θα κάνουμε; -Θα ακολουθήσουμε το μονοπάτι.
Θα χρησιμοποιήσουμε αυτό το όπλο για να προστατευτούμε.
Πρέπει να προσπαθήσουμε να σώσουμε τον φίλο μας.
Θέλω να σκοτώσω εκείνον τον αναθεματισμένο κλόουν.
Πάμε.
Φύγαμε!
Μην κουνιέσαι.
-Θα πέσω. -Δεν έπεφτες όταν ερχόμασταν.
Δεν θα τους προλάβουμε με αυτόν τον ρυθμό.
Έχεις κάποια καλύτερη ιδέα;
Να πάρει!
Ο γαλατάς.
Τι κάνεις;
Δεν ξέρεις να οδηγείς.
Ούτε κι εσύ. Ξέρεις να οδηγείς;
Όχι, αλλά έχεις μόνο ένα μάτι.
Είναι εντάξει. Ο θείος Μάικ είχε φορτηγό.
-Σε άφηνε να το οδηγείς; -Όχι.
Αλλά τον παρακολουθούσα.
Έλα, γιε μου, απάντησέ το!
Απάντα το τηλέφωνο!
Απάντησέ το, Γουίλ. Έλα.
Γαμώτο!
Παρακαλώ;
Γουίλ;
Ποιος είσαι;
Τι τρομάζει τον άντρα που δεν έχει φόβο;
-Εσύ. -Όχι.
Όχι, όχι, όχι.
Εμείς.
Πού είμαι; Με ακούει κανείς;
-Παρακαλώ; -Γουίλ.
Γουίλ, είμαι εδώ, γιε μου! Γουίλ, είμαι εδώ!
-Με ακούτε; Σας παρακαλώ, φοβάμαι. -Ναι, φοβάσαι!
Γουίλ, μη φοβάσαι! Άκουσέ με, είμαι εδώ!
Απλώς πες μου πού είσαι, εντάξει, γιε μου;
Πες μου...
Παρακαλώ;
Γουίλ!
-Γουίλ! -Πίσω στο καρότσι ο μικρός ο Γουίλι.
Πρέπει να τον κρατήσω φρέσκο.
-Άκουσέ με, σε παρακαλώ. -Το σκούρο κρέας είναι πιο γλυκό.
Κάτω τα χέρια από τον γιο μου!
Μην αγγίξεις τον γιο μου, με ακούς;
Θα σου ξεριζώσω την καρδιά!
Μην αγγίξεις τον γιο μου!
Παρακαλώ;
Γουίλ;
Άσε με ήσυχο.
Ντικ! Ντικ, άνοιξέ μου!
Ντικ!
Κάνε το, Ντικ.
Ντικ! Άνοιξέ μου! Σε ακούω!
Η τελευταία σου ευκαιρία.
Έλα μαζί μας.
-Ντικ! -Κάνε το.
Μπαίνω μέσα!
Όχι, όχι, μη, όχι!
-Μη, όχι. -Τι στο καλό συμβαίνει;
-Ντικ, τι κάνεις; -Δεν το αντέχω άλλο.
-Εντάξει, αλλά άκουσέ με, αδελφέ μου. -Όλο μιλάνε...
Σκάσε.
Εσύ να σκάσεις.
Σκάσε.
Ντικ, δεν έχουμε χρόνο για αυτά, αδελφέ μου.
-Ντικ, σε χρειάζομαι. -Πίσω!
-Ήρεμα, φίλε! -Όχι.
-Ήρεμα. -Εσύ το έκανες αυτό.
Εσύ το έκανες.
-Συγγνώμη; -Εσύ κατέστρεψες το μυαλό μου.
Με συγχωρείς, απλώς θέλω να με ακούσεις.
Τώρα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
-Πρέπει να με ακούσεις. -Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Ντικ, σε παρακαλώ! Πήρε τον Γουίλ!
Έχει τον Γουίλ.
Έχει το αγόρι μου και δεν ξέρω πού...
Δεν ξέρω πού είναι.
Οπότε, σου ζητάω...
Σε ικετεύω.
Σε ικετεύω να με βοηθήσεις να τον βρω.
Και ορκίζομαι στη ζωή μου πως θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου...
Θα κάνω ό,τι μπορώ... Κοίταξέ με!
Θα κάνω ό,τι μπορώ για να σε βοηθήσω.
Σου υπόσχομαι, θα πατήσω εγώ τη σκανδάλη.
Απλώς...
Βοήθησέ με να βρω το μωρό μου, σε παρακαλώ.
ΝΤΕΡΙ ΒΑΛΤΟΣ ΤΩΝ ΙΝΔΙΑΝΩΝ
Πτέραρχε, μόλις έμαθα πως ο Επισμηναγός Χάνλον έφυγε χωρίς άδεια.
-Βγήκε με βία από την Πύλη. -Δεν τον χρειαζόμαστε πια.
Δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να μας σταματήσει πια.
Υπήρχε ακόμη ένα άτομο μαζί του στο τζιπ. Ο Χάλοραν.
Έλα, Ντικ. Πάμε.
-Κρυώνω. -Το ξέρω, έλα.
Κάνει κρύο, Λι.
-Πάμε. -Κρυώνω πολύ.
Τι;
Είπες πως είμαστε ασφαλείς εδώ!
-Είπες... -Συγγνώμη.
-Μου είπες ψέματα, Λίροϊ. Είσαι ψεύτης! -Το ξέρω. Θα τον βρω...
Το ξέρω, συγγνώμη, αλλά Σάρλοτ, άκουσέ με! Θα τον φέρω πίσω.
-Θα σε ξαναπάρω, Τζον. -Ορκίζομαι πως θα φέρω πίσω τον Γουίλ.
-Το μωρό μου. -Θα τον φέρω πίσω.
Ο Ντικ θα μας βοηθήσει.
Πώς θα μας βοηθήσει; Πώς θα μας βοηθήσεις;
Άκουσέ με! Άκου!
Είπε πως ο δεσμός μεταξύ μητέρας και γιου είναι ο πιο δυνατός στον κόσμο.
Ο πιο δυνατός.
Αν μπορείς να συνδεθείς για ένα δευτερόλεπτο...
Δεν θα βοηθήσει.
Συγγνώμη;
Ακόμη κι αν βρει τον γιο σας, δεν έχει καμία ελπίδα απέναντι στο πλάσμα.
Το αντιλαμβάνεστε αυτό;
Τι πρέπει να κάνουμε; Να εγκαταλείψουμε τον γιο μας;
Φυσικά και όχι.
Αλλά αν ο κύριος Χάλοραν κάνει για εμάς ό,τι έκανε για τον Πτέραρχο,
ίσως υπάρχει ένας τρόπος να σταματήσουμε το πλάσμα και να σώσουμε τον γιο σας.
Πώς;
Χρησιμοποιώντας την ικανότητά του για να βρει ένα αντικείμενο.
Το όπλο.
Ποιο όπλο;
Οπότε, επειδή το όπλο φτιάχτηκε από την ίδια πέτρα,
μπορεί να αντικαταστήσει μία στήλη και να κλειδώσει ξανά το κλουβί;
Ακριβώς, και Θεού θέλοντος, να σώσει και τον γιο σας.
Αν ο κύριος Χάλοραν το βρει πριν το πλάσμα φτάσει εδώ.
Στη νότια όχθη του ποταμού, υπάρχει ένα μεγάλο πεύκο.
Είναι ένα νεκρό δέντρο που είναι εκεί πριν τους προγόνους μας.
Είναι το πιο μακρινό σημείο
στο οποίο το όπλο μπορεί να ενωθεί με τις άλλες στήλες
-και να επαναφέρει το κλουβί. -Στη νότια όχθη.
Ο πιο σύντομος δρόμος είναι από το ποτάμι, όπου μάλλον θα πάει και το τέρας.
Πώς συνδέουμε την ενέργεια της πέτρας με τις άλλες στήλες;
Η Γη είναι αγωγός.
Η πέτρα πρέπει να ταφεί όπως τάφηκαν και οι στήλες.
Είναι η μόνη μας ελπίδα.
Είστε όλοι ανόητοι.
Δεν μπορώ να ακούσω ούτε καν τις σκέψεις μου
και εσείς περιμένετε να βρω το μικρό σας όπλο;
Μπορώ να σωπάσω τις φωνές μέσα στο κεφάλι σας, κύριε Χάλοραν.
Αλλά θα πρέπει να με εμπιστευτείτε.
Πώς;
Πρέπει να συνδεθείτε με την ενέργεια της πέτρας.
Αυτό είναι από ρίζα ματουρίν.
Θα σας συνδέσει με όλα τα πράγματα από το βασίλειο όπου προήλθε το κακό,
αλλά δεν είναι όλα τα πράγματα κακά εκεί πέρα.
Αυτό το τσάι θα σωπάσει όλες τις φωνές;
Όταν ανοίγει μία πόρτα στο μυαλό, μία άλλη πρέπει να κλείσει.
-Πόση ώρα θέλει; -Όχι πολλή.
Να θυμάστε αυτό.
Ό,τι κι αν κάνετε, μην πάτε...
Πρέπει να πας πιο γρήγορα, Μαρτζ!
Είναι ένα γαλατάδικο, πάω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
-Πάτα γκάζι. -Προσπαθώ.
-Πρέπει να τους προφτάσουμε αλλιώς... -Λακκούβα!
Είστε καλά;
Μαρτζ! Τι στο διάολο;
Δεν έφταιγε το μάτι μου, αλλά η λακκούβα!
Τι έγινε;
Χριστέ μου, Λιλ, έχεις αίμα στο πρόσωπο! Είσαι καλά;
Το όπλο! Πού είναι;
Πρέπει να το βρούμε! Πρέπει!
Θα το βρούμε. Κάπου εδώ θα είναι.
Εκεί είναι!
Όχι! Όχι, μην το αγγίξεις!
Μπορώ να το πάρω εγώ!
-Γιατί της μιλάς έτσι; -Σκάσε, Ρόνι!
Απλώς πάψτε.
Παιδιά, δεν έχουμε χρόνο. Πρέπει να συνεχίσουμε.
Μείνετε μαζί του, κύριε Χάλοραν.
Το όπλο!
Το βλέπω.
Πού; Πού, Ντικ;
Οι φίλοι του Γουίλ.
-Η Ρόνι; -Τα κορίτσια.
Το έχουν τα κορίτσια.
-Η Ρόνι; Η μικρή μου Ρόνι; -Τσακώνονται για αυτό.
Πάνε να...
Πάνε να βρουν τον Γουίλ.
Θα μας βοηθήσει να τον βρούμε, αλλά πρέπει να φύγουμε τώρα.
Πάμε!
Δεν βλέπω καθαρά.
Σίγουρα αυτός είναι ο δρόμος;
Πλησιάζουμε.
Δεν καταλαβαίνω.
Αν η δύναμη του όπλου είναι πραγματική, γιατί δεν είναι ασφαλή τα κορίτσια;
Το όπλο είναι ένα χαμένο μέρος του κομήτη με τον οποίο ήρθε εκείνο το πράμα,
το πήραμε από εκεί όπου έπεσε, κάτω από το σπίτι στην Οδό Νίμπολτ.
Όπως όλα τα χαμένα πράγματα, απλώς θέλει να επιστρέψει σπίτι.
Όσο πιο μακριά το πας από εκεί όπου ανήκει...
τόση περισσότερη ζημιά θα κάνει στο μυαλό σου.
Θα σε τρελάνει.
Το όπλο θα αντισταθεί.
Θα πολεμήσει με μία δύναμη την οποία δεν μπορείς να φανταστείς.
Κάτι δεν πάει καλά με εκείνο το αντικείμενο.
Γιατί με κοιτάτε έτσι;
-Δεν σε κοιτάμε με... -Ναι, με κοιτάτε!
Με κοιτάτε λες και είμαι τρελή.
Λίλι, γιατί δεν μας δίνεις το όπλο; Μόνο για λίγο.
Ποτέ δεν μου είχατε εμπιστοσύνη.
Με χρησιμοποιήσατε.
Με χρησιμοποίησες για να σώσεις τον ανόητο μπαμπά σου!
Και εσύ με χρησιμοποίησες επειδή έχασες τους ανόητους φίλους σου!
Όχι!
Πρέπει να πάω πίσω!
Θα μας σκοτώσω όλους, δεν καταλαβαίνετε;
-Η Ρόνι είχε δίκιο για εμένα! -Όχι, δεν είχα δίκιο!
-Σε παρακαλώ! -Σταμάτα!
Αυτό το πράγμα σε κάνει να σκέφτεσαι έτσι!
Θα σας βυθίσω μαζί μου, δεν το βλέπετε;
-Όχι, δεν θα το κάνεις! -Ναι, το κάνω!
Λίλι! Δεν μιλάς εσύ!
Άκουσέ με, εντάξει; Εσύ είσαι σωσίβια λέμβος!
Ρον, Μαρτζ...
Λυπάμαι πολύ.
Μη λυπάσαι. Δεν ήσουν εσύ.
Θα το κρατάμε με τη σειρά όσο προχωράμε, εντάξει;
Τι στο καλό;
Παιδιά;
Κοιτάξτε.
Λέτε να είναι εκεί ο Γουίλ;
Πάμε να δούμε.
-Χριστέ μου. -Τι συμβαίνει;
Όλα τα παιδιά αιωρούνται πάνω από πάγο.
Πάγο;
Τα παιδιά;
Θεέ μου, είναι ήδη στο ποτάμι.
Δεν θα τα καταφέρουμε.
Δεν θα προλάβουμε τα παιδιά πριν πάει στο δέντρο.
Τον βλέπω. Μπορώ να τον δω.
Ο κλόουν.
-Μπορούμε να τον καθυστερήσουμε. -Πώς θα γίνει αυτό;
Ο Ντικ έχει ξαναμπεί στο μυαλό του.
Στο ελικόπτερο.
Ντικ!
Μπορείς να το κάνεις ξανά; Μπορείς να προσπαθήσεις;
Ντικ!
Τον βλέπω! Γουίλ!
Γουίλ!
-Γουίλ! -Γουίλ!
Σε παρακαλώ, Γουίλ!
-Γουίλ! -Γουίλ!
Πρέπει να τον τραβήξουμε!
Για κοιτάξτε ποιες αποφάσισαν να έρθουν στο τσίρκο!
Η ανόητη.
Το φρικιό!
Η αποτυχία.
Αλλά ποια είναι ποια;
Δεν έχει σημασία.
Υπάρχει μία θέση για όλες!
Πού είναι;
-Μείνε κοντά! -Πού πήγε;
Πάντα αναρωτιόμουν τι γεύση έχεις, Μάργκαρετ Τόζιερ.
Τόζιερ;
Αλλά όχι ακόμη.
Ακόμη δεν είσαι Τόζιερ.
Πρώτα έρχεται η αγάπη, μετά έρχεται ο γάμος,
μετά έρχεται ο Ρίτσι μέσα στο καροτσάκι.
Εκτός...
Εκτός αν πεθάνει μαζί σου.
Δεν ξέρω τι είναι αυτά που λες.
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ ΡΙΤΣΙ ΤΟΖΙΕΡ
Ο γιος σου.
Δεν αναγνωρίζεις το αγοράκι σου;
Ο σπόρος των βρωμερών σου σπλάχνων
και οι σιχαμεροί του φίλοι θα φέρουν τον θάνατό μου.
Ή τη γέννησή μου;
Μπερδεύομαι.
Αύριο; Χθες;
Είναι όλα το ίδιο για τον μικρό Πένιγουαϊζ.
Αλλά δεν είναι πάντα εύκολο, όχι.
Να είσαι μέσα σε κλουβί σε ένα μέρος, σε μία χρονική στιγμή.
Δεν μπορούν να με περιορίζουν, όχι εκείνοι.
Και όχι εσύ.
Ήρθε η ώρα, Μάρτζι.
Μαρτζ!
-Τι έγινε; -Δεν ξέρω!
Γουίλ!
Είσαι ζωντανός!
Τι έγινε;
Είσαι καλά;
-Γουίλ! -Μπαμπά;
-Γιε μου! -Μπαμπά!
-Ρόνι! -Γιε μου, είσαι καλά!
-Μπαμπά! -Είσαι καλά;
-Ναι!
Είναι εντάξει. Πήγαινε στη μαμά σου, εντάξει; Πήγαινε!
-Ο κλόουν παραλίγο να φάει τη Μαρτζ! -Έλα, ηρέμησε! Πήγαινε στο βαν.
-Πού είναι το όπλο; -Ορίστε!
Πάμε, πάμε! Στη βόρεια όχθη, πάμε! Ξυπνήστε!
-Στη βόρεια όχθη. -Μωρό μου!
Το δέντρο είναι προς τα εκεί;
Στο νότια όχθη.
Η Ρόουζ είπε πως το όπλο θα αντισταθεί.
Θα πάμε μαζί.
-Όχι! -Μπαμπά!
-Γουίλ!
Έλα πίσω!
Ρόνι!
Μείνε ακίνητος. Τάνιελ, κοίταξέ με.
Ήρεμα. Ανάπνευσε, ανάπνευσε.
Τάνιελ;
Τάνιελ; Γαμώτο!
Μπαμπά!
Είμαι καλά. Άκουσέ με!
-Πάρε το όπλο. Πάρε το. -Τι;
Πάρε το και κρύψου στην ομίχλη, χρησιμοποίησέ το για κάλυψη.
Πάρε το όπλο, πήγαινε σε εκείνο το δέντρο και θάψε το βαθιά στη βάση του.
Ασφαλίστε τον Επισμηναγό Χάνλον.
Μην αφήσετε τον Χάλοραν να ξεφύγει.
Εκείνο το πράγμα θα κοιμηθεί και όλα θα σταματήσουν.
-Με καταλαβαίνεις; -Δεν μπορώ.
-Ναι, μπορείς. -Όχι.
Γιατί όχι;
Φοβάμαι.
Δεν είμαι εσύ.
Δεν είναι απαραίτητο να είσαι. Καταλαβαίνεις;
Δεν είναι απαραίτητο, ούτε θέλω να είσαι.
Θέλω να είσαι εσύ. Με ακούς;
Σ' αγαπώ, γιε μου.
Αγαπώ εσένα!
Πήγαινε, γιε μου! Γρήγορα!
Ελάτε, πάμε!
Πάρτε τον Χάλοραν.
Μπομπ;
Μπομπ.
Μπομπ;
Μπομπ!
Είσαι καλά, φίλε;
Μπαμπά! Είσαι καλά!
Πού είμαι; Τι είναι αυτό;
Πρέπει να κόψεις το ποτό, Ρόμπερτ.
Σε βρήκαμε σε ένα χαντάκι. Έπεσες άσχημα.
Δεν είμαι ο Μπομπ Γκρέι.
Και τότε ποιος είσαι; Ο Πίτερ το Κουνελάκι;
-Πώς τολμάς να μου μιλάς έτσι; -Μπαμπά!
Είμαι ένας θεός! Είμαι ο φαγάς των κόσμων!
Μάλλον θα χτύπησες δυνατά το κεφάλι σου, έτσι δεν είναι, Μπομπ;
Όχι, όχι, όχι.
Μας είδαν;
-Δεν ξέρω, αλλά πού είμαστε; -Δεν βλέπω τίποτα.
Νόμιζα πως ήταν οι καλοί. Γιατί σκότωσαν εκείνον τον άντρα;
Παιδιά, είναι εντάξει. Ας μείνουμε ήρεμοι.
Πρέπει να πάμε από την άλλη πλευρά για να μη μας δουν.
Θέλω να ξέρω τι στο καλό κάνετε εδώ.
Πού πάνε τα παιδιά;
Απάντησέ μου, Επισμηναγέ.
Αν δεν μου μιλήσεις, θα πληρώσεις ακριβά.
Εκεί είναι! Αυτό είναι το δέντρο!
Πάμε!
-Δεν μπορώ να το κάνω. -Τι;
Τι στο καλό λες;
Δεν με αφήνει.
Είναι το όπλο.
-Όχι! Όχι, Γουίλ, σταμάτα! -Θέλει να επιστρέψει στο σπίτι του.
-Πρέπει να το πάω στο σπίτι του. -Μην το ακούς!
-Πρέπει να το αφήσεις. -Δώσε το σε εμάς.
-Άσε μας να σε βοηθήσουμε, Γουίλ.
-Θα βάλουμε ένα τέλος. -Θα το κάνουμε μαζί!
Βοήθησέ με να το γυρίσω!
Όλα αυτά τα χρόνια...
αναρωτιόμουν αν ήσουν πραγματικός ή ο εφιάλτης ενός αγοριού.
Για δες εδώ.
Είσαι και τα δύο.
Δεν ξέρω αν με ακούς εκεί μέσα...
αλλά ό,τι κι αν σου έκανε ο Χάλοραν, θα το φτιάξουμε.
Κακό αγοράκι Ντίκι.
Ποιος είναι ο Ντίκι, Μπομπ;
Δεν είμαι...
ο Μπομπ!
Κακό αγοράκι Ντίκι.
Όχι!
Γονάτισε!
Προσπάθησα, φίλε.
Προσπάθησα.
Είναι εντάξει.
Είσαι ελεύθερος.
Μπορείς να φύγεις.
Σε ξέρω.
Δεν ξεχνάω ποτέ μία μυρωδιά.
Σταμάτα.
Τι κάνεις;
-Τώρα το βλέπεις! -Κάνε πίσω!
Κάνε πίσω! Αλλιώς, που να πάρει, θα σου δώσω ένα μάθημα.
Ελέγξτε τον Πτέραρχο.
Σμηναγέ, πρέπει να το σταματήσετε.
Αν περάσει εκείνο το δέντρο, θα χαθούμε όλοι!
Ακούστε με! Σας παρακαλώ!
Αυτός ο άντρας είναι ένας προδότης. Αγνοήστε τον!
Ρίξε το!
Μη φοβάσαι! Συνέχισε!
Γεια! Εσείς!
Έχουμε κάποιο προβληματάκι;
Συνεχίστε να το τραβάτε και ίσως τελικά σκάσει!
Αντίο, χαμένοι!
Λι!
Λίροϊ!
Πάμε, Ρόνι! Ρόνι, μπορείς να το κάνεις!
Τι βλέπεις;
Ένα απίστευτο θαύμα.
-Γουίλ! -Συνέχισε! Πετυχαίνει!
Ρόνι!
Γαμώτο!
Ζωηρό πλήθος.
Νόμιζα πως ήμουν... Ο Γουίλ!
-Πού είναι ο Γουίλ; -Είναι καλά.
Είναι καλά. Θεέ μου.
Θεέ μου. Είναι καλά.
Χάθηκε.
Προς το τέλος...
μήπως το φαντάστηκα
ή νιώσατε κι εσείς κάτι;
Σαν ακόμη δύο χέρια.
Ο Ριτς.
Τον ένιωσα κι εγώ.
Τα καταφέραμε.
Ρόνι! Μωρό μου!
-Ρόνι! -Μπαμπά!
-Γουίλ! -Μαμά!
Γουίλ!
Έλα εδώ, μωρό μου.
Γεια σας.
Ήξερα τον Ριτς περίπου έναν μήνα.
Ξέρω τι σκέφτεστε.
Πόσο καλά μπορείς να γνωρίσεις κάποιον σε έναν μήνα;
Αν δεν ήσασταν καλοί φίλοι, γιατί μιλάς στην κηδεία του;
Αλλά ίσως δεν υπάρχει αυτό που λέμε καλοί φίλοι ή κακοί φίλοι.
Ίσως υπάρχουν απλώς φίλοι.
Άτομα που στέκονται στο πλευρό μας όταν είμαστε πληγωμένοι...
και μας βοηθάμε να μη νιώθουμε τόσο μόνοι.
Ίσως για τέτοιους φίλους...
να αξίζει να φοβάσαι...
να εναποθέτεις ελπίδες και να ζεις για αυτούς.
Ίσως...
να αξίζει να πεθαίνουμε για αυτούς.
Αν αυτό πρέπει να γίνει.
Ο Ριτς μού το έμαθε κι αυτό.
Δεν υπάρχουν καλοί φίλοι ή κακοί φίλοι...
μόνο άτομα με τα οποία θέλουμε να είμαστε.
Έχουμε ανάγκη να είμαστε μαζί τους.
Άτομα που χτίζουν τα σπίτια τους μέσα στην καρδιά σου.
Ευχαριστούμε για αυτά τα καλά λόγια.
Ευχαριστώ όσους ήρθατε να τιμήσετε τη μνήμη του Ρικάρντο Σάντος.
Ο Θεός να σας ευλογεί. Να πάτε στο καλό.
Το χέρι που νιώθετε στους ώμους σας...
το αγόρι σας είναι εκεί.
Πάντα θα είναι.
Ποιος είστε, κύριε;
Ακόμη το δουλεύω αυτό.
Γεια σου, μπαμπά.
Συγγνώμη που δεν έρχομαι συχνά.
Απλώς δεν ήξερα τι να πω.
Είμαι καλύτερα τώρα.
ΜΠΕΪΝΜΠΡΙΤΖ
Έχουν συμβεί πολλά.
Αλλά τα καλά νέα είναι πως...
Έκανα νέους φίλους.
Όλα φαίνονται τόσο ήρεμα από εδώ πάνω.
Λες και...
τίποτα δεν συνέβη ποτέ.
Ναι.
Λιλ;
Μου μίλησε.
Ο κλόουν.
Όταν ήμασταν μόνοι μέσα στην ομίχλη.
Τι εννοείς;
Μου είπε πως θα κάνω έναν γιο.
Και πως εκείνος και οι φίλοι του...
θα τον σκοτώσουν στο μέλλον.
Τι;
Για αυτό ήθελε να με σκοτώσει.
Είπε πως για εκείνον, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον είναι το ίδιο
και πως ο θάνατός του ήταν η γέννησή του.
Μάλλον τα έλεγε όλα αυτά για να σε τρομάξει.
Κι αν όχι;
Αν όντως βλέπει τον χρόνο διαφορετικά;
Αν μπορεί να πάει προς τα πίσω;
Εννοείς στο παρελθόν;
Ξέρω πως ακούγεται τρελό,
αλλά αν πάει πίσω και να σκοτώσει κάποιον από πριν γεννηθούμε;
Όπως τους γονείς μας;
Τότε...
θα είναι ο αγώνας κάποιου άλλου.
Υποθέτω.
Γουίλ! Κοιτάω την ώρα!
Είπες πέντε λεπτά!
Έρχομαι, μαμά.
Ευχαριστώ, μωρό μου.
Επισμηναγέ.
Απλώς ήρθα να σε αποχαιρετήσω.
Πώς είσαι;
Όλα πονάνε.
Αλλά ό,τι κι αν ήταν αυτή η ρίζα, Θεέ μου!
Σώπασε όλες τις φωνές.
Ελπίζω για πάντα.
-Θα φύγεις απόψε; -Ναι.
Λεωφορείο για Βοστόνη. Αεροπλάνο για Λονδίνο το πρωί.
Ένα παλιό φιλαράκι έχει ξενοδοχείο εκεί
και θα με βάλει να μαγειρεύω στο εστιατόριο.
Εντάξει. Κυριλέ φάση.
Κοίτα, αν έχεις καθόλου προβλήματα εκεί, ξέρεις ποιον να καλέσεις.
Σου το χρωστάω.
Νομίζω πως θα είμαι μια χαρά.
Τι προβλήματα να έχω σε ένα ξενοδοχείο;
Να κρατάς επαφή, εντάξει;
Θέλω να μαθαίνω για τον Γουίλ και τη Σαρ.
Νόμιζα πως δεν νοιαζόσουν.
Μην το πεις σε κανέναν.
Οι ταινίες της Νάταλι Γουντ θα πάνε στο κάθισμα με την κυρία Γκρόγκαν.
Είναι μεγάλη η διαδρομή.
Αυτή είναι η τελευταία; Ωραία.
Μια χαρά.
Όταν πας στο Σεντ Στίβεν, ξέρεις ποιον να ζητήσεις.
Θα σε βοηθήσουν οι φίλοι της Ρόουζ.
Ευχαριστώ.
-Για όλα. -Φυσικά.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Πήρες τιμητική αποστράτευση, ε;
Κρατώ το στόμα κλειστό και με αφήνουν να φύγω.
Ο στρατός ήταν πάντα η ζωή μου, αλλά μετά από αυτό που πάθαμε...
δεν έχω πια πίστη σ' αυτόν.
Σε κάνει το τέλειο άτομο για να τους προσέχεις.
-Τι εννοείς; -Εσύ και η Σάρλοτ.
Θα ήθελα και οι δυο σας να έρθετε μαζί μας.
Να βεβαιωθείτε πως οι παλιοί σας φίλοι ή οποιοσδήποτε άλλος
δεν θα προσπαθήσει ξανά να ανοίξει το κλουβί.
Θα έρθουν κι άλλοι.
Δεν τελείωσε η ιστορία.
Αποφάσισα να πουλήσω τη φάρμα, το σπίτι. Όλα είναι...
Είναι αβάστακτο χωρίς τον Τάνιελ.
Ξέρω πως ζητάω πολλά,
αλλά εσείς οι δύο μπορείτε να κάνετε πολύ καλό εδώ πέρα.
Εξάλλου, θα περάσουν 27 χρόνια μέχρι να ξυπνήσει πάλι.
Κοίτα, Ρόουζ.
Είναι μεγάλη τιμή, αλλά πιστεύω πως εγώ και η οικογένειά μου
ήδη ζήσαμε πολλά στο Ντέρι.
Σωστά;
Σωστά.
Καταλαβαίνω.
Πραγματικά.
Είμαι σίγουρη πως έριξες τη βόμβα βρώμας
-επειδή βρωμούσε πολύ. -Σου είπα, ήταν αστερόσκονη.
Ξέρεις τι λένε για το Ντέρι.
Όταν φύγεις, ξεχνάς.
Αυτό είναι καλό, σωστά;
Αυτό είναι που θες;
Να ξεχάσεις;
Όχι.
Υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν θα με πείραζε να ξεχάσω.
Όχι εσένα, φυσικά.
Αλλά αν έτσι πάει, τότε αυτό είναι.
Ίσως κατά κάποιον τρόπο να είναι κάτι...
Αυτό θα το θυμάμαι.
Παιδιά!
Ωραία.
Φύγαμε.
Σαρ; Τι συμβαίνει;
Απλώς σκεφτόμουν την προσφορά της Ρόουζ.
Σοβαρολογείς;
Έτσι μπλέξαμε σε αυτόν τον μπελά.
Εσύ έχεις τις εκστρατείες σου και εγώ τις δικές μου.
Νόμιζα πως τελειώσαμε με αυτά. Όχι άλλες τρελές εκστρατείες.
Ναι.
Αλλά ίσως την επόμενη τρελή εκστρατεία να την κάνουμε μαζί.
Γουίλ;
Πώς θα ένιωθες αν μέναμε εδώ;
Θέλω ένα στιλό.
Το πιο σημαντικό...
-Θα με βοηθάς με τα πρόβατα; -Δεν μπλέκομαι με πρόβατα.
Δεν θέλω να αγγίζω πρόβατα.
Εσύ μεγάλωσες σε φάρμα, ξέρεις τι να κάνεις.
-Ας συμβιβαστούμε. -Αφήστε με ήσυχη, κύριε Χάνλον.
Αγαπητή Ρόνι. Αν φύγουμε, ξεχνάμε, σωστά;
Τελικά εγώ θα μείνω. Οπότε, ίσως δεν πρέπει να ξεχάσω.
Ίσως αν σου γράφω αρκετά, να μην πρέπει να ξεχάσεις ούτε εσύ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΑΤΕ ΤΟ ΝΤΕΡΙ
ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΤΕ ΣΥΝΤΟΜΑ!
ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛ ΜΠΑΝΙΑΝ
Βοηθήστε με! Βοηθήστε με, σας παρακαλώ!
Πού είμαι; Οι λύκοι!
Πού είμαι; Οι λύκοι! Με κοιτάνε!
Με κοιτάνε επίμονα! Μην τους αφήσετε να με κοιτάνε, σας παρακαλώ!
-Κυρία Κερς, σας παρακαλώ. -Μη με αγνοείτε.
Ακούστε με!
Σκότωσαν τον πατέρα μου! Ξέρω πως τον σκότωσαν!
Είδα το μαντήλι του! Σας παρακαλώ!
Σας παρακαλώ!
Ο πατέρας μου...
λάτρευε να τραγουδάει.
Ευχαριστώ, κύριε.
ΟΚΤΩΒΡΗΣ 1988
26 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Βοηθήστε την!
Κάποιος να τη βοηθήσει!
Όχι!
Ναι. Όνομα;
Ελφρίντα Μαρς. Αυτή τη φορά είναι νεκρή.
Καλή μου, μη λυπάσαι.
Ξέρεις τι λένε για το Ντέρι.
Όποιος πεθάνει εδώ, δεν πεθαίνει στ' αλήθεια.
Απόδοση: Alexandra Syrimi