Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
DEEL EEN
Twintig.
Twintig, twintig.
Dertig.
Zestig.
Twintig.
Klaar.
Zeshonderd.
Wat heb je daar?
Ik heb hier voor jou...
een paar bonnen voor Del Toro.
Box 2: 485.225 dollar.
Baardmans.
Box 4: 511.511 dollar.
Del Toro, hoe is het?
Marianela.
Del Toro.
- Ga maar, Morán. - Hoe gaat het?
- Isnardi. - Del Toro.
- Ivanchuk. - Del Toro, hoe is het?
Is er iets mis?
Román!
Ik snap dit niet.
- Hoi. - Hoe maakt u het?
- Even kijken... - Misschien is de naam verkeerd,
omdat het dezelfde handtekening heeft...
als van een andere klant. Kijk!
Een momentje, mevrouw. Dank u wel.
Marianela...
Een klant heeft deze cheque gebracht.
Isnardi, neem me niet kwalijk...
Stuur me de tabel voor dit, er is een probleem met vak 3 en 4.
Komen ze niet overeen?
Drie en vier komen niet overeen, er is een fout.
U kunt de assistent-manager spreken, mevrouw.
Nee, graag gedaan.
Daar komt ze.
- Hallo. - Hoe gaat het met u?
Alles goed, mijn schat.
- Gelukkig - Nou...
Ik vraag me af...
Heb je mij nog nodig?
Nee, ga maar, geen probleem. Dank je wel.
Deze handtekening...
is het zeker dat die van u is?
Ja.
Ja, absoluut.
Ik heb mijn bril niet nodig.
- Ik ken 'm uit mijn hoofd. - Goed.
En heeft u misschien een andere?
Nee, nee, alleen deze,
al jaren,
ik teken al jaren zo.
Kunt u hier even wachten?
Waar?
- Ga zitten waar u maar wilt. - Oké.
Ga hier zitten, dan zal ik u binnenlaten.
Kijk eens aan.
Het handtekeningenregister van de bank
toont deze twee identieke handtekeningen.
- Ja. - Onder de naam...
José Marzio Crivilone.
De handtekening is identiek en ze heeft de cheque goedgekeurd,
en het is hier hetzelfde.
Het is dezelfde handtekening.
Is hij nog steeds een klant?
Ja.
Heb je hem gebeld?
Nee.
Bel hem op.
Hallo, dit is een bericht voor José Marzio Crivilone.
Ik bel u vanuit de Sociale Coöperatieve Bank,
neem alstublieft dringend contact met ons op.
Mijn naam is Marianela Barbaj,
en het nummer van de bank is 4361-7252,
toestel 748.
Hartelijk dank.
Ongelooflijk!
Even kijken...
Geef me wat papier, alsjeblieft.
Mevrouw, als u zo vriendelijk wilt zijn
om hier te tekenen, alstublieft.
Natuurlijk.
Ze zijn identiek.
- Natuurlijk, dat is mijn handtekening. - Nee, mevrouw.
We kunnen deze cheque niet ontvangen totdat we de situatie hebben opgehelderd.
We hebben een andere klant,
met dezelfde handtekening als die van u. Begrijpt u me?
De bankgegevens tonen de handtekening van deze meneer,
een andere klant, zeg maar,
in plaats van de uwe.
Maar dat is niet mijn probleem,
het is uw probleem,
ik heb altijd zo getekend.
Sommige mensen hebben hetzelfde handschrift,
en kunnen dezelfde handtekening hebben.
Maar dat is onzin!
Mevrouw, dit is de eerste keer dat dit gebeurt.
Sommige mensen hebben dezelfde stem.
Wat heeft dat ermee te maken?
Sommige mensen hebben dezelfde--
Genoeg, Marianela.
Mevrouw, luister naar me,
we moeten dit onderzoeken. Begrijpt u dat?
Laat de cheque bij ons, wij zullen het probleem oplossen,
en dan kunt u 'm innen.
Neem me niet kwalijk, maar ik moet weg. Graag gedaan.
- Begeleid haar naar buiten, alsjeblieft. - Natuurlijk.
Volgt u mij, mevrouw.
- Wil je er een? - Nee, ik ben gestopt.
Wanneer ben je gestopt? Gisteren hebben we na de lunch gerookt?
Toen.
Wat een wilskracht!
Ik heb het besluit genomen.
Heb je pillen genomen? Pleisters, iets dergelijks?
Nee, niets.
Ik neem er eentje.
Zeker weten?
Ja.
Ik zat te denken...
Niemand luistert meer naar voicemail.
Ik zal moeten blijven bellen.
Ja, je zult hem moeten blijven bellen.
Nog eentje?
Je gaat sterven, Del Toro!
Oh ja? En hoe zit het met jou?
Jij bent zeker onsterfelijk, Morán.
Ik rook er graag twee achter elkaar.
Vooral nu je naar buiten moet om te roken.
Men rookte vroeger in de bank,
in restaurants,
in vliegtuigen, op kantoor.
Alles was één grote rookwolk.
Echt giftig,
en het kon niemand iets schelen.
Weet je waarom?
Omdat iedereen rookte.
Ik weet het niet. Ik ben een ex-roker.
Ik ben van een andere generatie.
Ik ben van de oude stempel en verlang terug naar die tijd.
We hadden meer vrijheid.
Zou je zeggen dat er inderdaad meer vrijheid was, Rolando?
Nee, je hebt gelijk.
Er was niet meer vrijheid, maar je kon overal roken.
Vertel eens, Morán,
wanneer ben je gestopt met roken?
Dit is mijn laatste.
Isnardi, kan je me even vervangen?
Zie je niet dat ik bezig ben?
Ik moet met Del Toro praten.
Kan het wachten? Ik moet met Morán naar beneden.
Sluit je toonbank en laat ze wachten.
Er zijn acht mensen, ik moet dit ding eraf krijgen!
Het is eeuwen geleden dat ik kassier was, alsjeblieft.
Kom op, gewoon tot sluitingstijd, ik smeek het je.
- Is er wisselgeld? - Ja.
Dank je wel!
Román.
Morán.
Ja, kom binnen.
Wat is er, Román?
Neem me niet kwalijk, Del Toro, ik moet weg.
En waarom dan wel?
Ik had je al eerder gezegd, mijn nekbrace gaat eraf.
Eindelijk! Hoe lang heb je hem al om?
Nog niet zo lang, maar slapen ermee lukt niet.
Wie valt er voor je in?
- Isnardi, hij staat bij mijn balie. - Oké.
Gaat hij de afrekening ondertekenen?
Ja.
Wat doe je dit weekend?
Ik blijf in de stad.
- Zie ik je dinsdag? - Tot dan.
- Prettig weekend. - Dank je wel.
12.996 dollar...
over 25 jaar...
324.900 dollar.
Isnardi, ik ga.
- Dank je wel. - Je staat bij me in het krijt.
50, balie nummer 4.
- Keer twee. - Goeiemorgen.
Ik wil een storting doen.
Bedankt.
Isnardi, zullen we een storting doen?
Ik kan niet.
Ik moet hier zijn tot sluitingstijd.
Ga jij maar.
Ik ben zo terug.
- Ze hebben me genaaid, hè? - Hier tekenen, alstublieft.
Hé, wat is er aan de hand?
- Alles goed? - Volg mij.
- Wat is er aan de hand? - Volg mij.
Alles goed.
- Hoe gaat het met jou? Goed? - Ja.
Wat is er gebeurd?
Proost.
- Wat is er aan de hand? - Ik heb een voorstel.
Wat?
Zakelijk?
Ja, een zakelijk voorstel.
Kijk naar beneden.
- Huh? - Kijk naar beneden!
Tussen mijn voeten, zie je 'm?
Ja, de tas.
Ik wil dat je die tas voor drieënhalf jaar bijhoudt.
Waarom? Drieënhalf jaar? Ik snap het niet.
Er zit 650.000 dollar in.
Ik heb die vandaag meegenomen van de bank.
Je kunt me aangeven als je wilt, het is oké.
Ga naar het bureau, zeg dat een collega die gestolen heeft.
Ik geef mezelf toch aan.
Ik heb je nodig om dat geld te houden en er op te letten.
Ben je krankzinnig?
Iemand moet er op letten, terwijl ik mijn straf uitzit.
Over drieënhalf jaar,
als ik, vrij kom delen we het.
De helft is voor jou, en we werken nooit meer.
Je straf? Ga je naar de gevangenis?
Drieënhalf, niet meer.
En hoe weet je dat het drieënhalf is?
Nou, het is eigenlijk zes.
Maar voor goed gedrag, drieënhalf jaar.
Luister naar me.
Weet je hoeveel jaren het nog duurt voordat je met pensioen gaat?
25 jaar.
Kijk, hier.
Ik heb 650.000 dollar, alles in dollars.
In de rugzak,
heb ik wat peso's, niet veel, 330.000.
Ik ga ze nu nodig hebben.
325.000 dollar is zo'n beetje ons salaris totdat we met pensioen gaan.
Geen cent meer, geen cent minder.
Als we elke dag naar de bank blijvengaan, dan krijgen we dat.
325.000 dollar per persoon.
Dat heb ik nu hier.
325.000 dollar
voor twee.
Ik wil een bescheiden leven. Ik wil niet meer werken, Román.
En als je doet wat ik zeg,
kun jij hetzelfde doen.
Je krijgt elke maand je salaris zonder te hoeven werken.
Drieënhalf jaar in de gevangenis, of vijfentwintig op de bank.
Waarom ik?
Je hebt geluk, Román, je hoeft niets te doen.
Wees gewoon voorzichtig,
hou het veilig.
Als ik weg ben, verdelen we het en dat is het, dat is alles.
En als ik naar de bank ga en het teruggeef?
Iedereen weet dan dat ik het was, ik geef mezelf aan.
Ik kan zeggen,
dat je mijn handlanger bent.
Je ging je nekband afdoen omdat ik naar de kluis moest.
Je liet de weg vrij voor me.
'Isnardi liep naar de toonbank, ik nam de dollars met gemak mee.'
Het is niets, Román. Ik kan dat zeggen.
Dat kan ik zeggen.
Maar wat zeg je nu? Ben je gek geworden?
Je kunt gerust zijn.
Niemand, absoluut niemand,
zal jou verdenken, Román.
Je bent een uitstekende werknemer.
Het is van je gezicht te lezen, broeder...
Wat ga je nu doen?
Niets.
Er staan wat meubels in de flat, kleren waar ik niets om geef.
Over een paar maanden de huur betalen.
Niets te verliezen.
Luister, kijk...
Ik heb een cadeautje voor je.
Het enige dat ik heb meegenomen.
Dat kan ik niet doen.
Het is een geweldig album.
Ja, ik weet dat het geweldig is, maar het betrekt mij erbij, Morán.
Ik kan het niet accepteren.
Wat is de volgende stap?
Ik ga nu weg,
we zien elkaar weer over drieënhalf jaar, oké?
Kijk,
dit is om de pizza te betalen.
Het werd tijd dat ik je een keer trakteerde, toch?
Wat ben je aan het doen?
Doe het licht uit!
Waarom ben je wakker op dit uur?
Kom je?
Verder rijden?
Waar zijn we?
Kilometer 530.
Rijd nog 200 kilometer en zet me dan af.
Goedemorgen, meneer.
- Goeiedag. - Rijbewijs?
- Natuurlijk. - Kentekenbewijs...
Controleer de lichten.
- Kentekenbewijs. - Oké.
- Rijbewijs. - Heel goed.
Heeft u een vergunning om passagiers te vervoeren?
Ja.
ID, alstublieft.
Check het.
- Ik zal het controleren. - Ga door.
Is er een probleem, agent?
Nee, routinecontrole, dat is alles.
Niets om u zorgen over te maken.
Oké, hier zijn uw documenten.
Bedankt.
Waar gaat u heen?
Alpa Corral, agent.
Geen bijzonderheden.
- U mag doorgaan. - Bedankt.
Mag ik meespelen?
Natuurlijk.
Bij welk team?
- Wat is er aan de hand? - Chef,
deze man is hier om te melden dat hij een misdaad heeft gepleegd.
Wat heeft hij gedaan?
Bankroof.
Een bank?
Wat is er aan de hand?
Hij heeft een bank beroofd.
Heb jij een bank beroofd?
Meneer, hoe heet u?
Morán.
Ponce, blijf bij Morán,
jij, ga mijn kantoor binnen.
- Ponce. - Ja?
- Kom hier met die meneer. - Kom met me mee alsjeblieft.
Ga zitten.
Meneer, ik ga boeien bij u omdoen, handen omhoog.
Isnardi!
Alles oké?
Wat is er gebeurd?
O, mijn borst doet pijn!
Hij heeft een hartaanval!
Nee, geen hartaanval! Nee!
- Rustig maar! - Mijn borst doet pijn.
Niet de sleutel! Laat hem bij mij.
Wat is er aan de hand?
- Wat is er aan de hand? - Hij is onwel.
Niemand neemt op.
Til hem op, zet hem hier neer.
Doe mijn schoenen niet uit.
Zet hem neer.
Wat is er gebeurd?
O, vergeef me, Del Toro.
Tony, draai dat om, alsjeblieft.
Waarom kijk je daar naar? Waarom?
Niemand geeft antwoord.
- Bel je het alarmnummer? - O, mijn borst doet pijn.
O, ik voel m'n hand niet.
- Achterover leunen. - Wat water?
Nee, het is goed zo, o ja. Ik weet het niet.
Oké.
Sorry.
Hij viel flauw. Je viel achterover.
We moeten praten.
Ik heb strikte bevelen dat dit tussen ons moet blijven.
Als we de loyaliteit van onze klanten willen houden,
is deze overval nooit gebeurd.
We zullen jullie verklaringen laten ondertekenen
van de verzekeringsmaatschappij.
Ze zullen het ontbrekende bedrag terugbetalen.
Die administratieve kwestie baart me geen zorgen,
maar de interne situatie is ernstig.
Echt ernstig!
Wat we tot nu toe weten is dat hij dollars heeft meegenomen.
Het was een behoorlijk bedrag, maar het had erger gekund.
En de beveiligingscamera's tonen, zoals jullie kunnen zien,
dat Morán de dader is.
Maar er is een keten van verantwoordelijkheden hier.
En we zijn allemaal...
betrokken.
Het vertrouwen...
dat de bank in ieder van jullie had, is geschonden.
Ik moest het geschreeuw van het hoofdkantoor aanhoren.
En jullie moeten weten, ik bescherm niemand.
Ik denk dat elk van jullie schuldig zou kunnen zijn.
Sorry, Del Toro, maar ik vind...
wat je zegt echt oneerlijk.
- Oneerlijk? - Ja. Oneerlijk.
Oh, oneerlijk, zeker, oneerlijk.
Een van jullie, en waarschijnlijk,
zeker meer dan één, heeft een misdrijf begaan,
en mijn baan op het spel gezet.
Ook die van jullie.
Daar ben ik het mee eens.
Van iedereen, ja. En jij noemt mij oneerlijk.
Weet je hoe lang ik hier al werk?
Enig idee? Enig idee? Nee?
55 jaar.
Hoe oud ben je, Del Toro?
Bij wijze van spreken.
Een heel leven hieraan gewijd!
En jij hebt het lef om me oneerlijk te noemen?
Omdat je alleen maar naar mij kijkt.
Onze collega heeft wel gelijk.
Want er is hier een dader die duidelijk geïdentificeerd is.
Het kan me niet schelen.
Het enige wat ik zeg, is dat vanaf vandaag,
jullie allemaal onder verdenking staan.
Ik wil dat jullie weten dat we tot nu toe altijd vreedzaam gewerkt hebben,
maar na deze situatie, zal dat voorbij zijn.
Ik geloofde in jullie, en nu niet meer.
Morán, vuile klootzak!
Nou, ik wilde mezelf voorstellen,
mijn naam is Laura Ortega, ik ben een nationale publieksaccountant,
maar in dit geval fungeer ik als onderzoeker.
De verzekeringsmaatschappij vroeg me om dit interne onderzoek te leiden.
- Perfect. Welk, welk...? - Welk onderzoek?
Onderzoek naar de keten van verantwoordelijkheden
waar Del Toro het net over had. Verder niets.
Wat hebben wij ermee te maken? De dader is geïdentificeerd.
Daar gaat het om, we moeten nagaan...
of hij medeplichtigen had...
Als ik 't goed heb, is hij de penningmeester?
Ja, de penningmeester.
Het feit dat de penningmeester zo'n misdrijf pleegde...
Ik ben beledigd door wat u zegt.
- Laura is uw naam? - Laura, ja.
Ik neem daar aanstoot aan, omdat we hier zijn en we niet...
Weet u, dit verknalt het voor ons allemaal...
Ik begrijp dat mijn komst onaangenaam is.
Maar in een situatie als deze is het de juiste beslissing.
Het idee is dat jullie me vertrouwen.
En met me meewerken.
Ik zal jullie verklaringen opschrijven. Jullie kunnen er rustig onder blijven.
We zullen samenwerken.
Hoe meer informatie ik verzamel,
des te sneller we deze puinhoop kunnen oplossen...
Wat denken jullie?
Zijn jullie 't er mee eens?
- Ja. - Eens?
- Ivanchuk? - Ja.
- Kom met me mee, alsjeblieft. - Waarheen?
Naar het kantoor van Del Toro. Ik kom jullie allemaal halen.
Oké, die van de vorige les.
We kunnen stiller zijn,
en jullie improviseren.
We ronden af.
Goed.
Zullen we instrumenten gebruiken?
De melodica?
Klaar, Auro?
Kijk me aan, en we beginnen samen.
Zo, ja... korter nu.
Nog één keer.
Mag ik een glas water?
Ja, wacht even.
Water uit de kraan oké?
Yup.
Zo.
Mag ik er nog eentje?
Natuurlijk.
Hier.
Nog een?
- Dank je wel. - Graag gedaan.
Nee, niet daar!
Het is deze kant op.
Wat ben je aan het doen?
Ben je wakker?
Ik ben net wakker geworden.
Zojuist, wanneer?
Zojuist, wat ging je doen?
Ik ging een glas water halen.
We worden gedwongen om dit te doen...
Het is vanwege de status van de bank.
We bevinden ons in een kritieke situatie. Eerlijk waar.
Maar, nou, alsjeblieft...
Ga door.
Laten we doorwerken.
Meneer!
Sorry, is deze balie open?
Ik wil graag 500 dollar wisselen.
Uw ID, alstublieft.
- Opnemen? - Ja.
Van mijn spaarrekening.
Prima.
Uw handtekening en naam, alstublieft.
Alstublieft.
- Dank u wel. - Graag gedaan.
Wat doe jij hier? Waar is Tony?
Voor onbepaalde tijd op non-actief gesteld.
Ze stuurden me naar de balie.
Weet je waarom Marianela huilt?
Omdat haar salaris is verlaagd.
Je hebt geluk gehad. Je was er niet toen het gebeurde.
Ik voel me schuldig.
Nee, waarom zou je je slecht moeten voelen?
Het probleem is die trut van een Ortega die ons allemaal vermoordt.
Zo oneerlijk!
Mannen!
Het is mijn laatste dag!
Heel erg bedankt voor alles.
Dus...
Ortega?
Ja, het had ieder van ons kunnen zijn.
Een beveiligingsfout.
Nou...
Het was me een genoegen.
Kom binnen, ga zitten.
Was u bevriend met meneer Morán?
Vrienden?
Ik kom hier niet om vrienden te maken.
Maar u was op de hoogte van de plannen van meneer Morán?
Is dat een vraag of een constatering? Ik snap het niet.
Zoals u wilt.
Nee, ik was niet op de hoogte.
U was er niet van op de hoogte?
Sorry, ik begrijp het niet.
Nee.
Nee, komma, ik was niet op de hoogte.
Maar u hebt met meneer Morán afgesproken na de overval, nietwaar?
Ik kwam om vragen te beantwoorden en niet om op beschuldigingen in te gaan.
Het is Laura's stijl, Román.
Sommige mensen stellen vragen alsof het constateringen zijn,
maar beschouw het niet als een beschuldiging.
Román, het blijkt...
dat alle verklaringen bevestigen,
dat u de bank vroeg of u weg mocht
op de dag van de overval.
Gelieve te begrijpen
dat dit een opmerkelijk toeval is.
Ik begrijp dat het uw aandacht trekt.
Mr. Del Toro weet dat ik hier van tevoren om had gevraagd.
Nee, nee, dat weet ik niet meer, Román.
Ik vroeg het je zodra ik mijn afspraak had.
Is uw vrouw zwanger?
Nee, helemaal niet.
Nee, komma, helemaal niet.
Weet u dat meneer Morán zichzelf heeft aangegeven?
Nee, ik wist van niets.
Ja,
hij wordt vastgehouden.
- Dat wist ik niet. - Dat wist je niet.
We zijn vandaag op de hoogte gebracht door de officier van justitie.
Dit betekent dat de ene kwestie ingewikkeld is,
en een andere opgelost.
Dat deze man zichzelf heeft aangegeven,
beantwoordt deels wie schuldig is aan de misdaad.
Wat het niet beantwoordt,
is wat er met het geld is gebeurd.
Wat denk je hiervan, Román?
Ik heb geen idee.
Het lijkt erop dat al het personeel van de bank...
tot een overeenkomst is gekomen en niemand heeft een idee.
Wat weet je, Román?
Waarover?
Het geld, over wat Morán met het geld heeft gedaan.
Ik weet het niet.
Kom eraan!
Ik was aan het douchen.
Wil je met me douchen?
Nou, oké.
We denken erover om dit weekend weg te gaan met de meiden.
Drie dagen, ergens in de buitenlucht.
Het idee is om wat liedjes te schrijven.
Ze misschien op te nemen...
Wat zeg je?
Gaaf, toch?
Het idee is om alleen te gaan.
Weg uit de stad, een frisse neus halen.
Kom op, Morán!
Ik vind het lekker met linzen.
Maar rode worst...
Vertel het hem maar.
Zeg hem: "Gebruik geen rode worst."
Ik kreeg er maagklachten van, van die worst.
Schiet op!
Jongen!
Nog een keer! Wat is er mis met hem? Hé!
Zie je niet dat ik nog niet gebeld heb?
Nee! Waar denk je dat je bent?
- Hè? - En wat doe je...
Loop recht...
Het is hier niet zoals buiten.
Hier is de tijd om te praten aan de telefoon kort.
Er is slechts één ding aan de gevangenis dat goed is.
Weet je wat dat is?
Het kleine schermpje.
Buiten kijkt iedereen naar zijn telefoon.
Berichten, foto's, reacties.
Iedereen denkt dat ie vrij is,
maar ze zijn alleen maar webpagina's aan het verversen, snap je?
Dat gebeurt hier niet.
We moeten een voordeel vinden.
Buiten hebben ze er niks van.
En hierbinnen hebben we er genoeg van. Tijd.
Behalve...
bij de gemeenschappelijke telefoons.
Daar zijn we allemaal nerveus, gehaast.
Het is beter om niet aan te dringen...
Dus als het bezet is en er neemt niemand op...
dan is het beter om een vriend de kans te geven.
Begrijp je?
Kom met me mee.
Ik ben Garrincha, hoe heet jij?
Morán.
Dus je kwam met geld, Morán.
Als ik geld had dan zou ik hier niet zijn.
Hoezo?
Ik bedoel, ik zou hier niet zijn. Ik zou ergens anders zijn.
Ik denk dat het andersom is.
Als je hier bent is het omdat je het hebt.
Het punt is dat je het onrechtmatig hebt verdiend.
Kijk...
Degenen die hier terechtkomen, hebben het verdiend.
En als ze het verdiend hebben, dan hebben ze het ergens verstopt.
Wat wil je, Garrincha?
Ah, hij is een slimmerd, deze kerel.
Ik wil het weten.
Laten we ter zake komen.
Ik bied bepaalde zekerheden in deze afdeling.
Laten we zeggen dat ik de baas ben.
Hou je van voetbal?
Ja.
Geloof het of niet, ik ben geboren in Brazilië.
Als kind ben ik aan een Argentijns gezin gegeven en nou ja...
Ik ging de grens over.
En in Brazilië is de beste niet Pelé.
Het is Garrincha.
Degene waar we het meest van houden, het meest respecteren.
Dus, doe alsof je in Brazilië bent.
Waren we maar in Brazilië!
Je weet niet hoe een gevangenis in Brazilië is.
Ik verzeker je dat je het nog geen seconde in een Braziliaanse gevangenis uithoudt.
Kijk, ik bied je bescherming.
Dus als je bij me bent en me elke maand betaalt,
zul je een rustig leven hebben,
je zult kunnen doen wat je wilt.
Dat is wat je wilt binnen deze muren, toch?
Laat me er even over nadenken.
Snap je het, Morán?
Er is niet veel om over na te denken.
Ga.
Rustig nu, terug naar je cel.
Hij geeft je het bedrag,
en de betalingsmethode.
En... Ik ben duur, mijn vriend.
Morán!
Kom hier.
Wat gebeurt er?
Dat...
is een rekeningnummer van Garrincha.
Om hem te betalen.
- De volgende, alstublieft. - Goedemiddag.
Goed, het zou...
Goedemiddag. Ik wil wat geld opnemen.
Hoeveel wilt u opnemen?
460.000, alstublieft.
Goed, teken hier.
Veel dank.
Uw handtekening, naam en ID.
- Goed, hier tekenen. - Wie is dat?
De nieuwe jongen.
Ortega bereidt documenten voor voor sommigen van ons.
Bovendien stuurt het hoofdkantoor deze nieuwe man.
Zijn naam is Vespucio.
Hartelijk dank.
En hier is het kastje, kijk.
Ik laat het hier staan.
Hier zijn de sleutels.
Dank je wel.
Nou, als je iets nodig hebt...
Laat het me weten, oké?
Geweldig Ortega, dankjewel.
Goed.
Ga door.
Wat doe je hier? Ben je boos?
Ik moet met je praten.
Maar je kan me niet opzoeken!
Heb je daar niet aan gedacht?
Hoe zou ik je moeten bellen?
Er is geen andere manier.
Ik weet niet of je gek of dom bent.
Hij heeft niet eens Yerba mate voor me meegenomen!
Zelfgemaakt eten zei hij...
Ik ben gestopt met roken.
Laat me even met rust.
Waarom ben je hier?
Ik kan er niet meer tegen, Morán.
Waar kun je niet meer tegen?
De druk.
Waar heb je het over?
Ik heb al dagen niet geslapen.
Denk je dat ik hier kan slapen?
Je zei dat ze me niet zouden verdenken.
Ze hebben een vrouw naar de bank gestuurd die me vragen stelt.
Zeg wat je moet zeggen, dan kan ik het misschien begrijpen.
Ik kan het thuis niet meer bijhouden.
Ik moet het daar weg zien te krijgen.
Wil je dat ik je verklik?
Hè?
Ik zal Del Toro bellen.
Rustig, Morán.
Of ik bel de rechter, dan zit je hier binnen twee weken.
Doe rustig alsjeblieft, ik smeek het je.
Wil je dat ik iemand stuur om je te vermoorden?
Stop ermee Morán.
Er zijn hier genoeg mensen om je te vernietigen, klootzak.
Ik waag mijn leven hiervoor, weet je?
Wat kan ik doen?
Heb je een aansteker?
Je hebt alles toch?
Je stort 30.000 op een rekening.
Ik moet wat spullen betalen.
Het is als een verzekering om hier in leven te blijven.
Op welke rekening?
Peso's of dollars?
Dollars.
Dan ga je naar Alpa Corral.
In Córdoba.
Je gaat daar de enige brug over.
En je neemt de onverharde weg die stroomopwaarts langs de rivier loopt.
Er is een dennenbos aan de linkerkant.
Je zult er doorheen lopen.
Het eindigt bij een ravijn.
Daar beneden vind je de Talita rivier
Er is een soort lagune, het is mooi, je zult het mooi vinden.
Vlak voor waar je staat,
is een klif.
Je klimt die klif af,
steekt de rivier over,
het water is er behoorlijk koud.
En je begint de heuvel te beklimmen
naar de top.
Als je er eenmaal bent,
keer je je rug naar de rivier.
Er zijn daar stenen in alle maten.
Klein, groot.
Een van de stenen zit los.
Als je erop leunt, zul je 'm zien bewegen.
Hij ondersteunt een kleinere rots.
Plaats het geld daar,
haal de kleine steen eruit, en dat zou genoeg moeten zijn.
EINDE VAN DEEL EEN
DEEL TWEE
Auw!
Auw.
Wil je dat we je naar de eerste hulp brengen?
We hebben een motor.
Nee, niet nodig, ik red me wel.
Hoi.
Wat deed je daarboven?
Het is gevaarlijk zonder gids.
Ik wilde naar de top klimmen.
Je bent nogal zwaar bepakt om daar naar boven te klimmen.
Loop je altijd rond in je ondergoed in het bijzijn van vreemden?
Ben je van hier?
Nee.
Ze bedoelt of je van hier bent, van de planeet Aarde.
Omdat dit een verschijningszone is.
Er zijn altijd "bezoekers".
Wil je wat water?
Nee, dank je.
Dag.
Wil je niet blijven lunchen?
Nee, dank je.
Dag.
Maar we hebben lekkere dingen meegenomen!
Bedankt, maar ik moet weg.
Ik moet de bus halen.
De volgende bus komt vannacht pas.
Ja, die neem ik.
We kunnen je vanavond met de motor afzetten.
- Nee, bedankt, ik moet weg. - Doe niet zo ongezellig,
we hebben veel eten.
Vooruit, kom hier!
Hoe heet je?
Román.
Morna.
Ramón.
Norma.
Heb je niet ontbeten?
Een klein beetje maar.
Veel krekels.
Veel hitte.
Krekels zijn zomerwezens.
Dat is het vrouwtje, en daar zegt er een:
Dat is het mannetje.
Ik ben hier nu een film aan het opnemen.
Het gaat over tuinen.
Een film waar ik aan begon...
in Viña, mijn geboortestad,
ik kom uit Viña.
Ken je het?
Ik ben er nog nooit geweest, maar ik weet waar het is.
Viña staat bekend als de "tuinstad".
Dus eigenlijk begon ik
tuinen te filmen.
Verschillende tuinen in Viña.
En...
Nou, toen ontmoette ik Morna.
Het lukte me niet om de film af te maken, maar uiteindelijk...
kreeg ie een andere koers en ging ik er hier verder mee.
In dit landschap
van Alpa Corral dat veel...
variëteiten kent...
Het is heel uniek, het heeft allerlei stenen.
En...
En tja, ik ben hier met haar aan het filmen.
Wijn?
En hier zijn we dan.
Ik doe het al anderhalf jaar.
Meer wijn?
Een klein beetje.
Dat is genoeg!
- Zo weinig? - Ja.
Het belangrijkste is
"Met wijn en brood is het pad gelegd."
Herhaal: "Met wijn en brood..."
"...is het pad gelegd."
Precies!
"Met wijn en brood is het pad gelegd."
Op je gezondheid en welkom!
Nou,
ik vertel je later over de film, ik ga even zwemmen.
Daar gaan we dan!
Bommetje!
Oh verdomme!
Halve draai!
Als een stok!
Een klein duifje!
Meer wijn?
Toen ik negen was, liep ik eens met mijn moeder over een plein,
en ik hoorde twee meisjes iets spelen dat begon als volgt:
"Ze waren met z'n drieën...
twee Polen en een Fransman."
We liepen verder en ik vroeg me af hoe het spel verder zou verlopen.
Was het 'n lied, 'n raadsel, 'n verhaal?
Of was het 'n spel?
Ik vroeg 't aan een paar vrienden, maar niemand wist 't.
Nee, bedankt.
"Het waren er drie, twee Polen en een Fransman."
Als volwassene heb ik 't tevergeefs op internet gezocht.
Die zin betekende niets voor het internet.
Er is een wereld van herinneringen die het internet niet begrijpt.
Ja, maar zegt het jullie iets?
Weet jij wat het is?
- Helemaal niet. - Het was...
"Ze waren met z'n drieën, twee Polen en een Fransman."
Nee.
Kunnen we iets verzinnen?
Ja, maar ik zou graag willen weten wat die meisjes speelden.
Het is beter om iets te verzinnen wat je niet meer weet.
Laat het zo, als een van de mysteries van het leven.
Bijvoorbeeld,
"Ze waren met drie, twee Polen en een Fransman...
"Een ging een wijntje halen."
Alles wat Ramón zegt gaat over wijn,
vooral als hij dronken is.
Oh, zo'n slechte sfeer.
"Ze waren met z'n drieën,
"twee Polen en een Fransman,
- "hij werd verliefd op een..." - Kolonel!
- De Fransman? - Ja!
Lopend door een barak werd ze verliefd op een kolonel.
Hef de slagbomen op en laat het lantaarnmeisje door
Van de poort naar de zon
Twee en twee is vier, vier en twee is zes
Waarom herinner ik me dat nog?
Als het niets is...
Paramaribo.
Osaka.
Antwerpen.
Santiago de Chile.
Esteban Echeverría.
Ja, geweldig.
Eén punt voor mij. Zit hij in mijn team?
Nee, je hebt het mis.
Ken je het spel?
Ja, ik ken het.
Zullen we opnieuw beginnen?
Nee, laten we doorgaan.
Oké.
Esteban Echeverría, waar is dat?
Esteban Echeverría is...
een stad in de provincie Buenos Aires.
Oké, met een "A"...
Athene!
Stuttgart!
Tristán Suárez.
Zanzibar.
Remedios de Escalada.
Abu Simbel.
- Luanda. - Amman.
Neurenberg.
González Catán.
New York!
Ik zei het eerst.
Eh... Kentucky.
Dat is een staat.
Yacanto.
Nee, je hebt verloren. Iemand anders begint.
- Door jou heb ik verloren! - Nairobi.
Iguazú.
Ulaanbaatar.
Rome.
Ancona.
Avellaneda.
Amsterdam.
- Maputo. - Oklahoma.
Addis Abeba.
Antananarivo.
Oaxaca.
Andorra la Vella.
Avilés.
Seattle.
La Plata.
Seattle, met een "e."
Oké, Escobar.
Rabat.
Tel Aviv.
Viña.
Viña del Mar, de tuinstad. Ik kom daar vandaan.
Met een "r."
Riga.
Alabama.
- Deze kant op, toch? - Ja.
Ik geef je een lift op de motor.
Geef me je tas, zodat je licht kunt reizen.
Oké.
Dank je wel.
Ga niet weg.
Ik moet wel.
Kom op, ga niet weg, blijf hier slapen.
Ik kan niet.
Ik ga met je mee.
Nee.
We kennen elkaar nauwelijks. Het kan niet!
Ik kom mee en dan leren we elkaar kennen.
Nee...
Je bent prachtig.
Román...
Kom hier.
Ga je me vertellen waar je was?
Ik moest een collega een gunst doen.
Ja, maar je bent twee dagen niet thuis geweest.
Je had het me kunnen vertellen.
Ja, nou...
Ik heb je gebeld, ik kon je niet bereiken.
Ik had geen bereik.
Ik maakte me zorgen, heb iedereen gebeld.
- Iedereen? Wie heb je gebeld? - Iedereen.
Iedereen? Wie?
Heb je de bank gebeld?
Natuurlijk. Het was de eerste plek die ik belde.
Wat zeiden ze?
Dat je je ziek had gemeld.
Ik denk dat ik wat tijd nodig heb.
Ik heb wat tijd voor mezelf nodig.
Tijd? Wat?
Een tijdje.
Wat bedoel je met "een tijdje"?
Precies dat.
Hoe lang?
Een tijdje waarin we elkaar niet zien.
Drie dagen, een maand, een jaar?
Een maand, een jaar...
Een maand of een jaar?
Ik weet het niet.
Wat ga je doen? Waar ga je heen?
Ik dacht eraan om hier te blijven.
Ik denk dat jij degene bent die weg moet gaan.
Román...
- Kom hier, alsjeblieft. - Ja.
Nou...
We hebben gehoord dat je naar de gevangenis bent gegaan
om meneer Morán te bezoeken?
Kun je dat uitleggen?
Ja, dat heb ik gedaan, is dat erg?
Dus je accepteert dat je ergens medeplichtig bent?
Medeplichtig? Ik, waarom?
Ik ging op bezoek bij een oud-collega om te kijken hoe het met hem gaat.
Ik wilde hem ook vragen naar wat hij gedaan heeft.
Is dat zo?
En wat zei hij?
Niets. Helemaal niets.
Luister, Román...
we geloven dat je betrokken was
op een of andere manier.
Maar we gaan je niet ontslaan want dat zou betekenen...
dat we de overval erkennen.
Plus we zouden je een grote vergoeding moeten betalen
die je duidelijk niet verdient.
Dus we hebben besloten
om je op je post te houden.
Het idee is om jou het leven zuur te gaan maken, Román.
Volgende!
Uw ID, alstublieft.
Vespucio...
- Marianela. - Ja.
Hier.
We gaan door met klanten helpen op maar één loket.
We hebben wat nieuwe richtlijnen.
Je kunt de rest van de dag vrij nemen.
Vrij nemen? We worden uitbetaald vandaag.
Kijk naar de rij!
Het valt onder mijn verantwoordelijkheid.
Ja, maar...
- Twee mensen is niet genoeg en... - We zitten aan onze limiet...
Als ik alleen ben, is het onmogelijk.
Dames en heren, vormt u alstublieft een rij bij balie 5.
Volgende.
ID, alstublieft.
Hier.
Nee, stop, kijk...
Je hebt "2, 6, 5" ingevoerd in plaats van "5, 6, 2."
Het is "5, 6, 2."
Hier is uw ID.
Geef me wat ruimte. Ik kan zo niet werken.
Handtekening, naam en ID, mevrouw.
Sneller.
Heel goed, het gaat goed.
Goed zo, goed zo.
Waar gaan we naartoe? Jouw huis?
Nee, ik heb geen huis.
- En dus? - Naar een hotel.
Geweldig.
We kunnen daar gewoon de hele dag liggen.
Nee, ik moet werken.
- Waar werk je? - Bij een bank.
- Hoe lang werk je er al? - Zeventien jaar.
Laat je tas hier als je wilt.
Oké.
Mooi huis!
Ha! Ja.
Je hebt een mooi uitzicht. Dat is toch een school?
Inderdaad.
Nou, dat is het dan. Dit is het.
Ja, er is niets meer.
- Het bevalt me wel. - Ja.
Mij ook.
Wat heb je nog meer nodig? Niets.
Helemaal niets.
Gaat het?
Marianela.
Laura.
We hebben gedaan wat we moesten doen.
Ik wilde je vertellen dat ik diep gekwetst ben
door alles wat er gebeurd is.
Ik begrijp het, het spijt mij ook heel erg.
Nou, ja, mij ook.
Nou...
- Laura! - Del Toro, ik ga weg.
Ja.
Zodra ik hier een verslag van heb, gaat het in het archief.
Wat gaan we doen? Het is een verloren zaak.
Inderdaad.
Toch was je werk uitstekend. Hartelijk dank.
Heel erg bedankt.
Hallo?
Met wie spreek ik?
Morán, hoe gaat het met je?
Hallo.
Je vriendje is hier.
Hij is mijn advocaat, klootzak.
Kom naar voren, raadsman.
Wat is er?
Je ziet er ouder uit.
- Wat? - Ik heb een gunst nodig.
Ga terug naar de heuvel.
Nog meer geld?
Nee.
Ik wil dat je contact opneemt met iemand.
Met wie?
Een meisje.
Geef dit aan haar.
Ik werd verliefd op haar toen ik daar was.
Ik denk dat ze ook verliefd op mij is geworden.
Ze heeft zwart haar, is in de veertig...
Bij welk team?
Dat team!
Verhuurt u kamers...?
Inderdaad, kom binnen.
Dank je wel.
En hoe lang blijf je?
Ik betaal voor drie nachten.
- Dat is dan 9.500. - Oké.
En de kamer?
Erg comfortabel, met een badkamer, en de hele dag warm water.
Als je blijft moet je vooraf betalen.
Morna?
Morna, kan ik wat eieren krijgen als ontbijt?
Ik ben Norma.
Morna is mijn zus.
Hoe heet jij?
- Ik ben Morán. - Oh.
Zou ik dan wat eieren mogen?
Natuurlijk.
Wat ben je nu van plan?
Niets.
Kun je me helpen, met het paard?
Omdat de motor kapot is, en mijn zus daarboven is.
Waarboven?
Daar, bij Romo.
- Je bent niet van hier, hè? - Nee.
Kun je meekomen? We hebben nog een paar handen nodig.
- Oké. Heb je hulp nodig? - Ja.
Hou dit even vast...
En maak het paard los.
Ik weet hoe ik op een paard moet rijden.
Mensen uit Buenos Aires kunnen niet paardrijden.
Ik kom niet uit de stad.
Waar kom je vandaan?
Ik kom uit Salta. Ooit geweest?
Nooit geweest.
Eens kijken, salteño, spring erop!
Rustig, Mancha, rustig!
Rustig Mancha, Manchita.
- Waarheen? - Daar, die kant op.
Hup Mancha!
Batterij.
Klaar?
- Wat was je aan het doen? - Omgevingsgeluid opnemen.
Heb je iets nodig?
Ja, we moeten de focus goed hebben.
- Eerste positie hier. - Waar?
En...
Daar.
- Hier? - Daar, ja.
Klaar?
Stop, niet erdoorheen...
- Ik ga nu filmen. - Oké. Kom op.
Laat het me weten...
Blijf achter.
- Zullen we het markeren? - Morán moet achter je lopen?
- Waar moet ik heen? - Ja, daarheen.
Achter Ramón.
Klaar?
- Laten we het markeren. - Prima.
Morna?
Welke is dit? 53?
53.1.
Even kijken,
ik neem een test shot.
Maar dan, als...
Dan pan je daarheen.
Ik zal van daar naar hier pannen, naar de bloem.
Ik zal er niet teveel aan doen, pas als je hier bent.
Mijn handen zijn in het shot.
Ja, maar als ik daar aankom, dan verschijnen jouw handen.
Oké.
Laat het me weten.
Laten we een repetitie doen.
Zullen we aan het eind zingen?
Nee.
Eens kijken hoe ik daar kan komen.
Wacht.
- Daar? - Dat is het.
Nog even wachten, dan kom ik eraan en...
Als de camera stopt, dan zien we het.
Oké.
We zijn nu klaar.
En wat doe jij hier?
Op zoek naar wat land, om hier misschien naartoe te verhuizen.
Alle mensen uit de stad zeggen dat.
En dan vertrekken ze.
Ik zei toch dat ik niet uit de stad kom.
En met wie ga je?
Helemaal alleen.
Het is zwaar hier.
Daarom hou ik ervan.
Hoeveel?
Ik trakteer.
Dag.
Het is als de natuur in haar puurste staat,
zonder menselijke tussenkomst.
Er zijn kilometers en kilometers weilanden
waarin plotseling,
een piepklein bloempje verschijnt, en men zich afvraagt,
waarom?
Waarom is het daar?
Sommige benaderingen van tuinieren proberen dat na te bootsen,
die verrassing.
Ik denk aan Engelse tuinen.
Ze hebben...
Zelfs als ze door mensen worden bewerkt, tuinmannen,
proberen ze te doen alsof ze onverzorgd zijn.
Alsof er niet is ingegrepen, gewoon de natuur aan zichzelf overgelaten.
Het is een veel melancholiekere en romantische tuin.
Een ander concept, toch? Het probeert...
Tegelijkertijd is dit een reactie...
op het Franse tuinieren,
wat tuinieren is
van voor de revolutie.
De koning, in het paleis van Versailles, met al zijn...
symmetrische tuinen,
geometrische hofjes.
Toch? Net als het begrip parterre,
van het hebben van een plek waar je de hele tuin kunt zien.
Controle hebben,
controle over de natuur.
Anders dan wat we hier zien. Voor mij ligt dit hier meer...
in de lijn van de Japanse tuin, die soberder is.
Ook vanwege de berg,
het belang van de stenen,
die een heilige waarde hebben in het Japanse tuinieren.
Ze zijn een soort...
representatie van de berg.
Ramón is een filmmaker.
Videomaker.
Film is dood.
Hij is de beste videomaker die er is.
Ik ben ook de enige.
We zijn al bijna twee jaar een video aan het maken hierover.
Het is een film.
Nou, hij is een videomaker die films maakt, geen video's.
Formaat maakt niet uit, het zijn films.
Maar zei je niet dat film dood is?
Misschien is het niet helemaal dood.
We vertrekken.
- Kun je mijn spullen meenemen? - Oké.
Neem de zaklamp.
Geef ze je spullen.
Veel plezier.
Laten we naar huis gaan.
- Tot ziens. - Dag.
- Doei. - Pak de merrie.
Wat?
Oké.
Norma, vertel eens over jezelf.
Over je leven, over je vriendje.
Vriendje?
Wie heeft je verteld dat ik een vriendje heb?
Niemand, ik vraag het gewoon.
En waarom vraag je dat?
Je houdt van roddelen, salteño.
Ik maak gewoon een praatje.
Nee, laten we niet praten.
Waar zou jij je huis bouwen?
Ik vind het daar leuk, daarboven, zie je?
Zou je hier komen wonen?
Ja, bij jou.
Laten we trouwen, Norma.
- Wat? - Laten we trouwen.
Samenwonen.
Maar we hebben niet eens gezoend!
Laten we dan zoenen.
Salie.
Hier is rozemarijn.
Goed.
Ik zal niet meer werken.
Hoe kan dat?
Ik wil zo leven, zoals jij.
Maar ik werk.
Ik bedoel, ik wil werken zoals jij, met genoeg tijd.
Als jij en je zus geen werk hebben, werken jullie niet.
Als ik geen werk te doen heb,
moet ik toch naar mijn werk.
Ik moet opstaan dezelfde tijd wakker worden,
dezelfde kleren dragen,
dezelfde metro nemen.
Ik doe precies hetzelfde als de dag ervoor,
word omringd door dezelfde mensen.
Waar werk je?
Ik klok elke dag in.
En waarvoor?
Om het appartement te betalen,
af en toe een pak te kopen,
een nieuw overhemd,
de nieuwste mobiele telefoon te kopen,
geld te sparen om vijftien dagen vrij te nemen...
Vijftien dagen per jaar!
Vijftien van de 365 dagen.
Om vrije tijd te hebben, zogenaamd vrije tijd...
om naar een strand te gaan waar je weer dezelfde mensen tegenkomt
die je de rest van het jaar in de metro tegenkomt.
We leven alleen om te werken.
Als je iemand voor het eerst in de stad ontmoet,
wat vragen ze dan?
Wat doe je voor werk?
Daarom wil ik niet werken.
Ik wil leven zoals jij.
Wat er met ons gebeurt na zoveel tijd
We denken na als we in de spiegel kijken
Wat gebeurt er? Ik word oud
Ik weet niet wat ik moet denken Ik weet niet meer wat ik denk
Ik ben een goed mens Ik word gewoon oud
Ik zal proberen dingen op tijd te doen
Voor de rest geef ik niets om tijd O nee
"Ik ging naar de rivier,
"en voelde het, vlak voor me.
"De takken hadden stemmen die mij niet konden bereiken.
"De stroming zei dingen die ik niet begreep.
"Ik kreeg het er bijna benauwd van,
"Ik wilde het begrijpen,
"voelen wat de bleke vage lucht zei in de rivier,
"met zijn eerste uitgestrekte lettergrepen,
"maar ik kon het niet."
Het is mooi, he.
"Ik ben teruggekeerd.
"Was ik het die terugkeerde?
"Met de vage nood
"om me alleen te voelen onder de laatste en geheime dingen.
"Ik voelde plotseling de rivier in me,
"zij stroomde in mij,
"met haar oevers trillend van tekens,
"met haar nauwelijks gestippelde diepe reflecties.
"De rivier stroomde in mij met haar takken.
"Ik was een rivier in de schemering.
"En in mij zuchtten de bomen
"en het pad
"en het gras vervaagde in mij.
"Een rivier stroomde door me heen,
er stroomde een rivier door me heen!"
Ben je verdrietig?
Nee, gewoon emotioneel.
Ik kom uit Salta en men heeft me nodig
En ik breng mijn tijd door met zingen van zonsondergang tot zonsopgang.
Kun je me hiermee helpen?
Wacht even.
Lager!
Een beetje meer!
- Wat? - Kun je me helpen?
Natuurlijk.
Even kijken...
Zet deze op.
Moet ik op REC drukken?
Doe de kabel hier doorheen.
Je richt ’m op deze manier.
In de richting van de actie.
- Zal ik op REC drukken? - Als ik het zeg.
Rustig.
Goed,
geluid, aan.
Zo.
Laten we beginnen.
55.1.1.
Actie!
Kom hierheen! Hierheen!
Moet ik draaien?
Nee, blijf daar.
Cut!
Klaar?
Ja!
Zal ik meegaan, Ramón?
Wat jij wilt.
Norma?
Zal ik meegaan?
Ja, kom maar.
We gaan erheen.
- Hier is prima. - Wat?
Hier is prima.
De zon gaat onder.
We zullen zien wat we kunnen doen.
En? Wat vind je ervan?
- Van de zonsondergang? - Een panoramische opname...
Neem me mee Neem me mee, mijn liefste
Neem me mee Neem me mee, ik smeek het je
Neem me mee Mijn wond is te diep
De wond die je veroorzaakte toen je wegging
Neem me mee Neem me mee, mijn liefste
Neem me mee Neem me mee, ik smeek het je
In de ochtend Witte zakdoek
Ik zal je wassen
In de avond......
- Hele cirkel! - Daar gaan we!
Veel liefde zal ik je geven
Tikken met onze voeten!
Veel liefde zal ik je geven
Waarom hield ik zoveel van je?
Waarom heb je je liefde beloofd?
Waar dienen vrouwen toe...
die pijn zijn aangedaan door mannen?
Waarom hield ik zoveel van je?
Waarom heb je je liefde beloofd?
In de ochtend, witte zakdoek
Witte zakdoek Ik zal je wassen
In de avond, veel liefde
Veel liefde zal ik je geven
In de avond, veel liefde
Veel liefde zal ik je geven
Neem je liefde alsjeblieft niet weg
Jouw ogen zijn mijn licht
Ik geef je de honing van mijn lippen
Jij zult mijn meester zijn Ik zal je kruis zijn
Neem alsjeblieft je liefde niet weg
Wacht!
Jij zult mijn meester zijn Ik zal je kruis zijn
In de morgen
Geef mij dat maar. Kun je het sluiten?
Witte zakdoek Ik zal je wassen
In de avond, veel...
Hoi meiden!
Kom binnen!
Kijk.
Ik kom hier wonen.
We gaan samen een leven hebben, Normita.
Hé!
Wat ben je aan het doen?
Sorry.
Ik ga weg.
Hoezo ga je weg? Nu?
Ja, ik kan niet meer blijven. Ik moet gaan.
Neem de plaat, alsjeblieft.
Als je nummer acht afspeelt zul je je mij herinneren.
Wat is er?
Niets.
Gaat het?
Ja.
Ik ben zo terug.
Ik vond Buenos Aires niet leuk.
Buenos Aires is geweldig!
Ik vond het niet leuk.
Maar wat heb je bezocht?
De bioscoop,
de obelisk...
Maar dat is niets!
Er zijn prachtige buurten.
Het leven in het hotel...
We hebben hier veel te doen.
Ik ga terug.
Maar je bent er net!
Jij hebt hier een leven, een baan, ik heb niets te doen.
Waarom ben je dan gekomen?
Om te zien hoe het was.
Ik heb een cadeautje voor je.
Vind je het leuk?
Ik moet je iets vertellen.
"Norma,
Ik denk elke dag aan je.
Elke dag zonder jou voelde als een oneindigheid.
Zoals ik al zei in Alpa Corral,
ga ik terug om je te zoeken.
We gaan trouwen en een huis op de heuvel hebben.
Een vriend, Román,
die ik vertrouw, gaf je deze brief.
Stel hem geen vragen. Hij weet niets.
Hij weet niet dat ik van je hou,
of dat ik terugkom voor jou over drieënhalf jaar.
Of, minder dan drie, eigenlijk.
Minder dan drie, Norma, snap je dat?
De tijd vliegt.
Ik mis je, Norma.
Je bent de vrouw van mijn leven.
Ik wil dat we kinderen krijgen.
Drie, vier...
misschien een hond,
en twee paarden om naar de bergen te gaan,
om dan te zwemmen in de beek.
Ik weet dat dit vreemd zal lijken...
Ik ging weg en zei dat ik over drie jaar terug zou zijn.
Nou, het is al minder lang.
Denk er zo eens over na,
de drie jaren zijn zo voorbij,
en we zullen samen zijn, elkaar liefhebben, een prachtig leven.
Ik hou heel veel van je.
Morán."
En hoe zit het met jou?
Ik heb het geld bijgehouden toen hij het stal.
Alles in ruil voor een percentage,
een klein percentage trouwens.
Ja, maar hij zit in de gevangenis!
Drieënhalf jaar in de gevangenis of twintig bij de bank. Hij maakte een keuze.
Je vriend is gestoord.
Hij of ik?
Doe niet zo belachelijk.
Ik wil bij je zijn.
En jouw vriend ook.
Kijk, ik heb alles achtergelaten.
Ik heb mijn vriendin verlaten, mijn huis, alles, om bij jou te zijn.
Je bent zielig.
En je vriend is gestoord.
Laat me los.
Laat me los!
- Hallo. - Hallo.
Jullie weten wat dit zijn, toch?
Boeken.
Hebben jullie boeken gelezen?
De Bijbel.
Nee, de Bijbel is geen boek.
De Bijbel is...
een sciencefictionboek.
Geschreven door heel veel mensen.
"De motor
"licht het immense zout op,
"de blokken zout aan de zijkanten,
"het onkruid gemengd met zout dat tussen de sporen groeit.
"Ik wankel... en zwijg...
"omdat ik denk aan de goederentreinen
"die 's nachts over de Grote Zoutvlakte rijden.
"Het woord 'mysterie' moet verpletterd, zoals men een vlo verplettert,
"met beide duimen.
"Het woord "mysterie" zegt niets, niet meer.
"Mysterie is niets en het niets verklaart zichzelf niet.
"Het woord 'mysterie' moet worden vervangen.
"in ieder geval vandaag,
"in ieder geval voor dit gedicht,
"wat ik voel
"als ik aan de goederentreinen denk
"die 's nachts
"over de Grote Zoutvlakte rijden.
"De peer klettert op het bord...
"De honing wanhoopt in de gesloten pot.
"Te veel wanhoop voor de vliegen,
"die 'm besluipen en neerstrijken op het glas.
"Maar ik kan het niet uitleggen,
"en tot nu toe kon niemand dat,
"waarom ik mezelf verbaas, denkend aan de Grote Zoutvlakte.
"De man in een vest in de restaurantwagen
"heeft zijn bril afgezet.
"De bril klettert op het tafelkleed op de gedekte tafel.
"Alles klettert."
Wat is "kletter"?
Het gedicht, op dit punt,
vindt plaats in een trein en alles beweegt, begrijp je?
"Alles klettert.
"Alles trilt.
"In de trein die 's middags over de Grote Zoutvlakte rijdt,
"betrap ik mezelf erop dat ik kijk naar de schaduw van het vliegtuig
"die passeert over de Grote Zoutvlakte.
"Maar dat verklaart niets.
"Het is als een druppel die gelijk verdampt.
"Vermaak jezelf, zeggen ze.
"Vermaak jezelf door te kijken en te onthouden
"om de droom te verbergen van de Grote Zoutvlakte.
"Een piano hangt als een spin aan een draad
"en is gestopt tussen de twaalfde en dertiende verdieping.
"Er komt een vrachtwagen met ventilatoren voorbij,
"die vrolijk hun propellers bewegen.
"In 1948
"in Salta,
"gingen we 's nachts kikkers en viscacha's jagen,
"en het gesprek doofde uit bij het vuur,
"overweldigd als we waren door de zwarte sterrenhemel.
"Zenuwachtig knipperden we onze zaklampen aan en uit
"tot de batterijen leeg waren.
"Ik kan ook niet uitleggen waarom
"ik droom van zaklampbatterijen,
"met batterijen voor transistorradio's.
"Noch waarom ik droom van gloeilampen,
"delicaat opgeborgen in hun aangewezen dozen.
"Noch waarom
"ik mezelf betrap op staren naar de gebroken gloeidraad
"van een doorgebrande gloeilamp.
"Ik heb het nog nooit gezien.
"Ik kon me geen regen...
"voorstellen op de Grote Zoutvlakte.
"Ik heb geen doelen maar ik vind het leuk
"om objectief te zijn.
"Als kind probeerde ik eens een druppel water in tweeën te knippen
"met een schaar.
"Zelfs nu probeer ik
"dingen van tafel te duwen of vrienden af te schrikken,
"regen op de Grote Zoutvlakte te verbeelden.
"En nu ondervraag ik mezelf alsof ik gevangen zit en getuig:
"De Grote Zoutvlakte of het Grote Zoutmeer ligt in het noorden van Córdoba,
"in de buurt
"aan de grens
"met Santiago del Estero.
"Ik kijk naar de kaart...
"maar die verklaart niets.
"Het luciferdoosje is leeg om vier uur 's ochtends,
"en ik voel me wanhopig,
"met een sigaret in mijn mond...
"'Vuur moet worden uitgevonden' zou men denken.
"Ik daarentegen denk aan de glinsteringen van de trein
"die 's nachts langs de Salado rivier rijdt.
"Ik kan niet slapen
"als ik 's nachts reis.
"Ik weet dat rechts van mij de Salado rivier ligt.
"Maar zelfs dan ontvlucht ik nog steeds het grote mysterie...
"het mysterie van het eindeloze zout van de Grote Zoutvlakte.
"Ik herinner me toen we onbezorgd sinaasappels wegschoten
"in de blinde, verblindende spiegel
"van de Grote Zoutvlakte.
"'s Middags,
"wanneer de schittering meer verblindt
"dan de zon.
"We verwachtten om zeven uur in Tucumán aan te komen
"en om twee uur moesten we een wiel verwisselen
"bij de Grote Zoutvlakte.
"Een krant vloog door de lucht.
"De zon verschroeide het verfrommelde nieuws van de wereld
"uit de krant die op de Grote Zoutvlakte viel.
"En ik zag verschillende treinen passeren, zelfs een straaljager.
"De passagiers van de Caravelles
"of de Back One-Elevens
"weten niet dat die blauwe vlek,
"die ze op dit moment misschien zien,
"vanaf 8000 meter hoogte,
"dat die blauwe vlek die een paar minuten duurt,
"de Grote Zoutvlakte is.
"Het Grote Zoutmeer."
Román.
Ik ben het.
Het is tijd.
Morán!
Je tijd is om.
Veel succes.
Dit is om te delen met de jongens.
- Oké. - Misschien leer je er iets van, hè!
Bedankt, veel succes!
Handtekening, naam
en linker duimafdruk.
Bedankt.
Flor.
Ik moet met je praten.
Ik ben aan het lesgeven.
- Sorry. - Wat is er?
Ik moet weg.
Waarheen?
Op reis.
Hiermee?
Mag ik een glas water voordat mijn moeder komt?
Neem je de tent mee?
En de slaapzak?
Waar ga je heen?
Ik ben over twee dagen terug.
- Waar ga je heen? - Mag ik er nog een?
Ik moet een collega van de bank helpen.
Wie?
Mag ik er nog een?
Wie?
Wat ga je doen?
Ga je niet naar je werk?
Welke dag is het vandaag? Donderdag?
Hoe ga je het redden?
Bedankt.
Ik heb ontslag genomen.
Waar is vrijheid?
Dat blijf ik mezelf afvragen
Misschien hebben ze het ergens
Ergens waar we heen moeten
Ik denk dat we nooit, ja nooit...
zo'n moeilijke tijd doorgemaakt hebben
EINDE
Het is niet mogelijk
het is onmogelijk
te weerstaan
Ze probeerden me laatst te vermoorden
met machinegeweren, knal!
Ik wil gewoon weg
van al hun intellectuele waanzin
Ik denk dat we nooit, ja nooit...
zo'n moeilijke tijd doorgemaakt hebben
Het is niet mogelijk
het is onmogelijk
te weerstaan
Waar is vrijheid?
Dat blijf ik mezelf afvragen
Misschien hebben ze het ergens
Ergens waar we heen moeten
Ik denk dat we nooit, ja nooit...
Ik denk dat we nooit...
zo'n moeilijke tijd doorgemaakt hebben
Het is niet mogelijk
het is onmogelijk
te weerstaan
DEZE FILM IS OPGEDRAGEN AAN RAFAEL FILIPELLI (1938-2023)