ΤΡΟΠΙΚΟ ΔΑΣΟΣ ΑΜΑΖΟΝΙΟΥ ΒΡΑΖΙΛΙΑ
Όπως είπε κι ο Αξλ Ρόουζ "Καλώς ήρθες στη ζούγκλα".
Ανεβήκαμε λίγο επίπεδο, έτσι; Ή και πολύ.
Έβαλε τα μεγάλα μέσα. Αυτός με τη φωνή.
Ανυπομονώ να του μιλήσω.
Πάμε, λοιπόν.
Πάμε, αδερφέ. Πάμε πάλι.
Τα αδέρφια Μπόουν έφτασαν στο Επίπεδο 3.
-Ωραία. Πάμε. -Ναι.
Τους χρωστάω 50 χιλιάδες.
Φύγαμε, αγόρι μου.
-Τώρα μπορούν να τα διπλασιάσουν. -Γεια.
Έλα.
Στάσου, αργά! Πρόσεχε την προπέλα.
-Εντάξει. -Πού έχουμε μπλέξει;
Φίλε.
-Μια βάρκα. Κολλάω. -Ναι. Πρόσεχε τον πηλό.
-Τι έχουμε εδώ; -Κοίτα λίγο.
Ελπίζω να δουλεύει, δεν έχω όρεξη για κουπί.
-Ορίστε. -Ναι.
Έχουμε κάτι εδώ...
Άσ' το. Πάρ' τα έξω.
Στη στεριά. Πάρε τα πράγματα.
Τι είναι αυτό;
-Να πάρει. -Είναι κάποιου είδους πομπός.
Να και το τηλέφωνό μας.
Μια στιγμή.
Εξοπλισμός επιβίωσης.
-Αυτή πρέπει να είναι ματσέτα. -Ναι. Πάρ' την.
Δύο αιώρες.
-Φανάρι. -Φανάρι.
Δεύτερο φανάρι.
-Για στάσου. -Τι στο...
Αυτήν την ερώτηση δεν θα τη βρείτε εύκολα.
Να πάρει.
-Θα ταξιδέψετε δύο μέρες... -Δύο μέρες.
...βαθιά μέσα στο δάσος.
Ακολουθήστε το σήμα της συσκευής εντοπισμού.
Η ερώτηση είναι για 100.000 λίρες.
Δύο μέρες ταξίδι.
Απίστευτο.
-Δύο μέρες στη ζούγκλα; -Τι να πούμε;
-Πρόσεχέ μας, φίλε. -Ναι.
-Ναι, ίσως σε χρειαστούμε. -Θα σου τηλεφωνήσουμε.
Για να δούμε. Να βάλω τα σωστά γυαλιά. Όχι τα ηλίου.
Είναι κάτι εκεί; Όχι;
Για να δούμε. Έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο;
-Τι κάνει αυτό; Να το. -Τράβα το.
Έτσι. Και νομίζω ότι βγαίνει έτσι. Αυτό είναι.
Εδώ είναι κλειστό. Το γυρίζουμε και ανοίγει.
-Και αυξάνουμε τον ήχο. -Ναι, βάλ' το στο τέρμα.
-Στο τέρμα. -Ωραία.
Κι ελπίζω
να ακούσουμε κάποιο σήμα.
Κάποιον ένδειξη θα πρέπει να βρούμε.
Κράτα το ψηλά. Να δούμε αν...
-Ίσως θέλει λίγη ρύθμιση. Κοίτα. -Στάσου.
-Εδώ είναι. Κοίτα. Ναι. -Το ακούς;
Λέω να μπούμε στη βάρκα και να βρούμε... Να ψάξουμε τριγύρω...
Αριστερά. Προφανώς, όσο δυναμώνει ο ήχος,
τόσο πλησιάζουμε σε κάτι.
Θα πάμε στη ζούγκλα.
Στάσου. Ένα λεπτό.
Διάολε. Παραλίγο να πέσω στο νερό.
Ένα λεπτό. Να το ανοίξω.
-Μήνυμα είναι; -Ναι.
Και γράφει...
ΜΗΝΥΜΑ: D.R.A.X
D-R-A-X. Ντραξ.
-Ντραξ; -Ναι. Αυτό γράφει.
-Τι είναι αυτό; Συντεταγμένες; -Δεν ξέρω.
-Δεν έχω ιδέα. Εσύ; -Όχι.
007: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ
Τι λέει ο πομπός;
-Πήγαινε προς τα δεξιά, Τζέιμς. -Ναι; Εντάξει.
Ναι. Κατευθείαν εκεί μέσα, Τζίμι.
Ενώ τα αδέρφια Μπόουν ακολουθούν ήχους στη ζούγκλα,
έχουμε άλλα εφτά ζευγάρια εκεί έξω.
Όπως αυτό εδώ. Τις νοσοκόμες Μπεθ και Τζεν.
ΟΝΟΜΑ: ΜΠΕΘ & ΤΖΕΝ
ΕΠΙΠΕΔΟ 1
Η πρώτη ερώτηση τις πήγε πίσω στον χρόνο.
ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ ΑΠΛΚΡΟΣ ΣΚΩΤΙΑ
Είστε στα βορειοδυτικά Χάιλαντς κι οι βράχοι που πατάτε είναι ξεχωριστοί.
Είναι απ' τους αρχαιότερους στη Γη.
Για 5.000 λίρες,
πριν από πόσο καιρό περίπου σχηματίστηκαν αυτά τα βουνά;
Α. 25.000 ΧΡΟΝΙΑ - Β. 250.000 ΧΡΟΝΙΑ Γ. 2,5 ΔΙΣ ΧΡΟΝΙΑ
Νομίζω ότι τα 2,5 δις χρόνια είναι υπερβολικά πολλά.
Όχι. Νομίζω ότι είναι δύο... Είναι τα περισσότερα.
-Δηλαδή, ποιο λες; -Το Γ.
Λες το Γ;
Θα μου κρατήσεις κακία αν δεν είναι;
-Όχι. -Το υπόσχεσαι;
Ναι. Εγώ δεν έχω ιδέα.
Δεν μπορώ να βοηθήσω.
-Το Γ; -Ναι.
Δώσε το χέρι σου.
-Καλή τύχη. -Τι έχουμε να χάσουμε;
Εντάξει. Το σηκώνω.
-Έτοιμη; -Ναι. Εντάξει.
Τζεν.
-Εντάξει. -Ναι;
-Ναι. -Πάμε.
Εντάξει...
Τι χρώμα είναι;
Τέλεια.
ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ: 5.000 ΛΙΡΕΣ
Τέλεια.
Πολύ χαίρομαι.
Ευτυχώς.
Η δεύτερη ερώτησή σας είναι για 10.000 λίρες.
Βρίσκεται 13 χιλιόμετρα πέρα από αυτά τα βουνά
στο Συνεργείο Λοχκάρον.
Ξέρεις κάτι; Καμιά μας δεν αγχώθηκε.
Ήμασταν ήρεμες.
Ναι. Έτσι είναι.
Το ξέραμε αυτό. Δεν μας τρομάζει η πίεση. Οπότε...
Ναι. Έτσι να συνεχίσουμε.
Όταν δουλεύεις στα επείγοντα,
μαθαίνεις να βασίζεσαι στους άλλους και να εμπιστεύεσαι.
Παρόλο που μπορεί να ανησυχώ, να τρομάζω
ή η αδρεναλίνη να με κατακλύζει,
είμαι πολύ καλή στο να δείχνω ήρεμη.
Το κάνω αυτό 25 χρόνια. Είναι σαν αντανακλαστικό.
ΜΠΕΘ
Δεν σκέφτομαι την πίεση,
επειδή αν τη σκεφτείς, αρχίζεις και χάνεις τον στόχο σου.
Στις βόμβες στο Μάντσεστερ,
ήμασταν το δεύτερο νοσοκομείο που δέχτηκε θύματα.
Οπότε, δεχτήκαμε πολλά παιδιά.
Πρέπει να μείνεις συγκεντρωμένος,
αλλιώς τους επηρεάζεις όλους γύρω σου.
Αυτό είναι σημαντικό όταν μιλάμε γι' ανθρώπινες ζωές.
ΛΟΧΚΑΡΟΝ ΣΚΩΤΙΑ
Πινακίδα για καύσιμα. Λες να είναι αυτό;
Κοίτα. Συνεργείο Λοχκάρον.
Και μαγαζί. Εντάξει.
Πάμε μέσα.
ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΛΟΧΚΑΡΟΝ
Είναι ένα κουτί στο κάθισμα εδώ.
Τίποτα;
Όχι, νομίζω ότι είναι εργαλεία.
-Ωραίο αμάξι αυτό πίσω. -Ναι.
Εντάξει. Έλα να δούμε πώς θα το κατεβάσουμε.
Είναι υδραυλικό. Πρέπει να έχει μοχλό.
Κάτω.
Γράφει "παίξε με".
Το αμάξι είναι ένα Daimler Sovereign 4.2.
Χρησιμοποιήθηκε από έναν πρωθυπουργό μετά από μια τρομοκρατική επίθεση.
Το αμάξι αυτό ήταν θωρακισμένο.
Είχαν εγκαταστήσει κι ένα ειδικό προσκέφαλο για να κοιμάται.
Για 10.000 λίρες,
τίνος πρωθυπουργού ήταν το αμάξι αυτό;
Α, Τόνι Μπλερ.
Β, Γουίνστον Τσόρτσιλ.
Γ, Μάργκαρετ Θάτσερ.
Δεν νομίζω ότι είχαμε τρομοκρατικές επιθέσεις την εποχή του Τσόρτσιλ.
Τον βγάζουμε τον Γουίνστον Τσόρτσιλ.
Τον βγάζουμε τον Τσόρτσιλ, παρόλο που θα ήταν του γούστου του
-αυτό το αμάξι. -Ναι.
Μήπως να κοιτάξουμε το αμάξι;
Ίσως έχει την ταυτότητα του πρωθυπουργού.
Ή κάποιο άλλο στοιχείο.
Είναι παλιό αμάξι. Δεν νομίζω ότι ήταν την εποχή του Τόνι Μπλερ.
Δεν μπορώ να φανταστώ, όμως, τη Μάργκαρετ Θάτσερ εδώ μέσα.
Ήλπιζα πραγματικά ότι θα υπήρχε κάποιο στοιχείο.
Αλλά ο Τόνι Μπλερ...
Δεν παρακολουθούσα πολύ τα πολιτικά τότε.
Μακάρι να τα παρακολουθούσα.
Σκέφτομαι τρομοκρατικές επιθέσεις...
Αυτό είναι το κλειδί στην ερώτηση.
-Ο IRA θα ήταν, έτσι; -Ναι.
Ναι. Γινόταν χαμός με τον IRA όταν ήμουν μικρή.
-Άρα, ήταν το '80. -Ναι.
Δεν θυμάμαι τρομοκρατικές επιθέσεις επί Τόνι Μπλερ.
-Εντάξει. -Λέω να πούμε τη Θάτσερ.
Επειδή δεν τη συμπαθούσε πολύς κόσμος
και κάποιοι θα ήθελαν να τη σκοτώσουν.
Είπα κάτι βαρύ;
Νομίζω ότι η Θάτσερ είχε πει
ότι δεν κοιμόταν πάνω από τέσσερις ώρες, έτσι;
Ναι, έτσι είναι.
Αν δεν κοιμάσαι πάνω από τέσσερις ώρες...
Ξέρουμε, ιατρικά, ότι σωματικά καταπονείσαι.
Χρειάζεσαι έναν υπνάκο.
Θα πούμε το Γ, λοιπόν;
Πάμε για το Γ;
Ναι.
-Το απαντάμε; Ναι. -Ναι;
-Συμφωνούμε; -Ναι.
-Δεν διαφωνούμε. -Ωραία.
-Το Γ. -Εντάξει.
-Τη Μάργκαρετ Θάτσερ. -Ναι.
Έχω πολύ άγχος. Έτοιμη;
-Εντάξει. Το πατάω. -Ναι. Πάτα το.
Για 10.000 λίρες, επιλέξατε το Γ.
Τη Μάργκαρετ Θάτσερ.
Η απάντησή σας είναι...
Σωστή.
-Ναι! Το βρήκαμε! -Θεέ μου.
ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ: 10.000 ΛΙΡΕΣ
Φανταστικά.
ΕΠΙΠΕΔΟ 2
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΤΟΥΡΚΙΑ
Έχει πολύ κόσμο.
-Πώς ξέρουμε τι να ψάξουμε; -Δεν ξέρω.
Λες κάποιος να μας δώσει πληροφορίες;
Μπορεί.
ΤΡΟΠΙΚΟ ΔΑΣΟΣ ΑΜΑΖΟΝΙΟΥ ΒΡΑΖΙΛΙΑ
Ο πομπός μάς πάει μέσα από τη ζούγκλα.
-Ναι; -Ναι, φίλε.
Σταυροδρόμι.
Αριστερά ή δεξιά;
-Πάμε δεξιά. Ναι. -Ναι;
Σ' αρέσει με τη ματσέτα, έτσι; Είσαι σαν τον Ράμπο.
Θεέ μου.
-Νεκροταφείο. -Θεέ μου.
Αυτό έπαθαν οι τελευταίοι που τα έβαλαν μ' αυτόν στον τηλέφωνο.
Μια στιγμή. Κοίτα.
Ναι, βρήκαμε λίγο πολιτισμό.
Ναι. Κάτι είναι κι αυτό.
Νομίζω ότι κάτι βρήκαμε.
Εδώ. Κοίτα.
Στάσου να βάλω τα γυαλιά μου.
Μήπως γράφει τι ρυθμίσεις θέλουμε και...
Πρέπει να βάλουμε κάτι μπροστά;
Είναι οι ίδιες ρυθμίσεις.
Αυτό είναι ανάποδα.
Πομπός, επιλογέας, μαγνήτης. Δηλαδή...
Κάτι ανοίγει μ' αυτό το πράγμα;
-Είναι κάτι σαν... -Δεν ξέρω. Δεν είμαι...
Σαν τουρμπίνα είναι. Δεν φαίνεται καν.
-Εδώ είναι. Αυτό είναι. -Ναι.
Εκεί πρέπει να πάμε. Είναι ένα κτίριο. Κοίτα.
Είναι πίνακας ελέγχου αυτού του συστήματος.
Καλό θα ήταν να βρούμε τον κόκκινο τροχό.
Ναι. Είναι τίποτα έξω;
Ωραία.
Ο ανιχνευτής ακόμα χτυπάει. Είμαστε στον σωστό δρόμο.
Σκοτεινιάζει, έτσι; Πολύ γρήγορα. Οπότε...
Θα είναι επικίνδυνα μετά.
Λέω να βρούμε ένα ξέφωτο.
Ναι.
Εδώ είναι εντάξει, φίλε. Είναι τέλεια.
Άλλο να κάνεις έναν κόμπο κι άλλο να κάνεις έναν καλό κόμπο.
Ο ένας μας θα γκρεμοτσακιστεί, έτσι;
Και πιστεύω
ότι αυτό θα είναι το κρεβάτι μου γι' απόψε.
Είχα και καλύτερα.
Τι έχεις εκεί;
Έβαλε ουίσκι στην τσάντα, έτσι;
Δηλαδή...
-Φίλε, σοβαρέψου. -Δεδομένων των συνθηκών
είναι καλή ώρα...
Ναι.
Μετά από σένα, αδερφέ.
Θεέ μου.
-Βασικά, δεν μ' αρέσει και πολύ. -Άσπρο πάτο.
Μπορεί να καταλήξει και στη φωτιά.
Θυμάσαι το κάμπινγκ με τον μπαμπά;
Ναι.
Ήμουν κάπου... Νομίζω ότι μόλις είχαν χωρίσει οι γονείς μας.
Εσύ, ο μπαμπάς κι εγώ καθόμασταν δίπλα στη φωτιά και μιλούσαμε.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια, έτσι;
Αλλά, ως μεγαλύτερος,
όταν χώρισαν οι γονείς μας, εμείς...
Εγώ ήμουν πολύ μικρότερος. Πώς εσύ...
-Ναι. Διαλύθηκα, φίλε. -Ναι;
-Απόλυτα. Ήμουν... -Πόσο ήσουν τότε;
Έντεκα.
Ήταν να πάω γυμνάσιο.
Δεν ξέρω. Με τσάκισε.
Γι' αυτό ήμουν τόσο άτακτος μετά. Για μερικά χρόνια. Επειδή
-δεν ήξερα τι γινόταν. -Ήσουν χαμένος.
Ναι, λίγο.
Δεν μπορούσα να το καταλάβω. Αλήθεια.
Αυτή είναι μια δεύτερη ευκαιρία για μένα.
Δεν έφυγα όταν ήμουν μικρός.
Έκανα διάφορα και σκέφτηκα "Πρέπει να πάρω ένα σπίτι".
Κι η ζωή δεν... Δεν είναι ότι πήγε στράφι.
Αλλά πριν το καταλάβεις, λες "Είμαι 30".
Ξέρεις κάτι; Έτσι ήταν για μένα.
Τώρα έχω ανοίξει τα μάτια μου
και σκέφτομαι σοβαρά
ότι θέλω να βγω και να δω τον κόσμο.
Και θα προσπαθήσω να αρπάξω την ευκαιρία.
Στην τελική, τα λεφτά
είναι αυτό που ψάχνουμε. Κυρίως, όμως,
πρέπει να συνεχίσουμε την περιπέτεια.
Φίλε, να φτάσουμε ως το τέλος.
Πάω να κοιμηθώ, φίλε.
-Τα λέμε το πρωί. -Καλόν ύπνο.
Τα λέμε αύριο.
Πάμε πάλι.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΤΟΥΡΚΙΑ
Το ακούς αυτό; Δεν μπορεί.
-Έτοιμη; -Ναι.
Εντάξει.
Καλώς ήρθατε στην Κωνσταντινούπολη.
Η επόμενη ερώτηση είναι για 25.000 λίρες.
Επόμενη ερώτηση, 25.000 λίρες.
Θα τη βρείτε κάτω
από την πλατεία Ταξίμ, στον σταθμό του μετρό.
Στον σταθμό του μετρό.
Είναι σε ένα τούνελ συντήρησης.
Έχετε 90 λεπτά.
Έχουμε 90 λεπτά.
Λες να ρωτήσουμε;
-Έχει πινακίδες εδώ. -Εντάξει.
Κινδύνεψα κάποιες φορές στην καριέρα μου.
Το 2010 πήγα με την RAF ως έφεδρη στο Αφγανιστάν.
TZEN
ΑΕΡΟΜΕΝΤ ΤΟΥΣ ΦΕΡΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ
Ήταν πολύ δύσκολα, επειδή έβλεπες
νέους άντρες με φρικτά τραύματα.
Όλο αυτό ήταν πολύ δύσκολο.
Τελικά, συνηθίζεις να λειτουργείς κάτω από ένα επίπεδο άγχους.
Ως νοσοκόμα, διοικούσα μια κλινική
στη βρετανική πρεσβεία στην Καμπούλ
και άκουσα μια τεράστια έκρηξη κοντά
και έμαθα μετά ότι κάποιος
μπήκε σε ένα νοσοκομείο και ανατινάχτηκε,
σκοτώνοντας έναν σωρό πολίτες.
Κι αυτό ήταν... Ήταν τρομακτικό το πόσο κοντά ήμουν.
Για να κάνεις αυτήν τη δουλειά
πρέπει να είσαι ήρεμο άτομο.
Για να δουλέψεις σε περιβάλλον με πίεση, πρέπει να σκέφτεσαι γρήγορα,
έξυπνα και να παίρνεις γρήγορες αποφάσεις.
Νομίζω ότι έχει σκάλες εκεί. Πινακίδα του μετρό.
Ναι. Αν γράφει "Ταξίμ"... Έτσι γράφει;
-Γράφει "Ταξίμ". -Αυτό είναι. Το μετρό.
Είναι κλειστό.
Ναι. Όχι.
-Θα έχει κι άλλη είσοδο. -Ναι, πάμε τριγύρω.
Κοίτα. Ασανσέρ είναι;
Δουλεύει;
Δεν ξέρω. Τα καλώδια κουνιούνται.
Ναι.
Θεέ μου. Είναι τεράστιο.
Είναι πολύ μεγάλο.
Όχι.
Πλατεία Ταξίμ,
απ' τους πιο πολυσύχναστους σταθμούς μετρό της Τουρκίας.
Απόψε είναι κλειστός.
Βρήκες τίποτα; Λες να επιτρέπεται να είμαστε εδώ;
Βρήκες κάτι, Μπεθ;
Ψάχνω να δω αν φαίνεται κάτι στις οθόνες.
Τούνελ συντήρησης.
Εντάξει. Τι γράφει εκεί; "Πλατφόρμα ένα";
Εκεί. Πάμε.
-Είναι ανατριχιαστικά. -Πολύ ανατριχιαστικά.
Πρόσβαση στο τρένο.
-Κοίτα, ένα τρένο. -Ναι.
Πάμε εκεί πέρα.
Τζεν, έχουμε 15 λεπτά.
Εντάξει.
Έχει μια πύλη εδώ.
Το τούνελ συντήρησης.
Όχι.
Είναι τρομακτικά.
Είναι πολύ τρομακτικά.
Λες να πρέπει να πάμε στις ράγες;
Φαίνεται ότι είναι δύο τούνελ, οπότε...
-Τι είναι αυτό; -Είναι ένα τρένο εκεί.
Λέω να πάμε στο τρένο.
-Είναι ανοιχτό; -Ναι.
Ανέβα. Πάμε.
Έχουν μείνει μόνο τέσσερα λεπτά, Τζεν.
Θεέ μου. Είναι άδειο.
Είναι μεγάλο τρένο.
-Πιο γρήγορα. -Εντάξει.
Βαλίτσα! Τη βρήκα.
Στάσου.
Απλώς τις ανοίγουμε;
-Έτοιμη; Πήρες τη μία; -Ναι.
Ένα κρανίο.
Βρίσκεστε σε ένα απ' τα πιο παλιά μετρό του κόσμου.
Σε πρόσφατες ανασκαφές στην περιοχή,
ανακαλύφθηκε ένας θησαυρός από σκελετούς ζώων
καθώς και τα ερείπια ενός τσίρκου.
Για 25.000 λίρες,
σε τι ζώο του τσίρκου ανήκει αυτό το κρανίο;
Σε χιμπατζή,
ελέφαντα,
ή αρκούδα;
-Σίγουρα δεν είναι ελέφαντας. -Εκατό τοις εκατό.
-Να το δω λίγο; -Ναι.
Έχει μεγάλους κυνόδοντες.
Κι έχει μακρύ κρανίο.
Μοιάζει με σκύλο.
-Του χιμπατζή θα έμοιαζε με το δικό μας. -Ναι.
-Δεν είναι σαν εμάς, όμως. -Όχι, καθόλου.
-Αρκούδα; -Ναι, αρκούδα λέω.
Για να δούμε.
-Εντάξει. -Έτοιμη;
Ένα, δύο, τρία.
Επιλέξατε το Γ.
Η απάντησή σας είναι...
Εντάξει...
Δεν έχω ξαναπεριμένει τόσο.
Σε παρακαλώ.
Σωστή.
Φιλενάδα.
-Μπράβο. -Το ήξερα.
ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ: 25.000 ΛΙΡΕΣ
Φίλε, κάνει κιόλας πολλή ζέστη.
Ο ανιχνευτής έχει τρελαθεί.
Αυτό είναι καλό σημάδι.
Η βελόνα πάει πέρα δώθε. Οπότε...
Αλήθεια;
Πρώτη φορά κάνει έτσι.
-Αυτό είναι... -Βασικά...
-Πρέπει να πλησιάζουμε. -Κάτι είναι εδώ.
-Πόσο δυνατά χτυπάει τώρα; -Είναι δυνατά.
Όχι, δεν μπορεί να είναι αυτό.
Εκεί κάτω ή ευθεία;
Δεν έχει ξαναχτυπήσει τόσο δυνατά. Πρέπει να είναι εδώ.
Ναι.
Εδώ είναι. Το φτυάρι.
Ναι.
Κοίτα...
-Αυτό είναι. Σκάψε. -Περίμενε. Πάρ' το από εδώ.
Ναι. Είσαι από πάνω.
-Φίλε. -Δεν πάει πιο βαθιά...
Δεν μας το κάνει εύκολο, έτσι;
Δοκίμασε κι εσύ, Τζο. Σκάψε κι εσύ λίγο.
-Αυτή είναι η ρίζα ή... -Έτσι νομίζω.
Ναι, σίγουρα έσκαψε πολύ βαθιά.
-Κάτι είναι εδώ κάτω. -Κάτι είναι.
Θέλει κι άλλο σκάψιμο.
-Να το. -Το βρήκαμε.
-Ναι, το βρήκα. -Χερούλι είναι αυτό;
-Είναι χερούλι. -Όχι!
Έσπασε.
-Τράβα από το λουρί. -Είναι μέσα σε πλαστικό.
-Με το λουρί. -Δεν μπορώ.
Ορίστε. Συνέχισε.
-Φίλε, αυτό είναι. -Το έσπασες;
Αυτό είναι. Βγαίνει.
Ναι!
Μπράβο. Πολύ ωραία.
Ορίστε.
Γεια σου.
"Καλώς ήρθατε στο Ρίο".
Τζόι και Τζέιμς,
περιμένετε μια ερώτηση.
-Ναι. -Για 100.000 λίρες, δεν θα 'ναι τόσο απλό.
Θεέ μου.
Η ερώτησή σας είναι περισσότερα από 3.219 χιλιόμετρα μακριά.
Τι διάολο;
Τι; Μετά από τόσο κόπο;
Τι περιμένει να κάνουμε;
Πώς... Εμείς... 3.219 χιλιόμετρα μακριά;
Για να δω. Να δω λίγο.
"Καλώς ήρθατε στο Ρίο".
Έχει κάτι πίσω;
"Πού τραβήχτηκε;"
Πρέπει να πάμε στο Ρίο.
Στο Ρίο ντε Τζανέιρο, φίλε.
Φίλε, ώστε αυτή είναι η Κοπακαμπάνα;
Αυτή είναι. Ναι.
Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έρθω εδώ. Σ' το λέω.
Τι λες τώρα; Φέρε την καρτ ποστάλ.
Ναι.
"Πού τραβήχτηκε;"
Νομίζω ότι είναι ο Χριστός Λυτρωτής.
Ναι;
Τώρα που το βλέπω, δεν νομίζω.
Δεν φαίνεται από εδώ πέρα.
-Βλέπεις το κτίριο εδώ; -Ναι.
-Αυτό δεν είναι; -Το κτίριο εκεί.
-Το Χίλτον. Αυτό είναι; -Ναι.
Είναι το Πάο ντε Ασούκαρ.
Ναι. Σίγουρα;
-Ναι. Βλέπεις τα τελεφερίκ; -Ναι.
Ίσως γι' αυτό να είναι οι τροχαλίες.
-Φωτογραφίες; Στην αίθουσα ελέγχου. -Ναι.
-Σίγουρα. -Ναι, φίλε.
Πρέπει να βρούμε τρόπο να πάμε εκεί.
Ας περπατήσουμε, λοιπόν.
-Περπατάμε, για αρχή. -Πάμε.
Περίμενε.
Συγχαρητήρια, Τζόι και Τζέιμς.
Το βρήκατε.
Ψάξτε τριγύρω σας.
Μια μαύρη Jaguar σάς περιμένει για να σας πάει εκεί.
-Jaguar είναι αυτή; -Δεν ξέρω από αμάξια.
-Μαύρη Jaguar. -Αυτή δεν είναι;
-Είναι Jaguar. -Τι; Μ' αυτά τα ρούχα;
Μ' αρέσει η κατάσταση. Είσαι σε μια πολυσύχναστη πόλη.
Ναι.
Με παραλία. Με βουνά.
Είναι εξωπραγματικό.
Σίγουρα έκανα λάθος τα ρούχα που φόρεσα.
Μιλάμε για σλιπ μαγιό και στρινγκ μπικίνι.
Έτσι πάει η μέρα.
Μοιάζεις να φοράς χειμωνιάτικες πιτζάμες.
Ούτε η μυρωδιά μου είναι κι η καλύτερη.
Πάμε.
-Πάμε. -Πάμε, φίλε.
Τι λες; Εκεί πάνω;
Στάσου. Χτυπάει το τηλέφωνο ξανά.
ΜΗΝΥΜΑ: ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ
"Πάρτε το μονοπάτι της ζούγκλας".
-Αυτό είναι; Ευθεία. -Αυτό πρέπει να είναι.
Εδώ πέρα θα ιδρώσουμε.
Νόμιζα ότι έτσι νέος που είσαι θα ανέβαινες τρέχοντας, έτσι;
Ναι!
Είναι λες και πέρασε αιώνας από τη βόλτα με την Jaguar.
Ναι, φίλε.
Έχουμε ένα τελευταίο κομμάτι. Πάμε.
Καλώς ήρθατε στο Πάο ντε Ασούκαρ.
Θεέ μου.
Φίλε.
Ανεβαίνουμε.
Θα γελάει αυτός, έτσι;
Πώς διάολο θα το κάνουμε αυτό;
Θα προχωρήσουμε και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Είναι εξωφρενικό αυτό, φίλε.
Είναι κανονικός γκρεμός.
Σοβαρεύει το πράγμα.
Αυτά κολλάνε, φίλε. Δεν ξέρω καν σε ποιο πόδι πάνε.
Όχι.
Είναι πιο κομψά
από κάτι άλλα που έχεις φορέσει.
Έλα τώρα, εκείνα τα μυτερά παπούτσια που είχα
ήταν θρύλος την εποχή που πηγαίναμε στο Blue Orchid.
-Θες να πάω εγώ μπροστά; -Εντάξει.
-Πρώτα οι γέροι μετά οι ωραίοι. -Άντε, αδερφέ.
Εντάξει. Πάμε, φίλε.
Ξεκίνα.
Με το πάσο σου.
Δεν μπορώ να πιαστώ.
-Είσαι καλά, Τζέιμς; -Ναι.
Γλιστράει σε μερικά σημεία, φίλε.
Ρε φίλε.
-Θεέ μου. -Είναι δύσκολο, Τζέιμς.
Δεν έχω δύναμη.
Χριστέ μου!
Μαλακίες.
Δεν έχω δύναμη στα δάχτυλα.
Ο εγκέφαλός σου λέει "Δεν έχεις δύναμη στα χέρια".
Δεν πρέπει να το σκέφτεσαι αυτό.
Σκέφτεσαι "Δεν μπορώ να τ' αφήσω"
και πανικοβάλλεσαι λίγο. Εγώ τουλάχιστον.
Δεν φοβάμαι τα ύψη.
Αλλά νιώθω ότι χάνω...
Χάνω το κράτημά μου. Κατάλαβες;
Εντάξει, φίλε;
Φίλε.
Να πάρει!
Δυσκολεύομαι.
Ναι!
Είσαι καλά, Τζίμι; Φτάνεις, μικρέ.
Έλα!
-Μπράβο, φίλε. -Ναι.
-Χριστέ μου. -Θεέ μου!
Δεν πίστευα ότι θα ανέβαινα.
Τα χέρια μου μούδιασαν.
Θέλω ένα ωραίο πούρο όταν κατεβούμε, εντάξει;
Φίλε, είναι απίστευτο.
Τι θέα.
Κοίτα τη θέα.
Έχεις την κάρτα;
Έτσι νομίζω. Βασικά ό,τι έχει απομείνει από αυτήν.
Κοίτα, αυτό εδώ ακριβώς είναι.
Ναι.
Είμαστε στο σωστό μέρος.
Εδώ κοντά θα είναι. Στην αίθουσα...
Είδαμε έναν πίνακα ελέγχου.
Στάσου. Αυτό μοιάζει με τις φωτογραφίες.
Ναι. Οι τροχαλίες.
Είμαστε στο σωστό σημείο.
Φίλε.
ΤΕΛΕΦΕΡΙΚ ΠΑΟ ΝΤΕ ΑΣΟΥΚΑΡ ΠΑΡΚΟ ΜΠΟΝΤΙΝΙΟ ΠΑΟ ΝΤΕ ΑΣΟΥΚΑΡ
Ναι!
Εδώ θα είναι.
Θα μας κάνει να πάμε στην κορυφή, έτσι;
Ψάχνουμε μια αίθουσα ελέγχου.
Αυτή είναι, φίλε. Αυτή.
Ναι. Νομίζω ότι έχεις δίκιο. Μπορούμε να μπούμε;
Όχι, είναι κλειδωμένα.
Ναι, ο πίνακας ελέγχου είναι στη γωνία.
Βλέπεις το τηλέφωνο; Το κόκκινο πορτάκι;
Ναι.
Περίμενε.
ΜΗΝΥΜΑ: ΜΠΕΙΤΕ ΣΤΟ ΒΑΓΟΝΙ
-"Μπείτε στο βαγόνι". -Πού είναι;
"Μπείτε στο βαγόνι".
Μα δεν είναι εδώ.
Όχι. Για να δούμε.
Δεν είναι εδώ.
Το βαγόνι είναι κάτω.
Πρέπει να πάμε να το ανεβάσουμε;
Πιθανώς.
Αυτή η πόρτα...
Πρέπει να δούμε πώς ανοίγει η πόρτα.
-Έχουμε κανέναν αριθμό; -Ντραξ;
-Μας έδωσε αριθμούς; -Το Ντραξ; Ήταν...
Ναι. D-R-A-X. Αυτό πάτα.
D.
Α.
Καλά το θυμήθηκες, φίλε.
Μπράβο.
Θέλει να μπούμε στο τελεφερίκ. Οπότε, κάπως...
Πρέπει να το ανοίξουμε κάπως. Τώρα...
Δεν ξέρω.
Θα έχει κάποιο κουμπί να πατήσουμε.
Αυτό είναι πολύπλοκο.
Μπορεί να το ανατινάξουμε.
-Ν' ανατινάξουμε τις πόρτες. -Ναι. Νομίζω...
Το πράσινο σημαίνει "ξεκίνα". Αν πατήσουμε ένα πράσινο κουμπί...
Σαν αυτό. Ή αυτό εκεί;
Σ' αυτό το πάνελ;
Θες να το πατήσεις;
Θα το πατήσω. Δεν είμαι στο βαγόνι. Δεν θα πέσω, έτσι;
-Εντάξει. Πάτα το. Πάμε. -Ελπίζω... Ναι;
Έτοιμος;
Κάτι γίνεται.
Ναι, ξεκίνησε. Μπράβο.
-Τέλεια. -Ωραία. Φοβερή μέρα.
Πάμε στην πλατφόρμα.
Ναι, ανεβαίνει. Εδώ είμαστε.
Έλα εδώ μέσα.
Ωραία.
Είτε έχει κάποια ερώτηση μέσα είτε θα πάμε κάπου.
Έγραψε μόνο "Μπείτε στο βαγόνι".
Θα μας πάει βήμα βήμα.
Άνοιξαν οι πόρτες. Τέλεια.
Ωραία, κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Πάμε αργά.
Έχει μια σκάλα.
Μάλλον θα κατέβουμε.
-Στάσου. -Πρέπει... Ξεκινάμε.
Πάμε πάλι.
Πάλι τα ίδια.
Πού; Στη συνέχεια.
-Φύγαμε. -Φύγαμε.
Είμαι στην τσίτα.
Σίγουρα. Έχω άγχος.
Κάτι δεν μου κολλάει.
Νιώθω κάπως περίεργα.
-Ξέρουμε ότι κάτι θα συμβεί. -Πώς...
-Κάτι θα υπάρχει. -Είναι μια σκάλα.
Ναι. Προσπαθώ να μη σκέφτομαι έτσι.
Είναι...
Ναι. Να πάρει!
Θεέ μου!
Μα τι κάνει;
Το ήξερα. Ναι.
Χτυπάει το τηλέφωνο.
Θεέ μου. Κι άλλο μήνυμα.
ΜΗΝΥΜΑ: Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩ
Φυσικά. Το ήξερα.
Κοίτα, οι γάντζοι της σκάλας πιάνονται εδώ.
Ναι. Αρχίζει και μ' εκνευρίζει ο παλιόγερος.
Εντάξει, λοιπόν. Τράβα λίγο.
-Είναι... -Είναι μέσα;
Αυτό ήταν. Κλείδωσε.
Ωραία. Πάμε.
-Πώς θα το κάνουμε; -Θα ανοίξει.
Κοίτα να μην πέσει.
Κράτα το αυτό.
Να πάρει.
Η θέα είναι φοβερή, αν και λίγο τρομακτική,
ομολογώ.
-Να πάρει. -Τι έχουμε;
Την οροφή του βαγονιού. Αυτό έχουμε.
Είναι φοβερή η θέα, αλλά η κατάσταση είναι άλλο πράγμα.
Είσαι μόνο 600 μέτρα ψηλά, φίλε.
Στάσου!
Τι είναι;
Η βαλίτσα κρέμεται από το πλαίσιο.
Μπορείς να πας και να την πάρεις;
-Δεν έχω άλλη επιλογή. -Βασικά, όχι.
Πρόσεχε. Κουνάει λίγο.
Στέκομαι στην οροφή ενός τελεφερίκ,
κάπου 600 μέτρα στον αέρα.
Να πάρει.
Είσαι καλά;
-Την πήρα. -Ωραία, φίλε. Φέρ' την κάτω.
-Πάρ' την. -Δώσε.
-Αυτό είναι. Την πήρα. -Την κρατάς;
Ναι, την έχω. Ωραία.
-Σε περιμένω να κατέβεις. -Ναι, έρχομαι.
Θα πάρω το σκαμνί.
Ναι. Πάρ' το και θα τη βάλουμε εκεί.
Να την ανοίξουμε μαζί, φίλε.
Ένα, δύο, τρία.
Από κάτω σας είναι το Ρίο ντε Τζανέιρο.
Ένα απ' τα ωραιότερα, μα ενίοτε και πιο επικίνδυνα μέρη στη Γη.
Μέσα από το χάος της πόλης γεννήθηκε η μπόσα νόβα,
ένα υποβλητικό και συναισθηματικό είδος σάμπα...
...το οποίο ακούτε τώρα.
Για 100.000 λίρες,
ποιο συναίσθημα λέγεται ότι ξυπνάει αυτή η μουσική;
Χαρά,
ζήλεια,
λαχτάρα;
Υποτιτλισμός: Αλέξης Γραμμένος
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη