Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΠΙΤΣΑΡΙΑ ΙΛ ΤΖΕΛΣΟ
Φαρούκ, καλό βγήκε αυτό. Κοίτα εδώ!
Καλησπέρα. Έχετε κράτηση;
Κουνήστε τα χεράκια σας. Δουλειά! Άντε μπράβο.
Ωραία. Σας έκανα και μια καλή έκπτωση, εντάξει;
Ο βασιλιάς της ακροβατικής πίτσας!
Να λείπουν τα ακροβατικά παιχνίδια.
Σε παρακολουθώ.
Μαμά.
Απόψε παίζω ζωντανά.
Τι θα έλεγες αν…
Καλά λέει ο μπαμπάς σου. Είσαι αναξιόπιστος.
-Πάρε. Μη σε δει ο μπαμπάς σου. -Ευχαριστώ.
ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ
Αγάπη μου.
Καλά. Θα του το πω.
Μην ανησυχείς.
Αύριο να της στείλεις 3.000 ευρώ.
Τρεις χιλιάδες ευρώ;
Τι έκανε;
Άργησε το νοίκι. Οι Ολλανδοί είναι αυστηροί.
Κοίτα εδώ.
Ένα μικρό μαύρο φόρεμα. Κομψό. Κλασικό. Σου αρέσει;
Γλυκιά μου, πάμε σε ένα εκλεκτικό μέρος. Πρέπει να ξεχωρίσουμε.
Έλα, βάλε τον πήχη ψηλά.
Θεέ μου. Η βραδιά των Όσκαρ είναι; Νόμιζα ότι πάμε σε γενέθλια.
Δεν είναι απλώς γενέθλια. Ο Ντάριο έγινε διευθυντής.
Α να γεια σου. Ακριβώς.
Ένα ρολόι αξίας 1.700 ευρώ μού ακούγεται χαζό.
Θα τους φέρεις σε δύσκολη θέση.
Πάλι τα ίδια; Είναι μια επένδυση.
Εγώ θα του κάνω ένα μεγάλο δώρο κι αυτός θα βοηθήσει με την υποθήκη μας.
Ναι;
Ορίστε;
Δικηγόρος;
Τι δικηγόρος;
Όχι. Δεν είμαι εγώ.
Όχι. Δεν ξέρω κανέναν Ροζάριο.
Άντε καλά, εγώ είμαι. Ροζάριο, τι τρέχει;
Έγινες δικηγόρος; Χαίρομαι για σένα.
Πες μου.
Πότε έγινε;
Όχι. Δεν με ενδιαφέρει η κληρονομιά.
Αντίο.
Ποιος ήταν;
Τηλεφωνικό κέντρο.
Συγκινήθηκες από μια τέτοια κλήση…
Όχι, είναι η κρέμα ξυρίσματος μενθόλης.
Μάλιστα.
Το 'ξερα.
-Πάω σπίτι να αλλάξω. -Αγάπη μου, μην υπερβάλλεις.
Τζάμπα το κάνεις θέμα. Κανείς δεν κοιτά τα ρούχα μας.
Πού είναι η τουαλέτα;
Εμείς μόλις…
Συνήθως είναι τέρμα δεξιά.
Ευχαριστώ.
Είδες; Να είσαι κι εσύ φιλική, να κάνεις νέους φίλους. Πάμε.
Έλα.
Τι τρέχει; Θα σε σέρνω;
Είμαι καλεσμένος.
Νταριόνε! Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Ραμόνα, έλα να σε αγκαλιάσω. -Γεια.
Ντάριο. Άκου.
Βοήθησέ με να πάρω μια ανάσα. Έλαβα διαταγή εκτέλεσης.
Τώρα που έγινες διευθυντής, μπορείς να τη σταματήσεις, έτσι;
Όχι, επειδή τα κεντρικά έχουν οριστικοποιήσει την τιτλοποίηση.
-Δηλαδή; -Δηλαδή…
Το πολύ πολύ να σου δώσω δύο βδομάδες, αλλά αν δεν καλύψεις έστω 25%
από τις οφειλές της υποθήκης, θα αποχαιρετήσεις το Ιλ Τζέλσο.
Μα είναι 50.000 ευρώ.
Το ξέρω. Σου είπα, μην αγοράσεις το διπλανό μαγαζί.
-Ντάριο. -Γεια.
-Άκου, Ντάριο. -Ναι.
-Μπορείς να μην το πεις στην Τερέζα; -Καλά.
-Μην ανησυχείς. Έλα. -Ευχαριστώ.
Συγγνώμη; Λίγο κρασί, παρακαλώ;
Όχι πάλι…
Ολέ!
Μια κούπα με κρανίο! Μια τέτοια ήθελα. Είναι πολύ ωραία.
-Ολέ! -Είστε τρελοί. Αλήθεια!
Τα λατρεύω.
Προσοχή. "Χρόνια πολλά, Ντάριο. Από τον Σάλβο και την Τερέζα".
Ευχαριστώ.
Ολέ!
Του αγόρασε ρολόι;
-Δεν είναι αληθινό. Είναι; -Ρολόι;
Έλα.
-Καθόλου. Πλάκα κάνεις; Είναι μαϊμού. -Είναι μαϊμού.
Νόμιζα ότι έφερε ένα κιτς βλάχικο δώρο.
-Πάντως φαίνεται αληθινό. -Καλά, ναι.
-Φαίνεται αληθινό. -Μα τι λες;
Δεν βλέπεις ότι είναι μαϊμού; Δεν θα επιπλέει καν στο κρασί.
Είσαι τρελός!
Τι άλλο έχουμε;
Δεν είμαι ο σερβιτόρος…
Προσοχή. Εδώ δεν έχει κάρτα.
Ολέ!
Μάζεψέ το.
Μάζεψέ το. Πάρ' το.
Ολέ!
Καλημέρα.
Νωρίς ξύπνησες σήμερα.
Ναι.
-Πρωί πρωί. -Πώς ήταν η βραδιά σου;
Ωραία. Ψοφήσαμε στη δουλειά, αλλά…
-Καλά. -Μπράβο.
-Ευχαριστώ. -Ξέρω ότι ο Φαρούκ τα έκανε όλα, βλάκα.
Σε ποιον έμοιασες; Η αδερφή σου ποτέ δεν μου έλεγε ψέματα.
Είσαι σίγουρος; Σου είπε ότι νιώθει λίγο ντάουν;
Γι' αυτό θέλω να πάω να τη δω.
Τώρα σ' έπιασε ο πόνος για αυτήν…
Πρέπει
-να δώσω ένα ντέμο σε μια εταιρεία. -Τι πράγμα;
Σε μια δισκογραφική εταιρεία.
Δεν απαντούν στα μέιλ μου, οπότε θέλω να πάω από κει να τους το δώσω.
Κοίτα πρωτοβουλίες που ξέρεις να παίρνεις όταν είναι να κάνεις τον ντι-τζέι.
Παραγωγός σχεδιαστής ήχου.
Σήμερα θα ανοίξεις εσύ.
Μάζεψε το μυαλό σου, Φρέντι Μέρκιουρι.
Ο Φρέντι Μέρκιουρι δεν έχει καμία σχέση.
-Δεν ξέρεις καν τι μουσική παίζω. -Το λες μουσική αυτό;
Έλεος, αγανάκτησα. Όλο στριφογυρνάς, τραβάς την κουβέρτα…
Το κρεβάτι είναι για ύπνο.
-Όχι μόνο γι' αυτό. -Άσε με, να χαρείς.
Αν δεν θες να λύσεις τις αϋπνίες σου, κάνε ό,τι θες.
Πήγαινε τη συνηθισμένη βόλτα σου. Αρκεί να φύγεις.
Ας κοιμηθεί έστω ο ένας από εμάς.
Θεού θέλοντος.
-Έχεις δοκιμάσει με υπνωτικά; -Αυτά είναι για βλαχαδερά.
Εγώ λύνω τα θέματα χωρίς βοήθεια.
Όμως αν η Θεία είναι ακόμα εκεί, ίσως μπορούσε να σε βοηθήσει.
Το καλό χρέος πάντα διώχνει το κακό. Είναι η παγίδα του νεοφιλελευθερισμού.
Η υπερβολική κουλτούρα σού κάνει κακό.
Λοιπόν.
Λοιπόν, ξέρεις τους όρους.
Δέκα τοις εκατό επάνω γιατί αυτήν τη φορά το ποσό είναι μεγάλο.
Πρέπει να το κάνουμε αυτό;
Μην ακουμπάς εδώ πάνω. Είσαι γκαντέμης.
Νταριόνε! Σπουδαία νέα!
Έχουμε τα 50.000 ευρώ, όμως τα άλλα θα τα μεταχρονίσουμε, έτσι;
Τα λέμε αύριο. Θα περάσω αύριο.
Το ήξερα ότι δεν θα ερχόσουν στην κηδεία μου.
Είσαι άσωτος γιος.
Όλοι ήταν εκεί.
Ακόμα κι ο θείος Τσίκο από το Κανικάτι που είναι 95 ήρθε! Εσύ δεν ήρθες.
Μπράβο σου.
Πού βρισκόμαστε;
Είναι ένα χάσμα ανάμεσα στους ζωντανούς και τους νεκρούς.
Από πότε χρησιμοποιείς λέξεις όπως "χάσμα",
ενώ η πιο δύσκολη λέξη που έλεγες όσο ζούσες ήταν "λουκάνικο";
Θα βοηθήσεις να ξεφορτώσω ή θα κάτσεις άπραγος;
Σάλβο, σταμάτα! Να 'σαι καλά. Πες ότι βοήθησες.
Πάψε. Θα το φροντίσω εγώ.
Είσαι άχρηστος. Τελείως άχρηστος.
Πες καλύτερα τα νούμερα του τζόκερ
αντί να μου κάνεις αυτό το μεταθανάτιο κήρυγμα.
Ένα να θυμάσαι. Ήρθα ειρηνικά,
αλλά εσύ με τσαντίζεις ακόμα και τώρα που πέθανα.
Το ξέρεις το ρητό;
"Ευλογημένο το πουλί που χτίζει τη φωλιά του στο χωριό του".
Μ' αυτό σε αφήνω.
Μην ανησυχείς. Έχεις μόνο λίγες μελανιές.
Θα πάρεις εξιτήριο μόλις ετοιμαστεί η γνωμάτευση.
Άσχετο, είδα το σκούτερ σου. Άγιο είχες, σκέτο θαύμα ήταν.
-Κάποιος εκεί πάνω σ' αγαπάει. -Μάλλον με καταράστηκε.
Από το χάσμα.
Φαίνεστε λίγο αγχωμένος, κύριε Μακαλούζο. Συστήνω να ξεκουραστείτε.
-Τα λέμε μετά. -Ευχαριστώ, γιατρέ.
Τι έγινε;
-Πέθανε ο πατέρας μου. -Όχι!
Μωρό μου, λυπάμαι πολύ. Μα πότε έγινε;
-Βοήθα με να κατέβω. Θέλω να περπατήσω. -Ναι, έλα. Με το μαλακό.
Άκου. Υπάρχει κάτι που…
Λίγο νερό;
-Όχι, μια τούρτα δαμάσκηνο. -Βλάκα. Κατέβα.
Τον κακούργο. Αντί να μου πει το τζόκερ,
μου είπε κάποιο παλιό ρητό της Σικελίας, τύπου Βέργκα.
Δεν ήξερε να διαβάσει την ετικέτα στο σαμπουάν.
Τι ρητό;
"Το ευτυχισμένο πουλί φτιάχνει τη φωλιά του στο χωριό του".
Κάπως έτσι.
Είναι ξεκάθαρο σημάδι ότι πρέπει να κατεβείς στον Νότο.
Θα κάνουμε σαν τους χωριάτες που τα πιστεύουν αυτά;
Έλα, δώσε μου ένα κέρμα να πάρω καφέ.
Του αξίζει να τον αποχαιρετήσει ο μοναχογιός του.
Μην είσαι μαλάκας όπως πάντα. Έλα.
-Πώς δουλεύει αυτό; -Βάζεις το κέρμα επάνω. Εδώ.
Είπε ότι είμαι άχρηστος.
Λοιπόν, ηρέμησε. Ψυχραιμία. Δεν άκουσες τι είπε η γιατρός;
Είσαι στρεσαρισμένος, ναι;
Γιατί δεν πας στον Νότο για λίγες μέρες; Αποχαιρέτησε τον πατέρα σου, ξεκουράσου…
-Θα σου κάνει καλό. Θα ηρεμήσεις. -Ξέχνα το. Δεν ξαναπάω εκεί.
Και δεν είμαι…
Δεν είμαι…
Δεν είμαι στρεσαρισμένος!
Τι πρόβλημα έχεις;
Τα τρία κύρια κανάλια στο Άμστερνταμ ανοίχτηκαν τον 17ο αιώνα…
Ο μπαμπάς έχει αϋπνίες. Δεν πάει καλά η δουλειά.
-Οπότε μου γκρινιάζει. -Του είπα να μην επεκτείνει τις δουλειές.
Η μαμά πάντα υποχωρεί. Πάντα.
Ανυπομονώ να φύγω από κει, αλήθεια.
Σύντομα ένας φίλος μου θα έχει διαθέσιμο δωμάτιο.
Έντζο, τρία χρόνια τώρα ο φίλος σου τάχα θα έχει δωμάτιο.
Τώρα άδειασε.
Τέλος πάντων, πώς πήγε με τη δισκογραφική;
-Ωραία. -Άκουσαν το ντέμο σου;
Ναι. Θα με ενημερώσουν σύντομα.
Ευχαριστώ.
Γιατί δεν τους το έδωσες;
Ήδη το ήξερα.
Γιατί δεν μου μιλάς; Δεν είμαι ο μπαμπάς.
-Μίλα μου. -Είσαι χειρότερη.
-Αυτός δεν ψαχουλεύει στις τσέπες. -Ζήτησες λεφτά για το ταξίδι.
Και δεν έχεις τα κότσια να πας να δώσεις έναν φάκελο;
Ήρθα να σε δω, να ξεσκάσω, αλλά κι εδώ κήρυγμα;
Λατρεύεις το κήρυγμα.
Σ' αρέσει να είσαι το μωρό μας.
Αλλιώς, συνέχισε να μένεις στο ωραίο δωματιάκι σου,
με την αφίσα Dragon Ball στον τοίχο, γκρινιάζοντας ότι θες να ζήσεις μόνος.
Κανείς δεν θα πει τίποτα.
Έχω μια ιδέα. Ας σηκωθούμε, ας πάμε στην καφετέρια
και ας κάνουμε έναν μεγάλο μπάφο για να κουλάρεις λίγο.
-Βλέπεις πώς κάνεις; -Σοβαρά.
Για να ηρεμήσεις και να κόψεις την κριτική.
Είναι εύκολο να κριτικάρεις από δω.
Ποιος είναι με τον μπαμπά στο Μιλάνο; Εγώ.
Έρχεσαι;
Καλά. Εγώ πάω.
Ο Μόρο, από τη Βία Βενέτσια, 26 κόκκινο…
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Ελήφθη. Ερχόμαστε στο τμήμα
με την τοκογλύφο από το μπαρ Βία Σάλα. Αναχωρούμε τώρα.
Ελήφθη.
-Στοίχημα ότι είσαι από δω. -Έχασες, από το Μιλάνο. Ήρθα για δουλειά.
-Ένας ξάδερφός μου έχει μπαρ στο Μιλάνο. -Κοίτα μπροστά.
Ήταν αχούρι, αλλά το έφτιαξε και έβγαλε χοντρά λεφτά.
Κοίτα τον δρόμο, παρακαλώ!
Μα τι νεύρα!
Λίλο! Αλήθεια είσαι εσύ;
Μεγάλωσες πολύ. Αγριογούρουνα έτρωγες; Έλα να με αγκαλιάσεις.
Με πήρε ο Ροζάριο.
Θεέ μου, τι τραγωδία.
Ήταν πολύ ξαφνικό.
Μεγάλο χτύπημα…
Ανέφερε την κληρονομιά, λες και με ενδιαφέρει αυτό.
Αλλά τι ακριβώς θα κληρονομούσαμε;
Πόσο;
Δηλαδή, όχι ότι…
με ενδιαφέρομαι.
Ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή!
-Πού πας, Ναπολιτάνε; -Ναπολιτάνε, έλα εδώ!
Πού πας; Έλα εδώ.
Πού πας;
-Τι θα κάνεις; -Δεν τη γλιτώνεις τώρα.
Πού ήθελες να πας;
-Τι θα έκανες; -Δεν θα ξεφύγεις.
Θα έφτυνα στο στόμα σου.
-Ναι; -Ροζάριο, ο Σάλβο είμαι.
Ματζακάνα!
Ορίστε.
-Γιατί το πιάνεις; -Μου το έδινες και εγώ το έπαιρνα.
Προφανώς αυτό έκανες…
Γιατί το μαζεύεις; Εσύ με κάλεσες.
Έκανα 2.000 χλμ από το Μιλάνο.
-Πρέπει να είναι κι ο αδερφός σου. -Ούτε καν μου μιλά.
Το καταλαβαίνω, αλλά δεν γίνεται αλλιώς.
Θυμάσαι όταν ήμασταν παιδιά;
Εκείνους τους δύο που σε περίμεναν έξω από το σχολείο γιατί ήθελαν
να σε δείρουν;
Απλώς επειδή ήσουν ο έξυπνος της τάξης.
Αλλά εγώ σε φρόντιζα.
Κι αν είσαι εδώ που είσαι σήμερα, δεν λέω ότι μου χρωστάς κάτι…
Όχι, δεν… Αλλά…
Δεν θα βγει παραέξω από δω. Όχι.
Λοιπόν.
"Διαθήκη.
Εγώ, ο υπογεγραμμένος Νούντσιο Μακαλούζο, έχοντας σώας τας φρένας,
ορίζω τους γιους μου, Καλότζερο και Σαλβατόρε,
κληρονόμους της οικίας και των οικοπέδων μου.
Με εκτίμηση, Νούντσιο Μακαλούζο".
Μπορώ να τα πουλήσω και να τα ρευστοποιήσω.
Παρεμπιπτόντως, αυτό μου θυμίζει ότι ο δήμαρχος θέλει να σε καλωσορίσει.
-Δεν είναι ακόμα ο Μπέπε Ραντάτσο, έτσι; -Όχι βρε. Ο γιος του.
Ο Μίμο Ουκαταρούσου. Τον έδερνα μέρα παρά μέρα.
Ρωτάω για εσένα.
Έψαξα κι έμαθα ότι κάνεις την καλύτερη πίτσα στο Μιλάνο.
Σ' όλη τη Λομβαρδία.
Πώς είναι ο πατέρας σου;
Πέθανε.
-Αλήθεια; Λυπάμαι. -Ναι.
Είναι με τον Νούντσιο. Αγαπούσε τον μπαμπά σου.
Επειδή ήταν ο μόνος που τον στήριξε στην παλιο-επιχείρηση με τα σαλιγκάρια.
Θυμάσαι; Η επιχείρηση με τα σαλιγκάρια.
Έκανες μαλακίες, μπαμπά.
Λοιπόν, άκου.
Ήθελα να συναντηθούμε επειδή…
Ας μιλήσουμε ανοιχτά. Με ενδιαφέρει το πατρικό σου.
-Και πού το κακό; -Πουθενά. Θέλω να συνταξιοδοτηθώ εκεί.
Και θέλω να ζήσω σε αρμονία με το οικοσύστημα.
Ωραία.
Οπότε σκέφτηκα ένα ποσό που ίσως ντρέπομαι να πω.
Σάλβο,
δεδομένου ότι είναι παρατημένο και ότι το οικόπεδο είναι μη οικοδομήσιμο,
και δεδομένης της υποτίμησης των παμπάλαιων ακινήτων,
προσφέρω αυτά.
-Σαλβούτσιο. -Είναι…
Πώς σου φαίνεται;
Καλό ακούγεται. Δεν ξέρω…
-Σάλβο. -Κάτι γίνεται.
-Πες μου πού υπογράφω. -Μη βιάζεσαι.
Υπάρχει μια λεπτομέρεια. Πολύ μικρή…
Τι λεπτομέρεια;
Πρέπει να πείσεις τον αδερφό σου να δώσει και το δικό του μερίδιο.
Πανεύκολο.
Πανεύκολο; Πότε είδες τον αδερφό σου για τελευταία φορά;
Όχι, κράτα το αυτό. Να λαδώσουμε λίγο τη μηχανή.
Αγάπη μου. Όλα καλά. Θα σου πω μετά.
Είχα δίκιο. Ήξερα ότι έπρεπε να γυρίσω στον Νότο.
-Σάλβο! -Όχι. Βεβαίως.
-Μα πήρα. Συνέχεια μιλούσε. -Σάλβο.
-Ή δεν έχει σήμα. Δεν ξέρω… -Εσύ είσαι;
Εσύ είσαι; Σα!
Σάλβο, φίλε!
Όχι, δεν με ληστεύουν. Παλιοί μου φίλοι είναι.
Θα σε πάρω αργότερα, όταν έχω περισσότερο χρόνο.
-Σάλβο, έλα. -Γεια.
Το νέο κλειστό γήπεδο Άτσι Φοντάνα, Σάλβο, με 15.000 θέσεις.
Δεν βρίσκεις 15.000 άτομα ακόμα κι αν καλέσεις όλον τον νομό.
Ο πρόεδρος υποσχέθηκε να μας πάει στη Β' Κατηγορία.
Είναι οικοδόμος. Ζει στο Μιλάνο, όπως εσύ.
-Ίσως τον ξέρεις κιόλας. -Φυσικά και τον ξέρω.
Τρία εκατομμύρια κόσμο και τους ξέρω όλους. Τι λες, ρε Καστάνια;
-Ηρέμησε. -Έχει δίκιο.
Ας δείξουμε σεβασμό στον άρχοντα της πίτσας.
Έχει βγάλει πολλά λεφτά εκεί πάνω!
Άλλη μια γύρα, κερνά ο θείος από την Αμερική!
-Ακόμα τη γουστάρεις; -Συγγνώμη.
Σάλβο, πού πας; Σάλβο!
Το μουνί καράβι σέρνει.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
-Λοιπόν, Μπετίνα, τι θα κάνουμε; -Το συνηθισμένο. Αποτρίχωση, βραζιλιάνικο.
Πρώτα δεν θέλει να πάει. Μετά κόβει εισιτήριο. Ξανά δεν θέλει.
Μετά τα μαζεύει άρον άρον. Στο τσακ πρόλαβε την πτήση.
Τερέζα, μην είσαι τόσο παρανοϊκή.
Αν θέλει να σε απατήσει, θα το κάνει έτσι κι αλλιώς.
Κι αν θες να πληγωθείς, ψάξε στο κομοδίνο του.
Ναι. Το κομοδίνο του…
Ναι, είναι δαιμόνιοι. Το βάζουν μπροστά σου, εκεί που δεν κοιτάς ποτέ.
Κι αν βρεις κάτι, λένε
"Αν ήθελα να κρύψω κάτι, στο κομοδίνο θα το έβαζα;"
Ανάπνευσε τη μυρωδιά του αλατιού. Έλα.
Ανάπνευσε.
Γεια.
Έντζο.
-Πώς πήγε; -Κανείς δεν χτυπά εδώ μέσα!
-Τους έδωσες το ντέμο σου; -Ναι. Το έδωσα.
-Ωραία. Θα χάρηκες. -Ναι, χαίρομαι.
Άκου, είμαι περίεργη για κάτι.
Αν ήθελες να κρύψεις κάτι, πού θα το έβαζες;
-Τι θέλεις να κρύψεις; -Ξέχνα το "τι".
Πού θα το έκρυβες, χωρίς να σκεφτείς;
Δεν ξέρω, μαμά.
Στο κομοδίνο;
"Σε περιμένω, Κάρμε".
"Κάρμε,
με το χέρι σου τάραξες το μυαλό μου.
Τάραξες και την καρδιά μου.
Η καρδιά μου φλέγεται και κλέβει τις σκέψεις μου
μετά φεύγει και κατεβαίνει…"
Θα σε σκοτώσω, κάθαρμα.
-Ο αριθμός που καλείτε… -Γαμήσου.
Είσαι ξύπνιος;
Νόμιζα ότι οι αγρότες κοιμάστε με τις κότες.
Δεν μου μιλάς γιατί είσαι θυμωμένος;
Σε κάλεσα πολλές φορές στο Μιλάνο, αλλά δεν ήρθες ποτέ.
Θα με αφήσεις στο εγκαταλειμμένο μέρος του σπιτιού;
Παίρνεις το μπάνιο. Στο τζάκι θα κατουράω;
Γιατί δεν συζητάμε την πρόταση του δημάρχου;
Κοίτα εδώ. Κοίτα.
Ας λαδώσουμε τη σκουριασμένη μηχανή σου. Κοίτα εδώ.
Όρσε.
Βλέπεις, σε κατάφερα να μιλήσεις.
Λίλο;
Μην μπαίνεις στη δική μου μεριά.
Έχω μια πιτσαρία στο Μιλάνο και πνίγομαι στα χρέη.
Τα χρειάζομαι αυτά τα λεφτά.
Θες να φαλιρίσω;
Πού ήσουν όταν φαλίρισε ο μπαμπάς;
Εγώ ήμουν εδώ, μέσα στα σαλιγκάρια και τα γραμμάτια,
ενώ εσύ χαιρόσουν την ωραία πιτσαρία σου στον Βορρά!
Ούτε καν στην κηδεία ήρθες, Κάιν!
Παίζεις τη μικρή λύρα;
Παίξε το "Wish You Were Here".
Σάλβο.
Ξέρεις ποιος είναι;
Είναι ο Ματζακάνα.
Ματζακάνα!
Αν μάθει ότι του έκλεψες τα παπούτσια, θα σε σκοτώσει.
Δεν πρέπει να μάθει.
Λίλο; Βλέπεις την πιτσαρία; Την άνοιξαν τις προάλλες.
Ο κόσμος έρχεται από το Άτσι Φοντάνα. Μάλλον βγάζουν πολλά λεφτά.
Κοίτα. Δεν τελειώνει ποτέ!
Κλείσε τα μάτια και κάνε μια ευχή.
Μάθε μου να κάνω πίτσα.
Θα σου μάθω.
Θα σ' άφηνα να σκοτώνεσαι με τα σαλιγκάρια του μπαμπά;
Δεν μπορώ να δουλεύω μόνος στην πιτσαρία μας.
Βλέπεις τη ζημιά που κάνουν τα σαλιγκάρια;
Με τις κεραίες μετακινούν μεγάλες πέτρες
-Ορκίσου. -Το ορκίζομαι.
Πρέπει να το κάνουμε;
Δώσε το χέρι.
Κοιμόμουν στην κουζίνα επί έξι μήνες.
Αν θες, μπορώ να μιλήσω στο αφεντικό.
Ευχαριστώ, αλλά δεν το βρίσκω καλή ιδέα.
Τζέι.
Η πόρτα δεν ανοίγει αφού ο ιδιοκτήτης άλλαξε κλειδαριά.
Μου έκαναν έξωση. Προσπαθούσα να σε πάρω.
Το κινητό τα έφτυσε.
Δεν σου έστειλε λεφτά ο μπαμπάς σου;
Μάλιστα. Όμως εσύ τι έκανες για να αποφευχθεί αυτό;
Έναν χρόνο τώρα σε ταΐζω.
Εντάξει, ηρέμησε. Φεύγω. Δεν θέλω να σε ενοχλώ, ναι;
Τζέι;
Είμαι έγκυος.
Έγκυος;
Τι καλά νέα! Χαίρομαι πολύ! Κι εγώ είμαι ο πατέρας, σωστά;
Πλάκα μου κάνεις;
-Αλήθεια; -Ναι.
Γιατί μου το λες τώρα σ' αυτό το κωλο-μέρος;
Άκου, εμένα μ' αρέσει αυτό το μέρος.
Έναν μήνα τώρα ψάχνω την τέλεια στιγμή να σου το πω, αλλά είναι αδύνατο!
Μια νυστάζεις, μια κάπνιζες χόρτο, μια έχεις αργήσει και πρέπει να φύγεις.
Ειλικρινά λυπάμαι, Έμμα.
Με περιμένουν για έλεγχο ήχου.
Υπόσχομαι να σε πάρω μετά να τα πούμε.
Ναι, μην αγχώνεσαι. Είναι πολύ καλά νέα, εντάξει;
Χαίρομαι και υπόσχομαι να σε πάρω αργότερα. Εντάξει;
Τα λέμε μετά. Γεια.
Καριόλη!
Άντε γαμήσου!
Άντε γαμήσου.
Πες "Άντε γαμήσου!"
Πες το.
Κάθαρμα!
Κι εμένα μου στοιχίζει να πουλήσουμε το σπίτι,
αλλά πρέπει να φροντίσω την πιτσαρία μου.
Βασικά είπες ότι θα την ανοίγαμε μαζί.
Πώς την είχες πει;
Σούρι Σούρι.
Πρωτότυπο.
Ο μπαμπάς θέλει να σκορπίσουμε τις στάχτες του.
Αλλιώς δεν μας ανήκει το σπίτι.
Σιγά. Φέρ' τες να τις σκορπίσουμε. Έχει χώρο εδώ.
Είπε ότι πρέπει να το κάνουμε μ' αυτό και μ' αυτό.
Στο βουνό, όταν φυσάει ο αέρας μουντζιμπιντίσι.
Μας διατάζει και από τον τάφο;
Τι τον νοιάζει τι αέρας θα φυσάει;
Και πρέπει να είναι και οι δικοί σου.
Μα δεν τους έχει γνωρίσει καν!
Αυτό είπε.
Δεν έχω πια οικογένεια. Η γυναίκα μου μ' άφησε. Πήρε και το σπίτι.
Δίνω κουπόνια για την πιτσαρία ως διατροφή.
Ουσιαστικά εκεί ζω και κοιμάμαι.
Ο γιος μου
είναι χαμένος στη μουσική και τα ναρκωτικά.
Κρακ, κωδεΐνες, κεταμίνες,
CBD, THC, TNT. Η γυναίκα μου τα ρίχνει όλα πάνω μου.
Η κόρη μου το έσκασε κι αγνοείται.
-Κι η γυναίκα μου… -Το ρίχνει πάνω σου.
Δεν άλλαξες, Σάλβο.
Λίλο.
Κάτι θα κανονίσουμε.
Είπες "πουλήσουμε";
Είπα "κανονίσουμε".
Από πότε έχεις να πλυθείς;
Αφού δεν με αφήνεις να πάω στο μπάνιο.
Πάμε να σκορπίσουμε τις στάχτες στην κορυφή του βουνού;
Δεν βλέπεις ότι δεν φυσά μουντζιμπιντίσι;
-Αύριο. -Αύριο.
Σ' αγαπάω, Λίλο.
Σάλβο.
Ξέρεις τι είπε ο Τζερόνιμο;
Να μην παραιτείσαι.
Να παλεύεις.
Μέχρι να μείνεις μόνο εσύ.
Έχεις δει τον μπαμπά να κλαίει;
Αυτός δεν έχει καρδιά.
Τον κωλο-γλιτσογλείφτη.
Τι είναι αυτό;
Εδώ είναι το δέντρο.
Βάζουμε τα τραπέζια κοντά στον φούρνο. Το καλοκαίρι μπαίνει μια πέργκολα.
Μ' αρέσει. Αλλά το όνομα είναι χάλια.
Ιλ Τζέλσο;
Θέλει κάτι πιο πρωτότυπο.
Σούρι Σούρι.
Δεν μου αρέσει αυτό. Δεν θα έπρεπε να αποφασίζει η πλειοψηφία;
Ναι, η πλειοψηφία. Αλλά εγώ είμαι μεγαλύτερος.
-Ο αριθμός που καλέσατε… -Δεν ξέρω γιατί δεν απαντά.
Ακόμα κι αν απαντήσει, τα λουκέτα πρέπει να μπουν.
-Η πιτσαρία βγαίνει σε δημοπρασία… -Τι;
-Δεν μας προειδοποιήσατε. -Ούτε ο στρατός δεν με βγάζει!
Ελάτε τώρα. Μην αρχίσετε κι εσείς.
Ανοίξτε τις κλειδαριές και θα φύγουμε. Εντάξει;
Άντε.
-Τι; -Το κλειδί.
-Το κλειδί… -Το έφαγα.
ΠΙΤΣΑΡΙΑ ΙΛ ΤΖΕΛΣΟ
-Τελειώσαμε. -Καλή σας μέρα.
-Αντίο. -Αντίο.
Μαμά.
Τι συμβαίνει;
Αγάπη μου, τι κάνεις εδώ;
Σίγουρα όλα τα λεφτά της δημοπρασίας θα πάνε στην τράπεζα;
Ναι. Απαγορεύεται να συμμετέχουμε στη δημοπρασία. Δεν θα την ξαναπάρουμε.
Μάλιστα.
Ξεφορτώσου αυτήν την ηλίθια φάτσα. Ποιος είσαι, και κυρίως, τι θέλεις;
Χαίρω πολύ. Είμαι ο Αλφονσίνο, αλλά με φωνάζουν Φοφό.
Είσαι δάσκαλος για εμένα.
Διασκεύασα το τραγούδι σου και το έβγαλα στο διαδίκτυο.
-Ήθελα να το ακούσεις. -Γιατί νομίζεις ότι με ενδιαφέρει;
Άντε, σπάσε. Τράβα σπίτι σου, χωριάτη.
Στάσου.
Θα το ακούσω. Αν με αφήσεις να πάρω ένα τηλέφωνο.
Ορκίσου.
Ορκίζομαι.
ΣΑΛΒΟ ΜΑΚΑΛΟΥΖΟ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ, ΚΑΡΜΕ
Μου λείπεις απόψε…
Λοιπόν; Τι έχεις να πεις;
Ότι πρέπει να φας πολύ ξύλο προτού κάνεις κάτι της προκοπής.
-Κρίμα που έχω σχεδόν 5.000 προβολές. -Τι;
-Πέντε χιλιάδες προβολές. -Δηλαδή…
Πας να πετύχεις μακροπρόθεσμα στις πλάτες άλλων; Μπράβο σου!
Μα τι λες; Μόνο αυτό το τραγούδι έκανα.
Φυσά μουντζιμπιντίσι.
-Ωραία. -Μπορούμε να πάμε.
Παίρνω το μπαστούνι και πάμε.
Φοφό, ξεκουμπίσου. Έχουμε μια σημαντική δουλειά.
Τι κάνετε εδώ;
Έμμα.
-Είσαι κι εσύ εδώ; Γιατί; -Χάρη σ' εσένα, μου έκαναν έξωση.
Τι σχέση έχω εγώ; Θα πάρω την τράπεζα
και θα τους τα ψάλω για τα καλά…
Να προσεύχεσαι να έχεις έναν καλό λόγο που το κινητό είναι συνέχεια κλειστό.
Μου πάσαρες τα σκατά; Ξέρεις ότι κατάσχεσαν το μαγαζί;
Ηλίθιε!
-Τι θα κάνεις τώρα; -Τερέζα, θα με αφήσεις να εξηγήσω; Δηλαδή…
-Είναι παγίδα του νεοφιλελευθερισμού. -Μια που το έφερε η κουβέντα!
Ποια είναι αυτή η τσούλα;
Πρόσεχε πώς μιλάς! Είναι η μαμά μου.
-Η Καρμέλα είναι η μαμά σου; -Έχεις και εξώγαμο;
-Όχι. -Και δεν το είπες;
Μα τι…
-Είσαι τρελή; -Το έκρυψες στο κομοδίνο!
Θα σε σκοτώσω! Μα τον Θεό, θα σου πιω το αίμα!
Γαμώτο, Τερέζα. Είναι ένα τραγούδι! Δεν είναι κάτι κακό!
Αλλιώς δεν θα το έκρυβα στο κομοδίνο!
Ήξερα ότι αυτό θα έλεγες, χέστη!
Έντζο.
Λογίκεψε τη μάνα σου. Βοήθησέ με.
Τραγουδούσες ναπολιτάνικα μιούζικαλ,
μ' αυτό το μαλλί, και κριτικάρεις τη μουσική μου;
Μάζεψε το μυαλό σου.
Πάμε να βρούμε ξενοδοχείο, παιδιά. Φτάνει. Πάμε.
Σάλβο. Βρήκες την αγνοούμενη κόρη σου και δεν μου το είπες;
Είναι υπέροχο. Να το γιορτάσουμε.
Κι ο νεαρός ποιος είναι;
Ο γιος σου,
ο τοξικομανής, με τα DBC, THC, SPA…
Η κυρία, φυσικά…
Είναι η γυναίκα σου, έτσι; Αυτή που σε χώρισε και σε άφησε ταπί.
Συγγνώμη που παρεμβαίνω. Είμαι ο Λίλο. Ο αδερφός του Σάλβο.
-Ο… -Ο αδερφός σου, μπαμπά;
Έχεις αδερφό;
Ναι, αλλά δεν σας το είπε γιατί δεν υπάρχω γι' αυτόν.
Γεια, χαίρω πολύ. Είμαι η Τερέζα, η πρώην γυναίκα του.
Γεια σου, Λίλο. Έχεις δει τον Φοφό; Δεν ξέρω πού να τον ψάξω πια.
Ναι, είναι εδώ. Κοίτα ποιος ήρθε, η οικογένεια του Σάλβο.
-Σάλβο. -Από δω η Τερέζα, η κουνιάδα μου.
Χάρηκα. Καρμέλα.
Σάλβο. Θεέ μου, πάει καιρός!
Γεια σου.
-Λυπάμαι για τον μπαμπά σου. -Συμβαίνουν αυτά.
Η Καρμέλα είναι καλός άνθρωπος. Μεγάλωσε μόνη τον γιο της, στη Νάπολη.
-Γεια. Καρμέλα. -Ο πατέρας του Φοφό ήταν μαλάκας.
Την παράτησε όταν ήταν…
-Γύρισε πριν από έναν χρόνο περίπου. -Μάλιστα.
Πάμε να κάνεις τα μαθήματά σου ή θα φας ξύλο.
-Ας μείνουμε λίγο. -Γιατί;
Υποσχέθηκα στον Έντζο να του δείξω το βίντεο από το τραγούδι του Σάλβο.
-Το βίντεο κλιπ… -Υπάρχει ακόμα.
Θα χαρώ αν μείνετε.
Ναι, να μας πεις μερικά πράγματα. Ο μπαμπάς δεν σας έχει αναφέρει.
-Ούτε καν τον αδερφό του. -Αλήθεια;
-Ναι. -Θα ήθελε να μας ξαφνιάσει.
Δεν μ' αρέσει να μιλώ για τον εαυτό μου. Δεν είμαι τόσο εγωιστής.
Καλά, λοιπόν.
Όλοι θα μείνουν. Φρεσκαριστείτε.
-Θα φάμε κάτι. Όχι ξενοδοχεία, Τερέζα. -Ευχαριστώ.
-Υπάρχει χώρος για όλους στο σπίτι. -Ευχαριστούμε πολύ.
-Θα σε κανονίσω μετά. -Τα μπαγκάζια.
-Άσ' τα. Κανείς δεν κλέβει εδώ. -Καλά.
Όταν είπα όλοι, εννοούσα όλους εκτός από εσένα.
Μείνε στη μεριά σου.
Μπαμπά, αν περισσέψει κάτι, θα σου φέρω καμιά σακούλα.
Ελεύθερα. Στριμωχτείτε σαν ζώα.
Όσο εγώ απολαμβάνω μόνος όλον τον χώρο μου.
Σε αρμονία με τη φύση.
Τι σκατά θέλεις; Άντε!
Αποκλείεται.
ΣΑΛΒΟ ΜΑΚΑΛΟΥΖΟ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟ, ΚΑΡΜΕ
Θεέ μου.
Μου λείπεις απόψε…
Γουστάρει πολύ. Έξοχα.
Βλέπεις πόσο καλός είναι;
Δεν είναι αλήθεια.
-Πάντως το τραγούδι είναι ωραίο. -Ναι.
-Αλλά όχι πολύ χαρούμενο. -Να τη.
-Ήσουν όμορφη. -Ευχαριστώ. Είχα μακριά μαλλιά…
Ο αδερφός σου σοκαρίστηκε. Δες.
-Και ξαγρυπνούσα… -Συγκινήθηκα.
-Τώρα είναι το ορχηστρικό κομμάτι. -Ευτυχώς.
Μια ανάπαυλα από τη φωνή του μπαμπά σου.
Μου λείπεις
Καρμέλα… Δείξε ότι υποφέρεις. Δεν αρκεί αυτό.
Μου λείπεις, Καρμέλα, απόψε
Τι φρίκη.
Μου λείπεις απόψε
Εσύ, Άστρο των Χριστουγέννων
Και ξαγρυπνούσα, Καρμέλα
Αλλά για εσένα, είμαι προδοσία
Εχθρός στον πόλεμο
Είμαι μια πόρτα που κλειδώνεις
Καρμέλα.
Όταν άκουσε ότι είμαι στη Νάπολη, με πρόφαση την πίτσα, μετακόμισε εκεί.
Και επέμενε να φτιάξει αυτό το βίντεο.
Δεν είχα κάτι με το τραγούδι, οπότε συμφώνησα.
Δεν ξέρω, ίσως γι' αυτό του δημιουργήθηκε κάποια ψευδαίσθηση.
Ας πούμε ότι ήταν ένας έρωτας χωρίς ανταπόκριση.
Αλλά μετά το τραγούδι πάτωσε.
-Αλήθεια; -Πολύ παράξενο.
Μετά πήγε στο Μιλάνο και δεν τον ξαναείδα.
Ο Αλφονσίνο το άκουγε από μικρός.
Γλυκέ μου, λυπάμαι.
Μικρός, νόμιζα ότι ο Σάλβο είναι ο μπαμπάς μου.
Είσαι τυχερός που δεν είναι.
Πέθανες χωρίς να χτυπήσει η καμπάνα
Και τραλαλέρου λαλέρου λαλέρου λαλέρου
Λαλέρου λαλέρου λαλά
Και λαλέρου λαλέρου λαλέρου
Λαλέρου λαλέρου λαλά
Και τραλαλέρου λαλέρου…
-Δύο μπύρες, δον Άντζελο. -Ναι.
Ευχαριστώ.
Ο πατέρας σου ήταν καλός άνθρωπος. Μετά τον μάτιαξαν.
Βρήκε πολύ κακούς ανθρώπους στον δρόμο του.
Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι;
Ρώτα τον αδερφό σου.
Ξέρω επίσης
ότι κάποτε πήγε στο Μιλάνο,
αλλά δεν είχε το κουράγιο να έρθει στην πιτσαρία σου.
Σάλβο.
Λαλαλέρου λαλέρου λαλέρου Λαλέρου λαλέρου λαλά!
"Κάρμε,
με το χέρι σου μου τάραξες τα μυαλά.
Φωτιά που καίει τις σκέψεις μου.
Μετά φεύγει και κατεβαίνει.
Δεν ξέρει πια, να χτυπά ή να τραγουδά.
Δεν έχω πια φωνή, Κάρμε.
Το μόνο που απέμεινε από εσένα είναι η άνοιξη, μια ανάσα,
ένα άλμα από τον ουρανό".
-Είναι φριχτό. -Πανέμορφο.
Διαζύγιο στην ηλικία μου. Κόλαση.
Γιατί δεν είπες ότι κινδυνεύεις με κατάσχεση;
Προσπάθησα, αλλά πάντα έχει κάτι να κάνει.
-Ζάχαρη; -Όχι. Πικρός σαν τη ζωή.
Για εμένα, είσαι προδοσία
Νύχτα.
Είσαι πόρτα που ανοίγει
Καρμέλα
Τελείωσε.
Φτάνει.
ΠΙΤΣΑΡΙΑ ΙΛ ΤΖΕΛΣΟ
Λοιπόν, ξαναεξηγώ. Θα ζητήσω νέο διακανονισμό από την τράπεζα.
Ο μπαμπάς θα υποσχεθεί στον Ντάριο να δώσει 50.000 της οφειλής
υποθηκεύοντας το σπίτι στο Μιλάνο. Μόνο έτσι θα σταματήσει η δημοπρασία.
Όχι, αγάπη μου, ξέχνα το αυτό.
Το μισό σπίτι μού ανήκει. Αν δεν υπογράψω, δεν κάνει τίποτα.
Ηρέμησε. Πάντα υπάρχουν εναλλακτικές.
-Η μία είναι αυτή. -Και η άλλη;
Κληρονόμησα το μισό πατρικό μου.
Ο δήμαρχος ερωτεύτηκε αυτό το μέρος και θέλει να αποσυρθεί εδώ.
Τον έψησα και του απέσπασα ένα τεράστιο νούμερο.
Παραλίγο να πείσω τον Λίλο να πουλήσουμε.
Αλλά μετά ήρθατε εσείς κι όλα πήγαν κατά διαόλου.
-Παραλίγο να τον πείσεις; -Μαλάκωσα την ψυχή του.
Μιλήστε εσείς στον γρουσούζη.
Να το πάμε με μικρά βηματάκια; Τι λες;
Ο δήμαρχος μού έδωσε μέχρι του Αγίου Προκοπίου.
Βηματάκια; Θέλουμε βήμα ελέφαντα.
Ακριβώς. Συνεπώς, πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη.
Για ποιο πράγμα;
Που τον διέγραψες, αφού έκλεψες το όνομα
και την ιδέα για την πιτσαρία. Να συνεχίσω;
Αρνούμαι να γυρίσω στην εφηβεία επειδή ο αδερφός μου κόλλησε εκεί
κι εσύ έπεσες στο επίπεδό του.
Ξέρεις κάτι; Κάνε ό,τι γουστάρεις.
-Φεύγεις κιόλας; -Κάναμε πρόοδο από το πρωί.
Πριν από πέντε λεπτά ήμασταν στα χωρίσματα.
Ούτε καν του έμαθες του δόλιου να φτιάχνει πίτσα.
Σου είπε όλα τα δικά μου μέσα σε μία βραδιά;
Έλα, μπαμπά. Είναι εύκολο. Πες μαζί μου
"Ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη".
Άκου, Λίλο.
Ήθελα να πω… Ξέρεις
ότι με τα λεφτά θα μπορούσες να ανοίξεις πιτσαρία εδώ;
Εμπρός. Άνοιξε τη ζύμη.
Μετά από 40 χρόνια δείχνεις πώς κάνουμε πίτσα;
Έλεος, είσαι πολύ ψείρας!
Έλα. Έλα εδώ.
Κάνε σαν εμένα.
Άπλωσε καλά τη ζύμη, εντάξει;
Μετά με τα δάχτυλα…
Άνετα, χαλάρωσε τα πόδια σου. Έτσι μπράβο.
Ορίστε, το έχεις.
Είσαι γεννημένος πιτσαδόρος.
Θα σου δώσω το όνομα.
Ιλ Τζέλσο 2.
Σαν να πραγματοποιούμε το σχέδιό μας εξ αποστάσεως.
-Από 1.500 χιλιόμετρα; -Έλεος! Ξανά, είσαι πολύ ψείρας.
Καλά, εσύ είσαι το Ιλ Τζέλσο, κι εγώ το Ιλ Τζέλσο 2.
Άπλωσε τη σάλτσα.
Πρόσθεσε λίγο βασιλικό, μια χούφτα μοτσαρέλα,
μετά λίγο ελαιόλαδο, αν θέλεις. Δοκίμασε εσύ τώρα.
Τώρα πάρε μια χούφτα μοτσαρέλα.
-Βάλε, αυτό είναι πολύ, αλλά… -Θα τη βάλω στις άκρες.
-Αυτή θα τη φας εσύ. -Τι έχει;
Πάρε το φτυάρι φουρνίσματος. Στάσου, δεν είναι…
Έλα πιο κοντά. Μπράβο.
Τέλεια. Ας φτιάξουμε καλτσόνε καλύτερα.
Ας κάνουμε καλτσόνε. Δικό σου θα 'ναι. Βάλ' το στον φούρνο.
Έριξα μια ματιά. Υπάρχουν μόνο λίγοι competitors στην περιοχή.
-Τι πράγμα; -"Competitor".
Έχει μεταπτυχιακό στα οικονομικά και τώρα μιλάει έτσι.
-Δεν υπάρχει καμιά πιτσαρία εδώ κοντά. -Εμένα μου λες;
Για να φάμε πίτσα με τον Φοφό, χαλάμε πιο πολλά στις βενζίνες.
Επειδή δεν υπάρχουν competitors.
Κι εσύ, ως business administrator, τα ξέρεις αυτά.
Ποιος θέλει μπίρα;
Περίμενε. Άσ' το ένα λεπτό ακόμα.
Η μοτσαρέλα έβγαλε τα ρούχα της
Και μια αγκαλιά λιώνει στο στήθος σου
Και ξεχνάς όλα σου τα βάσανα!
Κι ο Λίλο με βοήθησε.
Χειροκρότημα για τον Λίλο.
Θείε.
Μερικοί είναι πολύ τυχεροί.
Ίσως λίγο ψαλίδισμα.
Θα κάνω μια πρόποση.
Στην υγειά σου,
αδερφέ που ξαναβρήκα,
με την ευχή εξ αποστάσεως μαζί να ανοίξουμε μαγαζί.
-Έκανε ρίμα. -Φυσικά. Χωρίς ρίμα, δεν είναι πρόποση.
-Εβίβα! -Εβίβα!
-Εβίβα, αγάπη μου. -Εβίβα!
-Σ' αυτήν την οικογένεια. -Στην οικογένεια.
Λοιπόν,
αύριο θα εκπληρώσουμε
τη θέλησή του γέρου μας
στην κορυφή του λόφου,
όλα μαζί, εντάξει;
Όλοι μαζί.
-Φάτε τώρα, αλλιώς θα κρυώσει. -Καλή όρεξη.
Να πάρει! Πού είναι; Αυτή η φάρσα δεν λέει να τελειώσει.
-Του ζήτησες συγγνώμη; -Φυσικά.
Δεν είπα ακριβώς αυτά τα λόγια.
-Αλλά υπονοούνταν. -Γιατί είσαι τα ίδια σκατά.
Ε, καλά, αυτό είναι βελτίωση.
Από σκατουλάκια στα σκατά.
-Πάλι εγώ φταίω δηλαδή; -Πάντως δεν φταίω εγώ.
Παππού, από δω ο Έντζο. Έντζο, ο παππούς.
Ορίστε. Κάνε κάτι.
Λίλο!
Λίλο. Σε περιμένουμε.
Εντυπωσιακό το πόσο διαβάζει ο θείος.
Πάντα έλεγα, η πολλή κουλτούρα βλάπτει.
Μήπως έχει πάει ήδη; Πάντα ξυπνά τα χαράματα.
Ο τυχερούλης, κοιμάται. Πάμε.
Μου λείπεις απόψε
-Ιντιάνα Τζόουνς, είσαι σίγουρος; -Δεν είναι ωραίο να ρωτάς κάθε δύο λεπτά.
Είσαι σίγουρος;
Καλή μου, εδώ μεγάλωσα.
Από δω.
Εντάξει. Αν μεγάλωσε εδώ…
Δεν κατάλαβα ότι επείγει τόσο. Ας μου εξηγούσες καλύτερα.
-Αν μου κρύβεις πράγματα… -Σου θυμίζω, εσύ έκρυψες τον αδερφό σου.
Δεν με ρώτησες αν είχα αδερφό, σωστά;
Με ρώτησες αν παράτησα το μεταπτυχιακό μου;
-Όχι, δεν ρώτησα. -Ακριβώς.
-Τι σκατά έκανες; -Γιατί κάνεις έτσι;
Με τρομάζεις. Σου άνοιγα την καρδιά μου. Δεν σου λέω τίποτα άλλο.
Έχει κι άλλα;
Αγριογούρουνο. Είναι αγριογούρουνο!
Ο Λίλο είναι. Λίλο, πού πας; Εμείς είμαστε.
Ευτυχώς που μας φυλά ο πάτερ φαμίλιας.
Φυλούσα τα νώτα σας.
Ας τον ακολουθήσουμε. Πάμε.
Ο ηλίθιος παίζει καουμπόηδες και Ινδιάνους. Λίλο!
Λίλο!
Αδερφούλη, σε είδα.
Βγες έξω. Ξέρω ότι θες να ιδρώσω γι' αυτό.
Δεν πειράζει, αλλά η φάρσα δεν έχει πλάκα αν παρατραβήξει.
Δεν το ξέχασα. Μου έκλεψες τα παπούτσια.
Ματζακάνα.
Είσαι ξυπόλητος 40 χρόνια τώρα;
-Καλό σας απόγευμα. -Χαίρετε.
-Όντως του έκλεψες τα παπούτσια; -Με μπερδεύει με τον θείο σου.
Πώς θα τα βγάλεις πέρα χωρίς παπούτσια;
Αυτός άντεξε 40 χρόνια. Θα αντέξω 40 λεπτά.
Βλέπετε;
Λίλο;
-Μου λείπεις, θείε Λίλο -Θείε;
Λίλο;
Βλέπεις;
Έβαλα και μια σκηνή.
Για να λες ναπολιτάνικα τραγούδια.
Καλή ιδέα. Θα κάνουμε και γάμους, βαφτίσια…
Και δώσε μου αυτό το δηλητήριο
Μην περιμένεις μέχρι αύριο
Δεν έχει σημασία
Αν θα με σκοτώσεις ή όχι Δεν θα σου πω τίποτα
Αυτή η πίτσα είναι πεντανόστιμη!
Να παραγγείλω άλλη μία;
Θα σου χώσω μια "πίτσα" στα μούτρα!
Έτσι πάει;
Εγώ φτύνω αίμα στη δουλειά κι εσείς σαχλαμαρίζετε εδώ;
Τι είναι αυτό;
Πιτσαρία
Ιλ Τζέλσο.
Ποιος το σκέφτηκε; Εσύ;
Το λες μόνο για να προστατέψεις τον άχρηστο αδερφό σου.
Σάλβο, θα σου πω κάτι και γράψ' το εδώ.
"Όποιος ζει με την ελπίδα,
πεθαίνει από την πείνα".
Απόψε θα φας γλίτσα από σαλιγκάρια.
Και με αυτό…
Με αυτό,
να σκουπίσεις τον κώλο σου!
Ο μηχανικός!
Έχουμε μηχανικό στο σπίτι, αρχιτέκτονα,
τραγουδιστή. "Και δώσε μου το δηλητήριο". Θέλει να τα κάνει όλα!
Δουλειά!
Τι είναι, χάρτης θησαυρού;
Μπαμπά. Μην κατηγορείς τον εαυτό σου.
Πριν από μερικά χρόνια κι εγώ έγραψα στον τοίχο στο κελάρι…
"Σάλβο, σκατά πίτσα".
Αδερφούλη, δες πώς θα εκπληρώσω την ευχή του γέρου!
Τώρα, γλιτσογλείφτη, τράβα να γκρινιάξεις στην πανίδα που θα βρεις.
Το ήξερα ότι κακώς γύρισα σ' αυτό το κωλο-μέρος.
Από πότε έχεις να κοιμηθείς;
Μια ζωή επικρίνεις τον μπαμπά σου, κι εσύ κάνεις τα ίδια.
Περήφανος, μυγιάγγιχτος…
Κολλημένος με το παρελθόν.
-Ξέρεις τι έλεγε η μαμά μου; -Τι;
"Αν κοιτάς πίσω όταν περπατάς, θα χτυπήσεις το κεφάλι σου".
Ευτυχώς εγώ την άκουσα.
Αλλιώς ακόμα θα ήμουν στη Νάπολη, να με κακοποιεί ο μπαμπάς του Φοφό.
Χαίρομαι που την άκουσες, αλλιώς δεν θα ήσουν εδώ.
Να την ακούσεις κι εσύ τότε.
-Γι' αυτό κι αποφάσισα να πάω "all in". -"Αll in";
Τι είναι, σαν το "coming out";
-Αμάν, δεν το ήξερα. -Μα τι λες;
-Γι' αυτό κάνεις αποτρίχωση. Είσαι γκέι! -Τι λες;
Τι καλά νέα!
Κόφ' το, Καρμέλα.
Το "all in" είναι όρος του πόκερ, όταν ποντάρεις όλα όσα έχεις.
Αν χάσεις, την πάτησες, αλλά αν κερδίσεις, κερδίζεις χοντρά.
Αν δεν το κάνω τώρα, δεν θα γίνει ποτέ.
Μπράβο, Λίλο. Ευτυχώς.
Πού και πού είναι καλό να έχεις λίγο θάρρος στη ζωή.
Τι είναι αυτά;
Ποιος ξέρει. Από τότε που γύρισα, σχεδόν κάθε πρωί βρίσκω ένα απ' έξω.
-Γιατί δεν τα ανοίγεις; -Όχι.
Θα τα ανοίξω όταν αυτός που τα αφήνει βρει το θάρρος να εμφανιστεί.
Έλα.
Με το τρία. Ένα,
δύο!
-Δεν είπες τρία; -Το ξέχασα.
Ξέρεις πώς με λέει ο γιος σου; "Σκατά πίτσα".
Αλήθεια;
Το ήξερες;
Κι εσύ;
Συγγνώμη, θα σταματήσετε; Θέλω να σας πω κάτι.
Κι εγώ θέλω να πω κάτι.
Μου λείπεις, Καρμέλα
Χάιδεψέ με
-Μπαμπά! -Όχι! Τι κάνεις;
-Μπαμπά! -Σταμάτα! Άφησέ τον!
Τρελάθηκες;
Αυτός με δουλεύει. Εσύ νομίζεις ότι έχω νόθο γιο.
Αυτή παράτησε το μεταπτυχιακό, κι εγώ είμαι ο τρελός;
Τα κάνατε πλακάκια με τον Λίλο.
Με φέρατε εδώ για να αναλογιστώ τα παλιά.
Μπράβο. Όλο οι άλλοι φταίνε!
Έλεος.
Παράτησες το μεταπτυχιακό;
Συγγνώμη, Λίλο.
Μπορώ να ρωτήσω πώς σε έπεισε ο αδερφός σου;
Βεβαίως.
Τι όμορφα!
Έμμα! Δεν πάει από κει. Από δω πάμε. Σχεδόν φτάσαμε.
Θα πρέπει να βρείτε τον δρόμο μετά!
Δεν θα καλέσω τον δασοφύλακα!
Φεύγω!
Αντίο!
Κι εσύ; Μα είμαι ξυπόλυτος.
Φεύγω!
Είδες τον Ματζακάνα;
Πού ήσουν; Σε ψάχναμε όλη μέρα.
Δεν φυσούσε μουντζιμπιντίσι. Πήγα μια βόλτα.
Τι έχει αυτό το μουντζιμπουντίσι;
Ο μουντζιμπιντίσι είναι ένας άνεμος από τα βουνά.
Μπαίνει στα κόκαλα, ένας άνεμος αλλαγής.
Παίζεις παιχνιδάκια μαζί μου;
Τα σχεδίασες όλα για να το βρω εκεί; Αλήθεια τώρα;
Ο μπαμπάς το έσκισε για να μην παραδεχτεί ότι είχες δίκιο, η ιδέα ήταν καλή.
Μετά το κόλλησε.
Επειδή ήλπιζε να γυρίσεις.
Κι εγώ το έθαψα.
Πάμε να φέρουμε λίγο λάδι.
Θα κόψεις λίγο ψωμί;
Τα σαλιγκάρια έφαγαν τον μπαμπά.
Ζήτησε λεφτά από τον Πέπου Σίνακο.
Κι ο μπάσταρδος ο τοκογλύφος
το εκμεταλλεύτηκε.
Έλα, δοκίμασε.
Ο μπαμπάς σε καμάρωνε.
Η περηφάνια τού έραψε το στόμα.
Κι εγώ σ' εμπιστεύτηκα.
Πονάει ο κώλος σου;
Σκάσε.
Βλάκα. Είσαι τυχερός που πάντα εμένα κατηγορεί.
-Να του γράψουμε μερικές λέξεις, Σάλβο; -Τι να γράψουμε;
"Αγαπητέ πατέρα,
χωρίς το 'αγαπητέ'.
Το σκάσαμε γιατί οπουδήποτε αλλού είναι καλύτερα από εδώ.
Αλλά μην ανησυχείς, θα ξεπληρώσουμε με τόκο το ξύλο που φάγαμε".
Πήρε όλη τη βενζίνη. Τον κωλο-γλιτσογλείφτη. Πάμε, Λίλο.
Λίλο! Πάμε!
Έγραψα στον μπαμπά, και εκ μέρους σου, να μη θυμώσει μαζί μας
και ότι θα γυρίσουμε όταν πλουτίσουμε.
Είσαι σίγουρος ότι είναι καλή νύχτα να το σκάσουμε;
Χέστηκες από τον φόβο;
Αν πεις ότι θα κάνεις κάτι, το κάνεις.
Εσύ το είπες, έτσι;
Λίλο!
-Σάλβο, βοήθησέ με! -Λίλο, χτύπησες;
-Βοήθησέ με! -Λίλο! Σάλβο!
-Πώς θα σε βγάλω από εκεί; -Βοήθησέ με!
-Έλα εδώ. -Δεν φτάνω!
-Έλα! Πήδα! -Κατέβα εσύ.
Αν κατεβώ, θα κολλήσουμε και οι δύο. Πήδα! Βρες έναν τρόπο.
-Σάλβο! Λίλο! -Σχεδόν έφτασα.
-Εσείς είστε; -Τέντωσε το χέρι.
Γρήγορα! Το χέρι σου, γρήγορα!
Πού πάτε;
-Δώσε το χέρι! -Δεν φτάνω!
-Γρήγορα, το χέρι σου, Λίλο. Έρχεται. -Κατέβα. Σήκωσέ με.
Λίλο. Το πάλεψα.
-Όχι, Σάλβο. -Μόνο εγώ έμεινα.
-Έτσι και σας πιάσω, θα σας κανονίσω! -Λυπάμαι. Αλήθεια.
-Θα επικοινωνήσω. -Όχι, Σάλβο! Μη με αφήνεις! Σάλβο!
Σάλβο.
Τη νύχτα που το σκάσαμε,
ήξερα ότι έπεσες στην τρύπα επίτηδες.
Δεν ήθελες να φύγεις.
Ήλπιζες να μας πιάσει ο γέρος για να μην το σκάσω ούτε εγώ.
Αυτό λες στον εαυτό σου. Η αλήθεια είναι ότι με παράτησες.
-Με πέταξες σαν άγκυρα χωρίς σχοινί. -Λες ότι σε πρόδωσα;
Απλώς ζηλεύεις.
Δεν φταίω εγώ που η ζωή σου εξελίχθηκε έτσι.
Αλλά τώρα που μπορείς να την αλλάξεις,
μόνο επειδή θα κερδίσω κάτι εγώ, εσύ μουλάρωσες και δεν πουλάς.
Γιατί το λες αυτό;
-Πήγα στον δήμαρχο και υπέγραψα. -Λέω…
Τα χαρτιά είναι στο τραπέζι. Σειρά σου.
Αγαπητέ Σάλβο, πρέπει να αποφασίσεις αν θα σώσεις το πατρικό μας
ή τον ασπρουλιάρη κώλο σου.
Όπως κάνεις πάντα.
Πάρε το ψωμί και κλείσε την πόρτα.
Λοιπόν; Τι λες;
Συγχώρα την ειλικρίνειά μου, αλλά δεν γουστάρω αυτό το "μπουμ μπουμ".
-Αποκλείεται. Δεν το πιστεύω. -Όχι, πίστεψέ με. Δεν μ' αρέσει.
Η χαζή αδερφή μου έστειλε το ντέμο μου στον παραγωγό στο Άμστερνταμ.
-Και δεν χαίρεσαι; -Όχι. Λέει ότι είναι χάλια.
Και έχει δίκιο.
Αυτό το "μπουμ μπουμ" χωρίς ίχνος από κάτι ναπολιτάνικο δεν αξίζει.
Γίνεται να χωρίσεις έτσι με κάποια;
-Έγινε καπνός. -Πάψε. Λες και παράτησαν εσένα.
Βλάκας. Χέστης.
-Χωριάταρος. -Χωριάταρος!
Θα τον βρω. Μα τον Θεό, θα πάω στο Άμστερνταμ
και θα βάλω να τον συλλάβουν! Τον μπάσταρδο.
Τον κερατά!
-Τον κερατά. -Μαμά! Εγώ φταίω. Εγώ τα έκανα μαντάρα.
Αγάπη μου, τι είναι; Είσαι άρρωστη;
Έλα. Πάρε ανάσα.
Ορίστε. Ταράχτηκε. Είδατε;
Το παλιοτόμαρο!
Αγάπη μου, ίσως φταίει το σαλάμι του θείου σου.
Είναι πολύ νόστιμο, αλλά το φαγητό εδώ είναι πολύ βαρύ…
-Τώρα θα νιώσεις καλύτερα. Ξαλάφρωσες. -Πιες λίγο νερό.
Πώς πάει; Καλύτερα τώρα;
Τους πρώτους μήνες της εγκυμοσύνης την έβγαζα στην τουαλέτα.
Θεέ μου. Μα φυσικά! Πώς δεν το κατάλαβα;
Αγάπη μου.
-Έχεις πάει σε γυναικολόγο; -Ποτέ.
Ποτέ; Γιατί ποτέ; Είναι κακό που δεν έχεις πάει ποτέ…
-Όχι. -Μπορείς να το κάνεις τώρα;
-Ναι. -Είναι πολύ αργά;
-Όχι. -Δεν θυμάμαι.
-Θεέ μου. Κάνει εμετό… -Τι είναι; Έλα εδώ.
-Κάτσε. -Δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Όχι. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Βαθιά.
Ξανά. Έτσι μπράβο. Πιες λίγο νερό.
Μου λείπεις απόψε
Ένα μακρινό χάδι
Μου λείπεις απόψε
Εσύ, στην καρδιά μου, και πονά
Μου λείπεις απόψε
Εσύ, Άστρο των Χριστουγέννων
Και ξαγρυπνούσα
Καρμέλα
Για εσένα, είμαι προδοσία
Εχθρός στον πόλεμο
Μια πόρτα που κλειδώνεις
Καρμέλα
Ο κόσμος θα έκανε τα πάντα για την εξουσία. Εμένα δεν με ενδιαφέρει.
Η πολυάσχολη ζωή και το ληθαργικό σεξ
δεν μου επέτρεψαν να αποκτήσω κληρονόμους.
Γι' αυτό ήθελα να αφήσω ένα σημάδι.
Θα το κρατήσεις μυστικό;
Το νέο γήπεδο για το Άτσι Φοντάνα.
Έμεινε έστω το δέντρο. Χαίρομαι.
Θα κοπεί
και θα το τιμήσουμε με μια πιο κομψή μουριά
από σουηδική ινόπλακα.
Στην είσοδο των VIP.
Επέμεινα γι' αυτό
για να τιμήσω τη μνήμη του πατέρα σου.
Να 'σαι καλά.
Συγγνώμη, αλλά δεν ήσουν αντίθετος; Δεν είπες ότι σου αρέσει το οικοσύστημα;
Ναι. Αλλά αγαπώ κάτι πιο πολύ από το οικοσύστημα.
-Το ποδόσφαιρο; -Το χρήμα.
Να πάρει, πόσο λατρεύω το ωραίο χρήμα!
Εξαρχής ήξερα ότι δεν είσαι ηθικολόγος σαν τον αδερφό σου.
Είσαι επιχειρηματίας.
Μαγεύομαι κάθε φορά που το βλέπω.
Κατσαρόλα που την κοιτάς, δεν βράζει.
Να τη βράσουμε αυτήν την κατσαρόλα;
Επιχειρηματίας.
Τι κάνεις;
Μην κοιτάς έτσι.
-Πήγες στο δημαρχείο. Ξέρω ότι υπέγραψες. -Τι κάνεις;
Δεν θα δώσω στον μαλάκα τη χαρά να κόψει τη μουριά μου. Θα την κόψω εγώ.
Θες να κόψεις τη μουριά; Μα τι σκέφτεσαι;
Θα τα κατεδαφίσει όλα. Δεν καταλαβαίνεις;
Τα ξέρω όλα! Δεν υπογράφω, μετά υπογράφω, μετά πασάρει την μπάλα.
Μετά θυμώνει που υπέγραψα. Τι σκατά έχεις κατά νου;
Είχα μια αμφιβολία, αλλά όχι πια.
Δώσε μου την τεφροδόχο και ξεκουμπίσου από δω.
-Την τεφροδόχο; -Ακριβώς.
-Το βάζο που έχει μέσα… -Αυτό ακριβώς.
Εκείνο το δοχείο;
Εκείνο… Πήγαμε στην κορυφή του βουνού…
-Αλλά δεν σκοπεύαμε… -Τι λες;
-Έλεγα ότι… -Σάλβο, τι λες;
-Θες κακά ξεμπερδέματα; -Όχι. Φύσηξε ο αέρας.
Ο μπαμπάς είναι πια στη μικροπανίδα.
-Είναι ευτυχισμένος… -Κάιν!
-Ποιος Κάιν; Κάιν εσύ! -Κάιν!
-Ήρεμα!
Πούλησες την οικογένειά σου για 4.000 λίρες. Κάιν!
-Υπέγραψες! -Όρσε.
ΟΡΣΕ
Πώς είστε, δήμαρχε;
-Μη με αγγίζεις! Φύγε! -Είστε καλά;
Φύγετε όλοι!
Όρσε. Υπέγραψα με "Όρσε".
"Όρσε".
Ο-Ρ-Σ-Ε.
Είναι κι αναγραμματισμός του "Σόρι".
Δεν είναι αναγραμματισμός, έχει λάθος ένα γράμμα.
Είσαι παπάρας.
-Μαλώνατε; -Όχι. Μιλούσαμε.
Απλώς ήταν μια έντονη συζήτηση.
Αγάπη μου, να χαρείς, φτάνει.
Είσαι μεγάλος για κάτι τέτοια. Έλα.
Σύντομα θα γίνεις παππούς.
Έντζο. Γκάστρωσες καμιά κοπέλα;
Αν γκάστρωσα καμιά κοπέλα;
Γκάστρωσες καμιά κοπέλα;
Το ήξερες;
Έμμα.
Είναι αγόρι;
-Πλάκα κάνω. -Είναι κορίτσι.
Γερό να 'ναι μόνο.
Μόνη σου το είπες.
Για να σωθεί η πιτσαρία, πρέπει να υποθηκεύσουμε το σπίτι.
-Όμως πάντα υπάρχουν δύο εναλλακτικές. -Σωστά.
-Τη μία την ανέφερες τώρα. -Και η άλλη;
Να μείνεις εδώ.
Και τι θα κάνω;
Υπάρχουν πολλά ευρωπαϊκά κονδύλια για τέτοια πράγματα.
Μπορείς να πουλήσεις το σπίτι στο Μιλάνο αντί να το υποθηκεύσεις.
-Μπορείς να βγάλεις λεφτά. -Η μαμά σου δεν θέλει.
Η μαμά σου ίσως άλλαξε γνώμη.
-Πότε; -Μόλις τώρα.
Θα σε βοηθήσω να στήσεις τη δουλειά μέχρι να γυρίσουμε στο Άμστερνταμ.
Ποιοι εμείς;
-Δεν σου το είπα; -Όχι.
-Αποφάσισα να γεννηθεί εδώ. -Θα τη βγάλει Καρμέλα.
-Αστειεύομαι. -Ναι. Ίσως το επόμενο.
Μέχρι και σκηνή για μουσική έχει;
Μπαμπά…
Κι εγώ θέλω να σου πω κάτι.
Δεν θέλω να φτιάχνω πίτσα.
Και τι θέλεις να γίνεις, σχεδιαστής ήχου;
Ναι, αυτό θέλω. Ίσως δεν πετύχω, αλλά θα το προσπαθήσω.
Και θέλω να ζήσω μόνος μου.
Θεέ μου. Μου λείπεις ήδη.
-Πώς θα πληρώνεις το νοίκι; -Θα βρω δουλειά.
Ίσως στην αρχή, μόνο αρχικά, θα μπορούσα…
να σε βοηθήσω εδώ.
Στην αρχή. Μέχρι να γίνω θείος.
Εγώ πάλι θέλω να κοιμηθώ μέχρι να γίνω παππούς.
Φύγε, Σάλβο. Ο Θεός να μας βοηθήσει.
Θες να ζήσεις μόνος σου;
-Ο μπαμπάς το είδε αυτό. -Μωρό μου…
Παιδιά, σύντομα…
Μουσική!
Ωραία γιορτή.
Μουσική!
Τι είναι;
Θες να καπνίσεις;
Θες να χορέψεις;
Ώστε εσύ ήσουν.
Το έφτιαξα εγώ.
Σου αρέσει;
Ναι. Δεν είναι ακριβώς στο στιλ μου,
αλλά είναι όμορφο.
Θα το φορέσω.
Συγγνώμη, Καρμέλα, μην προσβληθείς, αλλά ήθελα να σε ρωτήσω
αν μπορώ να σε φιλήσω.
Όμως έχω σκουριάσει.
Είναι σαν το κολύμπι.
Δεν ξέρω κολύμπι.
Ξεκινάς με μια βουτιά…
Με το τρία.
Ένα…
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Κάνε γρήγορα. Έχω δουλειές.
Γιατί ποτέ δεν μου είπες κάτι καλό;
Τι έπρεπε να σου πω;
Αν με ενθάρρυνες, θα μπορούσα να γίνω αστέρι της ροκ, βασιλιάς της πίτσας…
Ο εφευρέτης του μαξιλαριού που κοιμάσαι με το χέρι κάτω από το κεφάλι. Οτιδήποτε.
Ίσως επειδή είμαι ένας άχρηστος.
Όχι.
Εγώ είμαι άχρηστος.
Άρα είμαστε δύο άχρηστοι.
Όπως λένε, σου κληροδότησα το γονίδιο.
Λυπάμαι που το κατάλαβα αργά.
Αλλά δεν είναι αργά για εσένα.
Μπαμπά.
Θα ανοίξουμε πιτσαρία στο κτήμα μας.
Όπως λένε,
"Ευλογημένο το πουλί που φτιάχνει φωλιά στο χωριό του".
Το θυμήθηκες.
Μπράβο, Σάλβο.
Αγαπημένε γιε μου.
Μπαμπά, μια και τα βρήκαμε,
θα μου πεις το τζόκερ; Το χρειάζομαι απεγνωσμένα.
Περισσότερο από ποτέ.
Σαράντα επτά.
Σαράντα επτά;
Εξήντα οκτώ.
-Μπορείς να σβήσεις το τρακτέρ; -Ογδόντα οκτώ.
Αυτό δεν το κατάλαβα.
Θα το πεις αργά, παρακαλώ;
Μίλα πιο δυνατά και αργά!
Άντε γαμήσου.
Πήρες αυτό το λευκό κρασί;
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα