O… ano'ng meron dito?
Hala, nakakatakot. Di sana 'to nakahubad.
Baby, nirerekord kita.
Mahal ko ang Pamela ko.
Ang Palema mo?
Di ko alam na may tapes ako.
Hindi…
Ang sobrang galing na Pam.
Baby.
Ayos 'to, ah.
Diyos ko.
- Panira ang sigarilyo mo. - Talaga?
Lalayo ako.
- Panira ang hininga mo. - Hininga ko?
Nakakagulat na makita 'to.
Ano'ng nangyayari?
Hindi ko alam.
Tingnan mo, o.
Diyos ko.
Wow.
Pamela, nasabi ko na dati at uulitin ko na naman.
Buong buhay kong hinintay na makatagpo ng babaeng kasingganda mo.
Gusto ko lang na maging knight in shining armor mo.
Kaya ito ako ngayon.
Halika, anghel ko, kunin mo ang kamay ko.
Pakakasalan mo ba ako ulit?
Oo!
Paalam!
Paalam sa inyo.
Ngayong gabi, June 1…
Sa tono ng boses ko, masaya ako.
Nang mapanood ko ang videos, naging emosyonal ako
dahil akala ko, 'yon na ang oras ko para umibig.
Sa ngayon, parang may hinahanap ako.
Grabe. Napakaganda mo.
Di ko alam kung saan ako pupunta ngayon. Di ako mapakali.
Naghahanap ako ng pakiramdam na di ko mahanap.
Welcome, Pamela Anderson!
Si Pamela Anderson ang sex goddess ng henerasyong ito.
Hollywood at ang blonde bombshell.
International superstar mula sa Baywatch…
…marahil siya ang pinakasikat na blonde sa mundo.
Tumatakbo man siya sa buhangin ng Malibu sa pulang lifeguard suit
o nasa cover ng Playboy.
Ako si Pamela Anderson, Miss February 1990.
Nasa Playboy at Baywatch ka,
nag-aalala ka ba na mapagsamantalahan?
- Hindi. - Sige, ituloy natin.
Tommy, Pamela, humarap kayo!
Ikinasal kay Tommy Lee apat na araw mula makilala ang drummer ng Mötley Crüe.
Bakit sa tingin mo na ang mga publikasyon ay humaling na humaling
sa sex o love life mo?
Baka may kinalaman ang tape.
Ang sikat na sex tape na ninakaw sa kanila.
Ilang beses ka nang ikinasal? Apat?
Di kaya ng isang tao lang.
Kung narinig nila ang tsismis sa tabloid,
ibang-ibang tao ang ipinapakita ng mga ito.
Umaasa na lang akong masosorpresa ang mga tao.
- Okay, hindi ka artista? - Hindi.
- Ano ka? - Hindi ko pa alam.
- Ano'ng pangarap mo? - Ikaw ang magsabi. Di ko alam.
Hi, Mom!
Nandito ako.
Nakatira ako sa bahay na kinalakihan ko na maraming alaala at nakakabaliw,
parang pagpapakasal sa rock star.
Para akong umuwi sa magulong lugar na ito kung saan nahubog ang kabataan ko.
Okay. Ang bait, ah.
'Pag may problema ako, palagi akong umuuwi,
at alam ko na ang gagawin ko 'pag umalis ako.
Parang truth serum.
Umupo ka sa gitna ng field.
Tumingin sa mga bituin.
At lalapit ang lahat sa 'yo.
Diyos ko.
Di madaling mag-film sa beach na 'to. Di ito California.
Sa totoo lang, di ako makakatakbo ng slow motion dito.
April 1, gigisingin ako ni Dad, ilalagay sa balikat
itatapon sa tubig. Happy April Fool's.
Unang araw na pinayagan kaming mag-swimming.
Kailangang lumangoy, April 1, at napakalamig dito.
Kita mo ang brick wall? Doon ang bahay ko dati.
Maliit na kubo 'yon.
Waitress si Mom at nagtrabaho siya sa Smitty's Pancake House.
Pero si Dad ay poker player, conman,
chimney sweep na may top hat, at kung ano-ano pa.
May kuwento ang lahat tungkol sa tatay ko, ang bad boy ng Ladysmith.
Mahilig makipagkarera si tatay.
May peklat si nanay sa noo.
Tumagos siya sa windshield habang buntis sa akin.
At biro na kaya ako medyo baliw ay dahil doon.
Gusto ko ang isla.
Nakatira malapit sa tubig.
Napakabait ng mga tao.
Magandang bayan ang Ladysmith,
at napakasaya sa Vancouver Island.
July 1, 1967 ipinanganak si Pamela.
Nadiyaryo siya pagkapanganak sa kanya.
Si Pam ang unang centennial baby.
Binigyan ng medalya ang mga sanggol na ipinanganak nang araw na 'yon.
Laging nasa tindahan si Pam.
Pupunta ako roon at sasabihin nila,
"$50 para sa babayaran ni Pamela."
Tanong ko, "Babayaran? Ano?"
"Kumuha siya ng mga chocolate at ipinalagay sa utang."
Medyo suwail siyang bata.
Ikinasal ang mga magulang ko
noong 17 at 19 sila, nang ipinagbubuntis ako ni Mom.
Kaya mapusok pa sila.
At madalas uminom ang tatay ko.
Medyo madalas ang away nila.
Mga insulto at pisikal na abuso.
Nagva-vacuum si Mom habang may hockey game.
Kinuha ni Dad ang vacuum, inihagis sa taas ng ulo niya,
papunta sa beach.
Bawal mag-vacuum kapag may hockey.
'Pag huminto na ang sigawan, ilalabas ko na ang kapatid ko.
Papasok kami, nasa ibabaw sila ng mesa,
naghahalikan, paikot-ikot sa kuwarto, binabagsak ang pinto,
at naisip namin na "Mas mabuti 'yon."
Parehong energy naman.
Ilang beses na naming iniwan ang tatay ko.
Nakatira kami sa isang apartment at nabubuhay sa welfare.
Powdered milk, lahat ng… nalalasahan ko ang powdered milk ngayon.
Naalala ko nang tumawag si Dad. May sulat sa may telepono.
Binigay ko ang address, dumating siya at iniuwi kami sa isla.
Ayaw nilang bumalik sa Ladysmith,
masasamang alaala para kay Mom, kaya lumipat sa ibang bayan.
Kaya ayun. Nagmatigas na siya.
Pero naisip ko na walang perpektong kabataan.
May nakakapangilabot na nangyari nang bata ako.
May babysitter ako.
Akala ng mga magulang ko na magaling siya dahil laging may regalo,
pero minomolestiya niya ako.
Mga tatlo o apat na taon ng abuso.
'Wag ko raw sabihin sa mga magulang ko.
Sinubukan kong protektahan ang kapatid ko.
Tinangka kong patayin. Sinubukang saksakin ng candy cane pen sa puso.
Sabi kong sana mamatay siya. Namatay siya sa car accident kinabukasan.
Akala ko napatay ko siya at di ko masabi kahit kanino.
Pero sigurado ako. Hiniling ko na mamatay at namatay siya.
Buong kabataan kong pasan 'yon.
'Pag may ganoong trawma, iniiwan ko ang katawan ko,
lilipad at gagawa ng sariling mundo.
Naghukay ako ng butas pa-China, iniisip, "Ayaw ko rito. Gusto kong umalis."
Inisip kong umalis sa isla.
Habang tumatanda, medyo tomboy ako.
Gymnast ako noon kaya ang liit ako.
Late akong nag-bloom.
May bukol ako sa dibdib,
at nagpraktis ako kung paano sasabihin kay Mom na may cancer ako.
Akala ko cancer kaya sinubukan kong ibaon sa dibdib ko.
Nang sinabi ko, tumawa siya at sinabing, "Dalaga ka na."
Tapos lahat ay parang, bam, bam, bam, at kabaliwan na mula noon.
Nagsimula na.
At ito na tayo ngayon.
Matapos ang higit sa dalawang bukol.
Diyos ko.
Sa kung anumang dahilan, nang naglibot ako sa mundo,
ipinadala ko lahat ng mahalaga dito. Naisip kong magiging ganito.
Pero di ko namalayang agad-agad pala dahil napapalibutan na ako ng gamit.
Itinago ko ang diaries at gamit mula pagkabata at mga nangyari noon.
Maraming dilaw na legal pad. Ang buhay ko ay puro dilaw na legal pad.
Gusto kong isulat dahil baka makalimutan ko.
Isinulat ko ang mga nangyari at inisip na may patunay kung may mangyari man.
Minsan ganoon o minsan isinusulat ko ang nararamdaman ko,
di iniisip kung mababasa ito.
Dahil ibinigay mo ang journals mo,
ayos ba sa 'yo na basahin sila sa palabas?
O, ano bang naiisip mo?
Hindi ko alam kung gusto kong basahin.
Di ko rin iniisip na papanoorin ko ito.
Gusto kong gumawa ng mga bagay para lang maranasan ko 'yon.
Gusto kong magpatuloy na ang buhay ko.
Baka mas may access kayo kung iba ang magbabasa nito
dahil baka ayaw kong basahin ito o iyan,
binibigyan kita ng permiso.
Mahirap na balikan ulit 'yon
dahil mararanasan mo ulit gaya ng dati.
Masakit 'yon.
"Masaya ako sa diary na 'to.
Makakatulong ito.
Baka magsulat ako ng libro balang araw.
Mahilig ako sa salita.
Inilalayo nila ako sa nakakatawang sitwasyon.
Sumama ka sa 'kin. Gagabayan kita.
Lumawak ang mundo nang nagsulat ako.
Sa school, lagi akong nagsusulat tungkol sa mga magulang na iniwan ang mga anak.
Masyado siguro akong nasaktan.
Lagi akong pinaglalaruan ng buhay.
Naghanap ako ng paraan para makita sa gitna ng walang kapararakan.
Alam kong may kanya-kanyang kadramahan ang lahat.
Ang iba ay mas madrama.
Masasabi mong napakamalikhain ko o sobrang madrama.
Alin nga ba?
XO, Pamela."
Dati pa, naaakit na ako sa iba't ibang uri ng masasamang tao.
Isa sa mga una kong boyfriend, may ugali na hinahabol ako sa kalsada.
Sasagasaan niya 'pag nakita ako.
Pinalabas sa umaandar na kotse,
at nag-gymnastic dismount ako sa kanal.
Kaya… may silbi ang mga bagay.
Pagkatapos ng graduation, gusto kong makita ang Vancouver.
'Pag sa isla ka lumaki, nakakatakot ang mainland.
Sasabihin ni nanay, "Di ka pupunta sa Vancouver. May nabaril sa Texas."
Sabi ko, "Malayo 'yan sa Vancouver."
Sabi niya, "Magkadugtong lahat. 'Wag kang pumunta sa mainland!"
Nag-ferry ako, dumating doon, at may nakilala.
Nagsama kami,
at may iba pa siyang kinakatagpo.
'Pag hinuhugasan ng boyfriend mo ang ari sa lababo, malamang nagloloko 'yon.
At isinulat ko, "Paghuhugas ng ari sa lababo, kahina-hinala."
Kung babalikan, nakakatawa. Pero noon, nakakatakot.
May kaibigan akong may mga kaibigan na kinatawan ng Labatt beer
na may libreng tiket sila sa football game.
BC Lions, Canadian football.
Ayokong pumunta.
Di ako interesado sa football, pero gusto niyang pumunta.
Kaya nagpunta kami sa stadium at lahat kami ay naka-Labatt beer t-shirt.
Tumapat sa akin ang camera at ipinakita sa jumbotron.
Naalala ko, "Diyos ko, ako 'yan." Di ako makapaniwala.
At sabi ng kaibigang nasa Labatt, "Tumayo ka at ipakita ang shirt."
Kaya tumayo ako at ipinakita nang paulit-ulit sa jumbotron.
Dinala ako sa 50-yard line at hiniling na bumunot.
Kaya bumunot ako ng numero mula sa bowl.
Naalala kong tumingala ako at naisip,
"Parang may isang milyong eraser heads sa stand." Ang dami at…
Tinawag nila akong "Blue Zone Girl."
At tinawagan ako ng Labatt para gumawa ng commercial nila.
At isang poster.
Nasa Monday night football ads 'yon at nasa iba pa.
Pagkatapos noon, isang araw may tumawag sa telepono.
Sabi ng babae, "Si Marilyn Grabowski ito ng Playboy, gusto ka namin sa cover."
"Ako naman…"
"Playboy?"
Sagot niya, "Naghahanap kami sa buong mundo
para sa October '89 cover at tingin namin na ikaw 'yon."
Sabi ko, "Sa tingin mo dapat ako 'yon? Totoo ba talaga 'to?"
"Totoo talaga, sinasabi ko na."
Pinapunta nila ako sa LA pero hindi pa ako nakakasakay sa eroplano.
Kaya nagkaproblema sa airport.
Tanong nila, "Ano'ng gagawin mo sa LA?" "Magpo-pose sa Playboy!"
Naalala kong ipinakita ko ang sulat ni Hefner at sila ay…
"Canadian ka, di pwedeng magtrabaho sa US."
At sabi ko, "Ano?"
Pumasok ako sa CR, nagpalit, nagsombrero,
at pumunta sa ibang airline.
Pagdating ko, nandoon ang babae kanina, "Ang galing, ah."
Ang sabi ko, "Diyos ko."
Ang paraan na lang para makaalis ay sa Greyhound bus.
Minsan nagche-check sila sa border, minsan hindi.
Sobrang kabado talaga ako.
Pero ang natanong lang ay ang nasa harap at likod ko.
Nakapasok ako sa America, sa Seattle.
Kinaumagahan, sumakay ako ng plane papuntang LA.
"Papunta na.
Pagbaba sa plane, big city LA.
Deretso ako sa may hawak ng bunny sign.
Di pansinin."
Dumating ako noong Gay Pride Day.
Tinawagan ko si nanay at sinabing,
"May mga bakla, nakaposas sa isa't isa at nakasuot ng pink na shorts."
Sabi niya, "Dumating ka na nga."
"Bumaba ako sa limo, siyempre mula sa front seat.
Nagpasalamat ako dahil pinaupo niya ako doon.
Walang makausap sa likod."
Huminto ang limo sa may fountain at pinapasok ako.
Parang kastilyo ang Playboy Mansion.
"Lumabas si Marilyn…
tiningnan ako mula ulo hanggang paa.
Sigurado akong sasabihin niya, 'Umuwi ka na.'
Ang gulo ko.
Pero sabi niya na masaya sila at nandito ako.
Nagulat at namangha ako.
15-foot poster ng mga hubad na babae ang nasa hallway."
Ang kapaligiran ay ang sex, drugs, rock-and-roll underground art world.
Naisip ko, parang kilala ko siya.
Si Tony Curtis ba? Si Scott Baio ba 'yon? Sean Penn?
Magagandang babaeng naka-long silk gown, si Monique St-Pierre na may cropped hair,
parang si Michelle Pfeiffer.
"May babaeng tumatakbong naka-bathrobe na humahagikgik.
Tapos, may kasunod na hinabol siya hawak ang baso ng champagne.
Wow, ang ganda.
Pakiramdam ko ay ang normal ko."
Naka-acid wash jeans, Nirvana T-shirt,
at medyas na may bola sa likod ako.
"Parang kukulayan nila ang buhok ko."
Kumuha ako ng Sun-In at nag-spray sa buong ulo ko
dahil gusto ko ng highlights,
at naging kulay-manila envelope ang buhok ko.
Hindi magandang kulay.
Pagdating ko sa Playboy, 'yon ang una nilang ginawa.
Nilagay sa tinfoil ang buhok ko para maging natural ang kulay.
"Ito na ang pinaka-blonde na ako at nagpapasalamat ako.
Suwerte at hiya ang nararamdaman ko.
Ano'ng ginagawa ko rito?"
Noong bata ako, napakamahiyain ko.
Ayoko ng katawan ko.
Nakakita ako ng Playboy magazines, meron si tatay.
Nakatago sa Donald Duck,
pero nakita ko. "Ang gaganda ng mga babae."
"Bakit hindi ako ganyan?"
Naisip ko ang magagandang babae at lalaki sa school,
pero di ko inisip na isa ako roon.
Sa mga pinagdaanan ko noong bata ako,
sobrang kahihiyan sa katawan ko, sobrang kahihiyan sa nangyari sa akin.
"12, 13 taong gulang ako kasama ng kaibigan ko.
May crush siya sa lalaking mas matanda sa amin.
Pumunta kami sa condo ng kaibigan.
Umakyat siya kasama ang lalaking crush niya.
Nakipaglaro ako ng backgammon sa isa pang kaibigan sa baba habang naghihintay.
Naglaro kami hanggang sabihin niyang mukhang kailangan ko ng masahe.
25 siya, 12 ako.
Ni-rape niya ako.
Pakiramdam ko na kasalanan ko.
Laging iniiyakan ni nanay si tatay.
Hindi ko kayang saktan pa siya.
Di ko sinabi sa kanya o sa kahit sino."
Sinubukan kong kalimutan.
Sinubukan ko pero parang naka-tattoo na sa noo ko.
Parang may imahe ng "Nakipagtalik ako" sa noo ko
kahit ayokong malaman ng iba.
'Yon din ang unang sexual experience ko, kaya…
gulong-gulo ako.
Ginawa nitong mahiyain ako.
Sobrang self-conscious.
Sa unang photo shoot ko ng Playboy,
ang sabi ko, "Bakit parang naparalisa ako ng pagiging mahiyain ko?"
"Ayoko nitong nakaraan ko na ginawa akong mapagduda sa sarili ko."
Parang kulungan. Kailangan kong makalaya.
Mula unang photo, naramdaman kong tumalon ako mula sa isang tulay
at nahulog sa… At iyon!
'Yon ang unang beses na naramdaman kong nakawala ako mula sa isang bagay.
"Photo shoot.
Mahiyain sa una, pagkatapos, kailangan nang pigilang tumakbong hubo't hubad.
Sa gilid. Tama ba ang ginagawa ko?
Nakikita ko ang sarili ko mula sa camera sa isip ko.
'Pag nakuha ko na, nag-eenjoy na ako."
Naalala kong nasa fountain ako at may konting hubaran.
Naramdaman ko ang silk, pinadaan sa balat ko, tumaas ang balahibo ko.
At mula roon, nalikha ang wild woman.
Naramdaman kong daan ito patungo sa iba pang mundo.
Gagamitin ko ang aking sexuality
babawiin ang kapangyarihang ito, at gagawing malaki.
"Patalon-talon, pagulong-gulong,
mga daliri sa bibig, tapos 'yong buhok ko ang naging prop.
Kung titingnan naman, iyon lang ang suot ko.
At sapatos.
Kung may sapatos, di ko ramdam na hubad ako."
Naisip at napagtanto kong ito ay bagay na kaya kong gawin,
at magaling ako dito.
Di dahil maganda ako pero magaling lang ako.
Ang Playboy centerfold, gatefold ay parang pagganap ng karakter.
Masaya akong ginawa 'yon.
Pagganap ng karakter. Ano'ng gagawin mo kung ikaw 'yon?
Pero ikaw nga ang nasa ganoong sitwasyon.
Ilang linggo na ako sa LA.
Naisip ko, okay, nagawa ko na. Nag-Playboy na ako.
Uuwi na ako.
Pero kinabukasan, nagtanghalian kami ni Marilyn Grabowski.
Gusto raw ni Hefner na maging playmate ako.
Ako naman ay...
Di ko… Sobra-sobra ito.
Sabi niya, "Dapat sa LA ka na lang. May career ka rito."
Pag-iisipan ko ba?
Tinawagan ko si nanay, sabi niya, "Gawin mo."
Sinabi kong gawin niya. Maging malaya.
Di ako nag-Playboy dahil walang nag-alok sa akin.
"Dear diary, malayo na ako sa kawalan.
Kailangang dumaan sa tatlong freeway papuntang Hollywood.
Ang kabayaran para sa malinis na hangin.
Gusto kong nagmamaneho.
Mukhang alam ng lahat ang pupuntahan at gusto nilang makarating nang mabilis.
Kahit ang mga lola ay nasa 80. Miles per hour 'yan ha.
May bago akong aso, si Star. Mamahalin ko siya talaga."
Lumipat ako sa maliit na apartment. May isang plato, tinidor, at kutsara.
Walang muwebles, wala.
Nakaupo lang ako at naisip, "Okay, ito na."
"Di ko maisip na nandito ako.
Galing sa isang malayo at maliit na bayan at isang lasenggerong ama.
Nabuhay ako sa gawa-gawang mundo.
Di ko sinisisi ang mga magulang ko sa pagpapalaki sa akin.
Nagpapasalamat ako dahil maraming magagandang katangian kasama ang masama.
Survivor ako.
XO, Pamela."
BAHAY NG MAGULANG NI PAMELA
Dati ay… Mukhang di na kailangan pa.
Hindi, ayos ito. Maganda ang sukat.
Di ito vegan, sigurado 'yan.
Nasaan na ang magagandang damit mo?
Di na kailangang makita pa ang katawan ko.
Nakikita ang loob diyan.
Mas manipis talaga ang silhouette.
Laging bukambibig ni nanay ang kagandahan, buhok, makeup, mga ganoon.
Tinuruan niya akong magkulay ng buhok mula sa botika.
Dalawang minuto 'yan.
Dalawang minuto ang layo ng lahat sa Ladysmith.
Limang dolyar para sa isa. 20 minuto ito.
Scandinavian blonde, okay ito.
Maliban sa blonde hair, boobs, shoes,
lahat ay tunay na.
Di pa ako nakakapanayam ng isang tao na sinabihan ko ng,
"Pwede bang pag-usapan natin ang dibdib mo?"
Ano sila? Sino sila? Itong mga kasama ko?
Sinasabi kong may career ang boobs ko, at sumasama lang ako.
Gusto n'yo silang makita? Biro lang.
Di mo gugustuhing makita ngayon. Di sila maayos. Ano…
- Saan ipinagawa ang boobs ko? - Oo.
Naku, personal 'yan pero sige… Pag-usapan natin ito.
Di ako sanay magsinungaling o magkubli sa interbyu.
Kapag tinanong ako kung inoperahan ako o ano pa man, sinasagot ko.
At doon nagsisimula ang lahat.
- Di ka naman di-nabiyayaan, tama? - Hindi.
Nang nasa gym ako sa Playboy mansion
at tinitingnan ang mga babae, "Grabe ang katawan ng mga babaeng 'to."
"Nakakamangha."
Kasama ko noon si Kimberly Hefner at kasal siya kay Hefner.
Sabi niya, "Naoperahan silang lahat."
At sabi ko, "Talaga? Saan ako magpapalista?"
At iyon na.
Mga biglaang desisyon. Di masyadong napag-isipan.
Di ko alam kung bakit interesado ang mga tao,
di naman sila kabali-balita.
Wala lang akong muwang noon.
At noon, ang tapang mo kung magsasabi ka ng totoo.
'Pag may nagtanong, "Oo!"
May ipinagawa ka ba?
- Oo naman. Implants ito, Larry. - Ah, totoo?
- Totoo ba o hindi? - Oo, totoo nga.
Nakakainis kasi, seryoso ba?
Ito na naman ba ang pag-uusapan?
Pero sige lang.
Tama.
Ang gaganda ng alahas mo.
Salamat.
Ang dami nang nasulat.
- Nakatingin siya… - Ganito ang kamay mo.
"Ang dami nang nasulat."
Sino'ng gusto mong maging at bakit?
Pwedeng ikaw.
Bakit ako? Gusto kong malaman.
Para pahirapan ka. Tanungin ang implants mo.
Oo, pwede 'yan.
Di ko alam kung bakit interesante 'yon.
Sa tingin ko, di tama na itanong sa mga babae ang ganoon.
Dapat may hangganan talaga.
Umaasa akong may darating kung saan gagawa ako ng bagay
na mas interesante para sa mga tao.
Alam mo, kaysa sa katawan ko.
Lumipat ako dito nang magtrabaho sa Playboy kaya lahat ng kilala ko
ay dahil sa trabaho sa Playboy.
Baka balang araw, maging artista ako.
"May 21, 1991.
Gumagawa ako ng plano para sa career ko.
Matagal 'ata akong huminto.
Ito na ang oras ko,
di bilang sex symbol, kundi bilang artista."
Parang agent ko ang Playboy noon.
May tumatawag sa Playboy para sa trabaho ko.
May nagtanong, "Gusto mo bang mag-audition sa Baywatch?"
Tungkol ito sa California dream.
Ipinagmamalaki kong ako ang bida ng Baywatch,
isang serye tungkol sa magigiting na lalaki at babaeng lifeguards.
Gusto nila akong mag-audition sa Marina del Rey,
na tunog-kakaiba at malayo.
Sabi ko, "Parang malayo, di ko kaya." Di ko na lang pinansin.
Alam namin ni Susie na siya ang babae. At 11 beses niya kaming kinansela, okay?
Pumupunta kami sa auditions na, "Guys, may isang babae na dapat n'yong makita."
"Ikaw ba si Pamela Anderson? Ang sikat na di sumisipot?"
Sabi ko, "Oo."
At ang taas ng kanyang energy
at personalidad.
Siya na nga.
Doon nagsimula si CJ.
At… action!
Baywatch ang una kong pag-arte.
Di ko masabing okay 'yon. Di ko alam ang ginagawa ko.
Naku Mitch, pasensiya na. Nagulat ako sa 'yo.
Di kasinggulat ko.
Kumusta ka, CJ?
'Musta si Larry?
Banggitin mo ulit siya, babalik ka sa ilog.
Ang notes ng direktor ay, "Magkunwaring totoo. Action!"
Andiyan na!
Kung hindi ayos, sasabihin nila, "Dagdagan ang seagulls!"
Lalabas ang cracker-whacker na may dalang crackers
at maninirador gamit ang crackers sa hangin.
Takutin ang mga ibon, pakiusap!
Nagsasaya ang lahat. Di kami makapaniwalang trabaho ito.
Dahil araw-araw kaming nasa beach, binabayaran.
Di namin namalayang sumisikat na pala 'yon.
Para sa mga manonood, may isang palabas na angat sa lahat.
Ito ang pinakasikat na palabas sa TV sa mundo.
Isa sa mga unang shows ng US na ipinalabas sa China.
Dina-dub sa Mandarin ang Baywatch, di dahil sa pangangailangan ng salin.
Pwedeng panoorin ang palabas nang walang tunog.
Hindi talaga tungkol sa istorya.
At pagdating sa magaganda, walang mas gaganda pa kay Pamela Anderson.
Ang slow-motion running niya ay naging art form.
Ang hirap matutunan ng slow-motion run.
Nagniningning siya.
Napagtanto namin na may kakaiba kay Pamela.
Pamela!
Ang gulo ng pagpunta sa Europe para i-promote ang Baywatch.
Tumutumba ang mga tao sa escalator.
Tinanong ko ang nasa likod namin, "Sino ang nandito?"
Nakita ko siya! Mas maganda siya kaysa sa TV!
Ang unang panauhin ay international superstar mula sa Baywatch.
Welcome, Pamela Anderson.
Pamela Anderson.
Isa sa mga pinakakilalang bituin sa mundo.
Ang napakagandang Pamela Anderson.
"Hi, Mom. Masaya akong nakausap ka kaninang umaga.
Maging maganda sana ang taong ito para sa pamilya natin.
Malapit ko nang maibili kayo ng bahay.
Iyon ang pangarap ko.
Magsusumikap ako para mangyari 'yon."
Wow!
Bilis pa, baby!
Sa amin ang lupang ito at naiwan lang ito ng 25 taon.
Kaya nabulok at naluma.
Pero kailangan kong umuwi 'pag matanda na ang mga magulang ko para alagaan sila.
Nangyari ang COVID at naisip kong dito muna ako.
Tapos, nabagot ako, "Kailangan kong ayusin 'to."
Dumating ang contractors at naisip ko, "Ang cute niya."
Kainis.
Kinasal ako sa bisperas ng Pasko.
Pero mabait siyang Canadian. Normal.
Naramdaman kong baka dapat na subukan 'yon.
Oo.
Ewan ko.
Minsan, di ko alam kung buhay pa ako o patay na.
Pero ito siguro ang oras na dapat ay nasa tahanan ako.
Parang spawning salmon, uuwi para mamatay.
Biro lang!
Grabe.
1990.
Ano?
Diyos ko, ang sayang basahin.
Gumawa ako ng cake para sa ika-33 kaarawan ni Mario.
Ang tagal na noon.
"January 8, 1990.
Nami-miss ko si Mario Van P.
Gusto ko lang mahalin ng isang tao,
at gusto kong suklian nang sobra ang taong iyon.
Sana ang taong 'yon ay si Mario."
"Nagising ako kina Mario, umuwi para magpalit, pumunta kay Scott."
Pasensiya na, nakakahiya 'yon.
Bakit ko isusulat 'yon?
Gagawa ka ng documentary tapos malalamang malandi ka pala dati.
Nakipag-date ako sa ilang artista pero panandalian lang.
Sino pa ang naka-date ko? Ilang mga nasa paligid.
Ano… Si Scott Baio.
Ah, bumili ako ng Hyundai.
Sa tatay ni Scott sa halagang $5,000.
Nagagalit siya dahil minamaneho ko ang Mercedes ni Scott
at di raw ako dapat sa Mercedes, kailangan daw ay Hyundai.
Di siya naging mabait sa akin.
- Dean Cain. - Diyos ko.
Oo, pero parang di na dapat pag-usapan.
Eric Nies?
Diyos ko. Oo, nag-date kami ni Eric Nies. Di ko alam kung bakit natigil.
Pero in love ka ngayon sa isang French. Mon dieu!
- Ano'ng pangalan niya? - David Charvet.
- Ah, Charvet? - David Charvet.
Para sa 'yo na ito.
- Ang mahal mo sa buhay. - Talagang mahal ko.
"December 18, 1992.
Di na kami natutulog sa iisang kuwarto.
Alam kong ito na ang katapusan.
Di na ako mag-aasawa. Alam ko na ngayon.
Siguro titira ako sa mga magulang ko at magkasamang mamamatay.
Siyempre, kasama ko si Star.
Pahinga namin sa Baywatch hanggang May.
Pakikipagsapalaran ang pahingang ito,
pero gusto ko ang shooting sa beach at sa dagat.
Ganoon ako.
Totally Pamela."
Nakabase sa akin si CJ Parker.
Hippie na may pagkaromantiko.
Mitch, in love na yata ako.
Naku, CJ. 'Wag na. Ngayon mo lang nakilala ang lalaki.
May mga nararamdaman akong sa kanya ko lang nararanasan.
Lagi mong sinasabi 'yan.
Pero iba na ito.
Nakilala ko si Kelly Slater sa set ng Baywatch.
Sa totoo lang, mahal na mahal ko siya.
Napakabuti at napakabait sa akin.
O, ito si Kelly.
Noong may buhok pa siya.
Ang guwapo.
Talagang guwapo siya.
Lagi kaming nagde-date ni Kelly. Marami kami parehong nakarelasyon
hindi lang ako, pareho kami.
Gusto kong magpasalamat sa girlfriends ko
at sa girlfriend at mga kaibigan.
Nagpapaiyak talaga siya ng mga babae.
Malaya lang siya talaga. Hindi mo kayang hawakan.
Pero wala kang pag-aaring tao.
Walang nagmamay-ari ng kahit sino at hayaan mo lang silang maging sila.
Minsan, mas mabuti pang… di ikaw ang kapiling.
"Gugustuhin ko pang magmahal nang sandali kaysa sa miserableng buhay.
Gusto kong umiibig at maging mahina at maging mapagbigay.
Ito lang ang paraan para mabuhay.
Marupok."
Gusto kong mabuhay sa pag-ibig araw-araw.
Nakausap ko dati si Sylvester Stallone.
Nag-alok ng condo at Porsche para maging No. 1 girl.
Sabi ko, "Ibig sabihin, may No. 2? Di pwede."
"Iyan na ang best offer na makukuha mo. Nasa Hollywood ka na."
Gusto ko talagang umibig. Di pwede ang hindi.
Sabihin mo, kumusta!
Part owner ako ng club na Sanctuary.
Bagong Taon noon, kasama ko ang best friend ko, si Melanie.
- Melanie! - Hi!
Nandoon din si Tommy.
Ang Mötley Crüe drummer na si Tommy Lee.
Rocker Tommy Lee.
Ang bad boy na Mötley Crüe drummer.
Binigyan lahat ng Goldschläger shot para magdiwang.
Akala ni Tommy, para sa kanya lang, kaya lumapit siya,
umupo sa tabi ko at dinilaan ang mukha ko.
At dinilaan ko ang mukha ni Melanie.
Pagkatapos, walang tigil sa pag-ring ang telepono.
Nag-iiwan siya ng mensahe,
"May pangalan ang Bologna ko, L-A-R-G-E."
Di ko siya sinagot.
Sobrang abala ako noon, araw-araw ang shooting.
Nagsu-shoot ako para sa Baywatch at Playboy.
Isang araw, nasa labas ako,
nang tumunog ulit ang telepono at naisip kong baka agent ko 'yon.
"Hello?" Sabi ko, "Tommy?"
Mukhang malungkot siya, sabi niya, "Hi."
"Hi, pasensiya na di kita sinagot dati, busy lang ngayon. Papunta ako sa Cancun."
Sabi niya, "Di ako kasama?" Sabi ko, "Di ka pupunta sa Mexico."
"Aalis na ako, may photoshoot pa." Sabi niya, "Magkita tayo doon."
Sabi ko, "'Wag kang pumunta doon." "Pupunta ako. Hahanapin kita."
Sabi ko, "Shit!"
Pagdating ko, sinabi ko sa lahat,
'pag may taong may tattoo na lalapit sa hotel, 'wag papasukin.
Okay, nasa Cancun na tayo.
Di kapani-paniwala.
Doon tayo pupunta mamayang gabi, La Boom. Isa sa mga 'yan.
Nag-iiwan ng mensahe si Tommy. "Nasa Cancun ako, ito ang hotel ko."
"Kasama ang mga kaibigan ko. Hahanapin kita sa mga hotel."
Kinabahan ako at naisip ko, "Ano'ng posibleng mangyari?"
Sabi ko, "Aalis na kami bukas. Tawagan natin siya, isang gabi lang."
Talaga namang "Ano'ng posibleng mangyari?"
Tapos, pumunta kami sa La Boom.
Super techno doon.
Pumasok sila, papalapit ako. Tinanong ko ang kaibigan, "Sino si Tommy?"
Lahat ay nakasuot ng puting wifebeaters, chains, jeans.
Magkakamukha sila.
Sabi ng kaibigan kong si Alexis, "Iyon."
Nag-champagne kami at ecstasy sa champagne ko,
na di ko pa nasubukan.
Ganito kalaki ang mata ko.
Ang liwanag sa mata. Ang astig noon.
Di ko na alam ang sumunod.
Isang masayang kalabuan.
Pakiramdam namin ay di kami matitinag.
Nang gabing 'yon, tumingin siya sa akin at sinabing,
"Gusto mong magpakasal?" Sabi ko, "Oo."
"Naramdaman mo na ba 'to dati?" Sabi ko, "Hindi pa."
Sabi niya, "Okay," tinanggal ang skull ring ng kaibigan,
isinuot sa daliri ko at iyon na.
Ilang oras kami sa booth, nagpaplano ng kasal.
"Di namin kayang malayo sa isa't isa ni Tommy.
Naisip ko… Bakit hindi? Magsimula ulit.
Adventure ito.
At simula noon, pantasya na ang lahat, pantasya ko."
- Uy, mahal. - Hi, baby.
Matapos ang dalawang taon, nagpapakasal ang mga tao,
"Sapat na ang pagkagusto ko para magpakasal."
Lahat ay nagbabago araw-araw.
Kaya kailangang maging matapang.
Okay! Ikakasal na tayo.
- Alam ko. - Ano sa tingin mo?
Ayos!
Tama.
Pagkatapos ng ilang araw na magkasama sa Cancun, ikinasal kami.
Uy, magandang babae.
Ilan sa mga nakasama sa La Boom ay bahagi ng wedding namin.
Ang maid of honor ko ay nakilala namin sa club nang gabing 'yon.
Nakahiga kami sa mga upuan, umiinom ng Chi Chis.
Ikinasal akong naka-bikini, si Tommy naka-board shorts.
Ako ang pinakasuwerteng babae sa mundo.
Ang guwapo kong asawa.
Yum, yum, yum.
Ano'ng problema mo?
Ayaw kong maging cheap pero kumuha tayo ng vodka
dahil $8 para sa isa nito.
Anong oras na?
Mga 3:15 na.
Nakadalawang bote na kami ng champagne.
- Ubos na ang vodka? - Maliliit na Coronitas.
- Coronitas. - Coronitas!
Tinanong ko, "Ano'ng apelyido natin?"
Sabi niya, "Lee." "Akala ko Tommy Lee Jones o ano man."
Sabi niya, "Hindi! Ibang tao 'yan."
Baby doll.
Nakunan ko na ang puwit mo.
Hi, ganda.
Ang iba kay Tommy ay walang sikreto, walang panlilinlang,
walang laro.
Talagang pagmamahal lang, matinding pagmamahal.
Yum, yum, yum.
Baby ko 'yan.
Tingnan mo ang mga daliri.
Puro buhangin.
Hindi. Gusto ko nga 'yan.
Hayaan mo na.
Halikan mo 'ko.
Paalam, Cancun.
Pero nagde-date kami ni Kelly Slater noon,
at pupuntahan ko dapat siya sa Florida para makilala ang pamilya niya.
Unang tawag ko sinabi kong kasal na ako. "Ano?"
Nakakahiya.
Sa eroplano pabalik sa LA, naalala kong pumunta ako kay Tommy,
"Kumakain ka ba ng itlog?"
Wala kaming alam sa isa't isa.
At 'yon ay naging isa sa pinakamagagandang pagmamahalan.
Dumating kami na may maraming paparazzi.
Ang gulo noon.
Gulat na gulat ang lahat.
Ikinasal sina Pamela at Tommy matapos ang apat na araw na pagsasama.
Apat na araw na panliligaw sa beach ng Cancun.
Walang hihigit sa kasiyahan nina Tommy at Pam.
Kasiyahan ng mga bagong kasal.
Ang kasal daw kay Pamela Anderson
ang magpapakalma sa magulong buhay ni Tommy Lee.
- Malapit na. Gusto naming magkaanak. - Oo.
Lilipat kami ngayon.
Kanino ka?
Bumangon ka na.
Nirerekord ko lahat.
Ang kuwarto namin.
Pansamantalang kurtina para sa stalkerazzis.
Nirekord namin ang lahat noon.
Palagi kaming may camcorder.
Pupunuin ang tape, itatago, lalagyan ng label, kukuha ng bago, ile-label.
Natutuwa akong nakuhanan ang mga 'yon.
Kailangang mabuntis ako.
Alam ko.
Sinusubukan ko.
Unang beses ko sa Cannes Film Festival.
Ibinalita namin na gagawa kami ng Barb Wire.
Barb Wire lang ang totoong role ko sa pelikula.
Karamihan sa press conferences dito ay may film critics
na nagtatanong tungkol sa sining ng paggawa ng pelikula.
Di ganoon ang nangyari kay Pamela.
Sumusubok ba kayong magkaanak? Ilang anak ang gusto mo?
Baby, ilan ang gusto mo? Dalawa o tatlo.
- Dalawa o tatlo. - Dalawa.
Dalawa. Oo, sinusubukan na namin.
Nakakagulat ang Barb Wire bago pa magsimulang mag-shoot.
Pero pagkatapos ng Cannes Film Festival,
binago nila lahat dahil tingin nila magiging malaki ito.
Nagpalit ng direktor at storyline. Di ko na alam kung tungkol saan ang pelikula.
Di ko na alam.
- Rolling. - Rolling.
At… action!
Papasabugin ko ang ulo mo ngayon.
May BWV ako, ang Barb Wire Voice.
Nagsalita lang ako nang malalim.
'Wag mo akong tawaging babe.
Sabi ko, "Diyos ko, ang pangit noon."
Palagi akong may shooting. Baywatch sa araw,
Barb Wire sa gabi at weekend.
Kumusta?
Pero sa Barb Wire, nalaman namin ni Tommy na buntis ako.
Inaayos namin ang nursery.
Nasasabik na talaga kami.
Ang cute!
Wala pa kaming anak kaya gusto kong makita kung paano nito babaguhin ang buhay ko
at kakainin ang oras ko.
Sabi ng lahat, "Alam naming buntis ka."
"Kailangan pa ring mag-kickbox sa 17-inch corset at magtrabaho nang 18 oras."
Trabaho 'yan, kailangan mong gawin at sabi ko, "Kaya ko 'to."
Ayan sila, masipag.
Ang suwerte ko dahil may pelikula ako. Gusto ko pa ng mas maraming proyekto.
"Sobrang excited ako sa career ko.
Mas gusto ko ito ngayon.
Magiging magaling na artista ako sa abot ng makakaya ko.
Hindi ako susuko."
Totoong hamon ang role na ito at kailangang magsikap ka.
May limitasyon din ang katawan.
Sa set, may oras na masama ang pakiramdam ko.
Pumasok siya at parang di mabuti ang lagay.
Namumutla at nanginginig nang husto.
Dinala ako sa ospital at sinabing nagka-miscarriage.
Natulog si Tommy sa hospital bed katabi ko.
Napakasakit sa amin dahil gusto naming bumuo ng pamilya.
NAWALAN NG ANAK SI ANDERSON AT LEE
Nang papalabas na kami ng ospital,
sinusundan kami ng paparazzi at medyo magulo ang isip namin.
Sinubukang iwasan ni Tommy ang paparazzi.
Umiiwas kami, "Wala tayong mararating."
Sabi ko, "Huminto ka na." Tapos, "Bahala ka diyan!"
Binuksan ko ang pinto at tumama sa driver door ng paparazzi.
Nagwala na ako.
Binalingan namin ang kotse at binasag ni Tommy ang windshield.
Ang gulo noon.
Ang sabi lang namin, "Layuan n'yo kami."
Talagang nainis ako at bumalik na agad sa trabaho.
Iyon ang pinakamahirap,
ang subukang bumalik ulit sa pelikula.
Tapos lumabas ang tsismis, naka-droga ka…
Nagka-miscarriage ako.
Hindi pumatok ang Barb Wire.
Tama.
Kung titingnan, ito ang una mong kabiguan.
Di 'yon ang box office hit na inasahan ng lahat.
Pagkatapos makunan, di ko na iniisip ang Barb Wire.
"Sobrang depressed ako.
Ginawa ko ang kailangan para di maramdaman ang sakit.
Di ko talaga naharap ang kalungkutan ng pagkawala ng unang anak ko.
Sobrang pighati."
- Dahil ba… - Ano ito?
Halloween party? Wala pa si Dylan. Ito ang ika-37 ni Tommy.
'Wag…
- Ibang setting ba dapat? - Oo.
Dapat three. Dati ay three.
- Sige sa three. - Ayan.
- Sige, i-play natin. - Okay. Siguro.
Maligayang Pasko.
Nasa Mainsborough Hotel kami at nag-eenjoy.
Double-decker!
Marami na akong shot na ganyan.
Kakabayad ko lang…
Nag-aaral kami tungkol sa beer. Ito ang akin.
- Ayos 'yan. - Tubig!
I-video mo akong buntis. Tiyan ko.
Ilabas mo na.
Nabuntis ulit ako.
Napakasaya ko.
Mukhang masaya ang asawa ko.
Di mabuti ngayon. Parang maysakit ako.
Tuwing ikalawang araw, mabuti ang pakiramdam ko.
'Wag irekord si Pamela sa araw na iyon.
Kapag di nakapag-tsaa si Mommy, sisigawan niya ako.
Umiinom ka na kaya galit na ako.
Hinalikan ko siya.
- Di ko alam ang nangyari. - I-kiss mo ako.
"Tommy.
Siya ay pag-ibig, sex, rock and roll,
maalalahanin,
'wag kalimutan ang talentado, romantiko,
at di-magandang malasing."
Koronahan mo ako.
"Kami ay di-maingat, umaasa,
at may kakaibang pamumuhay na sakto para sa amin."
Fish and chips na may suka.
- Ano'ng gagawin ko dito? - Ilagay mo sa boobies mo.
Wow, baby!
Halos kasinlaki ng utong ko.
Mahal kita.
Gaano kamahal?
Sige.
Bye.
'Yong fader.
Ngayon… Hindi.
Sa hinlalaki mo.
Tingnan mo'ng ginawa mo.
"March 20, 1996.
Ano kaya ang magiging buhay namin?
Di na ako makapaghintay makipaglaro sa baby natin."
- Umiinom na si Dad ng beer. - Umiinom na si Dad.
Oo, dahil excited si Dad ngayon.
Ako 'yan!
Nandiyan si Brandon. Kitang-kita ko ang pusod ko.
"Nararamdaman ko ang galaw ni Brandon.
Ang saya.
May maliit na tao sa loob ko, nakaasa sa akin.
Mahal na mahal ko siya.
Magiging pinakamahusay akong ina."
Lahat ng paparazzi ay nasa labas.
Ang pangit nila!
Kunan mo ang paparazzis, nakapalibot sila sa bahay.
Nakabitin sa puno, naghihintay sa sanggol.
Grabe.
Oo, grabe nga 'yon.
May magiging tatay na sa loob ng ilang araw.
Lalabas na si Brandon ngayon!
June 1.
"Puno ako ng kasabikan."
Nandiyan na ba siya, baby?
Hindi ko alam.
"Ang pinakamangandang karanasan sa buhay ko ay magaganap sa bahay,
sa kuwarto namin.
Ang pagsilang ng aming anak, si Brandon Thomas Lee."
Uy, Mama.
Hi, baby.
Congratulations.
Baby, may burrito na tayo.
17 oras na labor.
Hi, Brandon.
Uy.
Ito si Daddy at Mommy.
Nakikipaglaro siya kay Daddy.
Baby, tatay ka na.
Bagong buhay na ngayon.
Ipinanganak siya ng 3:05.
3:02 sa tingin ko.
Sobrang late na, 'yon lang ang alam ko.
Napakasaya noong panahon na 'yon sa buhay ko.
Pero di namin namalayang malapit nang magbago ang lahat.
Sige, paalam na sa inyo.
Paalam.
Unti-unti na nating nagagawa.
Ang koi pond.
May construction sa bahay.
At sa garahe, may safe kaming kasinlaki ng refrigerator.
Gun safe 'yon. Nasa likod ng carpeted wall.
Nandoon ang mga baril ni Tommy, ang pangkasal na bikini ko,
ang cork ng bawat bote ng champagne doon.
Mga gamit tulad noon.
Uy, kagandahan.
Nasa bahay kami isang araw
at may kukunin si Tommy sa safe.
Lumapit siya at sinabing, "Okay, biro ba 'to? Saan mo nilagay ang safe?"
Nakatingin sa assistant kong si John Roberts.
Sabi ni John, "Baliw ka ba? Di ko alam."
Bumaba kami doon at wala na.
Di ko alam ang gagawin. Tumawag ako sa 911.
PAGNANAKAW
Nagreport kami sa pulis.
Pero walang nangyari.
Di namin alam kung kailan ninakaw
dahil matagal na ang construction namin sa bahay.
Maaaring ninakaw sa loob ng anim na buwan,
kaya hindi namin alam na nawawala ito.
Hindi namin inakala na
may makakasakit sa amin doon.
Baby, nirerekord kita.
Isang araw, may natanggap kami sa koreo. Nakabalot ito ng brown na papel.
Binuksan ni Tommy.
VHS tape ang laman.
Sabi ni Tommy na umakyat ako at pinanood niya 'yon.
Di ko pinanood. Di ko pa napanood.
Maya-maya, umakyat siya at sinabing, "Nakakabahala ito."
"VHS tape ito ng pagtatalik natin."
Diyos ko.
Napagtanto namin na nasa kanila ang videos. 'Yon ang nakakakilabot.
Bagong kasal kami.
Mahal kita, Tommy.
Mahal kita!
Lagi kaming hubad at kinukunan ang isa't isa tuwing bakasyon.
Mapagbiro kami noon.
Bumusina gamit ang ari niya.
Talentadong tao.
Nakita nila lahat ng nakahubad mula sa iba-ibang Hi8 tapes,
at pinagdugtong-dugtong ito.
Saan si Daddy?
Pero wala kaming ideya kung sino ang nagpadala ng tape.
Ito na. Nahuli sa tape.
Kung may nanonood nito, walang-hiya ka.
'Pag may nagnakaw nito, deretso ka sa impiyerno.
Kaya patayin mo na at ibalik sa may-ari.
Brandon.
Di nagtagal…
Hello.
Nakatanggap kami ng sulat mula kay Bob Guccione ng Penthouse.
Nag-alok siyang bilhin sa amin.
"Bibigyan ko kayo ng limang milyon para sa rights sa tape."
Sabi namin, "Gago, ibalik mo ang tapes."
Hindi ito para sa ibang tao.
Akala namin kapag nabalik na ang tape, titigil na 'yon.
Wala kaming alam gawin dahil walang ibang dumaranas nang ganito.
Kaya wala kaming playbook kung paano
maibabalik ang lahat o matitigil 'yon.
Pagkalipas ng ilang linggo, nanonood si Tommy ng balita,
sabi niya, "Okay, maiinis ka dito."
May babae raw sa Tower Records na nagpapanggap bilang ako,
porn star na pumipirma ng kopya ng Pam at Tommy tape.
Nasa mga tabloid, diyaryo.
Nakalabas na ang tape.
UNANG ADULT VIDEO! HARD VERSION
TOMMY LEE'S HOME VIDEO
Panghihimasok 'yon.
Galit, nasasaktan, at naiinis kami.
Sobrang na-violate kami.
May isang psycho na kinopya ito at ipinakalat sa buong mundo.
May pagsisisi ka ba sa pagsasamantala sa mga celebrity at non-celebrity?
Wala. Pakiramdam ko, wala kaming ginawang masama.
Pamela, pwede ka bang huminto?
Pamela, pakiusap…
Matapos lumabas ang tape, sobrang na-stress kami.
May paparazzi kahit saan.
Unang gabing lumabas kami pagkatapos isilang si Brandon.
Pumunta kami sa Viper Room. Binabantayan ng magulang ko si Brandon.
Paalis na kami at nasa mukha ko ang camera.
- Hoy! - Umalis ka na!
Hoy, Tommy!
- Alis na! - Tommy, pumasok ka na.
Tapos, na-pepper spray kami.
- Ang lakas ng loob mong mag-pepper spray… - Wala akong ginawa.
- Nagdodroga ka. - Paano mo nagawa 'yon?
Nasaan ang anak mo ngayong oras na 'to?
- Kasama ng nanay ko! - Nasaan ang anak mo?
Nasaan ang anak mo?
Kasama ang nanay ko! Papatayin kita.
Gago ka!
Nararapat 'yan sa 'yo, Tommy. Ang sama mo!
Tingin ko, pareho kaming di marunong makitungo.
Sino ba namang makikitungo sa ganoon?
Pero kailangang may gawin kami.
Kailangan naming lumaban dahil ninakaw ito sa bahay namin.
Hindi dapat makapagnakaw ang mga tao sa bahay mo
at pagkatapos ay ibenta sa buong mundo.
May ninakaw na tape mula sa amin ni Tommy Lee.
Ilegal na binebenta ng IEG ang tape nang walang pahintulot ko o ni Tommy.
Wala rin kaming natatanggap na kahit isang sentimo o kasunduan para ibenta nila ito.
Tapos, si Ed Masry, ang abogado sa Erin Brockovich,
ay kumontak at sinabing ipagtatanggol kami.
Pumayag kami.
Sina Pam at Tommy ang biktima sa Pam at Tommy tape na ito.
Walang duda doon.
Pinagsamantalahan sa buong mundo at kumikita mula rito.
Lalo na sa panahong ito ng buhay ko, talagang nakakatakot.
Pakiramdam ko ay mapaparusahan sila.
Magbabayad sila dahil ilegal ito.
Gusto kong linawin
na tinanggihan nina Pam at Tommy ang limang milyong dolyar.
Ayaw nilang ilabas ang tape.
Ang laban ko ay para sa lahat ng celebrity na ninakawan ng privacy.
Patuloy akong lalaban di lang para sa sarili at sa mga anak ko,
kundi para rin isabatas ang krimen na ginagawa nila sa akin.
Malaking kaso iyon, right to privacy.
Mahalagang kaso ito para maging precedent.
Nang nagsimula na ang deposition, buntis ulit ako.
Kinakabahan ako na baka maapektuhan ang kalusugan ng bata.
Hindi ko alam na lubhang mapapahiya ako.
Pumasok ako sa kuwarto. Lahat ng lalaki ay may hubad na larawan ko.
Sabi ng mga abogado, "Nasa Playboy ka, wala kang karapatan sa privacy."
Medyo nakakabigla, pero…
Tinanong nila ang sex life ko.
Iniisip ko tuloy,
ba't ako tinatanong tungkol sa sexuality ko,
mga gusto ko, parte ng katawan ko,
saan ko gustong makipagtalik, kung pagnanakaw ang usapan?
Pinaramdam noon sa akin na napakasamang babae ko.
Parang piraso ng karne ako.
Na walang kuwenta ito dahil puta raw ako.
Wala silang simpatiya sa akin.
"Nasa Playboy 'yan, gusto niyang maghubad sa publiko."
Una, pinili kong lumabas sa magazine.
Empowering ang Playboy sa akin.
Pero sa kasong ito, para itong panggagahasa.
Di para ungkatin ang pagkabata ko,
pero nang inatake ako ng lalaking ito, akala ko na malalaman ng lahat.
Noong ninakaw ang tape, parang ganoon 'yon.
At napakalupit ng depositions.
Iniisip ko habang nakatingin sa kanila, "Bakit galit na galit kayo?"
"Bakit galit na galit sa akin ang mga matatandang ito?"
Di ko alam kung ilang araw ang deposition pero gusto nilang magpabalik-balik ako.
Sinabi ko kay Tommy, "Hindi ko na kaya."
Ilang taon pa sana itong laban.
May mga taong lalaban hanggang kamatayan pero buntis ako.
Ayokong maapektuhan nito ang bata.
Nawalan na kami ng anak ni Tommy dati. Natatakot kaming maulit 'yon.
Hindi namin ilalagay sa panganib ang buhay ni Dylan dahil natatakot ako.
Sobrang nakakalungkot nito.
Pero pumikit na lang ako at pumirma sa mga papeles.
NILAGDAAN: PAMELA ANDERSON LEE, TOMMY LEE INTERNET ENTERTAINMENT GROUP
NAWALA ANG KARAPATAN NG MGA LEE SA VIDEO NILA
Iniurong ng mga Lee ang kaso laban sa cyber-sex company na IEG.
Ipinapalabas na ng IEG ang video
na mabilis kumakalat at available na sa maraming World Wide Web sites.
Simula pa lang ng Internet noon.
Wala kaming iniisip na ganyan.
Di namin naisip na kakalat ito sa buong mundo sa isang iglap.
Ito talaga ang unang viral video.
Ilan lang ang mabebentang DVD,
pero kapag nilagay mo sa Internet, walang katapusan 'yon.
Makikita ng buong mundo?
MANANATILING HUBAD ANG CELEBRITIES SA NET
Nasa Internet ang mga tao sa buong mundo
para mapanood ang Anderson/Lee sex tape,
na nagdulot ng cyber traffic jam sa mga website.
- Ang kanilang mainit na sandali… - …kumalat sa Web.
- Napanood ng milyon-milyong tao… - Ang pribadong sandali ay nasa publiko na.
Wala kaming kinita doon.
Ayokong sinasabi na nakipag-ayos kami.
Di kami nakipag-ayos, sinabi naming lumayo sila.
Kung may manonood, bibili, magbebenta, nakakaawa lang kayo.
Di pwedeng lagyan ng halaga ang sakit at paghihirap na dulot nito.
Sumama ka na, pinagtatawanan kami ng lahat at…
Pinagtatawanan? Ano'ng sinasabi mo?
Nagulat ako.
Tommy Lee at Pamela, Pamela at Tommy Lee…
Ako ang naging katatawanan sa mga talk show.
Nakakawala ng dangal.
Di nakakatawa.
- Di ito nakakatawa, sinisira kami nito. - Ganito…
- Talaga? - Oo.
'Pag nagustuhan ka nila, 'yon na.
Isang sex tape at lagi nang ganoon ang imahe mo.
- May DVD ako noon. - Talaga?
Kailangang malinaw ang video.
Nasa DVD ba?
- Nasa DVD? - Oo.
Nakakalungkot naman.
Pagkatapos noon, parang tumatak din ang cartoon image.
Naging caricature ka.
Iyon ang pagkasira ng anumang imaheng meron ako.
Ang pinakasikat na sex icon sa mundo.
Ang paborito ko?
- Pinakamagandang ari ba? - Pinapasok ang kanyang…
…imahe na sinasamantala niya sa TV…
Iba sa akin kaysa sa kanya.
Isang rock star si Tommy.
Nakatulong sa imahe niya ng kabaliwan at iba pa.
Pero alam ko sa puntong iyon, tapos na ang career ko.
- Gusto ko ang fairy tales. - Gusto mong maging seryosong artista?
- Seryosong artista ako. - Ano…
Inisip ko na baka magkaroon ako ng mas seryosong career.
Pero kailangang gumawa ng career sa mga tira-tirang bahagi.
Naging magulo ang lahat matapos 'yon.
Masama ang pakiramdam ko.
Gusto kong sabihin sa abot ng aking makakaya dahil mahirap.
Minsan napapaisip ka kung ba't pinag-uusapan ulit,
pero parte ito ng ginagawa natin at…
kailangang ilabas ito minsan. Gamit ang sariling salita.
Sa sarili kong salita.
Pinaganda ko ang nakaraan.
Ngayong pinag-uusapan na, may mga bagay na talagang red flag.
Pero kung di iisipin masyado, maiisip na perpekto ang relasyon namin.
Araw-araw pumupunta si Tommy.
Araw-araw nandito. Parang nakatira sa trailer ko.
Sa Baywatch, nasa trailer ako,
papasok siya dahil oras niya para sa asawa.
Sobrang seloso si Tommy.
Cute 'yon sa tingin ko.
Cute at inakalang 'yon ang pag-ibig.
Napakaromantiko naman.
"Huling season ko sa Baywatch.
Kailangang halikan si David Chokachi pero di ko sinabi kay Tommy.
Nagwala siya.
Dumating siya at ginulo ang trailer ko.
Sinuntok at nabutas ang cabinet.
Humingi ako ng tawad sa di pagsabi, pagsisinungaling 'yon para sa kanya,
at sinabing hindi na mauulit."
Alam niya kung kailan siya pupunta dahil sa call sheets.
Aalamin ang mga eksena niya.
Mukhang may script din siya at pupunta sa eksena
kung saan may pagkakataon para mainis siya.
Ang Baywatch crew,
'pag nakita nila si Tommy, babaguhin nila ang linya at eksena.
Natatanaw ko siya lagi, nasa likod ng camera.
Laging nandoon si Tommy.
Alam mo, sobra na.
Palagi akong nagtatrabaho.
May dalawa kaming magagandang anak, kaya abala ako sa kanila.
Tingin ko, medyo may postpartum si Tommy.
Hi, Dylan. Happy Valentine's Day.
Mga bulaklak ni Dada para kay Mommy.
May di-magandang gabi na nasa sahig lang si Tommy.
Umiiyak si Brandon sa playpen at hawak ko si Dylan.
Pero si Tommy, "Gusto kong bumalik ang asawa ko."
Di ko alam ang gagawin ko. "Kailangan ko ng tulong dito."
"Umayos ka. Di na ito tungkol sa 'yo."
Di ko siya kinausap pa ng ganyan. Hindi pa talaga.
Di ko siya nakilala. Nagwala siya.
Nag-hyperventilate ako, natatakot.
Nanginginig, sumisigaw at hawak ang binti ko ni Brandon.
Tumawag ako sa 911, inangat ko ang telepono.
TOMMY LEE, KINASUHAN NG SPOUSAL, CHILD ABUSE
Inaresto si Lee sa bahay nila sa Malibu
at kinasuhan ng spousal at child abuse.
Sinipa umano niya ang asawa habang hawak nito ang sanggol na anak.
Napansin namin ang sugat ni Pamela sa kanang kamay,
nabaling kuko at pagdugo din ng kamay.
Napansin din na may pamumula sa ibabang bahagi ng likod.
Tinanggihan niya ang alok na gamutin siya.
Pinalaya ang rock musician sa kalahating milyong piyansa,
pero bawal tumawag o lumapit sa asawa niya.
Miss na miss ko na ang pamilya ko
at patawad sa mga nangyayari sa atin.
Hindi ko sinaktan si Pamela.
Di rin ayos ang hawakan ang babae at yugyugin siya,
pero nagawa ang mga 'yon.
Bakit mo ginawa 'yon?
Ano'ng meron sa galit mo na humantong sa pagiging pisikal mo?
Ang daming pressure.
Marami kaming pinagdadaanan, ang sex tapes, postpartum,
dalawang sanggol.
Pangatlo na ngayon si Tommy, sa halip na mauna.
Di ko alam kung paano 'yon.
Nagpatong-patong lahat at ito na…
Ang totoo, nag-ugat ang buong pagtatalo ng gabing 'yon
sa kagustuhan ko ng pagmamahal.
Ang Mötley Crüe drummer na si Tommy Lee ay nakaposas
matapos mahatulan ng anim na buwang pagkakakulong.
Masaya akong inako niya ito.
Ito ang unang hakbang tungo sa kaayusan.
Nararapat ba ang anim na buwan?
Kumusta naman ang…
Ano ang nasa isip mo sa kulungan
na si Dylan na anim o pitong linggo na ay tangan ni Pamela?
Sa anim o pitong linggo,
maaaring isang anak na lang ang iniwan ng tadhana sa halip na dalawa.
Naisip mo ba 'yon?
Hindi noon.
Pagkatapos, siyempre.
Kung may pagkakataong humingi ng tawad, hihingi ka ba nito?
Ginawa ko na.
Oo.
Ilang beses na.
Gusto kong ipawalang-bisa ang kasal, ayaw niya.
Narito ang mga sulat niya mula sa kulungan.
Isipin mong nandito ka at kasama niya sina…
Brandon, Dylan, Tommy, Pamela.
Di ko mabasa ang mga 'to. Baka masyadong mabigat pa sa ngayon.
Ipinaglaban niya ang pagsasama namin.
Kinailangang i-bifurcate ang divorce dahil ayaw niyang pumirma.
Akala niya malalampasan 'to. Kinuha ko ang mga bata at sinabing hindi.
Para sa akin, malinaw ang lahat. Di mo pwedeng gawin 'yan.
Tama.
"Hindi pa ako nagmahal nang ganito kalalim.
At sa kalaliman, minahal ko ang kaluluwa niya.
Pakiramdam kong may bahagi sa akin na namatay."
'Yan ang San Fernando Valley.
Nasaan tayo?
Nakatira tayo sa bahay ni Wayne Gretzky.
Talaga ba?
Hi, baby!
Ito yata noong lumipat ako.
Baka nasa kulungan na si Dad nito.
Grabe. Di ko gusto 'yon.
Tulog na, baby.
Ayun siya.
Mukhang manika si Dylan!
Dylan. Ngumiti ka, baby.
"October 11, 1998.
Ang munti kong Dilly."
Di ko makita si Dylan!
- Ayun siya. - May sombrero tulad kay Lolo.
"Ginusto kong sumulat sa iyo, anak ko.
Marami kang naranasan sa siyam na buwan at gusto kong sulatan ka
para mabasa mo at maunawaan
kung bakit napunta sa ganito ngayon.
Dylan, di mo pa nakita ang mga 'to. Tara!
Meron ako nito. Simula nang lumipat tayo.
"Ako si Dilly-do."
- Ako Dilly-do. - At mahal kita!
Ang cute ko at si Brandon ay munting demonyo.
Oo, ganyan ka nga.
"Kinasal kami ng daddy mo, Tommy Lee Bass, pagkatapos makilala ang isa't isa
nang apat na araw.
Love at first sight."
Ito ang phone niya sa set ng Baywatch, gusto niya…
Bra ni Mommy.
Maganda ba?
"Magiging magkaibigan din sina Mommy at Daddy, sana.
Gusto kong malaman mong gugustuhin ko pang mag-isa
kaysa mabuhay muli sa abuso.
Palagi kang nasa ligtas na tahanan."
Mahirap nang maghiwalay kami ni Tommy
di nila masyadong nakita ang Dad nila.
Gusto kong matulog!
- Lumabas ka na! - Di ganyan ang pagkausap kay Mommy.
- Pinapainit mo ang puwit mo? - Oo.
"Dylan, nakahiga ka sa tabi ko habang sinusulat ko ito sa kama ni Mommy.
Mahal na mahal kita, umiiyak ako.
At sa mga luha ko, minarkahan ko ang maliit mong noo."
Ano?
Paalam na sa Lake Tahoe.
Tingnan n'yo, sa private plane 'to. Jet ni Bob Seger.
Hoy, ho, ho, ho!
Isa lang ho dito.
"Isa lang ho dito." Hala.
"Itinuro sa akin ni nanay ang pinakamahalagang aral sa buhay.
Kapag nasaktan ka, may dalawang pagpipilian,
ang magtago at masaktan…
o magmahal pa at lumaban.
Pag-ibig ang pinakamabisang gamot.
Pinili ko ang magmahal."
Mahilig ako sa mga hayop.
Mas mapagkakatiwalaan ko ang mga hayop kaysa tao.
At mula nang ninakaw ang tape,
lagi kong kinukuwestiyon lahat, lahat ng tao.
Parang wala na akong respeto.
"May mga proyekto lagi para sa akin, pero kadalasan ay sexual roles."
At minsan, nakakulong ako sa pagiging caricature lang.
Nahuhuli ko ang sarili kong isinasabuhay 'yon.
"Gusto ko pa.
Kailangan ko pa.
Gusto kong ipagmalaki ang mga nagawa ko."
Sawa na akong pag-usapan ang boyfriends at boobs ko.
Naisip ko kung maiuugnay ko ito sa animal activism,
o aktibismo para sa kapaligiran, may katuturan ito.
Kaya nakipagtulungan ako sa PETA.
Matagal nang may meat-free burger ang McDonald's na ito,
kaya di na ito bago.
Pero ang bago ay ang malaking PETA poster
ni Pamela Anderson na humihimok sa New York na kumain ng gulay.
Seksi ang aktibismo.
Dapat matapang, gamitin ang meron ka.
Kumusta ang palabas na VIP? Lampas ba sa budget?
Oo. Pero hindi sa damit ko.
- Nakakatipid nga diyan, di ba? - Oo.
Natuto akong makipagsabayan.
"Dahil nabanggit mo, pag-usapan natin…"
Lumalamig na, baka naka-fur coat ang mga tao.
Tingin ko, walang magsusuot ng alam nilang dumaan sa kalupitan.
Sa London, ginamit ni Pamela ang book signing para sa petisyon
na gumamit ng fake fur sa mga sombrero ng Royal Guards sa Buckingham Palace.
Sa bawat autograph ni Pamela, hiniling niyang ibalik ang pabor
sa pagpirma sa petisyon ng PETA sa reyna.
Inimbitahan ako ng Comedy Central na mag-roast at umoo ako
kung magbibigay sila ng $250,000 sa PETA.
Mahal ka namin, Pam! Salamat sa imbitasyon.
Salamat sa pagpayag na makita ka sa camera sa isa pang pagkakataon.
Napakabastos. Hindi ganoon ang pagpapatawa ko.
Ang dahilan kung bakit ko ito pinagdaanan ay para sa PETA organization.
Gusto kong pasalamatan sila sa mga ginagawa nila.
Napag-usapan pa rin ang mga mahalaga sa akin, kaya ayos lang.
Makapangyarihan ang media at isa itong instrumento.
Inaasar at pinagtatawanan na ako.
Gusto kong gamitin 'yon para sa kabutihan.
Nakakagulat na kakampi mo si President Vladimir Putin.
Sumulat ako sa kanya at hiniling na itigil ang pag-aangkat ng seal products
dahil 95% ito ng merkado
at posibleng matigil ang Canadian seal hunt,
na isa sa mga layunin ko.
Kaya ginawa niya. Ginawa niyang ilegal ang pagpasok ng seal products sa bansa.
- Tama. - Oo.
May kaugnayan ka ba sa North Korea?
- Kim Jong-un? - Wala.
Wala pa.
…isang makabuluhang pagkilos.
Ang kamalayan at edukasyon ang pinakamahalaga…
Gusto niyang gamitin ang boses para sa mga tao
at hayop na walang boses.
Nagbigay siya ng napakalaking handog…
Nagdala ito ng ilang mga kontrobersiya.
Maaaring mapatawan ng kamatayan ang WikiLeaks founder na si Julian Assange
'pag nalitis at nahatulan sa paglalabas ng government secrets sa WikiLeaks.
Nakilala ko si Julian Assange sa kaibigan kong si Vivian Westwood.
Hello, Ms. Anderson. Kumusta siya?
Kung nasa London ako, apat na oras kaming nag-uusap.
Sabi kong masama ang Net,
sasabihin niyang mabuti ito dahil patuloy ang pag-aaral ng lahat dito.
Tapos, makakagawa ka ng matalinong desisyon.
Ang pagsisinungaling ang pinakamasakit na magagawa ng tao sa iba.
Napakabuting malaman na ang buhay ng isang tao ay tungkol sa katotohanan.
Naniniwala siya sa katarungan, sa katapatan,
sa paglalantad sa mga gobyerno
sa mga ginagawa nila, dapat malaman 'yon ng mga tao.
Wala siyang problemang malagay sa kapahamakan sa mga ito.
Lagi akong nakikiusap na 'wag niyang gawin 'yon.
Ayaw na namin ng ganitong atensiyon.
Kumbaga, sa tahimik na lang tayo.
- 'Musta ang pamilya? - Maayos ang mga bata.
Nakita na ba nila ang photos mo sa Playboy at iba pa?
- Hindi! - Ay.
Di ko inisip noong nasa Playboy ako na magkakaroon ako ng mga anak
at tatanda sila at mahihiya dahil doon.
Iniisip ko na sabihin sa kanila sa tamang edad.
Pero di ako nagkaroon ng pagkakataon,
nalalaman na nila bago ko pa sila makausap.
Dilly.
Dylan.
Pero iba ang sex tape ng mga magulang mo.
Noong bata ako,
akala ko alam ng lahat ang tungkol sa akin at sa pamilya ko
na hindi nila dapat nalaman.
At lahat ay may sekretong hawak tungkol sa pamilya ko.
Naalala ko sa school, 'pag may bumanggit kay Mom,
nakikipag-away ako agad.
Pinapalibutan ako ng galit.
Sidekick, bottom fist, chop.
Aba.
Isang araw pagkatapos ng klase,
umiiyak na lumapit si Dylan, "Mom, ba't mo ginawa ang tape?"
Sabi ko, "Talaga? Hindi kami ang gumawa ng sex tape."
- Paano lumabas ang tape? - Ninakaw ito.
Kumalat ang tsismis na si Pamela at Tommy ang nagtanim ng video
para sa promosyon nila.
Akala ng mga tao, inilabas namin para sa kung anumang dahilan,
dahil nauso 'yon sa mga celebrity na gumagamit ng sex tape para sumikat.
Kaya naiwan kami sa kategoryang 'yon.
At hanggang ngayon,
sinasabing kumita kami, na di naman nangyari.
Wala akong natanggap kahit isang sentimo.
Nagsisisi ka ba na di mo pinagkakitaan ang ninakaw na tape?
Di ko gagawing pagkakitaan ang tape. Di ko pinagsisisihan 'yon.
Bigyan mo ako ng daan-daang milyon, bilyon, di ko tatanggapin. Hindi.
Sige, Brandon, magpokus ka na.
Iba ang magiging kuwento kung pinagkakitaan niya ang tape.
Patunay ito, di ba?
Kumita ng milyon-milyong dolyar ang iba at sinabi niyang, "Hindi."
100% ang pag-aalala niya sa pamilya at sa akin.
Wala siyang paki sa pera.
Sana nga kumita siya. Milyones sana 'yon
kung pumirma lang siya sa papeles.
Sa halip, lumayo lang siya
at pinanood ang career niyang maglaho na parang bula.
Halos buong buhay siyang may utang.
Nakakailang ba na marami ang pinagkakakitaan ka?
May number one video ka. Maraming home video.
Wala kang nakukuhang pera…
Wala akong nakukuha sa Playboy.
- Walang pera mula sa videos? - Wala.
Napakasikat mo at alam ng lahat na marami kang pera.
Maraming kumikita mula sa akin.
Oo, totoo 'yan.
- Di ka magaling sa pera? - Hindi.
Sabi ng kaibigang si David LaChapelle, di ako mapagtantiyang tao sa mundo.
Di ko maintindihan ang business ng branding ko para sa sarili.
Di ako ganoong tao pagdating sa pera.
Gusto ko lang na may credit card at magpaayos ng kuko.
Pero maraming taon na lagi akong takot.
Ibibigay ko ang credit card, "Gumana ka sana."
Dahil mapagbigay siya.
Sinusuportahan niya ang lahat, lolo't lola, kaibigan, pamilya.
Di siya nag-aalala kung ayos lang ba siya.
Lagi niyang sinisigurado na ayos ang iba.
- Kumusta si Tommy Lee? - Ayos. Para kaming pamilya.
Magulong pamilya pero mahal niya ang mga anak niya at mahal namin ang isa't isa…
- Bakit di kayo magsama? - Di ko rin masabi.
Maraming komplikadong dahilan.
Napakatagal ng 18 taon ng co-parenting.
- Sa first base. First base! - Magandang hagis, Brandon!
Hindi laging madali.
Ayos!
At wala pang partner ko ang may gusto kay Tommy.
Laging may selos.
Di kami nabigyan ng pagkakataong maging magkaibigan.
Uy Dilly, gusto mong pumunta sa likod ng bangka?
- Gusto kong lumusong. - Gusto mo diyan?
Tutulungan ka ni Bob.
- Sanay na ako. - Tutulong ako. Akin na ang kamay mo.
Sanay na ako.
Sanay ako.
- Detroit ito? - Detroit ba? Detroit nga.
Nang lumipat tayo sa Detroit.
Lumipat tayo sa Detroit isang beses.
- Ortonville. - Para alam n'yo.
- Gaano katagal tayo? - Maikli lang.
Oo, umalis tayo agad.
Kailan ka tumira sa Detroit?
- Kasal ako kay Bob. - Kasal kay Kid Rock.
Ano'ng meron kay Kid?
Kita mo 'to?
Tingnan mo, 'yan ang dahilan.
Iyan nga.
Puro kababawan lang.
At pinakasalan ko si Kid Rock. Bob Ritchie ang pangalan niya.
Pinapakasalan kita, Kid Rock, para maging asawa, kaibigan, tapat na katuwang,
at mapagmahal kong cowboy na sasakyan ko magpakailanman.
Ito si Bob.
Kami ni Bob at pinya.
Masaya kaming nagkasama.
Mabait siya sa mga bata.
Pero di ko naramdamang pag-ibig 'to
dahil may impresyon ako kung ano ang pag-ibig at hindi ito 'yon.
Walang pagkahumaling at siklab na naranasan ko dati.
DI KITA BIBIGUIN!
Wala akong gusto na di hihigit doon.
Kilala ka namin bilang asawa ni Pamela Anderson.
Ang totoo niyan ay…
Oo, nahawakan ko ang kalan.
At napakainit noon. Hindi na siguro ako maglalaro ng kalan.
Matapos ang divorce namin dapat sigurong magpakasal ako sa kaibigan.
Call si Salomon.
Ano'ng ginagawa mo?
Rick Salomon, ano'ng ginagawa mo?
Rick Salomon.
Isang professional poker player.
- All in ako. - All in si Salomon, wow!
Tapos, ikinasal kami.
Nalulong siya sa droga.
May nakitang crack pipe sa Christmas tree.
Itinatanggi pa rin niya hanggang ngayon.
Sino pa ang may crack pipe sa Christmas tree? Hindi ako.
Hindi ako 'yon.
Ilang buwan lang kaming kasal. Annulled kami.
Pero magkaibigan pa rin kami.
At nang matino na siya ng maraming taon,
nagpasiya kaming subukan ulit.
Hindi rin nagtagal.
Gusto niyang nagpapakasal, ano?
Paborito niya siguro ang umibig.
At gusto rin ang ideya ng pagkawala ng pag-ibig, siguro.
Nakonsiyensiya ako sa mga anak ko, gusto kong ipakita ang tradisyonal na relasyon,
o buhay-mag-asawa, o lalaking responsable
at bigyan sila ng magandang halimbawa.
Ang father figure ko ay ang dad ko. Iyon lang.
Ang iba ay dadating at aalis din.
- Hala. - Pupunta ako sa bahay ni Daddy.
Ano, bukas.
- Matagal na rin. - Oo nga.
- Gaano katagal na? - Ilang asawa na ba?
Mismo.
Pupunta ako sa Playboy mansion at makikita si Smokey Robinson…
Sasabihing, "Divorced ulit ako."
Sagot niya, "Romantiko ka. Subukan ulit."
"Ikaw ang bayani ko. Gusto ko 'yan."
"Subukan ulit. May taong sumusuko, ituloy mo lang."
Nang maka-graduate ang mga bata, gusto kong pumunta sa France, kaya pumunta ako…
may nakilalang professional athlete.
Napakalakas niya.
At sobrang seloso niya.
Kakalabas lang ng nakakabahalang video ni TV goddess Pamela Anderson.
Halos madurog umano ng French soccer star ang kanyang kamay.
Itinatanggi ng soccer player ang lahat ng paratang,
at sinabing di niya kayang gawin 'yon.
Di dahil nasa relasyon ka o kasal ka, 'pag may pang-aabuso,
anumang emosyonal na abuso, di mo kailangang magtiis.
Di mahalaga kung panlimang kasal mo na.
Di mahalaga ang iniisip ng iba.
Naaakit ako sa mga taong lalaking-lalaki.
Naaakit siguro sila sa akin dahil sa Playboy,
o isang seksuwal na bagay pero di ako isang damsel in distress.
Kaya ko ang sarili ko,
at may mga lalaking aayaw sa'yo dahil iba ka.
At pwedeng mauwi sa karahasan.
Dahil pwede akong umalis anumang oras,
sinasabi ko dati, "Di kita kailangang kasama. Gusto kitang makasama."
"Kung gusto kong umalis, kaya ko."
At 'pag sinabi ko iyon, mas nagiging insecure ang tao
at minsan ay hahawakan ka sa buhok, ihahagis sa pader,
at huhubaran.
Nakakabaliw na pangyayari.
May tinatamaan sa mga lalaki, sa mga naging karelasyon ko.
- Ikakasal na ba kayo? - Oo.
- Na naman? - Susubukan ulit.
Nag-aaway ang mga magulang ko pero nagkakaayos din.
Sabi ni nanay, "Di ako mabuting halimbawa sa 'yo."
"Gago ang tatay mo, pero mahal ko. 'Wag kang magmahal ng gago."
"Tanggalin ang Band-Aid, hiwalayan sila
dahil di mo sila mahal tulad ko sa ama mo o siya sa akin."
Dahil pumipili ako ng mga taong katulad sa ilang aspeto.
Sa paglaki ko, nakita ko sa mga magulang ko
at dahil na rin sa mga nakarelasyon ko,
di ko itinuring na ang pagiging in love ay katumbas ng pagiging mabait siguro.
Alam mo kung ano ang nakakatawa?
Normal sa akin na maging pinakamapagmahal at nakakabaliw na tao.
Kailangang baliw ka para umibig.
Oo, alam mo ang sinasabi ko sa girlfriends ko?
Sabi ni Mom na dapat walang takot umibig.
Sabi nila, "Ano'ng ibig sabihin niyan?"
Kailangang matapang ka para umibig.
Habang nirerekord ko ito,
bago magsimula ang kabaliwan, maligayang kaarawan, mahal.
Mga lobo, isang libong lobo para sa baby ko.
Isang libong purple balloons.
Wala kang ideya sa nangyayari.
- Uy, baby. - Tumingala ka.
Diyos ko.
Baby?
Ang astig nito.
Unang regalo mo 'yan.
Maligayang kaarawan.
Mahal kita.
Mahal kita, baby.
Para sa atin.
Wow!
Kailangan ko ng pahinga. Magpahinga na tayo.
Alam ko na ang susunod.
Nakakabaliw! Alam mo?
Ang mga magulang ko siguro ang pinakabaliw na tao sa buong mundo.
- Umuulan ng snow! - Umuulan ng snow!
Basta ang alam ko masaya rin siya.
Pero di ko na 'yon naaalala.
Dahil noong three, four na ako, nang kaya ko nang maalala ang mga bagay,
hindi lahat ay maganda at maayos.
May dalawang salitang Greek para sa pag-ibig, eros at agape.
Ang eros ay tungkol sa kapusukan, sex at kabaliwan.
Agape ang sa dedikasyon, suporta at ganoong uri ng pagmamahal,
magkaibang salita kung saan nagbabanggaan ang pag-ibig.
Hello!
Sabi ni Robert A. Johnson, "Ang romantikong pag-ibig ay di napapanatili."
Nang mabasa ko 'yon, "Ito ang pinakapangit na nabasa ko."
Nakakadismaya. Ba't di pwede ang romantikong buhay araw-araw?
- Aba. - Ibigay mo, baby.
Ang ganda mo.
- Akin na, ikaw naman. - Ayaw.
'Wag kang gumalaw.
Ikaw naman. Sige na?
Iniisip ko 'yan sa taas.
Mapapahamak ako sa pagsasabi nito,
pero minahal ko ang tatay mo sa lahat ng tamang dahilan
at wala na akong minahal pa.
'Musta, ganda?
- Ano? - Ayos ba 'yon, o ano?
Ano ba 'yan?
Nakakaloka.
Maglakad-lakad tayo.
Ang sikat na boobs mo.
Baliw ako sa 'yo.
- Mahal kita. - Mahal kita.
- Ang seksi. - Halikan kita?
ENERO 2022, NAG-FILE NG DIVORCE SI PAMELA KAY DAN MATAPOS ANG ISANG TAONG KASAL.
VOICEMAIL MULA KAY PAMELA
Uy, sasabihin ko lang. Nasa bathtub ako.
Sa tingin ko, ang ugat nito
ay ang hindi ko maayos na relasyon sa ama ng mga anak ko.
At kahit na akala ko…
na kaya kong bumuo ulit ng pamilya o umibig ng ibang tao,
hindi ako ganoon.
Kaya iyon siguro ang dahilan kung bakit patuloy akong nabibigo sa mga relasyon ko.
Tingin ko, ang mga magulang ko ay mapusok at magulo,
baliw sa pag-ibig, gumawa ng mga di-magandang desisyon,
at sinaktan ang isa't isa, pati kami.
Pero nanatili silang magkasama at nakikita kong masaya sila ngayon.
Kaya mas gusto kong mapag-isa
kaysa hindi makasama ang ama ng mga anak ko.
Imposible nang may makasama akong iba.
Pero parang hindi ko rin makakasama si Tommy.
Parang parusa ito.
Ito na siya matapos ang isa pang divorce,
sinusubukang magpatuloy ang buhay.
Sinusubukang maging normal ulit.
Pero…
Kamakailan lang ay may nakuhang materyal.
May nabalitaan kaming TV show tungkol sa mga magulang ko at sa ninakaw na tape.
Bagong serye sa Hulu na Pam & Tommy na pinag-uusapan ng marami.
Totoong kuwento ng sex tape ng dating mag-asawa.
Makikita ang lahat sa bagong serye na Pam & Tommy.
Ba't ibabalik pa ito makalipas ang 20 taon na alam mong nakasira sa tao?
Pinakamasamang bahagi ng buhay niya at ginawang parang comedy ito.
Binabangungot talaga ako.
Di ako nakatulog kagabi.
Di ko gustong panoorin 'yon. Di ako manonood.
Hindi ako nanood ng tape, ito rin.
Paano nila 'yon ilalahad?
Walang nakakaalam sa pinagdaanan namin noon.
Dapat may permiso sila.
Nagulat ka bang lumabas ito ngayon?
Ayos, di ba?
Nasabik ako, ayos 'yon.
Tinext ko si Tommy, "Ano'ng tingin mo sa lahat?"
Sabi niya, "'Wag mong hayaang masaktan ka gaya noong una."
Hanggang ngayon, di ko alam kung sino ang nagnakaw.
Ayaw ko nang alamin.
Walang silbi pang alamin ito.
Nakasira na ito.
Ba't ko pagdadaanan ulit 'yon?
Alam kong paparating ang bagyo.
Di ko alam kung saan ako pupunta, di ako mapakali.
Ang pagnanais nating magmahal, ang pananabik natin sa pag-ibig,
ang pagmamahal ay nagiging adiksiyon.
Inabot ako ng isang buwan dito para makabangon matapos ang divorce ko.
…ang bigat ng problema natin bago tayo makabangon dito.
Tayong nagmamahal nang labis ay puno ng takot.
Takot mapag-isa.
Tinawagan ko si Brandon,
"Akala ko sinabi mong nagretiro ka na at magtatayo ng mga bahay sa Canada."
Sabi ko, "Kailangan ko ng higit pa riyan. Medyo hindi ako mapakali."
Medyo napapaisip ako at sinusubukang kumalma.
Pero siguro, hindi talaga ako mapapakalma.
At literal na pagkatapos kong ihayag 'yan,
tumawag ang Broadway.
Nakuha ko na!
Totoo nga. Ipinadala na nila ang script.
Gusto nilang gawin ko 'to.
Kung nakikita ko lang. Diyos ko, ang cool nito o ano?
Roxie!
Nasasabik na ako.
"Gusto ka namin sa LA sa susunod na linggo."
"Dalawang linggong rehearsal, isang buwang rehearsal sa New York,
dalawang buwan sa Broadway, walong shows sa isang linggo."
- Kukunin ko 'to… - Magkakapareho ang iba.
Oo.
Diyos ko.
Ito na. Di kailangang mag-treadmill ngayon.
Sapatos ko lang 'yan.
Karamihan ay sapatos.
Di tayo sosobra, classic lang tayo.
Alin ang mas maganda?
New York ito.
Broadway ito.
Oo, ito na 'yon!
Magkakaroon ako ng apat na buwang Broadway,
isusuot ko ang lahat ng gusto ko at wala akong paki sa iba.
Dadalhin ko pareho.
Di ako mang-aawit, di ako mananayaw.
Natatakot ako pero gusto ko ito at itatanong sa sarili, "Kaya ko ba?"
'Pag may sandaling ganoon, gawin mo na.
'Wag masyadong mag-isip. Di ko ginagawa 'yon.
Ang pag-iisip ay kalabisan.
Ang belo ko!
Belo sa kasal ko.
Isa sa mga 'yon.
Sinong asawa?
Di ko alam, baka nagamit ko 'to ulit.
Nag-uulit ako.
Ang mahal niyan.
Ayos lang na magsimula 'pag nasa 50s na.
Di ako makapaniwalang nasabi ko 'yon.
At ang makakasira lang nito, alam naman natin,
'wag makipagkilala sa lalaki.
Magpokus lang.
Alam mo ba? Sa buong buhay ko, mahal ko ang sarili ko ngayon.
Love affair sa sarili ko.
Gisingin mo ako 'pag may veggie burger na sa harap ko.
Kahit sa musical theater performers,
busy ang schedule.
Busy talaga, totoo 'yan.
Para kang sumakay sa express train na akala mo ay local train,
at nasabi mong, "Shit, lalampas ako."
Ganyan buong araw.
Walang galaw na walang ibig sabihin sa show na ito.
At ito ang dahilan kung bakit naghahanap at kumukuha muna ng artista si Annie.
- Tapos, mananayaw at mang-aawit. - Okay.
Ganito, ang batang bakla sa akin ay "Diyos ko! Pamela Anderson ito!"
Sa buhay ko siguro, sinubukan kong maging Pamela Anderson.
Boom! Ayan.
May isa pa tayong gagawin, ang mess around, okay?
Paikot-ikot lang ang balakang.
Ay, wow!
Ang galing mo.
- Nagme-mess around ako lagi. - Tama.
Pakiramdam kong may ginagawa talaga ako sa unang pagkakataon
walang ibang dahilan kundi para sa sarili ko.
Mabuti para sa mga bata kung gagawin ko 'to.
Sa totoo lang, ginagawa ko ito para sa akin.
Ganyan nga.
Hindi ito hot flash, trabaho ito talaga?
Babe.
- Hello. - Hi, mahal.
Alam mo ang show? Napanood ko ang unang tatlong episode.
Paano mo napanood ang tatlo? Tatlong episode kagabi?
Oo, alam mo ang taong nagnakaw ng tape?
Nagbibigay sila ng dahilan para sa pagnakaw noon
dahil gago si Dad at hindi siya nabayaran.
Napanood ni Dylan?
Sabi ko kay Dylan na 'wag.
Tama.
Diyos ko, parang…
nanginginig ako.
Sobrang kakaiba nito. Patawad at naranasan n'yo ito.
Iniisip ng mga tao, "Kawawang Pamela," o kawawa si Dylan,
Dad, alam mo na, Lola at Lolo.
Okay, salamat sa pag-update sa akin, pero...
Kung… Oo, malaking usapin ito.
- Love you. - Okay. I love you.
Diyos ko!
Hay.
Hindi ko alam 'yon.
Hay, naku.
Emotional eat ang tawag dito.
Emosyonal akong kumakain ngayon.
Vegan ito.
Ang sarap nito!
Kung may oras para makakain ako ng croissant, ito na 'yon.
Kinalimutan ko 'yon sa buhay ko. Kinailangan para mabuhay.
Survival mechanism 'yon at bumabalik na naman ang lahat, parang may masakit.
Mula sa tiyan ko, sa dibdib, hanggang sa...
Parang nasuntok ang tiyan ko.
Masama ang pakiramdam ko.
Ganito ang pakiramdam nang nanakaw ang tape.
Sa totoo lang, ari-arian ka ng mundo, pag-aari ka nito.
Pakiramdam ko ay…
'Wag na lang pansinin.
Hayaan na lang.
"Nasa akin na ang mundong puno ng oo." Ano'ng ibig sabihin nito?
Ano'ng ibig sabihin? Mundong puno ng oo.
Sa wakas, igagalang na ako.
Naiisip ko na para sa akin, dahil 'yon ang hinahanap ko.
At isa pa, lagi niyang binabalikan ang salitang "ako."
Ang paboritong salita ni Roxie.
Parang hindi.
Ang pangarap niya ay hindi maging sikat.
Ang pangarap niya ay respetuhin, makita at maging malaya.
Kaya di lang ito kababawan.
Ang babaeng nagtatamasa ng chips Ay si Roxie
Sino'ng nagsabing hindi sining ang pagpatay?
Magaling, Pamela.
Kumusta?
Masarap sa pakiramdam.
Pero parang sinasabi ko,
"At sino'ng nagsabing hindi sining ang sex tapes?"
"At sino'ng nagsabing hindi sining ang divorce?"
Welcome.
- Salamat. - Welcome sa Broadway.
Diyos ko.
- Nakakatuwa. - Magaling.
Sigurado ka? Hindi.
- Ang mahal ko… - Oo.
Ang mahal ko!
Unang nota. Ganyan. Kailangan kong magsimulang mababa.
Isang bagay na alam ko
Alam ko na dati pa
Ang sarili ko ay akin
Pareho naming inabot ang baril!
Pero nauna ako!
Ayos ito. Alam kong naaangat nito ang balakang ko.
Okay, ang sakit.
Di ko alam kung paano ko natandaan lahat. Di ko alam ang nangyari.
Di ko man lang alam kung nasaan ako. Sino kayo?
Kung panaginip 'to, maiinis ako.
Pakiramdam kong ginagawa ko 'to kasama siya. Ako ito sa Broadway.
Kaya meron akong katulad ko,
before and after ng maraming pang-aabuso sa buhay ko.
Nakikita kong ginagawa namin ito nang magkasama.
Walang pakundangang murder, Mrs. Hart. May pananagutan silang bitayin ka.
Catch.
Palagi akong napupunta sa punto na, "Sapat na 'yan."
Pero para dito, kailangang higitan ko pa ang sapat na.
Maraming beses na wala akong paki sa iisipin ng tao, dahil 'yon lang ang pwede.
Kung may paki ako, wala ako dito ngayon.
Boom, boom, boom, okay.
Pero sapat lang ang pakialam ko.
PAMELA ANDERSON AY ROXIE NGAYON - JUNE 5 CHICAGO
Nagsisikap tayo at hindi ito masama.
Ito ang dahilan para ipaglaban mo.
Gawin mo ang simula habang pagod ka.
Ano.… Pupunta ako sa kabila.
Sige.
Tingnan mo kami ng baby ko!
Sa tingin ko maganda dahil mababa ang inaasahan nila.
Wala na sa kamay ko.
- Nasa kamay mo ang lahat. - Nasa kamay ko pero hindi rin.
Sa banta ng panibagong kahihiyan, gagawin ko ito.
Mababaliw na talaga ako!
Nag-aalala siya sa akin.
'Wag kang mag-alala.
Ganito 'yan. Magiging lindol ito.
Isang bulkan. Di natin alam kung ano ang lalabas.
Basta!
Tingin ko ay hindi patas at ganito ang mundo, di ako walang muwang.
Kung saan may narinig tayong artista na gaganap sa isang proyekto
at sasabihing, "Ano'ng karapatan niyang gawin 'yon?"
"Hindi sila 'yan, di ganyan."
Alam n'yo? Naranasan na ni Pamela 'yan sa buong buhay niya.
'Yan ang kailangan niyang labanan,
at sino ka para agawin ang pangarap niya
dahil sa pagtingin mo sa kanya at sa kakayahan niya?
Mga ginoo't binibini, mangyaring umupo kayo.
Hayaang mangarap ang mga tao, sungkitin ang mga bituin.
Bakit hindi?
- May gusto kayong malaman? - Oo.
Gusto ko laging nakikita ang pangalan ko sa balita.
Pinakilig ni Roxie ang Chicago!
Ang pangalan na bukambibig ng lahat ay
Roxie!
"Pinahanga ni Pamela Anderson ang mga tao sa kanyang debut sa Broadway sa Chicago."
"Bumalik siya sa spotlight para sa trabaho,
at hinuhulma ang naratibo ng kanyang pagbabalik.
Ako ang gusto nilang makita, hindi ikaw!
"Maayos kumanta si Anderson ng mga solo."
"Di siya maghe-headline sa Carnegie Hall sa September,
pero may karupukan ang kanyang pag-arte,
na parang panunukso ni Marilyn Monroe, at tama lahat ng nota.
Parang tuta na nangungusap ang mga mata
"Nakakatawa rin si Anderson."
Di ko na kaya.
Hindi, Roxie.
"Masasabi kong ang aktres at Baywatch babe
ay may kumpiyansa at kayang umawit."
"Alam mo na, all that jazz."
Wala siyang kinakatakutan.
Gagawin ko ang bagay na di iisipin ng sinuman na gagawin ko at gagalingan ko.
Ang galing na sobrang astig niya.
Ngayon higit kailanman, nakatutok na siya sa gusto niya talagang gawin,
di inaalala ang iisipin ng iba.
Di nag-aalala sa iisipin ng boyfriend, kung magseselos ba ang asawa niya.
Ang ganda, di ba?
Ang rangya, di ba?
Ang galing, di ba?
Ang labis, di ba?
Ang saya, di ba?
Sa panahon ngayon
May mga lalaki, kahit saan
Jazz, kahit saan
Alak, kahit saan
Buhay, kahit saan
Ligaya, kahit saan
Sa panahon ngayon
Pwede mong gustuhin ang buhay mo
Pwede kang mabuhay nang gusto mo
Pwede ka ring magpakasal…
Gusto kong yakapin ang nakaraan,
yakapin ang katotohanan.
Hindi kaawa-awang kuwento ang buhay ko.
Mabuti naman 'yon, di ba?
Ang rangya, di ba?
Ang galing, di ba?
Ang labis!
Di ako biktima.
Inilagay ko ang sarili ko sa gitna ng kabaliwan
at nalampasan ang mga 'yon.
Kahit gaano pang sakit ang kaya nating tiisin,
parang doon nagmumula ang magagandang bagay tulad ng tula, musika, sining.
Nagpapasalamat ako sa lahat ng karanasan at wala akong sinisisi.
Masaya ako doon.
KINAUMAGAHAN MATAPOS ANG HULING PAGTATANGHAL NI PAMELA
Parang dinaanan ako ng bagyo.
Masarap sa pakiramdam.
Alam kong di pa ako tapos.
Pero di ko alam ang susunod kong gagawin.
Malaki na ang mga anak ko.
Ano…
Mag-isa na lang ako.
At…
Gusto ko ang sandaling ito na di ko alam kung ano ang mangyayari,
at alam kong sa bahaging ito ng buhay ko,
dapat ay nananihimik na lang ako pero…
Hindi ko alam.
Baka malaman ko sa susunod na linggo.
- Hi. - Hi.
Naisip ko na walang makeup, walang kahit ano.
Ano naman, di ba?
Malapit na akong maghubad na may unan lang sa harap ko. Hubad, Pamela!
Pamela, hubad!
Raw, bare!
Paano kung hubo't hubad ako?
Walang tinatago dito.
Ay, may naisip ako.
Kung isusuot ko sa taas ng sunglasses, gagana.
At ako ay…
Parang ganito, at…
Gumagana talaga!
Hi, babes.
Magandang umaga.
Gumagana ito kapag inilagay sa taas ng sunglasses mo. O, di ba?
Alam mong pwede kang magpa-prescription sunglasses, di ba?
Ano?
May prescription sunglasses?
Alam mong 7:30 ng umaga dito?
Bangon na!
Ang pinakamabisang paraan para magpakasal ay sabihing, "Hindi kita pakakasalan."
Sa loob ng anim na buwan, kasal ka na.
'Yan ang gawin n'yo, okay?
Kailangang seryoso.
Hinding-hindi ka magpapakasal sa taong 'yon.
Hi, Mom!
Hi, mahal.
Nakabaligtad ka na naman? Ito na naman tayo.
Baligtad ako. Mom, 'wag na. Pakiusap, 'wag mong gawin.
Ginagawa ba ito ng matatanda?
Ayoko nang magkaasawa ulit.
Di ko rin gusto 'yan.
Tagapagsalin ng subtitle: Michael Manahan