Jesteś pewien, tato?
To miłość od pierwszego wejrzenia.
Nigdy w życiu nie byłem tak pewny.
Z kim się żeni? Powiedział wam coś?
No bo…
z Irene nie.
Z Ewą nie.
Z Blanką też nie.
- A Pauli nie widzę. - Z nią skończył fatalnie.
Nagore!
Tyle truł dupę, a na koniec skurwiel uwali nam projekt.
O kurde, Patrick!
Cześć, Patrick! Co tam?
My wciąż zdekonstruowani.
Nie. Już są wszyscy.
Przepraszam, wszyscy i wszystkie.
Patrick, możesz zaczynać.
Zebraliśmy się tu dziś, by uczcić piękną historię miłości.
Miłości Santiego do siebie samego.
To niełatwe.
Niełatwo znaleźć prawdziwą miłość, zwłaszcza w dzisiejszych czasach.
Ale Santi ją znalazł tam, gdzie najmniej się spodziewał.
W swoim wnętrzu.
To się dzieje naprawdę?
- Masz przysięgę? - Tak.
Trochę się denerwuję.
- Dawaj. - Przepraszam.
„Ja, Santiago Peralta, w tej podróży zwanej życiem,
przyrzekam być swoim towarzyszem,
kochać siebie i szanować w zdrowiu i w chorobie,
w bogactwie i… w biedzie przez wszystkie dni mojego życia,
dopóki śmierć nie rozdzieli mnie ode mnie samego”.
- Obrączka. - Tak.
Tą obrączką poślubiam siebie.
Santi, ogłaszam cię mężem samego siebie.
Niech żyje pan młody!
Dziękuję!
Dziękuję bardzo!
Tylko ty mogłeś to wymyślić, stary.
To najszczęśliwszy dzień mojego życia.
A co mi dacie w prezencie?
Bon na psychologa, nie?
Ej, niezła laska z tej narzeczonej Patricka.
A w podróż poślubną też pojedziesz czy…?
Teraz nie mogę. Później.
Bo za dwa dni ruszamy z budową komuny.
Ale radocha!
Wreszcie wszystko się układa!
Pójdę się przywitać.
- A wy nie poślubicie samych siebie? - Ciociu!
Aż tak siebie nie kocham.
Ja ze sobą mam raczej situationship.
Santi szybko się ze sobą rozwiedzie. Daję mu pół roku.
Jak tam u was? W porządku?
Santiago, co to ma być?
Przyjacielu, nic nie rozumiem, ale… glückwunsch.
Gratulacje.
Dziękuję.
Zaprosiłem was wszystkie, bo chciałem wam podziękować.
Gdyby nie wy i cały ten syf, który mi zgotowałyście,
nie poznałbym miłości mojego życia.
Dziękuję wam z głębi serca.
Nie ma za co.
Obyście byli bardzo…
- Obyś był bardzo szczęśliwy. - Tak.
Jestem, naprawdę.
No to smacznego.
A czemu wam nie wyszło?
- Czegoś mu brakowało. - Prawda?
Ja byłam bardzo młoda.
Niech żyje pan młody!
Nagle śpiewam Może dlatego, że się kocham
Czuję jak wiatr Muska moje dłonie
Wszystko teraz inne Gdy na siebie patrzę
Nie rozumiem, co ja robię Może dlatego, że się kocham
A ty jak? Spotykasz się z kimś?
Nie licząc trójkąta w czwartki.
Spotykałam się z żonatym gościem,
ale dopadły go wyrzuty sumienia i się spieprzyło.
A ja z dziwką, żeby nikogo nie skrzywdzić, ale to zgoda wadliwa.
Stary…
Mam też dziwny, heteroelastyczny układ z moim wspólnikiem.
- Spotykasz się z Rafą? - Nie.
To situationship, ale rozdziewiczyłem go i się zabujał.
Świetnie, co?
Dobrze, że w końcu zakopaliście topór wojenny.
Postanowiliśmy żyć w zgodzie, głównie dla dobra dzieci.
Jesteśmy szczęśliwą rozbitą rodziną.
A jak ci idzie z tą babką, z którą jesteś?
- Jak miała na imię? Tania? - Jaka Tania?
Co?
To był taki przelotny romans.
Myślałam, że coś z tego będzie. Daniela mówi, że nie umiesz być sam.
O! Mój drink. Jaki orzeźwiający.
Tato!
O! Bukiet!
Zapraszam wszystkie panny!
Chodźcie tu.
Która złapie, poślubi samą siebie.
SAMCE ALFA
Dziś sędzia przesłucha Iñakiego Castejóna i Danielę Galván w sprawie domniemanej…
- Denerwuje się pani? - Nie, Patri. Jestem zachwycona.
…złożył rezygnację z wszystkich funkcji politycznych.
Opinia publiczna pozostaje podzielona.
Niektórzy zarzucają influencerce, że oskarżyła polityka fałszywie,
podczas gdy inni potępiają go
i krytykują podważanie wiarygodności domniemanej ofiary.
Tak nie pójdziesz.
Musisz tylko potwierdzić to, co zgłosiłaś, i nie plątać się w zeznaniach.
Odpowiadaj bez pośpiechu i nie daj się wytrącić z równowagi.
Ale jak ci poleci łezka, to nic nie szkodzi.
Tylko ma wyglądać naturalnie.
Robisz to dla siebie i dla nas wszystkich.
Jesteś bardzo odważna.
- Przyszła Elena Velasco. - Niech wejdzie.
- Dzień dobry. - Jak się masz, Eleno?
Usiądź. Napijesz się czegoś?
Nie, dziękuję.
No to cóż… Opowiadaj.
Dowiedziałam się, że mój mąż od jakiegoś czasu mnie zdradza.
- Z facetem czy z kobietą? - Z kobietą.
- I chcesz rozwodu. - Chcę rozwodu.
Chcę go zabić, chcę ją zabić…
Ja mogę ci pomóc tylko z rozwodem.
Wspólność majątkowa, rozdzielność, dzieci?
Wspólność. Dwoje dzieci, Daniel i Paula.
Ta kurwa rozbiła moją rodzinę.
Ja jestem za tym, by winić zdradzającego i wycisnąć z niego, ile się da.
Dużo się nie da.
Jego księgarnia ledwo zipie.
Skurwiel zakochał się w suce, która nie chciała niczego poważnego.
To ja się pytam: jak nie chcesz niczego poważnego,
to po co niszczyć życie tylu ludziom?
Eleno…
Ta pinda podbiła do niego, zostawiając mu numer na serwetce.
Co za podpuszczalska szmata.
- Nie wiedziałam, że jest żonaty. - Wiedziałaś.
Kręciło cię bycie tą drugą.
Teraz, gdy mnie znasz, nie jest już tak zabawnie, co?
Mam nadzieję, że się dobrze bawiłaś.
Po zapoznaniu się z powództwem wniesionym przez panią Esther Alonso,
zatwierdzam uzgodnioną przez obie strony ugodę
regulującą opiekę nad wspólnymi dziećmi.
Od wyroku przysługuje odwołanie w terminie 20 dni.
Proszę tu podpisać.
Załatwione.
No to cóż… Szczęśliwa rozbita rodzina.
Teraz już naprawdę.
- Dziwnie mi z tym. - Zachowujmy się normalnie.
Teraz przypada mój tydzień. Robiłeś zakupy?
Nie mamy kiwi
ani tego dżemu bez cukru, który lubisz, no bo skoro cię nie było…
Podwieziesz mnie? Nie będę się tłuc autobusem.
Co? Jesteś moją byłą. Radź sobie sama.
Żartuję. Zostawiłem auto na parkingu.
Dzień dobry, Wysoki Sądzie.
- Dzień dobry. Santiago. Pamiętacie mnie? - Jasne, gość od przyczepy.
Kampera.
- Dzwoń na policję. - Nie ma potrzeby.
Daję tylko znać, że budowa rusza za dwa dni.
Niestety badania geodezyjne wykazały dużą ilość skał.
Trzeba będzie ostro kuć młotem.
Przez co najmniej miesiąc, zaczynając od ósmej rano…
Ale na znak dobrej woli przyniosłem wam piankowe zatyczki.
Porządne, z apteki.
Proszę. Miło było, sąsiedzi.
Udanego dnia. Do widzenia.
- Gotowy, Manolo? - Ruszajmy.
Spodoba się wam tunel aerodynamiczny.
To jak skok ze spadochronem,
tylko bez ryzyka roztrzaskania łba o ziemię.
Nie musisz już nam się podlizywać.
Zostałeś zaakceptowany jako ojczym.
Nie musisz nam wymyślać atrakcji.
Nie grajcie mu na nerwach. Ma mi zostać na dłużej.
Jak nie macie ochoty, możemy zawrócić.
Jasne, że mają. Nie mogą ciągle siedzieć w domu.
Pedro!
Pedrito!
No proszę! Kawaleria na motorach.
Kozacko wyglądam, nie?
To mój ziomek, Manolo.
To Tania. Pamiętasz? Ta, o której tyle wam opowiadałem.
No tak… Tania, oczywiście.
Cześć, Tania.
Cześć. Miło mi, panie władzo.
Luis.
Tyle mi o tobie mówił, że jakbym znał cię od zawsze.
To na razie, stary.
Czy w którymś momencie kazała mu pani przestać?
Oczywiście, że tak, ale…
- Powiedziała pani „przestań”? - Tak.
I nie posłuchał?
Dopiero później, gdy byłam jeszcze bardziej stanowcza.
Chwileczkę. Więc pan Castejón rzucił panią na łóżko.
Tak.
I wtedy, jak pani twierdzi, wyjął członek męski.
Wie pani po co?
Cóż…
A jak pan sądzi?
Tu pytania zadaję ja. Proszę odpowiedzieć.
Pewnie wyjął członek po to, by wsadzić go do mojej pochwy,
do ust albo do odbytu. Więcej opcji nie ma.
Ale próbował pani zdjąć majtki czy coś?
Nie dałam mu czasu…
I zaczął lizać pani piersi?
Jak długo ssał pani cycki, dotykał dupy i tak dalej?
Ja nie…
- Nie wiem. Nie wyjęłam stopera. - Dobrze.
I po tym wszystkim, co pani powiedziała, poszła pani do niego do domu.
Dlaczego?
Czytała pani Lulu?
- Nie pamiętam. - Nie?
Możemy porozmawiać?
Przepraszam panią na chwilę.
Co się stało? Twoja żona przyszła do mojej kancelarii.
Czułem się okropnie. Musiałem jej powiedzieć.
O zdradzie się nie opowiada.
Jak się czujesz winny, to trudno.
Wyczuła to. Jestem w rozsypce. Co miałem powiedzieć?
Cokolwiek. Powodów, żeby mieć doła, nie brakuje.
Ciągle o tobie myślę.
To ty mnie zostawiłeś.
- Nie chciałaś niczego poważnego. - Nie nalegałeś.
Tak?
Tak, to ja.
Już jadę.
Co się dzieje?
Elena rzuciła się z balkonu.
BISTRO GRZECHU WARTE
Cześć.
Coś ty sobie zrobił, stary?
Pocałunek ci się nie spodobał z powodu brody.
Teraz jestem gładki, zobacz.
Cholera, ale jesteś upierdliwy.
Teraz nikt nie patrzy.
Stary, naprawdę cię lubię.
Kocham cię na tyle, na ile heteroelastyczny facet może.
Ale nie czuję tego samego co ty.
A może trudno ci zaakceptować swoją biseksualność? Jak mnie kiedyś.
Jestem hetero. Mam absolutną pewność.
Absolutną?
Cały dzień razem, lubisz, jak ci obciągam,
kochałeś się ze mną.
Nie mówię, że jesteś gejem, ale superhetero też nie.
Nie jesteśmy razem.
Nigdy nie byliśmy i nie będziemy.
Im szybciej to zrozumiesz, tym lepiej dla nas obu. Hej!
- To dobry moment? - Tak. Co tam?
Pedro mówił ci o niejakiej Tani?
Mnie nie.
Tania? Tania…
Stary, kiepsko ściemniasz.
Jestem gliną. Mam tu wariograf.
Jak Esther cię zdradzała, to coś nie działał.
To powiesz mi czy nie?
- Pedro ma oficjalną dziewczynę. - Nie gadaj.
Ale ma z nią zerwać.
Jechał autem z całą rodziną. Spotkałem ich na światłach.
Ja pierdolę! Z dziećmi też?
Wyglądali jak z reklamy ubezpieczenia na życie.
O nie!
Bez jaj, kurwa. Wszyscy się zobowiązaliśmy.
Tak.
- Co? - Co że co?
Teraz mój wariograf piszczy.
- Ja z nikim nie jestem. - Lepiej, żeby tak było.
Ale przespałem się z Esther.
Co? Przecież finalizowaliście rozwód.
Tak, to było już po zatwierdzeniu ugody.
- Czyli numerek na pożegnanie. - Właśnie.
- Ale miło było. - Luis, nie pierdol.
Spokojnie, dopiero co podpisaliśmy rozwód.
- Wszyscy się zobowiązaliśmy. - Tak.
- Luis. - No mówię, że tak. Wyluzuj.
Powiedziałeś już kumplom o swoim małym problemie?
Tak, wszystko przegadane.
I jak przyjęli to, że zostawiasz ich na lodzie?
Ciut ich to zabolało, ale bardzo mnie kochają.
Chcą, żebym był szczęśliwy.
- Jasne. Czyli nic im nie powiedziałeś. - Jeszcze nie.
Ale decyzja zapadła. Czekam tylko na dobry moment.
Nie chcę być tą złą. Jak nie jesteś pewien, zamieszkaj z nimi.
A my zobaczymy, co będzie.
Może za bardzo się spieszymy.
Tania, nie pierdol. Powiedziałem, że cię kocham.
Tak mimochodem, jak już wychodziłeś, i tuż po tym, jak mnie okłamałeś.
Wyznawano mi miłość w bardziej romantyczny sposób.
Tania.
Kocham cię.
Dziękuję, kochanie.
Przydałoby się „ja ciebie też”.
Teraz to nie wyjdzie naturalnie.
To musi samo przyjść.
Dodać buraka do sałatki?
No to idę.
Do sekschaty?
No tak.
Dzieci, pożegnajcie się z tatą. Tydzień mnie nie będzie.
- Moja córeczka… - Pa, tato.
Matko, nie idzie na wojnę.
Niewiarygodne…
- Luis! - Co?
Zostań, jeśli chcesz.
- Ugoda mówi… - Pieprzyć ugodę!
- Chcę wrócić. - Do mnie?
Nie, do sąsiada. A do kogo?
Esther, dopiero co się rozwiedliśmy.
Dobra, jak masz robić problemy…
Nie, nie. Pogadajmy o tym.
A Marimar?
A co z Marimar?
Była tu.
Sama do niej zadzwoniłaś.
- Trzymali się za rączki. - Nie, po prostu gadaliśmy ze sobą.
I?
I… nic.
- Potwierdziły się moje podejrzenia. - Boże.
Marimar nie jest miłością mojego życia.
Marimar była moją licealną miłością.
Miłością mojego życia…
jesteś ty.
Snoby z ósemki chcą dobrego wina. Wydoimy ich na Pingusie?
Dokąd idziesz?
Nie potrafię dalej z tobą pracować.
Co ty gadasz? No już, dziś mamy zapierdol.
Złamałeś mi serce. Odkupisz moją część czy ja twoją?
Jesteśmy za starzy na takie dramy.
Co ty wyprawiasz? Wyjdź.
Co się dzieje?
Raúl mnie zostawił.
Lepiej pogadamy o tym w domu.
Nigdy mnie nie kochałeś!
Nie jesteśmy parą ani nic.
To pieprzony kłamca.
Wolał się spotykać z dziwką niż ze mną.
- Nie jesteś gejem? - Heteroelastycznym.
Dawałam ci buziaki.
- Bo chciałaś. - Bo byłeś gejem.
Trochę jestem. Rafa i ja to piękną historia miłości.
Teraz to historia miłości?
- Zamknij się. - Do widzenia!
Gościu, jesteś obrzydliwy.
Dokąd wy idziecie?
Zaraz jest druga tura kolacji.
Poszliśmy do pokoju, trzymając się za ręce jak flirtująca para,
która chce się całować na osobności.
Oboje tego chcieliście?
Nie było tak, że popchnął ją pan na łóżko?
Wylądowaliśmy w łóżku, bo oboje chcieliśmy.
- Jemu nie przerywa? - Ona też pana dotykała?
Tak, oboje.
Dotykaliśmy się wzajemnie.
Czego dotykała?
Krocza. Penisa.
A ja jej tyłka i piersi.
- A to, że wyjął pan penisa…? - Absolutnie nie.
Kurde, on sugeruje mu odpowiedzi.
Czemu państwo przerwali, skoro dobrze się bawili?
Bo to było nieodpowiednie. Byliśmy w domu jej byłego.
Nie jesteśmy nastolatkami, więc poszliśmy do mnie.
Skoro rozegrało się to tak naturalnie, to dlaczego pana oskarżyła?
Dzięki temu zyskała większy rozgłos niż kiedykolwiek wcześniej.
Pewnie coś na tym zyska…
Ten przeciek działa na naszą korzyść.
Ludzie są wściekli.
Niewiele pamiętam, byłem najarany.
Na chwilę zniknęli, a potem szybko wyszli.
Wierzę jej. Po co miałaby kłamać?
Daniela potrafi złamać serce, ale nie kłamie.
Siostro, ja ci wierzę!
Idę się położyć.
Wszystko dobrze?
- Co tu robisz? - Nie wiem.
Co z nią?
Przeżyła dzięki markizom, ale ma wiele złamań
i uraz kręgosłupa.
Nie wiedzą, czy będzie chodzić.
Zostawiłam kilka porcji kurczaka z marchewką. Dla Rity.
Dziękuję bardzo.
Wyprowadzasz się daleko od centrum?
- Na przedmieścia Ávili. - No to daleko.
Ale są piękne fortyfikacje i dobre jedzenie…
- To klasztor klarysek. - Tych, co pieką ciastka?
Oddam się Chrystusowi. To jedyny facet, który mnie nie zawiódł.
- Będziesz się tam marnować. - Wiem.
Rito, będę za tobą strasznie tęsknić.
Bardziej ci żal psa niż mnie.
Chciałabym życzyć ci jak najlepiej, ale nie umiem.
Wiem, że chrześcijanie powinni przebaczać, ale… jestem też człowiekiem.
Chuj ci w dupę.
To postępowanie sądowe,
a nie reality show, które ma oglądać cała Hiszpania.
Mówią o pani.
…może ofiary przemocy ze względu na płeć potrzebują empatycznego podejścia?
Ja tylko pytam ofiarę o to, co sama stwierdza w zawiadomieniu.
Nie chodzi o pytania, tylko o sposób ich zadawania.
Patri, wyłącz to.
Przykro mi, jeśli kogoś uraziło użycie słów „cycki” i „dupa”.
To nie moja wina, że zawiadomienie zawiera wulgarne słowa.
Traktował pan oskarżonego łagodniej niż domniemaną ofiarę.
Podejrzany ma prawo kłamać.
Skarżąca natomiast ma obowiązek potwierdzić treść zawiadomienia.
A moim obowiązkiem jest iść punkt po punkcie,
by ustalić, czy ta młoda panna kłamie, czy nie.
Ale się pani trafił szowinistyczny sędzia!
Oglądasz to? Aż mnie skręca z wkurwu.
Widzisz? Teraz chętnie się wypowiem.
Jak to związek?
Spotykamy się jakieś półtora miesiąca. Powiedziałem, że ją kocham. Dwa razy.
Ona ani razu, bo czeka, aż to „samo przyjdzie”.
- Widzisz, jaki skurwiel? - Tak. Zabolało mnie to.
- Ale miłość to miłość. - Jak to?
Jest maleńka szansa, że wrócę do Esther.
- Do Esther? Stary… - Ty też nas zdradziłeś.
Ale z nową.
Nie wierzę, jakich mam chujowych kumpli!
- Nie możemy wstrzymać budowy, dopóki…? - Dopóki co?
Musimy pogadać z Santim.
Chyba wy, skurwiele!
Żadni z was kumple!
Cała komuna się idzie jebać z waszej winy!
Cholera…
To ty powinieneś poruszyć ten temat z Santim.
Ja jestem tylko utrzymanką.
Danielo, dlaczego zdecydowałaś się w końcu zabrać głos?
Bo tylko ja jeszcze tego nie zrobiłam.
Nie chciałam sprawiać wrażenia, że lansuję się na tej gównianej sytuacji.
Ale gdy mieszają mnie z błotem, muszę się bronić.
- Czujesz się wtórnie skrzywdzona? - Nie cierpię tego wyrażenia.
Ale… tak. Nie jest miło przeżywać traumę od nowa.
Zwłaszcza, gdy w kółko nazywają cię karierowiczką, dziwką i kłamczuchą.
Co powiedziałabyś tym wszystkim kobietom,
które były ofiarą przemocy seksualnej i milczą?
Dziewczyny, nie zgłaszajcie tego. Same widzicie, co was spotka.
Złamałem serce heteroelastycznemu,
wkurwiłem prostytutkę, a moja była uciekła do zakonu.
Nie robię postępów.
Żona gościa, z którym kręciłam, dowiedziała się i skoczyła z balkonu.
Wykitowała?
Odbiła się od markizy.
- Nie wiedzą, czy będzie chodzić. - Kurwa.
No.
Czyli ty też niezły syf zrobiłaś.
- To nie jest śmieszne. - Wiem, to okropne.
Przynajmniej odzyskałeś mieszkanie.
Sprzedasz je, by sfinansować szowinistyczną komunę?
Jeszcze się zobaczy, co będzie z komuną.
Pedro ma dziewczynę, Luis wrócił do Esther.
Ci skurwiele to żadni kumple.
Wystawili mnie i Santiego.
Poczekaj, aż się dowie.
Mieliśmy plan. Zobowiązanie to zobowiązanie.
A to?
W sferze uczuć oboje jesteśmy terrorystami.
Najlepiej, jak nawzajem zdejmiemy się z rynku dla dobra ludzkości.
Luz, czy ty mi się oświadczasz?
Kochanie,
ożenisz się ze mną?
Ruszamy!
Nasza komuna już w budowie!
Wspaniała chwila! Kto powie coś ładnego?
Jest coś, o czym chciałbym ci powiedzieć…
Jasne, o to was prosiłem, żebyście się zaangażowali.
- Mów. - Nie chodzi o projekt.
Powiedzmy, że to wpłynie na projekt.
- Jak to? - Mam dziewczynę.
Jak to masz dziewczynę?
Ma na imię Tania. Jest właścicielką salonów piękności.
Dwoje 11-letnich dzieci: Nora i David.
Spotykamy się już prawie dwa miesiące.
Na poważnie, nie żaden situationship.
Pedro, kolego,
mamy działkę, finansowanie, firmę budowlaną…
Widzisz, co to jest? Wyjaśnię ci.
To koparka, która przerzuca ziemię.
Bo dziś, kurwa, zaczynamy budowę!
- Powinienem powiedzieć trochę wcześniej. - Trochę?
- Luis, powiedz mu coś. - Wróciłem do Esther.
Jak to wróciłeś? Dopiero się rozwiedliście.
Zrozumiałem, że to miłość mojego życia.
Jaka miłość twojego życia? Miłość twojego życia to Marimar, idioto!
Nie, to Esther. Przykro mi.
Raúl, czy ty słyszysz tych zdradzieckich gnojów?
To jest…
Co?
Żenię się.
Jak to się żenisz? Z kim?
Wczoraj Luz ukryła pierścionek w fondancie.
Żebyś się zakrztusił i zdechł.
Zdejmiemy się z rynku dla dobra ludzkości.
Ona się oświadczyła? Tobie?
Ja pierniczę.
Gratulacje, stary!
Jak to gratulacje?
Jesteście skurwysynami!
Oto, kim jesteście!
- Santi. - To niewiarygodne…
- Gadaliście o tym wcześniej, co? - Nie.
To zdrada z premedytacją!
- Ja pierdolę! - Nie, stary. Tak wyszło.
Miłość to miłość.
Zrozum to.
Kumple to substytut, gdy nie ma dziewczyny.
To cud, że tak często się widujemy.
Na pewno ty też kogoś znajdziesz.
Znalazłem was!
Rozumiecie, co to znaczy się zobowiązać?
Cholera, mieliśmy plan.
Zostawiliście mnie na lodzie.
Na lodzie nie. Jesteś świeżo po ślubie.
Jedź gdzieś na miesiąc miodowy.
Odprężysz się i wrócisz z nową perspektywą.
Ale na mój ślub przyjedziesz?
Mamusia!
A co tu jest z czapeczką?
Co się stało? Kto zjechał ze zjeżdżalni?
Powiedz „mamusia”.
- Cześć. - Cześć.
Często widuję cię w parku. Jesteś bezrobotny?
Nie, zajmuję się domem.
Utrzymuje mnie moja dziewczyna. Nie „moja”, to seksistowskie.
- Co? - Tam jest.
Bawi się z moim synkiem i moją byłą, jego matką.
Świetnie się dogadują.
Nie wstyd ci, że utrzymuje cię kobieta?
Wcale nie.
Jakiś czas temu
z kolegami poszliśmy na kurs dekonstrukcji toksycznej męskości.
Też myślałem, że to bzdury.
Ale powoli zaczęło to do mnie docierać.
Musieliśmy przemyśleć seksistowskie, patriarchalne dziedzictwo
i zaakceptować własną wrażliwość.
- Niech żyją nowożeńcy! - Sporo tego było.
Unikać seksistowskiego języka.
Zrozumieć, że monogamia to nie jedyna opcja.
Że seksualność jest płynna.
Co tu robisz?
Dałeś mi znak.
Spadaj!
- Dałeś mi znak. - Zjeżdżaj.
Tak mi pokazałeś.
Jak każda rewolucja i ta miała swoje ofiary.
Po drodze każdy miał swoje kryzysy i lęki…
Finalnie wróciliśmy do punktu wyjścia.
Tym razem z wyboru.
W skrócie: zmuszono nas do myślenia.
Tradycyjna męskość jest toksyczna, bo jest fałszywa.
Unieszczęśliwia nas.
Ilu z was uważa się za seksistów?
Nie mówię, że to łatwe. Jesteśmy w okresie przejściowym.
Nie wiemy, dokąd zmierzamy, ale ważne, że idziemy do przodu.
Tato, jak podróż poślubna? Nadal jesteś w sobie zakochany?
Bardziej niż kiedykolwiek. Jestem megaszczęśliwy.
Nie potrzebuję ani dziewczyny, ani kumpli, niczego…
Samotność to supermoc, córeczko.
- Wybrał już pan? - Tak, poproszę ryż z homarem.
To danie dla dwóch osób.
Tato? Halo?
Halo?
Napisy: Łukasz Stanisław Dutka