(สร้างจากนวนิยายโดย เบลค เคร้าช์)
(เลห์ตัน แวนซ์)
เจอตัวไหม
เขาโอเครึเปล่า
อะไรนะ เกิดอะไรขึ้น
ให้ฟ้าผ่าตายสิ เลห์ตัน
แม่ง!
แม่ง
เรื่องที่เกิดขึ้น ฉันผิดเอง
ได้ยินไหม เจสัน ฉันรับผิดในเรื่องที่เกิดขึ้นเอง
นายกลับมา แต่พวกเราไม่พร้อมรับมือ
เราไม่พร้อมเจอกับนายที่กลายเป็น...
คนป่วยหนักขนาดนี้
ฉันก็ไม่อยากต้องมัดนายเอาไว้
แต่ถ้านายยังเป็นอันตราย ต่อตัวเองและผู้อื่น งั้นก็ช่วยไม่ได้
นี่นาย...
นายส่งผู้หญิงคนนั้นไปที่ห้องดาเนียล่าเหรอ
ฉันแค่อยากช่วยให้นายระลึกชาติ ว่านายฉลาดล้ําขนาดไหน
ให้นึกถึงเรื่องยิ่งใหญ่ที่นายทําไว้ด้วย
ไปตายไป
ขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะ
นี่มันอะไรกัน
- ก็มีไวน์ - อ่าฮะ
- ผมสั่งขวดที่สองแล้ว - โอเค
เพราะของมันดีมาก
ก็ใช่ ไวน์ดีมากจริงๆ
แต่ขวดละร้อยเหรียญนะ
อะไรล่ะ
รู้สึกเหมือนคุณพยายามจะนอนกับฉัน
ผมพยายามจะนอนกับคุณแน่ละ
- อ๋อเหรอ - ใช่
โอเค แต่ไอ้ที่มาจีบมายั่วเต็มรูปแบบเนี่ย
ไม่ได้ทํามานานแล้ว
อย่าเข้าใจผิด มันดีมากเลย
ทําต่อไปเรื่อยๆ ได้ แต่...
อ้าวๆ
- โอ๊ย ตายละ - อยู่นานไม่ได้หรอก
ไมค์ออกไปเอารถแล้ว แต่แอบเห็นนกเขาคูรักสองคนนี้
เลยอยากเข้ามาทักหน่อย
หวัดดีครับ ดีใจนะที่มาทัก ดีใจที่ได้เจอ
- ใช่ ตื่นเต้นเรื่องพรุ่งนี้มาก - พรุ่งนี้
- จะให้เอาอะไรไปไหน - เอามาแต่ตัวสวยๆ ก็พอ
โอเค เพอร์เฟกต์
- เอาละ ไว้เจอกันนะ บาย - บาย
ได้ เจอกัน
นั่น...
- บาร์บาร่าเหรอ - บาร์บาร่า
- พรุ่งนี้มีงานอะไรนะ - งานเลี้ยงดินเนอร์ของเราไง
ที่บ้านเหรอ
ใช่ เราคุยกันแล้วนะ
- คุณลืมน่ะสิ - ใช่
- ลืมจริงด้วย - ไม่ๆ... นึกออกละ
- ครับๆ - เฮ้อ
ว่าแต่ใครมาบ้างนะ
(เวโลซิตี้แล็บส์)
เดี๋ยวเขามาพบครับ
ที่นี่เคยเป็นห้องทํางานคุณปู่
ผมรักษาไว้ในสภาพเดิมเหมือนตอนที่ปู่ทิ้งไว้
ฉันจนท.สืบสวนเมสันค่ะ
เลห์ตัน แวนซ์ ยินดีที่ได้พบ
ครอบครัวคุณทําธุรกิจการบินเหรอ
ปู่ก่อตั้งเวโลซิตี้เมื่อ 52 ปีก่อน
สร้างเครื่องยนต์เจ็ต
นั่นคุณกับปู่เหรอ
คุณพ่อคุณแม่เสียตั้งแต่ผมยังเด็ก
ปู่เลี้ยงผมมา
เชิญครับ ทางนี้
เจสัน เดสเซน เขาเคยทํางานที่นี่...
แปดปี
แล้วคุณได้พบเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คะ
เอ่อ ก็ปีกว่าๆ แล้ว
จู่ๆ วันหนึ่งเขาก็ไม่มาทํางาน ผมไม่ได้เจอเขาอีกเลยตั้งแต่นั้น
เท่าที่รู้ ไม่มีใครเจอเขาเลย
แน่ใจนะว่าไม่เอากาแฟ หรือน้ําไหม
- ไม่ต้องค่ะ - ไม่เหรอ โอเค
ผมคุยกับตํารวจไปรอบหนึ่งแล้ว ตอนที่เจสันหายตัวไปใหม่ๆ
ที่นี่ทําธุรกิจอะไรกันแน่
อาร์แอนด์ดี
แล้วนั่นคือ
วิจัยและพัฒนาไง
ไม่ใช่ ฉันรู้ความหมาย
แต่คุณสร้างอะไรกันแน่
ควอนตัมบิทส์ซิลิคอนฐานทรานซิสเตอร์ ใช้ในโปรเซสเซอร์ควอนตัมเซลฟ์ฮีลลิ่ง
ยาวเหยียดเลยนะ
แต่ว่า
มีผู้หญิงอีกคนหนึ่ง แบลร์ แคปลัน
คนนั้นก็เคยทํางานที่นี่ใช่ไหม
ครับ แบลร์
ค่ะ หายตัวไปเหมือนกัน
- เมื่อ 18 เดือนก่อน - ครับ นั่นก็...
สะเทือนใจทุกคนมาก
ทํางานแผนกเดียวกับเจสันรึเปล่า
เปล่า แบลร์ทําแผนกพัฒนากระบวนการ
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่
เจสัน เดสเซนเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล จอห์นออฟก๊อดเจเนอรัล เมื่อสามคืนก่อน
อะไรนะ
คุณไม่ทราบเหรอ
ไม่เลย ผมไม่รู้
เขาเป็นอะไรรึเปล่า
ไม่ทราบค่ะ
เขาออกจากโรงพยาบาลไปก่อนฉันจะไปถึง
แต่ในคืนนั้นก็มีคนเห็นเขา ในงานนิทรรศการศิลปะ
ฉันนึกว่าเขาจะโทรหาคุณเสียอีก
ผมเหรอ ไม่เลย ไม่
ผมก็อยากให้โทรมา
เรากําลังพยายามหาตัวเขาอยู่
โห
จากบันทึกของตํารวจที่ทําคดีนี้ก่อนฉัน
เขามีสัมพันธ์รักกับพนักงานที่นี่อีกคน ในช่วงที่หายตัวไป
ใช่
ดร.อแมนด้า ลูคัส
วันนี้ดร.ลูคัสมาทํางานรึเปล่าคะ
เป็นไงบ้าง
ถามว่าโกหกตํารวจเป็นไงบ้างงั้นเหรอ
เยี่ยมเลย สุดยอด
ดอว์นบอกว่านางพยายามโทรแจ้งสายด่วน
ก็เลยยิงทิ้งงั้นเหรอ
พูดเบาๆ หน่อย
เลห์ตัน
ผมสั่งให้พาตัวเข้ามาทั้งคู่ ผมไม่ได้รู้ว่าจะ...
เพราะนางสภาพจิตไม่มั่นคงอย่างหนัก
- อแมนด้า - และไม่ยอมรับการรักษาพีทีเอสดี
- อแมนด้า - ฉันเตือนคุณก่อนจะจ้างแล้ว
พอแล้ว! พอ
แม่ง
เขาถามถึงแบลร์หรือเปล่า ตํารวจคนนั้นน่ะ
ก็ต้องถามสิ
อแมนด้า ตํารวจชิคาโกตามสืบ ใกล้จะรู้เรื่องเจสันแล้ว
เรื่องแบลร์ด้วย เรื่องทุกอย่าง
คุณรู้นี่ว่าจะเป็นยังไงถ้าตํารวจรู้เข้า
เราจะเสียทุกอย่างที่ทํามา เราต้องเข้าคุก
บ็อกซ์ออนไลน์มาหนึ่งปีครึ่ง
- ผมทุ่มเงินกับไอ้กล่องนั่นไปพันล้าน - จะพันล้านก็ช่างแม่ง
จะพันล้านก็ช่างแม่งเหรอ อ๋อ พันล้านช่างแม่ง
มีคนหายไปตั้งสี่คน แล้วนี่มีเรื่องดาเนียล่า วาร์กัส
แต่ขณะเดียวกัน เขาก็หาทางกลับมาได้
ได้ยังไง เขาทําแบบนั้นได้ยังไง
เกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่
การอยู่ในสภาวะทับซ้อนอาจทําลายสมองจริงๆ
แปลว่าอะไร เขาทําความทรงจําปั่นป่วน หรือตัวตนสับสนเหรอ
ฉันไม่รู้
เพราะงั้นถึงได้อยากทดลองเพิ่ม ยังมีเรื่องที่เราไม่รู้อีกมาก ฉันต้อง...
เฮ้ย
โอเค
ช่วยผมให้จําได้หน่อย
ไงเพื่อน
ฉันเอาเสื้อผ้ามาให้
ขอบคุณ
ฟังนะ
แค่อยากรู้
หนีทําไม
ตอนนั้นกลัว
เลยไปห้องดาเนียล่าเหรอ
เธอ... เธอเป็นเพื่อนเก่า
ฉันแค่ตามหาใครสักคน ใครก็ได้ที่จําได้
แค่นั้น
แล้วได้เล่าเรื่องที่นี่ให้เธอหรือคนอื่นๆ ฟังรึเปล่า
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าที่นี่มันที่ไหน
แล้วเราสองคน นายบอกว่าเราสนิทกัน
ตรงนี้เราปกป้องอะไรกันอยู่
ถึงได้คิดว่าควรต้องฆ่าคน
ต่อให้ใครจะคิดแบบนั้น
มันไม่ควรมีคนตาย
ฟังฉันนะ ทุกคนที่นี่ทุ่มทุกอย่างในชีวิต ให้กับงานของนาย ทุกอย่าง
และเราทุกคนพร้อมจะเอาชีวิตเข้าปกป้องมัน
รวมทั้งตัวนายเองด้วย
โดยเฉพาะตัวนายเองเลยเถอะ
ฉันจะทําเหรอ
นายลืมแล้วว่าเราสร้างอะไรขึ้นมา
งั้นก็เอามาให้ฉันดูสิ
- รบกวนบอกชื่อค่ะ - เลห์ตัน แวนซ์
โปรดใส่รหัสผ่าน
อนุญาตให้เข้าได้
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ฉันพยายามสร้างลูกบาศก์ขนาดหนึ่งนิ้ว
ที่จะทําให้แผ่นอะลูมิเนียมไนไตรด์ อยู่ในสภาวะทับซ้อน
เพื่อสร้างสิ่งที่ชโรดิงเงอร์จินตนาการไว้...
- แมวของเขา - ใช่แล้ว
แปลว่าจําตอนที่ตัวเองก้าวหน้าได้
จําตอนเริ่มเพิ่มขนาดลูกบาศก์ได้ไหม
ไม่ ฉันทําไม่สําเร็จ
หาวิธีป้องกันลูกบาศก์นั่นจาก สภาพแวดล้อมภายนอกไม่ได้
สภาวะทับซ้อนเลยไม่อาจคงอยู่
โอเค ความทรงจําของนายหยุดไป ก่อนจะได้รางวัลพาเวีย
นี่มันโลหะผสม อัลลอยเหรอ ไม่น่าเป็นไปได้
ได้สิ
เจสัน นายคิดค้นอะไรอีกตั้งมากมาย
คืองี้ ใต้แผ่นอัลลอยนี้
มีเกราะฉนวนปรับเข้าสถานการณ์ ที่นายเป็นผู้พัฒนาขึ้น
- ปรับได้เหรอ - ใช่
ปรับได้ เชี่ย แน่สินะ
เต็มไปด้วยวัสดุอัจฉริยะ ซึ่งสร้างสนามพลัง
ตัดรังสีหรือเสียงใดๆ ที่พยายามเข้าไปในนั้น
พูดไปก็เหมือนหูฟังตัดเสียงรบกวน แบบไฮเทคที่สุดในโลก
มันแค่ไม่ได้กันเสียงอย่างเดียว แต่กันสิ่งรบกวนจากภายนอกทุกอย่าง
และให้กําเนิดสนามแม่เหล็ก ขณะกันทุกอย่างออกไป
ข้างในมีอะไร
เท่าที่ผ่านมา คุณคือคนเดียว ที่เข้าไปแล้วกลับมาได้
มีคนอื่นอีกเหรอ เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
เราไม่รู้ ในนั้นใช้อุปกรณ์บันทึกไม่ได้
เข้าไปแล้วกี่คน
สาม
แล้วกลบข่าวคนหายแบบนั้นได้ยังไง
คนแรกเป็นพนักงานของเรา
พอแบลร์ไม่กลับมา
นายก็เริ่มพูดว่าจะเข้าเป็นคนต่อไป
เราพยายามกล่อมให้เลิกคิด แต่นายก็รู้สึกผิด
บอกว่านายเป็นคนสร้างบ็อกซ์
นายควรรู้ว่ามันทํางานยังไง แล้วนายก็รู้จนได้
พอฉันหายตัวไปแล้วเกิดอะไรขึ้น
เราประกาศหาอาสาสมัคร แบบนิรนาม
คนพวกนั้นรู้ตัวหรือเปล่าว่าสมัครมาทําอะไร
สุดท้ายก็รู้
เชิญ
แล้วก็ ฟุ่บ หายไปเลย
จนกระทั่งเมื่อสามวันก่อน
บอร์ดไหนก็ได้จริงๆ เหรอ
ไม่มีลิมิตชีวิตเกินร้อย ไอ้หนู
ถือเป็นของขวัญวันเกิดล่วงหน้าละกัน
สุด
โอเค
- เอาอันนั้นเหรอ - ใช่ๆ
มันแอบแพงนิดนึง ได้รึเปล่า
- ได้สิ - ฮะ
อยากได้อะไรอีก
หยิบมาให้หมดเลย เอาเลย
พรุ่งนี้จะกินมื้อค่ํากับเราด้วยไหม
ไม่กินเด็ดขาด
อะไร ไม่อยากเจอ เอ่อ บาร์บาร่ากับไมค์เหรอ
ใครนะ
- จีจีกับมาร์คัสก็มา - อ๋อ ฮื่อๆ
(จีจี เซคีย์)
ไอ้เรือใหม่ของเขามันก็หรูดีนะ
(เฟรนด์สเปซ - แบลร์)
ชาร์ลี แบลร์นามสกุลอะไรนะ จู่ๆ พ่อก็นึกไม่ออก
- เดี๋ยว อะไรนะ - แบลร์น่ะ นามสกุล...
พ่อต้องเขียนอีเมลหาทุกคน
แคปลัน คิดว่านะ ขอบคุณครับ
แคปลัน
(แบลร์ แคปลัน)
ขอเข้าไปได้ไหม
ได้
อ่านงานตัวเองอยู่เหรอ
เหมือนลืมทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเอง
แล้วก็ต้องมาอ่านชีวประวัติตัวเอง
งั้นคุณก็จําฉันไม่ได้เลยจริงๆ สินะ
ฉันควรจะเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น
อแมนด้า ลูคัส
คุณมีหน้าที่อะไรที่นี่
เป็นจิตแพทย์
สําหรับห้องทดลองนี้ที่เดียวเลยเหรอ
ฉันเป็นคนฝึกผู้บังคับบ็อกซ์
ฝึกเหรอ ฝึกอะไรกัน
กําหนดสภาพจิต ให้พร้อมรับสภาพแวดล้อมเลวร้ายสุดขั้ว
ฝึกการกําหนดอารมณ์ การตั้งสมาธิอย่างหนัก
ฉันดูแลการทดลองยาลาเวนเดอร์แฟรี่
ยาที่ไรอันทํา
คุณบอกว่าคุณกับผมอยู่ด้วยกัน
ปีกว่าๆ แล้ว
รักๆ เลิกๆ
ฟังนะ วันที่ผมหายไป...
วันนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง
เรา...
ตื่นขึ้นมาตอนเช้า
ฉันดูออกว่ามีอะไรกวนใจคุณอยู่สักอย่าง
คืนก่อนนั้นคุณไปเจอแฟนเก่ามา
คุณบอกว่าไม่มีอะไร ฉันบอกว่าฉันไม่เชื่อ
ฉันรู้ว่าคุณกําลังจะทําอะไรสักอย่าง แค่ไม่รู้ว่าทําอะไร
พออาบน้ําออกมา...
คุณก็ออกไปแล้ว
ผมเสียสติไปแล้วแน่
ไม่งั้นมันจะอธิบายว่ายังไง
บางครั้ง สถานการณ์ตึงเครียดรุนแรง อาจทําให้เกิดภาวะความจําบกพร่องชั่วคราว
ความทรงจําที่บิดเบี้ยวเข้ามาเติมเต็ม สมองส่วนที่บาดเจ็บขาดหายไป
แล้วถ้าผมไม่ใช่คนที่ตัวเองคิดล่ะ
ถ้าไอ้พวก... ความคิดเหล่านี้ มันเป็นอย่างที่คุณว่า
เป็นผลกระทบจากการบอบช้ําทางใจ
หรือสมองเสียหายจากการทํางานที่นี่ หรือการเข้าไปอยู่ในกล่อง
คือไอ้ความคิด ไฟล์พวกนี้ มัน... นั่นก็คือตัวผม
นั่น... เสื้อผ้าพวกนี้ แม้แต่แว่นนี่
มันไม่ใช่ของผม แต่ถือว่าเป็นของผมก็ได้
งั้น
ถ้าหาก...
ถ้าผมไม่ใช่ผม แต่เป็นคนที่ใครๆ คิดว่าเป็น
(แบลร์ - เพื่อนด. ทนาย ไม่สนิทเหรอ)
คอยรับคนที่มาถึงทีนะ ฉันจะไปเปลี่ยนชุด
ตาคุณแล้ว
- ได้เลย - แป๊บเดียว
จีจีกับมาร์คัส บาร์บาร่ากับไมค์
ดื่ม
เป็นไงบ้าง
ชีวิตดีไม่มีอะไรให้บ่น
แต่คุณคงต้องชอบเป็นทนายสินะ มัน...
ชอบสิ ใช่ ฉันชอบเป็นทนาย
- พูดอะไร... คือก็ถามได้นะ - ฮื่อ
ดีใจที่ได้เจอ
ฉันก็ดีใจที่ได้เจอ
- คุณดูดีมาก - ขอบคุณ
- ผมขอไปทักคนอื่นๆ ก่อนนะ - ได้เลย ไปเลย
ได้ อีกเดี๋ยวเจอกัน
ผมอยากไปฟิจิมานานละ
- โห - อยากมาตลอด
ไปดําน้ําสน็อกเกิลคือเปลี่ยนชีวิตได้เลย
พร้อมจะกลับไปทุกเมื่อ ไปไหม
โหย ให้อยู่ที่นั่นก็ยอม
นั่นแหละ
เอาเลย
เอ่อ ชาร์ลีเขา... ขอบคุณค่ะ ยังจะเข้าคณะศิลปกรรมอยู่ใช่ไหม
เท่าที่รู้นะ
แล้วคอนเนอร์ล่ะ อยู่ม.หกแล้วใช่ไหม
ใช่ๆ คอนเนอร์กําลัง ปั่นหัวเราสองคนจนแทบบ้า
จริง สอบตกสองวิชา คิดว่าเข้าม.ชิคาโกไม่ได้แล้วล่ะ
คุณคงนึกออกว่าไมค์รับได้แค่ไหน
รับไม่ค่อยได้สินะ
อย่าขัดขืน
- ใครน่ะ - ทําใจรับเสีย
- โอเค - ซึมซับเข้าไป หวัดดีเพื่อน
- ไง - หวัดดี
ดาเนียล่าเชิญมา คือ...
อ้อๆ ใช่
- ดื่มอะไรไหม - ตอนนี้ไม่ค่ะ ขอบคุณ
โอเค ส่วนนายน่าจะอยากได้ไดเอ็ตโค้ก
อยากกินไดเอ็ตโค้กจะตาย รู้ใจกันอยู่ ขอหน่อยเถอะ มีไหม
- หวัดดี - อ้าว นี่ไง โผล่มาแล้ว
โห กลิ่นหอมน่ากินมาก ทําอะไรในนั้นน่ะ
- บีฟเวลลิงตันไงล่ะ - ไรเนี่ย
- อยากได้ลูกมือไหม - ไม่ ฉันไหว ขอบคุณนะ
โอเค ได้
ดีใจมากที่คุณมาได้
- ดีจังที่ได้เจอ - ดีใจมากที่เจอกัน
โทษที เมื่อกี้คุยค้างอยู่ ไว้ว่ากันอีกทีนะ
กล้าดียังไงไปสนุกกับคนอื่นที่ดีกว่าผม
นี่
เออ
ฉันอยากจะ...
ขอโทษอีกครั้งที่ล้ําเส้น
ฉันไม่ควรโทรหาดาเนียล่าแต่แรก
ไม่ต้อง ช่างมันเถอะ
เราดีกันเนอะ
เออ เออสิ ดีกันอยู่
ทําไม
นายดูดีว่ะ
ได้ข่าวว่านายไล่อ่านประวัติงานเก่า
พอจําอะไรได้บ้างไหม
ไม่เหรอ
แย่นะ
ฉันคิดไงรู้ไหม
ฉันว่าสาเหตุที่นายจําเรื่องราวในชีวิตไม่ได้เลย
เพราะนั่นไม่ใช่ชีวิตนายแต่แรก
เราจะมาสานต่อจากที่เริ่มไว้ ในคืนที่นายกลับมา
ฉันจะถามอะไรนายหน่อย
คราวนี้นายต้องบอกความจริงฉัน
- ฉันก็บอกความจริงมาตลอด - ไม่ใช่
นายบอกความจริงกับดาเนียล่า วาร์กัส
นายบอกความจริงกับไรอัน โฮลเดอร์
ขอเรื่องเดียวกับที่เล่าให้ไรอันฟัง
เรื่องเดียวกับที่เล่าให้ผู้หญิง ที่นายคิดว่าเป็นเมียฟัง
นายมันตัวปลอม
เป็นอีกเวอร์ชั่นของเจสันที่เรารัก
นายมาจากไหน
เจสันของเราอยู่ที่ไหน
นายใช้บ็อกซ์มาที่โลกนี้ได้ยังไง
- แล้วทีนี้... - ใช่ บ้านใหม่ของคุณ
ต้องรอดูอีกทีว่าจะได้บ้านจริงๆ รึเปล่า
- ผมชอบบัคทาวน์นะ - ฉันก็ชอบ
จะร่นเวลาเดินทางลง 25 นาทีด้วย
แถมอยู่ข้างๆ บาร์แมปรูมเลย
บาร์เบียร์อันดับหนึ่งในชิคาโก ที่ไหนก็เทียบไม่ติด
มีถ้ําใต้น้ําให้ลงไปว่ายด้วย
- รู้ยัง - ยัง
จริง น่าทึ่งมากๆ เจสัน
- ขอโทษที - ว่าไง
โรงแรมที่เราเคยไปพักชื่ออะไรนะ
ที่มี...
วันขอบคุณพระเจ้าปีที่แล้วไง เราไปพักโรงแรมนั้นน่ะ
คุณปลื้มที่นั่นสุดๆ ชื่ออะไรนะ
(มาห์คัล)
มาห์คัล ใช่เลย มาห์คัล
ที่นั่นสวยมาก เราชอบมากเลย
เจสันของเราอยู่ไหน
อุ๊ยตาย เอาแล้ว รอดูเถอะ
ขอบคุณทุกคนที่มาครับ
เจสันของเราอยู่ไหน
แด่ภรรยาผู้น่าทึ่ง ดาเนียล่า ซึ่งทําอาหารอร่อยๆ มื้อนี้
- ผมไม่คู่ควรกับคุณเลย - จริงค่ะ
- ฟังก่อน พวกคุณนี่... - อ้าว ก็จริง
ผมขอเลือกอยู่กับทุกคนภายในห้องนี้
ดีกว่าอยู่กับยอดคนในโลกภายนอก
ไม่นะ กะแล้วเชียว
- ดีจัง - ผมรักคุณ
- ดีเนอะ - รักเหมือนกัน
ดอว์น
ทุกอย่างที่ทําไป มันจําเป็น
ฉันรู้ว่าทําพลาดไป แต่...
ไม่เคยอยากทําร้ายใคร
ไม่เคยอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้
มีกุญแจอยู่ในมือแล้วแท้ๆ
แต่ฉันดันไม่รู้วิธีใช้
แม่งป่วนประสาทหนักมาก
ฉันช่วยนายไม่ได้
ฉันไม่รู้
ไม่ได้ว่ะ นายต้องตอบดีกว่านี้
ทุกคนที่เข้าไปในกล่องนั่น หายลับไม่กลับมา
แต่ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในนั้น
อาจเป็นประสบการณ์เหนือฝัน หรืออาจจะฝันร้าย
ต่อให้นายไม่ได้สร้าง แต่นายอีกคนที่เก่งกว่าเป็นคนสร้าง
แปลว่าต้องพอรู้บ้างว่ามันทํางานยังไง
ขอเถอะ เจสัน
งานนี้สําคัญมาก ไม่ใช่แค่กับฉัน แต่สําคัญกับเราทุกคน
- ทําไม - ทําไมเหรอ
ถ้ามีโลกอื่นที่รักษามะเร็งได้แล้วล่ะ
หรือแก้ปัญหาโลกร้อน ความยากจน
ปัญหาสังคม ผู้คนอดอยาก
ถ้าเรานําองค์ความรู้นั้น มาใช้ในโลกที่ปัญหารุมเร้านี้ได้ล่ะ
ทุกอย่างที่นี่แม่งจะฉิบหายหมดแล้ว
เพราะงั้นจะถามครั้งสุดท้าย เจสัน
มันใช้ยังไง
เข้าไปในกล่อง
ปิดประตู
หมุนไปรอบๆ ไขว้นิ้วภาวนาสาธุ
ไม่รู้โว้ย
เฮ้อ
แม่ง
อะไรกัน
คืนนี้คุณทําดีมาก
เมาใช่ไหมน่ะเรา
แค่...
คุณไม่เป็นอะไรแน่นะ
แน่สิ
สัญญากันได้ไหม ถ้าเป็นต้องบอกนะ
เพราะสามสี่วันมานี้มันแปลกไป
แต่ดีมาก
มันไม่เหมือนเดิม
ไม่เอา โธ่เว้ย
เฮ้ย อย่า เชี่ย!
- ไรอัน! ช่วยด้วย - เฮ้ย
มานี่เพื่อน ให้ตายสิ
มานี่มา ให้ตาย เกิดอะไรขึ้นวะ
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันผิดเองแหละ
เลห์ตันโทรมาหา ฉันก็โทรกลับหลังกลับจากบ้านดาเนียล่า
นั่น...
- มันเลยรู้ว่าตามตัวฉันได้ที่ไหน - ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้
ฉันไม่รู้เลย ไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้
- ไรอัน - นี่
- ไรอัน - มีอะไร
มันฆ่าดาเนียล่าไปแล้ว
อะไรนะ
มันบุกเข้าไปในอพาร์ตเมนท์
มันยิงดาเนียล่าต่อหน้าต่อตาฉัน
เธอตายแล้ว เธอ...
เพราะฉันโทร
- นี่ความผิดฉัน นี่... - ไม่ๆ ไม่ใช่ๆ
- นี่ความผิดฉัน ความผิดฉัน - ฟังก่อน
โธ่เว้ย
นายไม่ผิด เข้าใจมั้ย ฉันผิดเอง
ฉันผิดเอง ฉัน...
ฉันไม่น่าไปที่นั่น
แต่นายต้องบอกมา
นายทํางานอะไรที่เวโลซิตี้
นายคือส่วนที่หายไป ไรอัน
- นายต้องบอกมาว่าทําอะไร... - นาย...
นายขอให้ฉันผลิตยา
เปลี่ยนสารเคมีในสมองส่วนหน้า
- เปลี่ยนเหรอ - ใช่
- เปลี่ยนยังไง - ก็ทําให้...
ทําให้บางส่วนในนั้นหลับไปหนึ่งชั่วโมง
ทําไม ทําไปเพื่ออะไร
นายไม่ได้บอก
เจสัน ฉันทําได้แต่เดาไปเรื่อย
นายบอกแค่ฉันเข้าใกล้ความจริงแล้ว
ฉันไม่ใช่คนที่นายคิด
พวกมันพยายามทําให้มนุษย์อยู่ในสภาวะทับซ้อน
ทางทฤษฎีมันเป็นไปไม่ได้
เพราะสติสัมปชัญญะของเราไม่ยอมให้ทํา
ไรอัน สมองเราจะสังเกตรับรู้ ทําให้เหลื่อมจากการทับซ้อนเพราะมีสิ่งรบกวน
แต่ถ้ามี...
ถ้ามีกลไกในสมองที่ทําหน้าที่นั้น
- ปรากฏการณ์ผู้สังเกตการณ์ - ปรากฏการณ์
นั่นแหละ ใช่เลย ยาฉันเข้าไปกดสมอง ให้ไม่กระตุ้นภาวะเหลื่อมจากการทับซ้อน
อย่างนี้นี่เอง
โอเค แต่มันไม่ได้ห้ามปัจจัยอื่นๆ ไม่ให้สร้าง ภาวะเหลื่อมถ้ามันเป็นฝ่ายเข้าถึงเรา
กล่องมันก็มีบทบาทตรงนี้
อะไร กล่องไหน นายพูดถึงอะไร
บ็อกซ์ไง
ในห้องนั้นมีโรงเก็บของ
- มันทํากล่องลูกบาศก์ที่ใช้เป็นทางผ่าน - นาย...
ไรอัน
รบกวนมากับเราหน่อย
รู้ไหม...
คืนก่อนที่ไปงานเลี้ยงไรอันแล้วผมกลับดึก
จําได้
ตอนออกจากบาร์ ผมใจลอยไปไกล
คิดถึงงานที่ไรอันเสนอมา
แล้วก็รู้สึกหดหู่ ผมเลยเดินลงไปกลางถนน
แท็กซี่เกือบพุ่งชนผมตายคาทางเท้า
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะวินาทีเฉียดตายนั่นรึเปล่า
แต่ตั้งแต่ตอนนั้น ผมก็รู้สึกเหมือนได้ชีวิตใหม่
เหมือนในที่สุดก็เห็นภาพชีวิตตัวเอง แบบชัดเจนรุนแรง
สํานึกถึงความดีงามทุกอย่างที่มีอยู่กับตัว
คุณ โดยเฉพาะคุณ
ผมเพิ่งรู้ว่าที่ผ่านมา ผมกลัวที่จะใช้ชีวิตอย่างที่อยากทํา
แต่ผมจะไม่กลัวแล้ว
คุณต้องไปกับฉันเดี๋ยวนี้ ฉันจะพาคุณออกไปจากที่นี่
อะไรนะ แต่... กล้อง
ปิดกล้องแล้ว รีบไปเถอะ
นี่ แล้วไรอันล่ะ
เสียใจด้วยนะ
เราต้องรีบไป
นี่ คุณช่วยผมทําไม
ฉันไม่รู้ว่าจะทําใจได้ไหม กับเรื่องที่ฉันเคยร่วมมือทําลงไป
แต่ก็ต้องลอง
อยู่ตรงนั้น
ตามมา
ทีนี้ยังไงต่อ
เราก็ต้องผ่านด่านรปภ.กะกลางคืนไปให้ได้
ลิฟต์ตัวนี้เป็นทางออกเดียว รีบไปเถอะ
เวร
ดอว์น!
เอาไงดีๆ
ขอคิดก่อน แม่ง
เราจะออกไปได้เหรอ
แม่ง
บ็อกซ์
อะไรนะ บ็อกซ์เหรอ
- รบกวนบอกชื่อค่ะ - อแมนด้า ลูคัส
โปรดใส่รหัสผ่าน
- ไม่ได้รับอนุญาต - ชิบ
- รบกวนบอกชื่อค่ะ - อแมนด้า ลูคัส
ไม่ได้รับอนุญาต
เขาระงับสิทธิ์ฉัน
เดี๋ยวๆ
รบกวนบอกชื่อค่ะ
- เจสัน เดสเซน - โปรดใส่รหัสผ่าน
นึกสิวะ
อนุญาตให้เข้าได้
เจสัน หยุดนะ!
เข้าไปในนั้น
อแมนด้า อย่า!
ไปเลย!
เร็วเข้า
เร็วสิ
จะมีใครเข้ามาได้ไหม
ไม่น่าจะได้ ประตูควรล็อกไปสามนาที
ตั้งเวลาไว้
แล้วจากนั้นจะยังไง
เราก็ไม่ควรอยู่ตรงนี้
เรางั้นเหรอ
คุณไปกับผมไม่ได้นะ
พวกนั้นเพิ่งพยายามยิงเรา
บอกไปว่าผมสั่งให้ทํา ผมบังคับคุณ คือ...
ไม่ต่างกันหรอก เลห์ตันไม่ยกโทษให้ใคร
- ให้ตาย - เราควรจะ
ฉีดยาตัวนี้เข้าไปในร่าง
ถลกแขนเสื้อ พันนี่ไว้
โอเค ดีมาก
ฉันต้องเจาะแอ่งแขนพับ โอเคนะ
พอเจาะเข้าเส้นเลือด มันจะเปลี่ยนเป็นสีเขียว
- อ้อ ได้ - โอเคไหม
มันคืออะไร
ขอโทษ คุณไหวนะ
ผมไม่รู้วิธีใช้... บ็อกซ์
เราก็ไม่รู้กันทั้งคู่
ผมต้องกลับไปหาครอบครัว
- ไง - ไม่เอา
- เอาแล้วนะ - ไม่ได้ คุณจะประกาศ...
- เอาละ - แต่คุณไม่...
ผมนี่แหละยอดนักสืบ...
- เฉลยแล้วนะ - ไม่จริงมั้ง
เดี๋ยวจะ... ใช่ เอาจริงละ โอเค ก็...
- คุณสการ์เล็ต... - ไม่
- ในห้องทํางาน แน่ๆ - ไม่
อาวุธที่ใช้คือมีด ไม่เชื่อเหรอ
จดจําแล้วนําไปใช้ซะ เจ้าของวันเกิด จดจําแล้วนําไปใช้ ชาร์ลี
ใช่เลย พร้อมนะ
- โอ๊ย! ได้ไง - ทั้งปี ทุกทีเลย
ให้ตายสิ
(ประกันสังคม - ชาร์ลี เดสเซน)
(ประกันสังคม แม็กซิมิลเลียน เดสเซน)
(สูติบัตร)
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม