Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(สร้างจากเรื่องจริง)
เราไปบ้านฉันไม่ได้แล้ว
เออร์มานโน่จะกลับมา ฉันโดนซ้อมแน่
เอเลน่า ไปบ้านมาร์เชลล่าสิ
ลองโทรหาแล้ว เขาไม่รับสาย
ลองโทรอีกทีสิ
เธอต้องไปแล้ว
- ฉันไม่อยากทิ้งเธอ - บอกให้ไปก็ไปสิ!
มาหลบข้างหลังจ้ะ
เอเลน่า
ขึ้นรถ
ฉันยอมเดินดีกว่า
ส่งเด็กมาซะดีๆ
หยุดนะ!
เยี่ยม เล่นดีมาก!
จ้ะ แต่ขอเวลาแป๊บนึงก่อน
เก่งมาก
- ถ่ายเสร็จแล้ว เคลียร์พื้นที่ได้เลย - ได้
(วันที่ 1 พฤศจิกายน ปี 1978)
ทุกคนช่วยถอยไปด้วยนะครับ
ขอความร่วมมือหน่อย ถอยครับ
กรุณาถอยไปครับ
- ถ่ายหนังเรื่องอะไรเหรอ - คืนเดือดในกรุงโรม
ฉันนี่ติ่งดาราสาวคนนั้นเลยนะ ในหนังมีใครอีกเหรอ
ก็ผมสิครับ จะใครซะอีกล่ะ ขอร้อง
ระวังนะ
โอเค
(รักรีเทิร์น ณ นิวโอลิมปัส)
ผิดแล้ว ต้องเอาไปใส่ในกระชอน
แล้วโรยเกลือกำมือนึง
เสร็จแล้วพอโรยหน้าไว้เรียบร้อย
ค่อยเอาจานทับอีกที
โอ๊ย โคตรจะเกลียดการเมืองเลย
เราฟังแต่เรื่องเดิมๆ มาตั้งหลายเดือนแล้วนะ
มีการออกไปประท้วง…
พอใจยัง
หมอนี่วันๆ ดีแต่บ่นเรื่องการเมือง พูดไม่หยุดเลย
ขี้เกียจจะฟังแล้ว
แป๊บนะ
หนังเริ่มฉายไปสิบนาทีแล้ว
แต่ค่อยรอเก็บเนื้อหาสิบนาทีแรก ในรอบฉายต่อไปเอาก็ได้
ผมขอเข้าไปตอนนี้แหละครับ
อย่างที่บอกไปเมื่อกี้ เธอต้องให้มะเขือม่วงมันคายน้ำออกมาก่อน
พอความชื้นออกมาหมดแล้วถึงจะใช้ได้
อะไรนะ
- ไม่หึงเหรอ - ไม่ค่อย
แย่จัง
ฉันจะไปเรียนต่อสถาปัตย์ที่มหาลัย
- เขาไม่รับคุณหรอก - เดี๋ยวก็รู้
อย่างคุณไปสมัครที่สวนสัตว์ซะยังจะดีกว่า
และนกกระสาบินกลับมา
อย่างว่องไว ขาเหยียดตรง ยืดจะงอยปากเพื่อท้าทายพายุ
ชอบไหมล่ะ
งดงามและล้ำลึกมาก
หยุด ไม่เอา หยุด!
ยอมแพ้ซะ!
ฉันชนะ
ยอมแล้ว คุณชนะ คุณเป็นแชมป์
ฉันชนะ
ฉันชนะแล้ว
ได้
- เขาจะรับคุณเข้ากองทัพเหรอ - แน่นอน
- แล้วจะไปอยู่ไกลไหม - สักวันก็จะไปให้ได้อยู่ดี
ฝันไปเถอะ ไม่ได้ไปไหนหรอก
อย่าทำตัวเป็นพระเอกสิ เดี๋ยวเขาก็ไม่รับหรอก
ทำไมจะไม่รับ
คนฉลาดๆ เขาเก็บไว้ในประเทศกันทั้งนั้นแหละ
เออ แล้วให้พวกโง่ไปรบแทนใช่ไหม
ฉันไม่ชอบให้คุณมาแกล้งนะ
งั้น…
- ผมมีอะไรจะบอก - ฉันไม่อยากฟัง
ไปสูบบุหรี่ด้วยกันไหม
ตรงโถงทางเดิน
ไม่ไป ขอบใจ
- ฟังนะ… - พรุ่งนี้จะให้อะไรฉันล่ะ
เป็นความลับจ้า
ฉันไม่อยากได้ขนมที่พอกินหมดก็ลืม
ฉันอยากได้ของที่จะอยู่ตลอดไป คงทนถาวรเหมือนเราสองคน
คงอยู่ไปอีกหลายปี
จูบหน่อยสิ
ยามอยู่ในอ้อมกอดคุณ ฉันไม่หวั่นกลัวอะไรทั้งนั้น
ไม่กลัวแม้แต่สงคราม
อยู่เคียงข้างฉันไว้นะคะ
แต่ไม่ได้ดูตอนจบ
ดูแค่สิบนาทีแรก
- ฉันอยู่จนจบเรื่อง - เออ ไปดูในห้องน้ำน่ะสิ
ไม่ใช่ ในโรงเนี่ยแหละ
นายมองคนข้างๆ ตาเป็นมัน
เขามาใหม่
- น่ารักดีนะ - เดี๋ยว
- คนเมื่อวานหล่อกว่าเยอะ - ใคร ไอ้ผมทองน่ะเหรอ
ไม่จริง หมอนั่นไม่ไหวอย่างแรง
เป็นพวกที่ตอบว่า "ไม่ครับ ขอบคุณ ผมไม่สูบบุหรี่"
ทำเป็นมีดี แต่เก๊กล้วนๆ
ก็จริง
บุหรี่ไหม
ขอบใจ
ฉันน่าจะเคยเห็นนายมาก่อนนะ ที่นี่มั้ง มาบ่อยหรือเปล่าล่ะ
ไม่ เพิ่งมาครั้งแรก
เหรอ
บังเอิญผ่านมาทางนี้น่ะ
นายมาที่นี่บ่อยไหม
ก็มาบ้าง เวลาอยากดูหนังสนุกๆ
ตามมาสิ
เดี๋ยวก่อน
อะไร
ไม่ใช่ที่นี่
งั้นเข้ามาในนี้ทำไม
ก็อยากอยู่ด้วยกันสองต่อสอง
ก็มีอารมณ์นี่นา
มาก
แต่ไม่เอาในนี้
ฉันเอเนีย ชื่ออะไรเหรอ
- เพียโตร - เพียโตร ชื่อเพราะนะ
พูดจริงนะ ฉันไม่อยากทำในนี้
งั้นที่ไหน
ไม่รู้สิ
ไม่ชอบฉันเหรอ
ไม่ใช่
ชอบมากต่างหาก ถึงไม่อยากทำตรงนี้…
ใจนายเต้นแรงมากเลย
บ้าแล้วเหรอ
ขอโทษนะ
(ห้องน้ำ)
เจอกันที่นี่พรุ่งนี้นะ
ได้
ไปก่อนนะทิตตี้
หนังวันนี้ท่าจะน่าประทับใจเนอะ
- ทำไมพูดงั้น - ก็ทุกคนเดินหน้าระรื่นออกมากันเชียว
มันดีมากจริงๆ
- เธอดูไม่จบด้วยซ้ำ - ไว้พรุ่งนี้ค่อยดูต่อ
พรุ่งนี้ไม่ฉายเรื่องนี้แล้ว
เราเปลี่ยนหนังทุกวัน เธอก็น่าจะรู้อยู่แล้ว
แน่นอนว่าหนังวันนี้ดีกว่าอาทิตย์ที่แล้ว
ไม่ต้องสงสัยเลยละ
- ยังทำงานวงการหนังอยู่ไหม - ก็รับงานอยู่บ้าง
ผมยังเรียนอยู่ แต่บางครั้งอาสาไปช่วยกองถ่าย
เหรอ
โชคดีจริงๆ ฉันก็อยากเล่นหนังเหมือนกันนะ
เคยฝันอยากเป็นนักแสดง
ไว้ถ้าได้เป็นผู้กำกับหนังแล้ว อย่าลืมเรียกทิตตี้คนนี้นะ
ได้ก็ดีสิ
- เจอกันพรุ่งนี้นะ - เออนี่
เพลาๆ บ้างก็ดีนะ วันนี้เสียงดังกันมาก
เงียบปากไปเลย
นายไม่มีใครให้ไปร้องเสียงหลงด้วยน่ะสิ
ไปก่อนนะทิตตี้
นับเสร็จยัง
งั้นก็ไปซะสิ ไป๊
พ่อ
โทษทีที่กลับช้า
ว่าไง หนังเป็นไง
- ก็ดี ค่อนข้าง… - โรแมนติก
แม่คงชอบ
หมอยืนยันแล้วนะว่าอีกไม่นานก็กลับบ้านได้แล้ว
หัวใจดวงใหม่
ทีนี้ก็แค่ต้องมารอดูกันว่า มันตอบสนองกับร่างแก่ๆ นี่ยังไง
แม่ก็พูดเกินไป เปลี่ยนแค่ลิ้นเดียวเอง
ผ่าตัดง่ายๆ
นั่นที่หมอบอกลูกน่ะสิ
ผมมีความรู้เรื่องนี้นะ
ผมไม่ได้เรียนพฤกษศาสตร์ซะหน่อย
ก็จริงจ้ะ
ขอโทษนะคะคุณหมอ
สวัสดีจ้า
คนอื่นอยู่ในครัว
ฉันคงต้องไปนอนบ้านเธอในไม่ช้า
ทำไมเหรอ
ยัยแคทเธอรีนขู่จะเก็บข้าวของ ย้ายกลับมาอยู่นี่น่ะสิ
นี่ก็บ้านนางเหมือนกันนะ ผัวนางน่ารำคาญ
แต่แซ่บจริงไรจริง
สวัสดีค่ะคาร์โล
ฉันชอบครั้งนี้มากเลยนะ
เหมือนกัน
งั้นก็จริง นายไม่ได้โกหก
ไม่ได้ทำอะไรกันจริงๆ นะ
เขาไม่ใช่คนแบบนั้น
เขาขี้อาย ซุ่มซ่าม
น่าจะไม่เคย
ใช่ แต่ยังไงเขาก็ตามนายเข้าไปในห้องน้ำอยู่ดี
เขามีอารมณ์ แต่ไม่อยากจะซั่ม
ถ้างั้นเขาคงไม่โผล่หน้าไปอีกแล้วแหละ
อลิเช่ เขาพูดว่า "พรุ่งนี้เจอกัน"
- แทบมั่นใจเลยว่าเขามาแน่ๆ - "แทบ"
ก็มั่นใจแค่นั้นนี่นา
หยุดคิดถึงเขาไม่ได้เลย
ต้องไปหาที่ใหม่แล้วสิ เพราะเขาไม่เอาในห้องน้ำ
จะไปว่าเขาก็ไม่ได้นะที่รัก
อ้อ
อย่าลืมนะว่าพรุ่งนี้เรามีเรียนทั้งบ่าย
ว่าจะลาป่วย
โดดเรียนต่อเนื่องแบบนี้ โดนไล่ออกไม่รู้ด้วยนะ
แล้วการไปอาสาช่วยงาน ตามกองถ่ายเป็นบางครั้งมันอาจไม่เป็นไร
แต่นายไปบ่อยเกิน
เขาไม่กล้าไล่ออกหรอก ฉันมีพรสวรรค์ฟ้าประทาน
ถ้าฉันมั่นใจได้สักเสี้ยวของนาย คงพลิกชีวิตได้ไปแล้ว
เหมือนกัน ขอแค่หุ่นดีและบั้นท้ายกลมเหมือนเธอ
ไอ้บ้าเหยียดผู้หญิง
- ค้างที่นี่สิ - เชอะ
เรายังไม่ทันเสร็จนายก็เริ่มเล่าเรื่องเขาแล้ว
ไม่เอาหรอก นายใจลอยไปไกลแล้ว
ไม่มีเธอแล้วฉันจะทำอะไรทั้งคืนล่ะ
คิดถึงเขาแล้วชักว่าวเอาสิ
โธ่
อาเดล ตั้งใจฟังฉันให้ดี
อย่าไปโทรหามัน อย่าเกาะติดเกินไป
ไม่ได้ พอเป็นเรื่องความรักเธอต้องเล่นตัว
ทำแบบที่ฉันทำสิ
ทันทีที่ผู้ชายตกหลุมรักให้หนีหาย
เดี๋ยวเขาก็ไปหาของขวัญมาง้อเองแหละ
เอ้อ แป๊บนึงนะ
ขอเข้าไปดูได้ไหมว่ามีใครมารอผมหรือเปล่า
เพราะผมกำลังรีบอยู่
- แฟนเธอไม่มา - ทำไม รู้ด้วยเหรอว่าคนไหน
อาเด เดี๋ยวโทรกลับนะ
หนุ่มแซ่บที่สุดจากเมื่อวาน
ฉันไม่ได้เห็นหนุ่มหล่อแบบนั้นมาหลายสิบปีแล้ว
เราไม่ได้มาด้วยกันซะด้วยซ้ำ
แล้วไง ก็ฉันมีเซนซ์
ดูออกหมดแหละจ้า
อยากเข้าไปดูก็เชิญ
ที่ยอมหยวนให้เพราะทำวงการหนังหรอกนะ
- ขอบคุณ - ให้เขาเข้าไป
- ยินดีด้วย - ดื่มอีกแก้วสิ ฉันเลี้ยงเอง
ไอ้ขี้เมานี่
- แด่สุขภาพของเธอ - แด่สุขภาพ
ขอพรมาช่วยหน่อย พักนี้โรคระบาดเยอะมาก
- ขอให้ได้นะ - บาย
บาย เบียงโคฟิโอ้
- ลาก่อนจ้า บ๊ายบาย - ลาก่อน
สุดที่รัก ขออำลา กองทัพจะออกเดินทาง
- มาหาอะไรเหรอ - ผมก็แค่มาสูดอากาศ
- ฉันไม่ได้ขายตัวย่ะ - เลิกแล้วก็ดี
นี่
- หนุ่มน่าหม่ำคนนั้นเป็นไง - มันส์ไหมวะ
- เราไม่ได้เอากัน - อ้าว
เชื่อก็ได้
แล้วเข้าไปทำอะไรในส้วม มันเสร็จเร็วเกินเหรอ
นายไม่เข้าใจ
เราคุยกัน
- ห้องน้ำนะ ไม่ใช่ห้องนั่งเล่น - พวกเราก็เหมือนกัน
ฉันเข้าไปอึ๊บอย่างเดียวเลย สาบานได้
ดูซิใครกลับมาแล้ว
ไง
- หายหัวไปไหนมา - ก็ช่วงนี้ยุ่งนี่นา
- นายมาที่นี่ทำไม - ลองเดาดูสิ
ช่างเถอะ เรื่องเชเป็นไง
ฆ่ากันตายหรือยัง
คบๆ เลิกๆ แต่คนอื่นอย่ามาสาระแนโว้ย
ก็ได้ ฟิเดล คาสโตรกับเช เกบารา ให้ตาย
เอเนีย ขอคุยด้วยแป๊บนึงสิ
โมโลทอฟ
- ถามอะไรหน่อยได้มะ - อะไร
ตอนอยู่ในกองทัพนายโดนมากี่ดุ้นวะ
เยอะเกินบรรยาย ต่อให้ขยันร่านทั้งชีวิต นายก็ไม่มีทางได้เท่าฉัน
- ต่อให้อายุยืนถึงร้อยปีก็เถอะ - รักนะจ๊ะ
พรุ่งนี้จะไปประท้วงด้วยกันไหม
- ไม่ว่างน่ะสิโมโลทอฟ มีเรียน - จะอ้างว่างั้นเหรอ
มีเรื่องอะไรกับเชล่ะ
เราทะเลาะกัน
ฉันไม่อยากเล่าให้อีพวกนั้นมันฟัง
เขาแสบโคตรๆ เลย
เขาไม่ให้อภัยฉัน ที่ไม่อ้างมโนธรรมคัดค้านการเกณฑ์ทหาร
เขาคิดว่าฉันชอบเขาแค่เพราะหน้าเหมือนเช
โกรธที่ฉันไม่สอนเขาทำระเบิดขวดแล้ว
แล้วเขาหาว่าฉันเป็นพวกขวาจัดไปแล้ว
เชมันก็เพี้ยนๆ แบบนี้แต่แรกละ
ไง
- ไง - เพื่อนฉันเองน่ะ เขาจะไปละ
สวัสดี ฉันเออร์เนสโต
เพียโตร
แต่ฉันมีฉายาว่าโมโลทอฟ เพราะใครมาโดนก็ระเบิดพุ่งพวยทุกราย
- ไปได้แล้ว - ใจเย็นๆ สิ ไม่ได้จะแย่งซะหน่อย
พลาดของดีนะจะบอกให้
ไอ้นั่นมันเว่อร์ตลอด
แต่ไม่มีพิษภัย
บางครั้งใจดีด้วยซ้ำ
วันนี้ฉันมาหานายโดยเฉพาะ แต่มีเวลาไม่มาก
ฉันนึกว่านายจะไม่อยากมาซะแล้ว
ไม่
ไม่เอาแบบเมื่อวาน
ฉันรู้จักที่นึงที่เราอยู่กันตามลำพังได้
ที่ไหน
บ้านยายของเพื่อน ไม่มีใครอยู่ที่นั่นแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าเพื่อนฉันมีกุญแจหรือเปล่านะ
- ต้องโทรหาเพื่อนไหม - ไม่ เพื่อนเรียนอยู่
เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน
ฉันจะแวะไปที่สถาบัน เจอกันในหนึ่งชั่วโมงนะ
ไม่ดีมั้ง
นายนัดฉันมาที่นี่เองนะ
- ฉันรู้ คือ… - ถ้านายไม่มั่นใจ…
ถ้าเราไม่มั่นใจ…
งั้นเราไปกินพิซซ่าแล้วไม่ต้องทำอะไรก็ได้
บ้านเลขที่นี้
ฉันว่าจะอยู่ดูหนังต่อดีกว่า
เอาแผนที่มาด้วยเลยเหรอ
"แม้แต่เวลาหรือระยะทางก็มิอาจขวาง"
ถ้าเพื่อนหากุญแจไม่เจอล่ะ
งั้นก็แค่ไปกินพิซซ่า สนไหม
สนสิ
ดี ฉันจะขับเวสป้าไป ดูหนังไปนะ เรื่องนี้ซึ้งมาก
- เคยดูแล้วเหรอ - เปล่า แต่ทิตตี้บอกว่าซึ้ง ฉันก็เชื่อ
ทิตตี้เป็นใคร
คนขายตั๋ว
(แม้แต่เวลาหรือระยะทางก็มิอาจขวาง)
(นูโอโวโอลิมโป)
- ไง - ไง
เพื่อนนายโชคดีนะ
ไม่เห็นเคยเล่าเลยว่าบ้านยายหรูขนาดนี้
ขึ้นไปดูข้างบนกันดีกว่า
เอเนีย ดูนี่สิ
เดี๋ยวก่อน
ไม่อยากเหรอ
เปล่า คือว่า…
นี่ครั้งแรกใช่ไหมล่ะ
งั้นไปกินพิซซ่ากันไหม
ขอคิดก่อน
อยากให้สอนวิธี…
หยุดก่อน
โทษที ตื่นเต้นมากไปหน่อย
ไม่เป็นไร
นี่ภาพยายของเพื่อนนายสมัยสาวๆ
ฉันไปเจอเหล้า
เหล้าของยายเหรอ
จำได้ละว่าเห็นนายครั้งแรกที่ไหน
สองสามวันก่อนมีกองถ่ายมาถ่ายหนัง
ฉันเข้าไปดูใกล้ๆ
แล้วพอผู้กำกับสั่งคัต นายก็ไปเลื่อนที่กั้น
เราสบตากัน จำได้หรือเปล่า
ไม่ จำไม่ได้เลย
ฉันไม่สนใจพวกคนมุงหรอก
รำคาญซะด้วยซ้ำ เพราะฉันต้องคอยกั้นไม่ให้เข้ามาใกล้
ฉันไม่ทำงาน เป็นนักศึกษา
ฉันก็เป็นนักศึกษา คณะภาพยนตร์
ปีสุดท้ายแล้ว จะเป็นผู้กำกับ
ฉันเป็นนักศึกษาแพทย์
เจ๋งดี
เรียนหลายปีนะนั่น
คุณหมอ
นี่ชอบหมอนะ
ว่าแต่ผมเจ็บแปลบๆ ตรงนี้นิดนึงนะครับคุณหมอ
แล้วก็ตรงนี้
ตรงนี้ล่ะ
แค่อยู่กับหมอก็รู้สึกดีขึ้นมาเลย
อยู่บ้านพ่อแม่หรือเปล่า
ใช่
- นายล่ะ - อยู่กับพ่อ
ฉันมากับแม่ แม่มาผ่าตัด
ผ่านไปด้วยดี อีกสองสามวันแม่ก็กลับบ้านได้แล้ว
บ้านอยู่ไหนเหรอ
แถวมาร์เค
- ขอเต้นรำเพลงนี้นะครับ - ไม่ เต้นไม่เป็น
เถอะน่า หรือจะให้เต้นคนเดียว
ก็ได้
แต่ฉันเต้นไม่เป็น
งั้นให้ฉันนำ
ยังหิวอยู่ไหม
ไม่
แต่ฉันหิว
รู้ไหมว่าใครเจอกันครั้งแรกที่นี่
คนสองคนที่ไม่รู้เลยว่า ต่อไปพวกเขาจะรักกันมากแค่ไหน
ฉันเคยได้ยินเรื่องนี้
ไหนนายบอกว่าจำไม่ได้
ไม่รู้พูดแบบนั้นออกไปทำไม
คงเพื่อปกป้องตัวเองไว้ก่อน
จากอะไร
เมื่อไรจะได้เจอกันอีกเหรอ
เจอกันที่โรงหนังนูโอโวโอลิมโปช่วงบ่ายไหม
แต่ไม่รู้กี่โมงนะ ถ้าฉันไปสายก็ดูหนังรอไปก่อน
ถ้าฉันสาย นายก็ดูหนังรอด้วยนะ
บ้าบอ มาจะพาไปส่งที่ท่ารถเมล์
ไม่ต้องหรอก จัตุรัสเวเนเซีย อยู่ตรงหัวมุมถนนนี่เอง ฉันเดินได้
ไปสิ
- ขอร้องละเอเนีย - เลิกตื้อซะที
ฉันไม่ไปกับเธอ จบนะ
- หวัดดีทิตตี้ - ว่าไง วันนี้พาเพื่อนมาด้วยเหรอ
- เขาจะไปประท้วงกับฉัน - อย่าไปฟังเธอ ขอตั๋วหน่อย
วันนี้หนังดี คุ้มค่าตั๋ว และไม่ใช่แค่นั้นนะ ฉันให้ฟรี
งานประท้วงสำคัญกว่า
เอเนีย ขบวนมาถึงนี่แล้ว ที่จัตุรัสเวเนเซีย เดินสิบนาทีถึง
นายต้องไป ไม่ใช่หมกตัวอยู่แต่ในนี้ เหมือนคนเห็นแก่ตัว
- ขอโทษนะคะ - ไม่เป็นไร
ชวนเขาไปด้วยกันสิ
- เขามาแล้วเหรอ - เขากำลังดูหนัง
แต่เขาไม่อยากให้คนเห็น ก็เลยซุกอยู่หลังเก้าอี้
คนอะไรขี้อายจริงๆ
งั้นพาไปด้วยกันสิ ฉันจะได้เจอเขาซะที
ไม่ นี่มันเรื่องของฉัน
ประท้วงครั้งหน้าฉันยอมขึ้นกล่าวก็ได้ จบนะ
ดีจังเลย สุดยอด
นายมันก็แค่ทาสอีกคนที่รับใช้อำนาจเดิม
ยิ่งเป็นตุ๊ดก็ยิ่งเหมือนเผด็จการขึ้นทุกวัน
ไปตายแม่ง เอเนีย
เกรี้ยวกราดจังเลย
แฟนเก่าเหรอ
เป็นมากกว่านั้นอีก
ดูก็รู้ว่าเป็นนักเคลื่อนไหวที่ทุ่มสุดตัว
เขามาถึงเคาน์เตอร์ก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง
เขามารอเชียวนะ เข้าใจที่สื่อใช่ไหม
เดี๋ยวก่อน
นูโอโวโอลิมโป
กรุณาถือสายรอสักครู่
ไม่ใช่ว่าตกหลุมรักกันแล้วก็เลิกมาที่นี่ล่ะ
- เรากลับมาดูหนังกันเฉยๆ ก็ได้ - อ๋อ
จะเล่นฉากหนังกันเองที่บ้าน ห้าโมง สองทุ่ม กับสี่ทุ่มครึ่งสินะ ไป
ค่ะ
ไม่ วันนี้ฉายเนลลา ซิตตา ลาอินเฟอร์โน ยินดีค่ะ
นี่ พูดไม่เข้าหัวหรือไงยะ หัดหุบปากซะบ้างสิ
- ไง - ไง
ขอโทษทีนะที่มาช้าไปหน่อย
ไม่เป็นไร
คนนี้ดี
ดูสิว่าคนนั้นสวยแค่ไหน
นี่ เธอนั่นแหละ มานี่
กุญแจไม่ได้อยู่กับฉันแล้ว
ทำอะไร
สูดกลิ่นนาย
คิดถึงมากเลย
ฉันจองโต๊ะที่ร้านอาหารไว้ให้เรา
ฉันอยากจิบไวน์จ้องหน้านาย
เหมือนคนธรรมดาสองคนนั่งอยู่ที่โต๊ะ
แต่ต้องแวะที่คลินิกก่อนนะ ต้องไปคุยกับหมอ
อีกไม่เกินหนึ่งชั่วโมงจะกลับมา
น่าจะแวะไปก่อนแล้วค่อยมา
ฉันอยากบอกนายด้วยตัวเองน่ะ
ไปด้วยได้ไหม
ไม่ ฉันไม่อยากให้นายรอข้างนอกคนเดียว
งั้นฉันดูหนังครึ่งแรกรอละกัน
อีกชั่วโมงเจอกันที่ร้านในจัตุรัสนะ
ทันทีที่จบครึ่งแรก
โถงทางเดินมีไว้สำหรับสูบบุหรี่เท่านั้น
- ต้องการอะไร - ทุกคน
- ไปตาย กวนตีนอยู่เรื่อยเลย - ระวังบันได เขาบาดเจ็บ
ทิตตี้ให้เขาเข้ามา ข้างนอกวุ่นวายมาก นี่ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ ทำแผลให้ที
- หลีกทางหน่อย ที่อ่างนะ - อะไร ดื่มสิ ล้างหน้าล้างตาหน่อย
- ไม่ได้ ต้องใช้เพอร์ออกไซด์ - เอานี่ไป
ทุกคน ข้างนอกโกลาหลแล้ว ตำรวจมากันเต็มเลย
เพียโตร
- พวกมันทำอะไรเขา - โมโลทอฟ ฉันไปก่อนนะ
- อยู่ด้วยกันก่อนสิ - อยู่ไม่ได้ ขอโทษนะ
- อย่าไปนะ - ใจเย็นๆ
พวกเขาปิดประตูอยู่
- มันไม่ยอมปิด - ทิตตี้ ผมขอออกไปก่อน
ไม่ได้ เข้ามาไม่ได้
เข้ามาไม่ได้!
ปิดหนัง!
- เปิดไฟ! - อยู่ใกล้ๆ ฉันไว้!
เปิดไฟสิ!
ทิตตี้ ผมต้องหาทางออกไปข้างนอก
ได้ รอตรงนี้นะ เกาะกันไว้
- อย่าขยับ - เราจะต่อต้าน!
ไม่ เขาทำงานที่นี่ เขาทำงานกับฉัน!
หน้าไม่อาย
- อย่าทำพวกเขา! - ตำรวจ!
ชนชั้นแรงงานจงเจริญ!
(ชนชั้นแรงงานจงเจริญ)
ปล่อยนะ
ทิตตี้ ขอละ เขารอผมอยู่
ประตูที่สองทางขวา
มันเป็นทางออกฉุกเฉิน ออกไปทางนั้นนะ ไปสิ
ไปปิดประตูให้แน่น อย่าให้ใครเข้ามานะ!
ทิตตี้
อ้าว อรุณสวัสดิ์
- เป็นยังไงบ้าง - เรารอนายมาเป็นชั่วโมงแล้ว
ระหว่างที่รอฉันเขียนบทใหม่ตามที่ขอแล้วนะ
ทุกคน ผู้กำกับมาแล้ว
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
- นายนั่งโซฟานี่นะ นายนั่งอีกตัว - ได้
(วันที่ 1 พฤศจิกายน ปี 1988)
ทั้งสองคนเพิ่งมีเซ็กซ์กัน เพลียอย่างหนัก
เหงื่อท่วมตัว ขอเสียงหอบด้วย
ขอบทหน่อย
- ยังหิวอยู่ไหม - ไม่
ตรงนี้แค่แสดงออกเอาก็ได้
ไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด คนดูจะรู้เอง
- ได้ - แต่ฉันหิว
ทีนี้นายลุกขึ้นเดินออกจากช็อต
จำซีนที่กินพิซซ่าแล้วคุยกันที่ระเบียงได้ไหม
- จำได้ - ไปหยิบโหลแยมแล้วเดินกลับเข้ามาในห้อง
แล้วก็อยากให้ซ้อมท่าที่นั่งคร่อมเขาด้วย
แบบนี้
เธอว่าไง
ฉันชอบนะที่กินแยมกัน น่าสนใจมาก
ปัญหาคือเรามีแค่สี่กระปุก
แล้วนี่ต้องกินแยมกี่กระปุก
ตอนนี้มีปัญหากับแยมแล้วเหรอ
ไม่ใช่ แต่ว่า…
- นายมีปัญหากับแยมไหม - ไม่มี ผมเป็นนักแสดง
งั้นก็แสดงซะ ฉันจะสาธิตให้ดูว่าต้องทำไง
เอานิ้วควักแยมออกมาแล้วป้อนปากเขา
"รักใดเป็นไปไม่ได้ รักนั้นจะคงอยู่ตราบฟ้าดินสลาย"
ไปอ่านมาจากไหน
จำไม่ได้เหมือนกัน แต่ได้ยินที่ไหนสักที่
- เคยได้ยินเหมือนกัน - จูเลีย
ถ้าหนังเรื่องนั้นไม่โดนแบนมาก่อน ก็คงไม่มีใครดูหรอก
- ถ้าไม่โดนข้อหาลามกอนาจาร… - บุหรี่ไหม
คงไม่เป็นกระแสขนาดนี้
- ก็แค่จูบกัน - ไม่ใช่แค่จูบหรอก
พวกเขาทำมากกว่านั้น
ฟรานเชสโก เห็นนะว่า แอบหลบสายตาตอนฉากจูบ
ก็ไม่ชอบดูผู้ชายจูบกันนี่นา
แต่ฉันชอบนะ ท้ายเรื่องน้ำตาซึมเลยด้วยซ้ำ
โธ่ มันซึ้งจะตายไป พวกเขาเจอกัน ตกหลุมรัก
และอาจไม่ได้เจอกันอีก
อย่ามาพูด หนังไม่มีท่อนจบด้วยซ้ำ
แม่งต้องมานั่งจินตนาการเองเนี่ยนะ โธ่
นี่คือความรักที่สมบูรณ์แบบ
รักที่ติดตรึงใจ แม้ผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่เสื่อมคลาย
แล้วหนังมันตั้งใจจะสอนอะไร
มันคงไม่คิดจะสอนหรอก แต่ว่ามันก็ทำให้เราฉุกคิดนะ จริงป่ะ
เพียโตร มีความเห็นไหม
ผมชอบมาก
ฉันจะไปดูนะว่าโต๊ะเราพร้อมยัง
ยังคิดถึงหนังอยู่อีกเหรอ
- เปล่า ทำไมเหรอ - คุณทำตัวแปลกๆ มาทั้งคืน
ไม่เกี่ยวกับหนังหรอก
คุณเคยบอกฉันว่า
คุณบาดเจ็บตอนมีการประท้วงที่โรม
ใช่ ผมแขนหัก ทำไมเหรอ
ก็ไม่รู้สิ หนังเรื่องนั้น มันไปรื้อฟื้นความทรงจำนั้นหรือเปล่า
ถามทำไม ในหนังไม่มีใครบาดเจ็บซะหน่อย
คุณอาจจะหวนนึกถึงอดีต
อดีตอะไร
ก่อนดูหนังคุณดูตื่นเต้นอารมณ์ดี
แต่ตอนมื้อค่ำคุณไม่พูดสักคำเดียว
ผมไม่ชอบหัวข้อที่คุย
มันไร้สาระเกินไป
แล้วจะให้คุยเรื่องอะไร การเมืองเหรอ
ราคะแบบนั้นมันน่าดึงดูดออก
- อยากรู้ไหมว่าผมมัวแต่คิดอะไรอยู่ - อะไร
ฉันจะไปรู้ได้ไงว่ามันจะจบไม่สวยกับเขา
เราไม่ได้ทำอะไรจริงๆ
น่าผิดหวังนะ
เขาแค่อยากไต่เต้าน่ะ
ก็แค่อยากซั่มกับผู้กำกับที่ใครๆ ก็พูดถึง
ทันทีที่รู้เป้าหมาย ฉันก็ขอบายเลย
แล้วก็ปรี่มาซบไหล่ฉันสินะ
- ทุกคนต้องการฉันเพราะฉันดัง - แล้วไปแคร์ทำไม
ไม่ว่าจะเอเนีย หรือเอเนีย มนเต้ มันก็คนเดียวกันนี่
ไม่ต้องพึ่งจิตแพทย์ก็คิดได้
อาจต่างกันเล็กน้อย แต่ก็คนเดียวกัน
เป็นอะไรของเธอเนี่ย พักนี้ทำตัวแปลกๆ
สังเกตซะทีเนอะ ดีละ
เครียดอะไร
ฉันไม่รู้ว่าจะเก็บไว้ดีไหม
- นี่เธอ… - ใช่
แต่ตอนนี้ไม่ต้องเลือกแล้ว
แท้งไปเองเหมือนเด็กอ่านใจฉันออก
เลยไม่อยากมาเกิดกับฉัน
เศร้าเนอะ
ของฉันหรือเปล่า
ถามได้ ไม่ใช่
น่าจะของไอ้โง่สักคนที่ฉันไปเจอ
ทำไมเราต้องแคร์คนอื่นด้วยนะ
ฉันไปตัดผมใหม่ดีไหม
ฮะ เอาทรงคลาสสิก ไม่ก็ทรงแหวกแนวหลุดโลกไปเลย
(ภาพยนตร์ 18+)
(ห้ามผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปีรับชม)
(อารมณ์ใกล้ชิด)
- ตั๋วหนึ่งใบครับ - หกพันลีรา
- ขอบคุณครับ - ด้วยความยินดี
ไง
จำฉันได้ไหม
จำได้
ที่ฉายาแปลกๆ ใช่ไหม
โมโลทอฟ
ไม่มีใครเขาเรียกชื่อนั้นนานแล้ว
ฉันเคยรู้จักคนชื่อเอเนีย
เอเนีย เอ้อ เขาเป็นไงบ้าง
นั่นแหละที่อยากจะถาม
ฉันไม่ได้เจอเขาอีกเลย นึกว่าเขายังมาที่นี่อยู่
- มันเป็นผู้กำกับชื่อดังไปแล้ว - ไปไกลๆ
ไปกินรังแตนมาเหรอวะ
- ไม่มีเบอร์เขาหรอกเหรอ - ไม่ ไม่มีทั้งเบอร์หรือที่อยู่
ยังไงก็ขอบใจนะ
มาแล้วจ้า
กดกริ่งนานเป็นชาติ
ขอโทษนะ
หมกตัวอยู่ในห้องตัดต่อตั้งนาน มิเคเล่เขาเรื่องมากซะจริงๆ
- สักวันจะบีบคอตาย - เขาก็เป็นคนงั้นแหละ
ฉันไม่ว่างซื้อของขวัญให้เธอเลย โทษนะ
ก็ซื้อดอกไม้ให้แล้วไง สวยออก
ไง
อย่าไปกวนเขา เขาเพิ่งกลับจากที่ทำงาน
เอเนีย สวัสดี
ว่าแต่แฟนเธอโคตรบัดซบเลยนะรู้ไหม
ทำไมยังไม่หาบทให้ฉันซะที
ฉันเพิ่งมาถึงเองนะ อย่าเพิ่งขย้ำ
เถอะน่า ฉันอยากได้งาน ไส้แห้งแล้วเนี่ย
อย่ามาสวมบทคนจน
ค่าขนมที่พ่อให้เธอน่ะเลี้ยงได้ตั้ง 50 คน
เพราะงั้นหุบปาก ไปคุยกับฟรังโก้นู่น
- มีเบอร์ฉันแล้วนะ - มีสิ
- พอได้แล้ว - เจอกัน
- พอแล้ว - นางยังคิดว่าเราคบกันเหรอ
- โง่ชะมัด - ขออะไรหน่อย
- ไปหยิบแชมเปญมาขวดนึง - ได้
- ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะ - ไปสิ
โทษที แต่ช่วยหยิบช็อกโกแลตให้ทีสิ
ได้เลย
ขอบคุณ สวัสดี ผมชื่ออันโตนิโอ
- เอเนีย - ยินดีที่ได้รู้จัก
เค้กน่ากินดีนะ
หวังว่าจะออกมาสวย ในนี้เสียงดังมาก
คิดว่าจะทำขนมที่ตักกินง่าย
ช่วยเอาอันนี้ใส่ตู้เย็นให้ทีสิ
- จะได้ไม่เปลืองพื้นที่ - ได้
ว่าไง ชอบเซอร์ไพรส์ไหมล่ะ
เขาไม่ใช่พ่อครัว แต่ว่า…
เป็นนักเล่นโปโลน้ำที่ชอบทำของหวานมาก
แล้วถ้าจำไม่ผิด เรียนจบวิศวกรรมเครื่องกลด้วย
ใช่ แต่เรียนเอาใจพ่อเท่านั้นละ
ฉันอยากแนะนำให้รู้จัก เพื่อนสุดที่รักของฉัน เอเนีย
- เราแนะนำตัวกันแล้ว - ใช่
งั้นฉันไปละ
คุณเป็นคนมีระเบียบมากนะ
นั่นเป็นกฎสำคัญของการทำครัว ผมชอบแบบแผน
สิ่งสำคัญคือรูปทรงของธาตุ
การรักษาความสะอาดเป็นเรื่องสำคัญมาก
ไม่ใช่เพราะสุขอนามัย แต่ทำแล้วสบายใจ
เข้าใจ
ในชีวิตจริงก็เป็นแบบนี้ ต้องจัดระเบียบทุกอย่าง
ถ้ามีคนมาจัดระเบียบชีวิตให้ก็ดีเหมือนกัน
- ทำไมล่ะ ทำอาชีพอะไรเหรอ - ผมทำหนัง
แจ๋ว แต่น่าเสียดายที่ผมไม่ค่อยชอบดูหนัง
งั้นก็ไม่รู้จักผลงานผมสินะ
ไม่ ไม่รู้จักจริงๆ
แบบนั้นก็ดีเลย
เอเนีย มาหน่อยได้ไหม
- ได้ ขอตัว - ตามสบาย
เขาไม่ใช่สเปกฉัน
แต่ถ้าเขาจีบ ฉันก็คงเอา
- เขาก็ไม่ใช่สเปกฉันเหมือนกัน - เหรอ
เราจะคุยกันเรื่องอะไร
วิศวกรรมเครื่องกลไง
- ขอบใจ - ฉันจะรินไวน์ให้นะ
เปลี่ยนเพลงได้ไหม
เหนื่อยชะมัด
ให้ตาย กว่าจะไล่แขกกลับบ้านได้หมด
(ชายช่างฝัน เฟเดอริโก้ เฟลลินี เสียชีวิตหลังทรมานนาน 14 วัน)
น่าเสียดายจริงๆ
(วันที่ 1 พฤศจิกายน ปี 1993)
เขาอายุเท่าไร
"เกิดปี 1920" นี่ปี 93
- เท่าไรล่ะ - เธอนี่ตกเลขเนอะ
- เขาอายุ 73 - 73
ยังไม่แก่นักเลย
เอเนีย นายพูดถูก
ทั้งความสำเร็จ รางวัล ลาภยศสรรเสริญ แต่สุดท้ายแล้ว
ก็เหลือแค่นี้
บทความในหน้าหนังสือพิมพ์
- ช่างมันเถอะ - นี่ เอเนีย
เราต้องไปลองชุดเทศกาลหลังสัมภาษณ์เสร็จ
หยุด เขาไม่ได้ฟังเลย
- เขากำลังช็อค - โอเค แต่…
เราต้องไปนำเสนอที่โรงหนัง
- ฉันจะทิ้งนายหลังสัมภาษณ์เสร็จ - ทำไมล่ะ
ฉันมีหนุ่มที่มิลาน เจอกันนานๆ ทีหน
เขาเรียกฉันว่า "ดาวหาง" ของเขาจ้า
- พุ่งผ่านไป สว่างโชติช่วง แต่แล้วก็หายวับ - ก็ไม่คบกันจริงจัง
ผู้หญิงน่ะใจโลเล
ผู้หญิง แต่ไม่ใช่เธอ
นั่นใครเหรอ
ใคร
หน้าคุ้นๆ แต่จำไม่ได้ว่าเป็นใคร
คุณหมอเกราร์ดิ ดีใจที่ได้เจอกันค่ะ
คือว่าฉันอยากจะขอบคุณ
คุณหมอช่วยแม่ฉันไว้
- อีกเดือนอย่าลืมพาแม่กลับมานะครับ - ค่ะ
ได้ จะรีบพามาให้เร็วที่สุด
มีกาแฟสามซอง ผมต้องการสอง
แต่ผมรับทั้งสามซอง เพราะผมไม่อยากถูกทิ้งให้โดดเดี่ยว
ฉันก็ชอบผู้กำกับคนนั้นเหมือนกัน
หนังเรื่องล่าสุดของเขาจับใจมาก
- ได้ดูไหมคะ - ช่วยเพิ่มเสียงหน่อยได้ไหม
ได้ค่ะ คลาร่า เปิดเสียงดังๆ หน่อย
- ค่ะ - ขอบใจ
ฉันนี่ร้องไห้ขี้มูกโป่งเลยค่ะคุณหมอ
- หนังดี๊ดี - ผมจะฟัง
เป็นส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อมการทำงานผม และมีคนทุกชนชั้นในสังคม
หนังทุกเรื่องจะมีชิ้นส่วนนึงของผมด้วยเสมอ
ผมจะใส่ประสบการณ์ส่วนตัวลงไป
สิ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับหนังของคุณ คือความที่อารมณ์ชนะทุกสิ่ง
สำหรับบางคน บางครั้งก็เหมือนกับว่า ถ้าทำให้ใครมีอารมณ์อะไรแล้วจะผิด
(แม้แต่เวลาหรือระยะทางก็มิอาจขวาง)
- หลังจากนั้นนายก็ไม่ได้ไปอีกเหรอ - ไม่ได้ไปเป็นชาติแล้ว
- แน่ใจนะว่าเป็นเขา - แน่ใจ
แล้วเขาเป็นยังไง
จะไปรู้เหรอ ผ่านมาตั้งห้าหกปีแล้ว ใครจะจำได้
นายนี่แพ้โคเคนจริงๆ ว่ะ
แปลกดี นี่ของดีซะด้วย
- มาแล้ว - ว่าไง
ผ่านมาทางนี้พอดีก็เลยแวะมาทักทายน่ะ
ก็ดี แต่ฉันไม่ทำอาหารให้หรอกนะ สองคนคงอิ่มกันแล้ว
- โกรธอะไร - เปล่า ทำไมต้องโกรธด้วยล่ะ
เราเคยทำเรื่องพวกนี้ด้วยกัน
เมื่อก่อนน่ะนะ
นางจุดเดือดต่ำอย่างกับแม่บ้านของรีเบคกา
- รีเบคกาเป็นใคร - ชื่อหนังไง
แต่เขาไม่ชอบดูหนัง
แม่บ้านก็มีบทบาทสำคัญนะ
แม่บ้านคนนี้เพิ่งไปรับเสื้อกันหนาวที่ร้านซักรีด
โลเรนโซ่กับบรูน่าฝากทักทาย
และฉันขออำลานายตรงนี้เลย
งั้นไปก่อนนะ
เอ้า สูดที่เหลือให้สนุกนะ จ่ายเงินแล้วนี่
ฉันว่าฉันไม่โผล่หน้ามาที่นี่สักพักดีกว่าเนอะ
โชคดีนะ
ให้นอร่าทำก็ได้นี่
วันนี้วันหยุดนอร่า นายน่าจะรู้อยู่แล้ว
ไม่เห็นต้องรีบไปเอาเสื้อเลย
- รีบสิ เพราะฉันจะใส่เสื้อคืนนี้ - ทำไม จะไปไหน
ฉันรู้ว่านายไม่แคร์อะไรทั้งนั้น แต่คืนนี้เราจะไปกินข้าวบ้านอลิเช่
จะบ้าตาย
อะไร เป็นบ้าอะไรของนาย
เดี๋ยวนี้แค่ฉันเสพยากับคนอื่นนายก็หึงแล้ว
ก็มันเคยเป็นกิจกรรม ของเราแค่สองคนเมื่อนานมาแล้ว
ก็แค่ครั้งเดียว นิดเดียวเอง ขอเหอะ อันโตนิโอ
อยากขี้ยาเหมือนโมโลทอฟหรือไง
ทำไม โกรธที่เราไม่รอนายงั้นสิ!
ถ้าพูดงี้ก็แปลว่านายไม่เข้าใจ!
มาพี้ยาด้วยกันก่อนออกไปกินข้าวไหมล่ะ
ถ้ามาพูดแบบนั้นกับฉัน จบไม่สวยแน่!
- แถวเดียวเอง ทำไมล่ะ - ไม่เล่นโว้ย!
เดี๋ยวก่อนสิ
บอกว่าเดี๋ยวก่อนไง
ปล่อยนะ จะมาทำอะไร
- คืนดีกันเถอะนะ - ไม่
นายก็รู้ว่าฉันแรงเยอะกว่า
- เดี๋ยวๆ ให้ตาย เดี๋ยวก่อน - อะไร
พระเจ้า
เอเนีย เป็นอะไร มีอะไร
เล่นงี้ไม่ตลกนะ
อย่ามาล้อเล่นกันสิ
ทำตัวแบบนั้นมันยั่วโมโหฉันนะ ก็รู้นี่ว่านายทำฉันเป็นยังไง
เข้าใจไหม
ไง
- นายว่าอลิเช่โกรธไหม - ไม่หรอก
ยังไงเธอก็ให้อภัยนายอยู่แล้ว
ไหนๆ เราก็ต้องตามใจนายตลอด
ดูนะว่าฉันจะทำอะไร
เอ้า
พอใจหรือยัง
ทำงี้นอร่าก็โกรธเราสิ ฉันต้องเปลี่ยนผ้าปูที่นอนเองเลย
- ก็ฉันทำตามที่นายขอไง - ครั้งแรกนะเนี่ย
เราต้องตามใจนายตลอด ใจนายเหมือนลอยไปอยู่อีกจักรวาล
นายก็รู้ว่าฉันเป็นงี้ทุกครั้งที่ทำหนังเรื่องใหม่
มันดูดพลังไปหมด
แล้วขอบอก ฉันเล่นโคเคน เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจตัวเอง
ใช้ฉันแทนก็ได้นี่
ให้บ้ากับฉันคนเดียวพอ
หยุด ไม่เอา อย่าจั๊กจี้สิ
- โอ๊ย พอแล้ว - เข้าใจไหม
พอแล้ว
พาร์เมซานชิ้นนั้นกับชีสตรงนั้นครับ
เดี๋ยวมานะครับ
- ผมจ่ายให้เอง - ทั้งหมด 18,000 ลีราค่ะ
เอเนีย
แค่คุกกี้กับเหล้าเหรอทิตตี้
ฉันเอาการ์โบ้เป็นแบบอย่างจ้ะ
จำกันได้ด้วยเหรอ
ผมแค่ตามกลิ่นน้ำหอมมาน่ะ
กลิ่นเหมือนนูโอโวโอลิมโป ทุกครั้งที่เดินเข้าไป
เขาเลิกผลิตสูตรนั้นแล้ว
มาทำอะไรที่นี่เหรอ
ผมกำลังตัดต่อหนังในสตูดิโอใกล้ๆ นี่เอง
- ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ - โม้
- คุณก็เหมือนเดิม - ขี้โม้กันทั้งคู่
เด็กนิสัยไม่ดี
ไม่เคยกลับไปเยี่ยมโรงหนังเลย แต่เขาไปนะ
เขาไปทิ้งจดหมายไว้ให้เธอ
ฉันน่าจะยังเก็บไว้ที่บ้าน
อยู่ใกล้ๆ นี่เอง
- เข้ามาสิ - ขออนุญาตนะครับ
เชิญเลย
ขอโทษที่บ้านรกนะ ไม่นึกว่าจะมีแขก
โทษทีที่ของเยอะไปหน่อย สะสมซะเต็มบ้าน
แต่มันก็แค่สิ่งของนั่นแหละ
ฉันผูกพันกับคน ไม่ใช่สิ่งของ
ชอบไหมล่ะ
ปักเอานะนั่น
ทำเองกับมือ ฉันทำให้เธอด้วยก็ได้นะ
บ้านนี้มีแต่ของเต็มไปหมด
เก็บไว้แม้กระทั่งของสมัยเป็นนักเต้นนักร้องเพลง
ฉันอยากเป็นดาราทีวี แต่ไม่สำเร็จ อยากเหมือนราฟฟาเอลล่า กา์ร่า
ดูจากสไตล์การแต่งหน้า ผมคงเดามีน่า
มีน่าไม่มีใครไปทาบรัศมีได้หรอก แต่ราฟฟาเอลล่าก็เก่ง
เต้นเก่ง
ทั้งร้องเพลงและเต้นรำ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยทิตตี้
เหรอ คิดว่าฉันเกิดมาเป็นคนขายตั๋วหรือไง
คิดว่าฉันฝันอยากทำอาชีพขายตั๋วเหรอ นั่งสิ
คุณพูดถูก ผมไม่เคยคิดจะถามเลย ว่าคุณอยากเป็นอะไร
ว่าชีวิตเป็นแบบไหน
ถ้าเล่าไปคงคิดว่าฉันน่าสมเพช
แต่ฉันเคยเป็นที่หมายปองมาก
หัวบันไดไม่เคยแห้ง
แน่นอนว่าเลือกผิดคน แต่นั่นเป็นเรื่องราวคลาสสิกสำหรับวันหลัง
ทว่าชีวิตฉันก็ดีแล้ว
อันที่จริงถ้าเลี้ยงแมวสักตัวคงดี
แต่อายุปูนนี้แล้ว
ถ้าฉันเป็นอะไรขึ้นมา แมวจะอยู่ยังไง
ขอโทษนะ
ฉันนี่ก็เล่าชีวิตให้ฟังจนเธอเบื่อละ แต่เรามาเพราะเรื่องของเธอต่างหาก
ตามมาสิ
ตอนที่ฉันลาออกจากโรงหนัง
ฉันกวาดของที่เคาน์เตอร์ใส่กระเป๋ามาด้วย
น่าจะเอาไปเก็บไว้บนนั้น แต่ความจำไม่ค่อยจะดีแล้ว ให้ตายสิ
กล่องนี้มั้ง
หยิบลงมาให้ที
เอามาวางตรงนี้
อ้าวดูสิ ของทั้งนั้นเลย
- ฉันมันนักสะสมขยะ - ทิตตี้ มันไม่อยู่นี่แล้ว
จะไม่อยู่ได้ยังไง ฉันมั่นใจว่าต้องอยู่แน่ๆ
จำได้แม่นเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
นี่ไง
เจอแล้ว ฉบับนี้ไง
เขาฝากไว้เผื่อวันนึงเธอจะกลับมา แต่เธอไม่กลับมาอีกเลย
(นายเขียนไว้ว่าไงนะ "แม้แต่เวลาหรือระยะทางก็มิอาจขวาง")
(แต่ทุกอย่างกลับมาขวางจนได้)
(นี่เบอร์โทรศัพท์ฉัน โทรมาหานะ ต่อให้เพื่อปฏิเสธก็เถอะ)
ทิตตี้ โทรศัพท์อยู่ไหน
ทางนั้น
ไม่มีใครรับเหรอ
เลขหมายนี้ไม่เปิดใช้บริการแล้ว
เสียใจด้วยนะ
ฉันรักเธอมากจริงๆ
ฉันรักพวกเธอทุกคน
ผมรู้
ไปได้แล้ว
ไปเถอะ
ปิดประตูด้วย
สวัสดีเอเนีย
นายเขียนไว้ว่าไงนะ
"แม้แต่เวลาหรือระยะทางก็มิอาจขวาง"
แต่ทุกอย่างกลับมาขวางจนได้
ถ้าวันนั้นเราออกไปด้วยกัน
ถ้าเราไปร้านอาหารที่ฉันจองไว้
ถ้าเราได้คุยและหัวเราะกันทั้งคืน ระหว่างจิบไวน์แดงสักแก้ว
เหมือนคู่รักทั่วไป
เราคงยังอยู่ด้วยกัน
พอฉันกลับมาจากคลินิก สถานการณ์แย่มาก
แต่ฉันหาทางไปถึงร้านจนได้
ฉันพยายามวิ่งไปทางโรงหนัง แต่ทว่า
กลับไปติดอยู่กลางกลุ่มผู้ประท้วงและตำรวจ
ฉันถูกรถชนบาดเจ็บ
แขนหักสาหัสมาก
ต้องใช้เวลาพักใหญ่
แต่ทันทีที่ทำได้ฉันก็กลับไปหานาย
ฉันยังอยู่ตรงนี้ ยังรอคอย
ยิ่งห่างไกลฉันก็ยิ่งคิดถึงนาย
ฉันชินกับการต้องห่างนายแล้ว
นายอยู่ในชีวิตฉันมานานตั้งแต่ก่อนเราพบกัน
ฉันคิดถึงนายมานานตั้งแต่ก่อนเห็นหน้า
นี่เบอร์โทรศัพท์ฉัน โทรมาหานะ
ต่อให้เพื่อปฏิเสธก็เถอะ
ไงเอเนีย กลับมาตอนไหน ไม่เห็นได้ยินเลย ซื้อกับข้าวมาหรือยัง
- ได้ไปที่ร้านหรือเปล่า - เปล่า ลืมไปเลย โทษที
อะไรวะเนี่ย ฝากซื้อของแค่สี่อย่าง ต้องให้ทำเองทุกเรื่องเลยหรือไง
นายพูดถูก ขอโทษนะ ฉันงี่เง่าเอง
มีอะไร
นี่
โอ๋
มานี่มา
เกิดอะไรขึ้น
ฉันอยู่นี่แล้ว อย่าร้องสิ
มีอะไร
เข้าบ้านกัน
- มา เข้าบ้านกันนะ - ช่วยด้วย
ได้สิ ฉันจะช่วยนะ มา
ฉันละอยากเหลือเกิน…
เรื่องนี้จบเศร้าแน่เลย
ผมไม่สปอยละกัน
ทำไม เคยดูแล้วเหรอ
เราเคยดูหนังเรื่องนี้หลายครั้งเมื่อหลายปีก่อน
โรงหนังนั้นฉายหนังคลาสสิกและหนังเก่า
ใครคือ "เรา"
เพื่อนจากมหาวิทยาลัย
เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญตัวจริง
ฉันรู้จักไหม
ไม่ เราเลิกติดต่อกันไปแล้ว
เขาอยู่โรม ผมไม่อยู่
คุณคงเข้าใจนะ วันนึงเป็นเพื่อนกัน อีกวันเป็นคนแปลกหน้า
ไง
- นอร่าทำอาหารแช่ตู้เย็นไว้ให้ - ไม่หิว
ทำไม ประชุมแย่มากเลยเหรอ
โคตรน่าเบื่อ ไม่อยากจะพูดถึงซะด้วยซ้ำ
ดูอะไรอยู่เหรอ
ไม่ได้ดูหรอก เปลี่ยนช่องไปเรื่อย
มันจะช่วยเรา
- เดี๋ยว กลับไปก่อน - ช่องนี้เหรอ
ใช่ ฉันอยากดูฉากนี้
อะไรเหรอ
เปล่าหรอก
โอเค
หนังเรื่องนี้ดีมากเลย
เนอะ
ฉันดูมาสามรอบแล้ว แต่ก็ไม่เคยเบื่อซะที
เธอเล่นดีมาก
ทั้งคู่เลย
เพียโตร เป็นอะไรเหรอ
เปล่า
ไม่ใช่เพราะหนังสินะ
ไม่ใช่
อยากระบายไหมคะ
แค่คิดถึงอดีตนิดนึงน่ะ
ทำไมต้องให้ฉันคาดคั้นทุกคำ ไม่เคยบอกอะไรฉันเองสักครั้ง
ฉันรู้สึกเหมือนใจคุณลอยไปอยู่ที่อื่น
ทำไมไม่เคยพาฉันไปด้วยเลย
คุณอยู่ตรงนั้นแล้ว
แล้วก็ตรงนั้น
เดี๋ยวม้าก็เหนื่อยหรอก
คุณผู้หญิงครับ ถ้าอยากปลดปล่อย พลังของริเวอร์ มันต้องวิ่งวันละชั่วโมง
ไง
แต่งตัวหล่อจังเลย จะไปไหนเหรอ
ไปโรม แค่ไม่กี่ชั่วโมง
ไหนว่าวันนี้จะอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ
เห็นบอกว่าง ไม่มีตรวจคนไข้หรือผ่าตัดใคร
ผมรู้ แต่ผมต้องไปหาคนไข้ ที่ผ่าตัดเมื่อสองสามวันก่อน
ให้ผู้ช่วยจัดการไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ ผมเป็นคนผ่าตัด ผมต้องไปดูเองสิ
แล้วจะกลับมากินมื้อเที่ยงไหม
ไม่รู้เหมือนกัน แล้วจะบอก
ถ้ารอได้ ฉันจะเปลี่ยนชุดแล้วไปด้วย เราจะได้กินมื้อเที่ยงด้วยกัน
ไม่ได้ เพราะว่า… ผมไปสายแล้ว
ผมไม่รู้ว่านัดนี้จะใช้เวลานานแค่ไหน
เลาร่ากับคนอื่นจะมาด้วยไม่ใช่เหรอ
ใช่ มาช่วงบ่าย
โอเค งั้นผมจะรีบนะ
- บาย - บาย
ทำไมคุณชอบพูดเรื่อง รักเพศเดียวกันในหนังบ่อยๆ
ผมไม่ได้พูดถึงมันบ่อยเลย คนอื่นแค่ไม่เคยพูดถึงต่างหาก
นี่เป็นครั้งแรกที่คุณแตะประเด็นปัญหาสังคม
ไม่กลัวเหรอว่าจะเป็นคนเดาทางง่าย
ผมว่ามันต่างกันที่วิธีสื่อสารของผม
วิสัยทัศน์ของผม มุมมองของผม
- แต่นั่นทำให้มันเป็นเรื่องทางอารมณ์ - ผมชอบพูดเรื่องอารมณ์ความรู้สึก
ทุกคนรู้หมด ทั้งคนทั่วไป ทีมประจำผม คนเขียนบทผม
ผู้จัดการฝ่ายผลิต และนักวางแผนงานอีเวนต์
คุณเป็นผู้กำกับคนแรกที่คัมเอาท์ต่อหน้าสาธารณชน
ต้องใช้ความกล้ามากนะคะ
เวลาเรามีความรัก เราไม่ต้องใช้ความกล้าหรอก
ผมคิดว่าความรักช่วยให้เราทำได้ทุกสิ่ง
และคนรักของผมนั่งอยู่ตรงนี้เลย
ชัดมากว่าเธอขาดอะไรบางอย่าง
- แต่ฉันมีครบหมดแล้ว - ไม่ใช่มั้ง
อย่ามาคะยั้นคะยอให้มีลูกอีกนะ ขอร้อง
สวัสดีทุกคน
- ไง - สวัสดีเพียโตร
- ไม่ทำงานทำการกันหรือไง - นายนั่นแหละที่ทำงานหนักไป
แล้วเธอก็รู้ว่าฉันลองทุกวิธีแล้ว
- รับเลี้ยงเอาสิจูเลีย - ฉันไม่มีสัญชาตญาณความเป็นแม่
- มีสิ มีครบด้วย - กับใคร
- อีกสองตาจะรุกฆาต - ใครล่ะ
แย่หน่อยนะถ้ายังคิดไม่ออกกัน
ไม่ได้มีแค่สองคนนั้น ที่ไม่รู้ในสิ่งที่ชัดเจนอยู่ตรงหน้า
ฉันรู้ทุกอย่างเสมอ
- จะนอยด์ทำไม ฉันแค่พูดเฉยๆ - คนไข้เป็นยังไงบ้าง
ก็ดี อาการดีขึ้นเยอะ
งั้นเหรอ เพราะทำหน้าเหมือนมีคนตายเลย
แค่เหนื่อยน่ะ
ดีนะที่มีเธอคอยปลอบใจ
- เลาร่าดูดวงให้เราอยู่ - ช่วงนี้นางกำลังอิน
ฉันจริงจังนะ
ไพ่ทำนายว่าไง
มีความลับสำคัญในชีวิตฉัน
เหรอ คุณปิดบังอะไรจากผมล่ะ ผมควรจะกังวลไหม
ให้ฉันดูดวงให้ไหมล่ะ
- ไม่มีทาง ไม่ตกหลุมพรางหรอก - เถอะน่า ใบเดียวเอง
หัวใจไม่เคยลืมเลือน
หมายความว่าไง
จะไปรู้เหรอ นี่มันไพ่นาย
เคยมองใครแล้วคิดว่าเขาจะตายไหม
ดีนะที่ไม่เคย
ทุกคนที่เรารู้จักและรัก สักวันต้องจากไป
เราอาจยังคิดถึงพวกเขา แต่เราไม่รู้ว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ไหม
จดหมายทำเอาเป๋ไปเลยสินะ
- ไม่ใช่จดหมาย - นายทำตัวแปลกๆ ตั้งแต่เล่าเรื่องจดหมาย
มันแปลกเพราะเรื่องมันตั้งนานมาแล้ว
ฉันจำชื่อเขาได้ จำที่เขาพูดได้ จำสิ่งที่เราทำได้ แต่ว่า…
บางครั้งก็เหมือนฉันจำหน้าเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่บางครั้งก็จำได้
จำตอนที่เราขึ้นรถไฟกันได้ไหม แล้วฉันมองออกไปทางหน้าต่าง
ฉันนึกว่าเห็นหน้าเขา ในหน้าต่างรถไฟอีกคันที่อยู่ข้างๆ เรา
อาจไม่ใช่เขาก็ได้ ไม่รู้เหมือนกัน
ขอโทษที่มารบกวนคู่รักที่กำลังสวีทกันนะ
ฉันกับอลิเช่สนิทกันมาก
คงจริง นิสัยเหมือนกันเลย ไม่ช่วยฉันเก็บกวาดงานกันสักคน
- บอกไว้นะ เขามองว่าเราตายไปแล้ว - ดี
ระหว่างที่นายคิดแบบนั้น ฉันยังมีชีวิต และยังเหนื่อยอยู่คนเดียว
รอเดี๋ยวสิ เราจะไปช่วย
รอนอร่าก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้เธอก็มาแล้ว
เลิกแกล้งโง่ซะที แล้วก็เลิกอ้างนอร่าได้แล้ว
นายไม่เห็นเคยบอกฉันเรื่องรถไฟเลย
มันเหมือนภาพนิมิต
ก็งี้แหละ ยิ่งอดีตห่างไกลแค่ไหน มันก็ยิ่งดูงดงาม
- แล้วทำไมฉันยังเลิกคิดถึงมันไม่ได้ - เพราะนายหมกมุ่น
คิดไปเองหรือเปล่า ผ่านไปตั้งหลายปี
แค่คนที่เจอเมื่อวาน ฉันยังจำหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ
เค้กสำหรับคนที่ยังมีชีวิตอยู่
- อบไว้เมื่อไร - เราทำเค้กมาทั้งวัน
- เลิกคุยกันแล้วมากินเค้กดีกว่า - ใหญ่เบ้อเริ่ม
- นี่แค่สามคนนะ - ไม่ไหว
ตอนแรกกะจะให้ทุกคนกินด้วย แต่งานเลี้ยงมันกร่อยไปหน่อย
- มากินข้างนอกกัน - บ้าไปแล้ว
อิ่มแล้วเนี่ย
แจ๋ว
เอาละ ทุกอย่างพร้อมแล้ว ปักเทียนตัวเลขให้เรียบร้อย
แต่ถ้าจะเอาเทียน 14 เล่มก็ได้เหมือนกัน
ไม่เป็นไร นี่ไม่ใช่วันเกิดเขา แต่เป็นหนังเรื่องที่ 14
ครับ งั้นผมอยู่แถวนี้นะ ให้เอาออกไปตอนไหนดี
ประมาณอีกห้านาที แล้วจะเรียกล่วงหน้า
- ดีครับ ขอบคุณ - ขอบใจ
ไว้เจอกันเพื่อสำรวจสถานที่นะ
- ได้ ผมจะไปบอกตากล้องด้วย - ดีเลย
ฉันตรวจบทซีนต่อไปแล้ว
เยี่ยม ไว้ให้ฉันดูนะ
อยู่นี่เอง
คุณพูดถูก ทีมตัดต่อมาทีหลัง ขออภัยด้วย
- ไม่เป็นไร - ครับ
พร้อมยัง ได้ครบตามที่ตกลงนะ
- ครับ - โอเค งั้นก็พร้อมแล้ว
ทุกอย่างดูเรียบร้อยดี เราพร้อมแล้ว
- ขอบใจนะ - อันโตนิโอ
ว่าไง มาแล้ว
- พร้อมหรือยัง - พร้อมสิครับ เหมือนในรูปเป๊ะ
ลูกสูบจะร่วงลงมาจากด้านบน
ลงไปในกล่องที่ใส่เศษแก้วละเอียด
ซึ่งจะกระจายขึ้นมาคล้ายกับระเบิด
ให้เราเอาไปเติมซีจีในคอมทีหลัง
ฉันอยากถ่าย 50 เฟรม เฉพาะพร็อปนี้แล้วก็กับนักแสดงด้วย
- สามารถทำใหม่อีกทีได้ไหม - ได้เลยครับ
เราก็แค่ต้องเก็บกวาดและเติมแก้ว ไม่กี่นาที
- ให้มันร่วงจากที่สูงกว่านี้ได้ไหม - ได้สิ
- เท่านี้หรือสูงกว่านี้ - สูงกว่านี้หน่อย
ดึง
น่าจะได้แล้ว
เรามาลอง… ระวัง!
เอเนีย เฮ้ย!
- ตาฉัน - เกิดอะไรขึ้น มานี่มา
- เกิดอะไรขึ้น - ช่วยเขาออกมาเร็ว เรียกรถพยาบาล
ออกไปข้างนอกนะ
คุณหมอเกราร์ดิคะ มีเหตุฉุกเฉินค่ะ
เลขาของคุณหมอเรนซีอยากให้คุณหมอผ่าตัด
บอกไปว่าผมไม่ทำ ผมเพลียแล้ว
อะไรนะคะ
อุบัติเหตุในกองถ่ายเหรอคะ
เอเนีย มนเต้ที่เป็นผู้กำกับเหรอ
เดี๋ยวนะ เอามือถือมานี่
เกราร์ดิพูดสาย
เริ่มเลยไหมคะ
ได้ เตรียมคนไข้เลย
- ไม่เสียหาย ผมเย็บกระจกตาให้แล้ว - ค่ะ
- ดังนั้นเลนส์ตาน่าจะไม่เป็นอะไร - ค่ะ
ผมจะไปคุยกับพวกเขาให้ครับ
- ได้ค่ะ - ไปนะ
ครอบครัวคุณมนเต้ใช่ไหมครับ
เขาเป็นไงบ้าง
- สบายดี เขากำลังนอนพัก - เราเข้าไปหาได้ไหม
ได้ครับ แต่หมอคิดว่าควรให้พักดีกว่า
เขามีผงแก้วในตาทั้งสองข้าง ผมเอาออกไปให้หมดแล้ว
ถ้างั้นเขาจะมองเห็นได้เหมือนเดิมอีกใช่ไหมคะ
คนไข้จะค่อยๆ ดีขึ้น
นี่นามบัตรหมอนะครับ เผื่อต้องการอะไรอีก
เอาให้เขาเลยค่ะ
ขอบคุณ
โทรหาได้ทุกเมื่อ
ขอบคุณค่ะ
คุณหมอครับ
ผมอยากบอกว่า…
เขาคือโลกทั้งใบของผม
ไม่ต้องห่วงครับ คนไข้จะหายดีอย่างแน่นอน
มานั่งทำอะไรมืดๆ
ฉันซ่อมแจกันแล้ว
จำได้หรือเปล่า
กินข้าวหรือยัง
ยัง
แต่มื้อค่ำพร้อมกินนะ
ผมไม่หิว วันนี้เหนื่อยมาก
ผ่าตัดเป็นยังไงบ้างคะ
ก็ดี
เขาเป็นคนยังไง
ไม่รู้สิ เขามีผ้าพันแผลเต็มไปหมด
ผมเจอเขาแค่ตอนอยู่ในห้องผ่าตัด แล้วก็ตอนนอนพัก
ได้คุยกับครอบครัวเขาไหม
คุยแล้ว
คู่ของเขาเป็นคนยังไง
รู้ได้ไงว่าเขามีคู่แล้ว
อินเทอร์เน็ต
เขาหล่อไหม
หล่อ เขาอยากจะอยู่เฝ้า ถึงจะไม่จำเป็นก็ตามเถอะ
คงรักมากนะ
การผ่าตัดแบบนั้นมันไม่จำเป็นต้องเฝ้าทั้งคืน
ผมให้ยานอนหลับไปแล้ว เขาจะได้นอนหลับสบายถึงเช้า
เขานอนหลับสบายเพราะรู้ว่าคนรักอยู่ข้างๆ
ถ้าเป็นคุณฉันก็จะอยู่เฝ้า
ต่อให้ไม่มีเก้าอี้ก็ยอม
แต่คุณคงไม่
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
ฉันว่าคุณคงไม่ทำแบบนั้นให้ใครแน่ๆ
ถ้าจำเป็นผมก็จะเฝ้า แต่ในกรณีของเขามันไม่จำเป็น
มันไม่ได้อยู่ที่ความจำเป็น
มันอยู่ที่ความรัก
อะไร โกรธผมเหรอ
ร้องไห้เหรอ
ก็มันออกมาเอง
ฉันสะเทือนใจเวลาเห็น
คนที่รักใครยิ่งกว่าชีวิตตัวเอง
ขอโทษนะเพียโตร ฉันหวั่นไหวไปเอง
จะอุ่นข้าวให้นะ
เจ็บไหมครับตอนที่หมอตัดไหมออก
ไม่เจ็บเลยครับ ขอบคุณ
หมอเสียงคุ้นๆ นะ
แต่ผมได้ยินไม่ชัดเลย
หมอให้ยาชาคนไข้น่ะ คงเพราะยา
ผมแทบจะนึกภาพหน้าหมอได้เลย
ให้บรรยายยังได้
งั้นเหรอครับ
จินตนาการผมกว้างไกล
ก็คุณทำงานวงการนั้น
- พักผ่อนนะครับ - คุณหมอครับ
ไปดูหนังบ่อยไหมครับ
นานๆ ครั้ง
- แล้วหมอทำอะไรแทน - ก็รักษาตาคนไข้ไง
สายตาของแฟนคลับคุณด้วย
คุณควรจะขอบคุณผมนะ
ผมกลับบ้านได้เมื่อไร
วันนี้ก็กลับได้แล้ว ถ้ารับปากว่าจะพันแผลไว้หนึ่งสัปดาห์
ผมจะส่งพยาบาลไปดูแล
ผมอยากให้หมอมาเยี่ยมผมด้วย
จะรบกวนไปไหม
ไม่เลย
ทันทีที่มีเวลา ผมสัญญาว่าจะไปเยี่ยม
ไปก่อนนะครับ
ทิตตี้
ผมคิดถึงคุณบ่อยนะรู้ไหม
แต่ผมรู้สึกผิด
ผมน่าจะอยู่กับคุณมากกว่านี้ คุณจะได้ไม่ต้องเหงา
ฉันไม่เหงาซะหน่อย
ฉันชอบอยู่คนเดียว
ฉันไม่ต้องง้อใครอยู่แล้ว
ฉันไม่เคยพลาดงานไหนของเธอเลยนะ
ทุกรางวัลที่ได้รับ
ทุกฉากที่เธอทำ
ชีวิตของเธอกับอันโตนิโอ
แม้ตอนที่เธอโดดเดี่ยวเดียวดายฉันก็อยู่ด้วย
เอเนีย คนที่เรารักจะอยู่กับเราเสมอ
ถึงเราจะมองไม่เห็นเขาอยู่ตรงนั้น
เธออาจพูดว่า "เราแทบไม่ค่อยได้เจอกัน"
แต่มันไม่มีความหมายอะไรเลย
สิ่งสำคัญไม่ใช่จำนวนครั้ง แต่เป็นคุณภาพ
และความทรงจำที่ติดตรึงใจ
สิ่งสำคัญคือความสัมพันธ์เหนียวแน่นแค่ไหน
ทำเอาฉันพูดเป็นนักปราชญ์เลย
อรุณสวัสดิ์ครับ
นี่นายแพทย์เกราร์ดินะครับ
- อาการเป็นยังไงบ้าง - คุณหมอ ดีใจจังเลยที่โทรมา
ผมสบายดี มืดไปหน่อย แต่ก็รู้สึกดี
ฟังน้ำเสียงก็รู้แล้วครับ
พยาบาลคอยแจ้งข่าวให้ผมทราบแล้ว
แต่ผมอยากฟังจากปากคนไข้โดยตรง
พยาบาลของหมอเยี่ยมมาก เธอเก่งและนิสัยดีมาก
แต่หมอรับปากไว้ไม่ใช่เหรอว่าจะแวะมาเยี่ยม
- หรือว่าผมคิดไปเอง - เปล่าเลย
หมอรับปากเอาไว้จริงๆ
งั้นมาเลยสิครับ
คือตอนนี้ผมอยู่ที่คลินิก
งั้นผมไม่บังคับหมอละกัน
ได้ แล้วจะรีบไปทันทีที่ว่าง
บอกที่อยู่มาสิ แล้วหมอจะไปหา
ผมจะบอกให้อันโตนิโอส่งไปให้เดี๋ยวนี้แหละ
ได้ครับ
หมอเห็นอะไร
ก็รู้อยู่แล้วว่าเห็นอะไร นี่คือบ้านของคุณ
ถึงได้ถามไง
บ้านนี้มีความหมายกับผมมาก เต็มไปด้วยความทรงจำ
ผมต้องต่อสู้เพื่อมัน
บางครั้งผมก็คิดถึง ภาพที่เคยเห็นมาเป็นพันๆ ครั้งแล้ว
ไม่นานก็จะได้เห็นเองแล้ว
รู้ไหมว่าชีวิตผมเจอคนชื่อเพียโตรมาเยอะ
ตอนเป็นนักศึกษาผมรู้จักกับเพียโตรอีกคน
เพื่อนเหรอ
มากกว่าเพื่อน
มีอะไร
แค่รู้สึกแปลกๆ
ดีใจไหมที่คุณหมอมาเยี่ยม เครื่องดื่มพร้อมแล้ว
- เข้าไปข้างในกันดีกว่า - ถือหน่อย ฉันจะเข็นเอเนีย
เพียโตร โทรศัพท์ดัง
ฮัลโหล
ค่ะ แป๊บนะคะ เขาอยู่นี่ค่ะ เอเนีย มนเต้โทรมา
ฮัลโหล
ทำไมหมอไม่บอกล่ะว่าจะไม่มา ผมนึกว่าจะได้เจอหมอที่นี่ซะอีก
ขออภัย สิ่งสำคัญที่สุดคือ
คุณหายดีแล้ว ตอนนี้อยากดูอะไรก็เห็นหมดทุกเมื่อ
ชวนเขามาดินเนอร์วันเสาร์สิ ชวนเร็ว
คุณหมอเหรอ
ใช่ ขอโทษนะครับหมอ อันโตนิโอกับอลิเช่มาช่วยทำมื้อค่ำ
ภรรยาคุณเป็นคนรับสายเหรอครับ
ใช่ครับ ผมอยู่กับภรรยา
- เธอเป็นแฟนตัวยงของคุณ ผมคงบอกไปแล้ว - ขอสายหน่อย ผมอยากทักทาย
ครับ
เขาอยากทักทาย
สวัสดีค่ะ
ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ จริงๆ ค่ะ
ขอโทษนะคะที่ไม่ได้แนะนำตัว ฉันปลื้มจนพูดไม่ออก
เราน่าจะเจอกันสักวันนะครับ
ฉันก็บอกสามีอยู่เลยค่ะ ว่าเราน่าจะชวนคุณมาดินเนอร์ด้วยกัน
วันเสาร์สะดวกไหมคะ
ฉันจะดีใจมากเลย
แล้วคุณหมอจะดีใจด้วยไหม
แน่นอนค่ะ เขาจะดีใจ
งั้นผมไปแน่
เราจะส่งที่อยู่ไปให้นะคะ เจอกันวันเสาร์
สวัสดีค่ะ
เขาจะมาวันเสาร์
ดินเนอร์ที่บ้านคุณหมอวันเสาร์ เมียเขาชอบฉัน ก็เลยออกปากชวน
นายมันร้ายที่สุด
จีบไม่เลือกหน้า
อีดอกทอง
ดินเนอร์บ้านคุณหมอวันเสาร์นะจ๊ะ
ชวนฉันเหรอ ไม่ไปหรอก
หมอเป็นยังไง
คิดว่าไงล่ะ ก็แมนน่ะสิ
- หล่อมากด้วยค่ะ - ไม่ต้องมาผสมโรง นอร่า
- นางได้นิสัยจากเขา - รสนิยมดีจริงๆ
ถ้าอยากรู้นักก็ค้นภาพในเน็ตสิ
ลองดูแล้ว เจอแต่บทความ ไม่มีรูปเลยสักใบ
- จูเลียใช่ไหมครับ - เชิญค่ะ
ดอกไม้สวยจังค่ะ ขอบคุณ
เสียใจด้วยนะคะที่คู่ของคุณมาไม่ได้
เขาต้องไปเยี่ยมพ่อที่เวนิสน่ะครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ไว้คราวหน้า
มาเจอเพื่อนๆ เราสิคะ
เราดูหนังทุกเรื่องของคุณด้วยกันหมด
ใช่ค่ะ แล้วก็ชอบทุกเรื่อง ฉันไกอา ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ยินดีครับ ชมซะผมเขินเลย เราเป็นกันเองดีกว่าไหมครับ
ฟรานเชสโก อย่าเพิ่งได้ใจ เราวิจารณ์คุณได้เหมือนกัน
ดีเลย ไม่งั้นก็น่าเบื่อแย่
สวัสดีครับ ผมมาสซิโม่ และนี่เลาร่า ภรรยาผม
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ พวกเราตื่นเต้นมาก
- ขอบคุณ - และนี่คุณหมอค่ะ
ผมดีใจที่คุณมาได้
คุณหมอ ในที่สุดก็ได้เห็นหน้า
- ดื่มอะไรกันไหม - เอาสิ
- เข้าท่า - ขอบใจ
บางคนก็รับไม่ได้เมื่อความรักจืดจาง
ในที่สุดก็ต้องเป็นกันทุกคู่
มันอยู่ที่ว่าเราเอาแพชชั่นไปไว้ที่ไหน
- แต่ละคนมีแนวทางที่ต่างกันไป - ใช่ เอาไปทำงานอดิเรกงี้
ไม่ก็หันไปรักคนอื่น
แต่มันเป็นเรื่องของพวกเขา
ความสัมพันธ์มันไม่มีพื้นที่ส่วนตัวหรอก
ก็ใช่ แต่ใครบ้างล่ะที่ไม่มีความลับของตัวเอง
พื้นที่ส่วนตัว ฉันว่าก็มีกันทุกคนนะ
ถ้ามันเป็นความลับ แล้วจะเอามาคุยทำไม พูดไปก็หมดเสน่ห์สิ
- ไปที่โซฟากันไหม - ไปสิ
หลังจากอยู่ด้วยกันมาหลายปี ฉันว่าความเอ็นดูนี่ละที่ช่วยเราไว้ได้
นั่นมันเป็นคำปลอบใจที่เหลือแค่กิจวัตร เลาร่า
เอเนีย อย่าไปถือสาเธอเลย ภรรยาผมมองโลกในแง่ร้าย
ฉันเป็นงี้ก็เพราะคุณนั้นแหละ
- แต่คู่เราใกล้ชิดกันมาก เนอะ - ใช่
- แล้วความรักมันผิดตรงไหน - ไม่ผิดเลย
ผมคิดว่ามันช่วยให้เวลาผ่านไปง่ายขึ้น หรืออาจทำให้ชีวิตมีความหมายขึ้น
สารภาพมาซะดีๆ คุณแอบเอาความลับไปซ่อนในหนังใช่ไหมล่ะ
ก็ไม่เสมอไป
บางครั้งการเล่าเรื่องก็เป็นแค่วิธีจดจำความรู้สึก
ถ้าชีวิตจริงเป็นแรงบันดาลใจ ให้หนังของคุณ งั้นฉันมีคำถาม
ทำไมชายสองคนในหนังเรื่องแรก ถึงไม่ได้เจอกันอีกล่ะ
ถ้าอยากรู้คำตอบจริงๆ จะเฉลย
เขาประสบอุบัติเหตุช่วงประท้วง
เลยไม่ได้ไปหากันตามที่นัดไว้
กว่าผมจะรู้เรื่องนั้นก็หลายปีให้หลัง มันเลยไม่อยู่ในหนัง
มันเกิดขึ้นได้
ชีวิตก็เป็นแบบนี้
ให้เรียกแท็กซี่ให้ไหม
ผมชอบเดินมากกว่า
ยินดีที่ได้รู้จักนะครับจูเลีย
เช่นกัน
ผมพูดจริงนะ
เพียโตร
ไปสิ
ทั้งชีวิตนี้…
ฉันอยากให้คุณมองฉันด้วยสายตาแบบนั้น
ด้วยสายตาที่คุณมองเขาคืนนี้
ไปสิ
การถูกลืมมันเจ็บปวดมาก
แต่เรายังไม่ลืมกันและกัน
ว่างๆ ก็คิดถึงฉันบ้างนะ
ลาก่อน เอเนีย
ลาก่อน เพียโตร
(แด่ทิตตี้และอลิเช่)
(รักรีเทิร์น ณ นิวโอลิมปัส)
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล