ΕΠΙΠΕΔΟ 5 ΕΛΒΕΤΙΑ
Ζαλίζομαι.
Νιώθω σαν μια μικρή μελισσούλα.
Όποτε βλέπω κάτι τόσο εκπληκτικό,
ξέρω ότι έχω μπλέξει.
Είναι εκπληκτικά.
- Θεέ μου... - Ανατρίχιασα.
Στάσου λίγο.
Να πάρει.
- Πάγωσαν τα χέρια σου, έτσι; - Ναι.
ΜΗΝΥΜΑ: ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ 15,7 ΧΛΜ. ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΘΕΣΗ: 46.5575 Β, 8.0054 Α
- Τι; - Τι;
- Εκεί πρέπει να πάμε; - Ναι.
Θεέ μου.
Κάπου εκεί κάτω νομίζω ότι είναι. Ανατολικά.
Βόρεια, ανατολικά. Ανατολικά.
Λίγα βήματα κάναμε και νιώθω κιόλας κουρασμένη.
Θεέ μου.
- Θα προκαλέσεις χιονοστιβάδα. - Πάψε.
Εντάξει. Έλα.
Είναι δύσκολο.
Δεν μπορώ.
Νομίζω ότι πρέπει να κλοτσάς το πόδι, να το χώνεις μέσα και να προχωράς.
Αυτό είναι. Ναι.
Μέσα τα δάχτυλα. Μέσα τα πόδια.
Στάσου μια στιγμή.
Δεν θα το ξαναδούμε αυτό.
Άνθρωποι σαν εμάς δεν τα ζουν αυτά.
Όχι.
Μπορεί να μην περάσουμε αυτό το επίπεδο,
αλλά κοίτα τι καταφέραμε.
- Όλο αυτό είναι δικό μας. - Ναι.
Θα γυρίσουμε μ' όλες αυτές τις εμπειρίες
και με λίγα λεφτά μαζί.
Αλλά τα πήγαμε πάρα πολύ καλά.
Όλες αυτές οι καταστάσεις που βρέθηκα με έκαναν να σκεφτώ
ότι πρέπει να πιστέψω στον εαυτό μου.
Πρέπει αλήθεια να πιστέψω.
007: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ
Τρία ζευγάρια έμειναν.
Το καθένα βρίσκεται τρεις μόνο ερωτήσεις μακριά από το ένα εκατομμύριο λίρες.
Από εδώ;
- Πάμε στη σωστή κατεύθυνση; - Ναι.
ΜΗΝΥΜΑ: ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ 17,1 ΧΛΜ. ΒΟΡΕΙΑ ΘΕΣΗ: 46.5388 Β, 7.9626 Α
Κοιτάμε προς τα εκεί και πρέπει να πάμε εκεί πέρα.
Ο βορράς είναι μάλλον...
Τι ώρα είναι τώρα;
Δεν νομίζω ότι έχω ξαναβρεθεί σε τόσο χιόνι.
Είναι πιο εύκολα με τα γόνατα.
Σύρσου σαν σκύλος.
Με τον πισινό στον αέρα.
Θεέ μου. Είναι...
- Με σπρώχνεις να ανεβώ; - Εντάξει.
- Έτοιμη; Ένα, δύο, τρία. - Ναι.
Είσαι εντάξει;
Είναι εξουθενωτικό.
Είναι κι αυτό στο σχέδιο, έτσι;
Είσαι καλά;
Τίποτα δεν θα είναι εύκολο.
Οι δύο ψύχραιμες νοσοκόμες μου.
Από εδώ.
Είναι γελοίο.
Αναρωτιέμαι
αν έχετε ό,τι χρειάζεται για να φτάσετε ως το τέλος.
Προσπαθώ να ξεχάσω τα λεφτά. Να μην τα σκέφτομαι.
- Είναι τεράστιο όλο αυτό... - Ναι.
Είναι κάτι που σου αλλάζει τη ζωή...
Όσο πιο μακριά πάμε,
τόσο δεν θέλω να χάσουμε.
Είναι μια καλύβα.
Μπεθ και Τζεν.
Μπράβο που φτάσατε ως εδώ.
Τι λέτε για λίγη εξάσκηση στη σκοποβολή;
Μπροστά σας έχετε ένα τουφέκι με λέιζερ ακριβείας.
Το βαλιτσάκι που θέλετε είναι μέσα στον αχυρώνα.
Για να το πάρετε, πρέπει να ανατινάξετε την πόρτα
χτυπώντας τους πέντε εκρηκτικούς μηχανισμούς.
Η καθεμιά σας θα πρέπει να χτυπήσει έναν τουλάχιστον στόχο.
Έχετε τρία λεπτά απ' τη στιγμή που θα αγγίξετε το τουφέκι.
Αν αποτύχετε, το βαλιτσάκι θα εκραγεί
και το ταξίδι σας θα τελειώσει.
Εντάξει.
Θυμήσου. Λογική.
Θα προσπαθήσω ξαπλωμένη.
- Τι λες; - Δεν ξέρω.
- Μάλλον ξαπλωμένη. - Ξαπλωμένη;
- Είναι πιο ασφαλές. - Ναι;
- Δώσ' το μου εσύ. - Ναι.
- Μήπως χτυπήσω κάνα δυο. - Εντάξει.
Εσύ πώς θα ρίξεις; Γονατιστή;
Μάλλον θα χρησιμοποιήσω το τραπέζι.
- Εντάξει; - Ναι.
Σε ποιον ώμο θα βάλεις το κοντάκι;
Στον δεξί.
- Πες μου όταν είσαι έτοιμη. - Πιο έτοιμη δεν γίνεται.
- Ναι; Σίγουρα; - Ναι.
Είναι έτοιμο να ρίξει.
Υπέροχα.
Ωραία. Πάνε δύο.
Πάρε.
Τρεις.
Τέσσερις τώρα. Ένας έμεινε.
Πόσο χρόνο λες να έχουμε;
Δεν ξέρω. Γρήγορα κάναμε.
Να δοκιμάσω ξανά;
Ένας έμεινε.
Ναι, ρίξε.
Εντάξει.
Με το φως είναι δύσκολο να δεις.
Το ξέρω. Δεν το έβλεπα καθόλου.
Συνέχισε. Ρίξε γρήγορα.
Είναι πολύ δύσκολο.
- Να δοκιμάσω εγώ; Μπορώ; - Ναι. Δεν βλέπω καλά.
Μήπως να γονατίσεις;
Δυσκολεύομαι να δω τον στόχο.
Θες να δοκιμάσεις εσύ ξανά;
Εντυπωσιακό.
Δεν το πιστεύω.
Να το βαλιτσάκι.
Λες να έχει ερώτηση;
Θεέ μου. Βρομάει.
Εντάξει.
- Με το τρία; Ένα... - Ναι. Δύο, τρία.
- Δεν έχει ερώτηση. - Όχι.
Λες να είναι πομπός για να πάμε κάπου;
- Ένα κλειδί. - Κλειδί.
Κλειδί για ποιο πράγμα;
Το τηλέφωνο.
ΜΗΝΥΜΑ: ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ 4,3 ΧΛΜ. ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΘΕΣΗ 46,5531 Β, 7.9018 Α
Εντάξει. Εκεί πρέπει να πάμε.
Δεν έχουμε πολλή ενέργεια.
Εδώ πρέπει να είναι.
Ναι, στον αχυρώνα μάς πάει.
Εκεί θα περάσουμε τη νύχτα;
Μην το λες αυτό.
Πρέπει να βρούμε κάτι στο οποίο θα μπαίνει το κλειδί.
Λουκέτο είναι αυτό στην πόρτα;
Όχι, δεν νομίζω.
Θεέ μου. Ωραίο αμάξι.
Aston Martin.
Μακάρι το κλειδί να είναι για το αμάξι.
Ένας χαρτοφύλακας.
Τον πιάνεις;
- Τον πήρες; - Ναι. Είναι βαρύς.
Ωραία.
- Είναι πολύ βαρύς. Εντάξει; - Ναι.
Θα δω αν κάνει εδώ το κλειδί.
- Όχι. Δεν είναι αυτό. - Δεν πάει.
Κοίτα. Μήπως είναι κάτι εδώ; Όχι.
- Ούτε εκεί; - Στάσου λίγο.
Ένας καφέ φάκελος. Εδώ είμαστε.
- Όχι. - Εσύ. Κι εγώ.
- Τι είναι αυτό; - Θεέ μου.
-"Γκρίντελβαλντ". -"Γκρίντελβαλντ".
Εκεί πρέπει να πάμε;
Λες να πάμε εκεί πέρα;
Πώς θα φτάσουμε εκεί;
Ας βάλουμε το κλειδί στη μίζα.
Δες εδώ.
Πάτα κανένα κουμπί.
Αυτό; "Καπνός πίσω".
"Μπροστινά όπλα". Όπλο.
"Λάδι".
"Ασπίδα από σφαίρες".
- Φοβερό. - Είναι υπέροχο.
Τι έχει μέσα ο χαρτοφύλακας; Δεν ξέρουμε.
Δεν μπορώ να τον ανοίξω.
Έχει να πατήσουμε κάτι άλλο;
-"Γκρίντελβαλντ". - Να το.
- Εδώ. - Εμείς είμαστε.
ΓΚΡΙΝΤΕΛΒΑΛΝΤ
- Ωραία. Εκεί πρέπει να πάμε. - Ναι.
Είναι απίστευτο.
- Τίποτα δεν σταματά να μας εκπλήσσει. - Όχι.
- Αυτό είναι το κάτι άλλο. - Δεν νιώθω καθόλου άνετα εδώ.
- Δεν έχω ξαναπάει σε τέτοιο μέρος. - Εγώ...
- Θα είναι δύσκολα εδώ πέρα. - Ναι.
- Δύσκολα, φίλε. - Σίγουρα.
- Πάμε για ένα εκατομμύριο λίρες. - Ναι.
Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί.
- Φίλε. - Είναι απίστευτο.
- Κοίτα μέρος. - Είναι σαν...
- Και τώρα; - Τώρα τι;
Πηδήξαμε από ελικόπτερο
και βρεθήκαμε στις Ελβετικές Άλπεις.
- Έχεις πάει στις Άλπεις; - Όχι.
Ποτέ...
Ούτε στο παγοδρόμιο στο Μίλτον Κέινς δεν έχω πάει...
- Χτύπησε το κινητό. - Μήνυμα.
- Ένας χάρτης. - Ναι.
ΜΗΝΥΜΑ: ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ 17,2 ΧΛΜ. ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΑ ΘΕΣΗ: 46.5585 Β, 9.9973 Α
Εκεί πρέπει να πάμε. Οπότε...
Στάσου λίγο. Δες εδώ. Δεν φοράς τα γυαλιά σου.
Όχι.
Όχι. Δεν φαίνεται να είναι από εκεί.
- Εκεί πάνω είναι. - Ναι. Εκεί δεν θα είναι;
- Κοίτα. - Εκεί πάνω θα μας στείλει.
- Φίλε, σ' το λέω... - Είναι βαθύ.
- Φίλε, είναι βαθύ. - Πολύ βαθύ.
Είναι πολύ βαθύ το χιόνι.
Έχω αδύναμα πόδια, φίλε. Σαράντα τρία χρόνια τα ίδια πόδια.
Με καίνε κιόλας.
- Θα τρέξεις μέχρι πάνω; - Πάμε.
Είσαι εντάξει;
Σκέτο βάσανο είναι.
Πάμε πάνω, μικρέ.
- Φίλε. - Να πάρει.
- Ναι. - Διάολε.
Φίλε.
Κι ακόμα δεν αρχίσαμε.
Άκου...
Ουσιαστικά, ακόμα δεν αρχίσαμε. Μου μπήκε λιωμένος πάγος στον πισινό.
- Σιγά. - Στάσου.
Μερικές φορές πρέπει να αφήνεσαι.
Ναι. Να νιώθεις τη βαρύτητα.
Τι λες να πάμε εκεί κάτω και να στρίψουμε δεξιά;
Ναι.
Σου ρουφάει την ενέργεια, φίλε.
- Λίμνη σου φαίνεται αυτό; - Ναι, έτσι μοιάζει.
Είναι παγωμένη λίμνη.
Τι λες να ετοίμασε; Κάτι έχει κάνει.
Σίγουρα ετοίμασε κάτι. Ένα παγοδρόμιο.
Κάποιο παιχνίδι θα είναι.
Τι είναι αυτό;
Μοιάζει με τραπέζι και...
Έχει ένα κουτί στο τραπέζι, νομίζω.
- Το βλέπεις; - Παιχνίδι δεν είναι;
Πρέπει να πάμε στο κουτί,
αλλά δεν θα είναι τόσο εύκολο.
Κοίτα, ένα όπλο. Έχει ένα όπλο.
- Θεέ μου. - Μάλλον θα ρίξουμε.
Κορύνες βλέπω. Μπουκάλια από σαμπάνιες είναι αυτά;
Τζέιμς και Τζόι Μπόουν, Καλώς ήρθατε στην Ελβετία.
Παρακαλώ, βγείτε στην παγωμένη λίμνη και πηγαίνετε στο τουφέκι,
ώστε να διεκδικήσετε μισό εκατομμύριο λίρες.
Θα χρειαστείτε το περιεχόμενο της βαλίτσας μπροστά σας.
Αλλά είναι παγιδευμένη με εκρηκτικά.
Για να μην εκραγεί η βαλίτσα,
πρέπει να πετύχετε πέντε στόχους.
Θα έχετε τρία λεπτά από τη στιγμή που θα σηκώσετε το τουφέκι.
Αν δεν τα καταφέρετε,
πράγμα που περιμένω,
η βαλίτσα θα εκραγεί και το ταξίδι σας θα τελειώσει.
Φίλε.
Χριστέ μου.
- Μην το αγγίξεις. - Όχι.
- Ναι, να το δούμε λίγο... - Δεν ξέρω καν να...
Κοίτα εκεί πέρα. Έχει το μπουκάλι της σαμπάνιας
και μπροστά έχει αληθινούς στόχους.
- Κοίτα, όμως, πόσο μακριά είναι. - Ναι, το ξέρω.
- Είσαι καλός με τα όπλα; - Όχι.
Τελευταία φορά που έριξα ήταν...
στο μπάτσελορ του Ντίξι και ήμουν χάλια. Ήμουν, όμως, τύφλα.
Χριστέ μου.
Φίλε.
Ώστε αυτό είναι το Γκρίντελβαλντ.
Ναι. Γκρίντελβαλντ γράφει.
Δεν γράφει τίποτα άλλο. Δεν έχει κάποιο όνομα.
Κοιτάζω στις κορυφές κάθε βουνού.
- Ναι. - Αναρωτιέμαι αν είναι αυτή.
Ο χαρτοφύλακας είναι βαρύς.
Συγγνώμη. Μιλάτε αγγλικά;
- Ναι, λίγα. - Ξέρετε πού είναι αυτό το μέρος;
Αυτό; Ναι, το ξέρω.
- Βλέπετε το τελεφερίκ; - Ναι.
- Μ' αυτό θα πάτε εκεί.
- Εντάξει. - Ναι.
- Μετά θα πάρετε το τρένο. - Εντάξει.
- Κι είναι ένας δημόσιος χώρος. - Ναι.
Αλλά δεν ξέρω αν μπορείτε να πάτε.
- Δεν μπορείτε να πάτε από εκεί. - Γιατί;
Δεν είναι για το κοινό.
Υπάρχει κάτι κοντά;
- Για να πλησιάσουμε; - Ναι.
- Πώς λέγεται το πιο κοντινό σημείο; - Γιουνγκφράουγιοχ.
- Το ψηλό; - Αυτό που είδαμε.
- Ναι. - Ναι.
- Κουνήθηκε; - Ναι. Κάτι κινείται.
Δεν ακούω τίποτα.
Μοιάζει σαν κάποιο δοχείο.
- Κάτι μεταλλικό. - Ναι.
Θα μπορούσα να τον ανοίξω με τσιμπιδάκι.
Είμαι σίγουρη ότι μπορείς.
Ναι, άνοιξέ τον.
Να δούμε αν κουνιέται τίποτα εκεί μέσα.
- Τίποτα; - Όχι.
Το πας κάτω και γυρνάς.
Ναι, έχει έναν μικρό πείρο, αλλά δεν είναι...
- Σε παρακαλώ. Μακάρι να ανοίξει. - Όχι.
Να πάρει.
ΑΪΓΚΕΡΓΚΛΕΤΣΕΡ
Γιατί τον κρατάς ακόμα;
Αφού τον κουβαλάω εγώ, θα τον ανοίξω κι εγώ.
Εντάξει. Άνοιξέ τον εσύ.
Ελπίζω να μην είναι βόμβα.
Γιουνγκφράουγιοχ. Γραμμή τρία.
Εδώ είναι. Φτάσαμε.
Φοβάμαι τι θα βρούμε όταν φτάσουμε. Επειδή...
Μπορούμε να πάμε εκεί. Για να υπάρχει σταθμός...
Κάποιος τον έφτιαξε εκεί. Τον έχτισαν.
- Ή αυτό εδώ κάτω... - Άκου.
Το τρένο θα κάνει μια μη προγραμματισμένη στάση.
Παρακαλούνται οι επιβάτες να μείνουν στις θέσεις τους
εκτός από τις Ελίζαμπεθ Φόξγουελ και Τζένιφερ Ντόργουαρντ.
Πρέπει να αποβιβαστείτε το συντομότερο δυνατό.
- Τι; Εντάξει. - Κατεβαίνουμε.
Θεέ μου, Τζεν.
- Έχει εξοπλισμό αναρρίχησης. - Ναι.
Κοίτα εδώ.
Κι εδώ. Κοίτα.
Κοίτα πώς πάνε έξω εδώ.
Είναι τρομακτικό.
Έχει τσεκούρια για τον πάγο.
Δηλαδή...
- Έχεις ξαναχρησιμοποιήσει; - Όχι.
Ούτε κι εγώ. Έχει σημασία η άκρη;
Δεν έχω ιδέα.
Λες να πάω να δω από την πόρτα εδώ πάνω;
Ναι, πήγαινε.
Τζεν, έχει σχοινιά εκεί έξω.
Μάλλον θα πρέπει να δεθούμε.
Ωραία θέα θα έχουμε.
Η θέα θα είναι ωραία, αλλά ξέρεις από αναρρίχηση;
Ξέρω από αναρρίχηση σε εσωτερικό χώρο.
Εντάξει. Ωραία.
- Φιλενάδα. - Είσαι καλά;
Ναι, τρέμω κιόλας.
- Φταίει το ύψος; - Ναι.
Τα ύψη δεν είναι το καλύτερό μου.
Απλώς μην κοιτάς κάτω.
Άκου τον άνεμο.
Θεέ μου, είναι τρομακτικός.
Ο άνεμος με φρικάρει.
Πάμε να τελειώνουμε.
Έτοιμη;
Όσο ποτέ. Έχω άγχος.
Όχι, δεν έχεις άγχος.
Όχι. Είμαι ενθουσιασμένη.
- Ενθουσιασμένη. - Ναι.
Κοίτα ψηλά, μην κοιτάς κάτω.
Πώς νιώθεις;
Είμαι απίστευτα αγχωμένη. Εντελώς.
Άντε. Μη φοβάστε.
Ανοίξτε την πόρτα.
- Γίνεται. Θυμάσαι; Όλα γίνονται. - Το ξέρω.
Αργά και σταθερά.
- Εντάξει; - Ναι.
- Έτοιμη; - Ναι. Πάμε.
Πάμε.
Θεέ μου, είναι ψηλά.
- Είσαι καλά; - Ναι, απλώς... Ναι.
Χριστέ μου.
- Κοίτα πόσο ψηλά είμαστε. - Είσαι εντάξει;
Πρέπει να τελειώνουμε. Αλλιώς θα φοβηθώ περισσότερο.
Πόσο ψηλά λες να σκαρφαλώσουμε;
Δεν έχω ιδέα.
Πώς θα περάσουμε εκεί;
- Είναι κομμένο. - Μη μου πεις ότι θα κατεβούμε.
Μην το κάνεις αυτό, Τζεν.
Κάτι είναι εκεί.
Θεέ μου. Πρέπει να κατεβούμε;
Δεν ξέρω.
Ίσως να πρέπει να κατεβούμε για να φέρουμε κάτι.
- Λες; - Ναι.
- Δεν βλέπω τι είναι. - Πώς θα κατεβούμε;
- Κάτι ξεχωρίζει. - Δεν θέλω να πάω στην άκρη.
Λαβή είναι αυτό εκεί;
Εκεί πρέπει να πάμε; Να κατεβούμε;
Θα το κάνω κοιτώντας ψηλά.
Ξέρει η μία τις αδυναμίες της άλλης, έχουμε συζητήσει.
Νομίζω ότι αλληλοσυμπληρωνόμαστε.
Είναι πολύ πιο λογικό να πάω εγώ.
Αν είναι να πάει η μία, πάω εγώ που δεν φοβάμαι τα ύψη.
- Αν είναι να πάει μόνο μία... - Ναι.
...δεν θα με πείραζε, αν ήθελες να πας εσύ, αλλά...
Θες να πάω εγώ, λοιπόν;
- Αν δεν σε πειράζει. - Ναι.
Η Τζεν δεν φοβάται τίποτα.
Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που θα την τρομάξει πραγματικά
και θα την κάνει να πει "Αυτό δεν το κάνω".
Αν φοβάσαι κάτι, αλλά πρέπει να το κάνεις,
- πρέπει να πιεστείς... - Ναι.
Να το ξεπεράσεις. Ναι.
Θα στηρίξει η μία την άλλη.
Να περάσουν τα δύσκολα.
Τι λες, λοιπόν;
- Είναι δύσκολο. - Δεν είναι εύκολο. Σίγουρα.
Ίσως να βάλω τα γυαλιά μου.
Θες να ρίξω εγώ πρώτος;
Να δω λίγο με τα γυαλιά μου. Περίμενε.
Δεν κάνουν μεγάλη διαφορά. Φταίει το χιόνι. Θα ρίξω εγώ πρώτος.
- Δεν είμαστε τίποτα σκοπευτές. - Όχι, απλώς...
Δοκίμασε.
Και μην το συζητάς πολύ όσο ρίχνεις.
Τρία λεπτά είναι λίγα για να πετύχεις πέντε μπουκάλια.
- Πάμε; - Ναι, ρίξε, φίλε. Πάμε.
- Εντάξει. - Μόλις το σηκώσεις, έτσι;
Από πού κοιτάμε; Έχει το σκοπευτικό.
- Από εκεί. Σπρώξ' το μέσα. - Ναι.
Βρες το σημάδι. Χαλάρωσε. Μείνε σε έναν στόχο.
- Πέντε βολές ο καθένας; - Ναι.
Εντάξει.
Πάμε.
Δεν βλέπω τίποτα.
Πρέπει να το πιέσεις.
Δοκίμασε.
Πίεσέ το μέσα.
ΣΑΜΠΑΝΙΑ BOLLINGER ΠΡΟΪΟΝ ΓΑΛΛΙΑΣ
Ρίχνω και την πέμπτη.
Είναι πολύ δύσκολο, Τζέιμς.
- Βλέπω ελάχιστα. - Συνέχισε, δοκίμασε.
Γρήγορα.
Τρέμουν τα χέρια μου. Καταλαβαίνεις;
Ορίστε. Τα γυαλιά δεν βοήθησαν.
Είναι αδύνατο.
Δεν θα μας το έκανε εύκολο για 500 χιλιάρικα.
Πέτυχα ένα. Το πέτυχα.
Ωραία, συνέχισε.
Τελειώνει ο χρόνος. Τράβα τη σκανδάλη, αν δεν βλέπεις.
- Είναι δύσκολο. - Ναι, είναι δύσκολο.
Ναι.
Φίλε...
Δώσε μου να ρίξω άλλη μία.
Πετύχαμε δύο. Τα δύο εξωτερικά.
Φίλε.
Συνέχισε. Ρίξε.
Χάσαμε, φίλε.
Η αποστολή ακυρώθηκε.
Ήταν τρελό.
Φίλε. Είναι απογοητευτικό. Νιώθω πολύ απογοητευμένος.
Πολύ απογοητευμένος.
Άκου, πάντα λέγαμε
ότι θα κάνουμε ό,τι μπορούμε. Τι άλλο να κάναμε εδώ;
Άνοιξέ το εσύ.
Ναι, μη μου βγάλεις το μάτι.
Νιώθω περίεργα. Προφανώς, νιώθω
απογοητευμένος.
Αλλά είμαστε 150 χιλιάρικα πλουσιότεροι απ' ό,τι όταν ξεκινήσαμε.
Είναι ένα σημαντικό ποσό, ειδικά για εμάς.
Κι είδαμε τόσα μέρη μαζί
που ίσως να μην είχαμε ποτέ την ευκαιρία να δούμε.
- Ήταν φοβερό ταξίδι. - Ήταν χαρά μου.
Ευχαριστούμε τη Φωνή που φτάσαμε ως εδώ.
Ναι.
- Αλλά είναι δύσκολος τύπος, φίλε. - Ναι.
Μ' ενοχλεί που πραγματικά
- χάσαμε τόσα πολλά. Αλλά... - Ναι.
Όποιος τα χτυπήσει αυτά, αξίζει να συνεχίσει.
Έλα να τσουγκρίσουμε.
Καλή τους τύχη. Θα έχουν πετύχει κάτι εξωπραγματικό. Κάτι απίστευτο.
- Είναι μακριά το σπίτι. - Σίγουρα.
ΑΪΓΚΕΡ ΒΟΡΕΙΑ ΠΛΕΥΡΑ
- Ναι. - Ναι. Συνέχισε.
Εντάξει.
- Συνέχισε. - Λίγο ακόμα;
Άλλα λίγα μέτρα.
Δεν σε ακούω. Φώναζε περισσότερο.
Συνέχισε.
Δεν θέλω να κοιτάξω κάτι, Τζεν. Φώναξε ξανά.
Εντάξει, σταμάτα.
Ναι; Έφτασες;
Ένα μέτρο ακόμα.
Αυτό είναι. Κράτα.
Είναι μια μικρή τσάντα. Απλώς...
Το πήρα. Είναι ένα σακουλάκι. Ωραία.
Τράβα.
Έτσι. Σταμάτα.
Σταμάτα.
Τράβα.
Έλα, φιλενάδα. Λίγο ακόμα.
- Τράβα. Συνέχισε. - Προσπαθώ.
- Εντάξει; - Ναι.
Είσαι φοβερή.
Δεν είναι κλειδί.
Τι είναι τώρα; Θεέ μου.
Κι άλλος χάρτης.
Ράγες που δεν χρησιμοποιούνται. Ίσως να είμαστε εδώ
και να πρέπει να βρούμε τον δρόμο.
- Μια πόρτα. - Ναι.
Οπότε, πρέπει να πάμε πίσω στο τούνελ.
Ναι, δεν υπάρχει κλειδί.
Εντάξει, αγάπη μου, περίμενε. Να δω το κινητό.
Μια στιγμή. Ναι.
Τι γράφει;
Δύο ώρες, 45 λεπτά.
Αγάπη μου.
Θεέ μου. Εντάξει;
Από εκεί.
- Τι; - Από εκεί είναι;
Όταν γνώρισα τον Τζος...
Να πάρει. Πού είναι;
Δεν είχα γνωρίσει κανέναν σαν αυτόν,
και δεν φανταζόμουν ότι υπήρχε ένας τέτοιος άνθρωπος.
Από εκεί; Ναι;
Πολύ προσγειωμένος και αληθινός.
Κι αυτό δεν το είχα συνηθίσει.
Κάποιον τόσο ανοιχτό και ειλικρινή.
Δείχνει τα αισθήματά του.
Αγάπη μου.
Ναι, έρχομαι.
Με έκανε να δω τα πράγματα με μια διαφορετική οπτική...
Ναι.
Λες να μπορείς να με κουβαλήσεις;
Εντάξει.
Όταν παντρευτήκαμε, κάναμε τα παιδιά.
Τρία παιδιά σερί.
Οπότε, δεν είχαμε χρόνο για εμάς.
Αγάπη μου, έρχομαι!
Θέλω τα παιδιά μου να μας θυμούνται και να λένε
ότι οι δύο γονείς τους έκαναν εξερευνήσεις,
έζησαν περιπέτειες,
δεν έκλεισαν πόρτες. Να ξέρουν ότι πρέπει να ζεις τη ζωή σου.
Νομίζω ότι είναι εκεί. Βλέπεις;
Ναι. Τι είναι; Τραπέζι;
Τραπέζι είναι. Και κάτι έχει πάνω.
Μπουκάλι μπίρας είναι; Όχι.
Τι είναι;
Μοιάζει με όπλο σκοπευτή.
- Πάμε. - Φτάσαμε.
Καμάρα και Τζος, συγχαρητήρια που φτάσατε ως εδώ.
Είστε πάρα πολύ κοντά στο να κερδίσετε μισό εκατομμύριο λίρες.
Μπροστά σας έχετε μια βαλίτσα.
Για να την απελευθερώσετε, πρέπει να πετύχετε τους εκρηκτικούς μηχανισμούς
στην κορυφή των πέντε αλυσίδων.
Πρέπει κι οι δύο να πετύχετε τουλάχιστον έναν στόχο.
Δεν βλέπω πέντε αλυσίδες.
Ούτε κι εγώ τις βλέπω.
- Μία, δύο. - Νομίζω ότι...
Από τη στιγμή που θα σηκώσετε το τουφέκι,
θα έχετε τρία λεπτά να ολοκληρώσετε τη δοκιμασία.
Αν αποτύχετε, η βαλίτσα θα ανατιναχτεί
και το ταξίδι σας θα τελειώσει.
Έχεις ξαναρίξει με όπλο;
- Όχι. - Δεν έχω πυροβολήσει τίποτα στη ζωή μου.
Ούτε κι εγώ.
Να προσπαθήσουμε να ρίξουμε ένα ο καθένας.
Ναι. Αν δούμε ότι ο ένας είναι καλύτερος,
- αυτός θα πάρει το όπλο. - Ναι.
- Αρκεί να πετύχω ένα... - Μέχρι να πετύχουμε ένα.
- ...ή να πετύχεις εσύ... - Ναι.
- ...είμαστε εντάξει. Πάμε. - Ναι.
Είναι λίγο...
Λέω να ρίξουμε όρθιοι.
Τι λες; Μήπως να ρίξουμε γονατιστοί;
Είσαι πιο σταθερός. Όταν το έχεις στα χέρια,
τα χέρια σου κουνιούνται.
Όταν είσαι εδώ, ακουμπάς. Και το μόνο που κάνεις...
Ναι; Άρα, έλα εδώ.
Δίπλα μου. Έτσι; Ή θες να πάω εδώ;
- Εδώ; - Ναι.
Νομίζω ότι κάτι ξεχνάω και έχω εκνευριστεί.
Τι; Θες τα γυαλιά σου;
- Θες να βάλεις τα γυαλιά σου; - Πρέπει.
- Αυτό είναι. Ναι. - Λες να βοηθήσουν;
- Θα βοηθήσουν; - Ναι.
- Εντάξει. - Ωραία.
- Να πάμε από έξω προς τα μέσα. - Ναι.
- Εντάξει. - Ναι.
- Το έχουμε. - Είσαι έτοιμη;
Ζέστανε τα δάχτυλά σου.
Ναι;
Σαν να...
Στον ώμο σου.
Προσευχήσου.
- Τέλεια. - Εντάξει;
Ναι. Είμαι έτοιμη.
- Εντάξει. Ρίξε. - Ναι.
Εντάξει.
Πάμε.
- Έλα. - Πού είναι;
Έλα, Καμάρα. Αργείς πολύ.
Να πάρει.
Ναι, το πέτυχες το ένα.
Μπράβο.
Πάμε. Πίεσέ το.
Ναι. Μπράβο σου, κορίτσι μου.
Ρίξε στο άλλο. Στο άλλο, άντε.
Αυτό είναι, γρήγορα. Σειρά μου τώρα.
Συγγνώμη. Ορίστε.
- Θέλω να ρίξω. - Γρήγορα. Έλα.
Στάσου. Πού είναι;
Το έχεις, αγάπη μου.
Πάμε. Ναι!
Έλα.
Έχουμε χρόνο;
Πίεσε. Έλα.
Έλα, Καμάρα.
Τι διάολο;
Μας τελείωσε ο χρόνος.
Δεν πειράζει.
Κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Ό,τι καλύτερο.
Έλα, δεν πειράζει.
Τα πήγαμε καλά. Δεν πειράζει.
Δεν το χωνεύω. Δεν ξέρω.
Νιώθω χάλια.
- Αλλά χαίρομαι που φτάσαμε εδώ. - Ναι, τα καταφέραμε.
Ό,τι έγινε, έγινε. Τα καταφέραμε.
Έλα, πάμε σπίτι. Πάμε να δούμε τα παιδιά.
- Ναι, μου έλειψαν τα παιδιά. - Ναι, έλα.
- Αυτές θα είναι οι παλιές ράγες. - Εντάξει.
Τον κλείνω τον χάρτη. Εδώ τελειώνει.
Πού πάμε τώρα;
Αυτό πρέπει να είναι το τούνελ συντήρησης.
Ναι.
Μ' αρέσει η μουσική.
Αγνόησέ την.
Θέλει να μας μπερδέψει.
Είναι ανατριχιαστική. Θέλει να μας τρομάξει.
Δεν ξέρω. Γιατί το κάνει αυτό;
- Γιατί παίζει τέτοια μουσική; - Δεν ξέρω. Βιβάλντι είναι;
Δεν ξέρω.
Είναι η Άρια στη Χορδή του Σολ του Μπαχ.
Μου έχει κοπεί η ανάσα, εσένα;
- Αναρωτιέμαι πόσο ψηλά είμαστε. - Δεν ξέρω.
Κοίτα τον πάγο. Είναι αλήθεια πάγος.
Ξέρατε ότι κομμάτια του Μπαχ
έχουν σταλθεί στο διαστρικό διάστημα;
- Τι είναι αυτό; - Τι είναι;
Μοιάζει με βαγόνι.
- Θα μπούμε μέσα; - Ναι, για δες.
Νομίζω ότι πρέπει να μπούμε στο κλουβί.
Θα είναι στην κορυφή.
Πρέπει να πάμε από εδώ;
Κοίτα τα ρούχα.
Τζεν, έχει σαμπάνια. Πάμε.
Μας παρακολουθεί.
Ρουά ματ.
- Κοίτα. - Έχει φωτογραφίες...
- Ναι. - ...απ' τα μέρη όπου πήγαμε.
Έτσι νομίζω.
Μπεθ και Τζεν.
Βρήκατε το ορεινό καταφύγιό μου στην κορυφή της Ευρώπης,
πάνω από 4.000 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
Λυπάμαι που δεν είμαι εκεί να σας χαιρετήσω αυτοπροσώπως.
Παρακαλώ, σαν στο σπίτι σας.
Ανοίξτε τη σαμπάνια και πιείτε στο ότι φτάσατε μέχρι εδώ.
Εννιά ζευγάρια ξεκίνησαν με ελπίδες
κι ήταν πολύ ωραίες οι διαδρομές τους.
Κοίτα τους.
Τι είναι αυτά; Είναι...
Κοίτα.
- Αυτοί ήταν στην Ελβετία. - Ναι, ήταν κι εδώ.
Τώρα πια,
είστε οι μόνες που συνεχίζετε.
Θεέ μου.
Τρεις μόνο ερωτήσεις σας χωρίζουν από το ένα εκατομμύριο λίρες.
Φανταστείτε το.
Οι τελευταίες.
Δεν το πιστεύω.
Είναι τρελό. Πώς τα καταφέραμε ως εδώ;
Περιέργως, χαίρομαι που ξέρω ότι δεν ήμασταν οι χειρότερες.
Νιώθεις, όμως, πίεση, έτσι;
- Τρεις ερωτήσεις μένουν. - Ναι.
Και γίνεται όλο και πιο δύσκολο.
Να ανοίξουμε τον χαρτοφύλακα.
Τον έχουμε ακόμα.
Αν δεν σας πειράζει, θα πρέπει να βγείτε έξω.
Εντάξει.
Ο καιρός εδώ πέρα αλλάζει πολύ γρήγορα.
- Έτοιμη; - Ναι.
Θεέ μου. Κρύο φαίνεται να κάνει.
Πάμε.
Ο καιρός στα 4.000 μέτρα.
Άνεμος, 120 χλμ. την ώρα.
Κάνει πολύ κρύο.
Θερμοκρασία, μείον 22.
Το βαλιτσάκι θα είναι μέσα στον πάγο.
Για να δούμε πόσο ψύχραιμες είστε.
- Τέλεια. Αυτό είναι. Έτοιμη; - Ναι.
Εντάξει.
- Εντάξει. - Έχουμε το βαλιτσάκι.
- Έτοιμη; - Ναι.
- Τα γυαλιά μου έχουν παγώσει. - Και τα δικά μου.
- Να τα βγάλουμε; - Ναι.
- Δεν βλέπω τίποτα. - Ναι. Με το τρία;
- Ένα, δύο, τρία. - Ένα, δύο, τρία.
- Όχι. - Όχι.
- Τι είναι πάλι αυτό; - Δεν ξέρω.
- Είναι κλειδί. - Για να δούμε.
Ναι, κλειδί είναι.
Φέρε τον χαρτοφύλακα. Επειδή...
Επιτέλους, μετά από τόση αναμονή.
- Ορίστε. - Εντάξει.
Επιτέλους. Έτοιμη;
Θεέ μου.
Η επόμενη ερώτηση είναι για 500.000 λίρες,
όση είναι περίπου η αξία των δέκα ράβδων χρυσού μπροστά σας.
Πάρ' τες. Όχι, αστειεύομαι.
Ποιο απ' τα πέντε παρακάτω πράγματα
αξίζει επίσης 500.000 λίρες;
Μια Aston Martin DB5 Silver Birch.
Είκοσι τέσσερα μπουκάλια σαμπάνια Bollinger R.D. του 1969.
Το μέγιστο ποντάρισμα σε ένα καζίνο του Μόντε Κάρλο.
Ένα ιδιωτικό νησί τεσσάρων στρεμμάτων στην Καραϊβική.
Είκοσι πέντε γραμμάρια ραδιενεργού πλουτωνίου.
- Εντάξει. - Δεν νομίζω...
Αποκλείουμε την Aston Martin DB5.
- Δεν είναι αυτή. - Όχι, είναι παραπάνω.
Ούτε και το νησί στην Καραϊβική είναι.
- Θα έχει παραπάνω. - Όχι.
Είκοσι τέσσερα μπουκάλια Bollinger R.D. του '69.
- Το πλουτώνιο είναι τρελά ακριβό. - Ναι.
Οπότε, τα 25 γραμμάρια
- είναι μικρή ποσότητα. - Ναι.
Αποκλείσαμε το Α.
- Δεν νομίζω ότι είναι το Δ. - Ναι.
- Ούτε το ιδιωτικό νησί. - Τέσσερα στρέμματα.
Εντάξει. Μένει η σαμπάνια, το Β είναι πιθανό.
Ναι.
Δεν ξέρω για το ποντάρισμα. Δεν ξέρω από τζόγο.
Το μέγιστο ποντάρισμα...
Δεν καταλαβαίνω γιατί να μην επιτρέπουν κάποιο ποντάρισμα.
- Η Aston Martin όχι. - Ναι.
Δεν ξέρω την Bollinger, αλλά δεν μου ακούγεται πιθανή.
Ναι. Δεν είναι καν παλιά. Είναι μόνο του 1969.
Στο ποντάρισμα. Γιατί να υπάρχει όριο;
- Καζίνο είναι. - Ναι.
Ιδιωτικό νησί τεσσάρων στρεμμάτων.
Εγώ λέω το πλουτώνιο. Νομίζω ότι είναι το πιο ακριβό.
- Το βάρος είναι πολύ μικρό. - Ναι.
Δεν θα περίμενες ποτέ ότι κάτι τόσο λίγο είναι τόσο ακριβό.
- Γι' αυτό λέω το Ε. - Ναι.
- Να πούμε το Ε; - Θεέ μου. Ναι.
- Να το ανοίξουμε; - Ναι.
- Το σηκώνω. - Ναι, σήκωσέ το.
- Αν το αγγίξω, δεν αλλάζουμε. - Ναι.
Αφού μας ξέρεις.
- Πάμε μαζί; Εντάξει. - Ναι.
- Ένα, δύο, τρία. - Ένα, δύο, τρία.
- Τι; - Εντάξει. Κράτα το ψηλά.
Απογοητεύτηκα.
- Δεν πειράζει. Τα πήγαμε καλά. - Ναι.
Απογοητεύτηκα πολύ.
Ναι.
Η σωστή απάντηση είναι το Δ.
Το Δ;
Το ταξίδι σας τελείωσε.
Το νησί στην Καραϊβική.
Απίστευτο.
- Δεν θα το βρίσκαμε. - Ναι.
Δεν είχατε ό,τι χρειαζόταν για το ένα εκατομμύριο.
Να είστε, όμως, περήφανες που φτάσατε πιο μακριά από οποιονδήποτε άλλον.
Ωραία.
Δεν πειράζει.
- Τα πήγες καλά. Το ξέρεις; - Ναι.
- Πάμε μέσα. Ξεπαγιάσαμε. - Ναι.
- Τελείωσε το ταξίδι μας. - Το ξέρω.
Ήταν, όμως, εκπληκτικά. Έλα.
Κοίτα πού ταξιδέψαμε.
- Είναι φοβερά. - Πού ταξιδέψαμε!
- Ξεκινήσαμε από τη Σκωτία. - Ναι.
Την ταπεινή Σκωτία. Και πήγαμε Ιταλία,
- και μετά... - Χιλή.
Χιλή.
- Πήγαμε Τζαμάικα. - Μετά... Τζαμάικα.
- Και τώρα είμαστε εδώ... - Στην Ελβετία.
Ελβετία. Wunderbar.
- Τι σημαίνει αυτό; -"Υπέροχα".
Ναι, ήταν όντως υπέροχα.
- Ναι. - Ναι.
Ναι, αυτό. Πάμε να δούμε μέσα.
Ωραία.
Έλα. Πάμε εκεί να δούμε.
Να πάρει.
Απίστευτο.
- Κλείσ' τη γρήγορα. - Εντάξει.
Ησύχασε. Κλείσ' την...
Ωραία.
- Μπράβο, αγάπη μου. Τα καταφέραμε. - Ναι.
- Τα καταφέραμε. - Ναι.
- Ήμασταν φοβεροί. - Ναι.
Τι λες;
Τι λες να είναι; Σάντουιτς με τυρί και τσάι;
Άνοιξέ τον εσύ.
Φίλε, κοίτα εδώ.
Κοίτα. Απίστευτο.
Μια τσάντα με μετρητά.
Πώς θα την περάσουμε από το τελωνείο;
Δεν έχω ξαναδεί τόσα μετρητά στη ζωή μου.
Φίλε.
Να η θέρμανση του άλλου μήνα.
Θεέ μου.
Είναι πάρα πολλά λεφτά.
Απίστευτο.
Ένα για σένα.
Μπορούμε να φύγουμε τώρα.
- Πάμε στο τρένο. - Ναι.
Πάμε. Ναι. Έλα.
- Ναι. - Το τρένο για το σπίτι.
Δεν νιώθεις ωραία που έχουμε το αμάξι ενώ οι άλλοι πάνε με τρένο;
- Ναι. - Νιώθω περήφανη.
Λοιπόν, κανείς δεν έφτασε στην ερώτηση του ενός εκατομμυρίου.
Αυτήν τη φορά.
Κρίμα.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κανείς εκεί έξω
που έχει ό,τι χρειάζεται για να φτάσει ως το τέλος.
Υποτιτλισμός: Αλέξης Γραμμένος
"Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη"