Anne.
YAKLAŞAN SAVAŞ
BİLDİRGE
STACY SCHIFF'İN
"A GREAT IMPROVISATION" KİTABINDAN ESİNLENİLMİŞTİR
Neden?
İyi yaşamak istiyorum ama çalışamayacak kadar tembelim.
Çok basit aslında.
Seni böyle ol diye yetiştirmedik.
Üzgünüm anne ama öyle yaptınız.
Ne zor durumda olduğumuzu biliyor musun?
- Anlıyorum, o zaman... - Bu evden gideceksin.
Seni bir daha burada ya da başka bir mülkümde görürsem
dövdürüp zincire vurdururum.
- O kadar. - Baba.
- Sana söz... - Başkasına söz ver.
Bana ne olacak?
Beni ilgilendirmez.
- Bunu kabul edemeyiz. - Esneme eğiliminde değiliz.
- Önce Kanada'yı yutmak istediniz. - O talebi geri çektik.
Çekmedim.
Şimdi de Mississippi kıyılarını istiyorsunuz.
Tazminat ödemeyecekseniz başka bir yerden telafi etmek zorundayız.
- Daha Newfoundland suları sorunu var. - Morinalar bizimdir. Vazgeçmeyeceğiz.
Siz vazgeçemezsiniz ama biz bahşedebiliriz.
Savaşın başlama nedeni böyle bir zorbalıktı.
- Bay Jay. - Efendim?
Pipo içmemenizi rica edebilir miyim?
Çok boğucu geliyor.
- Bölgeniz... - Ülkemiz.
Aynen.
Ülkeniz, Atlantik kıyısı boyunca Georgia'nın güney ucuna dek iniyor.
Ne hakla bunu ikiye katlayıp
hiçbirimizin görmediği araziler üstünde hak iddia edersiniz?
Dönüşeceğimiz ulusun hakkıyla.
Bu, anlaşmanın kapsamını sınırlandırmak için bir neden.
Niyetiniz bizi okyanusla Alleghenyler arasına kıstırmaksa
buna nasıl barış diyelim?
Sınırlar kısıtlamasını kabul etmezseniz Kuzey Amerika'daki çıkarlarımız ne olacak?
Endişemiz Kuzey Amerika'da çıkarınızın olması zaten.
- Biri lütfen açıklar mı... - Bay Grenville...
...hangi büyü sayesinde Newfoundland...
- Bu kadar aptal mısınız? - ...hem Kanada'nın parçası hem de değil?
- Teamüller konusunda azıcık fikriniz olsa... - Belki bir düzenlemeyle...
Tanrı aşkına!
Dr. Franklin.
Bay Oswald.
- Bir ayrıntıdan vazgeçebilir miyiz? - Ne anlamda?
Versailles'daki dostlarınızın çizdiği harita
- teklif ettiğimiz kadar cömert değil. - Öyle mi?
- Bunu biliyorsunuz. Biz de biliyoruz. - Bu bilgiye nasıl ulaştınız?
Bizim, hepimizin dâhil olduğu oyun sayesinde.
Dürüstlüğünüzü kanıtlamak için birine, parasını çaldığınızı söylemeniz ilginç.
Bay Adams, izin verin de konuşsun.
Sizi dağların doğusunda tutmak isteyen onlar.
Gerisi İspanya'ya ve Kızılderililere gidecek.
İki tarafı da kontrol için.
Fransızlara boyun eğmektense bu odada bizimle anlaşarak
daha kazançlı çıkacağınızda hemfikir olamaz mıyız?
Kanada'yı bize verecek misiniz?
Veremeyiz.
Ele geçirilen mülkler için tazminat istemekten vazgeçecek misiniz?
Aynısını yaparsanız.
Mississippi'nin doğu kıyısındaki tüm araziden feragat edip
nehirde seyrüsefer haklarını garanti edecek misiniz?
Edeceğiz.
Newfoundland sahili açıklarında balık avlama haklarını verecek misiniz?
- Açıklarda... - Bize...
Bakan Vergennes'le görüşmeden hemen onaylarsanız
cevabımız evet.
Bilemiyorum.
- Ne demek istiyorsunuz? - Bilemiyorum demek istiyorum.
Evet deyip demeyeceğinizi mi?
Aynen öyle.
Ne zaman bilebilirsiniz?
Bunu söyleyemem ama bilemediğimi biliyorum.
Şey...
...yemek vakti.
Bay Adams. Bay Jay konuşmak istiyor efendim.
Sana iyi davranıyor mu Benoit?
Bay Jay çok makul bir efendi.
Pipo içme dedi. Onca küstahlık içinden bunu seçti.
Bana bunu mu söylemek istediniz?
Eskisi gibi değil. Bu ne yazık ki çok açık.
- Bu konuda ne yapmak istiyorsunuz peki? - Buna karar vermişsiniz bile.
Ben sadece onaylıyorum.
Sizden hoşlanmıyorum.
Cidden mi?
Kibrinizi sevmiyorum. Tevazu numaranızı sevmiyorum.
Sahtekârlığınızı fark edenleri
yatıştırmak için kullandığınız sözde nüktedanlığınızı sevmiyorum.
Uçarı iştahlarınızı sevmiyorum.
Yarı yaşınızdaki biri için bile ayıp ama yaşlı biri için kesinkes iğrenç.
Ahlaki yoksunluğunuzu, piç evlatlarınızı, şahsi huylarınızı, giyiminizi sevmiyorum.
Küçük yıllığınızdan tiksiniyorum.
Philadelphia'da itfaiye kurdum. Bunun bir değeri olmalı.
Söylediğim her şey sadece başlangıçtı.
"...beni, kendine yurtsever diyen herkesi kınamaya
ve kanunsuzca kışkırtılan isyandan tiksinmeye itiyor
ama dedem, hangi taraf muzaffer olursa olsun sessiz kalmamı
ve beklentilerini riske etmememi istedi.
Çünkü istikrarsız zamanlarda bir şey gibi görünüp başka bir şey olmak
ve her şekilde kârlı çıkmak akıllıcaymış ya da o öyle diyor.
Aldatma sanatında ondan iyisi yok."
Bakabilir miyim?
Zekice bir cevap yok mu?
Söyleyeceğimin ne önemi var? Beni yargılayıp cezalandırmışsınız bile.
- Masum biri karşı çıkardı. - Suçlu biri de öyle.
Sizi bununla mahvedebilirim.
Uzun zamandır istiyorsunuz.
İşte size şans.
İşlemeyeceğinizi düşündüğüm hiçbir günah yok...
...vatana ihanet hariç.
Teşekkür ederim. Sanırım.
İngilizlerin teklifi nasıl?
Umabileceğimizden fazlasını vermeye hazırlar.
- Neden duraksadınız o zaman? - Çünkü...
...söz verdiğim ve yapmam gereken şeyler var.
Kabul edersek Fransızlar ne der sizce?
Sözlerimin anlamı olmadığı kararına varırlar...
...ve haklı olurlar.
Hangi ulusa hizmet edeceksiniz?
Amerika için buradayım bayım. Başka hiçbir şey asla umurumda olmadı.
O zaman siz ve ben barışalım mı?
Barışalım.
Mektubu nasıl ele geçirdiğimi sormadınız.
- Bay Bancroft vermiştir herhâlde. - Kendisi mi söyledi?
Elbette hayır ama İngilizler için çalışıyor.
Bunu biliyor muydunuz?
Uzun zamandır.
Onunla samimi oldunuz.
Burada oturup en hassas meselelere şahit oldu.
Sorun çıkarıp sahtekârlık yaptı
ve kendimizi adadığımız her şeyi baltalamaya çalıştı.
Doğru ama bunun dışında sempatik biri,
onu suçlayamam.
Artık pansiyonuma dönüyorum.
Hadi! Canlanın sizi kaytaran itler!
Vauguyon Dükü için.
Hadi! Canlanın sizi sefil şeyler!
Romainville Baronu için.
Çabuk. Çağırıyor!
Castries Markisi için.
Montbarrey Kontu.
Şansölye Maupeou.
Ne?
Daha çok çabala.
Ne istiyorsun?
Mesaj getirdim.
"Kaplanım."
- Odaklanmaya çalışıyorum. - Yetmiyor anlaşılan.
"Kardeşin kral olabilir ama bana sen hükmediyorsun."
"Kuzey ve güney bölgelerim zenginliklerini vermeye hazır"...
Canı çiziktirmek isteyen her kadından sorumlu olamam.
Zavallıcık.
- Çok canın yanıyordur. - Sallamayı bırakıp kaybettiğini kabul et.
Kim demiş kaybettim?
20.000 livre diyor.
Satrançta bahis mi?
Hiç sportmence değil.
Peki. Öyle olsun.
Yirmi o zaman.
Ne?
- Ben... Hiç. - Kimdin sen?
Mütevazı uşağınız Mösyö Kont.
- Satrançtan anlar mısın? - Biraz.
Evet? Sence ne yapayım?
Piyonunuzu alıp...
- Bu adil değil. - Kaybeden herkes öyle der.
Adını bir daha söyle.
Guillaume Temple.
Bayanlar ve baylar,
size Mösyö Guillaume de Temple'ı takdim ederim.
Yeni Oyun Bakanım.
Nasılsınız Doktor?
Gördüğünüz gibi efendim.
Bu görüşmelerin sizi acımasızca yorduğundan endişeliyim.
- Neden öyle dediniz? - Gücendirmek istemedim.
Buna bağışıklığım var. Konuşun.
Son görüşmemizde bize bir teklif yapıldı. Kabul edebileceğimiz bir teklif
ve siz bunu şaşkınlıkla karşıladınız.
- Aklım yerinde değil sanıyorsunuz. - Yerinde mi?
Belki ama bunu ben bilemem.
Siz muammaları seviyorsunuz efendim. Ben açıklığı tercih ederim.
Dr. Franklin bir usul meselesine takılmış. Hepsi o.
Bunu konuştuk ve ben tatmin oldum.
Sizinle biz de bir şey konuştuk diye hatırlıyorum.
O konu da çözüldü.
- O zaman ne durumdayız? - Kesinleştirmemiz gereken dört konu var.
Bağımsızlığımız, sınırlarımız, tazminatlarımız...
- Ve kutsal morina elbette. - Evet. Morina.
En iyisi sadece birimizin konuşması.
- Hangimizin? - Ben konuşmaya razıyım.
- Bence olmaz. - Pardon?
Çok soğuksunuz efendim. Bize iyi niyet göstermezler.
Ama size gösterirler mi?
Ben fazla ateşliyim ya da öyle deniyor.
- Şey, o zaman geriye ben kalıyorum. - Sözde cazibeniz bir işe yarıyor olmalı.
Geldiler.
Beyler, bana bir sandalye ayarlayabilir misiniz?
Bunu dik yapmayı tercih ederim.
- Çok daha iyi misiniz Doktor? - Hiç olmadığım kadar efendim.
O zaman bugün aradığımız uyuma ulaşmayı umabiliriz.
Konuya aynı ruh hâli ve umutla yaklaşıyoruz.
Bay Grenville nerede?
Balığa çıktı.
Kayıtsız şartsız bağımsızlığımızı kabul ediyor musunuz?
Ediyoruz.
Ulusumuzun sınırlarının Mississippi'nin doğu kıyısına uzandığı kabul edilecektir.
Kabul.
Ayrıca Newfoundland açıklarında morina hakları da bizde kalacak.
Aynen öyle.
- O hâlde bunlar hakkında... - Uzlaşılmayan bir konu var.
Tazminatlar konusunda çok kararlıyız.
Deneyinize katılmak istemeyen,
tahta sadık tebaanın zararları tazmin edilmeli.
O zaman Amerikalıların kayıpları da aynen tazmin edilmeli.
Bunu kabul edemeyiz.
Bay Oswald.
Bunun kararını ben veremem efendim
ve burada kutlayabileceğiniz çok şey var.
Olabilir
ama suistimal edilme imtiyazı için para vermeyeceğiz.
Çok yaklaştık Doktor.
- Korkarım yeterince yaklaşmadık. - Ara vermeyi teklif edebilir miyim?
- Bu konuda inat edeceğinizi söylemediniz. - Sormadınız.
Başka imtiyazlar karşılığında kabul etmeyi tercih ederim.
Bu, menfaati prensipten önemli saymak olur.
O anlamda pek titiz sayılmazsınız.
Ben ya da prensiplerim hakkında ne biliyorsunuz efendim?
Kişiyle ülkeyi birbirine karıştıracak zaman olmadığını biliyorum.
Ne demek bu?
Oğlunuzla ihtilafınız kendi sorununuz.
Bay Jay.
- Derdim anlaşmayla onu cezalandırmak mı? - Bence beyniniz bulanık.
Düelloyu hep saçma bulmuşumdur ama sayenizde yeniden düşünüyorum.
- Ayakta bile duramıyorsunuz. - Çabalarım!
Beyler!
Dilimize hâkim olmayı öneriyorum.
Bir daha söylemenizi isteyebilir miyim?
"Kongre'nin tavsiyesi"...
- Israrlı tavsiyesi. -"Israrlı tavsiyesi
Eyaletler'in, tahta sadık mülk sahiplerinin
tüm el konan mülklerini kabul edip tazmin etmesi olacaktır."
Mümkün olursa.
Bu bir girdisi olmayan bir kelimeler derlemesi.
Bir saniye izin verir misiniz lütfen?
Eyaletler'i zorlayacak güçleri yok.
Ülkelerini bir arada tutan tek şey zalimlik ve vergilerden hoşlanmamaları.
- Konfederasyonlarının farkındayım. - Yani bu tavizin abesliğini anlıyorsunuz.
Hayır, yani Fransızları engelliyoruz. Gelme amacımız da bu.
- En azından Florida bizde kalacak. - Orası İspanya'ya veriliyor.
Bitirelim şu işi.
Kahretsin.
Dr. Franklin, Bay Adams, Bay Jay.
Tazminatlar konusundaki teklifinizi değerlendirdik ve kabul ediyoruz.
Biz de anlayışınıza teşekkür ediyoruz.
Diğer konularda anlaştığımıza göre
biz, beş kişi bu saat itibarıyla barışa ulaştık diyebilir miyiz?
Diyebiliriz tabii ki.
O zaman beyler...
...işte Amerika'nız.
- Bir tane daha Doktor? - Sanırım evet.
Hiç içmemeniz gerektiğini sanıyordum.
Birleşik Devletler için kadeh kaldırmayacaksam
beni gömün daha iyi.
Kongre'nin bizi hapsetmemesi şerefine.
Talimatlarını yok saydığımızı kim söyleyecek?
- İstekli olduğunuzu hatırlar gibiyim. - Ben bildiririm, hem de mutlulukla.
Öyle rezil bir emre uymamak şereftir.
Bir Fransız kralının keyfi için kendimizi mi lekeleyecektik?
Yazın o mektubu Bay Adams ve lafınızı sakınmayın, yalvarırım.
Tamam, nüktedan ve boşvermiş bir tavrınız var.
- Bu seferlik duymazdan geleceğim. - En azından bir yudum için.
- Ne o? - Güzel bir porto şarabı.
- Bordo şarabını tercih ederim. - O zaman bordo olsun Bay Jay.
Ağzına kadar doldurun bari.
- Kadeh kaldıralım mı? - Sahne sizindir.
Fazilet, dürüstlük, halkın eğitimi
ve hukukun üstünlüğüne.
Bunlarsız bir ülkemiz olamaz.
Ne de olmasını hak ederiz.
- Amin efendim. - Bravo.
Dr. Franklin, bugün size sert davrandım ve affetmenizi diliyorum.
- Affederim. - Yine de sormalıyım,
Versailles'ın başka tavsiyesi olmadan
bunu imzalamayı mı düşünüyorsunuz?
- En azından Vergennes'e söylenmeli. - Bu sizin göreviniz.
Sarayda bir adamım var.
- Söyleme. Lenoir. - Hayır. Başkası.
- Kim? - Bilmem. Versailles'dan biri.
- Kahvaltı ediyorum. - Acilmiş.
Kim içeri alıyor bu insanları? Daha giyinmedim.
Bu kadar önemli olan ne...
- Mösyö Temple. - Sayın Başbakan.
- Ne işiniz var burada? - Bir şey getirdim.
Saraydan birini gördünüz mü?
- Benim o. - Ne?
- Saraydan gelen benim. - Ne olduğunu anlamıyorum.
Artois Kontu'na hizmet ediyorum.
- Ne zamandan beri? - Çok olmadı.
- Ve sizi o mu yolladı? - Hayır, dedem.
- Dedenizi mi yolladı? - Beni dedem yolladı.
Dedeniz Artois'yı nereden tanıyor?
- Tanımaz. - Peki, neden...
Hemen bunun bir kopyasını almanızı istedi.
Nedir bu?
Dedem bilmenizi istiyor ki
Amerika ile Fransa arasındaki dostluğu azalmamış sayıyor,
sizin de böyle hissedeceğinizi umuyor.
Orospu çocuğu.
Mösyö Kont?
Mösyö Kont! Londra'dan döndüm!
Başbakanım!
Doğrudan Lort Shelburne'ün yardımcısıyla görüştüm.
Bizimle ayrıca pazarlık etmeye hazırlar.
Açıkça belirtti...
Ne...
Ama...
Bu...
Franklin oturup söz verdi...
Söz verdi...
Bizi kazıkladı.
Çüş! Çüş.
Dr. Franklin, Bay Adams. Geciktiğim için üzgünüm.
Üst katta hazırlar.
- Adamınız nerede? - Kim?
- Benoit. - Kaçtı.
Onu azat edeceğimi söyledim ama kahrolası zenci bekleyemedi.
Hanginiz önce imzalayacak?
Dr. Franklin.
Özgür, egemen...
...ve bağımsız.
Öyle diyor.
Cesedinin ilk hâlini beğenmemişti.
- Çok şey göründüğünü düşündü... - Ölü mü?
O da yenisinin yapılmasını emretti. Bu oldukça huzurlu.
- Sadece küçük bir güzellik uykusu. - Onu ben de isterdim.
Kraliyet ailesinden olunca görünüşünüze karar verebiliyorsunuz,
öldükten sonra bile ama biz geri kalanlar...
Buluşmak için melankolik bir yer seçmişsiniz.
Sizi Passy'de ziyaret edemem. Böyle şeyler yapılmaz
ve bence siz de Versailles'a gelmezsiniz.
Hem burayı seviyorum. Bin yılın Fransız kralları.
İnsanlar hatalarını değil, hükmettiklerini hatırlıyor
- ama bunun sizin için anlamı olmaz. - Benim tarihim değil.
Her şeyin mümkün olduğu yeni dünya.
Ne yazık ki aynı dünya ve içinde aynı türde insanlar var.
Sadece fikir farklı.
Nedir bu fikir? Asla tam olarak anlayamadım.
Özgür bir halkın sağduyu rehberliğinde
ve çoğunluğun iyiliğine inanarak kendi kendisini yönetebileceği fikri.
Ya sağduyuları yoksa?
O zaman hak ettikleri başlarına gelecek sanırım.
İlk karşılaştığımızda "Bu adam zeki ama benim kadar değil" dedim.
Şimdi böyle düşünmemi sağlamanızın ne kadar zekice olduğunu görüyorum.
Çok naziksiniz.
Her adım bir icattı
ve işe yaramasına kimse benden çok şaşıramaz.
Gözümün içine bakıp söz verdiniz.
Siz de Gérard'ı İngiltere'ye yolladınız.
Yaptım, evet.
Yani asıl soru kim kime yalan söyledi değil...
Kim daha iyi yalan söyledi.
Karım ne diyor biliyor musunuz?
Aslında başarısızlık olsa bile zafer olduğunu söyle ve kendine pay çıkar.
Çok akıllı birine benziyor.
Saraya girmesi yasak, biliyor musunuz?
Babası sadece bir tüccardı. Kral'ın onayı olmadan evlendik.
Amerika'da bunun önemi olmazdı, değil mi?
Yaratılmasına yardım ettiğiniz ülkeyi görmelisiniz.
Peki, bir milyar livre'miz karşılığında biz ne aldık?
- Minnettar bir ülkenin ebedî bağlılığını. - Lütfen.
İngilizlerle ticaret yapacaksınız ve biz avucumuzu yalayacağız.
Satın almaya geldikleri barış bu.
Mösyö Kont, sizi yaralamak istemedim.
Beni yaralamadınız. Zekânızla alt ettiniz. Bu çok daha kötü.
Devlet meselelerindeki deneyimsizliğimiz için bizi affedin,
bizi patavatsızlık yapmaya iten bu oldu.
Size, yüce gönüllü kralınıza, Fransa'ya sonsuz bir borcumuz var...
...ve bu küçük yanlış anlamanın aramızı bozması yazık olmaz mı?
İngilizlerin aramızı bozmakta başarılı olduklarını sanmaları...
Ne?
Neye gülüyoruz?
Benden yine para isteyeceksiniz, değil mi?
Sadece altı milyon daha. Çok işimize yarar.
Kongre'niz ödeme garantisi verecektir.
Elbette.
Binmeye korktuğunuzu söylemeyin.
Su üstünde gereğinden fazla vakit harcamak için bir neden göremiyorum.
Sefil bir geminin tırabzanını tutarken
bu hoş, küçük tekneyi kaçırdığınıza pişman olacaksınız.
- Küçük, hoş bir yerim var. - Mütevazı bir çekiciliği var.
Otuz ya da kırk oda. Hatırlayamıyorum.
Tarlalar, ahırlar...
Ormanda, ağaçlardan yapılma bir evde yaşıyorsunuzdur.
Tuğladan yapıldı ve bir şehirde.
Şu anki hâlini ancak tahmin edebilirim.
İngilizler canına okudu.
İntikamınızı aldınız. Hepsini yendiniz.
Öyle sanırım.
Garip bir şekilde tatmin edici olmadı.
Başka ne istiyorsunuz?
Sadece daha fazlasını.
Her ne olursa olsun. Sadece... Sadece daha fazlasını.
Yaşımızı hissediyoruz.
Kendimi...
Yaratılmasına yardım ettiğimi söyleyebileceğim bir ülke var
ama 20 yıldır oraya neredeyse hiç gitmedim.
Neden dönüyorsunuz o zaman?
Bu Amerika'nın ne olabileceğini görmekle yükümlüyüm sanırım.
Ya keşfettiğiniz şeyi beğenmezseniz?
Madam.
Benimle evlenir misiniz?
Çok serserisiniz.
Ciddi misiniz?
Öyle miyim?
Amerika'nız ne olacak?
Ona sadakatimi borçluyum ama mutluluğumu borçlu değilim.
Başrahip halledebilir herhâlde. Kilisedeki o velveleden nefret ederim.
Evet mi diyorsunuz?
Sizden çok hoşlanıyorum
ama çok belalı türde bir kedi olduğunuzu ikimiz de biliyoruz.
Hangi türmüş o?
Ne kadar şımartırsanız şımartın hep kalkıp giden türde.
Dışarıda olanları görüyor musun?
Bu sabah gidecek.
Ya sen?
Burada oturup suspus solmak dışında ne yapacaksın?
Bu evi kaybedeceğiz.
Her şeyi kaybedeceğiz.
Neden biliyor musun?
Yıllardır o hipnotizmacının asla gitmeyeceğin bir ülke uğruna
cebimizi boşaltmasına izin verdiğin için. Bir şey diyecek misin?
Meğer kraliçe o gerdanlığı almamış.
Tüm olay bir dolandırıcılıkmış ve kadın tamamen suçsuzmuş.
Peki. Kendim hallederim.
- Bunlar kalıyor mu? - Görevlerini yerine getirdiler.
Belki meraklı ziyaretçilere dağıtırsın
ya da duvardaki bir çatlağı tıkarsın.
Talimatlarıma uymanda ısrar ediyorum.
Denizde altı hafta geçirip avunmak için şeker ya da içki kullanmayacak mıyım?
Ve güvertede her gün yürü. Bana teşekkür edeceksin.
Sana lanet edeceğim.
Neyse ki duyacak kadar yakınında olmayacağım.
Bir de gerekirse bundan kullan
ama azar azar.
Osmanlı dervişleri, afyon sayesinde gelecekteki mutluluğu gördüklerini söyler.
Bu istenmez mi?
Öyle bir mutluluk olacak mı ama?
Amerika için mi?
- Orası halka kalmış. - Benim için.
En büyük endişem hep bu oldu.
Sen olmasan ülke ne olurdu?
Gerekli adam olarak lort muamelesi göreceksin.
Öyle mi?
Sanmam.
Peki, sana ne olacak?
Ben her zamanki gibi düşe kalka giderim.
Vatana dönmeyecek misin?
O kadar uzun süredir yurt dışındayım ki vatanım neresi bilmiyorum sanırım.
İngiltere belki?
Onlarla barış yaptık ne de olsa.
Uğruna çabaladığımız bu değil miydi?
Öyle. Her birimiz kendi yoluyla.
Bir kasa mükemmel Madeira. Ziyan olmasının anlamı yok.
- Çok cömertsin. - İçerken beni hatırla.
Seni özleyeceğim dostum.
Her zaman çok cana yakın bir arkadaş oldun.
Ziyaretçin var.
- Bu size. - Madam.
Hepsi yazıyor. Aylık masraflar.
Konukseverliğimizin her anı.
Konukseverlik, doğası gereği bedava değil midir?
Yıllar sürünce değildir.
23.654 livre. Satır satır okuyun.
- Doğruluğundan şüphem yok. - O zaman siz getirirken burada beklerim.
Elimde o kadar yok.
Milyonlar kaybettik. Nereye gitti?
Birleşik Devletler'e. Mösyö Chaumont, o biliyor.
Onu özgülük ve kâr konuşmalarıyla baştan çıkardınız, o da...
Düşünemez oldu.
Bana sahip olmadığım güçler atfediyorsunuz...
Şimdi de ne diyor.
...ama sizi temin ederim Kongre'den şahsen...
- Kaç paranız var? - Pardon?
Şu anda cebinizde ne kadar var? Şu anda.
Bir işe yaramaz.
- Araya girebilirdin. - Karışmamak daha doğru geldi.
Şu senin mi?
- Artois'ya ait. - Başka neler ona ait?
Sadece ilerlemenin bir yolu.
- Neye doğru ama? - Konumumu bulmamı istedin.
- Aklımdaki bu değildi. - Ama ben bunu seçtim.
- Yarın seninle Le Havre'a geleceğim. - Gerek yok.
- Yola yalnız çıkmamalısın. - O konuda endişem yok.
Mösyö Lenoir yıllardır beni takip ediyor.
Ülkeden ayrılmam gibi önemsiz bir şeyin kendisini durdurmasına izin vermez.
Baban Londra'da yaşıyor.
- Biliyorum. - Öyle mi?
Doğru insana sorarsan Versailles'da her şeyi öğrenebilirsin.
Onu görmeye gidecek misin?
Bir şey iletmemi mi istiyorsun?
Söylenmemiş bir şey yok.
Bu kadar sert olman şart mı?
İngiltere'yle barış yaptın. Kendi kanından biriyle de yapamaz mısın?
Kalp pazarlığa tabi değildir.
"Düşmanlara verilecek en iyi şey onları affetmektir."
Onu yazan aptalın tekiymiş.
İstediğinin bu olduğuna emin misin?
Bu bir oyun. Satranç gibi.
Oynamayı seviyorum.
O zaman bana bir veda öpücüğü ver oğlum.
- Bir daha görüşeceğiz. - Belki
ama bence bu hayatta değil.
Sevgili dedeciğim.
Mutlu olmaya çalış ama kim olduğumuzu unutma.
Kimdi o komik ihtiyar?
Büyük bir Amerikalı.
HERKES İKİ DÜNYANIN KAHRAMANINI ÖVSÜN.
Bravo!
NE KADAR MUTLU OLMUŞ OLSAK DA - SEVGİLİ BABACIĞIM İÇİN
Dr. Franklin.
Rahatsız ettim, üzgünüm
ama bunca şeyden sonra aynı yolculuğa çıkacağımızı düşünmemiştim.
Tanıyamadım efendim. Ben...
Jacques Chaumont.
Jacques. Jacques, elbette.
Sen...
Birleşik Devletler'e gidiyorum, evet.
- Anne babamla konuştunuz mu? - Annenle içten şekilde vedalaştık.
- Beni kovdular. - Duyduğuma üzüldüm.
Onları suçlayamam. Hatta işime bile geldi.
Fransa'da bana göre bir şey yoktu. En azından mahvetmediğim bir şey.
- Nasıl kalabilirdim? - Ne yapacaksın?
Bilmem. Param yok.
Biraz bozukluk ve giydiklerim var.
Sadece hayatım değişsin istiyorum.
Ne şekilde?
Dünyada kendi yolumu bulmak istiyorum. Yapabilirsem.
Sahip olduğum zekâyla. Özgür olmak istiyorum.
Özür dilerim, saçmalıyorum.
Tanıdığım biri gibi konuşuyorsun.
- Cebinde metelik olmadan evden kaçtı. - Kaderi ne oldu?
Orta hâlli bir başarı sağladı
ve bunu kanıtlayacak küçük hataları oldu.
Her zaman dürüst, bilge ya da iyi biri olmadı
ama faydalı bilgileri artırmaya ve insanın dünyadaki kısmetini
geliştirmeye çabaladı.
Ancak Tanrı'nın hakkındaki yargısının çok sert olmaması için dua edebiliyor.
Benim için de umut olabilir.
Fırsatın olacak. Gerisi sana kalmış.
Efendim, vakit ayırdığınız için sağ olun ve güvenli yolculuklar.
Jacques.
Kabinimde içmemem gereken güzel bir şişe brendi var.
Bu akşam uğra.
Onu açıp
Amerika'dan bahsederiz.
Döndükten iki yıl sonra
Franklin 81 yaşında Anayasa Kongresi'nde en yaşlı delege olarak görev aldı.
Paris'i ve Madam Helvétius'la geçirdiği
büyülü vakitleri düşününce pişmanlık hissetti.
1790'daki cenazesine 20.000'den fazla insan katıldı.
Fransa, kendi devrim mücadelesi sırasında
onun anısına üç günlük yas ilan etti.
Amerika'nın bağımsızlığı için hayati olan Fransız ittifakını sağlama çabaları
ve Birleşik Krallık'la yaptığı barış anlaşması için asla teşekkür edilmedi.
"Böylece başladığımız büyük ve tehlikeli girişim,
şükür ki mutlulukla bitti,
bunu ölmeden görmeyi beklemiyordum.
Birkaç yıllık barış, gücümüzü yenileyecek ve artıracak
ama gelecekteki güvenliğimiz birliğimize ve erdemlerimize bağlı."
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü