ANTAS 5 SWITZERLAND
Parang nasusuka ako.
Pakiramdam ko sobrang liit kong bubuyog.
Pag nakakita ako ng isang bagay na sobrang ganda,
Alam kong magkakaproblema ako.
Sobrang ganda nito.
- Naku... - Tumataas 'yong mga balahibo ko.
Saglit.
Shit.
- Malamig ang mga kamay mo, di ba? - Oo.
MENSAHE: PUMUNTA SA SILANGAN 15.7KM LOKASYON: 46.5575 N, 8.0054 E
- Ano? - Ano?
- Kailangan nating makarating do'n? - Oo.
Diyos ko.
Tingin ko, sa banda ro'n. Pumunta sa silangan.
Hilaga, silangan. Silangan.
Ilang hakbang pa lang 'to, at parang pagod na agad ako.
Diyos ko.
- Magiging dahilan ka pa ng avalanche. - Manahimik ka.
Okay. Dito.
Ang hirap nito.
Di ko kaya 'to.
Tingin ko kailangan lang sipain, tapak, saka ilakad.
Iyon nga. Oo.
Ipasok ang daliri, ipasok ang paa.
Sandali lang.
Di na natin 'to makikita ulit.
Di 'to nangyayari sa mga taong gaya natin.
Hindi, babe.
Kung di tayo magtagumpay sa level na 'to,
tingnan na lang kung ano'ng nagawa natin,
- at baunin sa pag-uwi natin. - Oo.
Parang baunin natin pauwi, baunin 'yong karanasan,
kunin din natin 'yong ibang pera.
Pero seryoso, magaling talaga 'yong nagawa natin.
'Yong naranasan ko 'yong mga ganitong kalagayan, napaisip ako
na "Uy, paniwalaan mo 'yong sarili mo, 'tol."
Dapat kang maniwala sa sarili mo.
Tatlong pares ang naiwan.
Tatlong tanong na lang ang layo ng bawat isa sa £1 milyon.
Banda rito?
- Nasa tamang direksyon pa rin ba tayo? - Oo.
MENSAHE: PUMUNTA SA HILAGA 17.1KM LOKASYON: 46.5388 N, 7.9626 E
Dahil nakaharap tayo ro'n. Dapat, tumawid tayo ro'n.
Siguro 'yong hilaga...
Ano'ng oras na?
Parang di pa ako nakaranas ng ganitong kalalim na niyebe dati.
Mas madaling gumapang, sa totoo lang.
Gumapang ka na lang parang aso.
Nakatuwad na ako.
Diyos ko.'Yong...
- Ba't di mo ko tulungan umakyat? - Okay.
- Ready ka na? Isa, dalawa, tatlo. - Oo.
Okay ka lang?
Nakakapagod lang 'to.
Bahagi ng plano 'to, di ba?
Okay ka lang?
Di kailanman magiging madali.
Ang dalawang kalmadong nurses ko.
Banda rito.
Sobrang nakakatawa 'to.
Iniisip ko lang,
kakayanin n'yo kaya hanggang sa dulo?
Sinusubukan kong di muna isipin 'yong pera.
- Dahil sobrang laki no'n... - Oo.
...at talagang makakapagpabago ng buhay na...
tingin ko, mas malayong naaabot natin,
mas ayokong mabigo.
May bahay ro'n.
Beth at Jen.
Magaling dahil naabot n'yo na 'to.
Mag-target practice kaya muna kayo?
Nasa harap n'yo ang isang precision laser rifle.
Nasa loob ng silong ang kailangan n'yong case.
Para makuha 'yon, dapat mapasabog n'yo ang mga pintuan
sa pamamagitan ng pagbaril sa limang nakakabit na bomba.
Bawat isa sa inyo ay dapat may matamaang kahit isa sa mga 'yon.
May tatlong minuto kayo sa sandaling hawakan n'yo 'yong riple.
Kung mabigo kayo, sasabog ang case,
at matatapos na ang paglalakbay n'yo.
Okay.
Tandaan mo. Lohika.
Susubukan ko nang pahiga.
- Ano'ng iniisip mo? - Di ko alam.
- Baka nakahiga. - Nakahiga?
- Mas nakapirmi. - Talaga?
- Ipasa mo sa 'kin. - Okay.
- Tingnan natin kung makakatama ako. - Okay.
Pa'no mo gagawin? Nakaluhod?
Baka gagamitin ko 'yong mesa.
- Okay? - Oo.
Aling balikat 'yong gusto mo, lagayan ng dulo?
Kanang balikat.
- Sabihin mo pag ready ka na. - Handa na ako nang ganito.
- Talaga? Sigurado ka? - Oo.
Bale, handa na iputok.
Ayos.
Ayos. Dalawa na 'yon.
Sige.
Tatlo na 'yon.
Okay, apat na 'yon. 'Yong nasa pinakakaliwa na lang.
May oras pa ba?
Di ko alam. Mabilis natin sinimulan.
Gusto mo ako ulit?
Isang na lang.
Sige, ikaw na.
Okay.
Mahirap talagang makita dahil sa liwanag.
Oo nga. Di talaga makita.
Sige lang. Tandaan mo lang na bilisan.
Pero sobrang hirap nito.
- Ako kaya ulit? Puwede ba? - Oo. Ang hirap makita.
Ba't di ka kaya lumuhod?
Talagang mahirap makita kung nasaan.
Gusto mo ba ulit?
Magaling.
Di ako makapaniwala na nagawa natin.
Okay, ando'n 'yong case.
Tanong kaya 'to, sa tingin mo?
Diyos ko, ang baho.
Okay.
- Sa tatlo? Isa... - Oo. Dalawa, tatlo.
- Di tanong 'to, kung gano'n. - Hindi.
Tracker ba 'to para pumunta sa kung saan?
- May susi. - May susi.
Susi para sa ano?
'Yong phone.
MENSAHE: PUMUNTA SA HILAGANG SILANGAN 4.3KM - LOKASYON: 46.5531 N, 7.9018 E
Okay. Bale, do'n tayo dapat pumunta.
Kaunti na lang natitira nating lakas.
Ito na dapat 'yong pupuntahan natin.
Oo, papunta sa silong na 'to.
Do'n ba tayo matutulog ngayong gabi?
Wag mong sabihin 'yon.
Kailangan hanapin natin 'yong puwedeng magkasya 'yong susi.
Kandado ba 'yong nasa may pintuan na 'yon?
Sa totoo lang, hindi, parang hindi.
Grabe. Ang gandang kotse.
Aston Martin.
Please, sana para sa kotse 'yong susi.
May case.
Gusto mong kunin?
- Nakuha mo? - Oo. Mabigat.
Ganyan nga.
- Talagang mabigat. Nakuha mo? - Oo.
Tingnan ko kung puwede 'yong susi rito.
- Hindi. Mali 'yong susi. - Hindi. Di 'yan ang susi.
Tingnan mo. Sa ilalim rito? Hindi.
- Wala ro'n? - Saglit.
Brown envelope. Heto na.
- Hindi. - Ikaw 'yan. Ako 'yan.
- Ano 'yon? - Diyos ko.
-"Grindelwald." -"Grindelwald."
Dapat nating puntahan 'yon?
Iniisip mo ba na dapat nating puntahan 'yon?
Pa'no tayo makakapunta ro'n?
Puwede nating subukan ang susi sa ignition.
Hello.
Pindutin natin 'yong buttons.
Heto ba? "Rear smoke."
"Front guns." Baril sa harapan.
"Oil slick."
"Bullet shield."
- Ang galing. - Sobrang galing.
Ano'ng nasa case? Di natin alam kung ano'ng nasa loob.
Talagang di ko mabuksan 'yong case.
May mapipindot pa ba rito?
-"Grindelwald." - Iyan.
- Andito tayo. - 'Yon tayo.
- Okay. Pupuntahan natin yo'n, kung gano'n. - Oo.
Sobrang saya nito.
- Walang palyang napapabilib tayo. - Wala.
- Sobrang kakaiba nito. - Nasa labas na ako ng comfort zone ko.
- Di pa ako nakapunta sa ganitong lugar. - Ako...
- Talagang pagsusumikapan 'to. - Oo.
- Pagsusumikapan 'to, 'tol. - Panigurado.
- Gusto nating manalo ng ng isang milyon. - Oo.
Gawin natin ang dapat gawin.
- 'Tol. - Di kapani-paniwala.
- Tingnan mo ang lugar na 'to. - Parang...
- Ano na? - Ano na?
Tumalon mula sa helicopter,
at nasa gitna na tayo ng Swiss Alps.
- Nakapunta ka na sa Alps? - Hindi.
Hindi pa ako...
Ni di pa ako nakapunta sa Milton Keynes ski rink, dito pa...
- 'Yong phone. May tawag. - May text.
- Mapa 'yon - Oo.
MENSAHE: PUMUNTA SA TIMOG KANLURAN 17.2KM LOKASYON: 46.5585 N, 9.9973 E
Do'n 'yong dapat nating puntahan...
Saglit lang. Bale, nakikita mo 'yon, di ka nakasalamin.
Hindi.
Hindi. Parang di banda do'n 'yon.
- Nasa sa taas 'yon malamang. - Oo.
- Tingnan mo. - Papupuntahin niya tayo sa taas.
- 'Tol, sasabihin ko sa 'yo... - Malalim 'to.
- 'Tol, malalim 'to. - Malalim 'to.
Sobrang malalim na 'to.
Kita mo 'yong chicken legs ko. Apatnapu't tatlong taon na 'yan.
Sumasakit na, 'tol.
- Ano, tumatakbo ka, 'tol? - Tara na.
Okay ka lang ba?
'Tol, sobrang hirap nito.
Pumunta na lang tayo ro'n, 'tol.
- Hay, 'tol. - Hay, 'tol.
- Oo. - Buwisit.
Hay, 'tol.
'Tol, di pa tayo nagsisimula.
Makinig ka...
Di pa talaga tayo nagsisimula. Basa na ako ng yelo hanggang sa puwet.
- Uy. - Uy.
Minsan dapat hayaan mo lang 'yong katawan na dumulas.
Oo. Parang gravity, di ba?
Ano'ng iniisip mo, bumaba rito at kumanan?
Oo.
Nakakapanghina, 'tol.
- Ano'ng tingin mo rito, parang lawa? - Oo, parang gano'n na nga.
Nagyelo na lawa 'yon.
Ano'ng kayang hinanda niya? Setup 'to.
Siguradong setup 'to. Ice rink 'yan.
May parang palaro siya.
Ano 'yon?
Parang mesa at isang...
May isang kahon sa mesa na 'yon.
- Nakita mo? - Parang laro 'to, 'no?
Kailangan nating makuha 'yong kahon na 'yon,
pero di 'to magiging madali.
Tingnan mo, may baril. May baril.
- Diyos ko. - Susubukan nating bumaril.
Parang skittles o anuman. Mga bote ba ng champagne 'yon?
James at Joey Bone, welcome sa Switzerland.
Tumapak kayo sa nagyelo na lawa at pumunta sa riple
para sa inyong pagkakataon na manalo ng kalahating milyong pounds.
Kakailanganin n'yo ang mga nilalaman ng case sa harap n'yo,
pero nakakabit ito sa malalakas na pampasabog.
Para di sumabog ang case,
dapat n'yong matamaan ang limang target.
May tatlong minuto kayo mula sa pagkuha n'yo ng riple.
Kung mabigo kayo,
at inaasahan kong mabibigo kayo,
sasabog ang case. At matatapos na ang inyong paglalakbay.
Hay, 'tol.
Ang gago.
- Wag munang hawakan. - Hindi.
- Kumuha muna tayo ng kaunting... - Ni di ko alam kung pa'no...
Pero nakikita mo, tingnan mo sa... dito. May bote ng champagne,
pero may totoong targets sa harap no'n.
- Pero tingnan mo, ga'no kalayo 'yong isa. - Oo, alam ko.
- Marunong ka sa baril? - Hindi.
Huling beses na ginawa ko 'to...
Sa stag party ni Dixie, at di ako magaling. Sobrang nalasing ako.
Diyos ko po.
'Tol.
Bale, Grindelwald 'to.
Oo. Grindelwald lang ang nakalagay.
Wala akong makitang anumang pangalan dito, kahit iba pang info.
Sinusubukan ko talagang tumingin sa gilid ng bawat bundok.
- Oo. - Para tingnan lang, "diyan na ba?"
Sobrang bigat ng case na 'to.
Excuse me. Nag-i-English ka ba?
- Oo, kaunti. - Alam mo ba kung saan 'yong lugar na 'to?
'Yong lugar na 'to? Oo, alam ko.
- Kita n'yo 'yong cable car? - Oo?
- Oo. - Papunta sa isang lugar 'yong cable car.
- Okay. - Oo.
- At mula ro'n, sasakay kayo ng tren. - Okay.
- May lugar na pampubliko. - Oo.
Pero diyan, di ako sigurado kung makakapunta kayo.
- Di kayo makakapunta sa banda ro'n. - Bakit hindi?
Dahil di pampubliko 'yon.
Meron bang malapit?
- Puwede ba kaming lumapit? - Oo.
- Ano 'yong pinakamalapit na lugar? - Jungfraujoch.
- 'Yong mataas? - Nakita namin.
- Oo. - Oo.
- Gumalaw ba 'yon? - Oo. May gumagalaw.
Wala marinig na anuman.
Parang matinis 'yon.
- Parang tunog ng bakal. - Oo.
Alam mo, puwede kong buksan 'yon ng hairpin.
Naniniwala akong kaya mong buksan 'yan ng hairpin.
Oo, gawin mo.
Tingnan lang kung may anumang magagalaw ro'n.
- Kaya? - Hindi.
Pababa ba, pababa at paikot?
Oo, may maliit na pin do'n, pero di 'yon...
- Please. Bumukas ka na sige na. - Hindi.
Buwisit.
Ba't hawak mo pa rin?
Kung dala-dala ko ang case, dapat ako ang magbubukas.
Okay lang. Ikaw na ang magbukas ng case.
Sana di bomba 'to.
Jungfraujoch, sa track three.
Andito na tayo. Dito na tayo.
Kinakatakutan ko lang kung ano'ng nasa kabilang dulo. Dahil kung tayo...
Makakapunta tayo ro'n, dahil kung station 'yon...
May naglagay no'n do'n, may gumawa no'n.
- O may medyo pumipigil ba... - Pakinggan mo.
Hihinto panandalian ang tren.
Manatiling nakaupo ang mga pasahero,
maliban kina Elizabeth Foxwell at Jennifer Dorward.
Dapat bumaba agad kayo ng tren.
- Ano? Okay. - Dapat umalis na tayo, okay.
Diyos ko, Jen.
- At may gamit pang-akyat. - Oo.
Tingnan mo 'yon.
At dito, tingnan mo 'to.
Tingnan mo kung paano umikot sa labas dito.
Nakakatakot 'yon.
May ice axes siya.
Ibig kong sabihin...
- Nakagamit ka na nito? - Di kailanman.
Hindi, di rin ako. Ibig kong sabihin, mahalaga ba kung aling dulo?
Wala akong alam.
Subukan ko bang tingnan 'yong pinto sa taas dito?
Sige nga.
Jen, may mga lubid dito.
Iniisip ko, gagamit tayo ng harness pataas.
Magandang view 'yon.
Sobrang gandang view no'n pero magaling ka bang umakyat?
Bale, sa indoor climbing centers.
Okay, sige.
- Sis. - Okay ka lang?
Oo, medyo nanginginig na ako.
- Dahil mataas? - Oo.
Alam mo namang di ko sobrang gusto ang matataas.
Wag ka lang tumingin pababa.
Pakinggan mo 'yong hangin.
Diyos ko, nakakatakot 'yon.
Talagang natatakot ako sa hangin.
Ituloy na lang natin 'to.
Ready ka na?
Ready na. Kinakabahan ako.
Hindi, di ka kinakabahan.
Hindi, talagang nae-excite ako.
- Excited. - Talagang excited.
Tumingin ka lang sa taas, di sa baba.
Ano'ng nararamdaman mo?
Sobrang kinakabahan ako rito. Totoo talaga.
Sige na. Wag kang matakot.
Buksan n'yo ang pinto.
- Kaya ito. Tanda mo? Kaya lahat. - Alam ko.
Basta dahan-dahan at tuloy-tuloy lang.
- Okay? - Oo.
- Okay. Ready ka na? - Oo. Sige.
Gawin natin ito.
Diyos ko, ang taas.
- Okay ka lang? - Oo, sis, ako lang... Oo.
Diyos ko.
- Tingnan mo kung ga'no kataas 'to. - Okay ka lang?
Dapat lang matapos 'to. Kundi, mas lalong matatakot lang ako.
Ga'no pa kaya kataas ang dapat nating akyatin?
Di ko maisip.
Pa'no tayo tatawid do'n?
- Putol na 'yon. - Wag mong sabihing dapat bumaba tayo.
Wag mong gawin 'yon, Jen.
May isang bagay roon.
Diyos ko. Dapat bumaba ba tayo?
Di ko alam.
Baka nga bababa at may kukunin.
- Tingin mo ba? - Oo.
- Di ko makita kung ano 'yon. - Pa'no tayo bababa?
- Parang may nakalabas. - Ayokong lumapit sa gilid.
Parang maliit na hawakan o anuman?
Dapat nating gawin 'yon? Bababa tayo? Diyos ko.
Gagawin ko na, titingin lang ako pataas.
Alam namin ang mga kahinaan namin dahil napag-usapan na namin 'yon.
Tingin ko matutulungan namin ang isa't isa.
Mas may tama na ako na lang ito
kung isa lang sa atin ang dapat gumawa, dahil mas di ako di takot sa mataas.
- Kung isa lang sa atin ang dapat gumawa... - Oo.
talagang ayos lang sa 'kin kung gusto mong gawin 'to...
Ayos lang na ako lang ang gagawa?
- Kung mas gusto ong gawin. - Oo.
Wala talagang takot si Jen.
Wala ako maiisip na anumang bagay na na talagang matatakot siya
na sasabihin niyang, "Di ko gagawin 'yon."
Natatakot ako pero kung gusto mong gawin 'to,
- dapat pagsumikapan mo... - Oo.
Na suungin. Kaya, oo.
Tutulungan namin ang isa't isa hanggang matapos.
Pagtulungan 'yong mga mahihirap.
Ano sa tingin mo?
- Ibig kong sabihin, mahirap 'to. - Di madali 'to, tol. Oo.
Di ko alam kung isusuot ko 'yong salamin ko.
Gusto mo bang mauna ako?
Tingnan ko nang may salamin. Saglit.
Wala talagang pinagbago, dahil sa niyebe. Hindi, ako'ng mauuna.
- Di naman tayo asintado. Tama? - Hindi, kaya lang...
Sige lang.
At wag masyado magsalita habang ginagawa natin.
Kaunti lang ang tatlong minuto para makatama ng limang bote.
- Gawin na ba natin? - Oo, tara na, 'tol. Tara na.
- Okay. Oo. - Pag kinuha mo na, okay?
Saan tayo titingin... Ayan 'yong sight.
- Doon titingin. Itulak mo papasok. - Oo.
Asintahin mo. Wag kang magmadali. Pokus sa isang target.
- Tig-limang shot tayo? - Limang shot.
Okay.
Tara na.
Wala akong makita.
Itulak mo papasok.
Subukan mo lang.
Itulak mo papasok.
Ito na ang panlima.
Diyos ko, sobrang hirap 'to, James.
- Di ako makakita. - Sige na, ako naman.
Bilis.
Nanginginig din 'yong mga kamay ko. Alam mo 'yon?
Iyan na. Di nakakatulong 'yong salamin.
Di kaya 'to.
Di niya gagawing madali para sa 500,000, 'tol.
Natamaan ko 'yong isa.
Okay. Ituloy mo lang.
Tumatakbo 'yong oras. Kalabitin mo lang kung di mo makita.
- Sobrang hirap nito. - Oo, mahirap, 'tol.
Oo.
'Tol...
Akin na, tatama pa ako ng isa.
Natamaan natin 'yong dalawa sa labas.
'Tol.
Tuloy mo lang.
Game over na, 'tol.
Mission aborted.
Grabe 'yon.
'Tol. Ibig kong sabihin, nakakadismaya. Talagang nadidismaya ako.
Nadismaya ako.
Makinig ka, lagi nating sinabi,
paghuhusayan natin. At ano pa bang puwede nating magawa ro'n?
Ikaw na ang magbukas.
Oo, wag mong tamaan 'yong mata ko.
Weird ito dahil siyempre,
nadismaya ako.
Pero mas mayaman na tayo nang 150,000 kesa sa dati.
Malaking halagang pera na 'yon para sa sinuman, lalo na sa atin.
At nakakita tayo ng mga bahagi ng mundo nang magkasama
na di tayo kailanman magkakaroon ng pagkakataon na gawin ulit.
- Ang galing ng paglalakbay. - Nag-enjoy ako.
At salamat sa boses para sa naabot natin.
Oo.
- Pero mahirap tumawad sa kanya, 'tol. - Oo.
Nakakainis dahil talagang may
- mas mapapanalunan pa. Pero... - Oo.
Sinumang makatama sa mga 'yon ay dapat talaagang manalo.
Tagay.
Good luck sa kanila, dahil nagawa nila ang imposible. Imposible 'yon.
- Malayong lakad pauwi. - Sinabi mo pa.
ANG EIGER HILAGANG MUKHA
- Oo. - Oo, tuloy lang.
Okay.
- Tuloy lang. - Kaunti pa?
Ilang metro pa.
Di kita marinig. Lakasan mo pa.
Tuloy lang.
Diyos ko. Ayokong tumingin sa baba, Jen. Isigaw mo pa.
Okay, tigil.
Oo? Andiyan ka na ba?
Isang metro pa.
Oo, iyan na. Hawakan mo.
Oo, may maliit na bag. Kukunin...
Nakuha ko na. Maliit na bag 'to. Okay.
Hilahin mo.
Iyan na. Tigil.
Tigil.
Hilahin mo.
Iyan na, sige pa, sis, halos andito na.
- Hila lang. - Sinusubukan ko.
- Nakuha mo? - Oo.
- Ayos? - Oo.
Ayos.
Di susi 'to.
Ano na? Diyos ko.
Isa pang mapa.
Di na ginagamit na track. Bale, baka andito tayo,
at kailangang hanapin natin papunta.
- May pinto. - Okay.
Bale, kailangan nating bumalik sa tunnel.
Oo, walang susi.
Sige. Babe, saglit. I-check ko 'yong phone.
Saglit lang. Oo.
Ano'ng sinasabi?
Dalawang oras, 45 na minuto.
Babe.
Diyos ko. Okay?
Banda ro'n.
- Ano 'yon? - Do'n ba?
No'ng unang beses kong nakilala si Josh...
Shit. Saan 'yon?
Di ko pa ako nakilala nang gaya niya dati,
at di ko inisip na may isang taong gaya niya pa.
Banda ro'n ba? Ano?
Sobrang palakaibigan at napakatotoo.
At tingin ko, di ako sanay sa gano'n.
Isang tao na sobrang bukas at totoo.
Totoong ipinapakita ang mga nararamdam niya.
Babe.
Oo, heto na.
Ipinakita niya sa akin ang bagong pagtingin sa mga bagay...
Oo.
Mabubuhat mo ba 'ko?
Okay.
Pagkatapos naming magpakasal, nagkaro'n kami ng mga anak,
tatlong magkakasunod.
Kaya hindi kami nagkaroon ng oras para tingnan namin ang mga sarili namin.
Babe, may paparating!
Gusto kong lumingon at isipin ng mga anak ko
na naglakbay sa malayo ang parehong magulang nila,
na nakipagsapalaran,
di nagkukulong, alam mo 'yon, talagang namumuhay.
Tingin ko ando'n 'yon. Nakikita mo?
Oo. Ano 'yon? Mesa?
Mesa 'yon. May isang bagay sa mesa.
Beer ba 'yon? Hindi.
Ano 'yon?
Parang sniper, babe
- Gawin natin 'to. - Andito na tayo.
Kamara at Josh, congratulations na naabot n'yo 'to.
Malapit na malapit na kayong manalo ng kalahating milyong pounds.
Nasa harap n'yo ang isang case.
Para maibaba 'yon, kailangan n'yong tamaan ang mga pampasabog
sa taas ng bawat isa sa limang kadena.
Pareho kayong dapat may matamaang kahit isa.
Di ko makita ang limang kadena.
Di ko rin makita 'yong mga 'yon.
- Isa, dalawa. - Okay, tingin ko tayo na...
Mula sa pagkuha n'yo ng riple,
may tatlong minuto kayo para tapusin ang layunin n'yo.
Mabigo kayo, at sasabog ang case,
at tapos na ang paglalakbay n'yo.
Nakagamit ka na ba dati?
- Hindi. - Di pa ako bumaril ng anuman sa buhay ko.
Di pa rin ako.
Subukan natin makatama ng isa sa isang minuto.
Oo, pag nakita mong mas magaling ka o kung ako 'yong mas magaling,
- 'yon na ang babaril. - Oo.
- Kasama no'ng... Basta meron akong isa... - Basta dapat nating maka-isa.
- ...o maka-isa ka... - Oo.
- ... okay na 'yon. Sige na. - Oo.
Para 'tong medyo...
Tingin ko, siguro nakatayo.
Ano'ng pakiramdam mo? O gusto mo bang lumuhod?
Mas nakapirmi 'yon, di ba? Pag nasa kamay mo lang,
gagalaw 'yong mga kamay o kung anuman.
Kung andito ka, naka-rest ka. 'Yong talagang ginagawa mo lang...
Oo? Bale, ikaw, dito.
Sa tabi ko. Oo? O gusto mo ba ako ro'n?
- Bale, ando'n 'yon? - Oo.
Parang may di ako naiisip at naiinis na ako.
Ano? Kailangan mo ba ng salamin mo?
- Kailangan mong magsalamin? - Oo. Kailangan ko.
- 'Yon na nga 'yon. Oo. - Makakatulong ba 'yon?
- Oo.
- Okay. - Okay, ayos.
- Gawin natin mula sa labas papasok. - Oo.
- Ayos 'yon. - Oo.
- Kaya natin 'to. - Ready ka na?
Painitin mo'ng mga daliri mo.
Ano?
Para talagang...
Sa balikat mo.
Magdasal ka na, babe.
- Ayos. - Nakuha mo?
Oo. Ready na ako.
- Okay. Kaya mo 'yan. - Oo.
Okay.
Nakuha mo.
- Sige pa. - Nasaan na 'yon?
Sige pa, Kamara. Di ka nagmamadali.
Shit.
Oo. Nakuha mo 'yong isa.
Magaling.
Sige pa. Kaya mo pa 'yan.
Oo. 'Yan ang babe ko.
Sige, 'yong isa pa. Sige pa.
Iyan na, sige pa, bilis. Okay, ako naman.
Sorry. Iyan na.
- Trigger happy na. - Bilis, sige pa.
Saglit, nasaan 'yon?
Kaya mo 'yan, babe.
Sige. Ayos!
Sige pa.
Ano'ng oras na?
Kaya mo 'yan. Sige pa.
Sige pa, Kamara.
Buwisit, ano ba 'yon?
Naorasan natin 'yon.
Okay lang 'yon.
Ginawa natin ang pinakamakakaya natin.
Halika, okay lang 'yon.
Okay lang 'yon. Magaling 'yong ginawa natin, babe.
Di ko pa natatanggap. Di ko lang alam.
Nasusuka ako.
- Pero masaya akong nakaabot tayo rito. - Oo, nagawa natin, babe.
'Yon na 'yon, babe, nagawa natin.
Halika, umuwi na tayo. Umuwi na tayo sa mga bata.
- Oo, na-miss ko na ang mga anak ko. - Oo. Halika, babe.
- Ito siguro 'yong di ginagamit na track. - Okay.
Okay, itatabi ko 'yong mapa dahil do'n na 'yong dulo.
Saan na tayo pupunta?
Tingin ko service tunnel 'to, di ba?
Oo.
Gusto ko 'yong kanta.
Wag natin siyang papansinin.
Sinusubukan lang niyang lituhin tayo.
Oo, nakakatakot 'yon. Parang tinatakot niya tayo.
Di ko alam. Ba't niya ginagawa 'yon?
- Ba't pinapatugtog niya 'yon sa atin? - Di ko alam. Vivaldi 'yon?
Di ko alam.
Air on the G String ni Bach.
Diyos ko, di ako makahinga, ikaw ba?
- Iniisip ko kung ga'no kataas tayo ngayon. - Di ko alam.
Diyos ko, tingnan mo 'yong yelo. Talagang yelo 'yon.
Alam n'yo bang nagpadala ng mga recordings ng musika ni Bach
sa kalawakan?
- Ano 'yon? - Ano 'yon?
Parang isang cart 'yon.
- Papasok ba tayo? - Oo, tingnan natin.
Iniisip ko na dapat pumasok tayo sa hawla.
Baka nasa tuktok na ito.
Di ko alam kung daraan tayo rito?
Tingnan mo 'yong mga damit.
Jen, may champagne. Heto na.
Pinapanood niya tayo.
Checkmate.
- Tingnan mo. - May mga litrato siya...
- Oo. - ... ng kung saan tayo pumunta.
Sa tingin ko.
Beth at Jen.
Natagpuan niyo sa wakas ang pahingahan ko sa bundok dito sa Europe,
higit sa 4,000 metro lagpas ng sea level.
Sorry, wala ako riyan para batiin kayo nang personal.
Please, ituring n'yong bahay 'yan.
Uminom kayo ng champagne at tumagay para sa naabot n'yo.
Siyam na umaasang pares ang nagsimula sa paglalakbay na 'to
at napakasayang panoorin sila.
Tingnan mo ang mga taong ito.
Ano'ng mga 'to? Ito ba...
Tingnan mo.
- Nasa Switzerland sila. - Oo, andito rin sila.
At ngayon,
kayo na lang ang natira.
Diyos ko.
Tatlong tanong na lang ang nasa pagitan n'yo at £1 milyon.
Isipin n'yo.
Tayo na lang.
Di ako makapaniwala.
Grabe 'to. Pa'no natin naabot 'to?
Weird, pero ayos malaman na di tayo ang pinakamalala.
Pero nakaka-pressure, di ba?
- Diyos ko, pero tatlong tanong pa. - Oo.
At pahirap nang pahirap 'to.
Dapat buksan natin 'yong case, di ba?
Nasa atin pa rin 'yong case.
Ngayon, kung di n'yo mamasamain, lumabas na muna kayo.
Okay.
Mukhang medyo pabago-bago ang panahon dito sa taas.
- Ready ka na? - Oo.
Diyos ko. Mukhang malamig.
Sige na.
Ang panahon sa 4,000 metro.
Hangin, 75 miles per hour.
Sobrang lamig no'n.
Temperatura, negative 22.
Siguradong nagyelo na 'yong case.
Tingnan natin kung ga'no kayo kahinahon ngayon.
- Magaling. Ayon na. Okay, ready ka na? - Oo.
Okay.
- Okay. - Bale, nakuha natin 'yong case.
- Ready ka na? - Oo.
- Nagyelo na 'yong salamin ko. - Alam ko, gano'n din sa 'kin.
- Alisin na natin? - Oo.
- Wala na akong makita. Okay. - Sige. Sa tatlo?
- Isa, dalawa, tatlo. - Isa, dalawa, tatlo.
- Hindi. - Hindi.
- Ano rin 'yon? - Alam ko.
- Susi 'yon. - Tingnan natin.
Oo, susi nga.
Okay, kailangan nating makuha 'yong case. Dahil lang...
Sa wakas, pagkatapos ng lahat ng paghihintay na 'to.
- Iyan na. - Okay.
Sa wakas. Okay, ready ka na?
Diyos ko.
Para sa £500,000, ang susunod n'yong tanong,
na halos kasinghalaga ng 10 gold bar sa harap n'yo.
Dalhin mo na. Hindi, biro lang.
Sa limang mga bagay na 'to
alin ang nagkakahalaga rin sa humigit kumulang na £500,000?
Isang Aston Martin DB5 Silver Birch.
Dalawampu't apat na bote ng Bollinger R.D. 1969 champagne.
'Yong maximum na pusta sa isang casino sa Monte-Carlo.
Isang apat na ektaryang pribadong isla sa Caribbean.
Dalawampu't limang gramo ng radioactive plutonium.
- Okay. - Tingin ko hindi 'yong...
Bale, Aston Martin DB5 sa tingin natin, hindi.
- Di iyon, hindi. - Hindi, dahil mas mahal 'yon.
Di rin puwedeng pribadong isla sa Caribbean,
- dahil mas mahal 'yon. - Hindi.
Dalawampu't apat na bote ng Bollinger RD '69.
- Sobrang mahal ng Plutonium. - Oo.
Bale, sa 25 na gramo,
- ... maliit na halaga. - Oo.
Okay, bale alisin na natin 'yong A.
- Tingin ko di 'yon D. - D, okay.
- Di puwedeng pribadong isla 'yon. - Apat na ektarya.
Okay. Bale puwede 'yong champagne, bale puwede 'yong B.
Oo.
Di ko alam 'yong tungkol sa pagpusta at pagsusugal,
bale 'yong max na pusta sa casino...
Oo, di ko maisip kung ba't di nila papapustahin nang malaki 'yong mga tao.
- Aston Martin, sigurado hindi. - Oo.
Bollinger, hindi ko alam 'to, pero parang di naman.
Oo. Di gano'n katanda 'yong champagne na 'yon, 1969 lang
Maximum na pusta, ba't magma-max ka ng pusta?
- Casino 'yon. - Oo.
Apat na ektarya, pribadong isla.
Iniisip ko 'yong plutonium, dahil parang pinakamahal 'yong plutonium.
- Sobrang gaan. - Oo.
Di mo aasahan 'yong maliit na bagay na 'yon na maging mahal.
- Kaya parang kumikiling ako sa E. - Oo.
- Piliin na natin 'yong E? - Diyos ko, sige na.
- Piliin na natin? - Oo.
- Itataas ko 'to. - Oo, sige na.
- Pag nahawakan ko na, sigurado na tayo. - Oo.
Alam mo naman tayo.
- Gawin natin nang magkasama? Okay. - Oo.
- Isa, dalawa, tatlo. - Isa, dalawa, tatlo.
- Ano? - Iyan na. Itaas mo.
Nakakadismaya.
- Okay lang 'yan. Ayos 'yong nagawa natin. - Oo.
Nakakadismaya.
Oo.
D ang tamang sagot.
D?
Tapos na paglalakbay n'yo.
Isla sa Caribbean.
Ang hirap.
- Hindi natin kailanman makukuha 'yon. - Oo.
Kinulang ang kakayahan n'yo para manalo ng isang milyon.
Pero maaari n'yong ipagmalaki na pinakamalayo ang naabot n'yo.
Oo nga.
Wag kang mag-alala, sis.
- Magaling talaga 'yong nagawa mo. - Oo.
- Pumasok tayo sa loob, nagyeyelo na tayo. - Oo.
- Okay, 'yon na 'yong dulo. - Alam ko.
Pero sobrang masaya. Halika, babe.
Tingnan mo 'yong napuntahan natin.
- Sobrang ganda. - 'Yong napuntahan natin.
- Nagsimula tayo sa Scotland. - Scotland.
Ang maliit na Scotland. At pumunta tayo sa Italy,
- at pagkatapos pumunta tayo sa... - Chile.
Chile.
- Pumunta sa Jamaica. - Tapos no'n... Jamaica.
- At pagkatapos, andito na tayo, sa... - Sa Switzerland.
Sa Switzerland.
- Ano'ng ibig sabihin no'n? - Ang galing.
Oo, talagang magaling.
- Oo. - Oo.
Oo, 'yong isang 'yon. Tingnan natin kung ano'ng nasa loob.
Sige.
Halika, pumunta tayo ro'n at tingnan.
Shit.
- Isara mo, bilis. - Okay.
Tahimik. Isara...
Okay.
- Magaling, babe. Magaling. Nagawa natin. - Nagawa natin, babe.
- Nagawa natin. - Nagawa natin.
Ano sa tingin mo?
Ano sa tingin mo 'yan? Cheese sandwich at tsaa?
Okay, gawin mo na.
'Tol, tingnan mo 'yon.
Tingnan mo 'yon. Ayos.
Bag lang ng pera.
Pa'no natin malulusot 'yon sa customs?
Di pa ako nakakita ng ganitong pera sa buhay ko.
'Tol.
Bayad na 'yong heating bill sa susunod na buwan.
Diyos ko.
Ang laking halaga ng pera nito.
Grabe!
Okay, isa para sa 'yo.
Masaya na akong umalis.
- Sumakay na tayo sa tren. - Oo.
Tara na. Oo. Halika. Tara na.
- Okay. - Tren pauwi.
Gaano ka kayabang na nakasakay ka rito habang nasa tren 'yong iba?
- Oo. - Nagyayabang talaga.
Walang nakaabot sa millon-pound na tanong.
Sa ngayon.
Sayang.
May tao kayang
may kakayahang matapos hanggang dulo?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Benjie Villacruel
"Mapanlikhang Superbisor Almira Lozada-Balanza"