ป่าฝนแอมะซอน ประเทศบราซิล
ด้วยคำพูดของแอ็กเซล โรส "ยินดีต้อนรับสู่ป่าทึบ"
ยกระดับความจริงจังขึ้นมาแล้ว ว่ามั้ย
เขาทุ่มเทมากอีกแล้วใช่ไหม เสียงนั่น
อยากคุยกับเขาเต็มแก่แล้ว
เริ่มแล้วสินะ
ต้องลุยอีกแล้ว พี่ชาย ต้องลุยกันอีกแล้ว
พี่น้องตระกูลโบนมาถึงระดับสาม
- เอาละ เริ่มกันเลย - ได้เลย
ผมติดหนี้พวกเขาห้าหมื่นปอนด์
ออกมาเลย ไอ้น้อง
- คำถามต่อไปอาจทำเงินสองเท่า - ลาก่อน
ลงไปเลย
เดี๋ยว ช้าๆ ระวังใบพัดด้วย
- เอาละ - นี่เราพาตัวเองมาเจออะไรเนี่ย
เพื่อน
- เรืออยู่นั่น ขาฉันติด - ใช่ ระวังโคลนด้วย
- ในนี้มีอะไรเนี่ย - ดูสิ
หวังว่าเครื่องยนต์จะใช้ได้นะ เพราะฉันไม่อยากพาย...
- รับไป - ใช่เลย
เรามีอะไรเยอะเลย
เทออกมา ดึงออกมา
อาจเทลงบนพื้น หยิบตรงนั้นมาซิ
นั่นอะไรน่ะ
- บ้าเอ๊ย - เหมือนเครื่องส่งสัญญาณ
ไง นี่กล่องโทรศัพท์ของเรา
เดี๋ยวนะ
ถุงยังชีพ
- นี่น่าจะเป็นมีดพร้านะ - ใช่ เอาไว้ใกล้ๆ มือ
เปลสองอัน
- ตะเกียง - ตะเกียง
ตะเกียงสองอัน
- เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว - อะไรเนี่ย...
ค้นหาคำถามของคุณไม่ใช่เรื่องง่าย
บ้าเอ๊ย
- คุณต้องเดินทางสองวัน... - สองวัน
ลึกเข้าไปในป่า
ตามสัญญาณจากอุปกรณ์แกะรอย
คำถามของคุณมีมูลค่าหนึ่งแสนปอนด์
เดินทางสองวัน
ไม่อยากจะเชื่อ
- สองวันในป่าเหรอ - จะพูดยังไงได้
- คอยดูเราด้วยนะ - ใช่
- ใช่ เราอาจต้องการคุณ - คุณอาจได้รับโทรศัพท์
มาดูกัน ใส่แว่นสายตาก่อน เอาแว่นกันแดดเก็บ
มีอะไรในนั้นอีกไหม ไม่มีนะ
ไหนดูสิ นายเคยใช้มั้ย
- ทำยังไงเนี่ย ได้แล้ว - ดึงออกมา
แบบนั้นนะ และคิดว่าดึงแบบนี้ อย่างนี้แหละ
แล้วตรงนั้นก็จะหลุดออก จากนั้นเราก็หมุน เท่านี้ก็เปิด
- จากนั้นก็เพิ่มเสียง - ใช่ เปิดให้ดังสุด
- เปิดเสียงดังสุด - ได้
และหวังว่า
เราจะได้ยินเสียงสัญญาณบางอย่าง
ต้องมีแหล่งสัญญาณที่เราต้องหา
ยกขึ้นสิ ยกขึ้นสูงๆ ดูว่ามี...
- นายอาจต้องปรับจูนหน่อย - เดี๋ยวก่อน
- ได้แล้ว ดูสิ ใช่ - ได้ยินหรือเปล่า
คิดว่าเราต้องลงเรือหานะ แล่นเรือไปรอบๆ จน...
ไปทางซ้าย เสียงยิ่งดังขึ้น
เวลาเข้าใกล้อะไรสักอย่าง
และเราจะเข้าไปในป่า
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวนะ
ให้ตายสิวะ เกือบตกน้ำ
เดี๋ยวก่อน ขอฉันดูตรงนี้ก่อน
- อะไร ข้อความเหรอ - ใช่ๆ
และมันบอกว่า...
ข้อความ - ดี อาร์ ไอ เอ็กซ์
ดี อาร์ ไอ เอ็กซ์ แดรกซ์
- แดรกซ์เหรอ - มีเท่านี้ เขียนไว้เท่านี้
- อะไรน่ะ พิกัดเหรอ - ไม่รู้
- ฉันไม่รู้เลยว่าอะไร นายล่ะ - ไม่รู้
007: เส้นทางสู่เงินล้าน
เครื่องส่งสัญญาณว่ายังไงบ้าง
- ไปทางด้านขวา เจมส์ - เหรอ ได้
ใช่ ตรงเข้าไปเลย จิมมี่
ระหว่างที่พี่น้องตระกูลโบน ติดตามเสียงบี๊บเข้าไปในป่าลึก
ยังมีผู้แข่งขันอีกเจ็ดคู่เหลืออยู่
รวมถึงสองคนนี้ พยาบาลห้องฉุกเฉิน เบ็ธกับเจ็น
ชื่อเบ็ธกับเจ็น
ระดับที่หนึ่ง
คำถามแรกของพวกเธอ พาย้อนเวลากลับไป
แหลมแอปเปิลครอสส์ สก็อตแลนด์
คุณอยู่บนที่ราบสูงตะวันตกเฉียงเหนือ และหินใต้เท้าคุณมีความพิเศษ
มันคือหนึ่งในหินที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
สำหรับเงิน 5,000 ปอนด์
โดยประมาณแล้ว เทือกเขานี้ก่อตัวขึ้นครั้งแรกเมื่อไหร่
รู้สึกว่าสองพันห้าร้อยล้านปีมันนานมาก
ไม่นะ ฉันคิดว่าสอง... ฉันคิดว่าต้องเก่าแก่มาก
- ขอโทษนะ เธอคิดว่าข้อไหน - ข้อซี
ข้อซีเหรอ
เธอจะโทษฉันไหมถ้ามันผิด
- ไม่หรอก - สัญญานะ
ใช่ เพราะฉันไม่รู้เลย
ฉันรู้สึกว่าไม่ได้ช่วยอะไรเลย
- ข้อซีนะ - ใช่
จับมือตกลงกัน
- โชคดีนะ - เรามีอะไรต้องเสียล่ะ
เอาละ ฉันจะหยิบขึ้นมา
- เธอพร้อมนะ - โอเคๆ
เจ็น
- โอเค - พร้อมนะ
- พร้อม - เปิดเลย
โอเค...
สีอะไร
เพื่อน
ได้เงิน 5,000 ปอนด์
เยี่ยม
ชอบจังเลย
ขอบคุณพระเจ้า
คำถามที่สองของคุณ สำหรับเงิน 10,000 ปอนด์
มันอยู่ห่างออกไปแปดไมล์ ข้ามเทือกเขาเหล่านี้
ที่อู่ซ่อมรถยนต์ล็อกคาร์รอน
รู้อะไรไหม ที่ผ่านมาเมื่อกี้ เราสองคนไม่มีใครเครียดเลย
เรานิ่งสงบตลอดเวลา
ใช่ จริงๆ
เรารู้ว่าตัวของเราเป็นแบบนี้ นิ่งสงบภายใต้ความกดดัน
ใช่ เราต้องทำแบบนี้ต่อไป
เมื่อคุณเดินเข้าไปในสถานการณ์ฉุกเฉิน
เราเรียนรู้ที่จะพึ่งพาเพื่อนร่วมงาน และเราไว้ใจกันและกัน
ถึงแม้จะมีสิ่งที่ทำให้ฉันกังวล และทำให้ฉันหวาดกลัว
และอะดรีนาลินหลั่งไปทั่วร่างกาย
ฉันเก่งเรื่องการส่งความรู้สึก ที่ผ่อนคลายออกไป
ฉันทำงานนี้มา 25 ปี ดังนั้นรู้สึกเหมือนปฏิกิริยารีเฟล็กซ์
เบ็ธ
ฉันไม่คิดถึงความกดดันเพราะ
ถ้าคุณคิดถึงความกดดัน เมื่อนั้นคุณจะเริ่มคิดอะไรไม่ออก
ตอนที่เกิดระเบิดที่แมนเชสเตอร์
เราเป็นโรงพยาบาลแห่งที่สอง ที่รับคนเจ็บจากเหตุการณ์
เรามีเด็กหลายคนที่ได้รับบาดเจ็บ และเข้ามารับการรักษา
เราจะต้องตั้งสติให้มั่น
เพราะไม่งั้นมันจะส่งผล ต่อคนอื่นๆ ทุกคนรอบตัวคุณ
และนั่นคือเรื่องใหญ่มาก ถ้ามันเกี่ยวกับการช่วยชีวิตคน
ล็อกคาร์รอน ประเทศสก็อตแลนด์
นั่นป้ายน้ำมัน คิดว่าจะใช่ไหม
ใช่ ดูสิ อู่รถยนต์ล็อกคาร์รอน
และร้านค้า โอเค
เข้าไปกัน
อู่ซ่อมรถล็อกคาร์รอน
มีกล่องบนเบาะที่นั่งในคันนี้
มีอะไรไหม
ไม่มีนะ คิดว่าเป็นกล่องอุปกรณ์
- แต่รถด้านหลังนี่สวยนะ - ใช่
เอาละ มาหาทางเอาลงมาดีกว่า
มันคือไฮดรอลิก เราต้องหาคันโยก
กดลง
มันมีป้าย "กดปุ่มเพลย์"
นี่คือรถเดมเลอร์ โซเวอเรน 4.2
รถคันนี้ถูกใช้โดยนายกรัฐมนตรี หลังจากโดนโจมตีด้วยระเบิด
รถของพวกเขามีเกราะกันกระสุน
และยังติดตั้งพนักพิงศีรษะพิเศษ สำหรับการนอนเอาแรง
เพื่อเงิน 10,000 ปอนด์
นี่เป็นรถของนายกรัฐมนตรีท่านใด
ข้อเอ โทนี่ แบลร์
ข้อบี วินสตัน เชอร์ชิล
ข้อซี มาร์กาเร็ต แทตเชอร์
ไม่คิดว่าจะมีผู้ก่อการร้ายโจมตี ในยุคของวินสตัน เชอร์ชิลนะ
ตัดวินสตัน เชอร์ชิลออกไป
คิดว่าต้องตัดเชอร์ชิลออก ถึงแม้รถคันนี้จะตรงตามที่เขาชอบ
- คันนี้เลย - ใช่
ถ้าค้นในรถดูจะมีประโยชน์ไหม
อาจเจอบัตรพนักงานนายกรัฐมนตรี
อะไรก็ได้ที่มีข้อมูล
แต่นี่เป็นรถโบราณที่สวยมากนะ ไม่น่าจะเป็นยุคของโทนี่ แบลร์
แต่ฉันก็คิดภาพไม่ออกว่า มาร์กาเร็ต แทตเชอร์นั่งรถคันนี้
ฉันหวังว่าจะมีเบาะแสอะไรบ้าง
แต่โทนี่ แบลร์
ตอนอายุเท่านั้นฉันไม่ค่อยสนใจการเมือง
น่าเสียดายจัง
คิดว่าการโจมตีของผู้ก่อการร้าย...
เหมือนเป็นคำสำคัญในคำถาม
- น่าจะเป็นกลุ่มไออาร์เอว่าไหม - ใช่
ใช่ เพราะถ้าเป็นไออาร์เอ ก็น่าจะเป็นช่วงที่ฉันยังเด็ก
- ซึ่งก็เป็นทศวรรษ 1980 - ใช่
ฉันจำไม่ได้ว่าเคยได้ยินข่าวระเบิด ในยุคของโทนี่ แบลร์นะ
- โอเค - รู้สึกอยากตอบว่าแทตเชอร์
เพราะความจริงที่ว่า ไม่ค่อยมีคนชอบเธอเท่าไร
และคนอยากจะกำจัดเธอแน่ๆ
ใจร้ายเกินไปไหม
ฉันแค่รู้สึกว่ามีคนเคยพูดว่าแทตเชอร์
ไม่เคยนอนหลับเกินสี่ชั่วโมง
ใช่ เรื่องจริง
ถ้าเรานอนหลับไม่เกินสี่ชั่วโมง...
ทางการแพทย์แล้ว เราจะอ่อนเพลีย
เราต้องนอนงีบบ้าง
เราจะตอบข้อซีใช่ไหม
ควรตอบข้อซีหรือเปล่า
ใช่
- ตอบเลยนะ - ตกลง
- และเราทั้งคู่โอเคนะ - ใช่
- เราโอเคเหมือนเคยนั่นแหละ - เอาละ
- ข้อซี - โอเค
- มาร์กาเร็ต แทตเชอร์นะ - ใช่
ฉันประหม่าจังเลย พร้อมนะ
- โอเค ฉันจะตอบแล้วนะ - ใช่ๆ ตอบเลย
เพื่อเงิน 10,000 ปอนด์ คุณเลือกตอบข้อซี
มาร์กาเร็ต แทตเชอร์
คำตอบของคุณ...
ถูกต้อง
- ไชโย เราทำได้ - พระเจ้า
ได้เงินรางวัล 10,000 ปอนด์
เยี่ยมไปเลย
ระดับที่สอง
อิสตันบูล ตุรกี
ที่นี่คนเยอะมาก
- เราจะรู้ได้ไงว่าต้องมองหาอะไร - ฉันก็ไม่รู้
อาจมีใครสักคนบอกข้อมูลเรา
พวกเขาอาจจะบอก
ป่าฝนแอมะซอน ประเทศบราซิล
เครื่องแกะรอยยังพาเราบุกป่าฝ่าดง
- ใช่ไหมล่ะ - ใช่
ทางแยก
ไปซ้ายหรือขวาดี
- ไปทางขวาดีกว่า - เหรอ
นายเหวี่ยงมีดพร้าเพลินเลยนะ เหมือนแรมโบ้เลย
พระเจ้า
- นี่มันสุสาน - ให้ตายสิ
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนสุดท้าย ที่ทำตามคำสั่งเสียงปริศนา
แต่เดี๋ยวก่อนนะ ดูนั่นสิ
ใช่ ตรงนี้มีความเจริญเล็กน้อย
ใช่ ต้องเป็นอะไรสักอย่าง
ฉันว่าเราอาจเจอบางอย่างแล้ว
นี่ไงล่ะ ดูสิ
เดี๋ยวก่อน ขอฉันใส่แว่นสายตาก่อน
นี่จะบอกว่าต้องปรับอะไรยังไง
เป็นอะไรที่ต้องใช้เพื่อเปิดอะไรสักอย่าง
ทั้งหมดนี้ปรับเหมือนกันหมด
อันนั้นกลับหัว
เครื่องส่งสัญญาณ เครื่องเลือกสัญญาณ แม่เหล็ก ฉันหมายถึง...
ของพวกนี้จะทำให้เครื่องนี่ทำงานเหรอ
- เหมือนกับ... - ไม่รู้ว่ามันอะไรนะ ฉันไม่ใช่...
เหมือนกังหันนะ มองเห็นไม่ชัด
- นี่ไง เหมือนกันเปี๊ยบเลย - ใช่ จริงด้วย
เราต้องไปในนั้น มันเป็นตึก ดูสิ
ใช่ นั่นแผงควบคุมสำหรับระบบ
คงจะดีถ้าเราเห็นล้อสีแดงอันใหญ่
ใช่ มีอะไรข้างนอกหรือเปล่า
เอาละ
เครื่องแกะรอยยังส่งเสียง เรามาถูกทางแล้วละ
แสงกำลังจะหมดแล้วใช่ไหมเนี่ย
เริ่มจะอันตรายนิดๆ แล้ว
คิดว่าเราต้องหาพื้นที่โล่ง
ใช่
นี่น่าจะได้นะ เพื่อน ตรงนี้เหมาะเลย
มัดเงื่อนได้ก็เรื่องหนึ่ง แต่มัดเงื่อนให้ดีก็เป็นอีกเรื่อง
ต้องมีใครคนหนึ่งหล่นก้นจ้ำเบ้าแน่
และฉันเชื่อว่า
นั่นคือเตียงฉันสำหรับคืนนี้
ไม่ใช่เตียงที่ดีที่สุดที่เคยมี
นายมีอะไรน่ะ
เขาใส่วิสกี้ลงมาในถุงด้วยเหรอ
ฉันหมายถึง...
- เอาจริงสิ - เมื่อคิดถึงทุกอย่างแล้ว
ฉันคิดว่านี่น่าจะเป็นเวลาที่จะ...
ใช่
นายก่อนเลย พี่ชาย
ให้ตายสิ
- ฉันไม่ค่อยชอบแบบนี้เท่าไร - ดื่มให้หมด
อาจต้องเอาราดกองไฟ
จำตอนเราไปพักแรมกับพ่อได้ไหม
ได้ จำได้
คิดว่าตอนนั้นพ่อกับแม่เพิ่งหย่ากัน
พ่อ ฉัน แล้วก็นาย นั่งรอบกองไฟแล้วคุยกันนานมาก
มันผ่านมาหลายปีแล้วใช่ไหมล่ะ
แต่การเป็นพี่คนโต
เวลาที่แม่กับพ่อแยกทางกัน และก็โน่นนี่ เรา...
ฉันยังเด็กกว่านาย นายถึงกับ...
- ใช่ ฉันเสียใจมากเลย - เหรอ
- จริงๆ ฉันแบบว่า... - นายอายุเท่าไร
สิบเอ็ด
เพิ่งเริ่มเข้าเรียนมัธยมต้น
ใช่ และไม่รู้สิ มันส่งผลกับฉัน
เป็นเหตุผลที่ฉันดื้อมาก เกเรอยู่สองสามปี
- ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น - หลงทาง
ใช่ นิดหน่อย
ใช่ แค่ไม่เข้าใจเลย จริงๆ นะ
นี่เหมือนโอกาสแก้ตัวของฉันเลย
ฉันไม่ได้หนีออกจากบ้านตอนเด็ก
ฉันเหมือนดำดิ่งไปกับบางอย่าง แล้วคิดว่า "ฉันต้องมีบ้าน"
แล้วชีวิตยังทิ้งโอกาสไว้ให้ฉัน
แต่กว่าจะรู้ตัวก็ "นี่ฉัน 30 แล้วเหรอ"
มันไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ สำหรับฉัน
และตอนนี้มันทำให้ฉันเข้าใจ
และคิดลึกซึ้งว่า เอาละ...
ฉันอยากออกไปเห็นโลกกว้างมากขึ้น
และฉันจะพยายามทุ่มเทคว้ามันไว้
ท้ายที่สุดแล้ว เงินก็เหมือนกับ...
สิ่งที่เราต้องการ แต่ที่มากกว่านั้น
มันเหมือนกับเราต้องผจญภัยต่อไป
ขอให้มันไปได้อีกนานๆ เถอะ
ใช่ ฉันไปนอนแล้วนะ เพื่อน
- เจอกันตอนเช้า - นอนหลับฝันดีนะ
พรุ่งนี้เราจะลุย
เราจะลุยกันอีกครั้ง
อิสตันบูล ตุรกี
ได้ยินหรือเปล่า ไม่มีทาง
- พร้อมนะ - พร้อม
โอเค
ยินดีต้อนรับสู่อิสตันบูล
คำถามต่อไปของคุณ สำหรับเงิน 25,000 ปอนด์
คำถามต่อไป 25,000 ปอนด์
และคุณจะเจอมันอยู่ใต้
จัตุรัสทักซิม ที่สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน
ในรถไฟฟ้าใต้ดิน
มันอยู่ในอุโมงค์ซ่อมแซม
คุณมีเวลา 90 นาที
เรามีเวลา 90 นาที
นี่เราต้องถามใครไหม
- มีอีกหลายป้ายตรงนี้ - โอเค
ในอาชีพของฉัน ฉันเคยเจอช่วงเวลาที่เสี่ยงมาบ้าง
ปี 2010 ฉันประจำการที่กองทัพอากาศ เป็นกองหนุนที่อัฟกานิสถาน
เจ็น
แอโรเม็ด พาพวกเขากลับบ้าน
มันยากมากเพราะคุณได้เห็น
ชายหนุ่มที่บาดเจ็บสาหัส
และมันก็... มันทำใจยากมาก
ฉันคิดว่าคุณคุ้นเคย กับการปฏิบัติงานภายใต้ความกดดัน
และฉันเป็นหนึ่งในพยาบาล ที่ดูแลคลินิกทางการแพทย์
ในสถานทูตอังกฤษที่กรุงคาบูล
และได้ยินเสียงระเบิดใกล้มาก
และมารู้หลังจากนั้นว่าเป็นคนคนหนึ่ง
ที่เข้ามาในโรงพยาบาล และจุดระเบิดพลีชีพ
ฆ่าพลเรือนไปมากมาย
และมันน่ากลัวมาก เมื่อคิดว่าคุณอยู่ใกล้มันแค่ไหน
ฉันคิดว่าการทำงานแบบนั้น
คุณต้องเป็นคนที่ใจเย็น
ทำงานภายใต้ความกดดันสูง คุณต้องคิดอย่างรวดเร็ว
ตัดสินใจให้เร็ว
คิดว่ามีบันไดอยู่ตรงนั้นนะ ป้ายรถไฟใต้ดิน
ใช่ ป้ายบอกว่า "ทักซิม" ใช่ไหม
- ป้าย "ทักซิม" - ดูนั่น รถไฟใต้ดิน
มันปิดแล้ว
ใช่ ไม่นะ
- ต้องมีทางเข้าทางอื่น - ใช่ อ้อมไปดูกัน
ดูนั่น ใช่ลิฟท์หรือเปล่า
มันยังทำงานหรือเปล่า
ไม่รู้สิ แต่สายเคเบิลมันขยับนะ
ใช่ จริงด้วย
พระเจ้า ใหญ่มาก
ใหญ่มาก
ไม่นะ
จัตุรัสทักซิม
หนึ่งในสถานีรถไฟใต้ดิน ที่จอแจที่สุดในตุรกี
คืนนี้ปิดแล้ว
มีอะไรหรือเปล่า คิดว่าเราเข้ามาได้ไหม
มีอะไรไหม เบ็ธ
ฉันพยายามจะดูว่า เห็นอะไรในรูปภาพพวกนี้บ้างไหม
อุโมงค์ซ่อมแซม
โอเค ตรงนั้นแปลว่าอะไร ชานชาลา 1
ไปที่นั่นกัน ไปตรงนั้นกัน
- นี่มันน่ากลัวมากเลย - น่ากลัวมากๆ
ทางขึ้นรถไฟ
- ดูนั่น มีรถไฟ - ใช่
ไปตรงนั้นกัน ไปดู
เจ็น เรามีเวลา 15 นาที
โอเค
ตรงนี้มีประตู
อุโมงค์ซ่อมแซม
ไม่นะ
นี่มันน่าสยองมาก
น่าสยองจริงๆ
คิดว่าเราต้องลงไปที่รางหรือเปล่า
เหมือนมันจะมีสองอุโมงค์นะ
- นั่นอะไร - แต่มีรถไฟขบวนหนึ่งตรงนี้
ฉันว่าเราต้องขึ้นไปบนรถไฟ
- มันเปิดอยู่เหรอ - ใช่ เปิดอยู่
ขึ้นมาเถอะ เอาละ
พระเจ้า เราเหลือเวลาแค่สี่นาทีนะ เจ็น
ให้ตายสิ มันว่างเปล่า
รถไฟขบวนยาวมากนะ
- เร็วหน่อย - โอเค
กระเป๋า เจอแล้ว
เดี๋ยวนะ เดี๋ยว
เราแค่เปิดออกเหรอ
- พร้อมนะ เปิดยัง - เปิดแล้ว
มันคือกะโหลก
คุณกำลังยืนอยู่ที่ระบบรถไฟใต้ดิน ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
ระหว่างการขุดดินบริเวณนี้
มีการค้นพบกระดูกสัตว์จำนวนมาก
รวมถึงซากที่เหลืออยู่ของละครสัตว์
เพื่อเงิน 25,000 ปอนด์
กะโหลกชิ้นนี้ เป็นของสัตว์ชนิดใดในละครสัตว์
ลิงชิมแปนซี
ช้าง
หมี
- แน่นอนว่าไม่ใช่ช้าง - มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าไม่ใช่ช้าง
- ขอดูหน่อยได้ไหม - เอาสิ
มันมีฟันเขี้ยวขนาดใหญ่
แล้วกะโหลกก็ยาว
ดูเหมือนกะโหลกสุนัข
- ลิงชิมแปนซีน่าจะกะโหลกเหมือนเรา - ใช่
- นี่ไม่เหมือนเราเลย - ไม่ ไม่เหมือนเลย
- งั้นก็หมีเหรอ - ใช่ๆ ฉันคิดว่าเป็นหมี
ไหนดูซิ
- โอเค - พร้อมนะ
หนึ่ง สอง สาม
คุณเลือกคำตอบข้อซี
คำตอบของคุณ...
โอเค...
รอคอยยาวนานที่สุดเลย
ได้โปรดเถอะ พระเจ้า
ถูกต้อง
เพื่อน
- เก่งมาก - รู้แล้วว่าต้องใช่
ได้เงินรางวัล 25,000 ปอนด์
เพื่อน มันร้อนแล้วละ
ตอนนี้เครื่องแกะรอยเสียงดังถี่มาก
เป็นสัญญาณที่ดีนะ
เข็มชี้ไปชี้มาทั่วไปหมด
จริงเหรอ
เป็นครั้งแรกที่มันเป็นแบบนี้
- นั่นแสดงว่า... - พูดจริงๆ นะ
- เราต้องเข้าใกล้มากแล้ว - มีบางอย่างตรงนี้
- ใช่ ฟังสิว่าดังแค่ไหน - ดังมาก
ไม่นะ ไม่น่าจะใช่
ลงไปตรงนั้นหรือตรงไป
นี่ดังที่สุดเท่าที่เคยได้ยินเลยนะ เราน่าจะมาถึงแล้ว
ใช่ๆ
อยู่นั่นไง พลั่ว
ใช่
ดูสิ...
- ใช่แล้วแหละ ขุดไปเรื่อยๆ - เดี๋ยว เอาเครื่องหลบไป
นายอยู่บนมันเลยล่ะ
- เร็วเข้า เพื่อน - นี่ลึกที่สุดเท่าที่ขุดได้...
เขาไม่ทำให้มันง่ายเลยเนอะ
รับไป นายลองขุดบ้าง โจ ต้องเคลียร์บนทางเดินด้วย
- นั่นรากไม้หรือว่า... - ฉันคิดว่ารากไม้
ฉันแน่ใจว่าเขาต้องขุดลงไปลึกมาก
- มีบางอย่างข้างล่าง - บางอย่างข้างล่าง
เราต้องขุดเพิ่ม
- มันอยู่ตรงนั้น - ใช่ เจอแล้ว
- ใช่ๆ เจอแล้ว - นั่นที่จับเหรอ
- นั่นที่จับ - ไม่นะ
มันหัก
- ดึงสายขึ้นมาก็ได้ - มันห่อด้วยพลาสติก
- แต่สายรัดอยู่ไหน - ดึงไม่ได้
อย่างนั้นแหละ ดึงไปเรื่อยๆ
- เพื่อน ได้แล้วแหละ - นายทำขาดหรือเปล่า
ได้แล้วแหละ ดึงมา ได้แล้ว
ไชโย
เก่งว่ะ เก่งมาก
เอาละนะ
สวัสดี
"ยินดีต้อนรับสู่รีโอ"
โจอี้และเจมส์
คุณคงคิดว่าจะได้พบกับคำถาม
- ใช่ - เพื่อเงินหนึ่งแสนปอนด์ มันไม่ง่าย
บ้าเอ๊ย
คำถามของคุณอยู่ห่างออกไป มากกว่า 2,000 ไมล์
อะไรวะเนี่ย
หลังจากทำทุกอย่างเนี่ยนะ
เขาให้เราทำอย่างนั้นได้ยังไง
เราจะทำยังไง ห่างไป 2,000 ไมล์เหรอ
ขอฉันดูหน่อย ขอดูหน่อยซิ
"ยินดีต้อนรับสู่รีโอ"
ด้านหลังเขียนอะไรไหม
"ภาพนี้ถ่ายจากที่ไหน"
เราต้องไปรีโอ
รีโอเดจาเนโร ที่รัก
เพื่อน นี่ชายหาดโคปาคาบานาเหรอ
ใช่ หาดโคปาคาบานา
ไม่เคยคิดว่าจะได้มาที่นี่ บอกเลย
ตกลงจะเอายังไง เอาโปสการ์ดออกมาเหรอ
ใช่
"ภาพนี้ถ่ายจากที่ไหน"
ยังคิดว่าเป็นกริชตูเรเดงโตร์
เหรอ
ตอนนี้ฉันมองไปตรงนั้น ไม่คิดว่าใช่นะ
มองจากตรงนี้ไม่เห็นรูปปั้นนะ
- เห็นตึกตรงนี้หรือเปล่า - เห็น
- ไม่ใช่ตึกนั้นเหรอ - คือตึกตรงนั้น
- เดอะฮิลตัน ใช่เดอะฮิลตันไหม - ใช่นะ
งั้นนั่นก็เทือกเขาชูการ์โลฟ
เรารู้แน่หรือเปล่า
- ใช่ มั่นใจ เห็นรถกระเช้าไหม - เห็น
นั่นอาจจะเป็นระบบชักรอกก็ได้
- รูปภาพนั่น ในห้องควบคุม - ใช่
- มั่นใจเลย - ใช่ เพื่อน
เราต้องหาทางไปที่นั่น
เดินไปก่อน
- เราต้องเริ่มเดินก่อน - ไปกันเถอะ
เดี๋ยวนะ
ยินดีด้วย โจอี้และเจมส์
คุณไขปริศนาได้
มองไปรอบๆ ตัวคุณ
มีรถจากัวร์สีดำรอจะพาคุณไปที่นั่น
- นั่นรถจากัวร์เหรอ - ฉันไม่รู้เรื่องรถเท่าไหร่
- จากัวร์สีดำ - รถจากัวร์ใช่ไหม
- นั่นรถจากัวร์ - ทั้งที่แต่งตัวแบบนี้เหรอ
ฉันชอบทิวทัศน์ที่นี่นะ เราอยู่ในเมืองที่จอแจมาก
ใช่
แต่มีชายหาด มีเทือกเขา
สุดยอดเลย
ฉันไม่ได้รับคำแนะนำ ว่าต้องแต่งตัวแบบไหน
มีแต่คนใส่กางเกงว่ายน้ำ กับบิกินี่สายเดี่ยว
เป็นชุดธรรมดาที่เขาใส่กัน
เหมือนนายใส่กางเกงนอนหน้าหนาวมา
ฉันไม่ได้กลิ่นความสดชื่นเท่าไร
เอาละ
- ลุยกันเลย - ลุยเลย ไอ้หนู
คิดว่าไง ไปบนนั้นเหรอ
เดี๋ยวก่อน โทรศัพท์ดังอีกแล้ว
ข้อความ - ใช้เส้นทางป่า
"ใช้เส้นทางป่า"
- ต้องเป็นตรงนั้นแน่ ตรงไป - ต้องเป็นตรงนั้น
งานนี้เหงื่อโชกแน่
ฉันนึกว่านายยังหนุ่มยังแน่น วิ่งขึ้นบนนี้สบายๆ ไม่ใช่เหรอ
ใช่เลย
เหมือนนั่งรถจากัวร์นั่นมานานมาก
ใช่เลย
ต้องขึ้นไปที่ส่วนสุดท้าย ไม่ใช่เล่นๆ เลย
ยินดีต้อนรับสู่ภูเขาชูการ์โลฟ
บ้าเอ๊ย
เพื่อนเอ๋ย
เราต้องปีนขึ้นไป
นี่เขาสนุกมากเลยใช่ไหม
เราจะทำแบบนั้นได้ยังไง
เดาว่าต้องใส่อุปกรณ์ แล้วก็พยายามอย่างดีที่สุด
นั่นมันบ้ามากเลย เพื่อน
นี่มันหน้าผาชันมาก
งานนี้เริ่มจริงจัง
รองเท้าพวกนี้มืออาชีพมาก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้างไหนเป็นข้างไหน
ใช่
รองเท้าพวกนี้เท่กว่า
บางอย่างที่ฉันเห็นนายใส่มาตลอดปี
ไม่เอาน่า รองเท้าหัวแหลมสีขาวที่ฉันมี
นั่นมันตำนานเลยนะ สมัยร้านบลู ออร์คิดน่ะ
- ฉันเป็นคนนำดีไหม - เอาสิ
- ผู้อาวุโสก่อน - นายได้รับเกียรตินั้นไปเลย
เอาละ ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
ลุยเลย
ไม่ต้องรีบนะ
ไม่มีที่จับเลย
- ไม่เป็นไรนะ เจมส์ - อือ
บอกเลยว่าบางช่วงนี่ลื่นนะ
ให้ตาย
- พระเจ้า - ต้องใช้ความพยายามมากเลย เจมส์
ฉันไม่มีแรงเลย
ให้ตายสิ
นี่มันบ้าชัดๆ
นิ้วฉันไม่มีแรงเลยว่ะ
สมองบอกนายว่า "แขนนายไม่มีแรงเหลือแล้ว"
แบบนี้ไม่ดีเลย
นายคิดว่า "แต่ฉันปล่อยมือไม่ได้"
แล้วก็เริ่มตื่นตระหนกนิดๆ จริงนะ
ฉันไม่ได้กลัวความสูงหรืออะไรนะ
แต่มันคือความรู้สึกแบบ...
ไม่รู้แล้วว่าความจริงคืออะไร เข้าใจไหม
โอเคนะ เพื่อน
ให้ตาย
บ้าเอ๊ย
ฉันชักจะไม่ไหวแล้ว
นายไม่เป็นไรนะ จิมมี่ ใกล้แล้ว
สู้โว้ย
- เก่งมาก เพื่อน - ใช่
- บ้าเอ๊ย - พระเจ้า
ฉันไม่คิดว่าจะทำแบบนี้ได้
แขนฉันปวกเปียกยังกับเยลลี่
อยากจะได้ซิการ์เพิ่มพลังหน่อย นายเข้าใจฉันใช่ไหม
เพื่อน มันไม่น่าเชื่อใช่ไหมล่ะ
วิวสวยมาก
ดูวิวแสนสวยนี่สิ
นายมีโปสการ์ดนั่นไหม
คิดว่าอยู่กับฉันนะ แต่เหลือไม่มากแล้ว
ยังดูออกนะ ดูสิ เหมือนเลย
ใช่
เรามาถูกที่แล้ว
ต้องอยู่แถวนี้แหละ ในห้องควบคุม...
เราเห็นแผงควบคุม
เดี๋ยวก่อน นั่นเหมือนในรูปเลย
ใช่ ระบบชักรอก
เรามาถูกที่แล้วล่ะ
เพื่อน
รถกระเช้าภูเขาชูการ์โลฟ
ใช่
มันต้องอยู่แถวนี้แหละ
เขาต้องให้เราขึ้นไปด้านบนสุดว่าไหม
เราต้องการส่วนควบคุมหลัก
ตรงนั้นแหละ เพื่อน ตรงนั้น
ฉันว่านายพูดถูกนะ นั่นมัน... นี่เราเข้าไปได้ไหม
ไม่ได้ มันล็อกว่ะ
คิดว่ามีแผงควบคุมอยู่ตรงมุม
เห็นโทรศัพท์หรือเปล่า จำโทรศัพท์กับประตูสีแดงได้ไหม
ได้ๆ จำได้
เดี๋ยวนะ
ข้อความ - ขึ้นไปในรถกระเช้า
- "ขึ้นไปในรถกระเช้า" - รถกระเช้าอยู่ไหน
"ขึ้นไปในรถกระเช้า"
แต่รถกระเช้าไม่อยู่ตรงนี้
ไหนมาดูซิ
ไม่มีรถกระเช้า
รถกระเช้าอยู่ที่ด้านล่าง
เราต้องเข้าไปในนั้น แล้วเอามันขึ้นมาหรือเปล่า
เป็นไปได้
นั่นประตู...
เราต้องคิดว่าจะเปิดมันยังไง
- เรามีตัวเลขอะไรไหม - แดรกซ์
- เขาให้ตัวเลขอะไรมาหรือเปล่า - แล้วแดรกซ์ล่ะ นั่น...
ใช่ๆ คำว่าแดรกซ์ ลองพิมพ์ซิ
ดี
เอ
จำได้ดีมาก เพื่อน
เก่งมาก
เขาอยากให้เราเข้าไปในรถกระเช้า
เราต้องหาทางเปิดมันให้ได้ก่อนตอนนี้
ไม่รู้เหมือนกันนะ
คิดว่าจะมีแค่ปุ่มให้เรากด
ต้องใช้เทคนิคมากไป
เราอาจลงเอยทำมันระเบิดก็ได้
- ระเบิดประตูออก - ใช่เลย คิดว่ามัน...
ปุ่มสีเขียวแปลว่าไป คิดว่าต้องกดปุ่มสีเขียว
อะไรประมาณนั้น ใช่ตรงนั้นไหม
บนแผงควบคุมนั่น
นายอยากกดไหม
ฉันกดเอง ก็ไม่ได้อยู่ในกระเช้า คงไม่กระเด็นหล่นลงไปเนอะ
- เอาละ งั้นก็กดสิ ลงมือ - หวังว่า... นะ
เอาละ พร้อมนะ
มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น
ใช่ มันทำงาน เก่งมาก
- เยี่ยม - เอาละ สุขสุดๆ
ไปที่ชานชาลาดีไหม
ใช่ๆ มันกำลังขึ้นมา นั่นไง
งั้นก็เข้าไปในรถ
เยี่ยมเลย
เขาอาจมีคำถามอยู่ในนั้น หรือไม่เราก็ต้องไปที่ไหนสักแห่ง
คำสั่งมีแค่ "เข้าไปในรถกระเช้า"
เราแค่ต้องทำไปทีละขั้น ตามคำสั่งเขานะ
ประตูเปิดแล้ว เปิดแล้ว เยี่ยมเลย
เอาละ ทำเท่าที่เราทำได้
ไปทีละขั้น
มีบันไดอยู่ตรงนี้
เราคงต้องลงไปข้างล่าง
- เอ๊ะ - นั่นต้อง... เอาแล้วสิ
ไปต่ออีกแล้ว
ต้องไปต่ออีกแล้ว
ไปไหนอีกนะ
- ออกตัวแล้ว - เคลื่อนแล้ว
ฉันอยากรู้จังเลย อยากรู้มาก
พูดจริงนะ อยากรู้มาก
มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
มีบรรยากาศแปลกๆ เกิดขึ้นนะ
- เรารู้ว่าจะต้องมีอะไรเกิดขึ้น - ได้ยังไง...
- จะต้องมีอะไรแน่ - มีบันไดอยู่ตรงนี้
ใช่ ฉันพยายามจะไม่คิดเรื่องนั้น
มัน...
เฮ้ย อะไรวะ
พระเจ้า
เขากำลังจะทำอะไร
ฉันนึกแล้วเชียว นึกไว้แล้ว
โทรศัพท์ดัง
พระเจ้า ส่งข้อความมาอีกแล้ว
ข้อความ - คำถามของคุณอยู่ด้านนอก
มันแน่อยู่แล้ว ฉันนึกอยู่แล้วเชียว
ดูนั่น ตะขอบนบันไดเชื่อมกับตรงนั้น
ตาแก่นั่นเริ่มทำฉันรำคาญแล้วนะ บอกเลย
เอาละ ถอยไปหน่อย
- มันเหมือนกับ... - ได้แล้วนะ
ได้แล้ว ล็อกแล้ว
เอาละ เราจะขึ้นไปแล้วนะ
- มันต้องทำยังไง - ต้องดันออกไปให้เปิด
ดูให้แน่ใจว่ามันจะไม่ตีกลับลงมา
จับเอาไว้นะ
บ้าเอ๊ย
วิวจากตรงนี้สวยจับใจเลย ถ้ามันไม่น่ากลัวขนาดนี้
บอกเลย
- บ้าเอ๊ย - มีอะไร
หลังคารถกระเช้าน่ะสิ จะมีอะไร
วิวสวยน่าทึ่งมากเลยว่ะ แต่สถานการณ์ไม่ค่อยจะน่าทึ่ง
นายอยู่กลางอากาศสูง 2,000 ฟุต
เดี๋ยวนะ
มีอะไร
กระเป๋าเอกสารแขวนอยู่ที่โครง
นายจะปีนขึ้นไปเอามาได้ไหม
- ฉันว่าฉันไม่มีทางเลือกนะ - ไม่มี ไม่น่าจะมี
ระวังนะ มันแกว่งนิดๆ
ฉันกำลังยืนอยู่บนหลังคารถกระเช้า
กลางอากาศสูงกว่า 2,000 เมตร
ให้ตายสิวะ
ไม่เป็นไรนะ
- ฉันได้มาแล้ว - โอเค เก่งมาก ส่งมาเลย
- นายรับไปนะ - ส่งมา
- อย่างนั้นแหละ ใช่ ได้แล้ว - จับไว้แล้วนะ
ใช่ๆ ได้มาแล้ว เก่งมาก
- ฉันต้องรอให้นายลงมาก่อน - ใช่ ฉันกำลังจะลง
ฉันมีเก้าอี้
ใช่ หยิบมา เราจะวางไว้บนนั้น
มาทำพร้อมกันนะ เพื่อน
หนึ่ง สอง สาม
ด้านล่างของคุณคือกรุงรีโอเดจาเนโร
หนึ่งในสถานที่ที่น่าทึ่งที่สุด แต่บางครั้งก็อันตรายที่สุดในโลก
จากความโกลาหลของเมืองนี้ ก่อให้เกิดบอสซาโนวา
ทำนองจังหวะแซมบาชนิดหนึ่ง ที่เย้ายวนและเต็มไปด้วยอารมณ์...
ซึ่งคุณกำลังฟังอยู่ตอนนี้
สำหรับเงิน 100,000 ปอนด์
ดนตรีชนิดนี้ว่ากันว่า กระตุ้นให้เกิดอารมณ์อะไร
ความสุขใจ
ความริษยา
โหยหา
คำบรรยายโดย อริยาพร ซัลลิแวน
ผู้ตรวจสอบงานแปล ต้องตา สุธรรมรังษี