SEVİYE 5 İSVİÇRE
Midem bulanıyor.
Küçük bir arı gibi hissediyorum.
Nefes kesici güzellikle bir şey gördüğümde
başımın dertte olduğunu anlarım.
Muhteşem.
- Vay... - Tüylerim diken diken.
Hişt, dur biraz.
Of ya.
- Ellerin üşüdü, değil mi? - Evet.
MESAJ: 15,7 KM DOĞUYA GİDİN KONUM: 46,5575 KUZEY, 8,0054 DOĞU
- Ne? - Ne?
- Şuraya mı gideceğiz? - Evet.
Tanrım.
Sanırım şu tarafta. Doğuya gidin.
Kuzey, doğu. Doğu.
Daha birkaç adım oldu ama şimdiden yoruldum.
Tanrım.
- Çığa yol açacaksın. - Sus ya.
Tamam. Gel.
Çok zor.
Bunu yapamam.
Bence kara vurarak ilerlemeliyiz.
İşte böyle. Evet, evet.
Parmaklar içeri, ayaklar içeri.
Bir saniye dur.
Bir daha görmeyeceğiz.
Bizlerin başına böyle şeyler gelmez.
Gelmez.
Bu seviyeyi geçemesek bile
şu başardıklarımız
- yanımıza kâr kalır. - Evet.
Bu bize yeter. Bu deneyim yeter.
Biraz para var zaten.
Cidden çok iyi iş çıkardık.
Kendimi bu durumlara sokunca şunu fark ettim,
kendine inanacaksın.
Kendine inanman lazım.
007: BİR MİLYONA GİDEN YOL
Üç çift kaldı.
Her birinin bir milyon paunda üç sorusu kaldı.
Bu taraftan mı?
- Doğru yolda mıyız? - Evet.
MESAJ: 17,1 KM KUZEYE GİDİN KONUM: 46,5388 KUZEY, 7,9626 DOĞU
Yüzümüz o tarafa dönük. Oraya geçmeliyiz.
Muhtemelen kuzey...
Saat kaç?
Hiç bu kadar kara batmamıştım galiba.
Dizlerinin üstünde daha kolay.
Köpek gibi emekle.
Kıçımı kaldırarak.
Tanrım. Bu...
- Ayağımdan destek olsana. - Tamam.
- Hazır mısın? Bir, iki, üç. - Tamam.
İyi misin?
Çok yorucu.
Bu da planın parçası, değil mi?
İyi misin?
Asla kolay olmayacak.
Soğukkanlı iki hemşirem.
Bu taraftan.
Olacak şey değil.
Merak ediyorum da...
...sonuna kadar gidecek güce sahip misiniz?
Para olayını kafamdan silmeye, düşünmemeye çalışıyorum.
- Çünkü meblağ çok büyüdü. - Evet.
Hayat değiştirecek cinsten.
Sanırım ilerledikçe
elenmeyi iyice istemiyorum.
Şurada bir kulübe var.
Beth ve Jen.
Buraya kadar geldiniz, tebrikler.
Biraz hedef çalışmaya ne dersiniz?
Önünüzde bir lazerli dürbünlü tüfek var.
İhtiyacınız olan çanta ahırda.
Almak için beş patlayıcıya ateş ederek
kapıları havaya uçurmalısınız.
Her biriniz en az bir hedefi vurmalısınız.
Tüfeğe dokunduğunuz andan itibaren üç dakikanız var.
Başarısız olursanız çanta patlayacak
ve yolculuğunuz sona erecek.
Peki.
Unutma. Mantık.
Ben uzanayım.
- Ne diyorsun? - Bilmiyorum.
- Uzanarak belki. - Uzanarak mı?
- Daha sabit. - Öyle mi?
- Sen bana verirsin. - Tamam.
- İkisini vurmaya çalışırım. - Tamam.
Çömelerek mi atacaksın?
Masayı kullanırım.
- Olur mu? - Olur.
Kabzayı hangi omzuna almak istersin?
Sağ omuz.
- Hazırsan söyle. - Daha fazla hazır olamam.
- Emin misin? - Evet.
Ateşe hazır.
Çok iyi.
Güzel. İki oldu.
Al.
Üç oldu.
Tamam, dört oldu. En soldaki kaldı.
Süremiz nasıl?
Bilmiyorum. Epey hızlıydık.
Bir daha deneyeyim mi?
Bir tane kaldı.
Tamam, sen dene.
Tamam.
Işık yüzünden görmek çok zor.
Aynen. Ben de göremedim.
Devam et. Hızlı ol ama.
Çok zor ama.
- Ben deneyeyim mi? Olur mu? - Olur. Görmek çok zor.
Çömelsene.
Nerede olduğunu görmekte zorlanıyorum.
Bir daha denemek ister misin?
Etkileyici.
Başardık, inanamıyorum.
İşte çanta.
Sence soru mu var?
Of, leş gibi kokuyor.
Tamam.
- Üçte açalım mı? Bir... - Tamam. İki, üç.
- Soru yokmuş. - Evet.
Bir yere gitmek için takip cihazı mı çıkacak?
- Anahtar. - Anahtar.
Neyin anahtarı?
Telefon.
MESAJ: 4,3 KM KUZEYDOĞUYA GİDİN KONUM: 46,5531 KUZEY, 7,9018 DOĞU
Tamam. Gideceğimiz yer burası.
Sınırlı enerjimiz kaldı.
Burası olmalı.
Evet, bizi ahıra götürüyor.
Geceyi orada mı geçireceğiz?
Öyle deme.
Anahtarın uyacağı bir şey arayalım.
Kapıda kilit mi var?
Yok aslında, sanmıyorum.
Vay canına. Ne güzel araba.
Aston Martin.
Anahtar arabanın olsun, ne olur.
Bir çanta var.
Uzanır mısın?
- Aldın mı? - Evet. Ağırmış.
İşte bu.
- Çok ağır. Tuttun mu? - Evet.
Anahtar uyacak mı bakalım.
- Uymadı. Yanlış anahtar. - Evet. Olmadı.
Bak. Burada mı? Yok.
- Bir şey var mı? - Dur biraz.
Kahverengi zarf. Başlıyoruz.
- Olamaz. - Bu sensin. Bu da benim.
- O ne? - Tanrım.
-"Grindelwald." -"Grindelwald."
Buraya mı gideceğiz?
Sence buraya mı gitmemiz gerekiyor?
Nasıl gideceğiz?
Belki arabanın anahtarıdır bu.
İşte.
Düğmelere basalım.
Ya bu? "Arka duman."
"Ön silahlar." Ön silah.
"Yağ sıkma."
"Mermi kalkanı."
- Müthiş. - Cidden şahane.
Çantada ne var? Hâlâ bilmiyoruz.
Çantayı açamıyorum.
Basacak bir şey var mı?
-"Grindelwald." - İşte.
- Şu an buradayız. - Bu biziz.
- Tamam. Oraya gideceğiz yani. - Evet.
İnanılmaz bir şey.
- Şaşırmaya devam diyoruz. - Evet.
- Bu çok başka. - Konfor alanımın çok dışındayım.
- Hiç böyle bir şey yaşamadım. - Ben...
- Çok zor olacak. - Evet.
- Hem de nasıl dostum. - Yüzde 100.
- Bir milyon paunt için geldik. - Evet.
Ne gerekirse yapacağız.
- Dostum. - İnanılmaz.
- Şuraya bak. - Sanki...
- Şimdi ne olacak? - Şimdi ne olacak?
Helikopterden indik.
İsviçre Alpleri'nde bir yerdeyiz.
- Alpler'e geldin mi hiç? - Yok.
Hiç...
Milton Keynes kayak pistine bile gitmedim.
- Telefon. - Mesaj geldi.
- Bir harita. - Öyle.
MESAJ: 17,2 KM GÜNEYDOĞUYA GİDİN KONUM: 46,5585 KUZEY, 9,9973 DOĞU
Buraya gitmemiz gerek.
Bir dakika. Görüyorsun. Gözlüğün yok.
Yok.
O tarafa benzemiyor.
- Bence yukarısı olmalı. - Evet. Öyledir.
- Bak. - Bizi yukarı gönderecek.
- Dostum, var ya... - Derin.
- Derin yahu. - Çok derin.
Acayip derin.
Çırpı bacaklarıma bak dostum. 43 yıllık bacaklar.
Şimdiden yanıyor.
- Koşuyor musun yahu? - Hadi.
İyi misin?
Dostum, çok fena bu iş.
Çıkalım hadi.
- Of ya. - Of ya.
- Evet. - Aman be.
Of ya.
Dostum, daha başlamadık bile.
Bak...
Daha başlamadık bile. Kıç çatalımdan buz girdi.
- Hop. - Hey.
Bazen bedenini koyvereceksin.
Yer çekimine, değil mi?
Ne diyorsun, aşağı inip sağa mı dönelim?
Evet.
İnsanın enerjisini emiyor.
- Ne bu sence, göl mü? - Göle benziyor.
Donmuş bir göl.
Bize ne hazırladı? Bu bir tuzak.
Kesinlikle tuzak. Buz pisti bu.
Bir tür oyun hazırlamış.
O ne?
Masaya benziyor. Bir de...
Masada bir kutu var galiba.
- Gördün mü? - Bir tür oyun, değil mi?
O kutuya ulaşmalıyız
ama o kadar kolay olmayacak.
Bak, silah var. Bir silah var.
- Tanrım. - Atış yapmalıyız.
Skittles oyununa benziyor. Şampanya şişesi mi o?
James ve Joey Bone, İsviçre'ye hoş geldiniz.
Yarım milyon paunt kazanma şansınız için
donmuş gölden çıkıp tüfeğe yaklaşın.
Önünüzdeki çantanın içindekilere ihtiyacınız olacak
ama ağır patlayıcılar döşendi.
Çantanın patlamasına engel olmalısınız.
Beş hedefi vurmanız gerekiyor.
Tüfeği aldığınız andan itibaren üç dakikanız var.
Başarısız olursanız,
ki beklentim de bu,
çanta patlayacak ve yolculuğunuz sona erecek.
Aman be.
Vay canına.
- Daha dokunma. - Tamam.
- Önce biraz... - Hiç anlamadığım iş.
Ama şuraya baksana. Şampanya şişesi var
ama önünde de asıl hedefler var.
- Şu amma uzakta. - Aynen.
- Silahla aran iyi mi? - Yok.
Son atış yaptığımda...
Dixie'nin düğün öncesi partisi vardı. Berbat atmıştım. Kafam güzeldi.
Tanrım.
Dostum ya.
Burası Grindelwald.
Evet. Grindelwald diyor.
Başka bilgi yok. İsim falan yok.
Her dağın eteklerine bakıyorum.
- Evet. -"Burası mı?" falan.
Çanta çok ağır.
Pardon. İngilizce biliyor musunuz?
- Biraz. - Burası neresi acaba?
Burası mı? Biliyorum.
- Teleferik var ya? - Evet.
- Bu teleferik oraya gidiyor.
- Tamam. - Peki.
- Sonra trene binmeniz gerek. - Tamam.
- Sonra halka açık bir yer var. - Tamam.
Ama oraya gidebileceğinizi sanmam.
- O tarafa gidemezsiniz. - Niye ki?
Çünkü halka açık değil.
Yakınlarda bir şey var mı?
- Yaklaşabilir miyiz? - Evet.
- En yakın yerin adı ne? - Jungfraujoch.
- Yüksek. - Görmüştük.
- Evet. - Evet.
- Hareket mi etti? - Evet. Bir hareket var.
Bir şey duymuyorum.
Teneke sesi gibi.
- Metalik bir ses. - Evet.
Tokayla açabilirim.
Tokayla açabileceğinden eminim.
Evet, aç.
Bakalım hareketli bir şey var mıymış.
- Oldu mu? - Yok.
Aşağı. Aşağı ve çevir.
Evet, küçük bir mil var ama bu...
- Lütfen. Açıl lütfen. - Hayır.
Hay aksi.
Niye hâlâ taşıyorsun?
Çantayı taşıyorsam açarım.
Olur. Açabilirsin.
Umarım bomba değildir.
Jungfraujoch, üçüncü hat.
Gidiyoruz. Bu bizimki.
Acaba orada ne var, meraktan öleceğim. Çünkü oraya...
Oraya varabiliriz çünkü istasyon varsa...
Biri oraya koymuş, biri yapmış.
- Biraz bekleyecek mi? - Dinle.
Bu tren beklenmedik bir şekilde duracak.
Yolcuların oturması gerekmektedir.
Elizabeth Foxwell ve Jennifer Dorward hariç.
Bir an önce trenden inin.
- Ne? Tamam. - Gitmeliyiz.
Of ya Jen.
- Tırmanış malzemesi var. - Evet.
Baksana.
İşte, bak.
Nasıl gittiklerine bak.
Korkutucu.
Buz baltaları var.
Yani...
- Hiç kullandın mı? - Yok. Hiç.
Ben de. Hangi tarafı olduğu önemli mi?
Hiç bilmiyorum.
Yukarıdaki kapıdan bakmaya çalışacağım.
Hadi o zaman.
Jen, dışarıda halatlar var.
Sanırım bağlanmamız gerekecek.
Manzara güzel olacak.
Manzara şahane olacak da iyi bir tırmanışçı mısın?
Kapalı tırmanış merkezlerinde.
Peki, tamam.
- Of. - İyi misin?
Evet, şimdiden titriyorum.
- Yükseklikten mi? - Evet.
Yüksekleri pek sevmem.
Aşağı bakmasan yeter.
Rüzgârın sesine bak.
Tanrım, korkutucu.
Rüzgâr ödümü koparıyor.
Yapalım bitsin.
Hazır mısın?
Ne kadar hazır olunursa. Gerginim.
Yok, gergin değilsin.
Pardon, doğru. Heyecanlıyım.
- Heyecanlı. - Çok heyecanlı.
Yukarı bak, aşağı bakma.
Ne hissediyorsun?
Acayip gerginim. Kesinlikle.
Devam edin. Korkmayın.
Kapıyı açın.
- Yapılabilir. Unutma, hepsi yapılabilir. - Aynen.
Yavaş ve temkinli olalım.
- Tamam mı? - Tamam.
- Hazır mısın? - Evet. Hadi.
Hadi bakalım.
Tanrım, çok yüksek.
- İyi misin? - Evet dostum. Sadece... Evet.
Tanrım.
- Amma yüksek. - İyi misin?
Bitirmemiz lazım. Yoksa daha fena olacak.
Sence ne kadar tırmanmamız gerek?
Bilmiyorum.
Oraya nasıl geçeceğiz?
- Geçiş yok. - Aşağı ineceğiz deme.
Yapma Jen.
Orada bir şey var.
Tanrım. Aşağı mı ineceğiz?
Bilmiyorum.
Aşağı inip bir şey almamız gerekebilir.
- Öyle mi dersin? - Evet.
- Ne olduğunu görmüyorum. - Nasıl ineceğiz?
- Bir şey var ama. - Kenara yaklaşmam.
Sap gibi bir şey mi?
Bunu mu yapacağız? Aşağı mı ineceğiz? Of.
Yapacağım ve yukarı bakacağım.
Konuştuğumuz için zayıflıklarımızı biliyoruz.
Bence birbirimizi tamamlayacağız.
Birimizin yapması yeterliyse
benim yapmam daha mantıklı çünkü yüksekten daha az korkarım.
- Birimiz yapacaksa... - Evet.
...senin yapman beni memnun eder ama...
Benim yapmamdan memnun musun?
- Sen de memnunsan. - Evet.
Jen resmen korkusuz.
"Bunu yapmayacağım." diyecek kadar
korktuğu bir şey olduğunu sanmıyorum.
Bir şey korkutucu olsa da yapmak istiyorsanız
- zorlamalısınız... - Evet.
Yapmak için. Evet.
Birbirimize destek oluyoruz.
Zor zamanları aşmak için.
Ne diyorsun peki?
- Çok zor yani. - Kolay değil, evet.
Gözlüğümü taksam mı?
Ben mi başlayayım?
Gözlükle bir bakayım. Bekle biraz.
Kardan dolayı pek bir fark yok. İlk ben denerim.
- Nişancı değiliz sonuçta. - Evet, sadece...
Deneyelim.
Bunu yaparken fazla konuşmayalım.
Evet. Beş şişe için üç dakika fazla değil.
- Başlayalım mı? - Evet, hadi. başlayalım.
- Tamam. - Eline alır almaz başlıyor.
Bakacağımız yer... İşte şurası.
- Oradan bak. İt. - Evet.
Nişan al. Acele etme. Hedefte kal.
- Beşer atış mı yapacağız? - Beşer.
Tamamdır.
Hadi.
Bir şey göremiyorum.
İçeri sok.
Dene işte.
İçeri sokman lazım.
CHAMPAGNE BOLLINGER ÖZEL İMALAT - FRANSA
Beşinci atış geliyor.
Of, çok zor James.
- Zor görüyorum. - Ben deneyeyim.
Çabuk.
Eller de titriyor, anlıyor musun?
Al bakalım. Gözlük fayda etmedi.
İmkânsız bu.
500.000 kolay kazanılmıyor.
Birini vurdum.
Tamam. Devam et.
Zaman azalıyor. Göremiyorsan tetiği çek gitsin.
- Çok zor. - Evet, zor dostum.
Evet.
Dostum...
Bir kez daha deneyeyim.
İkisini vurduk. Dıştaki ikisini vurduk.
Dostum.
Devam et. Devam.
Oyun bitti dostum.
Görev iptal.
İnanılmazdı.
Dostum ya. Üzücüydü. Yıkıldım.
Yıkıldım.
Hep dediğimiz gibi,
elimizden geleni yaparız, başka ne yapabiliriz ki?
Aç bakalım dostum.
Gözümü çıkarma da.
Tuhaf bir his. Çünkü elbette
çok üzüldüm.
Ama 150'şer bin paunt daha zenginiz.
Herkes için iyi para. Hele de bizim için.
Ayrıca beraber dünyanın çeşitli yerlerini gördük.
Bunu tekrar yapma fırsatı bulamayabiliriz.
- Müthiş bir yolculuktu. - Keyifliydi.
Şu ana dek bizimle olan sese de teşekkürler.
Evet.
- Ama adam çetin ceviz. - Evet.
Can sıkıcı çünkü kazanılacak
- daha çok şey vardı. Ama... - Evet.
Onu vuran herkes devam etmeyi hak ediyor.
Tokuşturalım mı?
Şansları açık olsun çünkü acayip bir şey başardılar. İmkânsız.
- Evin yolu uzun. - Aynen.
EIGER KUZEY CEPHESİ
- Evet. - Evet, devam.
Tamam.
- Devam et. - Biraz daha mı?
Birkaç metre daha.
Seni duyamıyorum. Biraz daha yüksek.
Devam et.
Aşağı bakmak istemiyorum Jen. Bir daha bağır.
Tamam, dur.
Durayım mı? Vardın mı?
Bir metre daha.
Tamam, bu kadar. Bekle.
Küçük bir çanta var. Ben bir...
Aldım. Küçük bir kese. Tamam.
Çek.
Bu kadar. Dur.
Dur.
Çek.
Budur. Hadi dostum, az kaldı.
- Çekmeye devam et. - Deniyorum.
- Oldu mu? - Evet.
- İyi misin? - Evet.
Çok iyiydik.
Anahtar değil.
Ne ki bu? Tanrım.
Bir harita daha.
Kullanılmayan tren yolu. Konumumuz şurası olabilir.
Yolumuzu bulmamız gerekiyordur.
- Bir kapı var. - Evet.
Tünele dönmemiz gerek.
Evet, anahtar yok.
Tamam. Bekle canım. Telefona bakayım.
Bir saniye. Tamam.
Ne diyor?
İki saat, 45 dakika.
Canım.
Tanrım. İyi misin?
Şu taraftan.
- Ne? - Şu taraf mı?
Josh'la tanıştığımda...
Kahretsin. Neresi?
Tanıdığım kimseye benzemiyordu.
Onun gibi biri olduğunu bilmiyordum.
O tarafa mı?
Çok mütevazı ve dürüst.
Alışık olmadığım bir şeydi bu.
Bu kadar açık ve dürüst biri yani.
İçi dışı birdir.
Canım.
Evet, hadi.
Her şeyi yeni bir gözle görmemi sağladı.
Evet.
Beni taşıyabilir misin sence?
Tamam.
Evlendikten sonra birbiri ardına
üç çocuk yaptık.
Kendimize bakmaya hiç vaktimiz kalmadı.
Canım, geliyorum!
Çocuklarımın geriye baktıklarında anne babalarının
dünyayı keşfettiğini, maceracı olduğunu,
kapılarını kapatmadıklarını
görmelerini isterim. Önemli olan hayatı yaşamak.
Galiba burada. Görüyor musun?
Evet. Ne o? Masa mı?
Masa. Masada bir şey var.
Bira şişesi mi? Hayır.
Ne o?
Keskin nişancı tüfeği.
- Yapalım şunu. - Geldik.
Kamara ve Josh, buraya kadar geldiğiniz için tebrikler.
Yarım milyon paunt kazanmaya inanılmaz derecede yakınsınız.
Önünüzde bir çanta var.
Serbest kalması için beş zincirin üstünde bulunan
patlayıcıları vurmanız gerekiyor.
Her biriniz en az bir hedefi vurmalısınız.
Beş zincir görmüyorum.
Ben de görmüyorum.
- Bir, iki. - Tamam, sanırım biz...
Tüfeği elinize aldığınızda
görevi tamamlamak için üç dakikanız olacak.
Başaramazsanız çanta patlayacak
ve yolculuğunuz sona erecek.
Hiç tüfek kullandın mı?
- Hayır. - Hayatım boyunca ateş etmedim.
Ben de.
Bir dakikada birini vurmaya çalışalım.
Evet. Kimin daha iyi olduğunu düşünüyorsan
- silahı o alsın. - Evet.
- Başlarken... Ben birini vurunca... - Birini vurana dek.
- Ya da sen... - Evet.
- Sorun olmaz. Hadi. - Evet.
Biraz...
Ayakta daha iyi olabilir.
Sence nasıl? Çömelerek mi?
Sağlam, değil mi? Sadece ellerinle tutarsan
ellerin oynamaya falan başlar.
Buraya dayarsan tek yapman gereken...
Tamam mı? Sen buraya.
Yanıma. Tamam mı? Ben de oraya geçebilirim.
- Buradan mı? - Evet.
Bir şey eksik gibi geliyor, bu da beni delirtiyor.
Ne? Gözlük ister misin?
- Gözlüğünü tak istersen. - Evet, şart.
- Durum bu. Evet. - Faydası olur mu?
- Evet.
- Tamam. - Peki, süper.
- Dıştan içe doğru gidelim. - Tamam.
- Süper. - Evet.
- Bu iş bizde. - Hazır mısın?
Parmaklarını ısıt.
Tamam mı?
Resmen yani...
Omzuna.
Dua vakti.
- Süper. - Tamam mısın?
Evet, hazırım.
- Tamam. Hadi. - Evet.
Tamam.
Al bakalım.
- Hadi, hadi. - Nerede?
Hadi Kamara. Acele etmiyorsun.
Kahretsin.
Evet. Birini vurdun.
Bravo.
Hadi. İçeri sok.
Evet. İşte benim kızım.
Diğerine nişan al. Hadi.
Budur, hadi, çabuk. Tamam, sıra bende.
Pardon. Al.
- Alışmaya başladım. - Çabuk, hadi.
Dur, nerede?
Yaparsın canım.
Hadi, hadi. Evet!
Hadi.
Ne kadar vakit kaldı?
İçeri sok. Hadi.
Hadi, hadi Kamara.
Nasıl ya?
Zamanımız iyiydi.
Olsun.
Elimizden geleni yaptık.
Hadi, olsun.
Olsun. İyi iş çıkardık.
İçime sinmedi. Bilemiyorum.
Çok üzüldüm.
- Ama buraya kadar gelmek de güzel. - Evet, başardık.
Olsun ya, başardık.
Gel, eve gidelim. Çocukları görelim.
- Evet, çocuklarımı özledim. - Evet. Gel hadi.
- Kullanılmayan hat bu olmalı. - Tamam.
Haritayı kaldırıyorum çünkü burada bitiyor.
Şimdi nereye gidiyoruz?
Servis tüneli olmalı, değil mi?
Evet.
Müziğe bayıldım.
Duymazdan gelmeliyiz.
Kafamızı karıştırmaya çalışıyor.
Evet, ürkütücü. Ürkütmeye çalışıyor.
Bilemiyorum. Niye yapıyor ki?
- Niye bu müziği çalıyor? - Bilmem. Vivaldi mi?
Bilmiyorum.
Bach'ın Air On The G String eseri.
Of, nefesim kesiliyor. Ya senin?
- Acaba rakım kaç? - Bilmiyorum.
Buza baksana. Gerçek buz bu.
Bach'ın kayıtlı eserlerinin
uzaya gönderildiğini biliyor muydunuz?
- O ne? - O ne?
Arabaya benziyor.
- Binecek miyiz? - Evet, bakalım.
Galiba kafese gireceğiz.
En tepeye çıkmış olmalıyız.
Acaba buradan mı geçeceğiz?
Kıyafetlere bak.
Jen, şampanya var. Başlıyoruz.
Bizi izliyormuş.
Şah mat.
- Bak. - Bak, geçtiğimiz yerlerin...
- Evet. - ...resimleri var.
Galiba.
Beth ve Jen.
Nihayet Avrupa'nın tepesindeki gizli dağ sığınağımı buldunuz.
Deniz seviyesinden 4.000 metre yüksekteyiz.
Maalesef sizi bizzat karşılayamadım.
Lütfen rahatınıza bakın.
Biraz şampanya alıp geldiğiniz noktaya kadeh kaldırın.
Bu yolculuğa dokuz umut dolu ikili katıldı.
Onları izlemek çok eğlenceliydi.
Şu insanlara bak...
Bunlar ne? Bunlar...
Bak.
- İsviçre'delermiş. - Evet, onlar da.
Artık
bir tek siz varsınız.
Tanrım.
Bir milyon pauntla aranızda sadece üç soru kaldı.
Hayal edin.
Son sorular.
İnanamıyorum.
Çok acayip. Buraya kadar gelmeyi nasıl başardık?
Tuhaf ama en kötü olmadığımızı bilmek harika.
Ama baskı var, değil mi?
- Of, üç soru ya. - Evet.
Giderek de zorlaşıyor.
Çantayı açmamız gerekiyor.
Çanta hâlâ bizde.
Şimdi sakıncası yoksa dışarı çıkmanızı istiyorum.
Peki.
Hava yükseklerde çok değişiyor galiba.
- Hazır mısın? - Evet.
Aman. Soğuk görünüyor.
Hadi, hadi.
4.000 metrede hava.
Rüzgârın hızı saatte 120 kilometre.
Çok soğuk.
Sıcaklık eksi 22 derece.
Çanta buzun içinde donmuştur.
Bakalım ne kadar sakinsiniz.
- Şahane. Budur. Hazır mısın? - Evet.
Tamam.
- Tamam. - Çantayı aldık.
- Hazır mısın? - Evet.
- Gözlüğüm tamamen dondu. - Benimki de.
- Çıkarsak mı? - Evet.
- Bir şey göremiyorum. - Tamam. Üçte.
- Bir, iki, üç. - Bir, iki, üç.
- Olamaz. - Olamaz.
- Bu da ne? - Bilmem.
- Anahtar. - Bir bakalım.
Evet, anahtar.
Tamam, çantayı alalım. Çünkü...
Nihayet, bu kadar bekledikten sonra.
- Oluyor. - Tamam.
Nihayet. Hazır mısın?
Tanrım.
Yeni sorunuz 500.000 paunt için geliyor.
Önünüzdeki 10 altın külçenin değeri de yaklaşık bu kadar.
Alalım. Şaka yaptım.
Bu beş şeyden başka hangisi
yaklaşık 500.000 paunt değerindedir?
Bir Aston Martin DB5 Silver Birch.
24 şişe Bollinger R.D. 1969 şampanya.
Monte-Carlo kumarhanesindeki azami bahis miktarı.
Karayipler'de iki hektarlık bir kişisel ada.
25 gram radyoaktif plütonyum.
- Tamam. - Bence...
Aston Martin DB5 değil.
- O değil. - O daha çok eder.
Karayipler'de özel ada da olamaz
- çünkü daha pahalıdır. - Evet.
24 şişe Bollinger R.D. 1969.
- Plütonyum aşırı pahalı. - Evet.
25 gram
- ufak bir miktar. - Evet.
Peki. A'yı eliyoruz.
- D olduğunu sanmam. - D, peki.
- Şahsi ada olamaz. - İki hektar.
Tamam. Şampanya mümkün. B mümkün.
Evet.
Bahisten anlamıyorum. Kumarı hiç bilmem.
Kumarhanede azami bahis...
Niye daha fazlasına izin vermesinler?
- Aston Martin değil. - Evet.
Bollinger'ı bilemiyorum ama değil sanki.
Evet. O şampanya o kadar eski değil. Sadece 1969.
Azami bahis. Niye azamisi olsun?
- Kumarhane. - Evet.
İki hektar, şahsi ada.
Bence plütonyum çünkü en pahalısı o gibi geliyor.
- Çok ufak bir miktar. - Evet.
O kadar ufak bir şeyin o kadar etmesini beklemezsin.
- Bu yüzden E'ye çekiliyorum. - Evet.
- E mi diyelim? - Tanrım. Hadi.
- Yapalım mı? - Evet.
- Kaldıracağım. - Hadi.
- Dokunur dokunmaz kararımız kesin. - Evet.
Bizi biliyorsun.
- Beraber yapalım mı? Peki. - Evet.
- Bir, iki, üç. - Bir, iki, üç.
- Ne? - İşte böyle. Yukarıda tut.
Çok üzüldüm.
- Boş ver. Çok iyiydik. - Evet.
Üzüldüm, üzüldüm.
Evet.
Doğru cevap D idi.
D mi?
Yolculuğunuz sona erdi.
Karayipler'de ada.
Fena.
- Hayatta bilemezdik. - Evet.
Milyonu almak için gereken niteliklere sahip değildiniz.
Ama herkesten daha ileri gittiğinizi bilerek biraz gurur duyabilirsiniz.
Doğru.
Üzülme kanka.
- Çok iyiydin. - Evet.
- İçeri girelim yoksa donacağız. - Tamam.
- Yolun sonu. - Aynen.
Muhteşemdi. Hadi bakalım.
Ta nerelere geldik, baksana.
- Muhteşem. - Nerelere geldik.
- İskoçya'dan başladık. - İskoçya.
Küçük İskoçya. İtalya'ya gittik.
- Sonra da... - Şili.
Şili.
- Jamaika'daydık. - Sonra Jamaika.
- Sonra da... - İsviçre.
İsviçre.
- Bu ne demek? - Harika.
Evet, harikaydı.
- Evet. - Evet.
Evet, şu. İçine bakalım.
Peki.
Şuraya geçip bakalım.
Hadi be.
- Çabuk kapat. - Tamam.
Sessiz ol. Kapat...
Peki, peki.
- Aferin canım. Aferin. Başardık. - Başardık.
- Başardık.
- Hem de nasıl. - Başardık.
Ne diyorsun?
Sence ne bu? Peynirli sandviç ve çay mı?
Sen buyur.
Dostum, şuna bak.
Şuna bak. Müthiş.
Bir çanta para.
Gümrükten nasıl geçireceğiz?
Hiç bu kadar para görmemiştim.
Dostum ya.
Gelecek ayın ısınma faturası tamam.
Tanrım.
Çok büyük para.
Vay be.
Tamam, bir sana...
Memnuniyetle gidebilirim.
- Trene yetişelim. - Tamam.
Hadi, hadi. Evet. Hadi.
- Tamam. - Trenle eve.
Herkes trenle giderken bu arabada olmak havalı değil mi?
- Evet. - Çok havalı.
Bir milyon pauntluk soruya kimse ulaşamadı.
Bu seferlik.
Yazık.
Acaba sonuna kadar gidebilecek
kimse var mı?
Alt yazı çevirmeni: Uğur Çoturoğlu
"Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro"