(ปี 1908)
(มาเต้นกัน)
ล้อมวงเข้ามา สหายตัวน้อย ล้อมวงเข้ามา
มาดูโชว์สุดอัศจรรย์
เพนนีไวส์ ตัวตลกเต้นรำ
อยู่นั่นๆ...
ทางนี้
หลีกไป
(เพนนีไวส์ ตัวตลกเต้นรำ)
คนเยอะดีจัง
พนันเลยว่าคืนนี้คนจะเยอะขึ้นอีก
โอ้ เดี๋ยวนี้รู้จักพนันแล้วเหรอ
เลิกไปคลุกคลี กับพวกโกงไพ่ได้แล้วนะ
อยากให้พ่อจ๋าได้ยิน ที่คนเขาพูดกันจังเลย
พ่อจ๋าทำให้พวกเขา มีความสุขมากเลยนะ
แหม งั้นก็วิเศษเลย
ดีแล้วๆ
แล้วทำอะไรอยู่ตรงนั้นล่ะ สาวน้อย
หนูกำลังหัดแต่งหน้าอยู่ อยากเซอร์ไพรส์พ่อจ๋าน่ะ
สวยอะไรอย่างนี้ ดูลูกสิ
ไหนคำนับให้ดูหน่อย
ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย
เพื่อมอบความบันเทิงแก่ทุกท่าน
คาร์นิวัลพี่น้องซานตินี่ภูมิใจนำเสนอ
การแสดงคู่พ่อลูก ครั้งแรกในประวัติศาสตร์
โชว์เพนนีไวส์กับเพริวิงเคิล
เพริวิงเคิล
ชื่อในวงการของแม่นี่
ใช่
จะเปลี่ยนก็ได้ แล้วแต่ลูก
ไม่ล่ะ
หนูชอบชื่อนี้
- ก็ดี - พ่อจ๋า
คิดถึงคณะละครสัตว์บ้างไหม
บางครั้งน่ะ
พ่อคิดถึงคนเยอะๆ แน่ล่ะ
เสียงโห่ร้อง
สักวัน...
เต็นท์ใหญ่ๆ จะต้องมาเรียกพ่ออีก คอยดูนะ
แต่คราวนี้ การแสดงของพ่อจะเปลี่ยนไป
เป็นโชว์ใหม่
โชว์ที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน
ลูก
วิเศษไปเลยใช่ไหมล่ะ
ล้อมวงเข้ามา สหาย ล้อมวงเข้ามา
เพนนีไวส์ ตัวตลกเต้นรำ จะแสดงรอบถัดไปในอีกครึ่งชั่วโมง
คุณคงไม่อยากพลาด ไปพาแม่แล้วก็ญาติพี่น้อง
พาคุณยายมา พาคุณยายมาแทนก็ได้
โอ้ ให้ตายสิ ลิปหลุดหมดเลยเนี่ย
หลุดหมดเลย
เวร
เวรๆ
หวัดดี
ใครอยู่ตรงนั้น
หวัดดี เจ้าหนูน้อย
มองอะไรอยู่น่ะ การแสดงอยู่ทางนู้น
ไปสิ
เด็กๆ ดูจะชอบคุณนะ
ยังเด็กอยู่แท้ๆ พูดอะไรแปลกๆ งั้นเล่า
ผมหาพ่อแม่ไม่เจอ
ฉันก็ไม่เจอ
ตายหมดแล้ว
ช่วยหาหน่อยได้ไหม
ไม่ได้ ไม่เห็นเหรอว่าฉันยุ่งอยู่
เสียงอะไรน่ะ
เสียงแม่ผมเอง
เห็นพ่อหนูบ้างไหมคะ
- เขาหายตัวไปเหรอ - ใจเย็นๆ ก่อนเถอะ
เรายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
- แน่ใจนะว่านี่ของเขา - ฝีมือใครกันนะ
เรายังไม่รู้อะไรทั้งนั้น จนกว่าจะเจอร่องรอยของเขา
- ไม่เจอศพด้วยเหรอ - โอ๊ย ตายล่ะ
เราให้คนกระจายกันหาในป่า
แต่เป็นไปได้ว่า มีตัวอะไรบางอย่างลากเขาไป
- โอ้ พระเจ้า - ผมก็ไม่รู้
เจ้านายครับ เจ้านาย
(อาร์.จี.)
เจอตกอยู่ในป่าน่ะ
อาจจะเป็นหมาป่า
มันออกล่าอยู่แถวนี้
พ่อจ๋า
(สร้างจากนวนิยาย เรื่อง "อิท" โดย สตีเฟน คิง)
(อิท: ยินดีต้อนรับสู่เดอร์รี่)
เฮ้ เรจ เกิดเรื่องแล้ว
สวัสดียามค่ำ
ขอโทษที่มารบกวนนะ ทุกคน
เอาล่ะ
ฉันจะพูดแบบง่ายๆ เลยนะ
เอาสิ่งที่เราต้องการมา
แล้วเราจะกลับไปดีๆ
นอร์มา
นอร์มา ไพรซ์
หัดอายซะบ้างนะ
กลับบ้าน เดี๋ยวนี้
ไปเลย
ต้องการอะไร
แฮงก์ โกรแกน เรารู้ว่าเขาซ่อนตัวอยู่ในนี้
ส่งตัวเขามาแล้วกลับไปปาร์ตี้ต่อได้
โอ้ ไม่ๆ...
ดูท่าพวกแกจะได้ข้อมูลมาผิดแล้วล่ะ
ที่นี่น่ะ
เป็นแค่สถานนันทนาการ สำหรับคนของกองทัพเท่านั้น
งั้นคงไม่ว่านะถ้าเราจะขอค้นหน่อย
ถ้าเราว่าล่ะ
ไม่ได้ขออนุญาต
ฉันอยู่นี่
พ่อคะ ไม่
- ลูกพ่อ ปล่อยสิลูก - ไม่ ไม่
ฉันไม่อยากเป็นต้นเหตุ ให้มีการนองเลือด
ฉันยอมไป ขอแค่อย่ายุ่งกับคนดีๆ พวกนี้
แกทำถูกแล้วล่ะ
แต่ฉันไม่คิดงั้น
อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลยน่า ไอ้หนุ่ม
แหม ดูสิเนี่ย
เราก็มีปืนเหมือนกัน
บังเอิญว่าเป็นของรัฐบาลซะด้วยสิ
ฉันว่าพวกแกกลับไปซะเถอะนะ
วันนี้จะไม่มีใครโดนแขวนคอทั้งนั้น
ลดปืนลง หนุ่มๆ
ลดปืนๆ
เขาพูดถูก
วิธีนี้ไม่เหมาะ
ออกไปกันให้หมด
มาเถอะ
เราจะทำยังไงกันดีล่ะทีนี้ พวกนั้นมันกลับมาอีกแน่
มีรถกระบะอยู่ข้างหลัง ให้ขึ้นรถ แล้วพาออกไป
แม่ง พวกนั้นล่ามโซ่ล็อกไว้
มีทางออกทางอื่นไหม
ไปดูด้านหลังๆ
ผู้หญิงกับเด็กๆ มารวมกลางห้องเดี๋ยวนี้
- เฮ้ย โทรเรียกพวกที่ฐานซิ - เดี๋ยวฉันไปดูโทรศัพท์
โทรศัพท์ใช้ไม่ได้ น่าจะมีคนตัดสาย
- ใจเย็นไว้ ใจเย็น - โอเค ไม่เป็นไร
- ระวังๆ - ดูแลตัวเองด้วยทุกคน
- เอาเลย - มีอะไรแปลกๆ
เย็นไว้
ระวัง
เร็วเข้า หาทางออก
ไปๆ ไปดูด้านหลังๆ
ไปๆ ไปๆ
ไปๆ เร็วเข้า มาสิ
เปิดสิ
เฮ้ ประตูนี้ก็ล็อก
เวรเอ๊ย
นี่ พวก เอากระสุนมา กระสุน
หมอบลง
- เข้ามาในนี้ - หมอบลงไป
ไปๆ... มาเร็ว
มาเร็ว
อย่าไปทางนั้น พวกนั้นดักรออยู่
เวรเอ๊ย
หมอบลงๆ
รอนนี่
ลุกขึ้น วิล เป็นอะไรหรือเปล่า โอเคไหม
มองอะไรไม่เห็นเลย
รอนนี่
วิล
รอนนี่
พ่อคะๆ
พ่อคะๆ...
พ่อหนูอยู่ไหน
บอกที
พ่อหนูอยู่ไหน
- พ่อคะ - ฉันช่วยเอง
ขอร้องล่ะ
แขนฉัน
อยู่นิ่งๆ
โอ้ พระเจ้าๆ
เฮ้ แฟรงกี้ๆ
แฟรงกี้ ตั้งสติหน่อย เร็วเข้า
เอาเลย
ทำได้แล้ว ถอยไป
เวรเอ๊ย
พ่อ พ่อหนูอยู่ไหน
เฮ้
ทางนี้ เฮ้
โอ้ ไม่นะ ไม่
โอ้ แย่แล้วๆ
นอรีน
ทางนี้จ้ะ
จับมือฉันสิ
ฉันรู้ทางออก
พ่อคะ
วิล
เป็นอะไรไปเหรอ
มีหน้าใครติดหน้าฉันเหรอ
เฮ้ ไม่เป็นไร
เฮ้ ไม่เป็นไร ปลอดภัยแล้ว
ฉันช่วยเอง จะพาเธอออกไปนะ
ฮัลโหล ดิ๊กกี้
เป็นอะไรไปเหรอ
เห็นผีหรือไง
อ๋อ ฉันว่าพวกผีก็เห็นแกด้วย
พวกเด็กๆ อยู่ไหน
พาไปหน่อย
ไปกันได้แล้ว
ไม่จนกว่าจะรู้ว่าโกรแกนตายจริง
ไม่มีใครรอดออกจากที่นั่นได้หรอก
เขาพูดถูก
เกรียมหมดแน่
เร็วเข้า เข้าไปๆ ในนั้น ไปๆ
ไปๆ ไปสิ ไป
- ริชกับมาร์จล่ะ - หลังคาจะถล่มแล้ว ไอ้หนู
เดี๋ยวช่วยเอง เดี๋ยวกลับไปช่วยให้
- พวกเธอไปกันก่อน ไปๆ - หยุดๆ
ให้ตายสิวะ ฉันจะไปช่วยเอง ไปซะ
ลงไป
เด็กๆ เด็กๆ
ในนี้ มาทางนี้ เร็ว...
โอเค หลบตรงนี้
มาร์จ มาช่วยฉันหน่อย
เร็วเข้า ช่วยหน่อย
ช่วยหน่อย
เข้าไปในนี้กันเถอะ
เป็นทางเดียวที่เราจะรอดได้
ตู้มันเล็กเกินไป
ที่เหลือเฟือน่า
หลังคาจะถล่มแล้ว เร็วสิ มาร์จ
โอเคๆ
ที่ไม่พอให้เราสองคน...
- ไม่ๆ - มาร์จ
- มาร์จ หยุดนะ - ไม่
ริช ได้โปรด
เดี๋ยว เปิดสิ
มาร์จ ฟังฉันให้ดีนะ
ให้ฉันออกไป
- มาร์จ - ให้ฉันออกไป
จำที่เธอเคยพูดได้ไหม
เรื่องอัศวินน่ะ
- อะไร - อัศวินไง
ที่นอนข้างอะไรสักอย่างนั่นน่ะ
จำได้
คืองี้ อัศวินไม่ได้แค่ฉี่ใส่กระโถน
แต่เรายังปกป้องสาวงามด้วย
จำวันนั้นได้ไหม
วันที่หนูทดลอง หลุดมาตรงโถงทางเดิน
เพราะว่าร็อบบี้ มิวเลอร์ แอบเข้าไปในห้องแล็บ
วันนั้นฉันเพิ่งมาเรียนอาทิตย์แรก
ทุกคนออกมาดูกันหมดเลย
เธอออกมาจากห้องเรียน
ใส่เสื้อไหมพรมสีเหลือง กับกระโปรงสีเทา
มีด้ายผูกติดอยู่ที่นิ้วด้วย
นายจำได้ด้วยเหรอ
เธอดูสวยมากเลย
ตอนนั้นฉันคิดในใจว่า
นี่เรื่องจริงใช่ไหม
แล้วพอเธอเห็นฉันจ้องก็พูดว่า
"ถ่ายรูปสิ จะได้เก็บไว้ดูนานๆ"
เธอไม่ได้แขวะหรืออะไรใส่ฉันหรอก
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอหมายถึงอะไร
แต่ตอนหลังพอฉันเข้าใจความหมาย
จำได้ว่าฉันคิดอยู่ว่า จะตอบกลับยังไงดี
"ถ่ายได้ก็ดีสิ"
ฉันรักนาย ริช
ฉันก็รักเธอ มาร์จ
ไม่นะ ไม่ๆ...
ไม่ๆ ติดสิ ติดสิวะ
พวก พวก รอด้วย
บ้าเอ๊ย
ไม่ๆ... ไม่ใช่ตอนนี้สิ
ไม่ใช่ตอนนี้
เวร
เวรเอ๊ย
เป็นบ้าไรวะเนี่ย หา
อินกริดเหรอ
หวัดดี สแตนลีย์
นั่นคุณเหรอ
ทำอะไรอยู่น่ะ แล้วใส่ชุดบ้าอะไรเนี่ย
นี่แหละฉัน สแตนลีย์
นี่คือตัวจริงของฉัน
จะอัดให้น่วมเลย ถ้ายังไม่รีบกลับบ้านไปเดี๋ยวนี้
แล้วไปล้างเครื่องสำอางงี่เง่า บนหน้าออกให้หมด
ได้ยินไหม
หวัดดี พ่อจ๋า
ไงนะ
อะไรวะเนี่ย
แกเป็นตัวบ้าอะไร...
หนูรู้ว่าพวกนั้นจะมา ถ้าคิดว่าแฮงก์อยู่ที่นี่
แล้วก็จะมีเลือด มีความเจ็บปวด
มีความกลัว
และหนูรู้ว่าพ่อคงอดใจไม่ไหว
และพ่อจะกลับมา
แล้วพ่อก็จะชมว่าหนูเก่ง
คำนับให้ดูหน่อย
มาหาพ่อจ๋าสิ
โอ้ พ่อจ๋า
พ่อจ๋า รักนะคะ
ลูกทำดีมาก
ลูกทำได้ดีมากๆ เลย
เอาล่ะ
พ่อจะไปนอนแล้วล่ะนะ
เอ๊ะ
แต่ไม่ต้องห่วง
เดี๋ยวกลับมา
- ไม่ๆ... - กลับมาเสมอ
- ไม่ - นะ
อย่าทิ้งหนูไปแบบนี้ ได้โปรด อย่า
อย่าทิ้งหนูไปเลยนะ
แกไม่ใช่เขา
แกเป็นใคร
ก็เพนนีไวส์น่ะสิ
ตัวตลกเต้นรำพ่อแกไง
แกน่ะไม่ใช่พ่อฉัน
- ต้องใช่สิ - นี่แกทำอะไรกับเขา
อ๋อ ฉัน...
ฉันกินเขา
โอ้ แต่เขายังอยู่ข้างในตัวฉัน
- ไม่ - ยังอยู่นะ
ตอนนี้ฉันจะรู้สึกถึงเขาได้ ใช่
- หยุดนะ หุบปาก - เขาเอื้อมมือไปหาลูกสาวสุดที่รัก
หยุดเดี๋ยวนี้ หุบปาก
หุบปาก หยุดซะที
หุบปาก
มาหาพ่อจ๋าสิจ๊ะ
ช่วยด้วย
เป็นอะไรหรือเปล่า หนู ออกมาเถอะ
หนูเดินไหวไหม
ไม่เป็นไรนะ
ไป มาเถอะ
ก้าวระวังล่ะ
เดี๋ยว หยุดก่อน
โอเค เรียบร้อยแล้ว ไปได้
วิล
ลูกพ่อ
โอ้ พระเจ้า
ลูกพ่อ
ลูกพ่อ เกือบตายแล้วนะ รู้ไหม
ผมรู้ ผมขอโทษ
- เจ็บตรงไหนไหมลูก - ผมปลอดภัยดี
คุณฮัลโลแรนช่วยเราออกมา
ฮัลโลแรนเหรอ
แฮนลอน
ทุกคนรออยู่นี่ เดี๋ยวพ่อกลับมา
พ่อหนู
ในป่า
โอเค
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร นี่ผมเอง
ไม่เป็นไรๆ เพื่อน
- ลีรอยๆ - ใช่ๆ
โอเคไหม
ไม่ ไม่
ผมต้องคุยกับมันน่ะ
ผมต้องคุย
เสียงน่ะ
เสียงหนวกหู
เสียงเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
- ฉันอยากให้เรื่องนี้ถูกเปิดเผย - เราเป็นอะไรไป
- เจ็บฉิบหายเลย - ฉันคุยกับนายอยู่นะ
ดูพวกเราสิ เพื่อน พวกมันทำอะไรกับเรา พวกมัน...
ต้องได้รับโทษ ต้องได้รับโทษ
- พ่อ - ลูกพ่อ
หนูกับวิลให้พ่อหลบตรงนี้ จนกว่าคุณจะมา
เจ็บตรงไหนไหมคะ คุณโกรแกน
เปล่าครับ ผมออกมาได้
ผมห่วงพวกที่ออกมาไม่ได้มากกว่า
เราต้องพาเขาไปจากที่นี่
ถ้าพ่อเห็นล่ะ
พ่อรู้แล้ว
จริงเหรอ
ถอดเสื้อผ้ามาค่ะ คุณโกรแกน ถ้าคุณไม่ถือนะ
ว่าไงนะครับ
เราต้องช่วยเขา
เราช่วยเขาได้
โดยการพาเขา และเราเองกลับไปที่ฐาน
เจ้าสิ่งนั้น
ยังอยู่แถวนี้
- ผมไม่อยากอยู่เฉยๆ รอให้เจอ - มันไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
- เมื่อกี้ว่าไงนะ พลทหาร - มันไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
ใช่
ก่อนหน้านี้ผมสัมผัสมันได้ แต่ตอนนี้มันเหมือน...
เหมือนแสงไฟดับลง มันเหมือน...
ไอ้สารเลวนั่นมัน...
เพิ่งไปนอน
มันจะนอนก็ช่าง
เดี๋ยวท่านนายพล ต้องเรียกเราไปพบแน่
พลทหารตายไป 17
พลเรือนอีกบานเบอะ แต่ยังไม่รู้ว่าเสาพวกนั้นอยู่ไหน
- เราซวยแน่ นาวาตรี - โอเค นาวาเอก เข้าใจแล้ว
ไม่ๆ อาจจะไม่ซวย
ผมช่วยตามหา...
เสาจุดนึงได้
ว่าไงนะ
จริงๆ
ยังไง
ในหัวของไอ้เด็กอินเดียนแดงนั่น ผมเห็น
พวกเขาวางเสาไว้จุดนึง ตรงที่แม่ทัพเสียชีวิต
ตอนนั้นผมยังไม่รู้ตำแหน่ง
แต่ตอนนี้...
เราก็แค่ต้องตามเธอไป
ตามใครนะ
เธอ
เรื่องแฮงก์จะทำยังไงดีล่ะ
ผมไม่รู้ เดี๋ยวคงคิดอะไรออก
แต่ตอนนี้ คุณควรพาเขากลับไปที่บ้าน
- บ้านเรา ในเดอร์รี่เหรอ - ใช่ ใช่
- ไม่มีใครไปตามหาเขาที่นั่นแน่ - สิ่งนั้น...
ดิ๊กเหมือนจะคิดว่าสิ่งนั้นหลับอยู่
- ไม่ก็จำศีล อะไรสักอย่าง - จำศีลเหรอ
- ไม่ว่าเป็นเพราะอะไร... - ลีรอย คนที่ก่อเหตุนี้ต้องชดใช้
- ไม่ใช่หน้าที่เรา ชาร์ลอตต์ - คุณใจเย็นอยู่ได้ไง
- ไม่ใช่หน้าที่เรา - มีคนตายนะ
- เราทำอะไรไม่ได้แล้ว - ลูกเราเห็น
- นอกจากปกป้องลูก - ศพคนเป็นเบือ ลีรอย
หลังจบภารกิจนี้
ที่นี่
เรื่องทั้งหมดก็จะจบ
เราจะพาครอบครัวเรา
ออกไปจากเมืองนี้ ไปที่ปลอดภัย
เรื่องร้ายทั้งหมดนี้น่ะจะเป็นอดีต
ผมให้สัญญา
"อรุณสวัสดิ์ เดอร์รี่ ตอนนี้ 7:15 น."
"และนี่คือข่าวที่มีประโยชน์นะครับ"
"มีรายงานเข้ามา เรื่องเหตุเพลิงไหม้จากไฟฟ้า"
"ที่เกิดขึ้นชั่วข้ามคืน"
"ซึ่งโฆษกหน่วยดับเพลิง บ็อบ แมกคอร์มิก"
"เรียกที่เกิดเหตุว่า เป็นบาร์เถื่อนของคนผิวสี"
(ประกาศจับ เฮนรี่ โกรแกน)
"ที่อยู่แถวชานเมือง"
"เปลวเพลิงคร่าชีวิตไปจำนวนมาก"
"ซึ่งในนั้นมี เหล่าลูกค้านิโกรที่เป็นต้นเหตุ..."
ลิลลี่ ลูกแทบไม่แตะ อาหารเช้าเลยนะ
"รวมถึงพลเมืองอีกหลายคน ที่ไปช่วยปฐมพยาบาลผู้บาดเจ็บ"
"และพ่อค้าเนื้อขวัญใจชาวเมือง สแตนลีย์ เคิร์ช"
(ปิด โปรดมาอีกครั้ง)
"ตำรวจเดอร์รี่รายงานอีกว่า ในหมู่ร่างผู้เสียชีวิต"
"มีศพไหม้เกรียม ของฆาตกรฆ่าเด็กสุดฉาว"
"ที่กำลังหลบหนี แฮงก์ โกรแกนอยู่ด้วย"
"ยอดเยี่ยมมากครับ หนุ่มๆ ในเครื่องแบบ"
"ไปสู่สุคตินะ สแตนลีย์"
(โกรแกน เอช. เสียชีวิต)
"ไม่มีใครแล่เนื้อเทนเดอร์ลอยน์ ได้เก่งเท่าคุณแล้ว"
"ถึงช่วงแฟรงก์ กับพยากรณ์อากาศแล้วครับ"
"คำพยากรณ์ผ่านไปแล้ว"
รอบการล่าของมันเสร็จสมบูรณ์แล้ว
มันนอนแล้ว
ที่แบล็กสป็อตมีคนตายไปเท่าไร
ยังมีรายงานเข้ามาเรื่อยๆ แต่เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพระบุว่า...
ยี่สิบสามราย
แล้วยอดเด็กตายจนถึงวันครบรอบล่ะ
สิบเจ็ดครับ
ดวงวิญญาณน้อยๆ 17 ดวง
ตายเยอะขนาดนั้น
แต่เราทำอะไรไม่ได้นอกจากดูเฉยๆ
มันไม่ถูกต้อง
เราทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว เพื่อคนจำนวนมากที่สุด
คิดถึงคนที่เราช่วยได้ดีกว่า
คนที่เราปกป้องไว้ได้เพราะเรา...
ขังสิ่งนั้นเอาไว้ในกรง
เอาเถอะ
อีก 27 ปีเจอกันใหม่นะ ไอ้พวกงั่ง
ช่างเขาเถอะ ฉันรู้
(ที่เกิดเหตุ ห้ามเข้า หยุด)
ถึงไหนแล้ว
ขุดกันมาตั้งแต่เจ็ดโมงแล้วครับท่าน
เดี๋ยวก็รู้ว่ามีหรือเปล่า
- ฮัลโลแรนอยู่ไหน - ในเต็นท์ครับ
- เป็นยังไงบ้าง พลทหาร - ก็แหกตาดูสิวะ
ขอโทษครับท่าน ก็แค่...
เสียงหนวกหูน่ะครับ ขอโทษครับ
ไม่กลับไปที่ฐานซะล่ะ พักสักหน่อยก็ได้
นายทำได้ดีมาก
เพื่อนคนนี้ของคุณ จะช่วยเราจริงๆ เหรอ
ถ้าจะมีใครพาคุณกับครอบครัว ออกไปจากเดอร์รี่ได้
ก็คนนี้แหละ
เชื่อฉันเถอะ ต้องได้ผลแน่
ถ้าเธอรับโทรศัพท์น่ะนะ รับสิๆ
ไปหาเลยก็แล้วกัน
- ลูกไม่ต้องมาหรอก - เปล่าฮะ ผมจะไปบ้านลิลลี่
กับรอนนี่กับมาร์จ
คงจะดีถ้าลิลลี่ ได้ฟังเรื่องริชจากปากเรา
แม่ไม่คิดงั้นนะ ลูกรัก
แต่พ่อบอกว่าเจ้าสิ่งนั้นหลับอยู่
คนที่วางเพลิงเมื่อคืนนี้ ไม่ใช่เจ้าสิ่งนั้น
เมืองนี้เป็นเมืองปีศาจ ลูกห้ามไปไหนทั้งนั้น
รอนนี่ก็ห้ามไป
แน่ใจนะว่าต้องใส่ชุดนี้
หรือว่าคุณอยากจะให้เพื่อนบ้าน
สงสัยว่าคนตาย มาเดินอยู่หน้าบ้านของฉันได้ยังไงล่ะ
คิดว่าพวกเขาจะไม่สังเกตเหรอ
ผมดูไม่เหมือนคุณแฮนลอนเท่าไรนะ
คนเมืองนี้น่ะเหรอ
เข้าใจแล้วครับ
ไปกันเถอะ อยู่บ้านล่ะ อีกชั่วโมงแม่กลับมา
ลิลลี่
ที่รักจ๊ะ มีแขกมาแน่ะ
ไง
เรามีเรื่องต้องคุยกัน
เมื่อคืน เกิดเรื่องขึ้นน่ะ
เราไปแบล็กสป็อตกันแล้วไม่ชวนเธอ
ไฟไหม้สินะ
ฉันรู้จากในข่าวแล้วล่ะ
แล้วเธอ...
พ่อเธอน่ะ...
เขาปลอดภัย
เราปลอดภัย
วิลไม่บาดเจ็บ มีแค่...
ริชอยู่ไหน
อะไร
ไม่นะ
เธอโอเคไหม
เขายังร่อนเจ้านี่ ไปไม่ถึงถนนเมนสักครั้งเลยเนอะ
เจอบางอย่างแล้วครับ
แม่งเอ๊ย ฮัลโลแรนชี้ถูกว่ะ
คุณถอนตัวได้แล้ว นาวาตรี
ถอนตัวเหรอ
เราได้รับคำสั่ง ให้ขยับเสาขึ้นเหนือสามกิโล
เปลี่ยนแผนแล้ว เราต้องนำเสา กลับไปที่ฐานเพื่อทดสอบเพิ่มเติม
เดี๋ยวนะ แผนที่ผ่านมา คือย้ายเสาเข้าด้านใน
เข้าศูนย์กลางเดอร์รี่
ไม่สิ เราจะล้อมเจ้าสิ่งนี้ ด้วยเสาทีละเสา
แต่ที่คุณบอกให้ทำเนี่ย เหมือนเปิดประตูกรงทิ้งไว้เลย
ฮัลโลแรนบอกแล้วนี่ สิ่งนี้มันหลับอยู่
ตอนนี้เราวิเคราะห์ คุณสมบัติทางกายภาพของเสาได้
เผื่อจะช่วยให้ดิ๊ก หรือพวกหัวกะทิใช้ข้อมูลนั้น
หาเสาอีก 12 จุดได้เร็วขึ้น
ใจเย็น นาวาตรี
มาถึงโค้งสุดท้ายแล้ว คุณทำได้ดีมาก
ชาร์ลอตต์
คุณเคยบอก ถ้าฉันต้องการเพื่อน...
เข้ามาข้างในก่อนสิ
แฮงก์
โรส
ข่าวดีก็คือตำรวจจะไม่ตามแล้ว
พวกเขาคิดว่าแฮงก์ตายแล้ว
ฉันมีเพื่อนๆ ที่ม.แมกกิลล์ในมอนทรีออล
พวกเขาออกเอกสารใหม่ ให้ครอบครัวโกรแกนได้ทุกอย่างเลย
- แล้วข่าวร้ายล่ะ - ต้องพาเขาข้ามชายแดนน่ะสิ
ที่ฉันรู้มา ตม.ไม่ค่อยอำนวย ความสะดวกให้กับพวกคนตายน่ะ
ก็แค่ "เส้นบนแผนที่" ใช่ไหม
ป้าครับ
เรามีปัญหาแล้วครับ
(พื้นที่หวงห้าม)
เริ่มกระบวนการเผา
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ปิดเครื่องซะ
บอกให้ปิดเครื่อง เดี๋ยวนี้
เอาออกมา
เอาออกมาจากเครื่อง
คิดว่ากำลังทำบ้าอะไรอยู่น่ะ
ไหนบอกว่าแค่ศึกษามันไม่ใช่เหรอ
คำสั่งมาแบบนี้ นาวาตรี
ลีรอย
วางปืนนั่นลงซะ
วางอาวุธ วางให้หมด
เดี๋ยวนี้
มาคุยกันหน่อย นาวาตรี
ขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณ
ความลับภารกิจต้องมาก่อน
คุณมีสิทธิ์รู้เท่าที่จำเป็นเท่านั้น
เรื่องนี้ไม่ได้ เกี่ยวกับรัสเซียเลยใช่ไหม
ภัยร้ายแรงที่สุดของประเทศนี้ ไม่ได้มาจากภายนอกหรอก
มาจากภายในทั้งนั้น
เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอกไหม ลีรอย
คนอเมริกันห้ำหั่นกันเอง แถมหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ
ไอ้บ้าต่อต้านนิวเคลียร์
การเรียกร้องของผู้หญิง ม็อบเชื้อชาติ
ประเทศนี้กำลังค่อยๆ แตกแยก เป็นพันๆ เสี่ยง
บิดเบี้ยวจนประสานกันไม่ได้
ผมแค่จะป้องกัน ไม่ให้เกิดสงครามกลางเมืองอีก
คนอเมริกันไม่ฟังเสียงกันและกันแล้ว
พวกเขาแค่อยากสู้กันเอง เพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่
ขณะที่ทั่วโลกกำลังกัดกินเราทั้งเป็น
และสิ่งเดียวที่จะทำให้คนยอมฟัง
คือความกลัว
"ฟัง" เหรอ อ๋อ หมายถึง "เชื่อฟัง"
ผมหมายถึงประเทศที่มีกฎหมาย ต้องมีระบบที่ผู้คนปฏิบัติตามจริงๆ
ไม่งั้นก็เป็นอนาธิปไตย คุณก็รู้นี่
คุณไม่เคยวางแผนจับมัน
คุณวางแผนจะปล่อยมันมาตลอด
ปล่อยให้มันมา ในสวนหลังบ้านของคุณเอง
ก็ดูเมืองนี้สิ
เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
เลวร้ายมาก แต่รู้ไหม
วันนี้ท้องถนนสงบ
ไม่มีจลาจล ไม่มีวิ่งราว ไม่มีความวุ่นวาย
เพราะความกลัว
มันเข้าแทรกซึมในตัวทุกคน ที่มันสัมผัสเหมือนกับหมอก
เหมือนกับยาชายังไงล่ะ
อยากให้อเมริกา เป็นเดอร์รี่หรือยังไงฮะ
แลกกับอะไรล่ะ
ต้องให้มีเด็กตายโหงอีกสักกี่คน
น้อยกว่าที่ตายในอุบัติเหตุรถคว่ำ แต่ละปีก็แล้วกัน
เราเป็นทหาร ชาวบ้านตายไปบ้างเราก็รับได้
คุณมันเป็นบ้าไปแล้ว
นั่นแหละที่สำนักงานผู้ตรวจราชการ ของกลาโหมจะพูด
ตอนผมรายงานเรื่องงี่เง่านี่
อย่างนั้นก็ถือว่า วัวหายไปแล้วค่อยล้อมคอกน่ะสิ
ทำต่อให้จบ
ถอนคำสั่งซะ
เดี๋ยวนี้
วางปืนซะ แฮนลอน
คุณอาจจะยังไม่รู้ตัวนะ
แต่การกระทำที่คุณทำวันนี้
อาจจะช่วยประเทศนี้เอาไว้
อยากเป็นฮีโร่นักใช่ไหม
สำเร็จแล้ว ไอ้หนุ่ม
กลับไปบ้านพักซะ
อย่าให้เขาได้ออกจากฐานเด็ดขาด
ได้ครับ ท่านนายพล
ฮัลโหล
"ไง รอนนะ"
รอน ขอโทษนะ แต่แม่ไม่ยอมให้ฉันออกไป
"ไม่เป็นไร เราไปที่หอส่งน้ำกันมา"
"แค่ไปเก็บของของริช แล้ว..."
เฮ้ รอน โอเคนะ
"ไม่โอเคเลย ไม่มีอะไรโอเคทั้งนั้น"
ฉันรู้
ฉันขอโทษ
"ฉันแค่..."
"ยังทำใจไม่ได้เรื่องที่เขาจากไป"
"ที่เขาตายแบบนั้น"
"สภาพของเขา..."
"คงจะอึดอัดน่าดูเลย"
"ปอดคงระเบิด เหมือนกับป๊อปคอร์น..."
"เล่นเอาน้ำลายไหลเชียวล่ะ"
อะไรนะ
"ได้กลิ่นศพเหม็นๆ น่าอนาถของเขาโชยมาเลย"
- "ไม่ได้กลิ่นเหรอ" - "ไม่ได้กลิ่นเหรอ"
หุบปาก
- หุบปากนะ - "ได้ยินไม่ชัดเลย"
ฉันรู้ว่าแกเป็นใคร
- ฉันไม่กลัวแกหรอกน่า - "เย็นไว้ เจ้าหนูวิลลี่"
- ได้ยินแล้วนี่ - "ไม่ได้ยินเลย"
ฉันเลิกกลัวแกแล้ว
ได้ยินไม่ชัดเลย