‎"มันคือโลกที่มอดม้วย"
‎"ยิ่งกว่านั้น คือโลกสีเทา"
‎"สภาพอากาศปลอดโปร่ง"
‎"ไม่มีความชื้นในชั้นบรรยากาศ ‎ไม่มีหมอกสลัวหรือฝุ่นควัน"
‎"แต่ท้องฟ้าก็ยังขมุกขมัวมืดครึ้ม"
‎(เบิร์นนิ่ง เดย์ไลต์)
‎"เหตุผลก็คือ
‎ถึงแม้ท้องฟ้าจะไม่มีเมฆ ‎มาบดบังความเจิดจ้าของวัน
‎แต่ก็ไม่มีดวงอาทิตย์มอบแสงสว่างอยู่ดี "
‎"ถ้าเขาถูกขอให้บอกว่าเขารู้สึกเช่นไร
‎เขาคงจะพูดแค่ว่าเขามีช่วงเวลาที่มีความสุข"
‎(คนจนตรอก)
‎ขอต้อนรับสู่บ้านใหม่ของแก
‎ที่การชุมนุมการเมืองที่จตุรัส พวกเขาว่า
‎หนึ่งดอลลาร์เท่ากับเก้าลีรา ‎หนึ่งยูโรเท่ากับสิบลีรา
‎แล้วตอนนี้ยังไงล่ะ
‎สาบานเลย โลกนี้มีไว้เฉพาะคนรวย
‎คุณไม่ยอมจ่ายเงินเพื่อซื้อดอลลาร์เหรอ
‎คุณไม่มีเงินหรือไง
‎ถึงไม่มีเงิน แต่คุณมีโรงกษาปณ์
‎คุณก็พิมพ์เงินเพื่อซื้อดอลลาร์ได้ไม่ใช่รึไง
‎ทั้งครอบครัวคุณปิดกิจการไปแล้ว
‎ใช่
‎เพราะวิกฤตการเงิน ‎ประชาชนหาทางออกด้วยการขายอวัยวะ
‎ลุงมาฮีร์ไม่มาอีกแล้วสินะ
‎เขาไม่ได้มีปัญหาสุขภาพใช่ไหมครับ
‎ไม่มี พ่อผมสบายดี เขาดูแลตัวเองดีครับ
‎พี่ยาลิน ผมแน่ใจว่าพี่จําไม่ได้
‎แต่ผมเป็นคนเอาออร์เดอร์ของบ้านพี่ไปส่งตลอด
‎แต่ผมไม่เคยกดกริ่งถ้ารถของพี่ไม่จอดอยู่
‎ผมจะรอจนกว่าพี่จะกลับมา
‎ทําไมล่ะ
‎เพราะส่งของให้พี่แปลว่าผมจะได้ทิปเยอะน่ะครับ
‎วันหนึ่ง ผมซ่อนตัวอยู่ข้างนอกตามเคย
‎ผมรอพี่อยู่และพ่อผมจับได้
‎พ่อพูดว่า "แกมาทําอะไรที่นี่ ‎แกหายหัวไปเป็นชั่วโมง"
‎ผมยังเด็ก เลยบอกพ่อเรื่องทิป
‎พ่อตีผมแรงมาก
‎พ่อว่า "ฉันจ่ายค่าจ้างแกเสียเปล่ารึไง"
‎"แกมันโลภมาก"
‎นั่นเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่พ่อตบผม
‎เป็นเพราะพี่แท้ๆ
‎พี่ยาลิน
‎ผมมีอะไรจะบอก
‎ผมเพิ่งแต่งงาน
‎- ว้าว ยินดีด้วย ‎- ขอบคุณครับ
‎เราได้ทองเป็นของขวัญวันแต่งเพียบ
‎ผมจะเอาทองไปทําอะไรดีครับ
‎ขายดีไหม หรือเอาไปแปลงเป็นคริปโต
‎อาจเอาไปเก็งกําไรกินดอกเบี้ย
‎หรือ... ไม่รู้สิ อาจเก็บไว้แบบนั้น
‎ผมไม่รู้ ผมอยากให้พี่แนะนํา
‎ว่าไงครับ พ่อ
‎ไอ้เบื๊อก
‎พ่อหนุ่ม เรายังไม่เปิด
‎ไปซื้อร้านอื่นเถอะ ร้านเราปิด
‎เจอคนรู้จักบ้างไหม
‎ได้คุยกับลูกชายเจ้าของร้านชํา
‎เขาบอกว่าเขาเพิ่งแต่งงาน
‎พ่อเขาก็เป็นคนดีนะ
‎เขาพูดด้วยซ้ําว่า "นายเพิ่งกลับมา ‎ชิ้นนี้เราออกเงินให้"
‎แต่ผมปฏิเสธ
‎นั่นอะไร
‎ฉันมีของมาฝากคุณด้วย
‎จริงเหรอ
‎ฉันเห็นว่า... ที่นี่รถราไม่ติดขัด
‎คุณไม่ได้นั่งในรถหลายชั่วโมง
‎โอ้โฮ ที่รัก
‎คุณอ่านที่เหลือได้ตามสบาย
‎- แจ๋วไปเลย ‎- ชอบไหมคะ
‎ฟังนะ
‎เราจะไม่เป็นไร
‎ที่นี่จะดีสําหรับเรา
‎ตกลงไหม
‎โชคดีนะ
‎ยินดีต้อนรับครับ คุณยาลิน
‎บ้านคุณหลังนี้เล่นเอาผมแทบแย่
‎ผมพยายามซ่อมแซมอยู่
‎- ดีใจที่ได้มาที่นี่ครับ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎ผมเติมน้ําให้แล้ว เต็มแทงก์
‎คุณจะมีน้ําไว้ใช้เผื่อไฟดับ
‎รอบคอบดี ขอบคุณครับ
‎เดินทางเป็นยังไงบ้างครับ
‎ดีครับ ไม่เลว
‎แต่เสียเวลาสองชั่วโมง ‎กว่าเราจะออกจากอิสตันบูลได้
‎ยินดีต้อนรับ คุณผู้หญิง
‎ขอบคุณค่ะ
‎- ผมปลูกเอง ‎- อะไร
‎- ต้นแอปเปิลนั่น ‎- อ๋อ ดี ดีมากครับ
‎ขอบใจ ลุงมาฮีร์อยากได้ต้นแอปเปิลมาตลอด
‎- เหรอครับ ‎- ผมไม่เคยปลูกให้
‎แต่ตอนนี้คุณมีต้นนึงแล้วนะ
‎อยากได้ตะกร้าคุณไหม
‎- นั่นอะไร ‎- ตะกร้า
‎- เราจะเก็บผลมะกอกคุณกันใช่ไหม ‎- ใช่
‎ไม่ใช่สัปดาห์นี้ แต่เป็นสัปดาห์หน้า ‎และเราจะวางไว้ตรงนี้
‎เราจะมาขนไปคั้นที่โรงงาน
‎- คุณจะได้น้ํามันมะกอกแสนอร่อยของคุณเอง ‎- ขอบใจ
‎- คุณเขียนชื่อผมบนฝาตะกร้า ‎- ตะกร้าสําคัญ ระวังหน่อยละ
‎เซลม่ากับสามีเธอชวนเราไปคืนนี้อีกแล้ว
‎คราวก่อนเราไปมือเปล่า
‎คราวนี้ต้องซื้อของฝากไปด้วย
‎คุณลองหาซื้ออะไรสักอย่างจากร้านในจตุรัสไหม
‎ฉันไม่อยากออกไปไหน
‎ก็ได้ เดี๋ยวผมไปซื้อเอง ที่รัก
‎ฉันเหนื่อยมากที่อิสตันบูล
‎ไม่อยากทําอะไรเลยนอกจากนั่งดูข่าวดาราในทีวี
‎เดือนก่อน ทรัพย์สินของยาลิน ซาฮินถูกอายัด
‎และเขาได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจํา ‎ระหว่างรอพิจารณาคดี
‎หุ้นส่วนนักธุรกิจคนดังสี่คนของเขาที่ถูกกล่าวหา
‎ถูกจับและส่งเข้าคุก
‎(ข่าวด่วน ‎ความคืบหน้าในคดียาลิน ซาฮิน)
‎นักธุรกิจสี่คนนี้
‎ถูกกล่าวหาว่ายักยอกเงินกว่า 100 ล้านดอลลาร์
‎จากเหยื่อพวกเขา
‎คํายื่นอุทธรณ์ของทนายพวกเขาถูกปฏิเสธ
‎ครอบครัวผู้ต้องสงสัยอ้างว่า ‎ทุกอย่างเป็นการถูกป้ายสีและไม่เป็นความจริง
‎เรายังมีชีวิตอยู่ ชีวิตดําเนินต่อไป
‎เรายังไม่ตาย
‎ผมรู้
‎มันผ่านไปแล้ว
‎คุณบอกเองว่า "ตอนนี้เราอยู่ที่นี่แล้ว"
‎มาดูสิว่าใจคุณอยู่ที่นี่จริงไหม
‎(ร้านขายของเก่าเอ็นส์)
‎สวัสดีครับ
‎ผมแค่เดินดูไปเรื่อยๆ
‎เชิญครับ
‎ผมกําลังมองหาของฝาก
‎เรามีแม่เหล็ก
‎เปล่าครับ ผมกําลังหาของที่แตกต่าง
‎เรามีรูปปั้นเล็ก
‎นี่แอริสตอเติลเชียวนะ เขามีโรงเรียนที่นี่
‎ไม่ครับ ผมต้องการสิ่งที่ไม่เหมือนคนอื่น
‎คุณกลับไปทํางานของคุณต่อเถอะครับ
‎ถ้าผมเจอของถูกใจแล้วผมจะบอก โอเคไหม
‎เรามีของพวกนี้แขวนบนผนัง
‎เห็นครับ
‎ไม่
‎คุณไปนั่งก่อนก็ได้ จริงๆ นะ
‎บางทีเราก็มีคนแต่งตัวดีแบบคุณมาที่ร้านเรา
‎พวกเขาเดินไปเดินมา
‎แล้วพวกเขาก็จิ๊กแม่เหล็กออกไป ‎คงคิดว่าตัวเองฉลาดหัวหมอ
‎คุณดูจากหน้าตาการแต่งตัวไม่ได้หรอก
‎- จริงเหรอ ‎- แน่นอนที่สุด
‎เราถึงต้องรอแบบนี้ไงละ
‎เพื่อป้องกันไม่ให้โดนขโมยของ
‎เพราะอะไรๆ มันควบคุมไม่ได้
‎เราจับพวกขโมยได้
‎เราบอกให้พวกมันคืนแม่เหล็ก
‎ทีแรกพวกมันปฏิเสธเสียงแข็งตลอด
‎เถียงฉอดๆ เพื่อกลบเกลื่อนว่าไม่ผิด
‎จนโดนเราต่อยปากแตกเพราะอดไม่ได้
‎และพวกมันก็ด่าสารพัด
‎ยังไงต่อน่ะเหรอ ยิ่งด่าก็ยิ่งต้องโดนต่อย
‎และพอคุณได้เริ่มทําร้ายใครเข้า...
‎ส่วนตัวผมหยุดไม่ได้
‎ความโกรธทําเอาหูหนวกตาบอด
‎และใบหน้าพวกมันก็เละตุ้มเป๊ะ
‎โดนอัดจนสารรูปดูไม่ได้
‎เรารับมือกับตํารวจภูธรและทุกอย่าง
‎เราหาเรื่องซวยใส่ตัว
‎สุดท้ายความซวยกลับมาเล่นงาน
‎พวกมันโดนอัดยับเพราะแม่เหล็กถูกๆ
‎มันคุ้มกับการฆ่าคนไหมล่ะเนี่ย
‎ไม่ ไม่อยู่แล้ว
‎ใช่ไหมล่ะ ผมก็พูดแบบนั้นเสมอ
‎ผมบอกพี่นิยาซีด้วย
‎เขาเป็นเจ้าของ
‎ผมบอกเขาว่า... พี่นิยาซี
‎ต้องขโมยของดีๆ สิ
‎ขโมยแม่เหล็กเนี่ยนะ
‎คุณต้อง...
‎ขโมยแบบยาลิน
‎และเดินลอยหน้าลอยตาหน้าไม่อาย ‎ราวกับเรื่องเลวๆ ไม่เคยเกิดขึ้น จริงไหม
‎ใช่ไหม คุณยาลิน
‎อะไรกัน จะไปไหน เราคุยกันอยู่นะ
‎ขโมยไปสักอย่างสิ
‎เอาวัวสองตัวที่เหลือของผมไปด้วยสิ
‎เอาฟันทองของแม่ผมไปด้วยสิ
‎ทั้งประเทศเป็นของคุณ
‎เอาไปให้หมดเลย
‎ปล่อยนะโว้ย!
‎อย่า!
‎ทําไมไปนานจังคะ
‎ได้ของฝากมาไหม
‎ได้มาสิ
‎เห็นชัดว่าที่แถวนี้เจอสงครามมาหนักหน่วง
‎แต่ที่แถวนี้ก็ยังเจอเรื่องอื่นๆ ด้วย
‎ที่จริงมันเป็นข้อยกเว้น
‎ครั้งหนึ่ง สมัยที่ดินแดนเหล่านี้ถูกยึดไป
‎โดยไม่มีการเสียเลือดเสียเนื้อ
‎มันเกิดขึ้นในสมัยศตวรรษที่สี่ก่อนคริสตกาล
‎เป็นเพราะยอดบุรุษนามว่าเอบูลัส
‎เขาเป็นนายธนาคาร
‎ตอนนั้น ชาวเปอร์เซียก่อสงครามไปทั่วภูมิภาคนี้
‎เอบูลัสทําตามหน้าที่ขอวนายธนาคาร
‎และเขาปล่อยกู้ให้พวกนักสู้เพื่อให้สู้ต่อไป
‎แล้ววันหนึ่ง พวกเปอร์เชียก็จ่ายหนี้ไม่ไหว
‎พวกเขาเลยยกที่ดินให้เอบูลัสแทน
‎นายธนาคารกลายเป็น ‎ราชาแห่งดินแดนอาซโซสแห่งนี้
‎นายธนาคารซื้อที่แห่งนี้
‎เขามีทาสชื่อแอร์เมียส
‎แอร์เมียสขึ้นครองบัลลังก์ตอนเอบูลัสตาย
‎แล้วคุณรู้ไหมว่าเขาทําอะไร
‎เขาพาแอริสตอเติลมาที่นี่
‎เพราะนายธนาคารคนนั้น อาซโซสกลายเป็นบ้าน
‎ของแอริสตอเติล ‎หนึ่งในนักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก
‎ที่ดินแถบนี้จึงถูกครอบครองไม่ใช่โดยกําลัง ‎ไม่ใช่โดยการเพิกเฉย
‎แต่โดยสติปัญญา
‎ด้วยเหตุนั้น ตลอดหลายศตวรรษ
‎สุดยอดปัญญาชนมากมายถูกชักนํามาที่นี่ ‎ราวกับถูกพลังแม่เหล็กดึงดูด
‎และวันนี้ ในหมู่พวกเรา...
‎เรามีปัญญาชนอีกคนหนึ่ง
‎ยินดีต้อนรับ คุณยาลิน
‎ขอต้อนรับสู่อาซโซส
‎ขอต้อนรับกลับบ้าน
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎เปิดประตูให้ทีได้ไหม
‎ยาลิน
‎ทําอะไรของคุณน่ะ ทําไมไม่เปิดประตู
‎- เชิญจ้ะ เข้ามาก่อน ‎- ขอบใจจ้ะ ไม่เป็นไร
‎- ถ้าพร้อมแล้วไปกันเถอะ ‎- เราพร้อมแล้ว
‎ยาลิน มาเร็วเข้า
‎ถ้าพร้อมแล้วไปเดินเล่นกัน
‎ผมไม่ไป พวกคุณไปกันเถอะ
‎พูดเรื่องอะไรของคุณ
‎แต่คุณสัญญาแล้วนะ
‎เราจะไปที่สวยๆ กัน คุณจะต้องชอบแน่ๆ
‎มาเถอะ
‎มีแมลงในบ้านพวกเธอด้วยเหรอ ‎แมลงตัวดําๆ ใหญ่ๆ น่ะเหรอ
‎มันอยู่ในห้องครัว ห้องน้ํา อยู่ทุกที่ ฉันกลัวแทบบ้า
‎เราไม่มีแมลงพวกนั้น
‎ดี พวกเธอโชคดีจัง
‎การได้อาศัยในธรรมชาติก็เยี่ยมอยู่หรอก ‎แต่ฉันไม่อยากให้มีแมลงเลย
‎เพราะฉันทนพวกมันไม่ไหว
‎หมายถึงก็ไม่เป็นไร ‎โอเค วิถีชีวิตแบบใกล้ชิดธรรมชาติ
‎แต่เธอคิดถึงความสบายแบบที่หาได้ในเมือง
‎ความสบายที่ว่าคือคอนกรีตสินะ
‎ไม่ ไม่ใช่คอนกรีต ไม่ได้หมายความแบบนั้น
‎แต่เธออยากได้ไร่องุ่น มันจะเวิร์กได้ยังไง
‎หมายความว่ายังไง
‎ถ้าเธอต้องลงแรงทํางานกับดิน ‎มันก็ต้องเจอแมลงอยู่แล้ว จริงไหม
‎ไม่เอา ฉันไม่อยากได้พวกแมลง ‎ไม่อยากเห็นพวกมัน
‎เบย์ซา
‎ฉันกําลังคิดเรื่องปลูกองุ่น ‎ผลิตไวน์และสร้างแบรนด์
‎แจ๋วเลย เธอควรทํานะ
‎(แกะบูชายัญ)
‎เป็นอะไรไป คุณโอเคไหม
‎ไม่ ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย
‎อาจจะเป็นไข้
‎จริงเหรอ
‎เร็วเข้า!
‎ไปกันเถอะค่ะ อากาศสดชื่นจะช่วยให้คุณดีขึ้น
‎เบย์ซา อย่ามัวโอ้เอ้
‎ยาลิน ขอที
‎ทําตัวมีความสุขกับที่นี่หน่อยน่า
‎มาค่ะ
‎(ตํารวจท้องที่)
‎สะพานยังอยู่ตรงนั้นไหม คุณเซลม่า
‎อยู่ค่ะ สวยงาม เราชอบมันนะ
‎เรายังไม่เคยเจอกัน
‎จ่าสิบเอกเซลามี โทเกอร์
‎สวัสดีครับ ผมยาลิน
‎- ภรรยาผม เบย์ซา ‎- สวัสดีครับ สบายดีไหม
‎- สวัสดีค่ะ สบายดี ‎- ยินดีที่รู้จักครับ
‎คุณยาลิน คุณชอบล่าสัตว์ไหม เคยออกล่าสัตว์ไหม
‎ผมไม่ค่อยรู้เรื่องล่าสัตว์
‎เดี๋ยวผมเล่าให้ฟัง
‎สาวๆ ครับ ขอเวลาผมกับคุณยาลิน ‎ไปเดินเล่นกันหน่อยนะครับ
‎- เขาป่วยนิดหน่อยค่ะ ‎- ผมไม่เป็นไร
‎ไม่นานหรอกครับ
‎เราจะไปดูหมู่บ้านกัน ใช่ไหม คุณยาลิน
‎ผมโอเค รู้สึกดีขึ้นแล้ว
‎- แน่ใจนะคะ ‎- แน่สิ พวกคุณไปเถอะ
‎งั้นเราไปกันเถอะ
‎- โชคดีนะคะ ‎- โชคดีครับ
‎ฝากหวัดดีคุณดายม์ด้วยครับ
‎ผมกับคุณไปเดินเล่นกันเถอะ
‎เรามีคู่หู่ชื่อว่าเจฟเด็ต
‎เขาเป็นคนเพี้ยนหน่อยๆ
‎บางครั้งเขาทํางานที่ร้านของเก่าของนิยาซี
‎พวกเขาเรียกร้านของเก่า แต่มันร้านขยะชัดๆ
‎เขาเอาถั่วไปแลกขยะเก่าๆ ของชาวบ้าน
‎แล้วเอาไปขายให้นักท่องเที่ยว ‎แพงกว่าต้นทุนสิบเท่าราวกับเป็นของเก่าจริงๆ
‎แต่เอาเถอะ
‎นิยาซีมีธุระในเมืองเมื่อวาน
‎เขาเลยขอให้เจฟเด็ตดูแลร้าน
‎และเขาตกลง
‎ตอนนิยาซีไปที่ร้านตอนเช้า มันเละจนดูไม่จืด
‎เจฟเด็ตไม่อยู่ที่นั่น
‎ผมโทรไปถามแม่เขา เขาไม่ได้กลับมาบ้าน
‎สิ่งสุดท้ายที่คนเห็นที่นั่นคือรถคุณ
‎เมื่อวานน่ะ
‎- คุณอยู่ที่นั่นใช่ไหม ‎- ผมแวะไป ใช่
‎เมื่อไหร่
‎บ่าย...
‎บ่ายแก่ๆ
‎เขาทําอะไรอยู่
‎ใคร
‎เจฟเด็ต
‎ผมเข้าไป เดินดูของแป๊บเดียวก็กลับ
‎- ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม ‎- ไม่
‎เอาละ...
‎ยาลิน
‎นายทําร้ายคนมามากใช่ไหม ไอ้น้องชาย
‎ใช่ไหม
‎นายทําร้ายคนมากมาย
‎ถูกไหม
‎ใช่
‎นายเอาเงินพวกเขาไป ‎สัญญาว่าจะตอบแทนคืนสามเท่า
‎แล้วนายก็ยักยอกทั้งหมดไว้เอง
‎นายให้คนหลายแสนคนต้องล่มจม
‎ฉันจะพูดตรงๆ นะ
‎นายทําฉันล่มจมเหมือนกัน
‎ฉันขายรถเพื่อทําตามอุบายสารเลวของนาย
‎ไม่ต้องห่วง
‎มีอีกหลายคนที่อยากให้นายตายยิ่งกว่าฉันอยาก ‎โดยเฉพาะที่นี่
‎เจฟเด็ตเป็นหนึ่งในนั้น
‎ฉันรู้เพราะเขาเอาเงินออม ‎ค่างานศพของแม่เขาให้นาย
‎ฉันถึงได้ถามว่ามีอะไรเกิดขึ้นไหม ‎ตอนที่เขาเห็นนายเข้ามาในร้าน
‎ไม่ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎นายไม่รู้สึกผิดบ้างเลยรึไงวะ พับผ่าสิ
‎ไม่รู้สึกรู้สาเลยจริงๆ สินะ
‎ผมทําอะไรล่ะ ผม...
‎- ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด ‎- "ผมทําอะไรล่ะ" งั้นเหรอ
‎- ใช่ ‎- ให้ตายสิวะ
‎- ผมไม่รู้ว่าผมทําอะไร... ‎- ช่างเหอะ
‎บอกฉันทีนายเอาตัวรอดจากศาลได้ยังไง
‎นายติดคุกแค่สิบวันแล้วเดินลอยหน้าลอยตาออกมา
‎ทําไมถึงไม่โดนกักตัว
‎เรามีหุ้นส่วน
‎หุ้นส่วนลับ
‎ฝ่ายอัยการกับฉัน...
‎- เราร่วมมือกัน ‎- อ๋อๆ นายหมายถึงการจับกุมใหม่
‎เห็นออกทีวีอยู่
‎นายหักหลังพวกเขาสินะ
‎ที่จริงนายป้ายสีความผิดทุกอย่างให้พวกเขาเหรอ
‎นายนี่มันงูพิษชัดๆ
‎พนันเลยว่าหุ้นส่วนนายคงจ้องเก็บนาย
‎พวกเขาจะแก้แค้นใช่ไหม
‎นายคงจะกลัวทุกคน และสงสัยว่าใครจะฆ่านาย
‎ใช่ไหม
‎คุณยาลิน...
‎ฉันไม่รู้ว่าใครจะฆ่านาย
‎แต่ฉันจะไม่ตามหาคนคนนั้น
‎ฉันจะไม่ตามหาพวกเขา
‎นายบอกว่าไม่รู้เรื่องการล่าสัตว์ ‎ฉันจะสอนนายเอง
‎รู้จักการล่าหมูป่าไหม
‎จะล่าหมูป่ายังต้องมีค่าธรรมเนียม
‎นายต้องจ่ายค่าธรรมเนียมให้รัฐบาล ‎ค่าหมูป่าแต่ละตัวที่ล่าได้
‎แม้แต่ล่าหมูป่าก็มีค่าใช้จ่าย
‎แต่การล่านายไม่เสียเงินที่นี่
‎และทุกคนรู้ดี
‎นายเองก็ควรรู้ไว้
‎คุณหายไปไหนมา ฉันเป็นห่วงแทบแย่
‎ผมสบายดี ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎ตํารวจนั่นต้องการอะไร เขาว่ายังไง
‎ไม่มีอะไร
‎"ไม่มีอะไร" เหรอ คุยอะไรกัน ทําไมนานนัก
‎เบย์ซา เข้าข้างในก่อนไหม
‎คุณจะตอบฉันไหม
‎เบย์ซา เข้าไป
‎ขอร้องละ
‎เถอะนะ
‎จะบอกฉันไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ไม่มีอะไรไง บอกเป็นล้านๆ รอบ
‎เขาขับรถพาผมไปเรื่อยๆ
‎เขาพาไปดูหมู่บ้านรอบๆ
‎ก็เท่านั้น โอเคไหม ไม่มีอย่างอื่น
‎ได้โปรด เลิกทําแบบนี้ซะที
‎- หยุดเถอะ ‎- หยุดอะไร
‎หยุดเถอะ ฉันขอร้อง ทําไมคุณทําแบบนี้
‎เราสัญญากันแล้วไง
‎คุณสัญญากับฉัน
‎สาบานว่าคุณจะไม่โกหกอีก
‎แต่ผมไม่ได้โกหก
‎ขอร้องละ บอกฉันสิว่าคุณปิดบังอะไรไว้
‎ผมเปล่า
‎แน่ใจเหรอ
‎แน่ใจสิ
‎งั้นก็ดี
‎แสดงว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎- คุณจะไปไหน ‎- ข้างนอก
‎- คุณจะไปไหน ‎- ไม่ใช่เรื่องของคุณ
‎- เบย์ซา คุยกันก่อน ขอร้องละ ‎- ฉันจะออกไปสูดอากาศหน่อย
‎- อยู่ต่อเถอะ ‎- ทําไม
‎ผมไม่รู้
‎ใช้เวลาอยู่บ้านกันเถอะ แค่เราสองคน
‎ตํารวจพูดแบบนั้นใช่ไหม
‎- อะไร ‎- เขาบอกให้เราอยู่บ้าน
‎เปล่า
‎เขาไม่ได้เตือนคุณใช่ไหม ไม่ได้ขู่หรือส่ออันตราย
‎ไม่
‎ดี ไว้เจอกัน
‎ตั้งใจจะโทรหาพอดี คุณสบายดีไหม
‎เป็นยังไงบ้าง พอจะมีเวลาไหม
‎ผมกําลังจะเข้าไต่สวนคดี แต่ว่ามาเลย ผมฟังอยู่
‎- ไว้ผมค่อยโทรหาแล้วกัน ‎- ว่ามาเลย ผมก็มีบางอย่างจะบอกคุณ
‎ผมทําบางอย่างมา
‎คุณทําอะไรมา
‎เกิดเรื่องขึ้นที่นี่ ผมทําบางอย่าง
‎เกิดอะไรขึ้น
‎คือว่า...
‎เมื่อวานซืน...
‎- คือผม... ‎- ไงเหรอ
‎ผมออกไปสูดอากาศ
‎มีที่ที่หนึ่งอยู่ตีนเนินเขา
‎ผมไปที่นั่น
‎ผมบังเอิญเจอผู้ชายคนนึงที่นั่น
‎เขาเป็นคนที่นี่
‎คนพื้นที่
‎เขาเริ่มถามคําถามผม
‎เขาเล่าบางอย่างให้ผมฟัง
‎ผมโทรหาคุณตอนคุณมีเวลาดีไหม ‎จะได้คุยกันสะดวกกว่านี้
‎ก็ได้ ไว้ค่อยโทรมานะ ‎แต่ผมจะบอกอะไรคุณไว้อย่าง
‎ผมคุยกับอัยการเมื่อเช้า
‎เขาพอใจมากที่เราร่วมมือกับเขาอย่างดี
‎แต่รู้ใช่ไหม มันเป็นสถานการณ์เปราะบาง
‎เขาถึงอยากให้ผมบอกคุณว่า...
‎ห้ามคุณทําผิด แม้แต่ขับฝ่าไฟเหลืองก็ไม่ได้ ‎จนกว่าคดีจะสิ้นสุด
‎ห้ามฝ่าไฟเหลือง เรื่องฝ่าไฟแดงยิ่งไม่ต้องพูดถึง
‎เราสูญเสียทุกอย่างแน่ หากเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น
‎(ไอ้งูพิษ)
‎เบย์ซา
‎- สบายดีไหม ‎- ดี เป็นยังไงบ้าง
‎ฉันสบายดี แค่ออกมาเดินเล่น
‎นั่งสิ
‎- เมื่อเช้าอากาศดี แต่ตอนนี้อากาศแปลกๆ ‎- ใช่
‎ขอคัปปุชชีโนแก้วนึงได้ไหมคะ
‎ฉันเบื่อทํางานที่ธนาคารเต็มทีแล้ว
‎คือเธอต้อง...
‎ทํางานในคอกแคบๆ เป็นปีๆ
‎แถมเครียดจะตายที่ต้องจัดการเรื่องเงิน
‎และฉันจําที่นี่ได้
‎ฉันเคยอยากอยู่ที่นี่มาตลอด
‎ฉันชอบที่นี่มาก
‎ฉันรู้สึกว่า "ได้เวลาแล้ว"
‎แล้วเป็นยังไงบ้าง คุ้นเคยกับมันรึยัง
‎คิดว่าอยู่ที่นี่ได้ไหม
‎ฉันแค่ต้องการที่ที่ฉันกับยาลินอยู่กับตามลําพังได้
‎ก็เท่านั้น
‎เขาทําได้ไหมล่ะ
‎หมายถึงเขาอยู่ที่นี่ได้ไหม
‎ยาลินอยู่ที่ไหนก็ได้
‎(ทนายความ ‎ห้ามรับโทรศัพท์!)
‎(เขาเจอกับขุมนรก!)
‎เป็นไงบ้าง
‎อะไร
‎- ผมฉันไง ‎- ผมคุณ...
‎ฉันไปตัดผมมา
‎อ้า ดูดีมากเลย
‎- ไปตัดมาตอนไหน ‎- วันนี้ บอกแล้วไงว่าจะมีเซอร์ไพรส์
‎ชอบไหมล่ะ
‎มันดูดีมาก
‎ดีมากจริงๆ
‎ยาลิน ไอ้น้องชาย
‎ไม่มีใครเห็นเจฟเด็ตมาหลายวันแล้ว
‎ถือว่าเขาเป็นบุคคลสูญหายอย่างเป็นทางการ
‎ตอนนี้มีการสืบสวนกันแล้ว
‎เราต้องการคําให้การอย่างเป็นทางการของคุณ
‎แวะมาเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้เราฟังหน่อย
‎เพื่อนตํารวจผมจะรับฟังคุณ
‎ตอนนี้เขาจะทํายังไง
‎หมายความว่ายังไง
‎นายจะทํายังไงต่อไป
‎นายต้องมีแผนสิ ใช่ไหม
‎นายต้องมีแน่ๆ
‎ตอนนี้ผมยังไม่มีแผน
‎แหม ไม่เอาน่า
‎ฉันมั่นใจว่านายสมองนายกําลังแล่น
‎มั่นใจว่านายคงกําลังคิดหาทางอยู่แน่ๆ
‎ฟังนะ
‎ไม่ว่านายจะทําอะไร ฉันอยากฟังมันก่อน
‎เข้าใจไหม
‎พูดจริงนะ
‎นายเป็นอะไรของนาย
‎นายเอาแต่เงียบ
‎เศร้าเรื่องอะไรงั้นเหรอ
‎เป็นเพราะนายกังวลเรื่อง...
‎อะไร
‎ฉันหมายถึง...
‎รู้ใช่ไหม ผู้ชายที่สูญเงินจนหมดตัว ‎แล้วยิงกบาลตัวเองตาย
‎ตอนนี้เมียกับลูกฟูมฟายออกทีวีทุกช่อง
‎อย่าทําแบบนั้น ยาลิน
‎นายจะแคร์ไปทําไม
‎มันเกี่ยวอะไรกับนายไม่ทราบ
‎มันคือการลงทุน
‎มันคือเงิน
‎ใครจะชนะหรือแพ้ก็ได้
‎เขาไม่เห็นต้องลงทุนสักหน่อย จริงไหม
‎นายเอาปืนจ่อหัวพวกเขาเพื่อเอาเงินงั้นรึ ก็ไม่
‎มันเป็นเจตจํานงเสรีล้วนๆ
‎ขนาดฉันยังรู้เลย
‎พวกเขาต่อคิวกันเพื่อเอาเงินมาให้นาย
‎ตอนโกยกําไรได้ก็ชอบใจ ‎แต่พอหมดตัวก็แขวนคอตายซะงั้น
‎เชื่อความบ้าของพวกเขาเลย!
‎พวกเขาไม่คิดถึงคนที่ทิ้งไว้เบื้องหลัง
‎พวกคนเห็นแก่ตัว
‎จะบอกให้นะ
‎คนเราโลภมาก
‎จริงๆ
‎ได้เท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ
‎พวกเขาเป็นทาสเงิน
‎ดังนั้นพอหมดตัว พวกเขาคิดว่าจบเห่แล้ว
‎ก็แค่ทํางานหาเงินใหม่สิ ไอ้เวรเอ๊ย
‎คว้าโอกาสไว้
‎เนื่องจากภาวะซึมเศร้า ‎จากการที่เขาสูญเสียเงินออมทรัพย์
‎เขาจึงจุดไฟเผาตัวเอง ‎หน้าสํานักงานใหญ่ของบริษัทลงทุน
‎ครูหนุ่มอายุ 34 ปีเสียชีวิตที่โรงพยาบาล ‎เพราะทนพิษไฟไหม้สาหัสไม่ไหว
‎ตามรายงาน ครูหนุ่มขายแหวนแต่งงาน
‎เพื่อเอาเงินไปซื้อน้ํามันที่ใช้จุดเผาตัวเอง
‎เขาทิ้งภรรยาผู้กําลังเศร้าโศก ‎กับลูกอายุสามขวบไว้เบื้องหลัง
‎ยาลิน ฉันเห็นคําถามที่นายส่งให้ฉันแล้ว
‎"เราจะรู้ได้ยังไงว่าใครแจ้งความฉัน ‎พวกเขายกเลิกคําสั่งห้ามฉันเดินทางได้ไหม"
‎เอาละ ฟังนะ
‎อย่างแรก เราไม่มีทางรู้ว่า ‎ใครแจ้งความนาย โอเคไหม
‎ลืมไปได้เลย เป็นไปไม่ได้
‎อย่างที่สอง ฉันอยากลองเสี่ยงดวง
‎ฉันเลยถามอัยการเรื่อง ‎ยกเลิกคําสั่งห้ามนายเดินทาง
‎เขาโกรธมาก
‎เขาบอกว่าเลิกคิดไปได้เลย เขาด่าฉันยับ
‎ฟังนะ
‎คําขอแบบนั้นจะทําเราซวย ‎และดูน่าสงสัยในช่วงพิจารณาคดี
‎เชื่อฉันเถอะ
‎ให้ฉันจัดการในวิธีของฉัน
‎เลิกตามตื้อฉันตลอดเวลาซะที
‎ไว้คุยกันนะ
‎ไอ้สารเลว!
‎อย่านะ
‎- ได้โปรด อย่าทํา ‎- แกทําลายพวกเรา!
‎ขอร้องละ!
‎อย่านะ!
‎อย่า!
‎ช่วยด้วย!
‎หัวใจวาย!
‎เขาตายแล้ว!
‎เร็วเข้า ไปกันเลย!
‎เร็วสิ!
‎เขาเป็นแบบนี้ตลอด
‎ยาลินเป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไร ไม่ใช่เรื่องใหม่
‎เยี่ยมเลย เขารู้ว่าเขาต้องการอะไร
‎ไม่ เขาไม่รู้
‎ไม่ แต่ฉันอยากให้เขารู้
‎ตกลงเขาทําอะไร
‎เขาต้องการทุกอย่าง
‎ทุกอย่างในโลก
‎แล้วเธอล่ะ
‎ฉันเหรอ
‎เธอต้องการอะไร เบย์ซาต้องการอะไร
‎แค่โอกาสแก้ตัว
‎ฉันต้องการความสงบ
‎ฉันไม่อยากกังวลว่าจะเกิดอะไรพรุ่งนี้
‎(ทนายความ ‎เราไม่รู้เพราะมันเป็นพยานลับ!)
‎- สบายดีนะครับ ‎- ครับ ขอบคุณ
‎มีท่าเรืออื่นแถวๆ นี้ไหมครับ
‎ไม่ ไม่มีครับ
‎- อ๋อครับ ‎- ครับ
‎โชคดีนะครับ
‎- หวัดดี ‎- ครับ หวัดดี
‎- เราคุยกันได้ไหม ‎- ได้ มาสิครับ
‎จําฉันได้ไหม
‎ไม่ ควรจําได้ด้วยเหรอ
‎อ๋อ คุณคือนักท่องเที่ยวในป่าสินะ
‎มาสิ ผมกําลังทําเหยื่อตกเบ็ด
‎รู้ไหมว่าสุดยอดเหยื่อตกเบ็ดทํายังไง
‎คุณเอาปลามา
‎แล้วเอาน้ําตาลเม็ดโรยลงไป
‎มันจะส่องประกายเหมือนอัญมณีในทะเล
‎มันจะบอกปลาตัวอื่นๆ ว่า "มาสิ มากัดฉันสิ!"
‎ฉันต้องข้ามไปอีกฝั่ง
‎ไปไหน เกาะเลสบอสเหรอ
‎- ใช่ ‎- มีเรือเฟอร์รีจากคุชุกคูยู มันจะพาคุณไปที่นั่น
‎ทําไม นายไม่รับคนเหรอ
‎กัปตันราห์มี เรารับส่งคนไปอีกฝั่งไหม
‎เรารับส่งเฉพาะคนดีจริงๆ
‎รถฉันอยู่ข้างหลัง
‎ฉันเอารถมาด้วย รถจี๊ปสีดํา
‎ฉันจะยกรถให้นายถ้านายพาฉันไปที่นั่นพรุ่งนี้
‎มันเป็นเรื่องผิดพลาด ขอโทษด้วย ตกลงไหม
‎มาถึงที่นี่พรุ่งนี้ตอนตีห้า
‎ทิ้งกุญแจรถคุณไว้กับผม
‎กัปตันราห์มีจะให้คุณเข้าไปอยู่ในนั้น
‎คุณห้ามส่งเสียงเด็ดขาด
‎จะไม่มีใครได้ยิน เห็น หรือสังเกตอะไร
‎คุณจะไปถึงเกาะเลสบอสในครั้งชั่วโมง
‎พรุ่งนี้เช้าตอนตีห้า โอเค
‎นี่
‎คุณตามผมมาเหรอ
‎นาย... เปล่า ทําไม
‎เมื่อคืนคุณเข้าไปทําอะไรในป่า
‎- เดี๋ยวมานะ ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎ก็ได้ คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
‎อย่า
‎เบย์ซา ไปเก็บกระเป๋าเดินทางของเรา
‎ไม่ต้องขนเสื้อผ้าไปเยอะ
‎เราจะไปกัน ที่จริง...
‎เราจะไปกันคืนนี้เลย
‎หมายความว่ายังไง เราจะไปไหนกัน
‎ยาลิน อะไรกัน... ยาลิน!
‎กระเป๋าเดินทางเหรอ เราจะไปไหน
‎คุณเชื่อใจผมไหม
‎ไปเก็บข้าวของเถอะ
‎ไม่ ฉันจะไม่ทําอะไรทั้งนั้น ‎ถ้าคุณไม่บอกฉันทุกอย่าง
‎เราจะไปไหนกัน และทําไม
‎อย่าทําฉันกลัวสิ ขอร้องละ
‎ก็ได้ ผมบอกคุณก็ได้
‎พวกเขาอยากจะฆ่าผม
‎ใคร
‎พวกเขาจะฆ่าผม
‎- ใคร ‎- ทุกคนที่นี่
‎ทุกคนที่นี่ที่เสียเงินไป พวกเขาอยากฆ่าผม
‎เข้าใจไหม
‎พวกเขาข่มขู่คุณไหม มีใครพูดอะไรกับคุณไหม
‎มันไม่ใช่คําขู่ ผมจะบอกให้ ‎พวกเขาอยากฆ่าผมจริงๆ
‎เข้าใจไหม
‎ฟังนะ ผมไปห้องน้ําช่วงคอนเสิร์ต
‎ฉันบังเอิญเจอผู้ชายคนหนึ่งที่นั่น
‎เขาชักปืนเล็งใส่ผม
‎เขาเล็งปืนใส่ผม
‎ใคร
‎ผมไม่รู้ คงเป็นใครสักคน ผมไม่เคยเจอเขา
‎เขาเอาปืนจ่อหัวผม
‎ผมเกือบตายที่นั่น เข้าใจไหม
‎- แต่ผมหนีมาได้ ‎- โอเค
‎งั้นเรา...
‎เราไปแจ้งตํารวจกัน ไปบอกตํารวจคนนั้น
‎เขาก็เป็นพวกนั้นด้วย
‎หมายความว่ายังไง
‎ทุกคนร่วมมือกันหมด
‎ตํารวจคนนั้นเฝ้ารออย่างจดจ่อ ‎ให้ใครสักคนลงมือฆ่าผม
‎ทุกคนรู้เห็นเป็นใจกันหมด
‎เราจะไปไหนกัน กลับอิสตันบูลเหรอ
‎ยาลิน!
‎เราจะไม่กลับไป เก็บของพอแล้ว
‎เห็นชัดว่าพวกเขาตามผมไม่เลิกแน่ๆ ‎ตราบใดที่ผมยังอยู่ในประเทศนี้
‎แล้วแผนคืออะไร
‎ผมทําข้อตกลงกับบางคนที่นี่เอาไว้
‎เราจะไปเกาะเลสบอสพรุ่งนี้
‎คุณพูดอะไรของคุณ ยาลิน
‎คุณทําข้อตกลงกับใคร
‎- ยาลิน ‎- เราจะไปกรีซ
‎กรีซเหรอ
‎ยาลิน!
‎ใครกัน คุณไปทําข้อตกลงกับใครมา
‎พวกเขาเป็นใคร เราจะไว้ใจพวกเขาได้ยังไง
‎ถ้าพวกเขาทําอะไรเราล่ะ
‎ไม่ต้องห่วง พวกเขาไม่ทําหรอก
‎คุณรู้ได้ยังไง
‎เชื่อผมสิ พวกเขาทําอะไรไม่ได้หรอก
‎คุณเจอพวกเขาได้ยังไง เมื่อไหร่
‎ผมรู้มันต้องเป็นแบบนี้ ผมรู้ว่ามันจะเกิดขึ้น
‎ผมเลยหาพวกเขา
‎เราจะไปทําอะไรที่กรีซ เราจะอยู่ที่นั่นยังไง
‎พ่อคุณส่งเงินมาให้เรานิดเดียว มันไม่น่าจะพอ
‎ผมมีนี่
‎ดูนะ
‎ในนี้...
‎มีเงินหนึ่งล้านยูโร
‎ทั้งหมดเป็นของเรา
‎คุณจะไปไหน เบย์ซา
‎ขอร้องละ เบย์ซา มานี่นะ คุณจะไปไหน
‎ผมขอโทษที่ซ่อนเงินจากคุณ ‎แต่นี่ไม่ใช่เวลาจะมาโมโหกัน
‎เราต้องรีบแล้ว
‎คุณเป็นคนแบบไหนกันนะ
‎เรือรออยู่ เราต้องไปเดี๋ยวนี้
‎เบย์ซา
‎- เราต้องไปแล้ว มาเถอะ ‎- คุณซ่อนเงินเหรอเนี่ย ว้าว
‎คุณเชื่อใจไม่ได้จริงๆ สินะ
‎ไปกันเถอะ เบย์ซา
‎แสดงว่าถ้าไม่มีคนเอาปืนจ่อหัวคุณ
‎เงินก็ยังจะถูกซ่อนไว้สินะ
‎แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะ ยาลิน
‎อย่าเรียกว่าเงินของเรา
‎มันไม่ใช่เงินของเรา
‎- หมายความว่าไง ‎- มันไม่ใช่
‎มันไม่ใช่ของเรา
‎ฉันแจ้งเบาะแสคุณกับตํารวจ
‎อะไรนะ
‎ฉันบอกตํารวจเรื่องคุณ
‎คุณเอาแต่ถามมาตลอดนี่
‎"พวกเขารู้ได้ยังไง พวกเขาหาเจอได้ยังไง"
‎คุณเอาแต่สติแตก
‎พวกเขาก็เลยรู้น่ะสิ
‎ฉันเป็นคนทําให้คุณโดนจับ
‎เลิกพูดจาเหลวไหลซะที
‎คุณเล่นเกมอยู่หรือไง เมายาหรือไง
‎- เร็วเถอะ เราต้องไปกันแล้ว ‎- ฝีมือฉันเอง
‎- หมายความว่าไง ‎- ฉันบอกตํารวจเรื่องคุณ
‎คุณไม่ได้...
‎ทําอย่างที่พูดหรอก คุณจะทําไปทําไม
‎คุณไม่ทําอะไรพรรค์นั้นหรอก เหลวไหลจะตายไป
‎มาเถอะ
‎อัยการก็พูดถึงคุณแบบนั้น
‎เขาบอกว่า "ไม่ เขาไม่ทําหรอก"
‎"คุณยาลินคงไม่ทําแบบนั้น ‎ในฐานะนักธุรกิจผู้น่านับถือ"
‎ฉันพูดว่า "นักธุรกิจเนี่ยนะ"
‎"บริษัทลงทุนมันหลอกลวง ต้มตุ๋นชัดๆ"
‎แต่ตอนแรกเขาไม่เชื่อฉัน
‎ฉันก็เลยบอกเขา
‎เรื่องที่คุณแก้ไขตัวเลข
‎และวิธีที่คุณทําให้บริษัทดูมีกําไร
‎เขาเลยเชื่อฉัน
‎บางครั้งคุณก็คงทําใจเชื่อไม่ได้
‎คุณเชื่อคําโกหกทุกอย่าง
‎แต่คุณกลับไม่เชื่อตอนมีคนเล่าความจริงให้ฟัง
‎นี่คุณ...
‎ส่งผมเข้าคุกเหรอ
‎ใช่
‎นี่คุณ...
‎นี่ถ้าผมออกมา...
‎ออกมาจากคุกไม่ได้ล่ะ
‎ถ้าผมไม่ได้ทําข้อตกลงนั่น มันจะเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันก็คงได้แต่รอ
‎ไม่ว่าจะนานกี่ปี ฉันวางแผนไว้แบบนั้น
‎คุณจะส่งผมเข้าคุก แล้วรอผมออกมา
‎ยังงั้นเหรอ
‎ใช่เลย
‎- ผมไม่ได้หูฝาดใช่ไหม ‎- ไม่ คุณได้ยินถูกแล้ว
‎ทําไม
‎เพื่อหวังว่าคุณจะมีสติคิดได้
‎คุณบ้าไปแล้วเหรอ
‎เสียสติหรือไง
‎คุณทําลงคอได้ยังไง
‎ดูชีวิตเราสิ
‎คุณทําได้ยังไง
‎รู้ตัวไหมว่าทําอะไรลงไปกับเรา
‎เราเหรอ
‎ไม่มีคําว่า "เรา" ยาลิน
‎- คุณมันป่วย ‎- ฉันป่วย ใช่!
‎เพราะคุณทําให้ฉันป่วย
‎แต่พอคุณเปิดเผยว่าซ่อนเงินนั่น
‎เพียงเพราะกลัวตาย ฉันเลยรู้สึกดีขึ้น
‎ผมไม่เชื่อว่าคุณรักผม ‎ปรากฏว่าคุณไม่เคยรักผมเลย
‎รักเหรอ คุณพูดอะไรของคุณ
‎- คุณไม่เคยรักผม ‎- ประสาทรึไง พูดบ้าบออะไรของคุณ
‎ครอบครัวฉันตัดขาดกับฉันก็เพราะคุณ ‎คุณพล่ามอะไรของคุณ
‎ฉันไม่เหลือเพื่อน ‎ขนาดพี่น้องฉันยังไม่คุยกับฉันเลย
‎แค่เพราะฉันไม่ได้เลิกกับคุณ ‎เพราะฉันไม่ได้ทิ้งคุณ
‎น่าเสียดายชะมัด
‎คุณมันน่าสมเพช ฉันสงสารคุณจริงๆ
‎คุณไม่รู้ตัวหรอก
‎แต่ตอนอยู่ในอิสตันบูล คุณดูเหมือนหุ่นไล่กา
‎เหมือนหุ่นไล่กาที่มีเงินยัดไส้เต็มท้อง
‎ใส่เสื้อแจ็กเก็ต
‎และถูกปักอยู่กลางทุ่งนาที่มีอีกาล้อมเต็มไปหมด
‎หุ่นไล่กาที่ยัดไส้ด้วยเงิน
‎ทุกคนรอบตัวคุณถึงกลัวจนตัวสั่น
‎พวกเขาจึงพยายามเอาใจคุณ ‎เพื่อไม่ให้โดนเล่นงาน
‎แล้วทีนี้ยังไงล่ะ ฮะ
‎ไม่เหลือใครสักคน
‎หายหัวกันไปหมด
‎ยกเว้นฉัน
‎ฉันฝันอยากช่วยคุณและเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน ‎ฝันเหมือนคนโง่เง่า
‎แต่คุณก็หลอกฉันซ้ําอีก
‎คุณสัญญาว่าจะไม่ปิดบังอะไร ‎จะไม่โกหกอีก สัญญาว่าจะทําโน่นทํานี่
‎และฉันก็เชื่อคุณเหมือนอีโง่
‎ฉันดั้นด้นมาถึงที่นี่ มาอยู่หมู่บ้านเฮงซวยนี่
‎บ้าเอ๊ย
‎แต่คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อลงหลักปักฐาน
‎คุณมาที่นี่เพื่อซ่อนตัว
‎คุณแค่ต้องการรูให้คลานเข้าไปซ่อน ‎จนกว่าคนจะลืมความเลวที่คุณทําไว้
‎ตอนนี้มีคนจุดไฟเผาตัวเอง
‎และคุณอยากให้เราหอบเงินพวกเขาหนีงั้นเหรอ
‎ฉันถึงต้องแจ้งตํารวจจับคุณไง ‎อัยการจะได้เงินนี้ไป
‎- คนสารเลว ‎- วางมันลงนะ
‎ไอ้คนเลว
‎คุณต้องเกลียดตัวเองด้วยเพราะคุณก็เหมือนผม
‎ไปตายซะไป
‎ฉันไม่เหมือนคุณ ฉันไม่ไร้หัวใจเหมือนคุณ
‎ไอ้คนสารเลว
‎วันแรกในคุก
‎ผมรู้สึกผิด
‎ฉันสัญญาว่าจะไม่แตะต้องเงินใครอีก
‎จะไม่ทําร้ายใครอีก
‎จะไม่โกงใครอีก
‎สัญญามากไปจนรักษาสัญญาไม่ได้
‎ไอ้คนปลิ้นปล้อนตอแหล
‎ทั้งชีวิตคุณมีแต่คําโกหก
‎ไอ้คนขี้ขลาด
‎ทําไมฉันถึงเคยเชื่อคุณนะ
‎ผมมาที่นี่เพื่อเป็นคนใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม ‎แต่มันไม่ได้ผล
‎ฉันเสียเวลากับคุณหลายปี
‎ฉันสนับสนุนคุณในทุกเรื่องชั่วๆ ที่คุณทํา
‎ไอ้คนเฮงซวย
‎คุณจะรายงานเรื่องผมให้อัยการอีก ‎ถ้าผมไม่ให้เงินคุณใช่ไหม
‎ทําไมฉันไม่ทิ้งคุณไปซะ
‎ฟังนะ ฉันยังตามล้างตามเช็ดความชั่วของคุณอยู่
‎ฉันยังพยายามช่วยคุณอยู่ ยังทําอยู่!
‎คุณจะจับผมมอบตัว
‎รู้ไหมว่าฉันฉุกคิดอะไรได้วันที่คุณโดนจับ
‎ฉันแค่สงสัย...
‎ว่าถ้าฉันไม่เคยได้พบคุณ
‎ว่าถ้าเราไม่เคยเจอกัน
‎ตอนนี้ชีวิตฉันจะเป็นยังไง
‎ให้คุณนอกใจผมเสียยังดีกว่า...
‎ให้คุณหักหลังผม
‎เอาเงินแล้วไปซะ
‎ไม่รู้เหรอไงว่าผมเป็นใคร
‎ไม่รู้เหรอไงว่าผมเป็นคนประเภทไหน
‎ลุกสิ!
‎ลุกขึ้น!
‎ลืมไปแล้วเหรอว่าผมคือใคร
‎ว่าไง!
‎อย่าลืมซะละ
‎(ไอ้งูพิษ)
‎นายอยู่ไหนแล้ว
‎เปิดฝาสิ
‎นั่งก่อนสิ
‎คุกมันลําบาก
‎มีแต่กําแพงสี่ด้านล้อมรอบนาย
‎นายได้แต่รอและรอ
‎มันลําบากเป็นพิเศษสําหรับนาย
‎ฉันเห็นมาเยอะ
‎ผู้คนอ้อนวอน
‎ร้องว่าอยากตาย
‎มีผู้ชายคนหนึ่งที่ร้องไห้ทุกคืน
‎พวกเขาทุกคนเหมือนนาย
‎มีการศึกษา ร่ํารวย
‎แต่กลับไม่กล้าพอที่จะฆ่าตัวเอง
‎ฉันรู้ว่าเวลาหนึ่งคืนในคุกไม่ต่างจากตกนรก
‎และนายอยู่ในนั้นตั้งสิบวัน
‎แต่มันก็ขึ้นกับตัวตนนิสัยนาย
‎นายควรต้องมีมันในตัวนาย
‎ฉันว่านายก็มีมันในตัวนายนะ
‎นายปรับตัวง่าย
‎จําเจฟเด็ตได้ไหม
‎ใคร
‎ชายที่หายตัวไปจากร้านขายขยะ
‎อ๋อ
‎พนันว่าเขาหนีไปกรีซแล้ว
‎แล้วยังมีไอ้อ้วนกาลิป
‎เขาทํางานเป็นคนสวนโรงแรม ‎เขาก็คงหายตัวไปเหมือนกัน
‎แต่เห็นชัดว่าเขาก็หนีไปกรีซ
‎ถ้ามีใครหายตัวไปจากที่นี่ พวกเขาก็คงหนีไปกรีซ
‎ประเทศเราไม่สวยงามมากพอรึไงกัน
‎จริงไหม
‎พวกเขายืนกรานจะไปยุโรป ‎ยุโรปมันดีตรงไหน!
‎คนที่หนีไปหมกมุ่นแต่กับเงิน
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎ขอกินมื้อเช้าด้วยได้ไหมคะ
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎เบย์ซาอยู่ไหนคะ
‎เธอไปแล้ว
‎แย่จังแฮะ
‎นึกว่าเราจะได้กินมื้อเช้ากัน
‎งั้นเดี๋ยวฉันไปเตรียมมื้อเช้านะคะ
‎ตามสบายครับ
‎อรุณสวัสดิ์ เพื่อนบ้าน
‎- หวัดดี ‎- หวัดดี
‎สบายดีไหม ยาลิน
‎ผมมีผลควินซ์น่ากิน
‎ผมเอามาฝากคุณด้วย คุณยาลิน
‎กินให้อร่อยนะ
‎ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว
‎ในที่สุด เราก็หนาวจนแข็ง ฤดูหนาวนี้หนาวจริงๆ
‎- อรุณสวัสดิ์ทุกคน ‎- อรุณสวัสดิ์
‎- ว้าว คุณดายม์ ‎- ขอสันติจงมีแด่คุณ อรุณสวัสดิ์
‎คุณยาลิน ผมตรวจดูต้นไม้ที่ผมปลูกแล้ว
‎มันงอกงามดี
‎มันจะให้ผลแอปเปิลแสนอร่อย
‎ผมจะทาบกิ่งมันด้วย
‎เราควรปลูกทับทิมไว้แถวนี้ดีไหม
‎คอนเสิร์ตสนุกดีนะว่าไหม
‎มันวิเศษมาก
‎เพลงเพราะรื่นหูดี ขอบใจนะ
‎ใช่ไหมล่ะ ผมดีใจที่เราจัดคอนเสิร์ต
‎มันสวยงามมากที่ได้อยู่ที่นี่
‎อยากให้นายอยู่จนถึงที่สุด
‎รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
‎ดีขึ้นแล้ว
‎นายบอกว่านายไม่มีไอเดียใหม่ๆ
‎แผนธุรกิจนั้นมันบ้ามาก
‎เหลือเชื่อ
‎ฉันอ่านข้อความทั้งหมดของนายเมื่อเช้า
‎ฉันตื่นเต้นนะ
‎มันเวิร์กกับฉัน ฉันเอาด้วย
‎นี่ นาย!
‎เอาตะกร้ามา
‎เอาละ ชาพร้อมแล้วค่ะ
‎นี่ค่ะ
‎วันนี้อากาศดีมากเลยนะคะ
‎ลมแรงแต่ไม่หนาว
‎วันนี้ไปเดินเล่นกัน
‎ไปเดินป่ากัน
‎นายควรไปนะ ช่วงเวลานี้เหมาะสุด
‎วางไว้ตรงนั้น
‎เคยไปน้ําตกฮาซันโบกูลดูไหม คุณยาลิน
‎แหงสิ เราเคยพาเขาไปที่นั่น
‎(คุณยาลิน)
‎ที่นี่เป็นสวรรค์จริงๆ
‎ฉันดีใจที่นายก็มาที่นี่ ยาลิน
‎มองไปรอบๆ สิ มันคือสวรรค์
‎คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์