Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HANGO SA TOTOONG BUHAY
Di na puwede sa bahay ko.
Pabalik si Ermanno. Bubugbugin niya ako.
Kay Marcella ka pumunta, Elena.
Tinawagan ko siya. Hindi sumasagot.
Tawagan ulit natin.
Umalis ka na.
-Ayaw kitang iwan. -Sabi ko, alis na!
Sa likod ka lang.
Elena.
Sakay na.
Gusto kong maglakad.
Ibigay mo ang bata.
Tigil!
Wow! Ang galing!
Oo, pero magpapahinga ako sandali.
Magaling ka.
-Tumigil kami. Paalisin mo na ang mga tao. -Sige.
Umatras po muna ang lahat!
Sige na, umatras kayo.
Umatras po kayo.
-Ano ang pelikula? -Rome Without Mercy?
Paborito ko ang aktres! Sino pa'ng kasama sa pelikula?
Ako po. Sino pa ba? Sige na, umatras na kayo.
Wag magtulakan.
Okay na.
…mali 'yan. Ilagay mo sa salaan,
tapos dagdagan mo ng asin.
At… kapag nailagay mo na lahat ng layer sa taas,
lagyan mo ng plato sa ibabaw…
Hay, nakakasuya ang politika.
Ilang buwan nang pare-pareho ang naririnig natin.
…ilang demonstrasyon ng protesta…
Mas gusto mo 'to?
Puro kuda sa politika ang lalaking 'to. Ang daldal.
Naku, hindi ko talaga siya ma-take.
Teka lang.
Sampung minuto na ang itinakbo ng pelikula.
Mapapanood ang unang 10 minuto sa susunod na palabas.
Papasok na ako, salamat.
Sabi ko nga, dapat mo talagang tanggalin ang pait ng talong.
Kapag tuyong tuyo na ang talong, handa na ito.
Ano?
-Di ka ba nagseselos? -Di naman.
Ang lungkot naman.
Mage-enroll ako ng arkitektura sa unibersidad.
-Di ka matatatanggap. -Makikita mo.
Matatangap ka sa zoo, sigurado.
At naglayag muli ang mga tagak,
matulin ang nakadipang binti, mahahabang tuka, hahamunin ang mga unos…
Matalinghaga di ba?
Maganda at napakalalim.
Huwag! Tumigil ka! Huwag!
Suko na ko!
Panalo 'ko!
Suko na ko. Ikaw ang panalo. Ikaw ang kampeon.
Nanalo ako!
Ako ang nanalo! Panalo ako.
Sige na.
-Kukunin ka sa hukbo? -Oo.
-Pupunta ka sa malayo? -Malamang ay oo.
Di puwede, hindi ka aalis.
Wag kang magpakabayani, di ka nila kukunin.
Bakit di ako kukunin?
Alam mo, iniiwan nila dito ang matatalino.
Mga bobo lang ang sasabak sa giyera, tama?
Ayoko na inaasar mo ko, alam mo ba?
Ganyan talaga…
-May sasabihin ako sa 'yo. -Ayokong marinig.
Gusto mong mag-yosi?
Sa may pasilyo.
Hindi, salamat.
-Makinig ka… -Anong ireregalo mo sa 'kin bukas?
Ito ay sikreto.
Ayoko ng matatamis na mauubos ko agad at makakalimutan.
Gusto ko iyong pangmatagalan. Parang tayong dalawa.
Tatagal ng maraming taon.
Halikan mo ko.
Kapag yakap mo ako, wala akong kinatatakutan,
kahit giyera pa.
Dito ka lang sa tabi ko.
Pero di ko napanood ang wakas.
Unang sampung minuto lang ang napanood ko.
-Napanood ko hanggang dulo. -Oo, napanood mo sa banyo.
Hindi, sa loob ng sine.
Nakatingin ka sa mga katabi mo.
Bago siya.
-Guwapo siya. -Teka.
-Mas pogi 'yong kahapon. -Sino? Yong blonde?
Hindi 'no. Pogi siya pero isnabero.
Isa sa mga sumasagot ng, "Sorry, di ako nagyoyosi."
Feeling guwapo siya, pero wala namang ibubuga.
Oo nga.
Gusto mo mag-yosi?
Salamat.
Nakita na kita. Dito siguro. Madalas ka ba rito?
Hindi, unang beses ko rito.
Talaga ba?
Napadaan lang ako.
Madalas ka rito?
Minsan, pag gusto kong manood ng magandang pelikula.
Samahan mo ko?
Teka, sandali lang.
Bakit?
Wag dito.
Pero bakit ka pumasok?
Para masolo ka.
Pero gusto mo 'ko.
Sobra.
Pero di ko kayang gawin dito.
Ako si Enea. Ano'ng pangalan mo?
-Pietro. -Pietro. Magandang pangalan.
Sa totoo lang, wala akong gana. Hindi dito.
Saan?
Ewan ko.
Ayaw mo ba sa kin?
Hindi…
Gusto talaga kita, kaya ayokong gawin 'yan dito…
Kumakabog ang dibdib mo.
Nababaliw ka?
Pasensya na.
Magkita tayo rito, bukas?
Sige.
Bye, Titti.
-Nakakakilig ang pelikula 'no?
-Bakit? -Lumabas ang lahat na parang nananaginip.
Sobrang ganda talaga.
-Ni hindi mo pinanood hanggang dulo. -Panonoorin ko bukas.
Di 'yan ang palabas bukas.
Iba ang pelikula kada araw, alam mo 'yan.
Mas maganda ang ngayon kaysa noong nakaraan.
Totoo 'yan.
-Nagtatrabaho ka pa rin sa pelikula? -May ilang raket.
Nag-aaral pa ako, minsan nagbo-volunteer sa set.
Talaga?
Suwerte naman, mabuti yan sa 'yo. Gusto kong lumabas sa pelikula.
Gusto kong maging aktres.
Kung ikaw ang direktor, tatawagan mo ba 'ko?
Sana nga ay magawa ko.
-Kita tayo bukas. -Nga pala.
Kumalma kayo. Maingay kayo sa loob.
Tumahimik ka.
Pangarap mong maging kasing-ingay nila.
Bye, Titti.
Tapos ka nang magkuwenta?
Sige na. Umalis ka na. Alis na.
Papa?
Sorry, ngayon lang ako.
Kumusta naman ang pelikula?
-Maganda. Napaka… -Romantiko.
Magugustuhan mo.
Tuloy na. Malapit na akong umuwi.
Na may bagong puso.
Tingnan natin paano 'yon gagana sa katawan ng matanda.
Grabe ka. Isang valve lang ang bago.
Simpleng operasyon.
Iyan ang sabi nila.
Alam ko dapat 'yon.
Di ako nag-aaral ng botany.
Totoo 'yan.
Pasensya na, doc.
Magandang gabi.
Nasa kusina kami.
Mukhang matutulog na ko sa bahay mo.
Bakit naman?
Si Catherine na baliw, mag-iimpake raw at babalik dito.
Bahay niya rin ito. Pasaway ang asawa niya.
Pero guwapo.
Magandang gabi, Carlo.
Alam mo, nag-enjoy talaga ko ngayon.
Ako rin.
Totoo nga, di ka nagsisinungaling.
Wala talagang nangyari sa inyo?
Di siya ganoon.
Mahiyain siya, malamya.
Baka first time niya gagawin.
Oo nga, pero sinundan ka pa rin niya sa banyo.
Malibog siya, pero di niya magawa.
Kung ganoon… hindi na siya magpapakita.
Alice, sabi niya, "Magkita tayo bukas."
-Halos sigurado akong darating siya. -Halos.
Umaasa ako sa "halos" na yan.
Di siya maalis sa isip ko.
Maghahanap ako ng lugar, di niya gagawin sa banyo.
Masisisi mo ba siya, mahal ko?
Nga pala.
Tandaan mo, may klase tayo buong hapon bukas.
Kunwari, may sakit ako.
Ipagpatuloy mo yan, mapapatalsik ka.
Isa pa, ayos lang mag-volunteer sa set minsan, pero,
ang dalas mo ginagawa.
Di nila ko patatalsikin, sobrang galing ko.
Kung may konti lang ako ng yabang mo, mababago ko ang buhay ko.
Ako rin, sa katawan at puwet na 'yan.
Ikaw talaga… malisyoso.
-Dito ka na matulog. -Aba.
Di pa nga tayo tapos, siya na ang kinukuwento mo.
Hindi na. Iba ang nasa isip mo.
Anong gagawin ko buong gabi kung wala ka?
Isipin mo siya at mag-masturbate.
Sige na.
Adele, makinig ka sa akin.
Wag mo siyang tawagan, huwag kang maghabol.
Pagdating sa pag-ibig, dapat pakipot ka.
Gayahin mo ko. Pag in-love
na sila, iiwas na ako.
At bumabalik silang may dalang regalo.
Oo nga. Teka lang.
Puwede pumasok, titingnan ko lang
kung may naghihintay sa 'kin? Nagmamadali lang.
-Wala rito ang nobyo mo. -Bakit? Kilala mo siya?
Ade, tatawagan kita ulit.
'Yong guwapo kahapon. Ngayon lang
ulit ako nakakita ng gano'n ka-pogi.
Hindi kami sabay lumabas.
Ano ngayon? Malakas ang radar ko.
Napapansin ko lahat.
Sige, puwede kang pumasok.
Dahil lang nagtatrabaho ka sa pelikula.
-Salamat. -Papasukin mo siya.
-Binabati kita. -Uminom ka pa. Libre ko 'to.
Ang lasenggong 'to.
-Sa kalusugan mo! -Sa iyo!
Kailangan ko talaga, sa dami ng nagkalat na sakit ngayon!
-Huwag naman sana. -Paalam!
Paalam, Biancofio!
-Paalam, mga manika! Paalam! -Paalam!
O, aking sinta, paalam Aalis na ang hukbo
-Anong hinahanap mo? -Nagpapahangin lang.
-Di ako puta. -Sa wakas, hindi na.
Hoy!
-Kumusta 'yong guwapo kahapon? -Magaling ba siya?
-Walang nangyari. -Talaga….
Oo nga.
Anong ginawa niyo? Nilabasan siya agad?
Di niyo naiintindihan.
Nag-usap lang kami.
-Banyo 'yon, hindi sala. -Yan ang tingin naming lahat.
Pumapasok lang ako doon para sa sex. Peksman.
Aba, may nagbalik.
Hoy.
-Bakit ngayon ka lang? -Naging busy ako.
-Bakit ka nandito? -Hulaan mo.
Wag na. Anong nangyari kay Che?
Napatay mo na ba siya?
On at off kami. 'Yan ang relasyon namin.
Oo naman. Si Fidel Castro at Che Guevara. Diyos ko…
Enea, kakausapin kita sandali.
Molotov!
-Puwedeng magtanong? -Ano 'yon?
Ilang titi ang natikman mo sa military?
Ang dami. Kulang ang isang buhay para makita lahat.
-Kahit umabot ka ng 100 taon. -Mahal din kita.
Sasama ka ba sa rally bukas?
-Di puwede, Molotov. May klase ako. -Rason ba 'yon?
Anong nangyari kay Che?
Nag-away kami.
Ayokong sabihin sa harap ng mga gago.
Palagi siyang masakit sa ulo.
Di mapatawad na pumasok ako sa militar. Gusto ko
lang daw siya kasi kamukha niya si Che.
Di na raw ako nagtuturo gumawa ng bomba,
at wala na akong pakialam.
Di alam ni Che ang sinasabi niya.
Hi.
-Hi. -Kaibigan ko. Paalis na siya.
Hi, ako si Ernesto.
Pietro.
"Molotov" ang tawag sa 'kin ng lahat, sinumang hawakan ko, nag-iinit.
-Okay, umalis ka na. -Relaks! Di ko siya aagawin sa 'yo.
Di mo alam ang sinasayang mo.
Lagi siyang nagyayabang.
Pero di siya magulo.
Minsan, mabait din siya.
Nandito ako para sa 'yo. Pero di ako puwede magtagal.
Akala ko ba ayaw mo rito.
Ayoko.
Wag tulad kahapon.
May lugar na puwede nating puntahan.
Saan?
Sa bahay ng lola ng kaibigan ko. Walang nakatira.
Ewan ko kung may susi ang kaibigan ko.
-Tatawagan mo siya? -Hindi, may klase siya.
Magkaklase kami.
Dadaan ako sa school. Kita tayo sa loob ng isang oras?
Ewan ko.
Sabi mo, magkita tayo rito.
-Oo, kaya lang… -Kung di ka sigurado…
Kung di tayo sigurado…
puwede tayong mag-pizza. Wala tayong dapat gawin.
Ito ang address.
Manonood na lang ako ng pelikula.
Naglagay ka ng mapa?
"Para di maharang ng oras at distansya."
Kung walang susi ang kaibigan mo?
Kakain tayo ng pizza. Payag ka?
Oo.
Okay, kukunin ko ang motor ko. Nood ka muna. Maganda 'yan.
-Napanood mo na? -Di pa, pero naniniwala ako kay Titti.
Sinong Titti?
Ang kahera.
PARA DI MAHARANG NG ORAS AT DISTANSYA
-Hi. -Hi.
Yaman ng kaibigan mo.
Di niya sinabi na ganito ang bahay ng lola niya.
Tingnan natin sa itaas.
Enea, tingnan mo.
Teka.
Ayaw mo ba?
Hindi, kaya lang…
First time mo, tama?
Mag-pizza na ba tayo?
Pinag-iisipan ko.
Gusto mo turuan kita paano…
Teka.
Sorry, nae-excite ako.
Okay lang.
Lola ng kaibigan mo noong bata pa.
May nakita akong alak.
Alak ni Lola?
Alam ko na kung saan kita unang nakita.
May shooting ng pelikula noong nakaraang araw.
Lumapit ako.
Pinutol ang eksena, pinaatras mo ang mga nanonood.
Nagkatinginan tayo, di ba?
Di ko maalala.
Di ko pinapansin ang mga tao.
Nakakainis sila. Trabaho kong siguruhing di sila makakalapit.
Di ako nagtatrabaho, nag-aaral ako.
Nag-aaral din ako. Film student.
Sa huling taon ko, bilang direktor.
Med student ako.
Ayos.
Maraming taon 'yon.
Isang doktor.
Gusto ko ang mga doktor.
Naisip ko, may konting masakit dito, doc.
At dito rin.
Dito rin ba?
Nawala na ang sakit dahil sa 'yo.
Nakatira ka sa parents mo?
Oo.
-Ikaw? -Sa tatay ko.
Nandito ko kasama ang nanay ko
na na-operahan. Maayos na siya. Malapit nang umuwi.
Saan ka nakatira?
Sa Marche.
-Puwede ba kitang isayaw? -Hindi ako sumasayaw.
Sige na. Sasayaw ba ko mag-isa?
Sige na nga.
Di ako marunong.
Sundan mo lang ako.
Gutom ka pa ba?
Hindi.
Gutom ako.
Sino ang unang nagkakilala rito?
Dalawang taong di alam na mamahalin nila ang isa't isa.
Alam ko ang kuwentong 'yan.
Sabi mo, hindi mo naaalala.
Ewan ba't ko nasabi 'yon.
Baka para depensahan ang sarili.
Mula saan?
Kailan ulit kita makikita?
Magkita tayo sa Nuovo Olimpo sa hapon.
Ewan kung anong oras. Kung late ako, manood ka muna ng pelikula.
Manood ka rin pag ako ang late.
Sira. Tara na, ihahatid kita sa bus stop.
Di na. Sa kanto lang ang Piazza Venezia. Kayang lakarin.
Sige na.
-Pakiusap, Enea. -Wag mo kong sundan.
Di ako sasama, okay?
-Titti, hi. -Hi. May kasama ka. Bago 'yan.
-Sasama siya sa rally. -Wag mo siya pansinin. Pengeng tiket.
Sulit ang tiket sa pelikula ngayon at libre ko pa.
Mas mahalaga ang rally.
Enea, sa Piazza Venezia 'yon. Sampung minutong lakad.
Dapat sumama ka. Di puwedeng wala kang pakialam dito, alam mo ba?
-Pasensya na. -Ayos lang.
Isama mo siya sa 'yo.
-Nandito siya? -Nanonood siya.
Nagtatago sa gilid ng upuan.
Napakamahiyain.
Pasok na, yayain mong sumama. Para makilala ko rin.
Di ko gagawin.
Sa susunod na rally, magtatalumpati ako, okay?
Galing mo! Congratulations!
Alipin ka na rin ng sistema!
Pabading ka ng pabading, mas nagiging pasista ka!
Gago ka, Enea!
Grabe, napaka-agresibo.
Ex-girlfriend mo?
Higit pa roon.
Isa siyang tapat na aktibista.
Mas maaga siya nang kalahating oras.
Hinihintay ka. Alam mo na…
Teka lang.
Nuovo Olimpo.
Sandali lang.
Wag kang titigil sa pagpunta rito dahil in-love na kayo.
-Puwede kami manood ng pelikula. -Gagawa kayo…
ng pelikula sa bahay. Sa ika-5, ika-8 at 10:30 ng gabi. Sige na.
Hello.
Hindi, Nella città l'inferno ngayon, Walang anuman.
Hindi, di mo naiintindihan. Tumahimik ka.
-Hi. -Hi.
Pasensya na, ngayon lang ako.
Okay lang.
Maganda 'to.
Ang ganda ng isang 'yon!
Oo, halika rito!
Wala na sa 'kin ang susi.
Anong ginagawa mo?
Inaamoy ka.
Nami-miss ko.
Nagpa-reserve ako sa isang restaurant.
Gusto kitang tingnan habang umiinom ng alak.
Parang dalawang ordinaryong tao sa mesa.
Kailangan kong dumaan sa klinika. Para makausap ang doktor.
Babalik ako sa loob ng isang oras.
Doon ka sana muna pumunta.
Gusto kong sabihin ng personal.
Puwede bang sumama?
Wag, maghihintay ka sa labas mag-isa.
Panonoorin ko ang unang bahagi.
Magkita tayo sa bar sa plaza pagtapos ng isang oras?
Tapos na rin ang unang bahagi no'n.
Para sa yosi lang ang pasilyo.
-Bakit ba? -Mga pare!
-Alis, istorbo ka lagi. -Ingat sa hagdan. Sugatan siya!
Pinapasok siya ni Titti. Ang gulo sa labas. Ito, agua oxinada.
-Principe, tabi! Do'n sa lababo! -Uminom ka. Banlawan ang mukha niya.
-Wag. Gamitin natin ang oxinada. -Kunin mo ito.
Pare! Malala na ang sitwasyon. Nakapaligid ang mga pulis.
Pietro.
-Anong ginawa nila sa kanya? -Molotov, aalis ako.
-Teka lang. -Di puwede, pasensya na.
-Wag ka umalis, sige na! -Kumalma ka.
Sinasara nila ang pinto!
-Di ko maisara! -Titti, palabasin mo ko!
Huwag! Hindi kayo puwedeng pumasok!
Huwag kayong pumasok!
Itigil ang palabas!
-Buksan ang ilaw! -Tumabi ka lang sa kin!
Buksan ang mga ilaw!
Titti, lalabas ako.
Oo, teka. Diyan ka lang sa tabi ko.
-Walang kikilos. -Lalaban kami!
Dito siya nagtatrabaho! Kasama ko siya!
Walanghiya ka!
-Pabayaan niyo sila! -Pulis!
Mabuhay ang mga manggagawa!
MABUHAY ANG MGA MANGGAGAWA
Bitiwan mo ko!
Titti, pakiusap. Hinihintay niya ko.
Ikalawang pinto sa kanan.
Emergency exit 'yon. Do'n ka dumaan. Kuha mo? Sige na.
Isara mo ang pinto! Para walang makapasok. Sige na!
Titti!
Magandang umaga!
-Kumusta? -Isang oras ka na naming hinihintay.
Binago ko muna ang eksena,
gaya ng sabi mo. Heto na si direk.
-Kumusta. -Kumusta kayo.
-Nakaupo ka sa sala. Ikaw, sa kabila. -Okay.
NOVEMBER 1, 1988
Katatapos niyo lang mag-sex. Pagod na pagod ka.
Pawisan ka. Maririnig ko ang hingal mo.
Tapos, ang linya.
-Gutom ka pa ba? -Hindi.
Dito, puwedeng sumenyas ka lang.
Walang linya. Tingnan natin kung puwede.
-Sige. -Okay.
Ngayon, tatayo ka at lalakad palayo sa screen.
Tanda mo 'yong eksenang kumakain at nag-uusap kayo sa terrace?
-Oo. -Kukunin mo ang garapon ng jam at babalik.
Gusto ko ring i-praktis ang posisyon na nakaupo ka sa harap niya.
Tulad nito.
Ano sa tingin mo?
Maganda 'yong may jam, kakaiba.
Kaso, apat lang ang garapon ng jam natin.
Gaano karami ang kakainin ko?
Ngayon, jam na ang problema?
Hindi, pero…
-May problema ka sa jam? -Walang problema. Artista ako.
E di, umarte kayo. Ganito ang gagawin n'yo.
Kumuha ka ng jam gamit ang daliri at dahan-dahang isubo sa kanya.
"Ang mga imposibleng pag-ibig, ang panghabambuhay."
Saan mo nabasa 'yan?
Di ko maalala. Narinig ko lang kung saan.
-Ako rin. -Giulia…
kung di na-ban at naalis ang ban ng pelikula, walang manonood niyan.
-Kundi dahil sa mga kaso ng kalaswaan… -Yosi?
…di 'yon sisikat.
-May konting halikan lang. -Hindi lang konting halikan.
Maraming ginawa.
Francesco, yumuko ka noong naghalikan sila.
Ayoko ng dalawang lalaking naghahalikan.
Nagustuhan ko. Naiyak pa nga ako sa dulo.
Nakaka-touch kaya. Nagkita sila, na in-love, tapos baka,
hindi na sila magkita ulit.
Bitin naman ang wakas.
Aba, pag-iisipin pa 'ko? Naku naman.
Ganyan ang perpektong pag-ibig.
Di mo makalimutan. Hindi kumukupas sa panahon.
Ano ang aral na makukuha natin?
Ewan ko kung may aral. Pero… mapapaisip ka, di ba?
Pietro, ano sa tingin mo?
Nagustuhan ko talaga.
Baka handa na ang table natin.
Iniisip mo pa rin ang pelikula?
-Hindi, bakit? -Ang weirdo mo buong gabi.
Di 'yon dahil sa pelikula.
Minsan naikuwento mo,
na nasaktan ka sa isang rally sa Roma.
Oo. Nabali ang braso ko. Ano naman?
Ewan ko, baka naalala mo 'yon dahil sa pelikula.
Bakit? Walang nasaktan sa pelikula.
Baka naging emosyonal ka.
Tungkol saan?
Napakasigla mo bago ang pelikula.
Pero sa hapunan, wala ka nang imik.
Di ko gusto ang pinag-uusapan.
Puro kalokohan.
Ano naman ang pag-uusapan namin? Politika?
Nakakaantig ang ganoong klase ng pag-ibig.
-Gusto mong malaman ang iniisip ko? -Ano?
Malalaman ko bang pangit ang magiging hiwalayan namin?
Wala talaga kaming ginawa.
Nakakapanghinayang.
Oportunista.
Gusto lang makipag-sex sa direktor na pinag-uusapan ng lahat ngayon.
Noong nalaman ko, umalis na ko.
At tumakbo rito para may karamay ka.
-Gusto lang nila ako dahil sikat na 'ko. -Ano naman ngayon?
Enea o Enea Monte, iisang tao lang 'yan.
Di kailangan ng shrink para malaman 'yon.
Puwede sila magsama, pero isang tao lang.
May problema ka? Weirdo ka nitong nakaraan.
Buti at napansin mo rin.
Anong meron?
Di ko malaman kung itutuloy ko o hindi.
-Ikaw ba ay…? -Oo, naging.
'Yon na ang nagdesisyon.
Umalis siya na para bang narinig ako
at ginusto na lang akong iwan.
Malungkot, 'no?
Ako ba ang ama?
Ano? Hindi.
Baka isang gagong nakilala ko isang araw.
Bakit ba natin iniintindi ang ibang tao?
Magpagupit kaya ako?
Di ba? Baka mas klasikong istilo o 'yong kakaiba.
Ano?
MGA PELIKULANG BOMBA
BAWAL SA MGA MAY EDAD 18 PABABA
MGA SANDALI NG PAGNINIIG
-Isang tiket lang -Ang halaga ay 6,000.
-Salamat. -Walang anuman.
Hi.
Naaalala mo ko?
Oo.
Kakaiba ang palayaw mo, di ba?
Molotov?
Matagal nang walang tumatawag sa akin n'yan.
May kilala akong Enea.
Si Enea, oo. Kumusta siya?
Iyan sana ang itatanong ko.
Di na kami nagkita. Akala ko pumupunta pa siya rito.
-Sikat na direktor na siya. -Umalis ka.
Putsa, ang sungit.
-Wala kang number niya? -Wala, kahit number o address.
Salamat na lang.
Heto na 'ko!
Kanina pa ako nagdo-doorbell!
Sorry. Na-stuck ako
sa pag-eedit. Gusto lagi ni Michele, siya ang masunod.
-Masasakal ko! -Kilala mo siya.
Wala akong regalo. Sorry.
Nagdala ka ng bulaklak. Ang ganda!
Hi.
Lubayan n'yo siya, galing siya ng trabaho.
Enea, hi!
Nga pala, napakawalang kuwenta ng syota mo.
Bakit wala pa rin akong role?
Naman, kadarating ko lang.
Kailangan ko ng trabaho. Walang-wala ako.
Di ka mahirap. Mabubuhay ang 50 tao
sa pera ng tatay mo.
Tama na, kausapin mo si Franco.
-Alam mo number ko. -Oo.
Magkita tayo.
-Tama na. -Iniisip niya pa rin na tayo?
-Tanga siya. -Pabor naman.
-Pakuha ng bote ng champagne? -Sige.
-Anong klaseng tingin yan? -Sige na!
Excuse me, puwedeng pakiabot ng tsokolate?
Sige.
Salamat. Ako si Antonio.
-Enea. -Masaya akong makilala ka.
Mukhang masarap ang cake.
Sana maluto ng maayos, kahit maingay.
Baka gumawa ako ng spoon desserts.
Puwedeng pakilagay 'to sa ref?
-Para hindi masikip dito. -Tama.
Nagustuhan mo ba ang sorpresa ko?
Di siya cook, pero…
player ng water polo at mahilig sa dessert.
At di ba, may degree ka sa mechanical engineering.
Oo, para lang 'yon sa tatay ko.
Ipinakikilala ko ang pinakamatalik kong kaibigan, si Enea.
-Nagkakilala na kami. -Oo.
Aalis na ko rito.
Napaka-organisado mo.
Mahalaga 'yan sa kusina. Maayos ako.
Importante na maayos ang mga bagay.
Mahalaga na malinis ang mga bagay.
Pero di naman sobra, sa isip lang yan.
Tama ka.
Metikuloso rin ako sa buhay. Kailangan maayos ang lahat.
Kailangan ko ng organizer sa buhay.
-Bakit? Ano'ng trabaho mo? -Gumagawa ng pelikula.
Ayos! Sayang, di ako masyado nanonood ng sine.
Hindi mo ako kilala?
Hindi, sa totoo lang.
Gusto ko 'yan.
Enea, halika muna sandali?
-Oo. Sandali lang. -Okay lang.
Hindi ko siya type.
Pero kung hihirit siya, baka bumigay ako.
-Hindi ko rin siya type. -Di nga?
Ano'ng pag-uusapan namin?
Mechanical engineering.
-Salamat. -Ikukuha kita ng wine.
Puwedeng baguhin ang tugtog?
Pagod na ako.
Hay, ayaw pa rin nilang umuwi.
PATAY NA ANG PAMBIHIRANG SI FEDERICO FELLINI
Nakakalungkot.
Ilang taon siya?
"Ipinanganak noong 1920." Kaya, 93 na.
-Bakit? -Ang bobo mo sa Math.
-73 na siya. -Seventy-three.
Di gano'n katanda.
Tama ka, Enea.
Lahat ng tagumpay, mga award, karangalan, tapos sa huli…
ito lang tayo.
Isang artikulo sa diyaryo.
-Kalimutan mo na 'yan. -Hoy, Enea.
May fitting tayo pagkatapos ng interview.
Di siya nakikinig sa 'yo.
-Nabigla siya. -Oo, pero…
may presentasyon sa sinehan.
-Aalis ako pagkatapos ng interview. -Bakit?
May lalaki sa Milan, pinupuntahan ko minsan.
Tinatawag niya 'kong "shooting star."
-Dumaraan, kumikislap, at nawawala. -Di ka pumipirmi.
Pabago-bago ang mga babae.
Mga babae. Hindi ikaw.
Sino 'yon?
Sino?
Pamilyar siya, pero hindi ko kilala.
Dr. Gherardi, masaya akong makita ka.
Gusto kong magpasalamat.
Niligtas mo ang nanay ko.
-Ibalik mo siya sa isang buwan. -Opo.
Dadalhin ko siya agad.
May tatlong pakete ng kape, dalawa ang kailangan ko,
pero kukunin ko lahat, kasi ayokong maiwan ang isa.
Gusto ko rin ang direktor.
Napanood ko ang huli niyang pelikula, nakakaiyak.
-Napanood mo ba? -Puwede mo bang lakasan?
Oo. Clara, puwedeng lakasan mo?
-Oo. -Salamat.
Humagulgol talaga ko, doc.
-Maganda ang pelikulang ito. -Pakiusap.
…bahagi ng lugar ng trabaho ko at kasama ang lahat ng uri sa lipunan.
May parte ng sarili ko sa lahat ng pelikula ko.
Mga personal kong karanasan lagi.
Ang maganda sa mga pelikula mo, nangingibabaw ang damdamin sa lahat.
Minsan, parang kasalanan pa ng isang tao na pumukaw ng emosyon.
PARA DI MAHARANG NG ORAS AT DISTANSYA
-Di ka na ulit bumalik do'n? -Hindi, matagal na.
-Sigurado ka bang siya 'yon? -Oo.
Kumusta siya?
Malay ko? 5 o 6 na taon na noong nakita ko siya. Di ko na tanda.
Tinablan ka talaga ng coke.
Iba ang epekto nito, de-kalidad.
-Nandito ka pala. -Oy, pare.
Dumaan lang para mangumusta.
Buti. Pero wala akong maiaalok na pagkain. Mukhang di naman kayo gutom.
-Bakit galit ka? -Hindi. Bakit naman?
Ginagawa natin ito nang magkasama.
Pero noon 'yon.
Kasing-sungit na siya ng katulong ni Rebecca.
-Sinong Rebecca? -Pelikula 'yon.
Di siya nanonood ng sine.
Pero maganda ang role ng katulong.
Kinuha niya ang sweater sa cleaner's.
Nag-hi si Lorenzo at Bruna.
Magpapaalam na ako.
Aalis na rin ako.
Sa iyo na ang natira, binayaran mo 'yan.
Mas okay siguro kung di muna 'ko magpapakita.
Ingat ka.
Sana inutos mo kay Nora.
Day off niya, dapat alam mo 'yon.
Makakapaghintay ang sweater.
-Isusuot ko 'to ngayong gabi. -Saan ka pupunta?
Wala kang pake, pero may dinner kina Alice.
Heto na naman tayo.
Ano? Ano bang problema mo?
Nagseselos ka, iba ang kasama kong na-high.
Dati nating ginagawa yon. Tayong dalawa lang.
Isang hithit lang 'yon. Antonio naman!
Gusto mo magaya kay Molotov?
Di ka namin hinintay. Kaya ka naiinis?
Hindi mo naiintindihan!
Gusto mo humithit bago lumabas?
Sige pa, di maganda ang mangyayari!
-Isa lang. Bakit hindi? -Ayoko!
Sandali.
Teka lang.
Bitiwan mo ko. Anong ginagawa mo? Ha?
-Bati na tayo. -Hindi.
Alam mong mas malakas ako sa yo!
-Teka lang! Diyos ko! Sandali! -Ano?
Diyos ko.
Enea, bakit? Anong problema?
Siraulo ka talaga.
Wag mo akong binibiro.
Naiinis ako pag ganyan ka. Dahil sa 'yo kaya ako ganito.
Alam mo ba? Halika.
Hoy.
-Galit kaya si Alice? -Hindi 'yon.
Lagi ka naman niyang pinapatawad.
Dahil lagi akong sumusunod sa 'yo,
ito ang gagawin ko.
Iyan na.
Masaya ka na?
Magagalit si Nora, papalitan ko ang kobre kama.
-Ginawa ko kasi gusto mo. -Ngayon lang.
Ako lagi ang sumusunod. Nasa ibang mundo ang utak mo.
Alam mo ang ugali ko pag may bago akong pelikula.
Nauubusan ako ng lakas.
Isang beses na libangan lang ang coke.
Ako ang libangan mo.
Sa akin ka lang puwedeng mabaliw.
Huwag. Tumigil ka, nakikiliti ako.
-Aray! Halika. -Naiintindihan mo ba?
Sige na.
Isang piraso ng parmesan at isa sa kesong iyon.
Sandali lang.
-Ako ang magbabayad. -Iyan, 18,000 lira.
Enea.
Biskuwit at grappa lang, Titti?
Sinusunod ko ang diyeta ni Garbo.
Nakilala mo ako.
Sinundan ko ang pabango mo.
Amoy Nuovo Olimpo, naamoy ko pagpasok ko.
Di na sila gumagawa no'n.
Bakit ka nandito?
Nag-eedit ng pelikula sa malapit na studio.
-Ganyan ka pa rin. -Sinungaling.
-Ikaw din. -Pareho tayong sinungaling.
Siraulo ka.
Di ka na bumalik sa sinehan. Bumalik siya.
Pumunta siya at nag-iwan ng sulat para sa 'yo.
Nasa bahay pa yata.
Malapit lang dito.
-Tuloy ka. -Puwede ba?
Pasok na.
Pasensya na sa kalat, wala akong inaasahang bisita.
Sorry. Ang dami kong gamit. Kung saan-saan ko nilalagay.
Pero bagay lang ang mga 'yan.
Napapamahal ako sa mga tao, di sa mga bagay.
Nagustuhan mo?
Nakaburda 'yan.
Ako ang gumawa. Gagawan kita kung gusto mo.
Ang daming gamit sa bahay na ito.
Pati mga gamit noong dancer at singer pa ako.
Gusto ko mag-TV pero di ko nagawa. Idolo ko si Raffaella Carrà.
Kala ko si Mina, base sa make-up mo.
Si Mina ay Mina. Kakaiba siya. Magaling din si Raffaella Carrà.
Magaling sumayaw.
Singer at dancer ka. Di ko alam, Titti.
Talaga? Akala mo ba ipinanganak akong kahera?
Tingin mo sa kaha ng pera ang bokasyon ko? Maupo ka.
Tama ka. Kahit kailan, di ko inisip kung ano talaga ang pangarap mo,
kung paano ang buhay mo.
Baka isipin mong nakakatawa,
pero minahal ako ng totoo.
Maraming nanligaw sa kin.
Siyempre, pinili ko ang pinaka-gago. Pero ibang kuwento 'yon.
Wala naman akong reklamo.
Ang totoo, gusto ko sana ng pusa.
Pero sa edad ko…
pag may mangyari sa akin, paano ang pusa?
Pasensya na.
Binabagot kita sa kuwento ng buhay ko, iba ang pinunta mo rito.
Tara, sundan mo 'ko.
Noong umalis ako sa Nuovo Olimpo,
nilagay ko lahat ng gamit ko sa isang bag.
Nasa itaas siguro, pero di ko masyadong maalala. Hay.
Baka dito.
Kunin mo ang kahon.
Ilagay mo rito.
Tingnan mo, ang daming gamit.
-Isa kong hoarder. -Titti, wala na rito.
Anong wala rito? Sigurado ako na nandito 'yon.
Parang kahapon lang.
Ito iyon.
Heto. Ito 'yon.
Iniwan niya kung sakaling bumalik ka, pero di ka bumalik.
ANO NGA YONG SINULAT MO? PARA DI MAHARANG NG ORAS AT DISTANSYA?
PERO HUMARANG ANG LAHAT
ITO ANG NUMBER KO. TAWAGAN MO KO. KAHIT PARA LANG MAGPAALAM.
Titti, ang telepono?
Sa banda roon.
Walang sumasagot?
Recording lang. Di na gumagana ang numero.
Nalulungkot ako.
Minahal talaga kita.
Minahal ko lahat kayo.
Alam ko.
Umalis ka na.
Sige na.
Isara mo ang pinto.
Hi, Enea.
Ano nga 'yong sinulat mo?
"Para di maharang ng oras at distansya."
Pero humarang ang lahat.
Kung magkasama sana tayong lumabas noon,
kung nagpunta tayo sa restaurant, kung nag-usap tayo,
nagtawanan buong gabi habang umiinom,
parang ordinaryong magkasintahan,
siguro magkasama pa rin tayo.
Pagbalik ko mula sa klinika, napakagulo na,
pero nakapunta pa rin ako sa snack bar.
Sinubukan kong tumakbo papunta sa sinehan,
pero naipit ako sa gitna ng mga rallyista at pulis.
Nasagasaan ako.
Nabali ang braso ko.
Medyo natagalan,
pero hinanap agad kita noong magaling na ko.
At nandito pa rin ako. Naghihintay.
Noong nawala ka, mas napalapit ako sa iyo.
Sanay na akong wala ka.
Parte ka na ng buhay ko bago pa tayo nagkita.
Naisip na kita bago ko pa nalaman ang hitsura mo.
Ito ang number ko. Tawagan mo ako, please.
Kahit para lang magpaalam.
Oy, Enea. Nakabalik ka na pala. Nakapag-grocery ka?
-Pumunta ka ba sa grocery? -Nakalimutan ko. Sorry.
Minsan lang ako magpabili ng apat na bagay. Ako ba gagawa ng lahat?
Tama ka. Sorry, gago ako.
Bakit?
Teka.
Bakit…
Halika.
Ano'ng nangyari?
Nandito ako. Nandito lang ako.
Ano 'yon?
Pumasok na tayo.
-Pumasok na tayo. -Tulungan mo 'ko.
Siyempre, tutulungan kita. Halika.
Naku, gusto ko talagang…
Mukhang pangit ang wakas.
Di ko sasabihin sa 'yo.
Bakit? Napanood mo na?
Matagal na 'yon, nanood kami sa sinehan,
na nagpapalabas ng mga klasiko at retro.
Sinong "kami"?
Kaibigan ko sa university.
Siya talaga ang eksperto.
Kilala ko ba siya?
Hindi, di na kami nagkita.
Taga-Roma siya. Ako hindi.
Isang araw kaibigan mo, sa susunod, estranghero na.
Nga pala.
-May iniwang pagkain si Nora sa oven. -Di ako gutom.
Di maganda ang naging meeting?
Sobrang nakakabagot, ayokong pag-usapan.
Ano'ng palabas?
Palipat-lipat lang ng channel.
Tutulungan tayo.
-Teka, pakibalik doon. -Ito ba?
Oo. May gusto lang akong mapanood.
Ano 'yon?
Wala.
Sige.
Ang ganda ng pelikulang ito.
Alam ko.
Tatlong beses ko nang napanood, pero di ako nagsasawa.
Napakagaling niya.
Parehas sila.
Pietro, may problema?
Wala.
Dahil ba sa pelikula?
Hindi.
Gusto mong pag-usapan?
Medyo emosyonal lang ako.
Kailangan kong hugutin bawat salita sa yo. Di mo ako kinakausap.
Parang laging nasa ibang lugar ang isip mo.
Bakit di mo ako dalhin doon?
Nandoon ka na.
Ako rin.
Pinapagod mo siya.
Ma'am, kailangan natin patakbuhin si River ng isang oras kada -araw.
Hi.
Ang guwapo mo! Saan ka pupunta?
Sa Roma, Ilang oras lang.
Sabi mo, dito ka lang sa bahay ngayon.
Wala kang mga check-up o operasyon.
Kailangan kong makita ang pasyenteng inoperahan ko.
Hindi kaya ng mga assistant mo?
Hindi, ako ang doktor niya, kailangan ko siyang makita.
Babalik ka sa tanghalian?
Ewan. Ite-text kita.
Magbibihis ako at sasama. Para sabay tayong mananghalian.
Hindi na, kasi… late na ko.
At di ko alam kung gaano katagal ang check-up.
Pupunta si Laura at ang iba pa, di ba?
Oo, sa hapon.
Okay. Bibilisan ko.
-Bye. -Bye.
Bakit madalas pag-usapan ang homosexuality sa mga pelikula mo?
Hindi madalas, wala lang ibang gumagawa nito.
Unang beses na tumalakay ka ng isyung
panlipunan. Takot ka pagsawaan?
Tingin ko, ang kaibahan ay ang paraan ng pagtalakay ko,
ang nasa isip ko, pananaw ko.
-Pero nagiging emosyonal ito. -Sa akin, laging may emosyon.
Alam 'yan ng lahat, ng publiko, ng team ko: scriptwriter,
production manager at event planner.
Ikaw ang unang direktor na umamin sa publiko.
Malakas ang loob mo.
Pag umiibig ka, di masyadong kailangan ng tapang.
Bibigyan ka ng lakas ng pag-ibig para gawing posible ang lahat.
At nandito ang mahal ko.
Halatang may kulang sa iyo.
-Pero nasa akin na ang lahat. -Di ako sigurado.
Wag ulit ang tungkol sa pagkakaroon ng anak.
Kumusta sa inyo!
-Hi. -Oy, Pietro.
-Wala kayong trabaho? -Ikaw ang subsob sa trabaho.
Alam mong sinubukan ko lahat…
-Nag-ampon ka sana, Giulia. -Ayokong maging ina.
-Gusto mo at masisiyahan ka. -Kanino?
-Checkmate sa dalawa. -Sa akin o sa kanya?
Sayang naman kung di mo nakikita.
Di lang sila ang di napapansin ang nasa harap na nila.
Napapansin ko lahat.
-Ba't ka napa-praning? Sinasabi lang. -Kumusta ang pasyente?
Mas maayos na.
Parang hindi naman. Mukha kang namatayan.
Pagod lang ako.
Buti nandito ka para pasayahin ako.
-Nagbabasa si Laura ng tarot. -Bagong kinalolokohan.
Seryoso ito.
Ano'ng sinasabi?
May malaking sikreto sa buhay ko.
Talaga? May tinatago ka ba? Dapat ba kong mag-alala?
Basahin ko ang iyo?
-Hindi ako naniniwala diyan. -Sige na, isa lang.
Hindi nakakalimot ang puso.
Ano'ng ibig sabihin?
Wala akong ideya. Card mo 'yan.
Tumitingin ka ba sa tao at iniisip na mamamatay sila?
Buti, hindi naman.
Lahat ng taong nakilala at minahal natin, tapos mawawala lang.
Naaalala natin, pero hindi natin alam kung buhay pa.
Naapektuhan ka talaga ng sulat.
-Di dahil sa sulat. -Weird ka mula noong kinuwento mo.
Ang weirdo kasi napakatagal na.
Naaalala ko ang pangalan niya, mga sinabi at ginawa namin, pero…
minsan nga, di ko na maalala ang mukha niya.
Minsan, oo.
Naalala mo noong nasa tren tayo, tumingin ako sa bintana?
Akala ko nakita ko siya sa bintana ng katabing tren.
Baka hindi siya, ewan ko.
Pasensya na at aabalahin ko ang magsing-irog.
Sobrang close kami ni Alice.
Sobra nga, kaya ako lang ang naglilinis pagkatapos ng party mo.
-Alam mo, tingin niya patay na tayo. -Ayos.
Kaya ako lang ang buhay na nagtatrabaho.
Maghintay ka, tutulungan ka namin.
Hinintay mo sana si Nora, na darating bukas.
Tama na 'yan. Tigilan mo na si Nora. Kilos na.
Di mo kinuwento ang tungkol sa tren.
Para 'yong aparisyon.
Gano'n talaga. Mas malayo ang nakaraan, parang mas maganda.
-Pero bakit iniisip ko pa rin 'yon? -Dahil nao-obsess ka.
Baka imahinasyon mo lang. Napakatagal na panahon na.
Di ko nga maalala ang mga taong nakilala ko kahapon.
Para ito sa mga buhay.
-Kailan mo ginawa 'yan? -Buong araw ko ginawa.
-Tama na 'yan. Kumain tayo. -Ang laki.
-Tayo lang. -Grabe.
Para 'to sa lahat, pero medyo nakakabagot ang party.
-Tara, kainin natin sa labas. -Baliw ka.
Busog na ako.
Wow.
Handa na ang lahat. May kandilang may numero.
Puwede rin ang regular na kandila.
Ayos lang. Hindi niya kaarawan, pang-14 na pelikula niya.
Sige. Nandito lang naman ako. Kailan ko ilalabas?
Baka pagkatapos ng 5 minuto. Tatawagin kita.
-Ayos, salamat. -Salamat.
Pag-usapan natin ang lokasyon mamaya.
-Sige. Sasabihin ko rin sa cameraman. -Mabuti.
Naayos ko na ang susunod na eksena.
Tingnan ko mamaya.
Nandito ka na.
Alam mo, tama ka. Nahuli ang editing, pasensya na.
-Ayos lang. -Sige.
Nasunod lahat ng pinag-usapan?
-Oo. -Sige. Handa na kami.
Ayos na ang lahat. Handa na kami.
-Salamat. -Antonio?
Susunod na ako.
-Handa na ba 'to? -Tulad ito ng nasa drawing.
Mahuhulog ang plunger mula sa itaas.
Babagsak dito sa bariles na may napakapinong bubog
na kakalat paitaas, parang may sumabog,
ie-edit namin mamaya sa CGI sa computer.
Gusto ko kumuha ng 50fps, solo at kasama ang artista.
-Mahirap bang i-set up ulit? -Hindi, direk.
Lilinisin namin at magdadagdag ng materyales. Mga ilang minuto.
-Kaya ba pabagsakin sa mas mataas? -Oo.
-Mas mataas pa? -Mas mataas nang konti.
Hilahin mo.
Tingin ko 'yan na…
Subukan natin… Ingat!
Enea! Hoy!
-Mga mata ko! -Ano'ng nangyari? Halika!
-Ano'ng nangyari? -Tumawag kayo ng ambulansya!
Sumama ka sa akin.
Dr. Gherardi, may emergency tayo.
Sekretarya 'to ni Dr. Renzi. May ipapagawang procedure sa 'yo.
Sabihin mong di puwede ngayon. Pagod talaga ako.
Ano?
Aksidente sa set?
Enea Monte, ang direktor?
Teka. Ibigay mo sa kin ang telepono.
Si Gherardi ito.
Puwede na tayong magsimula?
Oo, ihanda ang mga gamit.
-Buo pa. Tinahi ko lang ang cornea. -Okay.
-Magiging maayos ang crystalline lens. -Sige.
Kakausapin ko sila.
-Kita tayo mamaya. -Bye.
Pamilya ni Mr. Monte?
Kumusta siya?
-Maayos. Tulog siya ngayon. -Puwede namin siyang makita?
Oo, pero kailangan niya ng pahinga.
May pinong bubog sa magkabilang mata. Naalis na lahat.
Di maaapektuhan ang paningin niya?
Matagal na gamutan.
Business card ko, kung may kailangan.
Sa kanya mo ibigay.
Salamat.
Tawagan mo lang ako.
Salamat.
Doc.
Gusto kong sabihing…
Siya ang buhay ko.
Wag kang mag-alala. Gagaling siya.
Ano'ng ginagawa mo sa dilim?
Inayos ko ang vase.
Naaalala mo 'yon?
Kumain ka na?
Hindi.
Pero may hapunan.
Di ako gutom. Pagod ako.
Kumusta ang operasyon?
Maayos.
Anong hitsura niya?
Di ko alam, nakabenda siya.
Sa OR ko lang siya nakita, at natutulog siya noon.
Nakausap mo ang pamilya niya?
Oo.
Ano'ng hitsura ng partner niya?
Alam mo na may partner siya?
Internet.
Guwapo ba siya?
Oo. Gusto niyang matulog doon, kahit di naman kailangan.
Mahal na mahal niya.
Di 'yon klase ng operasyon na kailangan ng magdamag na pag-aalaga.
Binigyan ko siya ng pampakalma, mahimbing ang tulog niya buong gabi.
Kalmado siya kasi nasa tabi niya ang partner niya.
Magpapaiwan din ako para sa 'yo.
Kahit wala pang upuan.
Ikaw hindi.
Ano'ng sabi mo?
Di mo yata gagawin 'yon kahit kanino.
Gagawin ko kung kailangan. Sa kaso niya, hindi.
Di 'yon tungkol sa pangangailangan.
Tungkol 'yon sa pag-ibig.
Ano? Nagtatampo ka ba?
Umiiyak ka ba?
Di ko mapigilan.
Naiiyak ako pag nakakakita
ng taong minamahal ang iba nang higit pa sa buhay niya.
Sorry, Pietro, naging emosyonal ako.
IInitin ko ang pagkain.
Masakit ba noong tinanggal ko ang tahi?
Hindi naman, salamat.
Pamilyar ang boses mo.
Pero medyo mahina ang dating.
Baka dahil sa pampamanhid.
Halos nakikita na kita.
Puwede pa kitang ilarawan.
Hindi ko napansin 'yon.
Malakas ang imahinasyon ko.
Kasama 'yan sa trabaho mo.
-Hahayaan kitang magpahinga. -Doc.
Nanonood ka ng sine?
Bihira.
-Ano'ng ginagawa mo? -Nanggagamot ng mata.
Pati mata ng mga tagahanga mo.
Dapat mo ipagpasalamat 'yan.
Kailan ako makakauwi?
Ngayon, basta di mo tatanggalin ang benda ng isang linggo.
Magpapadala ako ng nurse para sa 'yo.
Sana bisitahin mo 'ko minsan.
Sobra na ba ako?
Hindi.
Kapag may oras ako, bibisitahin kita, pangako.
Paalam.
Titti!
Lagi kitang iniisip, alam mo?
Pero nagi-guilty ako.
Sana mas naging kaibigan ako, di ka masyadong iniwan.
Hindi ako mag-isa.
Gusto ko ang mapag-isa.
Sapat na ako para sa sarili ko.
Wala akong napalagpas tungkol sa 'yo.
Bawat award mo.
Bawat set ng trabaho mo.
Ang buhay mo kay Antonio.
Nando'n ako pag mag-isa ka at malungkot.
Lagi natin kasama ang mga taong minahal natin.
Naroon sila kahit di mo nakikita.
Masasabi mong, "Bihira lang tayong magkita."
Walang saysay 'yon.
Di 'yon sa gaano kadalas, kundi kung paano.
Paano kinikilala ang isa't isa.
Tungkol sa tindi ng pagsasama n'yo.
Ginagawa mo akong pilosopo.
Magandang umaga.
Si Dr. Gherardi ito.
-Gusto kitang kumustahin. -Doc, natutuwa ako.
Mabuti naman. Nangangapa, pero ayos lang.
Naririnig ko sa boses mo.
Binabalitaan ako ng nurse, pero gusto
kong marinig mula sa 'yo para makasiguro.
Nakakatuwa ang nurse mo. Magaling siya at mabait.
Pero nangako kang bibisitahin ako, di ba?
-O naisip ko lang ba 'yon? -Hindi.
Sinabi kong bibisitahin kita.
Puwede ba ngayon?
Nasa klinika ako ngayon.
Ayokong mamilit.
Sige, pupunta ako agad.
Kung sasabihin mo ang address, darating ako.
Ipapadala ni Antonio sa iyo ngayon.
Sige.
Anong nakikita mo?
Dapat alam mo, bahay mo ito.
Kaya ko nga tinatanong.
Mahalaga sa akin ang bahay. Puno ng alaala.
Ipinaglaban ko ito.
Nami-miss ko ang mga bagay na maraming beses ko nang nakita.
Di na magtatagal 'yan.
Alam mo, laging may Pietro sa buhay ko.
May kilala kong Pietro noong nag-aaral pa ko.
Kaibigan mo?
Higit pa roon.
Ano'ng problema?
Kakaiba ang pakiramdam ko.
Masaya ka ba na nandito ang doktor? Handa na ang inumin.
-Halika, pumasok na tayo. -Ipapasok ko si Enea.
Pietro. Ang telepono mo.
Hello?
Oo, nandito siya, sandali lang. Si Enea Monte.
Hello?
Di mo sinabing hindi ka pupunta, Doc. Akala ko nandito ka.
Pasensya na. Ang mahalaga,
magaling ka na. Makikita mo ang gusto mo, kung kailan mo gusto.
Imbitahin mo siya sa Sabado. Sige na!
Ang doktor ba iyan?
Oo. Sorry, doc. Nandito si Antonio at Alice para tumulong sa hapunan.
Ang asawa mo ba ang sumagot ng telepono?
Oo, kasama ko ang asawa ko.
-Tagahanga mo siya, gaya ng sabi ko. -Gusto kong mag-hi sa kanya.
Sige.
Gusto niyang mag-hi.
Hello?
Masaya akong makilala ka. Totoo.
Sorry, di ako nagpakilala, na-starstruck ako.
Sana magkita tayo nang personal.
Sinasabi ko lang sa asawa ko na imbitahan kang maghapunan.
Puwede ka ba sa Sabado?
Matutuwa ako.
Matutuwa rin ang doktor?
Oo naman, matutuwa siya.
Kung gayon, pupunta ko.
Ite-text namin ang address. Magkita tayo sa Sabado.
Magandang gabi sa inyo.
Pupunta siya sa Sabado!
Dinner kina doc sa Sabado. Inimbita ako ng asawa niya, tagahanga ko.
Ang sama mo.
Lahat nilalandi mo.
Malandi ka.
Dinner kina doc sa Sabado, mahal.
Ako? Di puwede.
Anong hitsura ni doc?
Ano sa tingin mo? Lalaki siya.
-Guwapong lalaki. -Wag ka ng humirit, Nora.
-Mana sa kanya. -Isang eksperto.
Kung gusto mo malaman, tingnan mo sa online.
Sinubukan ko. Mga publication niya lang, wala ni isang larawan.
-Ikaw siguro si Giulia. -Tuloy ka.
Ang gaganda, salamat.
Nakakalungkot, di nakasama ang partner mo.
Nasa Venice, bumisita sa dad niya.
Sa susunod na lang siguro.
Tara, ipakikilala kita.
Napanood namin lahat ng pelikula mo.
Nagustuhan namin lahat. Ako si Gaia, masaya kong makilala ka.
Ako rin. Nahihiya ako. Wag masyadong pormal.
Ako si Francesco. Wag ka masyadong matuwa, kritiko rin kami.
Kung walang kritiko, di masaya.
Ako si Massimo, at si Laura, asawa ko.
Masaya kaming makilala ka. Excited kaming lahat.
-Salamat. -At ito ang doktor mo.
Mabuti't nakarating ka.
Doc, nakita na rin kita.
-Uminom tayo. -Sige.
-Maganda 'yan. -Salamat.
Di kaya ng iba pag lumamig na ang pagsasama.
Nararanasan ito ng lahat ng mag-partner.
Bahala ka kung saan mo ilalagay ang atensyon mo.
-Iba-iba ang paraan ng mga tao. -Oo, puwedeng sa libangan.
O sa ibang tao.
Pribadong desisyon nila.
Walang privacy sa relasyon.
Oo, pero sino bang di pa nagkaroon ng lihim na hardin?
Lugar para lang sa kanila? Tingin ko, lahat meron nito.
Kung sikreto, bakit pag-uusapan? Sinisira nito ang magic, tama?
-Doon tayo sa sala. -Sige.
Sa huli, pagmamahal ang magsasalba sa ilang taon na pagsasama.
Ginawa mo lang romantiko ang nakasanayan, Laura.
Enea, pasensya ka na. Napaka-negatibo ng asawa ko.
Dahil 'yan sa iyo, salamat.
-Kami naman, sobrang close. Di ba? -Oo.
-Ano bang mali sa pagmamahal? -Wala.
Pinapagaan nito ang paglipas ng panahon. Binibigyan pa ng kahulugan.
Umamin ka. Sinasama mo ang mga sikreto mo sa mga pelikula, 'no?
Di naman palagi.
Minsan, nagkukuwento ka para maalala ang isang dating damdamin.
Kung totoong buhay ang inspirasyon ng mga pelikula mo, may tanong ako.
Ba't di na nagkita ang dalawang lalaki sa una mong pelikula?
Kung gusto mo talagang malaman…
Naaksidente siya sa isang rally.
Di nakarating sa tagpuan namin.
Matagal bago ko nalaman, kaya wala sa pelikula.
Nangyayari 'yon.
'Yan ang buhay.
Pwede akong tumawag ng taksi.
Mas gusto ko maglakad.
Masaya akong makilala ka, Giulia.
Ako rin.
Totoo talaga.
Pietro.
Sige na.
Buong buhay ko…
nangarap akong tingnan mo ako nang gano'n.
Kung paano mo siya tingnan ngayong gabi.
Sige na!
Masakit ang makalimutan.
Hindi pa tayo nakakalimot.
Isipin mo ako, kahit minsan.
Paalam, Enea
Paalam, Pietro.
PARA KAY TITTI AT ALICE
Tagapagsalin ng Subtitle: Mela Obar