ILOG EBRO
- Ito lang? - Oo, 'yan lang.
90 sentimo ito.
Okey. Sa 'yo na ang sukli.
Salamat.
- Teka lang, kukunin ko ang trak. - Dalian mo.
Abnoy.
Ano?
Tigl! Tigil, gago ka!
Paano mo ginawa 'yon? Baba.
Baba. Buwisit.
Ibaba mo ang martilyo.
O ano, pogi?
Huwag mo akong pilitin.
Tumigil ka riyan!
Huwag kang lalapit!
Ian!
Ian, anak! Ian!
Ian, gising.
Ano'ng ginawa mo? Tara na.
Bilis!
Tulong!
- Tulong! - Ayos lang, mam.
- Ano'ng nangyari? - Nabaril ako.
- Saan? - Nabaril ako.
'Di ka nasaktan. 'Di ka tinamaan, kalma lang.
Imposible!
Ninakawan ako.
Ang trak!
Pangatlo na ito ngayong taon.
- Nakaw ito. - Pero gusto ko ito.
Gawin mo ang kailangan, pero huwag mo ipakita.
Bakit mo ginawa 'yon?
'Di mo naaalala ang patakaran? May dalawang patakaran.
Una, huwag pasikat.
At pangalawa, huwag linlangin ang pamilya. Alam ko.
Bakit tayo nagtitiyaga sa paunti-unti?
Magnakaw tayo ng malaki at yayaman tayo.
Ian, pakiusap, tama na.
Pupunta ako sa bangko.
Paniniwalain ko silang may tseke ako, at libreng pera!
Hindi. Sinabi ko sa 'yo. importante ang mga bangko,
at maliliit lang tayo.
Mahuhuli tayo bago pa natin magamit ang pera.
Mahuhuli? Nino?
Lilinawin ko sa 'yo.
Kapag nahuli ka nila, dadalhin ka sa lab. Tandaan mo 'yan.
Susuriin ka nang walang pahintulot mo.
Kaya tayo may patakaran. Na maging mapayapa at respetuhin ito.
Code 10-43, pagnanakaw.
Suspek ay nasa Lancia Delta.
Patimog sa Road 212.
Patigilin n'yo na ang sasakyan.
Inuulit ko, patigilin ang sasakyan!
Ian. Teka lang.
Ano'ng ginagawa mo?
Patigilin n'yo ngayon din!
Ian, 'di ka singgaling ng inaakala mo.
Patigilin ang...
Puno ba, boss?
GASOLINAHAN
MAIN STREET
Oo. Pinapanood ko.
Mahusay.
Bumalik ka. Ihanda na ang helicopter.
Sa wakas!
Paca! Paca ko.
Munting maganda!
Halika.
Kinakantang huwag mag-alala
Dahil bawat bagay
Ay bubuti
Maligayang bati
Ito na.
Maligayang bati
Ayos, Papa. Narinig kita!
Tumigil ka sa pagkanta. Masakit ang ulo ko.
Maligayang bati galing kay papa
Maligayang bati
- Sige, humiling ka na. - Okey.
Ayos!
Salamat, Papa.
Magdamag akong nag-isip.
At may plano ako.
Magtatrabaho ako bilang mekaniko.
At pagtuunan mo ang Biology mo.
Sa utak mong 'yan, mabilis lang 'yon.
Tapos mabubuhay na tayo!
Nawala na ang mama mo.
Ayaw kong mawala ka rin.
Alam mo kung ano pang pinag-isipan ko buong gabi? Tingnan mo.
Tingnan mo ito.
Maganda 'di ba?
Ang araw na nadiskubre mong nagagawa mo ang ginagawa mo.
Bilang bata, dalawa ang hilig mo,
cookies na hayop at mga lobo. "Ang lobo, ang lobo."
Lagi kang nangungulit na bumili ng lobo.
At sa araw na 'yon, siguro,
nagsawa ka na.
At nagdesisyong gawin ito nang mag-isa.
Susunod, 'di ko alam,
bigla mo na lang pinaputok lahat.
Aalis na ako.
Hindi. Saan? Bumalik ka.
- Sabi ko sa 'yo. May plano ako. - Sige, pero 'di yan tama.
Matagal na akong nakatira sa bangkang ito.
Sa mga patakaran mo.
Maklinig ka.
Pupunta lang ako sa arcade saglit.
Delikado bang gumawa ng normal paminsan-minsan?
- Ano lang... - Minsan lang.
Hindi ka normal.
At pagtapos ng pinakita mo kahapon,
- kailangang mag-ingat tayo. - Pupukpukin ka niya ng martilyo.
- Alam mo 'yon? - Oo, at nagpapasalamat ako.
Anak, huwag mo akong alalalahanin.
Ikaw ang mahalaga.
'Di ko maramdaman.
Sandali lang.
PARA KAY IAN
Sinusumpa ko.
Umulan ng yelo.
- 'Di umuulan ng yelo rito. - 'Di pa 'yon ang kakaiba.
Hiningi ko ang kuha sa kotse
at sa tindahan.
At kuha ng CCTV sa gasolinahan.
At alam mo? Nakumpiska ito agad.
"Mga kasamahan mo," sabi nila.
Hinahanap nila ang bata at ang tatay niya.
Mga gago.
Hala!
Ayos ka lang?
Hindi, hinahanap ko siya.
Bruce Hong.
Ang kapatid mo. Nasaan siya?
Iyon ang gusto kong malaman.
Napakaabala niya, nakikipaglaban sa…
- Si Bruce ay kapatid ni Dragon Hong. - Ian!
Halika, magpapasiklab na ang clone ni Bruce Lee.
Tila napakakumpiyansa mo. Mabait ka rin.
Siyempre. Higit pa sa iyo.
Ian?
Salamat sa ginawa mo sa Guwardiya Sibil.
Kung hindi, 'di ka matatagpuan ng Ahensiya.
Ang Ahensiya?
Masyadong opisyal para sa 'di opisyal na organisasyon.
Tinatawag n'yo pa rin silang "mga tagapakiramdam"?
Tagapakiramdam. Isa lang.
Isa na lang.
At maniwala ka, kaunti na lang ang oras niya.
Nasa'n ang bata?
Gawin mo na lahat sa akin.
'Di ko na uulitin.
Natunton na namin siya.
Tatlong kilometro ang layo. Nasa arcade ang trak niya.
Papasok na sa arcade.
Tagapakiramdam sa paligid.
Tagapakiramdam sa paligid! Kailangan ko ng suporta.
Baguhin ang layunin.
Dakpin mo ang tagapakiramdam.
'Di siya pwedeng makalapit sa bata.
Kita na ang target.
Palabas na siya. Maghihintay ako ng utos.
Sundan siya.
- Huwag mo siyang tingnan. - 'Di ka ligtas dito. Tara. Ngayon na!
Nakita mo ang kaya niyang gawin. Marami pang tulad mo, Ian.
Sumama ka sa akin kung gusto mong mabuhay.
Bilisan mo, bata.
Desisyon mo 'yan.
Papa...
- Papa! - Maupo ka.
Papa!
Ano'ng ginagawa n'yo?
Pasensiya na.
PINOPROSESO ANG SAMPLE NG DUGO
Hawak na namin ang bata. Ipapadala na ang sample para masuri.
- Hinarangan ng tagapakiramdam ang kalye. - Wag mong pansinin. Diretso.
Pasensiya na sa helmet, Ian.
Sinisigurado ko lang na ligtas ang pangkat ko.
Ako si Doktor Levin, pero tawagin mo akong Adriana.
Wala akong pakialam kung sino ka.
Ano'ng ginagawa ko rito?
Tingnan natin ang kasaysayan.
'Di mo ba nararamdamang lumalala ang mundo?
Bawat gobyerno'y nangangako ng pagbabago at pag-asa sa pag-upo nila.
Pero ginagawa lang nila ang ginawa ng nauna sa kanila.
Iba ang sinasabi nila sa ginagawa.
Pinatatakbo ng kapangyarihan ang mundong ginagalawan natin ngayon.
Pero 'di nabibili ng pera ang tunay na kapangyarihan,
kaalaman o teknolohiya.
Nakakamit ito sa pagsisinungaling at pananatiling 'di nakikita.
Sa pagpapaniwala sa iba sa gusto mo.
At, paglaon, kung 'di mauwi sa pagkilos,
ipagagawa mo sa kanila ang laban sa gusto nila
at babaguhin mo ang kasaysayan.
'Yon ang tunay na kapangyarihan.
Digmaan ito, bata.
Laban sa Kamalayan.
'Di ko alam ang sinasabi mo.
Organisasyon ng mga taong may abilidad gaya ng sa 'yo.
Hawak nila ang globo ng kapangyarihan ng ilang taon na,
minamanipula ang isipan at desisyon ng mga namumuno.
Mga Pinuno, politiko at militar.
Kahit sino pang nasa taas.
Sa huli, susundin nila ang landas na ginawa ng Kamalayan.
Narito tayo para pigilan 'yon na mangyari.
Para pangalagaan ang kaunting demokrasyang natitira sa mundo.
Ano'ng kinalaman ko roon?
Buhay ka pa kasi naunahan namin siya.
Sino'ng siya?
Ang lalaking iyon.
Isang tagapakiramdam.
- Isang ano? - Isang tagapakiramdam.
Ang huling natitira sa Kamalayan, sa paniniwala namin.
Kaya niyang gumawa ng imahe, tulad mo.
At iba pang mga bagay.
Siya ang pinakamalakas na nakaharap namin.
Gusto niyang sumama ka sa kanya.
Kung hindi, papatayin ka niya.
Ayos. Patayin ako.
At ano'ng gusto mo?
Gusto kong tulungan mo ako.
At saka, ang pormula sa dugo mo.
Ano'ng pormula?
Ang nakakabuo o nag-aalis ng kapangyarihan mo.
Ano pa'ng mapapagalaw mo?
Malalaking bagay?
Kapaligiran?
Tao?
Tao? Maraming ulit kong sinubukan, pero imposible ito.
Posible ito.
Nasa'n ang ama ko?
Ayaw kitang saktan, Ian.
- Sabihin mo nasa'n siya. - Hindi pa.
- Sabihin n'yo. - Nais kitang tulungan.
Nasa'n ang ama ko?
Upo.
May gagawin ka muna para sa akin. Tapos makikita mo na ang ama mo.
Ipakita mo ang kaya mong gawin.
Kumbinsihin mo akong nasa baybayin ako.
Maaraw.
Puting buhangin.
Umiinom ng mojito.
At may chihuahua sa tabi ko.
Makinig ka, doktor, hindi 'yon madali.
Puwede kong ipakita sa 'yo ang isang bagay,
pero 'di gan'on kagaling.
Huwag kang matakot. Maniwala ka sa sarili mo.
Gamitin mo ang emosyon mo para palabasin nag kapangyarihan mo.
Mas matindi, mas malaki ang imaheng magagawa mo.
Hanapin mo ang malakas na emosyon at itutok mo sa akin.
Hanapin mo sa loob mo.
Siguradong mahirap ang paglaki mo, tama?
Ano'ng ibig sabihin?
Ilang taon na kitang hinahanap.
Pero naitago ka ni Vicente.
Malamang ay palipat-lipat kayo ng bayan.
'Di nag-aaral.
Walang kaibigan.
Walang ina.
Ngayon, ang chihuahua.
Langaw?
Talaga?
Gusto ko nang umuwi at isama ang paikut-ikot na langaw.
Imahe lang ito, pero panghabambuhay.
'Di mo malalamang 'di ito totoo.
Parang may sakit na may nakikitang 'di alam ng iba.
Sasama sa realidad ko ang bagay na ito.
Tapos na ang free trial mo.
Kung gusto mo pa,
Ipakita mo ang ama ko.
Papa!
Ayos ka lang?
Tulungan mo ako.
- Tulungan mo ako, anak. - Sinaktan ka ba?
Alagaan mo ang sarili mo.
Hindi ka na bata.
Sandali.
Magkakilala kayo?
Alamin mo.
Pasukin mo ang memorya niya.
Ano?
Hindi ka ba
biglang nakakaramdam na pinapasok ka ng buhay ng iba.
Makokontrol mo 'yon.
Tingnan mo ang nakatago sa alaalang 'yon at isa-isahin mo.
'Yan ang ikalawang kapangyarihan.
May blangko kang makikita. Matututuhan mo silang iwasan.
Ian, huwag kang makinig. Gusto ka lang nilang pag-aralan.
Inaalok ko sa kanya ang katotohanan.
- Ano'ng sinasabi niya? - Huwag kang makinig!
Kasinungalingan ang sinasabi nila.
Bakit ka pala natatakot?
Pumasok ka at alamin kung sino ang babaeng ito.
Adriana...
Nagmamakaawa ako, pakiusap.
Ian, pakiusap.
Pakiusap.
Palalalain lang nito ang lahat.
Nagmamakaawa ako!
Ituloy n'yo lang. Aalamin ko ang problema.
Vicente, ano'ng ginagawa mo?
Bitiwan mo siya. Hindi siya sa 'yo.
Hulihin siya!
Hulihin n'yo siya!
Ano 'yon?
Nakita mo ba siya?
Hindi. Kayo lang ni Papa ang nakita ko.
At may bata.
Kinuha niya.
Ako 'yon.
Ako ang batang iyon.
Hindi ko siya ama.
Tama, Ian.
Tumakas siya kasama ka.
Alam kong mahirap ito para sa 'yo.
Pero maaaring buhay pa ang ina mo.
Nakakamangha ang kakayanan niya.
Alam kong mabilis siyang matuto, pero 'di ganito,
Tingnan mo ang neurotropic factor niya.
Sobrang taas.
'Di ka narito para palakasin ang kakayanan niya.
Ang trabaho mo ay kunin ang pormula.
- Walang bakas n'on sa katawan niya. - Imposible 'yan.
Saan niya nakukuha ang kapangyarihan niya?
Maaaring minana niya sa mga magulang niya.
Kalokohan 'yan.
- Baog ang mga tagapakiramdam. - Mismo.
Tiniyak ni Kominski na 'di sila makakapagparami.
- Ikaw mismo ang nagturok sa kanila. - Kaya kakaiba si Ian.
Mukhang siya ang unang pinanganak na tagapakiramdam.
Dati pa ako naghihinala,
pero kinuha siya ni Vicente bago ko pa napatunayan.
'Di 'yan ang pinag-uusapan, Doktor.
Kung 'di niya taglay ang pormula, siya isang...
pabigat lang.
Iligpit n'yo na siya bago pa siya maging sagabal.
Isa 'yong malaking pagkakamali.
Pagdating ng panahon, baka si Ian lang ang depensa natin laban sa Mola.
- Kathang isip ang Mola. - Paano kung hindi?
Tingin ko makakamit ni Ian ang ikatlong kapangyarihan.
Mag-ingat ka, Doktor.
Ganyan din ang kinang ng mata ni Kominski.
Alam mo na ang nangyari sa kanya.
Tayo na, bata.
Alam mo ba kung nasaan ka?
Isa kang hayop na pag-aaralan.
At alam mo ang kinahihinatnan ng mga 'yon.
Tumakas tayo rito. Kaya mong lumaban?
Heto na, doktor.
Salamat.
Doktor.
Dapat ulitin ang mga test.
Hindi tama ang resulta ng NTF.
At maganda kung...
Inuulit ko, ang bata...
Gusto kong malaman mong 'di pa tayo humawak
ng matataas na dosis.
Okey, babalik agad ako.
NEUROTROPHIC FACTOR: 204%
Halika!
Tara na!
Ano ang hinihintay mo?
Sandali lang.
'Di tayo aalis na wala ang ama ko.
Kita mong 'di mo siya ama. Iwan mo na siya.
Wala siyang silbi.
Mapapakinabangan natin siya.
Nasa alaala niya ang mga hinahanap kong sagot.
Patunugin ang alarma!
Isara ang lahat ng daraanan.
Harangan lahat!
'Wag kang magsayang ng oras. Di makakatakas ang bata nang buhay.
Ipag-utos mo na.
Heto.
- Ibigay mo sa akin. - Hindi. Ako'ng magmamaneho.
Yuko, anak. Seatbelt.
'Di mo ako anak.
Sa wakas nagawa mo na. Nakapasok ka sa isip ko!
Oo, nakapasok ako sa ulo mo.
Ingat!
Gusto kong sabihin sa 'yo.
Pero 'di madali. Hindi!
Ano'ng ginagawa mo? Pumunta ka sa opisina mo.
Nakatakas ang bata.
Shoot to kill. Utos galing sa itaas.
Ian, pakiusap, nailigaw na natin sila.
Ingat!
Ganyan nga. Tara.
Ester.
Halika rito.
Ba't mo'ko tinutulungan?
Pwede kitang tulungan...
o patayin.
Huwag kang mag-alala, bata. 'Di pa kita pinapatay.
Kaya mo rin bang...
gumawa ng ilusyon?
Nasa Resistance ka, tama?
Kamalayan.
At hindi, 'di ko kayang gumawa ng ilusyon.
Gusto mo ang kantang ito?
Mga klasiko ang gusto ko.
Isang beses nahuli ako ni Vicente na nanloloko sa overpass.
Pinapanood ko ang mga kotseng umiwas sa mga bola, binuo ko sa isip ko.
Tinuruan niya akong paulanan sila.
Dura ang tawag d'on.
Oo, tama.
'Yon pala 'di ko siya ama.
Sa totoo lang, kabaliktaran.
Akala ko ako ang gumagawa ng ilusyon para sa lahat.
Ang tanga ko.
Mundo pala ang gumagawa ng ilusyon para sa akin.
Ian, kalakasan ang pagiging iba.
Alam kong 'di madali, pero 'di kahirapan ang maging iba.
Maniwala ka sa sarili mo at sundin ang nararamdaman mo.
At 'pag nangyari 'yon, humanda na sila.
'Di ka mapipigilan.
- Tapos na ang kanta. - Oo.
Mag-usap tayo!
Gago.
Makinig ka, alam kong sa loob mo, mahal mo siya.
Pero lasinggero siya at pasanin natin.
- Kalokohan. - Ayaw ko ng alitan.
Totoo lang 'yon.
- Ano'ng gusto mong gawin ko? - 'Di ko alam.
Gusto mo siya rito.
Gusto kong malaman kung sino ako.
Ano ako.
Ano pang hinihintay mo?
Pumasok ka na at alamin ang mga sagot.
Makakapasok ka at masusukat ang subject.
Siguradong personal itong inutos sa 'yo ni amo.
12K WOJDYNSKA STREET, WARSAW, POLAND
Gustong ibigay ni Kominski sa kanya ang pormula ngayong gabi.
Ian. Ano'ng nakita mo?
Magandang umaga. Ano'ng maitutulong ko?
Sa maliliit na bills.
- Pakiusap. - Wala kaming ganitong pera.
Para kumuha ng 50,000 euros kailangan magsabi ka nang maaga.
Maghintay ka rito.
Teka lang.
Mali yata ang pagkabasa mo.
Sana nga 50,000 'yan.
Limang libo. Iba nga.
- Sige, pirma ka rito at dito. - Okey.
Limang libo.
Maliliit na halaga.
Salamat.
Walang anuman.
PATAWAD
Tulong!
Security! Hulihin ang batang iyon!
Takbo.
Takbo!
Huminto ka!
Teka!
Ang saya n'on!
'Di niya magugustuhan 'yon.
Matagal ko nang gustong gawin ito.
Tigil!
Nasa'n si Vicente?
Heto.
Malamang nasa bar. Alam mo.
Dito ka lang.
'Di umuubra sa mga salamin o sa akin ang mga ilusyon, Ian.
Magaling ang ginawa ni Adriana para baliktarin ka. Kumalma ka.
Kalmado ako!
Kumalma ka.
- Narito ako para tumulong. - 'Di ko kailangan ng tulong.
Halika!
Relaks! Tingnan mo ako.
Kumalma ka! Huminga kang malalim.
'Di ka ba nagtataka kung bakit 'di ka na tinutugis ng Ahensiya.
Dahil sa akin. Tumigil sila dahil sa akin.
Magkakampi tayo, Ian. Magtiwala ka.
Para sa ikabubuti mo ito.
Tigil, tigil!
Napakaastig no'n!
Takbo!
Hulihin ang batang iyon!
Nais kong makilala kung sino ako.
Kung ano ako.
Ano ang hinihintay mo?
Pumunta ka roon at alamin mo ang mga sagot.
Kasalukuyang retirado ang siyentipiko at nakatira sa labas ng Warsaw.
…sa labas ng Warsaw.
Ito lang ang opsiyon natin.
Sa susunod na lang.
Ian.
Ano ang nangyari dito?
Ian!
Halika.
Alam mo bang seryoso na ito?
Pinag-uusapan ito ng lahat.
Kasalanan mo ang lahat.
Kung sinabi mo ang totoo, 'di tayo mapapadpad dito.
Isa pa, kailangan natin ng pera.
Para saan?
Pupunta tayo sa Warsaw.
Bakit mo gustong pumunta sa Warsaw?
Alam mo kung anong meron sa Warsaw.
Kominski.
- Pumasok ka na naman sa isipan ko. - Oo, ginawa ko.
May pagkakataon kang sabihin sa akin ang sikreto mo.
Pero 'di mo ginagawa.
Ano 'yon? Wala ka nang tiwala?
Tiwala sa 'yo?
Paano naman ako magtitiwala sa 'yo?
Buong buhay ko, pinagsinungalingan mo ako!
- Sasabihin ko sa 'yo! - Kinidnap mo ako!
Kinuha mo ako sa mga magulang ko.
At pinilit ako sa masalimuot mong buhay.
Ginawa mo akong miserable.
Tulad mo.
At ang mga lobo?
Ano ang mga 'yon?
Natuwa ka bang kuwentuhan ako ng kalokohan?
Lahat ng ginawa ko ay para sa 'yo.
Madali lang intindihin 'yon.
- Pero kung sinuway mo ang patakaran... - Ano'ng patakaran?
'Wag mong paglaruan ang "pamilya"?
- Hindi. - Hindi? Kasi 'di ikaw ang ama ko!
Huminahon tayo.
Pinrotektahan kitang ilayo ka sa mundo.
- Alam kong 'di ako perpektong ama... - 'Di ikaw ang ama ko!
Tama ka.
'Di ako ang ama mo.
Pero anak kita.
Makinig ka sa akin,
kasi isang beses ko lang ito sasabihin.
May dalawa kang pagpipilian.
Ituloy ang landas na ito, na siguradong akong masasaktan ka.
At maghihirap.
O sumama sa akin.
At magsimula ulit.
Ikaw at ako lang.
Magkasama. Tulad n'ong una.
Lumalakas na ang loob niya. Ano pang kaya natin?
Ang serial number sa nakaw na pera. Binabantayan namin ang bawat pagbili.
- Bakit? - Natagpuan namin sila. Pasakay ng tren.
Paganahin ang protocol.
Susubukan niyang magtago.
Hindi niya gagawin 'yon.
Gusto niya ng kasagutan.
WARSAW
Sige.
Kominski.
Pero alam ko na ang gagawin nila.
- May nagmamasid sa kanila. - Kung tama ka,
makukuha niya ng ikatlong kapangyarihan. Masyadong delikado 'yon.
Dapat siyang pigilan agad-agad.
Kumpirmado. Narito na sila.
Parang bahay lang.
Mukhang walang nakatira rito.
- Kaya bakit ka bumubulong? - 'Di ko alam.
Walang kahit ano irto.
O kahit sino.
Balik tayo sa umpisa.
Sa ground zero.
Ano?
"Ground zero" ang mas magandang pakinggan.
Ang kuwarto sa panaginip ko.
Ilang oras kong kalaro ang ina ko rito.
Naaalala ko ang kunehong...
Mas malaki ito sa naaalala ko.
Wala ka pang alaala sa edad na 'yon.
May mali.
Ang mali ay mas malaki ito sa panaginip ko.
'Di gan'on ang takbo ng memorya.
May matatandaan ka sa imahe.
Pero, sa murang edad?
- Ilang taon ka n'on? - Mahigit isang taon.
PROYEKTO: KAMALAYAN
Talaan niya ito.
Siya ito.
Palaging parehas na panaginip.
Nandun ako sa puting kuwartong yun.
At lagi siyang kumakanta.
Huwag mag-alala
Dahil ang lahat
Ay bubuti na
Huwag mag-alala
Urszula ang pangalan niya.
Urszula Kominski.
Apo ka ni Kominski.
'Di ka makakalimot sa paglalasing.
Ganyan mo ba inaayos ang lahat?
'Di ka mabait n'ong nakaraan. Ano'ng gusto mo?
Alam naming mag-isa na si Ian ngayon.
Madali na siyang sundan.
Kung mahahanap namin siya...
pati na ang tagapakiramdam.
Kung gusto mo siyang tulungan, pwedeng...
- hayaan mo na lang siya. - 'Di 'yon gan'on kadali.
Si Ian ang nag-iisang
pwedeng humarap sa Mola. Siya ang tanging pag-asa.
Tingnan mo ang sinasabi mo.
Matapos ang mga taong nagdaan iniisip mo pa rin ang Mola.
Pinaglalabanang lupain.
'Yon ang pinili ko.
Kamalayan sa kabila,
ang Ahensiya sa kabila, at ang bata at ako sa gitna.
Na walang papanigang kahit sino.
Sinusundan niya ang sarili niyang landas.
Kailangan kong irespeto 'yon.
Wala nang pumoprotekta kay Ian.
Mag-isa siya, nawawala, at madaling malinlang.
Samantala, ikaw nasa gitna lang.
Tumigil ka sa paglalasing
at maging tunay na ama kahit ngayon lang.
Sigurado akong may palatandaan dito.
Ester?
Pero... Ano'ng ginagawa mo?
- Tinutulungan ka. - Tinutulungan ako?
- Ano ito? - Gusto mo ng kasagutan.
Pakinggan mo siya.
Huwag kang lumapit.
- Ayaw kitang saktan. - Tigil!
Gusto ko lang makipag-usap.
Ayoko. Umalis ka na!
Tigil, sabi!
Tigil!
Totoo ang isang ito.
Kung gusto kitang patayin, ginawa ko na. Ibaba mo ang kamay mo.
Alam kong hinahanap mo ang mga magulang mo.
Hinahanap din kita, anak.
Ikaw?
'Di ako naniniwala sa iyo.
Produkto tayo, Ian.
Isang likha.
Resulta ng sikretong programang binuo n'ong mga 1950, pagtapos ng digmaan.
Maraming nagboluntaryo.
Tulad ng ina mo at ako.
Tinurukan kami ng pormulang ginawa niya.
- Ang pormula. - Oo.
Salamat sa pormula, mayroon tayong extrasensory na abilidad.
Mga espiya tayong kayang kumontrol ng isipan.
Pagtapos ng Cold War, 'di na nila alam ang gagawin sa atin.
Natakot silang magsama-sama tayo
o bumuo ng alyansa sa kalaban.
Nagdesisyon silang patayin na tayo.
Tinawag nila itong Disinfection.
Tinugis nila tayo isa-isa.
Parang mga kuneho.
Wala tayong pag-asa.
Hanggang dumating ang Mola.
Siya ang huli at pinakamalakas sa mga tagapakiramdam.
Perpektong sandata.
N'ong tinugis nila siya, ang Mola
ay nanlaban.
Ilang araw ba ang Disinfection,
may nakita silang mga bakas ng isang bagong kakayahang nagpatakot sa Ahensiya.
Ang ikatlong kapangyarihan.
Ganap na pagsupil.
Kayang baguhin ang kaisipan ninuman.
Gagawin nila ang gusto mo, paano, kailan,
at saan mo man gusto.
Parang puppeteer.
Tinipon niya ang mga nakaligtas.
At binuo ang Kamalayan.
Binigyan tayo ng gabay para 'di mapansin nang 'di gumagamit ng kapangyarihan.
Bakit ang "Mola"?
Mga baog tayong mga tagapakiramdam,
na parang mola.
Sinigurado ng gobyernong 'yon ang kahihinatnan.
Pero anak ako ng dalawang tagapakiramdam.
Oo. At himala 'yon.
Imposible iyon. Ang ina mo at ako ay ilang taon nang magkasama.
At biglang isang araw,
nalaman niyang buntis siya.
Ang unang natural na tagapakiramdam ay isisilang na.
Imposible.
Sunod kayo. Pumunta kayo sa bubong. Akong bahala rito.
Hindi ako naniniwala.
Huwag kang sinungaling.
Nasa'n ang ina ko?
Uy, ayaw kong makipagtalo.
Bumalik ka sa Espanya. May bahay ako sa Madrid. Alam niya saan.
Ayos.
Magtiwala ka.
Dito ka lang.
Walang hagdang pang-emergency.
Doon!
Ian, wala nang oras.
Ester!
Dali!
Pagsisisihan n'yo ito.
Lahat kayo!
Muntik nang umubra ang plano n'yo.
Hinayaan n'yo akong hanapin ang bata para mahuli n'yo kaming dalawa.
Stratehiya ang tawag d'on.
Maaaring may kapangyarihan ka,
pero may utak at lakas kami.
At malapit na nating malaman kung ikaw ang Mola o alamat lang 'yon.
At sasabihin mo sa amin kung saan pumunta ang bata.
Kung ayaw ko? Ano'ng gagawin mo sa akin?
Papatayin mo ako.
Hindi.
Hindi pa.
Oras na makuha ko ang pormula, tatanggalan kita ng kapangyarihan.
Tapos,
magmamakaawa kang patayin na kita.
Adriana,
'di pa ba sapat ang gawin akong baog, hayop ka?
Simulan ang pagsusuri.
Pakinggan mo ang sarili mo!
Para ka nang si Kominski!
Gusto ko ang pormula.
Tigilan ang kabaliwang ito! Ngayon din!
Isa itong utos!
Adriana.
Walang silbi kung patay na siya.
Doktor.
Masamang balita.
Ang pormula...
Nakakalat ito sa katawan niya
imposible itong maisalin.
Nauuhaw ako!
Puwede humingi ng tubig?
Sobrang init dito, mga gago!
Tapos na.
Lagot na tayo.
Kasamang namatay ni Kominski ang pormula.
Ang bata ang pag-asa natin.
Ngumanga ka lang.
Ano'ng ginagawa mo, Doktor?
Ibalik mo ang robot sa unang posisyon nito.
I-deactivate mo ang robot.
Kinokontrol niya ang mga galaw ko.
Bitiwan mo ang joystick. 'Di ko ito uulitin!
Bitiwan mo ang joystick!
Dito ang daan.
Gusto niyang kinakantahan siya.
Mama.
Naisip mo na marahil ang sandaling ito
nang isang milyong beses.
At pasensiya na't
'di ito tulad ng nasa isip mo.
Pero buhay pa ang ina mo, Ian.
Nariyan pa siya, nakatago.
At puwede kayong magsama muli roon.
Mama.
Ian, tingnan mo ang ina mo.
Ito ang ginagawa nila sa atin.
Bago mahuli,
may pinasang alaala si Urszula sa 'yo.
Ang alaalang ito.
Alam niyang 'di sila makakagawa ng mga tagapakiramdam nang walang pormula.
Sinira niya ang tanging kopyang hawak ni Kominski.
At ibinaon ang orihinal sa alaala mo.
Ian.
Sa pormulang ito, makakagawa tayo ng mga bagong tagapakiramdam.
At tapusin na sa wakas ang lahat ng pinsalang idinulot ng Ahensiya,
sa iyo,
sa akin,
at sa mama mo.
Ian.
'Di mo ito kayang makuha?
Wala nang oras, anak. Ibigay mo na sa akin.
Ayaw niya itong ipakita sa iba.
Sa akin lang.
Ian, iabot mo ang mga kahon!
Para maprotektahan kita sa Ahensiya!
Tumigil ka!
Tigil, sasaktan mo siya!
Huwag mag-alala
dahil ang lahat
ay bubuti na
Layuan mo ang bata!
Lumabas na.
Ang ikatlong kapangyarihan.
Sabi ko na.
Ian!
Di ako makagalaw.
Ian.
Ano'ng ginagawa mo?
Ian, tumigil ka.
Tama na, Ian. Huwag mo ako piliting gawin ito.
Paputukan siya!
Barilin siya!
Isa itong utos!
Nakita ko na.
Huwag, Ian, tama na. Ano'ng nakita mo?
- Buhay ba siya? - Sige, anak.
Siya ang dapat sisihin.
Matagal na siyang wala sa atin.
Kagagawan niya ang nakita mo!
Nagsisinungaling ka!
Pagbabayaran mo ang ginawa mo sa ina ko.
Binuksan mo ang ulo niya.
Na parang hayop sa laboratoryo.
Hindi, Ian…
Gawin mo.
- Sige na! - Ian!
Ikaw.
Kasama mo sila.
Huwag mong ituloy. Tama na.
Huwag kang mangialam.
Anak...
Minamanipula ka niya, tingnan mo.
Pinapagalaw ka niya.
- Tinatrato ka niyang bata. - Manahimik ka!
Hayaan mo ako!
Gawin mo sa kanya ang ginawa mo sa iba!
Huwag mo itong gawin, buong buhay mo itong pagsisisihan.
Tumingin ka.
Tingnan mo sila, natatakot sila!
Sige.
Ang Ahensiya...
ang nagpahirap sa ina ko hanggang maging gulay siya.
Para lang makuha ang pormula.
At sirain kami.
Ian...
Tumingin ka sa paligid mo. Ito ba ang gusto mo?
Huwag mo siya hayaang kontrolin ka tulad ng dati.
Isipin mo ang buhay mo. Walang pamilya, walang kaibigan.
Anak, ngayon may pagkakataon kang
gumawa ng tama. Huwag mo siyang pakinggan.
Lasing siya. Makinig ka sa ama mo!
Ama...
Ang ama ay ang nagpalaki sa 'yo.
Ang nagbigay ng lahat sa 'yo at maraming sinakripisyo...
Ano'ng ginawa mo?
Ian!
Hindi.
Hindi, hindi, hindi.
Kapag pumasok ako, 'di ka mabubuhay.
Hindi.
Para… Para makita mo.
'Di ka tulad ng iba.
Ramdam ko ang paghihirap mo.
- Pakawalan mo ako, pakiusap. - Narito siya.
Gusto niya siyang kunin.
Huwag mong hayaang saktan siya.
Dapat mo siyang kunin. Ipangako mong gagawin mo!
Pakiusap! May kinabukasan pa ang anak ko!
Aalamin ko ang problema.
Patawarin mo ako.
- Papa. Patawarin mo ako. - Huwag kang mag-alala.
Ako ang dapat humingi ng tawad.
Binigay mo ang buhay mo...
para sa akin.
Oo, pero nagkamali ako.
'Di ako dapat nagsinungaling.
Pero, ikaw…
Mahahanap mo ang landas mo.
'Di sila darating ngayon?
Dapat kang magtimpi, tulad noong naglalaro tayo ng taguan.
- Paano kung wala nang isda? - Ian.
Naku! Paano sila mawawala?
Alam mo bang malaki ang dagat? Nakikita mo ba ang dulo?
Oo, ang linya ang dulo.
Makinig ka. Di dahil 'yan lang ang nakikita mo,
ay wala nang ibang bagay diyan.
Sa likod ng linyang 'yon ay marami pang matutuklasan.
Sobrang dami pa.
Kaya huwag kang sumuko. Okey?
Para kanino ang masasarap na isda?
- Para sa mga umaasa pa. - Tama.
Papa.
Papa...
Ian!
Tigil. Huwag kang gagalaw.
Malakas ka, anak.
Pero 'di mo pa ito kabisado.
Nakikita ko ito sa mata mo.
Hinay-hinay lang.
Kumalma ka.
Isa pang hakbang at papatayin ko siya.
Sundin mo siya, Ian.
Sinamantala mo ako.
Tulad ng iba!
Gusto mo lang din makuha ang pormula.
Parang gan'on.
Ipakita mo sa isipan mo at 'di ko siya sasaktan.
Wala siyang kinalaman dito!
Siya? Huwag kang makinig sa kanya!
Siya ay imahinasyon mo lang. Inulit-ulit niya ito sa isipan mo.
Ano'ng sinasabi mo?
'Di ko siya nakikita. Walang nakakakita sa kanya. Ikaw lang!
Kasinungalingan. Nililinlang ka niya.
- Sabi niya imposible iyon. - Mag-ingat ka sa pagdedesisyon.
Kung ano mang gagawin mo,
'di mo na ito maibabalik.
Ipuputok ko ba ang baril para mapatunayang totoo siya?
Sa pagitan nating dalawa ito.
Ian, subukan mong alalahanin.
Nailagay niya ang loop sa 'yo sa isang banda.
Ian.
Ibaba mo ang armas. Pakiusap, ayaw kong mamatay.
Manahimik ka!
Ayaw kitang marinig.
Tingnan mo ako.
Alam kong nararamdaman mo rin ito.
- Hindi ba 'yon totoo? - Oo. Hindi ka totoo!
Hindi. Nasa isipan lang kita.
Sigurado ka ba?
- Ian. - Sumusugal ka, anak.
'Di mo ako
anak.
Simula pa lang ito.
Marami nang nawala sa akin.
Ang mga taong tanging nag-aalala sa akin.
At 18 taon kong gustong bumalik.
Kailangan namin ang pormula, Ian.
Kailangan ka namin.
Ang tadhana ng nakararami ay nakadepende sa digmaang ito.
Mga inosenteng tao.
'Di ka maaaring hindi magdesisyon.
Kailangan mong magdesisyon kung kanino kakampi.
Lupaing walang may-ari.
May naaalala ka ba, Doktor?
'Di na ito kailangan.
Tinanong mo na lang dapat.
Pag-iisipan ko.
KAY IAN
Regalo ni papa sa kaarawan ko.
Ano pang hinihintay mo?
Ang Hiwaga ng Karagatan.
ANG MASASARAP NA ISDA AY PARA SA MGA UMAASA. MAHAL KITA.
Nagustuhan ko ito.
Dapat pinatay mo na siya. Ngayon, nag-aamok na siya.
Di ka nagkakamali.
'Di siya kontrolado ni Vicente, at 'di rin ng mga tagapakiramdam.
Pero nagtitiwala siya sa akin.
Sa tingin mo pa rin, mahihikayat mo siya?
Naniniwala ako. Oo.
Paano kung 'di ka magtagumpay?
Kung 'di magtagumpay,
ako na mismo ang tatapos sa kanya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni YobRivera
Mapanlikhang Superbisor: Maribeth Pierce