Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BİRİNCİ BÖLÜM
20,
20, 20,
30,
60.
20.
Tamamdır.
600.
Orada ne var?
Sana vereceklerim var.
Del Toro'ya verilecek hesap özetleri.
İkinci kutu: 485.225 dolar.
Dördüncü kutu: 511.511 dolar.
Del Toro, ne haber?
- Marianela. - Del Toro.
Geç bakalım Morán.
- Isnardi. - Del Toro.
- Ivanchuk. - Nasılsınız Del Toro?
Bir şey mi oldu?
Román!
Anlamıyorum.
- Merhaba. - Nasılsınız?
- Bir bakalım... - İsim mi yanlış acaba?
Başka bir müşterinin imzasıyla eşleşiyor. Baksana.
Bir saniye hanımefendi. Teşekkür ederim.
Marianela...
Bu çeki bir müşteri getirdi.
Isnardi, kusura bakma...
Şunların tablosunu versene bana, 3 ve 4 numaralı kutularda sorun var.
Eşleşmiyorlar mı?
3 ile 4 eşleşmiyor, bir hata var.
Müdür yardımcısıyla konuşacaksınız hanımefendi.
Olur mu, rica ederim.
Geliyor.
- Merhaba. - Nasılsınız?
İyiyim, ne olsun...
Ne güzel.
- Ne soracağım... - Bana ihtiyacın var mı?
Hayır, sen git. Teşekkür ederim.
Bu imzanın size ait olduğundan kesinkes emin miyiz?
Evet. Benim kesinlikle.
Gözlüğümü bile takmama lüzum yok.
- Ezbere biliyorum. - Peki.
Başka bir imzanız yoktur herhalde?
Hayır, bir bu var.
Yıllardır bu şekilde imza atıyorum.
- Sizi kısa bir süre bekletebilir miyim? - Nerede?
- İstediğiniz yere oturun. - Peki.
Burada oturun, sonra sizi içeri alayım.
Şuna bir baksana.
Bankanın imza kayıtlarında
birbirinin aynısı bu iki imza var.
- Evet. - Kimin adına...
José Marzio Crivilone.
İmza aynı, burayı imzalamış.
Burada da durum aynı.
Aynı imza.
- Hâlâ müşterimiz mi? - Evet.
- Onu aradın mı? - Hayır.
Ara.
Merhaba, José Marzio Crivilone için bırakıyorum bu mesajı.
Sizi Sosyal Kooperatif Bankası'ndan arıyorum,
lütfen olabildiğince çabuk bizimle iletişime geçin.
Benim adım Marianela Barbaj.
bankanın numarası da 4361-7252.
Dahili numaram 748. Çok teşekkürler.
Hayret bir şey!
Dur bakalım...
Bir parça kâğıt verir misin?
Hanımefendi, rica etsem benim için burayı imzalar mısınız?
Tabii.
Aynılar.
- E herhalde, bu benim imzam. - Hayır, hanımefendi.
Durumu açıklığa kavuşturana kadar bu çeki alamayacağız.
İmzası sizin imzanızla aynı olan
bir müşterimiz daha var. Anlatabiliyor muyum?
Banka kayıtları sizin imzanız yerine
başka bir müşterininkini gösteriyor yani.
İyi ama bu benim sorunum değil.
Sizin sorununuz. Ben oldum olası böyle imza atarım.
Kiminin el yazısı aynıdır, kiminin de imzası aynı olabilir.
İyi ama saçmalık bu!
Hanımefendi, bu ilk defa oluyor.
Bazılarının da sesi aynıdır.
Ne alaka yani...
- Bazıları da aynı hayatı yaşıyor... - Tamam artık Marianela.
Hanımefendi, bizim bunu araştırmamız lazım.
Çek bizde kalsın, sorunu çözelim,
sonra yatırabilirsiniz.
Kusura bakmayın, gitmem gerekiyor. Memnun oldum.
- Hanımefendiye eşlik edin. - Tabii.
Size eşlik edeyim.
- İster misin? - Hayır, bıraktım.
Ne ara bıraktın, dün öğle yemeğinden sonra içmiştik.
O zaman işte.
İradeye bak!
Karar verdim.
Hap ya da nikotin bandı kullanıyor musun peki?
Hayır.
Ver hadi bir tane.
- Emin misin? - Evet.
Demin onu düşündüm, artık kimse sesli mesaj dinlemiyor.
- Bir daha arasam iyi olacak. - Evet, bence de ara.
Bir tane daha mı? Öleceksin Del Toro!
Sen peki? Sen ölümsüzsün çünkü Morán.
Üst üste iki sigara güzel oluyor.
Bilhassa artık sigara için dışarı çıkmak icap ediyorken.
Eskiden bankada sigara içiliyordu,
restoranda, uçakta, ofiste...
Her şey büyük bir duman bulutuydu.
Gerçekten zehirliydi ama kimse sallamıyordu.
Neden, biliyor musun? Çünkü herkes içiyordu.
Bilmiyorum. Ben eski içiciyim. Başka bir kuşaktanım.
Ben o dönemi özleyen eskilerdenim.
Daha özgürdük.
Daha fazla mı özgürlük vardı yani Rolando?
Hayır, haklısın.
Daha fazla özgürlük yoktu ama her yerde sigara içebilirdin.
Söylesene Morán, sigarayı ne zaman bıraktın?
Bu sonuncuydu.
Isnardi, bana yardım edecek misin?
Meşgulüm, görmüyor musun?
Del Toro'yla konuşmam gerekiyor.
Bekleyemez mi? Morán'la birlikte aşağıya ineceğim.
Vezneyi kapat, beklesinler.
Sekiz kişi var, şunu çıkarmalıyım!
Veznedarlık yapmayalı çok zaman oldu, lütfen.
Kapanışa kadar sadece, hadi lütfen.
- Döviz var mı? - Var, evet.
Teşekkürler.
- Román. - Morán.
Gir!
Ne oldu Román?
Kusura bakma Del Toro. Gitmek zorundayım.
O niye?
Söylemiştim ya, boyunluğum çıkacak.
Nihayet! Ne kadar zamandır takıyordun?
Çok değil ama olmuyor böyle, uyuyamıyorum.
Yerine kim bakacak?
- Isnardi. - Peki.
- Dökümü imzalayacak mı? - Evet.
- Haftasonu ne yapıyorsun? - Şehirdeyim.
- Salı görüşürüz. - Görüşürüz.
- İyi haftasonları. - Teşekkürler.
12.996 dolar...
Çarpı 25 yıl...
324.900 dolar.
324.900 dolar...
Isnardi, ben çıkıyorum.
- Teşekkür ederim. - Borcun olsun.
50 numara, 4 no'lu vezne.
- Çarpı iki. - Günaydın.
Para yatıracaktım...
Teşekkürler.
Isnardi, parayı bırakalım mı?
Yapamam. Kapanışa kadar burada olmam gerekiyor.
Sen git.
Hemen dönerim.
- Şu işe bak... - Şurayı imzalayın lütfen.
- Selam? - Ne haber?
- İyidir. - Beni izle.
- Ne var ne yok? - Beni takip et.
İyi işte.
- Sen iyi misin? - İyiyim.
Ne oldu?
- Şerefe. - Şerefe.
- Nedir? - Bir teklifim var.
Neymiş?
- İş mi? - Evet, iş.
Aşağıya bak.
- Ne? - Alta bak!
- Ayaklarımın arasına. - Evet, çanta var.
O çantayı üç buçuk yıl saklamanı istiyorum.
Niye ki? Üç buçuk yıl mı? Anlamadım.
İçinde 650 bin dolar var.
Bugün bankadan aldım.
İstersen beni ihbar et, sorun değil.
Karakola git, iş arkadaşının çaldığını söyle.
Zaten teslim olacağım.
Ona göz kulak olmanı istiyorum sadece.
Delirdin mi sen?
Ben cezamı çekerken birinin ona sahip çıkması lazım.
Üç buçuk yıl sonra, ben dışarı çıktığımda bölüşürüz.
Yarısı senin olur, bir daha asla çalışmayız.
Cezan ne olacak peki? Hapse mi gireceksin?
En fazla üç buçuk yıl.
Üç buçuk olduğunu nereden biliyorsun?
Aslında altı. Ama iyi halden üç buçuk olur.
Beni dinle.
Emekliliğine kaç yıl var, düşündün mü?
25 yıl.
Bak şimdi...
650 binim var, hepsi dolar.
Sırt çantasında,
biraz pezom var, çok değil, 330 bin dolar.
Onlara ihtiyacım olacak.
325 bin dolar, emekli olana kadar alacağımız maaşa eşdeğer.
Ne bir kuruş fazla ne bir kuruş eksik.
Hayatımızın her günü bankaya gitsek elimize o kadar geçecek.
İkimize de 325 bin dolar.
Çantada o kadar var.
İkimiz için 325 bin dolar.
Mütevazı bir hayatım olsun. Artık çalışmak istemiyorum.
Söylediklerimi yaparsan senin için de aynısı geçerli.
Her ay çalışmana gerek kalmadan maaşını alırsın.
Hapiste üç buçuk yıl mı, bankada yirmi beş yıl mı?
Neden ben?
Şanslısın Román, bir şey yapmana gerek yok.
Sadece dikkatli ol, temkini elden bırakma.
Ben çıkınca bölüşeceğiz işte, olay bundan ibaret.
Ya bankaya gidip iade edersem?
Herkes benim olduğumu anlar. Kendimi ele vereceğim.
Bak, suç ortağım olduğunu söyleyebilirim.
Yakalığını çıkarmaya gittiğin için aşağıya ben inmek zorunda kaldım.
Bana yolu açtın.
Isnardi vezneye geçti, dolarları kolayca aldım.
Böyle derim Román, ne olacak...
Böyle derim.
Ne dediğinin farkında mısın? Delirdin mi?
Rahat takılabilirsin.
Hiç kimse, kesinlikle hiç kimse,
senden şüphelenmeyecek Román.
Kusursuz bir çalışansın. Alnında yazıyor kardeşim.
Şimdi ne yapacaksın?
Hiçbir şey.
Evde bazı mobilyalar, çok da umurumda olmayan kıyafetler var.
Birkaç ay sonra kira sözleşmesi de sona eriyor.
Kaybedecek bir şey yok.
Bak...
Sana bir hediyem var. Yanıma bir bunu aldım.
Hayır, olmaz.
Çok iyi bir albüm.
Evet, çok iyi olduğunu biliyorum ama beni zan altında bırakır.
Kabul edemem.
Bir sonraki adım ne?
Şimdi gideceğim,
üç buçuk yıl sonra tekrar görüşeceğiz, tamam mı?
Bak, pizzanın parası burada.
Seni davet etmenin zamanı gelmişti zaten.
Ne yapıyorsun?
Kapat şunu Flor! Bu saatte neden ayaktasın?
Geliyor musun?
- Devam edeyim mi? - Neredeyiz?
530. kilometredeyiz.
200 kilometre daha sür, sonra indir beni.
Günaydın efendim.
- İyi günler. - Ehliyet lütfen.
- Elbette. - Ruhsat...
Sen farlara bak.
- Şase numarası. - Tamam.
- Plaka. - Tamam.
- Yolcu taşıma ruhsatınız var mı? - Var.
Kimlik lütfen.
Sen şuna bak.
Bakayım.
Bir sorun mu var memur bey?
Hayır, rutin kontrol.
Endişelenecek bir şey yok.
Buyurun, belgeleriniz.
Teşekkürler.
Nereye gidiyorsunuz?
Alpa Corral'e, memur bey.
Bir sıkıntı yok.
- Devam edebilirsiniz. - Teşekkürler.
- Oynayabilir miyim? - Tabii.
Hangi takım?
- Ne oldu? - Amirim,
bu adam suç işlediğini bildirmek için gelmiş.
- Ne yapmış? - Banka soymuş.
- Banka mı? - Ne olmuş?
- Banka soymuş. - Banka mı soydun?
- Adınız ne beyefendi? - Morán.
Ponce, Morán'la kal; sen de ofisime gel.
- Ponce. - Efendim?
- Beyefendiyle buraya gelin. - Benimle gelin.
Oturun.
Sizi kelepçeleyeceğim, ellerinizi kaldırın.
Isnardi!
- İyi misin? - Ne oldu?
- Göğsüm ağrıyor! - Kalp krizi geçiriyor!
Kalp krizi değil, hayır!
- Sakin ol! - Göğsüm ağrıyor.
- Anahtar bende kalsın! - Ne oluyor?
- Ne oldu? - İyi değil.
Kimse açmıyor.
Kaldırıp buraya oturtun.
- Ayakkabılarımı çıkarmayın. - Oturtsanıza.
- Ne oldu? - Affet beni Del Toro.
Tony, çevir şunu lütfen.
Neden izliyorsun ki?
Kimse cevap vermiyor.
- Acil Çağrı'yı mı arıyorsun? - Göğsüm sıkıştı.
Elim uyuştu.
- Arkana yaslan. - Su ister misin?
Hayır, gerek yok. Ya da evet. Bilmiyorum.
Peki.
Bayıldı. Arka üstü düştü.
Konuşmamız gerek.
Bu kesinlikle aramızda kalacak, size emrediyorum.
Müşterilerimizin sadakatini korumak istiyorsak
böyle bir soygun asla olmadı.
Size, sigorta şirketi tarafından verilen gizlilik beyanını imzalatacağız.
Eksik tutarı ödeyecekler.
Bu idari mesele beni hiç ilgilendirmiyor
ama içteki durum ciddi.
Çok hem de!
Şu ana kadar bildiğimiz, bankadan dolar alındığı.
Oldukça büyük bir miktar. Fakat daha beter olabilirdi.
Güvenlik kameraları gösteriyor zaten,
bu işi Morán yapmış.
Fakat burada bir sorumluluk zinciri var.
Kimse bu durumdan azade değil.
Bankanın sizlere duyduğu güven ihlal edildi.
Merkez ofisten azar işittim.
Bilin ki kimseyi korumayacağım.
Herhangi biriniz suçlu olabilirsiniz.
Kusura bakma Del Toro ama böyle konuşarak haksızlık ediyorsun.
- Haksızlık mı? - Evet.
Tabii ya, haksızlık.
Sizden biri, hatta muhtemelen
birden daha fazla kişi bir suç işledi
ve işimi riske attı. Sadece benim değil, herkesin.
Kabul.
Herkesin, evet. Ama haksızlık eden benim.
Ne kadar zamandır burada çalışıyorum, biliyor musun?
Bir fikrin var mı? 55 yıldır.
55 yıl.
- Sen kaç yaşındaydın Del Toro? - Lafın gelişi öyle dedim.
Ben bu işe ömrümü adadım!
Ne cüretle haksızlıktan bahsedersin?
Çünkü bana bakıp konuşuyorsun.
Arkadaşımız doğru diyor yalnız.
Burada ismi cismi belli bir fail var.
Neyse ne. Tek söylediğim şu, bugünden itibaren
her biriniz zan altındasınız.
Bunu böyle bilin. Şu ana dek huzur içinde çalıştık
ama bu olaydan sonra geçmiş ola.
Size inanmıştım ama buraya kadarmış.
Morán, tam bir orospu çocuğusun!
İzninizle kendimi tanıtayım.
Adım Laura Ortega, yeminli mali müşavirim
fakat bu vakada müfettiş olarak görev yapacağım.
Sigorta şirketi benden bu iç soruşturmayı yürütmemi istedi.
- Güzel, peki bu ne... - Ne soruşturması?
Sorumluluk zincirinin araştırılması.
Del Toro az önce bahsetti ya, o işte.
Bunun bizimle ne alakası var? Kimin yaptığı belli sonuçta.
Yine de bakmalıyız,
suç ortakları olabilir...
- Yanılmıyorsam veznedardı, değil mi? - Evet.
Veznedarın böyle bir suç işlemesi...
Söylediklerinize kırıldım.
- Adınız Laura mı? - Laura, evet.
Kırıldım çünkü buradayız ve bu durum...
Hepimize patlıyor.
Gönül isterdi ki bu vesileyle tanışmasaydık
ancak böyle bir durumda en doğrusu bu.
Önemli olan işbirliği yapmak için bana güvenmeniz.
İfadelerinizi alacağım. Gerilecek bir şey yok.
Birlikte çalışacağız.
Ne kadar çok bilgi toplarsam,
bu sorunu ne kadar çabuk çözersek...
Ne düşünüyorsunuz? Kabul ediyor musunuz?
- Evet. - Katılıyor musunuz?
- Siz Ivanchuk musunuz? - Evet.
- Benimle gelin lütfen. - Nereye?
Del Toro'nun ofisine. Sonra yine geri geleceğim.
Tamam, geçen ders ne yapmıştık?
Biraz daha yavaş vuralım, doğaçlama yapabilirsiniz.
Ufaktan bitirelim.
Aferin.
Enstrümanları kullanalım mı?
Melodikayı mı?
Hazır mısın Auro?
Bana bak hadi, başlayalım mı?
Evet, şimdi daha kısa.
Bir kez daha.
- Bir bardak su alabilir miyim? - Tabii, bir saniye.
- Musluk suyu olur mu? - Olur.
Al bakalım.
- Bir bardak daha alabilir miyim? - Elbette.
Al bakalım...
Bir tane daha.
- Teşekkür ederim. - Rica ederim.
Hayır, oraya değil!
Bu taraftan.
Ne yapıyorsun?
Uyanık mısın?
Şimdi uyandım.
Şimdi mi, ne zaman?
Az önce nereye gittin?
Bir bardak su almaya.
Bunu yapmaya mecburuz...
Bankanın statüsü öyle gerektiriyor.
Açıkçası kritik bir durumdayız.
Ama tabii...
Evet.
Çalışmaya devam edelim.
Beyefendi!
Bu vezne açık mı acaba?
- 500 dolar bozdurmak istiyorum. - Kimlik lütfen.
- Çekecek misiniz? - Evet.
Mevduat hesabımdan.
Tabii.
İmza ve isim lütfen.
Buyurun.
- Teşekkür ederim. - Rica ederim.
Burada ne yapıyorsun? Tony nerede?
İşten çıkarıldı.
Vezneye beni gönderdiler.
Marianela'nın neden ağladığını biliyor musun?
Maaşı kesildi çünkü.
Olay olduğunda burada olmadığın için şanslısın.
- Kendimi suçlu hissediyorum. - Sen niye kendini kötü hissediyorsun ki?
Sorun, hepimizin anasını ağlatan şu Ortega kaltağı.
Adalet mi bu ya!
Çocuklar! Bugün benim son günüm.
Her şey için çok teşekkürler.
Ortega mı?
Evet, herhangi birimiz olabilirdik.
Güvenlik açığı.
Neyse...
Sizleri tanımak güzeldi.
Gelin, oturun.
Bay Morán'la arkadaş mıydınız?
Arkadaş? Buraya arkadaş edinmeye gelmiyorum.
Bay Morán'ın planlarından haberdar mıydınız peki?
Bu bir soru mu yoksa bir önerme mi? Anlamadım.
Nasıl alırsanız.
Hayır, haberdar değildim.
Haberdar mıydınız, değil miydiniz? Pardon, anlamadım.
Hayır. "Hayır" virgül, "haberdar değildim".
Ama soygundan sonra Bay Morán'la buluştunuz, değil mi?
Sorulara cevap verecektim sanki, suçlamalara değil.
Laura'nın tarzı bu, Román.
Bazı insanlar teyit beklermiş gibi sorar sorularını,
bunu itham olarak düşünme.
Durum şu ki Román,
alınan ifadelere göre
soygunun işlendiği gün bankadan çıkmak istemişsiniz.
Takdir edersiniz ki bu epey göze çarpan bir rastlantı.
Dikkatinizi çekmesini anlıyorum.
Bay Del Toro bunu önceden sorduğumu biliyor.
Hayır, böyle bir şey hatırlamıyorum Román.
Randevumu alır almaz sana sordum.
Eşiniz hamile mi?
Hayır, değil.
"Hayır", virgül, "değil".
Bay Morán'ın teslim olduğunu biliyor musunuz?
Hayır, hiçbir şey bilmiyorum.
Evet, şu an gözaltında.
- Bilmiyordum. - Bilmiyordunuz.
Bugün Başsavcılık bizi bilgilendirdi.
Bu da bir mevzu çözülse de bir diğerinde durumun
karışık olduğunu gösteriyor.
Şu adamın teslim olması,
kimin suçlu olduğu sorusunu kısmen cevaplıyor.
Ama cevaplamadığı şu ki bu paraya ne oldu?
Bu konuda ne diyeceksiniz Román?
Hiçbir fikrim yok.
Görünüşe göre banka personeli sözleşmiş, kimsenin bir fikri yok.
Ne biliyorsunuz Román?
Ne konuda?
Morán parayla ne yapmış olabilir mesela?
Bilmiyorum.
Geldim!
Duştaydım.
Sen de gelmek ister misin?
Olur tabii.
Haftasonu kızlarla bir yerlere gidelim diyoruz.
Üç gün açık havada vakit geçireceğiz.
Birkaç şarkı yazarız belki, hatta kaydederiz.
Ne dersin?
Güzel olmaz mı?
Kız kıza gideceğiz.
Şehirden uzaklaşıp biraz nefes alacağız.
Morán!
Mercimekli daha güzel bence.
Ama sosisle de...
Ona söyle bence. Sosis kullanmasınlar.
Midemi bozdu çünkü sosis.
Hadi!
Evlat!
Bir daha arıyor! Derdi ne bunun?
Düşmedi daha, görmüyor musun?
Nerede olduğunu sanıyorsun?
Düz yürü...
Burası dışarıya benzemez.
Telefon işini kısa tutman gerekiyor.
Hapishanede seni kurtaracak tek şey var.
Nedir?
Küçük ekran.
Dışarıda herkes kafasını telefonuna gömmüş.
Mesajlar, resimler, yorumlar.
Herkes kendini özgür sanıyor
ve sürekli sayfa yenileyip duruyor, anladın mı?
Burada bu olmaz.
Bir çeşit üstünlük bulmalıyız.
Dışarıda bundan hiç yok.
Ama burada bolca var: Zaman.
Ortak kullanımdaki telefonlar hariç.
Orada hepimiz gerginiz, acelemiz var.
Israrcı olmamak daha iyi.
Eğer meşgulse, kimse cevap vermiyorsa...
En iyisi sıranı başkasına vermek.
Anlıyor musun?
Benimle gel.
Benim adım Garrincha, seninki ne?
Morán.
Demek parayla geldin Morán.
Param olsa burada olmam.
Nasıl yani?
Param olsa burada olmam, başka yerde olurum.
Tam tersi olmasın?
Paran olduğu için buradasın.
Mesele, paranın gayrimeşru olması.
Bak... Buraya gelenler onu adam gibi kazandılar.
Kazandılarsa da onu bir yere zulaladılar.
Ne istiyorsun Garrincha?
- Vay, arkadaş kıvrak zekâlı çıktı. - Bilmek istiyorum.
Sadede gelelim.
Bu koğuşta sunduğum bazı güvenceler var.
Patron benim diyelim.
Futbol sever misin?
Tabii.
İnanmayacaksın ama Brezilya'da doğdum.
Çocukken, Arjantinli bir aileye verildim ve...
Sınırı geçtim.
Brezilya'nın en iyisi Pelé değildir, Garrincha'dır.
En çok onu sever ona hürmet ederiz.
Brezilya'da olduğunu farz et.
Keşke öyle olsa!
Brezilya'da hapishaneler nasıldır, bilmiyorsun.
Emin ol, Brezilya hapishanelerine bir saniye dayanamazsın.
Bak, sana koruma teklif ediyorum.
Yani benimle olursan ve bana her ay ödeme yaparsan
sakin bir hayat sürersin, kafana göre takılırsın.
Sen de bunu istersin, değil mi?
Biraz düşüneyim.
Görüyor musun Morán? Düşünecek pek bir şey yok.
Git şimdi. Hücrene dön.
O sana miktarı ve ödeme şeklini söyler.
Bu arada, ucuz değilimdir.
Morán!
Gel.
Ne oldu?
Bu, Garrincha'nın hesap numarası.
Ödeme yapman için.
- Sıradaki lütfen. - Tünaydın.
Güzel, ne kadar...
Merhaba, para çekecektim.
- Ne kadar istiyorsunuz? - 460 bin lütfen.
Şurayı imzalayın.
Eksik olma.
İmza, isim, kimlik.
- Şurayı imzalayın. - Bu kim?
Yeni adam.
Ortega bizimle toplantı yapacakmış.
Merkez ofis de bu yeni adamı göndermiş. Adı Vespucio.
Çok teşekkür ederim.
Dolap burada.
Şöyle bırakıyorum.
Anahtarlar.
Teşekkürler.
Bir şeye ihtiyacınız olursa bana haber verirsiniz.
Çok teşekkürler Ortega.
Tamamdır.
Devam et.
Burada ne yapıyorsun? Delirdin mi?
Seninle konuşmam lazım.
İyi de beni göremezsin! Bunu akıl edemedin mi?
Seni nasıl arayabilirdim ki? Başka yol yok.
Deli misin, aptal mısın anlamadım.
Bana yerba mate bile getirmemiş! Ev yemeği getirecekti güya.
Sigarayı bıraktım.
Bizi bir süre yalnız bırak.
Neden geldin?
Buna artık dayanamıyorum Morán.
Neye dayanamıyorsun?
- Baskıya. - Neden bahsediyorsun?
- Günlerdir uyumuyorum. - Ben burada uyuyor muyum sence?
Benden şüphelenmeyeceklerini söylemiştin.
Bankaya bana sorular soran bir kadın gönderdiler.
Söylemen gerekeni söyle, olsun bitsin.
Evde olmayacak o iş. Onu başka yere götürmeliyim.
Seni gammazlamamı mı istiyorsun?
- Del Toro'yu ararım. - Sakin ol Morán.
Ya da hâkimi ararım, iki haftaya soluğu burada alırsın.
Sakin ol, yalvarırım.
- Peşine kiralık katil mi takayım? - Kes şunu Morán, lütfen.
Burada biletini kesebilecek bir sürü insan var.
Bunun için hayatımla kumar oynuyorum ben.
Ne yapabilirim?
Çakmak var mı?
Hepsi sende, değil mi?
Bir hesaba 30 bin dolar yatıracaksın.
Ödemem gereken bir iki şey çıktı. Burada hayatta kalmamın teminatı bir nevi.
Hangi hesaba?
- Pezo mu, dolar mı? - Dolar.
Sonra Alpa Corral'a gideceksin. Córdoba'ya.
Oradaki köprüyü geçeceksin.
Nehrin yukarısına doğru uzanan toprak yolu kullanacaksın.
Sol tarafta bir çam ormanı var.
İçinden geçeceksin.
Bir vadide bitiyor.
Aşağıda Talita nehrini göreceksin.
Çok güzel bir lagün var orada.
Durduğun yerin hemen karşısında bir uçurum göreceksin.
O uçurumdan aşağı ineceksin,
nehri geçeceksin; su orada epey soğuktur.
Ve zirveye doğru tırmanmaya başlayacaksın.
Oraya vardığında, nehre sırtını döneceksin.
Orada her boyda taşlar var.
İrili ufaklı...
Taşlardan biri gevşek duruyor.
Sen yaslanınca yerinden oynayacaktır.
Daha küçük bir kayayı destekliyor.
Parayı oraya koy,
küçük taşı çek, üstünü kapat.
BİRİNCİ BÖLÜMÜN SONU
İKİNCİ BÖLÜM
Sizi acile götürmemizi ister misiniz?
- Motosikletimiz var. - Sağ olun, gerek yok.
Merhaba. Orada ne yapıyordunuz?
Rehbersiz çok tehlikeli.
Zirveye tırmanmak istedim.
Oraya bu kadar yükle tırmanılmaz.
Tanımadığın insanların yanında hep donla mı dolaşırsın?
- Bu civardan mısın? - Hayır.
Bu civardan mısın derken, dünyalı mısın diye soruyor.
Burası hayalet bölgesi de.
"Ziyaretçi"si eksik olmaz.
- Su ister misin? - Hayır, teşekkürler.
- Hoşça kalın. - Güle güle.
- Öğle yemeği yemek istemez misin? - Hayır, teşekkürler.
Hoşça kalın.
Yanımızda güzel şeyler getirdik!
Sağ olun ama gitmek zorundayım. Yetişmem gereken bir otobüs var.
Bir sonraki otobüs gece geliyor.
Evet, ona bineceğim.
Gece seni otobüse motosikletimizle götürebiliriz.
- Sağ olun, gitmem gerekiyor. - İnat etme işte,
bir sürü yiyeceğimiz var.
Gel hadi, gel!
Adın ne?
Román.
Morna.
Ramón.
Norma.
- Kahvaltı yapmış mıydın? - Birazcık.
Bir sürü ağustosböceği.
Çok da sıcak.
Ağustosböcekleri yaz hayvanıdır.
Bu dişi; diğeri de...
O da erkek.
Burada bir film çekiyorum.
Bahçelerle ilgili.
Filme memleketim Viña'da başladım.
- Bilir misin? - Gitmedim ama yerini biliyorum.
Viña "bahçeli şehir" olarak da bilinir.
Ben de bahçeleri çekerek başladım.
Viña'da çok sayıda bahçe var.
Ve...
...sonra Morna'yla tanıştım.
Filmi bitirmeyi başaramasam da zamanla başka bir şeye dönüştü,
ben de burada çekmeye devam ettim.
Tıpkı burası gibi,
Alpa Corral çok çeşit barındırıyor.
Çok benzersiz bir yer; baksana şu taşlara.
Yani...
Buradayım, birlikte film çekiyoruz.
Şarap?
Böyle işte.
Bir buçuk yıldır devam ediyor.
Biraz daha?
Birazcık.
Yeter, yeter!
- Tamam mı? - Evet.
Önemli olan şu:
"Şarap ve ekmeğin varsa yola çıkabilirsin."
Tekrarla: "Şarap ve ekmeğin varsa...
- ...yola çıkabilirsin." - Kesinlikle!
"Şarap ve ekmeğin varsa yola çıkabilirsin."
Sağlığına, hoş geldin!
Neyse, filmi daha sonra anlatırım. Şimdi biraz yüzeceğim.
Hadi bakalım!
Atlıyorum!
Yavaş!
Yarım burgu!
Çivileme!
Dalıyorum!
Biraz daha şarap?
Dokuz yaşımdayken annemle bir meydandan geçiyorduk.
İki kızın şöyle sözleri olan bir oyun oynadığını duydum:
"Üç kişiydiler; iki Leh, bir Fransız."
Geçtik gittik ama ben oyunun nasıl devam edeceğini merak ediyordum.
Bu bir şarkı mıydı, bilmece miydi, hikâye miydi...
Yoksa bir oyun muydu? Arkadaşlarıma sordum, bilen çıkmadı.
Hayır, teşekkürler.
"Üç kişiydiler; iki Leh, bir Fransız."
Çok sonra internetten de baktım ama hiçbir şey bulamadım.
Bir sonuç çıkmadı.
İnternetin kafası anılar âlemine basmıyor zaten.
Hiçbirinize bir şey çağrıştırmadı mı?
- Hayır. - Şöyleydi...
"Üç kişiydiler; iki Leh, bir Fransız."
Hayır.
Uyduralım istersen.
Tamam ama o kızların ne oynadığını bilmek isterdim.
Evet. Hatırlamadığını uydurmak en iyisi,
hayatın onca gizeminden biri olarak kalsın.
Mesela, "Üç kişiydiler; iki Leh, bir Fransız.
Biri şarap getirdi sessiz sedasız."
Ramón her şeyi getirip şaraba bağlar, hele de sarhoşsa.
Gıcıklık etme.
"Üç kişiydiler; iki Leh, bir Fransız.
- Bir tanesi âşık olmuş..." - Bir albaya!
- Fransız mı? - Evet!
♪ Geçerken kışlanın oradan Gönlünü kaptırmış bir albaya
♪ Şu çitleri kaldırın da Elinde feneri olan kız geçsin
♪ Kapıdan geçip güneşe doğru
♪ İki iki daha dört eder Dört iki daha altı ♪
Önemli bir şey değilse bunu neden hâlâ hatırlıyorum?
Paramaribo.
Osaka.
Antwerp.
Santiago, Şili.
- Esteban Echeverría. - Evet, harika.
Bana bir puan. O benim takımımda mı?
Hayır, puan kazanmadın.
- Oyunu biliyor musun? - Evet, anladım.
- Baştan mı başlayalım? - Hayır, devam edelim.
Tamam.
Esteban Echeverría nerede?
Esteban Echeverría, Buenos Aires'in bir kasabası.
Peki, "A" ile...
Atina!
Stuttgart!
Tristán Suárez.
Zanzibar.
- Remedios de Escalada. - Ebu Simbel.
- Luanda. - Amman.
Nürnberg.
- González Catán. - New York!
İlk ben söyledim.
- Kentucky. - O eyalet ama.
Yacanto.
Olmaz, kaybettin. Başkası söylesin.
- Senin yüzünden oldu! - Nairobi.
- Iguazú. - Ulan Batur.
Roma.
Ancona.
- Avellaneda. - Amsterdam.
- Maputo. - Oklahoma.
Addis Ababa.
Antananarivo.
- Oaxaca. - Andora la Vella.
- Avilés. - Seattle.
La Plata.
Seattle, "e" ile.
Tamam, Escobar.
Rabat.
- Tel Aviv. - Viña.
Bahçeli şehir Viña del Mar, memleketim.
- "R" ile. - Riga.
Alabama.
- Bu taraftan mı? - Evet.
Motosiklete, hadi.
Çantanı bana ver, yük olmasın.
Olur.
Evet...
Teşekkür ederim.
Gitme.
- Mecburum. - Gitme, boş ver. Gece burada kal.
Yapamam.
Seninle geleceğim.
Olmaz. Birbirimizi tanımıyoruz. Yapamam!
- Geleyim işte, tanışırız. - Hayır...
Çok güzelsin.
Román...
Gel.
Nerede olduğunu söyleyecek misin?
Bir iş arkadaşımın benden bir ricası oldu.
Evet de iki gün eve gelmedin.
Söyleyebilirdin.
Evet...
Seni aradım, ulaşamadım.
- Telefon çekmiyordu. - Endişelendim, herkesi aradım.
- Herkesi mi? Kimi mesela? - Herkesi.
Herkesten kastın? Bankayı mı aradın?
- Herhalde. İlk orayı aradım. - Ne dediler?
Hasta olduğunu söylemişsin.
Sanırım biraz zamana ihtiyacım var.
Biraz yalnız kalmalıyım.
Ne zamanı?
Zaman işte.
Ne demek "biraz"?
Ne anlıyorsan o.
Ne kadar?
Görüşmeyeceğimiz bir zaman dilimi işte.
Üç gün mü, bir ay mı, bir yıl mı?
Bir ay, bir yıl...
Bir ay mı, bir yıl mı?
Bilmiyorum.
Ne yapacaksın? Nereye gideceksin?
Burada kalırım diyorum.
Bence gitmesi gereken sensin.
Román...
- Buraya gelin lütfen. - Tabii.
Evet...
Duyduğumuza göre bunca insanın içinden siz
Bay Morán'ı hapishanede ziyaret etmeye gimişsiniz.
- Bunu açıklayabilir misiniz? - Evet, ettim. Sorun nedir?
Bir anlamda suç ortağı olduğunuzu kabul ediyor musunuz?
Suç ortağı mı? Ben mi? Neden?
Nasıl olduğunu görmek için eski bir iş arkadaşımı ziyaret ettim.
- Bunu neden yaptığını da sormak istedim. - Öyle mi?
Ne dedi peki?
Hiçbir şey. Ağzını bıçak açmadı.
Bak, Román...
Senin bir şekilde bu işin içinde olduğuna inanıyoruz.
Ama seni kovmayacağız çünkü bu, soygunun kabulü demek olur.
Ayrıca sana yüklü bir tazminat ödemek zorunda kalırız ki
bunu kesinlikle hak etmiyorsun.
Biz de seni olduğun pozisyonda tutmaya karar verdik.
Amaç hayatını zehretmek Román.
Sıradaki!
Kimlik lütfen.
Vespucio...
- Marianela. - Evet.
Burada.
Müşterilere tek vezneden yardım etmeye devam edeceğiz.
Yeni emirler var.
Sen istersen çıkabilirsin.
- Çıkmak mı? Bugün maaş günü. - Şu sıraya baksana.
Benim sorumluluğumda.
Evet ama...
- İki kişi yetmez. - Zor yetişiyoruz.
Tek başıma yapamam.
Lütfen 5 numaralı vezne önünde tek sıra olun.
Sıradaki.
- Kimlik lütfen. - Buyurun.
Hayır, dur...
"5, 6, 2" yerine "2, 6, 5" girdin.
Kimlik numarası... "5, 6, 2".
Buyurun, kimliğiniz.
Biraz açılır mısın, bu şekilde çalışamam.
İmza, isim ve kimlik lütfen.
Daha hızlı.
Güzel, aferin.
İşte böyle.
Nereye gidiyoruz? Sana mı?
Hayır, bir evim yok.
- O zaman? - Otele.
Hoşuma gitti. Bütün gün keyif çatarız.
Hayır, çalışmam lazım.
- Nerede çalışıyorsun? - Bankada.
- Ne kadardır? - 17 yıl oldu.
- Çantanı şöyle bırakabilirsin. - Olur.
- Evin güzelmiş! - Evet.
Manzaran da güzel. Şurası okul galiba.
Evet.
- Bu kadar. - Evet, başka da bir şey yok.
- Sevdim. - Evet. Ben de.
- İnsan başka ne ister? - Hiçbir şey.
İyi misin?
Marianela.
Laura.
Üstümüze düşeni yaptık.
Bu olan bitenden ötürü üzgün olduğumu söylemek isterim.
Anlıyorum, ben de çok üzgünüm.
Evet, ben de.
- Laura! - Del Toro, ben gidiyorum.
Evet.
Bunu dosyaladığım an arşive girecek.
Ne yapalım? Ümitsiz bir vaka.
Öyle.
Yine de eksiksiz bir çalışma yürüttün. Çok teşekkürler.
Ben teşekkür ederim.
Alo?
Kimsiniz?
Morán, nasılsın?
Alo?
Manitan geldi.
O benim avukatım, lavuk.
Gelebilirsiniz avukat bey!
- Ne haber? - Yaşlanmışsın.
- Ne oldu? - Senden bir iyilik isteyeceğim.
Tepeye geri git.
- Para mı lazım? - Hayır.
Birisiyle iletişime geçmeni istiyorum.
- Kiminle? - Bir kızla.
Bunu ona ver.
Oradayken ona âşık oldum.
Sanırım o da bana oldu, hatta belki benden bile fazla.
Siyah saçlı, kırklı yaşlarında...
- Hangi takım? - Bu!
Bana kiralık odanız olduğu söylendi.
Var, içeri girin.
Teşekkürler.
Ne kadar kalacaksınız?
Üç gecelik ödeyeceğim.
- 9,5 dolar. - Peki.
Oda?
Rahattır; banyosu var, gün boyu sıcak su da mevcut.
Kalacaksanız parayı peşin alayım.
Morna?
Morna, kahvaltı için yumurta alabilir miyim?
Ben Norma'yım. Morna benim ablam.
Adınız ne?
Benim adım Morán.
- Yumurta alabilir miyim? - Tabii.
- Şimdi ne yapıyorsunuz? - Hiçbir şey.
Şurada bir at var... Bana yardım edebilir misiniz?
Motosiklet bozuldu, ablam da orada.
- Nerede? - Romo'nun evinin orada.
- Buralı değilsiniz galiba? - Hayır.
Gelebilir misiniz? Yardıma ihtiyacım var.
- Olur. Yardım edeyim mi? - Evet.
Şunu tutun...
Atı çözeceğim.
Ata binmeyi biliyorum.
Buenos Airesliler ata binemez.
Ben şehirli değilim.
Nerelisiniz?
- Saltalıyım. Hiç gittiniz mi? - Hayır.
Hadi bakalım salteño, atla!
Sakin ol Mancha, sakin!
Ağır ol Manchita.
- Nereye? - Şu tarafa.
Hadi Mancha!
Pil.
Tamam mı?
- Ne yapıyorsun? - Ortam sesini kaydediyorum.
- Bir şeye ihtiyacın var mı? - Evet, odağı ayarlamam lazım.
- İlk şurası olsun. - Neresi?
Şurası.
- Burası mı? - Tam orası, evet.
Oldu mu?
Bekle, geçme...
- Çekiyorum. - Tamam, geç.
Bana söyle...
Geride dur.
- İşaretleyelim mi? - Morán arkandan mı yürüsün?
- Nereye gideyim? - Evet, oraya git.
Ramón'un arkasından.
Oldu mu?
- İşaretleyelim. - Peki.
Morna?
Bu hangisi? 53 mü?
53, 1.
Bakalım...
- Bir deneme çekimi yapacağım. - Ama sonra, ne zaman...
Şuraya pan yaparsın.
Oradan buraya, sonra çiçeğe geçeceğim.
Çok ellemeyeceğim, sen geldiğinde yapacağım.
Ellerim kadraja giriyor.
Evet ama oraya geldiğimde ellerin gözükecek zaten.
Tamam.
Sen bana söyle.
Önce bir prova alalım.
Sonunda şarkı söyleyelim mi?
Hayır.
Bakalım, nasıl olacak...
Dur.
- Böyle mi? - Evet.
Biraz bekle, oraya geliyorum şimdi...
Kamera duracak, sonra göreceğiz.
Tamam.
Hazırız.
Burada ne yapıyorsun?
Arazi bakıyorum aslında, belki taşınıp burada yaşarım.
Bütün şehirliler hep bunu diyor.
Ve sonra gidiyorlar.
Şehirli olmadığımı söylemiştim.
Kiminle geleceksin?
Yalnız.
Burası zordur.
Bu yüzden sevdim.
- Ne kadar? - Ben veririm.
Hoşça kal.
Doğanın en saf hali gibi.
İnsan eli değmemiş.
Kilometrelerce uzunlukta mera var, sonra birden
minik bir çiçek beliriyor, insan soruyor:
"Neden? Neden orada?"
Bahçeciliğe dair bazı yaklaşımlar bunu, bu sürprizi taklit etmeye çalışıyor.
İngiliz bahçeleri mesela.
Onların,
bahçıvanların eli değdiğinde bile
düzensiz bir havaları vardır.
Sanki kendi haline bırakılmış da hiçbir müdahale olmamış gibi.
Çok daha melankolik ve romantik bir bahçedir bu.
Başka bir konsept özetle.
Bu aynı zamanda şeye de tepki...
Fransız bahçeciliğine.
Devrimden önceki bahçecilik biçimine yani.
Kral, Versailles Sarayı...
Simetrik ve geometrik bahçeler.
Parterre kavramı mesela...
Mekânın tüm bahçeyi görebileceğin şekilde düzenlenmesi.
Doğaya hükmedebilmek...
Burada gördüğümüzden farklı. Benim için burası daha ziyade
Japon bahçesine benziyor, o daha yalındır.
Ayrıca dağ nedeniyle taşların da önemi ortaya çıkıyor.
Japon bahçeciliğinde kutsal bir değeri vardır taşların.
Onlar bir nevi...
...dağın temsilidir.
Ramón sinemacı.
Video üreticisiyim.
Bildiğimiz anlamda film öldü.
O, piyasadaki en iyi video üreticisi.
Benden başkası da yok zaten.
Yaklaşık iki yıldır tüm bunların videosunu çekiyoruz.
Bu bir film.
O, video değil de film çeken bir video üreticisi.
Biçim önemli değil ki onlar film.
O anlamda film ölmüştü hani?
Belki tamamen ölmemiştir.
Neyse, biz gidiyoruz.
- Eşyalarımı alabilir misin? - Tamam.
El fenerini al.
Onlara eşyalarını ver.
İyi geceler.
Eve gidelim.
- Görüşürüz. - Güle güle.
- Görüşürüz. - Şunu tutsana.
Ne?
Tamam.
Norma, kendinden bahsetsene biraz. Hayatın nasıl, erkek arkadaşın var mı...
Erkek arkadaş mı? Erkek arkadaşım olduğunu sana kim söyledi?
Kimse, sadece soruyorum.
Peki bunu neden sordun? Dedikoduyu seviyorsun salteño.
Sohbet olsun diye.
Hayır, konuşmayalım.
Evini nereye yapardın?
Şurasını sevdim, görüyor musun?
Gelip burada mı yaşayacaksın?
Evet, seninle.
Hadi evlenelim Norma.
- Ne? - Evlenelim.
- Birlikte yaşayalım. - Daha öpüşmedik bile!
O zaman öpüşelim.
Adaçayı.
Burada biberiye var.
Güzel.
Artık çalışmayacağım.
Nasıl yani çalışmayacaksın?
Ben de senin gibi böyle yaşamak istiyorum.
Ama ben çalışıyorum.
Ben de senin gibi ağırdan alarak çalışmak istiyorum.
Ablanla bir işiniz yoksa çalışmıyorsunuz.
Benim yapacak işim olmadığında bile işe gitmem gerekiyor.
Aynı saatte uyanıp
aynı kıyafetleri giyip aynı metroya biniyorum.
Bir gün önce yaptığımın aynısı. Etrafım aynı insanlarla çevrili.
Nerede çalışıyorsun?
İşe gidip kart basıyorum.
Ve ne için?
Kirayı ödemek için, arada bir takım elbise almak için,
yeni bir gömlek veya en yeni cep telefonunu almak için,
15 gün tatil yapabilmek için...
Yılda 15 güncük! 365 günün 15'i.
Ne diye, kendime ait vaktim olsun diye.
Onda da bir plaja gidip, metroda yıl boyu gördüğün insanları görüyorsun.
Çalışmak için yaşıyoruz sadece.
Şehirde birileriyle tanıştığında ilk ne soruyorlar?
Ne iş yapıyorsun?
Bu yüzden çalışmak istemiyorum. Senin gibi yaşamak istiyorum.
♪ Bize ne olur Bunca zaman sonra
♪ Aynaya bakarken neler geçiyor aklımızdan
♪ Neler oluyor? Yaşlanıyorum
♪ Ne düşüneceğimi bilmiyorum Hiç bilmiyorum artık
♪ Ben iyi biriyim Sadece yaşlanıyorum
♪ Her şeyi zamanında yapmaya çalışacağım
♪ Yoksa hiç umursamayacağım zamanı Ah, hayır ♪
"Nehre gittim,
onu hissettim; önümdeydi, bana yakın.
Dalların bana ulaşamayan sesleri vardı.
Akıntı, anlamadığım şeyler söyledi.
Neredeyse üzecekti beni, anlamak istedim,
nehirde solgun, belirsiz göğün söylediklerini hissetmek istedim,
uzatılan ilk heceleriyle, ama yapamadım."
Güzelmiş.
"Döndüm.
Geri dönen ben miydim?
Son ve gizli şeyler arasında yalnız olmanın
belli belirsiz sıkıntısıyla.
Birdenbire içimdeki nehri hissettim,
içimden aktı,
kıyıları işaretlerle titriyordu,
zar zor süslenmiş derin yansımalarıyla.
Nehir, dallarıyla içimde akıyordu.
Alacakaranlıkta bir nehirdim ben
ve içimde ağaçlar iç çekiyordu,
içimde yol ve çimenler soluyordu.
İçimden bir nehir akıyordu, içimden bir nehir akıyordu!"
Üzüldün mü?
Hayır, sadece duygulandım.
♪ Saltalıyım ve bana ihtiyaç var
♪ Zamanımı gün batımından şafağa Şarkı söyleyerek geçiriyorum ♪
- Bana yardım eder misin? - Bir saniye.
Biraz daha aşağı!
Biraz daha!
- Ne? - Bana yardım etsene. Şu dolaştı.
Tabii.
- Bakayım... - Şunu taksana.
- REC tuşuna basayım mı? - Kabloyu şöyle geçir.
Bu tarafa bakacak.
Harekete doğru.
- REC'e basayım mı? - Ben söyleyince.
Kımıldama.
Evet. Ses, çalıştır.
Tamam.
Hadi.
55, 1, 1.
Oyun!
Buraya gelin! Buraya!
- Döneyim mi? - Hayır, öyle kal.
Kestik!
- Oldu mu? - Evet!
Seninle geleyim mi Ramón?
Nasıl istersen.
Norma?
- Seninle geleyim mi? - Gel.
Şuraya gidiyoruz.
Burası iyi.
Güneş batıyor.
Ne yapabiliriz, bir bakalım.
Ee? Ne düşünüyorsun?
- Gün batımı hakkında mı? - Panoramik çekilebilir.
♪ Al beni götür Götür beni aşkım
♪ Al beni götür Beni götür, yalvarırım
♪ Al beni götür Yaram çok derin
♪ Gittiğinde sen bıraktın ardında
♪ Al beni götür Götür beni aşkım
♪ Al beni götür Beni götür, yalvarırım
♪ Sabah olunca Beyaz mendil
♪ Beyaz mendil Seni yıkayacağım
♪ Akşam da
Tam daire!
♪ Sevgiye boğacağım seni
Ayaklarımızı vuralım!
♪ Sevgiye boğacağım seni
♪ Ne vardı seni bu kadar sevecek?
♪ Ne vardı bana ümit verecek?
♪ Kadınlar ne içindir zaten
♪ Erkekler anca kalp kırsın
♪ Ne vardı seni bu kadar sevecek?
♪ Ne vardı bana ümit verecek?
♪ Sabah olunca Beyaz mendil
♪ Beyaz mendil Seni yıkayacağım
♪ Akşam da seni sevgiye
♪ Seni sevgiye boğacağım
♪ Akşam da seni sevgiye
♪ Sevgiye boğacağım
♪ Aşkını esirgeme benden, ne olur
♪ Gözlerin ışığımdır benim
♪ Al, dudaklarımın balı senin
♪ Sen benim efendim olacaksın, Ben senin yükün
♪ Aşkını esirgeme benden, ne olur
Dur!
♪ Sen benim efendim olacaksın, Ben senin yükün
♪ Sabah
Ver. Kapatabilir misin?
♪ Beyaz mendil Seni yıkayacağım ♪
Ne haber kızlar?
Gel!
Bak.
Gelip burada yaşayacağım.
Birlikte bir hayatımız olacak Normita.
Hey!
Ne yapıyorsun?
Affedersin. Ben gidiyorum.
Nasıl yani gidiyorsun? Şimdi mi?
Evet, artık kalamam. Gitmem gerekiyor.
Plağı al lütfen.
Sekizinci parçada beni hatırla.
Ne oldu?
Yok bir şey.
- İyi misin? - Evet, merak etme.
Hemen döneceğim.
Buenos Aires'i sevmedim.
Buenos Aires çok güzeldir!
Ben sevmedim.
Neresini gördün ki?
Sinemayı, dikilitaşı...
İyi de bunlar hiçbir şey!
- Çok güzel mahalleleri var. - Otelde hayat...
Burada yapacak çok şey var.
Geri dönüyorum.
Ama daha yeni geldin!
Burada bir hayatın, bir işin var. Benim yapacak hiçbir şeyim yok.
Niye geldin o zaman?
Nasıl olduğunu görmek için.
Sana bir hediyem var.
Beğendin mi?
Sana bir şey söyleyeceğim.
Norma,
her gün seni düşünüyorum.
Çok olmadı, biliyorum ama günler sensiz geçmek bilmiyor.
Alpa Corral'de söylediğim gibi, seni bulmak için geri döneceğim.
Evleneceğiz ve tepede bir evimiz olacak.
Bu mektubu sana güvendiğim bir arkadaşım olan Román verdi.
Ona soru sorma. Hiçbir şey bilmiyor.
Seni sevdiğimi bilmiyor,
üç buçuk yıl sonra senin için döneceğimi de.
Üçten de az kaldı hatta.
Üçten az, Norma. Anlıyor musun?
Zaman uçup gidiyor.
Seni özledim Norma. Sen hayatımın kadınısın.
Çocuklarımız olsun. Üç tane, dört tane...
Belki bir köpek, dağlara gitmek için iki at...
Derede yüzelim.
Tuhaf geldiğini biliyorum,
gittim ama üç yıl sonra döneceğimi söylüyorum sana.
Şimdiden daha az zaman kaldı.
Şöyle düşün, yakında üç yıl bitecek
ve birlikte olacağız, birbirimizi sevip güzel bir hayat süreceğiz.
Seni çok seviyorum.
Morán.
Sen peki?
Çaldığı parayı ben sakladım.
Hepsi bir yüzde karşılığında, küçük bir yüzde bu arada.
Evet ama o hapiste!
Ya üç buçuk yıl hapiste ya da yirmi yıl bankada. Kendisi seçti.
Arkadaşın delirmiş.
O mu, ben mi?
Komik olma.
- Seninle olmak istiyorum. - Arkadaşın da öyle.
Bak, her şeyi geride bıraktım.
Seninle olmak için sevgilimi, evimi, her şeyi geride bıraktım.
Acıyorum sana. Arkadaşın da kafayı yemiş.
Bırak.
Bırak dedim!
- Merhaba. - Merhaba.
Bunların ne olduğunu biliyorsunuzdur.
Kitap.
Hiç kitap okudunuz mu?
- İncil. - İncil kitap değil ki.
İncil, bir bilim kurgu kitabıdır.
Birçok kişi tarafından yazılmıştır.
"Araba, muazzam tuz yığınını ve
etraftaki tuz bloklarını aydınlattı.
Rayların arasından çıkmış yabani otlara tuz karışmıştı.
Tereddüt edip sustum,
geceleyin Büyük Tuz Tavası'ndan geçen yük trenlerini düşündüm.
Bir pirenin iki parmak arasında ezilip yok edilmesi gibi
"gizem" kelimesi de yok edilmeli, hiçbir şeyi açıklamıyor çünkü.
Gizem hiçbir şeydir ve hiçlik kendini açıklamaz.
Bu kelime, en azından bugün için,
en azından bu şiir için,
geceleri Büyük Tuz Tavası'ndan geçen yük trenlerini düşünürken
hissettiklerimle ikame edilmeli."
"Armut, tabağın üzerinde zangırdıyor.
Bal, kapalı kavanozun içinde ümitsiz;
gözünü baldan ayırmayan ama ona ulaşamayan,
cama yapışmış sinekler üzgün.
Ne var ki açıklayamam, şu ana dek de kimse açıklayamadı,
Büyük Tuz Tavası'nı düşünmek hayrete düşürüyor beni.
Yemekli vagondaki yelekli adam
gözlüğünü çıkardı.
Bardaklar, serilen masa örtüsünün üzerinde takırdıyor.
Her şey takırdıyor."
Bu "takırtı" ne?
Bu noktada şiir,
bir trende geçiyor ve her şey hareket ediyor.
"Her şey takırdıyor.
Her şey titriyor.
Öğle vakti Büyük Tuz Tavası'ndan geçen trende.
Kendimi, Büyük Tuz Tavası'nın üstünden uçan uçağın
gölgesine bakarken yakaladım.
Fakat bu hiçbir şeyi açıklamıyor.
Anında buharlaşan bir damla gibi.
Kendini eğle, diyorlar.
Büyük Tuz Tavası hayalini saklamak için bakarak ve hatırlayarak kendini eğle.
İpten örümcek gibi sarkan bir piyano 12. ve 13. katlar arasında durdu.
Ayaklı vantilatörlerle dolu bir kamyon geçiyor,
pervaneleri mutlu mesut dönüyor.
1948'de, Salta'da
gece kurbağa ve kemirgen avlamaya çıktık.
Sohbet, yakılan ateşle sona erdi,
siyah, yıldızlı gök karşısında afalladık.
Endişe içinde, pilleri bitene kadar
fenerlerimizi açıp kapattık.
Rüyamda neden fener pili,
transistörlü radyo pili gördüğümü de açıklayamıyorum.
Ya da kutularında özenle saklanmış ampulleri neden gördüğümü.
Veya kendimi neden yanmış bir ampulün kopmuş filamentine
bakarken yakaladığımı.
Hiç görmedim,
Büyük Tuz Tavası'na yağmur nasıl düşer, bilemem.
Hedefim yok ama hedef odaklı olmayı...
...seviyorum.
Çocukluğumdan beri bir damla suyu makasla ikiye kesmeye çalıştım.
Şimdi bile
Büyük Tuz Tavası'na düşen yağmuru taklit etmek, düşlemek için
eşyaları masadan itmeyi, arkadaşları uzaklaştırmayı deniyorum.
Ve şimdi sanki hapsedilmiş ve ifade veriyormuşum gibi kendimi sorguluyorum:
Büyük Tuz Tavası veya Büyük Tuz Gölü Kuzey Córdoba civarındadır
ya da Santiago del Estero sınırı içindedir, hatırlamıyorum.
Haritaya bakıyorum ama o da yardımcı olmuyor.
Kibrit kutusu sabah dört itibarıyla boş,
ağzımda sigara, kendimi çaresiz hissediyorum.
Bazıları 'Ateş icat edilmeli' diye düşünecektir.
Ben bunun yerine trenin, geceleri Salado nehri boyunca geçen
parıltısını düşünüyorum.
Gece seyahat ederken uyuyamıyorum,
sağımda Salado nehrinin olduğunu biliyorum.
Yine de hâlâ büyük gizemden kaçıyorum,
Büyük Tuz Tavası'nın engin tuzunun gizeminden.
Emdiğimiz portakalları hoyratça fırlattığımızı hatırlıyorum,
Büyük Tuz Tavası'nın o kör ve kör edici aynasına doğru...
İkindiydi,
parıltı, güneşten daha fazlasını perdelerken.
Tucumán'a saat yedide varmayı umuyorduk,
saat ikide tekerlek değiştirmek zorunda kaldık,
Büyük Tuz Tavası'nın hemen orada.
Bir gazete havalandı,
güneş, Büyük Tuz Tavası'na düşen gazetenin
dünyaya dair buruşuk haberlerini kavurdu.
Birkaç trenin, hatta bir jetin geçtiğini gördüm.
Caravelles yolcuları
veya BAC 1-11'ler, sekiz bin metre yükseklikten
tam şu an görüyor olabilecekleri
o mavimsi noktanın,
o mavimsi lekenin Büyük Tuz Tavası,
Büyük Tuz Gölü olduğunu bilmiyorlar.
Román.
Benim.
Vakit geldi.
Morán!
Cezan doldu.
İyi şanslar.
Bunları arkadaşlara verirsin.
- Peki. - Belki bir şeyler öğrenirsiniz!
Teşekkürler, iyi şanslar!
İmza, isim ve sol başparmak izi.
Teşekkürler.
Flor.
Flor!
Seninle konuşmam lazım.
Dersteyim.
- Affedersin. - Ne oldu?
Gitmek zorundayım.
Nereye?
Bir geziye.
Bununla mı?
Annem gelmeden bir bardak su alabilir miyim?
Çadır ve uyku tulumunu mu aldın?
Nereye gidiyorsun?
İki gün sonra döneceğim.
- Nereye gidiyorsun? - Bir daha alabilir miyim?
Bankadan bir arkadaşım benden bir şey rica etti.
- Kim? - Bir tane daha alabilir miyim?
Kimmiş?
Ne yapacaksın?
İşe gitmeyecek misin? Bugün ne? Perşembe mi?
- Nasıl idare edeceksin? - Teşekkürler.
Ayrıldım.
♪ Özgürlük nerede?
♪ Sürekli bunu soruyorum kendime
♪ Belki vardır bir yerlerde
♪ Gitmemiz gereken bir yer
♪ Bence hiç Hiç ama hiç
♪ Bence hiç
♪ Böyle bir badire atlatmadık biz
SON
♪ Mümkün değil
♪ İmkânsız
♪ Direnmek
♪ Canıma kast ettiler geçen gün
♪ Makineli tüfeklerle, pat pat pat!
♪ Oysa sadece basıp gitmek istiyorum
♪ Bu aydın zırvalığından uzağa
♪ Bence hiç Hiç ama hiç
♪ Bence hiç
♪ Böyle bir badire atlatmadık biz
♪ Mümkün değil
♪ İmkânsız
♪ Direnmek
♪ Özgürlük nerede?
♪ Sürekli bunu soruyorum kendime
♪ Belki vardır bir yerlerde
♪ Gitmemiz gereken bir yer
♪ Bence hiç Hiç ama hiç
♪ Bence hiç
♪ Böyle bir badire atlatmadık biz
♪ Mümkün değil
♪ İmkânsız
♪ Direnmek ♪
Bu film Rafael Filipelli'ye (1938-2023) adanmıştır