Με μουστάρδα, σενιόρ;
Κατέβαζε!
Καλώς ήρθατε στην Πλάζα Γκαριμπάλντι,
τον τόπο της τεκίλας, της ζωντανής μουσικής και των μαριάτσι!
Υποχρεωτικός προορισμός για τους διεθνείς τουρίστες.
Στα δεξιά σας, η Πλάζα Γκαριμπάλντι.
Τι είπατε; Αν ξέρω αγγλικά;
Πάντως, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει "τσιλάνγκο"
που να μην έχει περάσει από δω για να ξεπεράσει τον πόνο της αγάπης.
Πού είχα μείνει; Όπως βλέπετε, έχει ατμόσφαιρα,
αλλά είναι και για οικογένειες.
Αν και πάντα υπάρχει ο φοιτητής σε διακοπές που ξερνάει στο πεζοδρόμιο.
Θέλω...
Θέλω να το ξαναγεμίσω.
- Ναι. - Και κάτι να φάμε!
Ναι. Θες λεφτά;
Ευχαριστώ!
Αυτό που βλέπετε εδώ είναι ένα μηχάνημα ηλεκτροσόκ.
Και ναι, πληρώνουμε για να μας τινάζει το ρεύμα.
Ακούγεται τρελό, αλλά έχει πολλή πλάκα. Δεν ξέρω!
Τι να πω; Έτσι είμαστε εμείς οι Μεξικανοί!
Σε τινάζει το ρεύμα, αδερφέ.
- Έτσι θα το κάνουμε. - Τα σπάει το Μεξικό!
- Μαζί σου! - Όχι, φίλε!
Πάμε για ηλεκτροσόκ!
- Πονάει η κοιλιά μου! - Σας έχω λεφτά.
Μου το απαγορεύει η γυναίκα μου!
Πάμε! Τρία δολάρια. Πάρε.
- Πάμε. - Όχι.
- Πάμε.
Με το ένα.
- Είσαι απαίσιος! - Με το δύο.
Με το τρία!
Διάολε! Κι άλλο, κι άλλο!
- Κι άλλο! - Γαμώτο!
- Είσαι καλά; - Κι άλλο!
Κι άλλο, κι άλλο!
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ
ΕΜΠΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ FAMILIA DE MEDIANOCHE
Φίλε, είσαι καλά;
Καλέστε ασθενοφόρο!
Κάντε γρήγορα!
Εσύ τους σκότωσες!
Θεέ μου! Νικ!
Τζόνα! Θεέ μου!
Μην πλησιάζεις!
Σιγά, έχεις γαστρίτιδα, φίλε.
Έλα τώρα!
Είδες τα ποντικάκια Μα εσύ τρως πατατάκια
Όταν ραπάρω εγώ Γιατί πάντα το κουνώ
Βλάκα Χουλίτο Τα χάλια σου έχεις
Δες εδώ, μεγάλε. Τώρα μαθαίνω.
Κάθε μέρα παλεύω Στο μυαλό μου, τη μόνη μου δύναμη
Πάρ' το μαζί με την πανοραμική θέα
Γιατί έχω τόσο διαφορετικό μυαλό
Μ' αρέσει αυτό, μ' αρέσει αυτό Μ' αρέσει
Χάλι μαύρο τα αγγλικά σου.
Μάθε τα τραγούδια, βλάκα.
Έλα, δώσ' μου ένα μπιτ.
Χαμήλωσέ το. Νιώθω λες κι είμαστε σε κακόφημο μπαρ.
- Εντάξει, μπαμπά. - Ραμόν;
Ραμόν; Λαμβάνεις;
ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΩ;
- Εδώ είμαστε, Καρμενσίτα. - Τρεις τραυματίες στην Γκαριμπάλντι.
Επαναλαμβάνω. Τρεις τραυματίες στην Γκαριμπάλντι.
Μεταβαίνουμε, Καρμενσίτα.
Φύγαμε.
ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
- Σβέλτα! - Έρχομαι, γιατρίνα.
Πού πάμε, Ραμόν;
Γίνεται χαμός. Πρόσεχε, έτσι;
- Ναι. - Πάμε!
Αδερφέ, είδες πού έγινε το ατύχημα;
- Εδώ, Ραμόν! - Έλα!
Τι διάολο;
Είσαι καλά, μπαμπά;
Τι έγινε;
Δεν μπορώ.
Γύρισε ο αστράγαλός μου!
Το κέρατό μου! Πάμε, πάμε!
- Είσαι καλά; - Ευχαριστώ, αγόρι μου.
- Καλά είμαι. - Σίγουρα;
Συγγνώμη! Γρήγορα!
Κάντε άκρη, παρακαλώ! Διασώστες!
Συγγνώμη!
- Διασώστες! - Άκρη!
Κάντε άκρη! Διασώστες.
Ρώτα τριγύρω.
Γαμώτο. Ξέρει κανείς τι έγινε;
Εδώ! Αυτή τους ξέρει.
- Τι έγινε; - Είστε καλά;
Δεν ξέρω. Εγώ ήρθα και...
- Ήρεμα. - Μπαμπά, ανακοπή. Θέλει νοσοκομείο.
Ήρεμα, φίλε μου.
Θα σε βοηθήσω εγώ. Κρατήσου. Έτσι.
Κρατήσου. Καλά. Έτσι.
Ξέρει κανείς τι έγινε;
Ήρεμα, φίλε μου. Έλα.
Είμαι διασώστρια και θα σε βοηθήσω.
Πώς σε λένε;
Δεν σε καταλαβαίνω.
- Γαμώτο. Μιλάς ισπανικά; - Βοήθα τους!
Τους πείραξε κάποιος;
Σας λήστεψαν; Μεσκάλ; Ναρκωτικά;
Δεν καταλαβαίνω τι λες!
Χουλίτο, φέρε τα κολάρα.
Γρήγορα, γαμώτο!
Όχι, εγώ...
Θα ξαναγυρίσω, εντάξει;
Έπαιζαν με τη συσκευή ηλεκτροσόκ
- κι έπαθαν ηλεκτροπληξία κι οι τρεις. - Κωλοτουρίστες.
Μείνε εδώ, μη μου κουνηθείς.
Όχι, μην τον αγγίζεις. Έχει πάθει ηλεκτροπληξία.
Μ' αυτό το πράγμα.
Δεν γίνεται μ' αυτήν τη μαλακία.
Έτσι είπε η τύπισσα.
Όλα καλά. Ηλεκτροπληξία ήταν, αλλά κλείσαμε το ρεύμα.
Πάμε, αδερφέ.
- Πώς πας, μπαμπά; - Άντε, Ραμόν!
Χούλιο!
- Είσαι καλά; - Ναι.
Πάμε.
Περίμενε. Ένα, δύο, τρία.
Μην ανησυχείς.
- Νικ! - Καλά είναι.
Θα τον βοηθήσουν.
Δεσποινίς, άκουσέ με. Ηρέμησε.
Πρέπει να πάρω τους φίλους σου γιατί θέλουν βοήθεια.
Δεν ξέρω! Δεν καταλαβαίνω...
Στο νοσοκομείο. Θα σε πάω εκεί.
- Ναι. - Εντάξει; Νοσοκομείο.
- Πάμε. - Ναι, σε παρακαλώ!
Κάντε στην άκρη, έχουμε ένα επείγον!
- Δες. - Πώς είσαι;
Χάλια.
- Δες, τέλειο είναι. - Συγκεντρώσου. Σύνδεσε αυτό.
Να σταματήσουμε την αιμορραγία.
Ζαλίζομαι πολύ. Δεν νιώθω τα χέρια μου.
Είναι καλά;
- Πού πάμε; - Φυσικά, γκουέρα.
Τζόνα, ξέρεις πού μας πάνε;
Τζόνα!
Δεν ξέρω. Μάθε εσύ.
Γιατί δείχνει τόσο κουρασμένος; Είστε κανονικοί γιατροί;
Μπαμπά, είσαι...
Όλα καλά, μπαμπά;
Βοήθησέ τον.
- Όχι, άσε εμένα. - Μπαμπά, άσε εμένα.
Δύο, τρία, τέσσερα, πέντε,
έξι, επτά, οκτώ, εννιά... Τι τρέχει;
Καλά είμαι.
21, 22, 23, 24, 25, 26, 27...
ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΛΜΕΝΤΡΟΣ
- Δες τι σου φέραμε. - Κρις, έχετε κρεβάτια;
Ερχόμαστε. Χρειαζόμαστε αμαξίδιο.
- Ναι, το έφερα. - Ωραία.
Άνδρας, 60 ετών. Καρδιακή ανακοπή από ηλεκτροπληξία.
Χρειάζεται επειγόντως φροντίδα.
Άντρας.
Είκοσι τεσσάρων ετών.
Εγκαύματα.
Και στα δύο μπράτσα.
Στο 14 της Κλίμακας Κώματος Γλασκώβης. Πίεση 13,2.
- Άνδρας... - Θα γίνει καλά, δεσποινίς.
Στο 13 της Κλίμακας Κώματος Γλασκώβης...
Όλα θα πάνε καλά.
Είδες το μπράτσο του Νικ; Τι θα κάνουν στον Νικ;
Τι έγινε;
Πώς έπεισες την γκρίνγκα για τη μεταφορά;
- Τι πώς, ρε μεγάλε; - Δεν μιλάς αγγλικά.
Στο νοσοκομείο θα πάω Για να σ' οδηγήσω εκεί
Από ένα κομμάτι ραπ που έμαθα.
Δες.
Πουρμπουάρ απ' τους γκρίνγκο.
Τσιμουδιά.
Τέλος. Φύγαμε.
- Όλα καλά, μπαμπά; - Ναι.
- Πάμε να εισπράξουμε, Ραμόν. - Όχι, πάω εγώ.
- Θέλω να μιλήσω με τον γιατρό. - Για τι;
Θα σου πω αργότερα.
- Ραμόν, γκρίνγκο είναι. Έχουν πολλά... - Αναλαμβάνω.
Και τώρα;
Μ' αυτούς τους ασθενείς έχει εξοφληθεί το ηλεκτροκαρδιογράφημά σου.
Κι οι αιματολογικές μου;
Ρε φίλε.
Χρειάζεσαι άλλες δύο μεταφορές γι' αυτές.
Μα αυτοί είναι γκρίνγκο!
- Και λοιπόν; - Πληρώνουν σε δολάρια.
Μάριο, καλησπέρα.
- Καλησπέρα. - Τι τρέχει, Ραμόν;
Πες στον γιο σου να μη σου βάζει ιδέες.
Πρέπει να σε πληρώσει.
Άλλωστε, αν πεθάνουν, την πατήσαμε.
Παράκαμψη στεφανιαίας αρτηρίας.
Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια εδώ.
Έχουμε άλλες εναλλακτικές, όμως.
Σαν τι;
Τροποποιητικές θεραπείες.
Αντιαρρυθμικά.
Έχω την αίσθηση ότι με κοροϊδεύεις. Ξέρω ότι εξαπατάς τον κόσμο.
Εσένα όχι.
Σ' έχω σαν συγγενή.
Κοίτα.
Αυτό το φιαλίδιο θα σε βγάλει έναν μήνα.
Θα σου το δώσω με αντάλλαγμα
πέντε μεταφορές.
Με δουλεύεις. Και πώς θα τρώμε;
Στις 28 και 29 Απριλίου.
Έλα, μη γίνεσαι κόπανος!
- Δεν θες ανοιξιάτικο γάμο; - Αυτά θα λες σε όλες!
- Σ' εσένα το λέω σοβαρά. - Ναι, καλά, σκάσε!
Εμένα μου πρότεινε καλοκαιρινό γάμο.
Έλα τώρα. Εγώ φταίω που είστε όλες πανέμορφες;
Γαμώτο.
- Μισό λεπτάκι. - Θα τ' ακούσει!
Αγάπη μου, όλα καλά; Σε σκέφτομαι.
Εντάξει. Θα τ' ακούσω δικαίως.
Εσείς χάνετε, εγώ κερδίζω.
Κάποια μέρα θα φύγω με την Κρίσις μια για πάντα. Τ' ορκίζομαι.
ΜΠΕΡΝΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ
ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΩ; ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ
ΠΗΓΑ ΣΕ ΑΛΛΟ ΠΑΡΤΙ
Τι έκανες πάλι;
Το τικ σου, μεγάλε.
Όταν είσαι αγχωμένος, γλείφεις τα χείλη σου και τα δαγκώνεις.
Ψέματα. Η σος είναι.
Σ' έβαλαν πάλι τιμωρία;
Όχι.
Κόπηκες σε κανένα μάθημα;
Τότε, τι έκανες; Τι τρέχει;
Όλοι μπορούμε να έχουμε μυστικά.
Είσαι γνήσιος Ταμάγιο.
Περίμενέ με.
Αν αυτά τα μυστικά σε στενοχωρούν πολύ, όμως,
καλύτερα να μην τα φυλάς, μικρέ.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Κοίτα με.
Πάρε ανάσα, θα πονέσει.
Ξέρω, ξέρω, ξέρω. Μη μου λέτε τίποτα.
Ξέρω να δίνω συμβουλές, αλλά όχι στον εαυτό μου.
Έχει συμβεί μία, δύο, τρεις,
και κανείς δεν ξέρει πού είναι τα κωλολεφτά.
Δουλεύουμε σαν τους σκλάβους,
σώζουμε τους κωλοτουρίστες που δεν δίνουν ούτε πεντάρα.
Κι ο μικρός έπρεπε να 'ναι στο σχολείο, γαμώτο.
Καταλαβαίνεις, μεγάλε.
Προσπαθούμε, τα δίνουμε όλα, κι εσύ δέχεσαι τις μαλακίες τους, Ραμόν.
Έπρεπε να τον σπάσεις στο ξύλο.
Πόσο καιρό δουλεύουμε τσάμπα; Δεν έχουμε ούτε πέσο, Ραμόν.
- Έχει κλείσει το ταμείο... - Χέστηκα για...
- Θα μας πληρώσουν αργότερα! - Πότε; Είναι πολύ αργά, Ραμόν.
Πάψτε! Σεβασμός στο αφεντικό. Πίσω στη δουλειά.
Σκάσε κι εσύ. Τράβα στον μαριάτσι σου που σ' υπερασπίζεται.
Μπράβο, μικρέ.
- Κοίτα τη δουλειά σου εσύ. - Μπες μέσα.
Καλημέρα. Τι κάνεις;
Γεια σας, κυρία Χοσέφα. Όλα καλά. Εσείς;
- Καλά κι εγώ, ευχαριστώ. Καλή σου μέρα. - Επίσης.
Βλαστοκύτταρα...
Κολλοβλάστες...
Το κέρατό μου.
Μάρκους!
Βρε βλάκα!
Σφουγγάρισε, ρε βλάκα.
Και χαμήλωσε τις μαλακίες σου, διαβάζω.
Πλάκα κάνεις, γιατρίνα. Φτιάξε μου καμιά κεσαντίγια.
Ναι, καλά.
Άντε!
- Πάμε. - Όχι, άλλο λίγο.
- Όχι, πάμε. Έλα. - Λιγάκι.
Άντε.
Κάντε στην άκρη.
Βοηθήστε μας, παρακαλώ.
Βοήθα με, βανάκι. Προχώρα!
Γιατί έχουμε τη σειρήνα, μπαμπά;
Δεν βιάζονται αυτοί.
Δεν μας σταματάει η αστυνομία, επειδή νομίζουν ότι έχουμε ασθενείς.
Κι όχι δυο πτώματα.
Αν κλείσω τη σειρήνα, θα ξεφυτρώσουν χιλιάδες περιπολικά.
Πάρε δω.
Εντάξει. Το μυστικό μας.
Ναι, ήταν έγκυος.
- Μ' αρέσει πολύ αυτός. - Γουστάρεις τρελά, κοπελιά!
Δεν ξαναπίνω ποτέ μεσκάλ. Ποτέ, ποτέ, ποτέ.
Το ξανάπες το περασμένο σαββατοκύριακο.
- Έπρεπε να μου το θυμίσει ο Τσετς. - Όχι, όχι.
"Τσετς";
- Έτσι με λένε τώρα. - Ναι, Τσετς.
- Από πότε; - Απ' το πάρτι την Παρασκευή.
- Δεν παιζόταν το πάρτι! - Το Σάββατο δεν ήταν;
Όχι, κι εκείνο είχε γέλιο.
Εγώ θυμάμαι μόνο να πίνεις απανωτά σφηνάκια!
Στα καπάκια.
Και μετά ήσουν τέζα στην τουαλέτα και τραγουδούσες...
- Τουέρκ και κλάμα - Κούνα το, κούνα το
Δεν σταματώ να κλαίω Να πεθάνω θέλω
Αλλά όχι πριν τα δώσω όλα Με τον Ομάρ
Ωραίο αυτό με τον Τσετς. Ωραίο.
- Κοπελιά, πού πας; - Περίμενε.
Θες κι εσύ παρατσούκλι;
Πώς σου φαίνεται το "διάνοια της ιστολογίας και παιδί θαύμα";
Καλό.
- Καλό είναι. - Ναι.
Σε ποιο πάρτι πήγες;
Ναι, γιατί έχεις τεράστιες σακούλες κάτω απ' τα μάτια.
Όχι, φίλη, εσύ έχεις απίστευτες σακούλες.
Είμαι σίγουρος ότι βγήκες με καμιά παρέα που γουστάρεις περισσότερο.
- Έρχεται ο κούκλος ο Λούνα. - Ποιος;
Ραούλ, τι κάνεις; Καλημέρα.
- Γεια. - Τρώμε μαζί το μεσημέρι;
Ευχαριστώ, αλλά έχω μάθημα σε άλλη σχολή.
Καλά. Τα λέμε αύριο, τότε.
- Ναι. - Γεια χαρά.
- Πλάκα κάνεις; Τι έγινε; - Τι; Δεν με νοιάζει.
Είμαι προσηλωμένη στον στόχο.
Θα μελετήσουμε στη σπηλιά της Ρέχι σήμερα;
- Πάμε, ναι. - Θα έρθεις;
Ναι, αλλά θα σας βρω αργότερα. Έχω κάτι δουλίτσες.
- Πάμε. - Τ' ορκίζομαι.
- Θα έρθω. - Εντάξει.
Έγινε.
Είσαι αξιολύπητος
Όχι μόνο σ' αυτήν τη φάση Είμαι αθλητικός
Τεστοστερόνη ξεχειλίζω Δεν είναι ηθικό
Θα 'μαι τέρμα αλαζονικός Ευτυχώς που 'σαι διασώστης
Θα σε στείλω με τ' ασθενοφόρο σου
Το άγχος με τρώει Μα εσύ μπλοφάρεις
Λένε ότι είναι μάχη Πού είναι ο ανταγωνιστής;
Τ' ασθενοφόρο μου αναφέρεις Πολύ ενδιαφέρον
Τον έλεγχο έχω πάντα Γιατί είμαι στο τιμόνι, ναι
Ποιο τιμόνι, φίλε; Δεν χρειάζεται στο ραπάρισμα
Ψαρούκλες σαν εσένα Τους έχω για πρωινό
Καυχιέται για θάρρος Και κυκλοφορεί στη γειτονιά
Δεν αρκεί μια όμορφη φάτσα Δεν περνάνε εδώ αυτά
Χαλάρωσε, αδερφέ μου Κι ας δώσουμε τα χέρια
Δεν θέλω να σε νικήσω Αλλά είναι απαραίτητο
Ζηλεύει γιατί ήμουν πάντα Ο ωραίος του σχολείου
Τα 'χει πάρει γιατί η αδελφή μου Δεν τον γουστάρει
Τα σπας, φίλε.
- Μπράβο, φίλε. - Η Κρίσις;
Νομίζω πως είναι εκεί.
Μην κοκορεύεσαι, Εστόπας!
Είμαι άνετος
Σαν τα ντόμινο Που πέφτουν ένα προς ένα
Κρίσις.
Τον έκανα σκόνη τον Εστόπας.
Μόλις νίκησα τον Εστόπας, μωρό μου.
Όλα καλά;
Τι είναι αυτό;
Οι δύο γραμμές σημαίνουν γκολ;
Τα σκατώσαμε. Είμαι έγκυος.
Πλάκα κάνεις, Κρίσις.
Αγάπη μου, αν το κρατήσουμε
θα έρθεις και πάλι μαζί μου στις ΗΠΑ ή όχι;
Δεν θέλω με τίποτα να μείνω εδώ.
Οι γονείς μου κι εγώ δεν ανήκουμε ούτε εδώ ούτε πουθενά. Δεν παίζει να μείνω εδώ.
Και στις ΗΠΑ ποιοι θα είμαστε;
Το ίδιο είναι, Κρίσις.
Τα πράγματα θα 'ναι καλύτερα εκεί.
Ή ίσως κι όχι.
Ή διαφορετικά, τουλάχιστον. Εγώ...
Δεν θέλω να μείνω εδώ. Και το ξέρεις.
Αν φύγεις, θα έρθω μαζί σου. Εννοείται.
Αλλά δεν μπορώ να φερθώ σαν τη μάνα μου. Έφυγε χωρίς να πει λέξη.
Πρέπει να το πω στους δικούς μου.
Όλα καλά;
Ναι, δεν τρέχει τίποτα.
Έχεις απόλυτο δίκιο.
Δεν πρέπει να γίνουμε γονείς αυτήν τη στιγμή, έτσι;
Έγινε.
Είπα κάτι κακό;
Κρίσις! Περίμενε, ρε κορίτσι. Χρειάζομαι λίγο χρόνο.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΕΛΕΤΩΝ ΤΟΡΕΣ
- Πώς να νιώθεις; - Όταν πεθαίνεις;
Όταν δεν έχεις μαντίλι να κλάψεις.
- Είχε οικογένεια; - Ναι, μα δεν είχαν ούτε για τη νεκροφόρα.
Σ' ευχαριστώ που με βοηθάς και τους έφερες εδώ.
Με τόσο λίγα λεφτά.
Γι' αυτό είναι οι φίλοι, Τσέμο μου.
Τι τρέχει;
Μπορώ να βοηθήσω;
Απλώς θέλω να πάρω μια πολύ ζόρικη σειρήνα για το ασθενοφόρο.
Άψογα.
Όχι, αυτές είναι οι αμερικάνικες.
Ξέρεις τώρα.
Αν θες να βοηθάς τα πρωινά, είσαι με το παραπάνω ευπρόσδεκτος.
Επίσης, αν θες να μου πεις την αλήθεια.
Φύγαμε.
ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΝΕΡΟ
Λες κι έτρεχες είσαι. Λούτσα έχεις γίνει.
Κάνει ζέστη.
Δεν είπες ότι πεινούσες;
Δεν μυρίζει άσχημα εδώ μέσα;
- Δεν νομίζεις ότι μυρίζουν τα... - Πτώματα;
Όχι.
Μπορεί να 'ναι το τσορίθο.
Έχει δυνατή μυρωδιά.
Νόστιμο είναι.
Μπαμπά, λες να παγιδεύονται εδώ οι ψυχές των νεκρών;
Στην καλύτερη περίπτωση, παγιδεύονται στην οροφή.
Κι έτσι, δεν πάνε στον παράδεισο.
Και γι' αυτό μένει η μυρωδιά τους.
Κοίτα.
Αν σ' ανησυχεί τόσο πολύ,
θα καθαρίσουμε όλο το ασθενοφόρο με αγιασμό.
Για ν' απαλλαγούμε απ' την κακή ενέργεια.
Ναι.
Η αλήθεια; Κάποια πράγματα τα απολαμβάνεις πιο πολύ όταν είναι κρυφά.
Δόκτωρ Ραούλ.
Νιώθεις πολύ καλύτερα να ξέρεις ότι είναι μόνο για σένα.
Έτσι δεν είναι;
Του αρέσεις.
Τι;
Του φίλου σου.
Δεν παίζει αυτό. Όχι.
Σήμερα είμαστε οι δυο μας.
Φέρε τα πράγματα.
Άντε.
Συγγνώμη.
Μπαμπά!
- Μας τελείωσε ο αγιασμός! - Τι;
Δεν έχουμε αγιασμ...
Βάλε...
τρεις σταγόνες χλωρίνη και δύο αγιασμό.
Και τα πνεύματα θα πάνε στον παράδεισο.
Φίλη, ήρθες!
- Αφού σ' το είπα, κοπελιά. - Πάντα το λες.
- Έλεος, ρε Ρεχίνα. Σταμάτα! - Έλα επάνω.
- Φεύγεις; - Ναι.
Έλα να σου δείξω το δωμάτιο που άδειασε.
- Μπορεί να το θες. - Καλό ακούγεται.
Φαίνεται πως είναι πιασμένο.
- Τι κάνεις; - Μια χαρά. Εσύ;
- Δεν ήρθαμε για να μελετήσουμε; - Και να γιατρέψουμε το χανγκόβερ.
Μαριγκάμπι, σε τι οφείλουμε την τιμή;
Τι λέει;
Θες μια μπίρα;
- Όχι, εντάξει είμαι. - Σίγουρα;
Ναι.
Έχεις καφέ;
- Καφέ, ρε φίλη; - Καφέ, ρε φίλη.
- Στην κουζίνα. - Τέλεια.
Πάντα έχουμε στην κουζίνα.
Ναι, κι εγώ...
"Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω, Μπέρνι".
Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω, φίλε.
Μου έκρυβες ότι σ' αρέσει τόσο πολύ ο χορός;
Τι να σου πω;
- Είμαι ένα σπάνιο είδος της Ιβηρικής. - Έλα τώρα.
Σοβαρά;
Έχω ελάχιστο χρόνο.
Έχω δουλειές με τους δικούς μου μετά.
Δηλαδή;
Δουλειά, θελήματα...
Δεν είναι εύκολα τα πράγματα στο σπίτι.
Μπορώ να βοηθήσω σε κάτι;
Όχι, ευχαριστώ.
Αλλά ξέρεις κάτι;
Αυτό που θέλω είναι να χαλαρώσω,
να ξεχαστώ
και να διασκεδάσω.
Όπως εσύ εκεί πέρα.
Σ' είδα σούπερ απασχολημένο.
Είμαι εδώ τώρα.
Θέλεις;
Τέλεια.
Για πάμε.
Λοιπόν, εις υγείαν.
Εις υγείαν.
Αυτό που έκανες εκεί...
Δεν είναι χορός.
Ορίστε;
- Δεν είναι χορός. - Μα με είδες καλά;
Θα σου μάθω εγώ να χορεύεις.
- Θα μου μάθεις εσύ να χορεύω; - Ή μήπως φοβάσαι;
Καθόλου.
- Ωραία, πάμε; - Έγινε. Πάμε.
Είμαι και γαμώ τους καλλιτέχνες.
Φρικτό είναι.
Τουλάχιστον υπάρχει ένα ταλέντο στην οικογένεια.
Αυτό δεν είναι μαγεία;
Δεν θα το ξανακάνουμε. Είναι για να μας κάτσει δουλειά.
Άλλωστε, δεν καθάρισες το ασθενοφόρο με αγιασμό;
Είμαστε προστατευμένοι.
- Άναψέ το, μεγάλε. - Γιατί;
Πρέπει να το ζητήσεις απ' τον διάβολο.
Έτσι.
Διαβολάκι, διαβολάκι, στείλε μας ένα ζευγαράκι κι ένα ατυχηματάκι.
Γαμώτο.
Τώρα το σβήνεις με αγιασμό, μεγάλε.
Ένα κάρο ατυχηματάκια.
Μπόλικα φράγκα, κι όλοι να 'ναι ασφαλείς.
Σβήσ' το.
Κι αν δεν είναι αγιασμός;
Μη λες βλακείες, μεγάλε. Γιατί να μην είναι;
Κάνε τον σταυρό σου.
- Τι γίνεται, μπαμπά; - Γεια σου, κορίτσι μου!
Τι κάνετε εκεί, τελετές;
Μου μυρίζεις από δω. Κάποια πέρασε καλά.
Φάε μια τσίχλα.
Έλα, κουφαλίτσα!
Τα βλέπεις; Σ' το είπα. Δόξα τον διάολο, μεγάλε!
Επείγον...
Πάρτε τα, κουφάλες!
Πάμε, Ραμόν!
Ψηλά, ψηλά Άσε με να περάσω μόνο
Είμαι διασώστης Κι όχι εγκληματίας στον δρόμο
Ραμόν, η έξοδος είναι δεξιά.
Ραμόν;
Ραμόν!
Τι διάολο;
Τι γίνεται;
Γαμώτο.
Τι διάολο;
- Είσαι καλά; - Ναι.
Ραμόν.
Δεν νιώθεις καλά;
Δεν ανταποκρίνεται. Παθαίνει καρδιακή προσβολή.
Βοήθα να τον κατεβάσουμε.
Τι έγινε;
Ετοίμασε το φορείο.
- Είστε καλά; - Ραμόν; Βοήθεια!
Βοήθεια!
- Μαριγκάμπι, βοήθα με, γαμώτο! - Έρχομαι!
Το φορείο! Έρχομαι.
Κουράγιο.
Το φορείο, Χούλιο!
Το φορείο αμέσως! Τον κρατάω.
Περίμενε εδώ!
- Το φορείο, το κέρατό μου! - Γαμώτο, Ραμόν.
Βοήθα με! Χούλιο!
Γαμώτο.
Εδώ. Κατέβασέ το!
- Βοήθεια! - Γρήγορα!
Έλα, Ραμόν.
Εντάξει.
- Πάμε. - Ένα.
Δύο, τρία.
- Πάμε. - Πάμε.
Με το τρία τον ανεβάζουμε, εντάξει;
Ένα, δύο...
Σπρώξτε! Ωραία.
- Νερό. - Φύγαμε! Ευχαριστώ!
Ανέβα, Χούλιο. Ανέβα.
- Φύγαμε. - Πάμε.
Σε παρακαλώ, λευκό βαν, κάνε άκρη! Άκρη! Έχω ένα επείγον!
Βοήθα με. Φέρε το οξυγόνο και δώσ' του το όλο, εντάξει;
Άντε.
Άντε, Χούλιο!
Είναι ξύπνιος;
Ετοίμασέ τα όλα για να τον διασωληνώσω, εντάξει;
- Πάμε στο Κεντρικό Νοσοκομείο. - Δεν παίζει. Είναι πολύ μακριά.
Πάμε στο Κεντρικό, είπα.
Κόκκινο αμάξι, παρακαλώ, κάνε άκρη, έχουμε ένα επείγον!
Στείλε μήνυμα εδώ ότι ο μπαμπάς μου έπαθε έμφραγμα.
- Έμφραγμα. - Κάν' το, γαμώτο!
- Σας παρακαλώ! - Θα γίνεις καλά, μπαμπά.
Θα γίνεις καλά.
Έλα, μπαμπά μου.
Επανέφερα τον σφυγμό του.
Θα γίνεις καλά.
Γρήγορα.
Ραμόν.
Ηρέμησε, μπαμπά. Θα γίνεις καλά. Είμαστε στο νοσοκομείο.
Ηρέμησε.
Τι έπαθε;
Επανέφερα τον σφυγμό του, αλλά έχει 60, 40, 50 σφίξεις ανά λεπτό.
Πόση ώρα είχε πάθει ανακοπή;
Γύρω στα δέκα λεπτά. Κάπου εκεί.
Αναλαμβάνουμε εμείς.
Εγώ φταίω που κάλεσα τον διάολο, γαμώτο.
Όχι, εγώ έφταιγα.
Που ήπια τον αγιασμό και δεν το είπα σε κανέναν.
Τι;
Τον ήπια μετά που παίξαμε ποδόσφαιρο με τα παιδιά στο γραφείο τελετών.
Ποιο γραφείο;
- Για τα φάρμακα... - Ποια φάρμακα, Χούλιο;
Ήξερες ότι είχε πρόβλημα στην καρδιά;
Μου είπε ότι ήταν το μυστικό μας, ότι όλα θα πήγαιναν καλά.
Οι οικογένειες δεν έχουν μυστικά, μεγάλε.
Χούλιο, τα λένε αυτά. Δεν πειράζει που το υποσχέθηκες.
Ξέρεις ότι είναι ζήτημα ζωής και θανάτου και θα το αποφεύγαμε;
Θα γίνει καλά;
Ναι, μεγάλε. Ραμόν Ταμάγιο δεν τον λένε;
Συγγνώμη.
Ποιον παίρνεις;
- Τη μαμά σου. - Πλάκα κάνεις, γιατρίνα;
Γιατί παίρνεις τη Λετίσια;
- Χέστηκε. - Δική της ευθύνη είναι.
Δεν είναι.
Δεν είναι ευθύνη της εδώ και τρία χρόνια.
Δεν νοιάζεται για μας.
Νοιάζεται.
Είπε στον μπαμπά ότι θα βοηθούσε με τα λεφτά αν πήγαινα να μείνω μαζί της,
αλλά τρόμαξα κι αρνήθηκα να πάω.
Πότε διάολο την είδες, Χούλιο;
Και γιατί δεν μας το 'πες;
Δεν έχει ίχνος τσίπας, ρε φίλε.
Νέα για τον μπαμπά.
Γεια.
Πόσο σοβαρό είναι;
Ο μπαμπάς σου εμφάνισε κοιλιακή μαρμαρυγή.
Έχει χρόνια καρδιοπάθεια.
Τον σταθεροποιήσαμε, μα δεν ήταν εύκολο.
- Μ' ακούς; - Ναι.
Πρέπει να εισαχθεί στο καρδιολογικό.
Έχει ασφάλεια;
Όχι.
Όντως χρειάζεται εγχείρηση; Δεν υπάρχει άλλη λύση;
Χρειάζεται καθετηριασμό.
Μετά θα μάθουμε αν χρειάζεται μπαϊπάς.
Έχει προχωρημένη και εκτεταμένη αθηροσκλήρωση.
Δεν είναι φτηνό χειρουργείο
και δεν ξέρω πότε θα προγραμματιστεί αν τον βάλουμε στην εθνική ασφάλεια.
Τι θα κάνουμε στο μεταξύ;
Θα του γράψουμε αντιπηκτικά και νιτρογλυκερίνη προς το παρόν.
Είναι πολύ επικίνδυνο, όμως.
Μπορεί να τον πιάσει στηθάγχη ή κι άλλο έμφραγμα και με ελάχιστη δραστηριότητα.
Χρειάζεται αυστηρά ανάπαυση.
Ναι.
Λυπάμαι. Θα ήθελα να κάνω περισσότερα, αλλά δεν είμαι καρδιολόγος.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Αλλά...
Αλλά θα ζήσει, έτσι;
Δεν υπόσχομαι τίποτα.
Το πρόβλημα δεν είναι τα μυστικά. Όχι.
Το πρόβλημα είναι να πιστεύεις ότι ο άλλος δεν αντέχει την αλήθεια,
ότι δεν είσαι έτοιμος να αποφασίζουν άλλοι για εσένα.
Μα η αλήθεια είναι
ότι δεν ξέρω αν είμαστε έτοιμοι να αποχωριστούμε τον μπαμπά μου.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου