Tamam, kavşak şurası.
Başlayalım.
Tabelalara bak, gözün onlarda olsun.
-Tamam. -Il Ponte di Gravina.
"Gravina." Şu tarafta.
Aman ya Rabbi! Bu ne böyle?
En yüksek noktayı ara.
Şu binaların üstünde mi? Kilise çanının yanında?
Şu vinç değilse.
Vinç mi? Evet, orada bir şey var.
Aman Tanrım.
Evet. Doğru.
Sıradan insanları bir James Bond macerasına koysanız
pes mi ederler?
İskambil kâğıdı gibi dağılırlar mı?
Yoksa doğru teşvik verildiğinde
bazıları görevi başarır mı?
Hayır Grace, dur.
Çok yakınız.
Çok yakın.
İnsanlar dünyanın öbür ucuna ne için giderler?
Yine başlıyoruz kardeşim.
Aşk için mi?
Aile için mi?
Soldan bir sinyal alıyorum baba.
-Evet. -Solda... Baba.
-Sola dönüş yok. -Hayır, sola git.
-Sam, bu arkadan çekişli. -Şu tarafa git!
Baba, hadi!
Hayır.
Dünyamız bize bir şey öğrettiyse...
...insanları motive etmenin en iyi yolu
paradır.
Dokuz milyon paunt.
Dokuz çift gerçek insan.
Her biri için bir milyon.
Dünyanın dört bir yanına on soru yerleştirdim.
Telefon çalıyor.
-Alo? -Bulun.
Alo?
Yanıtlayın.
VIKING 1 MARS'A NE ZAMAN İNDİ? A. 1969 B. 1976 C. 1983
Bir milyon paunt kazanın.
Bir milyon paunt.
Yapmayacağın ne var?
Önlerindeki tek engel
benim.
007: BİR MİLYONA GİDEN YOL
SEVİYE 1
KUZEY İSKOÇYA
Bu ikisiyle başlayalım.
James ve Joey Bone.
Güney Londralı Bone kardeşler.
Bu dağlar çetin görünüyor, değil mi?
Bayağı çetin.
Korkutucu.
-Biraz ürkütücü ama... -Tırmanacak mıyız?
ADI: BONE KARDEŞLER
Artık Croydon'da olmadığımız kesin Jimmy'cik.
Telefon çalıyor.
Alo?
İlk soru 5.000 paunt için.
-İlk soru, 5.000. -Tamam.
-Ama bulmanız gerek. -Bulmanız gerek.
Bu telefon kulübesinin arkasındaki tepeleri geçin.
Kulübenin arkasındaki tepeleri geç.
Kayalık dağa ulaşana kadar.
Ona tırmanın.
-Tırmanın. -Öte yüzünde
deniz koyuna inin.
Öte yüzünde deniz koyuna inin.
Bu kadar mı?
-Bu kadar mı? -Bu kadar.
Bunun arkasında kayalık dağ var.
Ona tırman ve deniz koyuna in.
Herhâlde şu taraf.
Pekâlâ...
Daha kolay geçilecek bir yer arayalım mı,
-doğruca buradan mı gidelim? -Elimi tut.
Elini mi?
Tekrar çocuk olmak gibi, değil mi?
-Benimkini kim tutacak? -Buldum seni.
İşte 42 yaşındaki kardeşim.
Dar kot
pek uygun bir kıyafet değil.
Bu en iyi kotum benim.
Bence ikimiz de oldukça zekiyiz
ve genel kültürümüz iyi.
Ayrıca hedefe ulaşmak için
-motivasyonumuz var. -Evet.
Yani paranı kaybedebilirsin.
-Mesele bu. -Evet.
Paranı alabiliriz.
Adım adım ama...
Ama ürkütücü görünüyor.
Evet ahbap, hiç kolay bir iş olmayacak.
-Bak, bir koyun. Değil mi? -O yüzden...
Daha iyi günleri olmuş gibi.
Abim beni her zaman koruyup kolladı.
Birkaç kez biraz tartıştığımız oldu
ama dokuz yaşında,
on beşlik abinle kavga edersen pek şansın olmaz.
Ha siktir Joe, yılan var.
Tanrım!
Engerek.
Tıslıyor. Sinirlendi.
Bize saldıracak.
İnanılmaz, değil mi?
Bebekken çok tombuldu.
Kaplumbağaya benziyordu.
Ona kaplumbağa derdim.
Tostoparlaktı, yuvarlak koca bir kafa.
Ben ve ablam büyüktük, hep onu taşırdık.
Annem "Yürümeyi öğrenemeyecek." derdi.
Şu sise baksana. Baskerville'lerin Köpeği gibi.
Neredeyse devler ülkesi, bak.
Bulutların üstü.
Çocukluğumuzda her zaman para sıkıntımız vardı.
Ben dört yaşındayken annemle babam boşandı.
Para sıkıntısı çeken bir evde yaşıyorsan
her zaman stres vardır.
Çok para sahibi olmak neredeyse soyut geliyordu.
Sürekli "Haftaya iş olmazsa ne yaparız?" diye düşünüyorsun.
"İki ay sonra başımıza bir şey gelse?"
Belim, dizlerim,
-baldırlarım... -Ağrıyor, değil mi?
...ağrıdan ölüyor.
Bir milyon paunt hayat değiştiren bir miktar.
60'a 40 bölüşürsek James için sorun olmaz herhâlde.
Bu bir koya benziyor.
Evet, koy gibi.
Bir çanta var...
-Şey gibi mi... -Bileğim burkuluyordu.
-Ne arıyoruz? Bir işaret ya da... -Gerçekten bilmiyorum.
Tuhaf görünen bir şey.
Anlıyor musun?
Orada olmaması gereken bir şey.
"Deniz koyu" dedi.
Yani denize daha mı çok girmeliyiz?
Hemen önümüzde bir şey göremiyorum,
eğer aklımı kaçırmıyorsam.
Yorulduk. Benim pestilim çıktı.
Yalan söylemeyeceğim, ben iyiyim.
Benden altı yaş küçüksün.
Dur! Şu kayaların arasında.
Görüyorum. Orada bir şey var.
Şunu çekmeliyiz. Bir sandığa filan bağlı olmalı.
Hızlı çek.
Azar azar.
-Hareket ettiriyor muyuz? -Sanmıyorum.
Suya gireyim mi? Giriyorum.
Üstümü çıkarmalıydım.
Birazdan donuma çıkacak.
Nereye kadar gittiğine bakıyorum.
Zincir yerde mi? Görüyor musun?
Ben de gireyim mi?
Çok kolay sandık. Sadece zinciri çekecektik.
Yavaş ama emin adımlarla. Ben de çekeyim.
Burada basacak yer de yok.
Bir şey gördüm.
Geliyor! Hareket ettiriyoruz!
-Ucunda bir şey var mı? -Aldım!
-Aldın mı? Güzel. -Evet.
Aferin oğlum.
İsa aşkına!
Şunu çek.
Çekmeye devam et, öyle.
Joe, bu lanet soruyu bilemezsek...
-Tamam. Kuru yere koyalım. -Bu kadar. Bitti.
-İşte. Bu ne? -Yana it.
Mükemmel.
-Tanrım. -Vay be.
Güzel alet.
İç Hebridler'desiniz.
Dünyanın en engebeli ve güzel adalarından bazıları.
Orta Çağ'da bu topraklarda hüküm sürmüş kırktan fazla İskoç kralının naaşının
burada gömülü olduğu söylenir.
Onlardan biri Shakespeare tarafından ölümsüzleştirildi.
O kralın adı neydi?
Hamlet. Üçüncü Richard. Macbeth.
Hamlet kesinlikle Danimarkalıydı. Onu ele.
Hamlet kafatasıyla konuşan, değil mi?
Hamlet prensti zaten.
Macbeth cadılardı, değil mi? Cadılarla çevrili.
Macbeth İskoç.
-Adındaki "Mac"ten anlaşılıyor. -Ama sorun şu.
-III. Richard, Shakespeare oyunu mu? -Evet.
-Öyle mi? O zaman... -Evet.
III. Richard şu çolak kral.
Sen edebiyat okudun.
-Sana yıkmaya çalışmıyorum. -Hayır, yık ama...
İskoç olduğunu hiç hatırlamıyorum.
Sanırım İngiliz kralı.
III. Richard olduğunu düşündüren şey
Shakespeare'in gerçek krallara dayanan
tarihsel oyunlarından biri olması.
IV. Henry, V. Henry, III. Richard.
Macbeth bir tragedya.
-Evet. -Tıpkı Romeo ve Juliet gibi.
-Öyle şeyler. -Gerçek değil.
Oysa Shakespeare'in tarihsel oyunları gerçek kişilere dayanır.
-İç Hebridler. -Beyin duruyor.
Sekiz saat yol teptik sonuçta.
Ama Hamlet değil. Onu eledik.
B veya C, değil mi?
Senin kadar okumamış biri olarak,
Shakespeare, edebiyat vesaire anlamında,
Macbeth'i biliyorum, duydum.
İskoç olduğunu biliyorum
ama gerçek biri mi? Kral mıydı?
Ama Orta Çağ'da geçiyordu.
Konu bu.
III. Richard neye dayanıyor?
"Şimdi hoşnutsuzluğumuzun kışı." III. Richard bu.
Bu ünlü repliği bilirsin.
-Senin kadar kültürlü değilim. -Ünlüdür.
Aslan Yürekli Richard kim?
III. Richard o değil, sanmıyorum.
III. Richard esasen sakat bir kraldı.
Beynim pelte gibi oldu.
Bazen bariz cevabı seçmen gerek
ve Macbeth İskoç. Anlarsın ya.
O zaman bariz cevabı mı seçelim?
Lanet olsun.
Bilmiyorum.
Dinle...
Onca zahmet çektik,
binbir zahmetle sudan bile çekip çıkardık,
sorduğu soruya bak.
Hiçbir fikrim yok. Ben Macbeth derdim.
Şıklar verilmeseydi,
-sadece soru olsaydı... -Onu seç.
-Macbeth derdim. -Seç çünkü...
-Korkuyorum. -Ben de ama...
Çok para abi.
-Daha başındayız. Olamaz. -5.000'i unut.
Bu tam bir...
Olamaz.
Önünüzde üç sis bombası var.
A, B ve C.
Yeşil duman doğru cevap.
Kırmızı duman yanlış cevap.
-Evet, C'yi seç. -Emin misin?
-Al. -Tamam.
Hadi, al.
Yanlışsa yanlış. Ne yapalım.
C, Macbeth'i mi seçiyoruz?
Evet!
Şükürler olsun!
Senden şüphe etmedim.
Ben kendimden ettim. Sorun değil.
Sen "İskoç, Macbeth" diyorsun.
Ben niye her şeyi
gereğinden fazla inceliyorum?
Hayatımda hiç bu kadar gerildiğimi hatırlamıyorum.
ÖDÜLLER 5,000£ KASADA
Sıradaki soru 10.000 paunt için.
On kilometre uzakta.
Gitmek için bu burnun öteki tarafında bir araba bulacaksınız.
Dur.
Eski bir Land Rover.
Doğuya gidin. Dağların ardında,
Torrin köyündeki bir çiftliğe.
Bu yol bizi şeye çıkaracak...
-Anayola. -Anayola, değil mi?
Evet. Bas gaza.
Tavşanlar koşuyor.
İki hemşire.
Arkadaşlar.
Eski polisler.
Bunu kolay bulduysan bir de şuna bak.
-Bu senin suçun. -Biliyorum.
Seni öldüreceğim.
Baba ve oğlu.
Evli bir çift.
Deyim yerindeyse bugünkü İngiltere'nin bir kesiti.
Partiye son katılanlar...
Kız kardeşler.
Sana ve Saiqa.
Okulu yeni bitirmişler.
Üniversiteden geçen yıl mezun olduk.
Üç yıl ekonomi okudum, teorik ekonomi.
Ben de tasarım mühendisliği.
Şu anda işleme mühendisliği yapıyorum.
Bir bankada dolandırıcılık analistiyim.
Bunlara menderes deniyor.
Suyun kuvveti çok yüksek, nehir kıyısını aşındırıyor.
-Bölmüş mü? -Bir tarafını.
Bu yüzden kıvrımlı bir şekli var.
Coğrafya dersinde öğrenmiştik.
Doğa müthiş değil mi?
Aman Tanrım.
Kocaman bu.
Tanrım, çok büyük.
Aman Tanrım. Ne yapıyoruz?
TELEFON
Çalıyor mu?
Çalıyor. Dur, biz...
Alo?
İlk soru 5.000 paunt için.
İlk soru.
-Ama bulmanız gerek. -Ama bulmanız gerek.
Bu telefon kulübesinin arkasında bir nehir var.
Kulübenin arkasında nehir var.
-Onu geçin. -Onu geçin.
-Vadi boyunca ilerleyin. -Vadi boyunca...
Dağa ulaşana kadar.
Ve tepede küçük bir göl var.
Ne dedi? Tekrar et.
-"Nehrin arkasında..." -Nehrin arkasında.
-Bir dağ var. -Evet.
Dağın tepesine çıkın.
Dağın tepesine çıkın mı dedi?
-Hemen unuttun mu? -Sesli söyledim.
Aramızda sadece bir buçuk yaş var.
Ama ablamı her zaman örnek aldım, hâlâ da alıyorum.
-Dağa çıkıyoruz. -Hayır, gelsene. Bak.
-Şurayı görüyor musun? -Ne?
Yolu çıkarken gördüğümüz kayalardan.
Niye kestirmeden gitmiyoruz?
-Çünkü orası düz görünüyor. -Duvar mı?
-Bu kayalar tepeye gidiyor. -Bir duvar.
Evet. Tutunarak çıkarız.
-O yolu mu denemek istiyorsun? -Deneyelim mi?
Tamam. Gidelim.
Bir abla olarak
onu gözüm gibi korurdum.
Kimsenin dokunmasına, yaklaşmasına izin vermezdim.
Saiqa ile olmak özgüvenimi daha çok ortaya çıkarıyor.
Evet, işte. Gel.
Dikkat et.
Hay kör şeytan!
Olamaz!
Bu yol diyorsun, şu değil. Öyle mi?
Evet, öyle düşünüyorum.
Ailemiz birbirine çok bağlıydı.
-Evet. -İpucu neydi?
Tekrar gözden geçirelim.
Boş zamanımızın çoğunu evde masa oyunuyla geçirirdik.
O dağ olduğuna yüzde yüz emin misin? Arkadaki değil mi?
-Evet. -O kadar mı dedi?
Ailem evden çıktığımız zaman
"Çıkınca mesaj at, arabaya binince mesaj at,
"inince at." derdi.
Bu çok iyi bir şey olsa da
gerçek dünyanın neye benzediğini tam anlayamıyordum.
Hadi.
Kendimi sıkıntılı durumlara sokmak istiyorum.
Tam arkanda.
-Buz gibi soğuk. -Bu yöne mi?
Bak, gittikçe yükseliyor.
Şu. Oraya gidiyoruz.
Bu göl nerede yahu?
-Şu ne? -Ne?
Şu.
-Göl olmak için küçük mü? -Neyi gösterdin?
Epey su var.
Aman Tanrım.
Gördüğüm en fazla su bu.
Lütfen. Lütfen o göl ol.
Devam edemiyorum.
Şu an tüm umudumu yitirdim.
Gözüme çarpan bir şey yok. Senin var mı?
Kesin bu gibi gelmedi.
-Büyük görünüyor ama. -Evet, göle benziyor.
Hayır.
"Dağın tepesinde bir göl var. Sorunuzu orada bulacaksınız."
"Sorunuzu orada bulacaksınız."
Ben lider olayım mı?
Dur, hangi yöne gidiyoruz Sana? Bu mu, şu mu?
Şu daha çok dağa benziyor.
-Ondan dedim. -Hepsi dağ.
Bu dağ acımasız.
Bizi kandırıyor.
Hayır, dağda sorun yok. Adam, acımasız olan adam.
O ses.
Ses bizden yana değil.
Üzerinize alınmayın.
Bu yol bizi şeye çıkaracak...
-Anayola. -Anayola, değil mi?
Hâlâ o soruyu düşünüyorum.
-İsa aşkına. -Cidden.
Bu bozuldu. Ben bir şey yapmadım bile.
-Motor boğulacak. -Gaza sonuna kadar mı bastın?
-El frenini mi çektin? -Onunla ilgisi yok.
Ama geriye gidiyor.
Hayır, yürümüyor.
Bitik bu.
Benzin bitmiş. Meretin benzini yok.
Aman abi, boş ver. "Araba bulacaksınız." mı?
-Bizi tahrik ediyor. -Bir işe yaramıyor.
O kadar yol yürüdük, sonra araba sözü verdi.
Çalışmayacak, yürüyelim bari.
-İşe bak. -Şimdi on kilometre yürüyeceğiz.
Bugün bize yaptığı şey, tepenin üstündeki dağı vadetmesi,
tam anlamıyla yedi saatlik yürüyüşle sonuçlanıyor.
Bugün yürüdüğüm yolu herhâlde son iki yılda yürümemişimdir.
Doğaya çıkmak istiyorum, diyordun.
Pekâlâ, işte Torrin.
-Bir çiftlik arıyoruz. -Bize çiftlik lazım.
Faal bir çiftlik arıyoruz, değil mi?
Yani...
İşte. Bir çiftliğe giriyoruz.
Kastettiğim bu.
Bu bir çiftlik.
Kuşkusuz.
-Doğru yerdeyiz. -Kesinlikle doğru yer.
Soru nerede?
-Hadi be. -Hadi ya.
Güzel arabalar, değil mi?
Bu babamın eski Capri'sini hatırlatıyor.
Şu Roller'a bak.
Araba bu işte.
Kutuyu ya da neyse onu bulmamız lazım.
Altında olabilir mi?
-Aradığımız şey... -Eğer...
-Merhaba. -Dur.
Play düğmesine bas.
Bu bir Rolls-Royce Phantom III.
İngiliz mühendisliğinin zaferi.
İmal edildiğinde Kral VI. George tahttaydı.
Bu da Kral George'un en ünlü konuşması.
Tekrar tekrar, defaatle
şu anki düşmanlarımızla
aramızdaki ihtilaflara
barışçıl çareler bulmaya çalıştık.
Ancak nafile oldu.
10.000 paunt için,
Kral George'un bu konuşması hangi olaydan hemen önce yapılmıştır?
A, Birinci Dünya Savaşı.
B, İkinci Dünya Savaşı.
C, Normandiya Çıkarması.
Zoraki Kral filmini izledin mi?
-Colin Firth'lü mü? -Evet.
Kraliçe Elizabeth'in babası.
Kardeşi David, Wallis Simpson ile tahttan çekildi.
Konuşurken kekeliyordu.
-Kekemeydi. -İkinci Dünya Savaşı.
Birincisi değil mi?
Hayır. Birinci Dünya Savaşı sanırım Kral George...
Konuşmayı biliyorum ama konusunu bilmiyorum.
Savaşa zorlandı. Eminim...
-Dedik bir kere. İkinci Dünya Savaşı. -İkincisi.
Normandiya Çıkarması ise yapacak bir şey yok.
-Çok düşünmeyelim. -Evet.
-Onu denedik. -Hadi. İkinci Dünya Savaşı.
B, değil mi?
10.000 paunt için B cevabını seçtiniz.
Cevabınız...
...doğru.
-Evet! -İşte budur!
İşte bu evlat.
SEVİYE 2
İşte şimdi oldu kardeşim.
Şimdi oldu.
VENEDİK İTALYA
İtalyancan nasıl?
Del Boy İtalyancası konuşmaya başlamadan önce
-İngilizce biliyorlar mı, soralım. -Evet.
Hemen biraz
iletişim kurabilirsek iyi olur, tabii gerekirse.
Sıradaki soru 25.000 paunt.
25.000 paunt.
Fondamente Nove adlı bir sokakta bulacaksınız.
Bir sokak arıyoruz, Fonda dementay Novay.
Şimdi mi?
Donà Dalle Rose adlı bir villada.
İkinci katta.
Soruya ulaşmak için 60 dakikanız var.
Soruya ulaşmak için bir saatimiz var.
-Donà Dalle Rose? -Evet.
Bu sokakta mı? Donà Dalle... Sokak ne?
Onu anlayamadım. Çok hızlı söyledi.
-Fonta va... -Fonta...
Fonta Valla Nova mı?
-Öyle bir şey. -Villanın adı ne?
-Donà Dalle Rose. -Evet.
-Biraz. -Biraz?
Sokağın adı ne Joe?
Sokağın adını hatırlayamıyorum. Dolla Delle Nova.
Ama bir villa var. Bir villa arıyoruz.
-Donà Dalle Rose? -Donà Dalle Rose?
-Biliyor musunuz? -Evet?
Hayır.
-Nerede? -Belki ben...
Emin değilim.
Bir saatimiz var.
Nispeten yakın olmalı, telaş yapma.
Tabelalara bak.
-Fondamenta. -Sanırım bölge Fondamenta olabilir.
-Evet. -Ya?
Fondamenta... Del Lovo muydu?
Hayır, Fondamenta Del Novi...
Fondamenti Novi...
-De La Novi. -De La Novi?
-Telefonda öyle duydum. -Evet.
İngiliz dilini zar zor anlıyorum,
İtalyan dilini... Geleli daha 20 dakika oldu.
Fondamente Nove adında bir sokak arıyoruz.
-Şu tarafta. -Köprüyü geç, düz mü?
-Sonraki sokak. -Grazie. İyi günler.
Ne dedi? Köprüden geç, sağa mı dön dedi?
Sen konuştun.
Ama bu işte beraberiz, değil mi?
Suya doğru, dedi.
Fondamenta Nove adında bir sokak arıyoruz.
-Evet. -Nerede?
Şimdi geçtiniz, şurası.
-Labirent gibi. -Doğru, saçma.
Çok soğuk.
Gel hadi. Sanırım yaklaştık.
Ellerim uyuştu, çok üşüyor.
-Nereye gidiyorsun? Ne? -İşte.
Aman Tanrım.
Bugün gördüğümüz 76'ncı göl sadece.
Tanrım.
Ne dedi? "Bir göl var ve sorunuz orada olacak." mı?
-Evet. -Gir, hadi. Yaparsın.
Ben moral destek veririm.
Çok soğuk.
Soğuğu düşünme.
Ayakkabılarım yapışıyor.
Çekecek miyim? Etrafında bir şey yok.
Yok artık. Dur, bir şey var.
Bir şey var
ama soru mu bilmiyorum.
Geleyim mi?
Nerede?
-Bir şey var mı? -Yok.
-Var mı? Buldun mu? -Hayır.
Dibini yoklasana.
-Çıktı mı? -Hayır ama ayaklarım sıkıştı.
Sen bu tarafa bak, ben bu tarafa.
Ayaklarınla yokla.
Orada. Dur.
Yanda bir şey var.
-Dur, elini öbür tarafa at. -Tuttum.
-Kaya gibi. -Değil.
Değil mi?
Evet! Aman Tanrım!
Bunu bir daha yapamam.
Çok ağır.
-Çıkamıyorum! -Tamam.
Çıkalım.
Belim.
Pekâlâ.
Buna değse iyi olur.
Tamam. Hissedemiyorum bile.
-Evet. -Hazır mısın?
Binlerce yıl boyu bu muhteşem dağlar
burada yaşayan kabileleri korudu,
işgale karşı doğal bir kale görevi gördü.
M.S. 84 yılında
işgalci bir ordu bu toprakları fethetmeye çalıştı
ve başarısız oldu.
5.000 paunt için,
onlar kimdi?
Aman Tanrım.
Hunlar, Romalılar, Vikingler.
Vikingler buradaydı, değil mi?
-Onlar İskoçya tarihinin bir parçası. -Evet.
Fethettilerse başarısız olmamışlardır.
Evet. Katılıyorum.
-Vikingleri eleyelim. -Evet.
Hunlar ya da Romalılar olduğuna eminim.
Romalıların İskoçya'ya kadar geldiğini sanmıyorum. Sence?
Romalılar nereleri işgal etti?
Fazla hızlı genişlemeye kalkıştılar,
olmadı ve çok asker kaybettiler.
İskoçya'da da kaybetmiş olabilirler.
Hunları bilmiyorum ama.
Ben de. Hiç duymadım.
İçgüdüm Romalılar diyor
ama Hunları bilmediğim için.
-Romalılar mı demek istiyorsun? Ya? -Evet.
Sen ne düşünüyorsun?
Hunlar diyordum.
Sahi mi? Ama hiç tanımıyoruz.
-Ama Romalılar olmadığını biliyoruz. -Olabilir. Neden olmasın?
Tarihe sen meraklısın.
Hayır, bu tür şeylere değil. Bu çok spesifik.
Tarihim berbat. Bunda sana güveniyorum.
Sen de içgüdüne güven. İçgüdün Romalılar dedi.
-Evet. -Tamam.
-Hunlar hakkında bilgimiz yok. -Hayır.
Onu seçelim.
-Romalılar mı diyelim? -Evet.
İskoçya'da Romalılar hakkında
herhangi bir şey var mıydı acaba?
-M.S. 84'le ilgili bir şey biliyor musun? -Dur, M.S. 84.
Romalılar daha önce değil miydi?
-Sonra mıydı? -Bilmiyorum.
-M.S. miydi? -Öyle demek istiyorum.
-Önce miydi? -Romalılar M.Ö.'ydü.
-Sahi mi? -Öyle olmalı
çünkü Hristiyanlıktan önceydi, değil mi?
-Bilmem. -Öyle olmalı. Bir düşün.
Niye kendi inançları vardı?
Bütün o Roma mitolojisi?
İsa ulaşmamış olabilir.
-Bence Hunlar. -Gerçekten mi?
-Evet. -Değiştiriyor muyuz?
Romalılar için M.Ö. daha doğru.
-Sence? -Bana da mantıklı geldi.
İsa'dan önce diyorsa mantıklı.
Hunları da zaten bilmiyorum.
-Al gitsin. -Hunlar mı?
-Evet. Tamam. -Hadi.
Bilmiyorum.
Tamam. Hunlar mı?
Tanrım, bilmiyorum. Bu çok stresli.
Evet mi?
Evet. Şimdi ağlayacağım, bilmiyorum.
-Bu kararı birlikte verdik. -Evet.
Tamam.
-Sen çekmek ister misin? -Hayır.
-Çekeyim mi? -Evet, çek.
-Ne düşünüyorsun? -Bilmiyorum.
-Çek. -Evet.
Çekmiyorsun.
-Hâlâ fikrimizi değiştirebiliriz. -Yok.
-Olamaz. -Kahretsin.
Hayır.
Sorun değil. Olsun.
Olsun, sorun değil.
Sorun yok.
Zavallı kızlar.
Buraya kadar.
-Kısa bir koşuydu ha? -Evet.
-Kahretsin. -Boş ver.
Evet, ne yapalım.
Güle güle.
Ne kadar süremiz kaldı?
-Calle Lunga de Caterina. -Fondamente Nove.
-Güzel, evet. -Çok güzel. Bu taraftan.
Tamam, peki. Şimdi Donà Dalle Rose.
-Donàtella Rose. -Dalle Rose.
Tamam, işte. Bu biraz umut verici görünüyor.
Hayır, o değil.
-Meşhur bir villa mı? -İşte.
-Hayır. Donà. -Ponte Donna.
-Donà Dalle Rose! -Buldun.
-Evet! Harika. -Evet. İşte bu.
-Aferin. Yaşasın. -Evet.
Sıradaki...
İkinci katta.
İkinci kata çıkmalıyız.
-Kimse yok mu? -Yan taraftan girelim.
Arka giriş.
Pekâlâ.
-İskele var. -Ben de onu diyorum.
Tamam.
Duvardan bir bak.
Aşağı iniş var mı?
Kesinlikle atlamam. Çıkabilecek misin?
Burada ip var. Bana biraz uzat.
Masabaşında çalıştığın kesinlikle anlaşılıyor.
-Sıkı bağladın mı? -Evet.
Bank var burada.
-Tamam. -Güzel.
Yukarıda bir pencere açık.
-Öyle mi? -Evet.
Tamam mı?
-Görev tamam. -Güzel.
Bence pencereye çıkmalıyız.
Ama nasıl?
Bak. Mükemmel.
-Güzel bir yükseklik. Tamam mı? -Dikkat et.
-Yukarı. Uzat. Parmaklarına dikkat. -Tamam.
Oraya mı dayayacaksın?
-Evet, öyle. -Sen çık.
Devam et.
Hâlâ çıkıyor musun?
Biraz sallanıyorsun.
Jimmy oğlum.
-İyi mi? -Buraya bayılacaksın evlat.
Ben o kadar emin olmazdım.
-İyi misin? -Evet.
Güzel.
Gezmeye vakit yok. Sekiz dakika kaldı.
Burada insan feleğini şaşırır.
Buradaki tarih filan inanılmaz.
Evet.
Gözünü dört aç. Bir şey olmalı.
Hayır.
Dokunmaya da korkuyorum.
-Evet. -Yani.
Dur.
Aman Tanrım.
-Şunun büyüklüğüne bak. -Aman Tanrım.
Tamam. Dinle, bunu alacağım.
Dikkat et. Ürkütme.
Çanta ona değiyor, değil mi?
Kımıldamaya başladı.
Orada kal ahbap.
Şekerleme yapsın orada.
Cici yılan, değil mi? Tamam, hadi.
-Vay be. -Masaya.
Hadi bakalım.
Tamam.
Başlıyor.
Orta İtalya'nın tepelerinde bir pagan festivali yapılır.
Yılan avcılarının anıldığı bu bayramda
bu boa yılanı gibi yılanlar için ayin yapılır.
Bu yılan bir insanı saniyeler içinde ezerek öldürebilir.
25.000 paunt için...
...bu yılanın uzunluğu nedir?
İsa aşkına. Olamaz.
185 santimetre mi?
220 santimetre mi?
265 santimetre mi?
Sen ve ben...
-190 civarıyız. -Evet, ona yakınız.
Bir daha bakalım mı?
Böyle bakınca
bizden daha kısa görünüyor.
-Doğru dürüst yapmalıyız. -Evet. Hadi.
Çıkarmak mı istiyorsun?
Sıkı tutman lazım çünkü...
Kasları çok güçlü. Kızdırmak istemem.
Gıdıklarsan tedirgin olur.
Tek harekette yapman lazım.
İşte bu.
Hayır, bence öyle çekme.
Çekmiyorum.
-Ama şey yapmak lazım... -Ağır. Çok ağır abi.
Ağır. Peki.
-Tamam. Dur. -Ağır.
Yere uzat. Hemen mezurayı alayım.
Bırak kıvrılıp açılsın.
Açılmıyor.
Uzatmaya çalışıyorum.
Sıkı tut. Gözlüğümü takayım.
-Orada tut, etrafından ölç. -Dur. Sıkmayalım.
Sıkmıyorum. O bizi sıkmak istiyor.
Mezurayı kafasına tut.
Joe. Yılan bu yahu.
-Elimden kaçıyor. Hemen ölç. -Bekle.
Şuraya geri dön.
185.
-Emin misin? -Sanırım 185.
Dur, uzaklaşıyor.
Mezurayı kafasında tut.
Venedik'e gelirken bunu hayal etmemiştim.
Ama tam burnunda değilsin.
Yaklaşmak da istemiyorsun.
Burnuna yaklaşırım, sorun yok.
Tam ağzından tut mezurayı.
Tamam. Saklanıyor. O yüzden hızlı yap.
-Burnundan mı tutuyorsun? -Evet.
Bu tarafı ölçtüm.
Şimdi kıvrılarak...
Onu yapıyorum. Kuyruğu gidiyor.
Kuyruğunu buraya çekmem gerek. Aferin oğluma.
Kız da olabilir. Rahatlatmaya çalış.
Rahatlatmaya çalış.
Bırak, ne yapmak istiyorsa yapsın.
Şimdi de 220. Bir kere daha yapalım.
Lanet olsun.
Çabuk, kuyruğuna geldi, şimdi ölç. Kaç?
-Şimdi de 255. -İçeri it onu.
Belki de 255 santimdir.
Ama şıklarda yok. 185, 225 ya da 265.
Tamam Joe, sakinleş biraz.
Şimdi 246 ölçtüm ama şurayı alamıyorum.
Doğru ölçmek zorundayız.
Bilemiyorum. Şimdi de 230.
Bu 225'e yakın.
Biraz aşağı gelmişsin.
Tamam, bak.
Hadi bakalım.
İşte. Dikkat et, kafasını geri çekmesin.
Aferin oğlum.
Bilmiyorum, ben 225 diyorum.
Ama sen onu kaydırdıkça giderek arttı.
220 sanırım. Ama...
Gerçekten bilmiyorum.
Ya 220 ya da 265.
Tamam, dinle. Ben 252 ve 256 ölçtüm.
-Galiba. -Doğru.
185'in çok üstünde. Ben 265 diyeceğim.
-Uygun mu? -Evet.
-265'i seçmeliyiz. -İkiden uzun.
265.
-Evet. -Peki. Dinle, denedik.
-Kolay değil. -Evet.
Bir yılan ancak bu kadar ölçülür.
-Tamam mı? -C, 265.
265.
25.000 paunt için
C cevabını seçtiniz.
Cevabınız...
Alt yazı çevirmeni: Nurale Aksu
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro