LIJKSCHOUWER
Grapje, zeker?
Bedankt.
- Wat wilt u? - De lichamen zien.
Het is in orde.
Is het illegaal om op dode mensen te lijken?
Keller, Mason, meekomen.
Ik snap het niet.
Dit is agent Mitchel MacNamara. Hij neemt de zaak over.
Ja. Hier.
Niks persoonlijks. Jullie zijn vast uitstekende rechercheurs.
Niks seksistisch.
Lekkere donut.
Nou…
Je hebt gelijk.
Het is niet illegaal om op een stel dode mensen te lijken, Mr Jason Dessen.
Wat is dit? Ik ben niet aangehouden.
Momentje. Ik had geen tijd om me in te lezen.
Kan dit kloppen? Dertien Jason Dessens?
Met dezelfde vingerafdrukken, bloedgroep, DNA. Dat is merkwaardig.
- DNA is niet zo snel te krijgen. - Niet? Want dat is toch wel gelukt.
- Dit kan vervalst zijn. - En dit dan? En dit? Is dat vervalst?
Dat ben jij. Jij, jij.
Dit zeker ook. Laat je moeder die niet zien.
Je veronderstelling is trouwens onjuist.
- En die is? - Dat ik van de politie ben.
Of de FBI.
Of überhaupt wetshandhaving.
Maar 'n mooi politiebureau is altijd fijn. Dat voelt veel…
…gastvrijer.
Het enige probleem is…
…dat ze meeluisteren.
Ik werk gewoonlijk op geheime locaties. Die zijn pas onplezierig.
Wel effectief.
Hoe hebben ze het gedaan?
Wat?
We wisten dat ze bijna konden klonen.
Maar een hele cel opzetten, in Chicago?
Dat is lef hebben. En zo'n Jason Dessen-achtergrond is perfect.
Hoe ben je ouder gemaakt?
Ik wil niet pushen, maar ik heb een zwaar extractieproces…
…en 'n vlucht van 13 uur achter in een C-17 achter de rug, dus…
…dit is je moment.
Ik heb nog twee Jasons in hechtenis. De eerste die van nut is, blijft in leven.
De rest ga ik opensnijden.
Oké, luister.
Ik heb niet alle antwoorden die je zoekt.
Maar ik weet wie ze wel heeft.
Deze.
Die klootzak.
Hij is hier verantwoordelijk voor.
Ja, ik help wel.
Hier.
Een pluimpje.
We gaan hem zoeken.
NAAR DE ROMAN VAN BLAKE CROUCH
Waarom lig je niet in bed?
- Ik wil er nog niet uit. - Dat hoeft ook niet.
Ik moet vroeg aan de bak. Ze willen de ruwbouw afronden.
Maar hoe krijg ik dan m'n koffie?
Ik heb toevallig net gezet.
Je bent een engel.
- Dank je. - Voor jou.
En…
…wat ga jij vandaag doen?
Nou, het kantoor is dicht, dus ik wilde aan het dak beginnen.
Ik heb dakspanen gehaald.
- Laten we dat van het weekend doen. - Dat zeg je al twee weken.
- Ik weet het. - En het regende in onze slaapkamer.
Ga alsjeblieft niet het dak op.
Kom vroeg naar huis, dan hoef ik het niet te doen.
Dat is wel te regelen.
15.00 uur?
Het codewoord is 'geduld'.
- Tot 15.00 uur. - Ja. Niet het dak op.
Dat dak is niet veilig.
Je hebt vast trek.
Ja, ik rammel.
- Dank je. - Graag gedaan.
Ik geef je water.
Die eerste avond…
…was het alsof werelden botsten.
Toen je naar me keek…
Weet je nog?
Het was alsof niemand me ooit écht had gezien…
…tot dat moment…
…dat ik bij jou was…
…die avond in de loft.
Ík trouwde met jou.
En we hielden Max vast…
…daar in het ziekenhuis…
…toen zijn hartje… stopte met kloppen.
Ik was…
Ik was elke dag en nacht van ons chaotische, mooie leven bij je.
Tot ik je vaarwel kuste…
…en dat monster het van me stal.
Ik heb je gevonden.
Kijk dan. Ik ben het.
Ik ben het.
Dit is niet op te lossen.
Jawel.
Ik heb gekozen.
Kies nu dan iets anders.
Je kunt hier blijven wonen.
Charlie hoeft het niet te weten.
Ik kan overal voor zorgen.
Ik denk dat je beter kunt gaan.
Dat kan ik gewoon niet.
Ik wil dat je weggaat.
Wacht.
- Kom hier. - Jason, ga weg.
Je bent mijn vrouw. Dat is mijn kind.
Hé. Daniela.
Ik wilde niet… Wacht.
Wat?
Beteken ik dan niets voor je?
Ga weg.
Alsjeblieft.
Zeg op.
Wat is 't codewoord?
Geduld.
Geduld. Ik ben het.
Oké. Gaat het?
Gaat het?
Oké, klaar?
Hier.
Goed zo. Rol hem eraf.
Kunnen we blijven?
Hij is niet van deze wereld. Niemand zal hem missen.
We begraven hem en gaan verder met ons leven.
- Ik maak de slaapkamer schoon. - Ik graaf het gat.
Hallo.
Sorry dat ik je liet schrikken. Ik wilde aankloppen, maar hoorde hier iets, dus…
- Ik ben agent Jay Stringer. Hoe gaat het? - Prima.
Mooi. Vanwaar dat gat?
Heel bizar. Onze hond is dood.
Nee, joh.
- Wat erg. - Ja, we zijn er allemaal kapot van.
Ja. Hoe dan ook, wat kan ik voor u doen?
Een paar uur geleden kregen we een melding over een verlaten auto…
…bij het tankstation iets verderop. Ken je dat?
Die auto blijkt vijf dagen geleden gestolen te zijn in Chicago.
Ik zal je niet vervelen met de details.
Dit was een van de dingen die erin lagen.
Er staan een hoop vreemde dingen in geschreven.
Daarom ben ik hier.
Op de laatste pagina staat een adres. Dat van jou.
- Ons adres? - Ja, enig idee waarom?
- Is het huis van jou? - Ja. Nou ja, we huren het.
- Hoe heet je? - Bruce.
- Aangenaam. - Bruce Cheney. Aangenaam.
- Woon je hier met nog iemand? - Met m'n vrouw en zoon.
- Hoe heten ze? - Lynn en Aidan.
- Zit Aidan hier op school? - Ja, hij zit in z'n laatste jaar.
Maar hij is een goede knul. Ik denk niet dat hij er iets mee te maken heeft.
Heb je een ID bij je?
Nee, die ligt binnen.
Die wil ik even zien en dan ben ik weer weg.
Top. Geen probleem.
- Komt u maar mee. - Wat heb je daar?
Daar.
De hond is aangereden en… Echt vreselijk. We vonden 'm langs de weg.
Ik moest 'm naar binnen dragen.
Ik heb er geen woorden voor. Het was een bloedbad.
Zwaar voor je zoon?
Ja, voor ons allemaal.
Mijn portemonnee ligt in de truck. Kom maar.
Handen omhoog. Verroer je niet.
Centrale, dit is wagen 15.
Versterking gevraagd op 301 Sparrow Lane. Mogelijke moord. Over.
- Verroer je verdomme niet. - Oproep aan alle agenten in de buurt.
Ga bij hem vandaan.
Geen beweging.
Centrale, wij zijn er over tien minuten.
We moeten gaan.
Pak de vluchttassen. Stap in de truck. Ik zie je daar. Snel.
Sta op.
We zijn geen slechte mensen.
Het spijt me.
- Hé. - Pap, waar zijn jullie?
We komen eraan.
- En de boodschappen? - Laat maar.
- We moeten gaan. Kom. - Het is oké. Kom maar.
IK DOE BOODSCHAPPEN VOOR M'N OUDERS. EEN HELE WASLIJST. WAT DOEN ZE EIGENLIJK??
GAAN WE STRAKS NOG UIT?
Kom op.
Nee. Wacht. Waarom heeft mama bloed op haar kleren?
Waarom moeten we weg uit deze wereld na zeven fijne maanden?
Charlie, je…
Nee, ik zet geen stap richting die kubus tot ik weet wat er gaande is.
- Dit is ook mijn leven. - Ik weet het.
Een versie van je vader had ons gevonden. Hij kwam naar ons huis en…
…ik schoot hem neer.
Is hij dood?
De politie kwam langs en we moesten vluchten.
We moeten gaan.
Ik heb groene thee voor ons.
- Hé. - Hé. Leuk je te zien. Bedankt.
Niet schrikken, maar die rare vent staart naar je.
Moet ik iets zeggen?
Ken je mij?
Ik ben hier ook zo gekomen.
Een Banksy, dachten ze.
Er is een videofeed opgezet voor als de kunstenaar terugkomt.
Dat ben jij.
Een paar dagen voor Jason je hier achterliet, deed hij hetzelfde bij mij.
Kom erbij.
Ben je bevriend met Jason Dessen?
Is jouw Jason getrouwd met Daniela? Natuurkundeprofessor op een kleine school?
Liefhebber van scotch, slecht in dansen en spelletjes.
- Ja, dat is m'n beste vriend. - Krijg nou wat.
- Wat? - De Jason die jou hier achterliet…
…laten we hem 'Jason 2' noemen.
Hij is niet degene met wie ik hier kwam.
- Ik snap het niet. - Ik kwam hier met jouw Jason.
Hoe?
Jason 2 ontvoerde jouw Jason, zodat hij zijn leven kon stelen.
Wacht.
Focus je op wat we willen.
Er mogen geen andere versies van ons in Chicago wonen.
We mogen niet beroemd of crimineel zijn.
Hé, de tas.
- Ik ga al. - Pap.
Mam.
- Charlie. - Wat gebeurt er?
Hij is dicht gewaaid.
Oké. Duwen.
Trekken, Charlie.
Blijf duwen.
Dus Jason 2 liet je hier gewoon achter?
Hij wilde mij, z'n beste vriend, meenemen naar een plek die ik geweldig zou vinden.
Toen sloot hij me buiten.
Het duurde even voor ik besefte dat dit echt is.
Ik had alleen de kleren die ik aanhad. Ik kon nergens heen.
Maar als m'n zus Camilla ook in deze wereld was, was zij m'n veiligste optie.
Maar ik had dat niet goed doordacht.
De Ryan Holder van deze wereld stierf tien jaar geleden.
Wacht.
Camilla, ik moet je iets uitleggen.
Ik vertelde haar de waarheid.
Ze geloofde me.
Ze nam me in huis.
Bedankt.
Zij kreeg op magische wijze haar broer terug.
Maar voor mij voelt dit niet goed.
Ze herinnert me aan alles wat ik kwijt ben.
Dus ja, het is zwaar.
Ze heeft 'n vriendin met 'n lab…
…dus ik heb non-stop geprobeerd het medicijn na te maken dat me hier bracht.
- Lavendelvleugel. - Ik noem het Seringvleugel.
- Een andere versie van jou noemde het zo. - Heel raar.
Dat is het zeker.
Na maanden had ik eindelijk iets gemaakt wat volgens mij werkt.
Ik zou eindelijk terugkeren naar mijn leven.
- En toen… - Verplaatsten ze de kubus.
Verplaatsten ze die duivelse kubus.
- Daar gaat ie. - Rustig aan.
Het is alsof…
…m'n huis is afgebrand…
…en iedereen die ik ken dood is.
En ik op een andere planeet zit.
- Dus ik kan er met niemand over praten. - Ik weet precies wat je bedoelt.
- Vanwege Jason 2. - Vanwege die klootzak.
Stomme klootzak.
Laten we de lat lager leggen.
Een wereld met een hotel, zodat we niet hier hoeven te slapen.
Afgesproken.
- Ik ga me opfrissen. - Oké.
Gaat het?
Het spijt me.
Niets hiervan is jouw schuld.
Niets.
Oké. Kom nu langzaam terug in deze ruimte. Adem in door de neus.
Houd vast. En adem uit door de mond.
Voel 't lichaam ontspannen.
Voel het lichaam uitzetten. Adem diep in door de neus.
Goed zo.
En uit door de mond.
Kom nu langzaam terug in deze ruimte.
Adem diep in.
Houd vast.
En laat los.
Bedankt, Olùkó.
Dit heeft mijn leven veranderd.
Sandra, het is me een genoegen om deze ruimte met je te mogen delen.
Dank je.
Sorry, de volgende les is morgen.
Ik weet dat dit heel vreemd is.
Drankje?
Bedankt.
Zelfs op m'n donkerste dagen liet ik scotch staan.
Smaakt naar kampvuur.
Hoelang is 't nu?
Ik ben nu drie jaar nuchter.
Een vriend van me was een liefhebber en leerde me 't waarderen.
- Dus, wat denk ik? - Waarom ik?
Allemachtig.
De kubus beheersen is moeilijker dan ik dacht.
Iemand moet me leren m'n geest te kalmeren.
- Dat is geen antwoord. - Mijn partner heeft me laten stikken.
We werkten 20 jaar samen en op een dag…
- …vertrok hij gewoon. - Denk je dat je me kunt vertrouwen?
We waren altijd alleen, vielen altijd tussen wal en schip.
Te zwart om bij de andere rijken te horen, maar te wit voor onze broeders.
Te onconventioneel, maar niet gay.
Te verwaand, te bescheiden. Wantrouwend, de verkeerde mensen vertrouwend.
We zijn te veel.
Nooit genoeg.
Maar dit hier, jij en ik…
We hoeven ons niet meer te verschuilen of ons aan te passen. Wij snappen elkaar.
En als je me ooit belazert…
…nou, ergens diep van binnen zou ik het waarschijnlijk wel begrijpen.
Waarom doe je dit?
Toen ik voor het eerst in de kubus stapte, had ik geen idee hoe die werkte.
Maar ik leerde 't.
Gaandeweg, met hard vallen en opstaan.
Ik heb er maanden in gezeten. Ik heb veel over mezelf geleerd, en dus ook over jou.
De kubus is het krachtigste dat ooit is gemaakt.
En ik wil hem gebruiken. Ik wil er iets goeds mee doen.
Niet alleen in deze wereld, maar in alle werelden.
Laat maar zien.
Morgen.
- Koffie? - Nee, dank je.
Ik moet gaan. Wat doe jij vandaag?
Meetings over dingen die makkelijk via e-mail kunnen.
- Vreselijk. - Jij?
Nog wat onderhands scheikundewerk.
Als ik van de drugs was, kon ik Heisenberg achterna.
- Ik snap je referenties nooit. - Een scheikundeleraar die meth maakt.
De beste meth.
- En die methmaker is een vriend van je? - Nee, laat maar.
En Amanda komt. We gaan samen naar de onthulling in Millennium Park.
Bloeit daar iets?
- Geen idee waar je 't over hebt. - Volgens mij wel.
Wat vind je ervan om met z'n drieën wat te eten?
Dat zou leuk zijn.
- Mooi. Wil jij koken? - Prima.
Dat zou leuk zijn.
Tot straks.
- Fijn dat je er bent. - Natuurlijk. Ik voel me betrokken.
Dat ben je ook. Natuurlijk ben je dat.
En 't is rustig op m'n werk, m'n klanten zijn op reis én het is uit met m'n vriend.
- Wat is er gebeurd? Vertel me alles. - We begrepen elkaars behoeften niet.
Is dat je klinische beoordeling?
Het is lastiger dan ik dacht om iemand te vinden met wie ik me verbonden voel.
Ja. Soms is het net alsof ik een andere taal spreek.
- Iedereen hier is zo… - Emotioneel bewust, positief.
Tot vervelens toe geduldig.
- De wereld der saaie seks. - Ja, hè?
Wat is dat toch? Hier wordt niet gewipt, alleen liefde bedreven.
Fijn dat jullie tijd hebben vrijgemaakt om hiervoor samen te komen als stad.
Toen 'n anonieme kunstenaar onze stad met zijn talenten zegende, was ik dolblij.
De hele stad was geïntrigeerd door de verschijning ervan.
Wat is het?
Een puzzel, een cadeau, een portret van het onbekende?
De initiële plaatsing in Shikaakwa Park was ongeschikt op de lange termijn…
…maar omdat dit duidelijk bedoeld was als publieke kunst…
…brengen we het graag terug naar het publiek hier in hartje Chicago.
Wat vinden we ervan?
Het ziet er goed uit.
Als er ergens wifi is, zoeken we onszelf op.
The Excellent Bean op North Kedzie en Milwaukee heeft wifi.
Daniela Dessen, als vaste klant kun je daar één gratis koffie krijgen.
Wat?
Hoe weet je mijn naam?
Je abonnement op Velocity's cashloze wereld…
…geeft je toegang tot al onze digitale conciërges.
We konden je identiteit bevestigen met stem- en gezichtsherkenning.
Weet je wie ik ben?
Jason Ashley Dessen. Hoofdwetenschapper bij Velocity Tech sinds 2015.
Jij en directeur Leighton Vance zijn de ontwerpers van alle Velocity Tech.
- Bedankt dat je me hebt gemaakt. - Nee. Echt niet.
Charlie Dessen, je bent niet in de les onder schooltijd.
Conform de instellingen in je account heb ik Daniela en Jason je locatie gestuurd.
Ik heb je ook aangegeven bij de leerplichtambtenaar.
Oké, goed.
Dit komt nooit meer goed.
De afgelopen 24 uur waren vreselijk. We vinden wel een veilige plek.
Charlie, hoe moeilijk dit ook is…
…we zijn samen en daar gaat het om. Dus kom op.
Ook in een perfecte wereld zal een versie van jou ons vinden.
Dat blijft gebeuren. Dat weet je best.
We zullen nooit veilig zijn. Die kubus heeft alles verpest.
Nee, dat was ik.
- Schat. - Ik heb het verpest.
We hadden een rustig leven. Een fijn leven. Ik heb het verpest.
- Het is niet jouw schuld. - Jawel.
Ik raakte in paniek toen die Jason kwam.
- Dat zal niet meer gebeuren. - Hoe weet je dat?
- Ze zullen altijd blijven komen. - Tenzij ik de kubus vernietig.
We zoeken een mooie wereld…
…en dan vernietig ik dit kloteding.
De grote vraag is: als we nu Lavendelvleugel nemen…
…en in die kubus stappen, werkt die dan?
Hij staat nu kilometers verderop.
Ik denk dat de kwantumverbinding met de krachtbron van de kubus is verbroken.
- Nu is het een doodgewone kubus. - Oké.
Ik zit hier voor altijd vast.
We gaan wat eten. Camilla wil je graag ontmoeten.
Ik haar ook. Ik heb honger.
Een veilige plek om opnieuw te beginnen.
Waar mensen aardig zijn.
Waar we weer een fijn leven kunnen opbouwen.
Helemaal opnieuw.
Nee, toch.
Wat?
Wacht even.
- Wat is er mis? - Niks.
Alleen…
…ik ben hier eerder geweest.
Dit wordt niks.
Vertaling: Nikki van Leeuwen