SERIAL NETFLIX
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
„RUCHOMY ZAMEK TANAKI”
Nigdy się nie wie, ile ma się rzeczy, póki się nie przeprowadzasz, co, Scruffy?
Nie martw się, piesku.
Pobawimy się, gdy tylko wszystko rozłożymy.
Właśnie tak, Scruffy, będziesz mógł wybrać sobie pokój.
Są wprawdzie tylko dwa, a ja chcę ten z widokiem.
Wiedziałaś, że trasa pierwszego wyścigu na rolkach
miała ponad 160 kilometrów długości?
Nogi bolą mnie od samego myślenia.
Wyprzedaż garażowa na kółkach.
Lepiej to zatrzymajmy.
Mam!
Nieźle!
Świetny chwyt.
O, nie!
Moje rzeczy!
Piruet.
Piruet!
Dziewczynki!
Dziękuję.
Żaden problem, panie Tanaka.
Ale... o co chodzi z tym wózkiem?
Przeprowadzam się. Mam nowe mieszkanie kilka przecznic stąd.
Więc przewożę moje rzeczy.
Całkiem sam? Może panu pomóc?
Dziękuję, ale nie chcę robić kłopotu.
Scruffy i ja damy sobie radę.
Pani wybaczy.
Pan Tanaka pomaga wszystkim, którzy tego potrzebują.
- A teraz on potrzebuje pomocy. - Masz rację. Czas na Zenko!
Ponzu, tryb: Misja!
Tak, tak, tak, tak!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: Akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Pan Tanaka się przeprowadza i ma z tym mnóstwo pracy.
Chciałyśmy mu pomóc, ale powiedział, że da sobie radę.
Cały pan Tanaka.
Zawsze pomaga innym, a nigdy nie prosi o pomoc.
To mu zajmie wieczność.
Drużyno, waszym Zenko na dzisiaj jest pomóc panu Tanace w przeprowadzce.
Trudno będzie to zrobić niepostrzeżenie.
Wiecie, co jest trudne?
Kiedy trzeba zrobić kolację, a wysiada kuchenka.
Co wtedy robię?
Naprawiasz kuchenkę?
Czy ja wyglądam jak jakiś kuchenkowy geniusz?
Nie, zamawiam na mieście.
Nie, Ponzu, nie zamawiamy parówek w cieście.
To przenośnia.
Chyba raz w życiu wiem, o co ci chodzi.
Mówisz, że czasem nie da się zrobić wszystkiego samemu.
Puchar dla Ellie! Nie da się. Kimkolwiek by się nie było.
Bierzmy się do roboty.
Trzeba, cóż, wziąć co nieco od pana Tanaki.
Zenko...
Akcja!
Dobra. Pan Tanaka rozpakowuje pudła w swoim nowym mieszkaniu.
A my w tym czasie zaniesiemy tam te rzeczy.
Lepiej, żeby ktoś inny był na czatach.
Zajmę się tym.
Czysto.
Sam na horyzoncie.
To może być trudniejsze, niż myśleliśmy.
Bardzo zabawne.
Jesteśmy już?
W tym tempie nigdy nie dostarczymy pudeł do nowego domu pana Tanaki.
Tak, musimy mu pomóc jakoś inaczej.
Z pewnością nie będę narzekać na brak ćwiczeń,
mieszkając na trzecim piętrze.
Dobra, możemy pomóc, wnosząc na górę to, co już tu jest.
Mam pomysł!
Możemy użyć nudlin, żeby potajemnie wciągnąć meble
przez okno, gdy pan Tanaka nie będzie patrzył.
To mi się podoba. Chodź, Niah.
Opuszczam nudlinę.
Telewizor zanudlowany.
Już prawie.
A teraz telewizor.
Gdzie on się podział?
To wygląda jak moja butelka na wodę.
To jest moja butelka na wodę. Hej, wracaj tu!
Szybko. Opuszczaj go.
Jak mogłem go przeoczyć?
Chyba za ciężko pracuję.
No dalej, Tanaka. Poradzisz sobie!
Teraz mamy szansę!
Ruszmy z tymi pudłami.
Scruffy, uspokój się troszkę.
Masz więcej zabawek niż ja.
Serio? Scruffy, uspokój się.
Scruffy! Na co ty tak szczekasz?
Scruffy! Spokojnie. Sąsiedzi.
No cóż, przegrywamy trzy do zera.
Nie udało nam się przenieść tu rzeczy pana Tanaki.
Nie wnieśliśmy ich na górę.
A ja ze Scruffym w pokoju nie potrafiłem nawet wypakować pudeł.
Tak. Pomoc w przeprowadzce tak, żeby nikt cię nie widział?
Trudniejsze niż się wydaje.
Drużyno, właśnie przegrałam w kciuczki z Ponzu,
więc robię parówki w cieście. Chcecie trochę?
Dzięki, ale mamy tu pewien problem.
To Zenko chyba nam się nie uda.
Wygląda na to, że zepsuła wam się kuchenka.
Chwila. Myślałam, że mówiłaś o panu Tanace.
Że to on powinien dać sobie pomóc. Nie my.
Cóż, jeśli rękawice kuchenne ci pasują, noś je.
Kuchenka? Rękawice kuchenne?
Zrozumiecie z czasem.
Myślę, że chodzi jej o to,
że to Zenko jest za duże, żebyśmy sami dali sobie radę.
- Potrzebujemy pomocy. - Tak!
Zamiast sami pomagać, możemy sprowadzić pomoc.
Ale jak?
Może trochę świeżego powietrza cię uspokoi, Scruffy.
Mam pomysł. Może byśmy...
- Gotowi? - Czas na akcję.
- Przyjąłem. - Teraz.
Tutaj, Scruffy.
Chcesz się pobawić w parku?
Chodź, porzucamy sobie.
Dobrze. Przynieś.
Hej, ty jesteś psem pana Tanaki.
Uciekłeś mu? Wracaj!
Wybaczcie, drogie panie. Psi uciekinier!
To włochaty przyjaciel pana Tanaki.
Biegniemy, dziewczęta!
Wybacz, Luis.
Kochany Scruffy na wolności.
Pies pana Tanaki? Wchodzę w to!
- Mam go. - Biedaczek.
Cieszę się, że jest cały i zdrowy.
Tu jesteś, Scruffy.
Pan się przeprowadza, panie Tanaka?
W rzeczy samej.
Nie może pan tego wszystkiego robić sam.
Wszyscy się przyłączymy.
Wezmę ciężarówkę
i w trymiga przywiozę tu resztę pana rzeczy.
A Rona i ja pomożemy się panu rozpakować,
by mieszkanie miało odpowiedni wystrój.
Uwielbiam urządzanie wnętrz.
A ja pobawię się z tym włochatym kolegą, żeby nie przeszkadzał.
Chodź, Scruffy.
Nie chciałbym sprawiać kłopotu.
Zajmiemy się wszystkim.
To pana karma.
Jesteście najlepsi.
Możecie mi pomóc, ale pod jednym warunkiem.
Po wszystkim stawiam kolację.
Nie tak szybko, panie T. Kolacja jest na mój koszt.
Parówki w cieście dla wszystkich!
To moje nowe dzieło.
Nazwałam je... The Ponzu!
W porządku.
Misja zakończona.
Dzięki Yuki i jej radzie, żeby szukać pomocy, gdy jest potrzebna.
Przydała się nie tylko panu Tanace.
Znacie mnie przecież. Uwielbiam dania dwa w jednym.
Tak!
„ZENKO ZOSTAŃ”
Sam Ochoa wykonuje kilka naprawdę świetnych trików!
Sędziowie dają jej dziewięć i pół punktu.
Tak!
Świetny przejazd, Sam!
Co się stało? Powinnaś być superzadowolona!
Wiem, Jax.
Boję się tylko, że przegapię Kena KaBlama.
Kena Ka-kogo?
Kena KaBlama.
To geniusz, który stworzył Squashera.
O nim słyszałem. To ulubiony bohater komiksów Ariego.
Mój też.
KaBlam podpisuje tom komiksu o Squasherze
w księgarni.
To ekstra!
Ale końca zawodów jeszcze nie widać.
A on będzie w sklepie z komiksami
jeszcze tylko chwilę.
Chyba nie uda mi się z nim spotkać.
KaBlam, KaBlam...
Łał, Ari!
Możesz w to uwierzyć? Mamy tu Kena KaBlama.
Mam z nim porozmawiać? Mam zwracać się do niego Ken?
Czy pan KaBlam? Czy raczej pan Ken KaBlam?
Mamo!
Cześć, Ari? Jak tam autografy?
Czy coś się może opóźnia?
Raczej nie. A co?
Nie mam czasu tłumaczyć. Ale potrzebne nam Zenko!
Ponzu, tryb: Misja!
Tak, tak, tak, tak!
Niah!
Ari!
Ellie!
Jax!
Zenko: Akcja!
Gdy gong szaleje, to coś się dzieje.
Ken KaBlam jest w mieście. Podpisuje swoje komiksy.
Twórca Squashera?
Jakim cudem o tym nie wiedziałam?
Nie. Wcale nie mam nudli w głowie.
Problem w tym, że Sam zawsze chciała go poznać,
ale jest właśnie w środku zawodów.
A sesja autografów prawie się skończyła.
Dokładnie. Sam będzie niepocieszona, jeśli przegapi KaBlama.
Drużyno, waszym Zenko jest zatrzymać
Kena KaBlama w mieście, póki Sam się z nim nie spotka.
Rozumiem, że to znaczy „tak”.
Pamiętajcie tylko,
że czasem ostatnia przyprawa, o jakiej pomyślicie,
jest tą właściwą.
Chodźmy! Czas pomóc Sam.
- Zenko... - Akcja!
Omówmy plan jeszcze raz.
Ja raportuję z parku, na jakim etapie jest Sam.
Ja zostaję tutaj na czatach,
by Ken KaBlam nie wyślizgnął się niezauważony.
A ja i Niah przebieramy się w normalne ubrania i działamy pod przykrywką,
zajmując czymś Kena.
Tak! Uratujemy dzień na sposób Zenko.
I KaBlam! To by było na tyle, koleżanki i koledzy.
Niestety, czas już się pożegnać.
Czy też, jak powiedziałby Squasher:
„Czas sięgnąć po wegezwycięstwo!”.
Przepraszam, panie KaBlam,
ale tu leży jeszcze kupka komiksów do podpisu.
Bez obaw, koleżanko.
Podpisze się! Wszystko dla moich fanów.
Panie KaBlam, mam też parę pytań o Squashera.
Dawaj, koleżanko.
Czy Squasher ma psa?
Jak się nazywa jego tata? A jego mama?
Brat? Siostra?
Jakie lody lubi najbardziej?
Czy zna szwedzki?
A, i jaki jest jego ulubiony kolor?
Bez obaw, drużyno. Pan KaBlam jeszcze trochę tu spędzi.
Dobrze. Co do pierwszego pytania:
tak, Squasher ma psa, Szparaga.
A co do pozostałych pytań:
jego tata nazywa się Aspara-Gus,
jego mama Brokuletta, a jego brat Dynik.
I ma siostrę Limonkę. Najbardziej lubi lody czosnkowe.
Nie zna szwedzkiego, ale mówi trochę po marchewecku.
A jego ulubiony kolor to bakłażanowy.
A teraz czas do KaBlammobilu.
To tylko wypożyczone auto.
O, nie. KaBlam zaraz sprawi, że nasze Zenko się zkablamuje.
Próbowaliśmy go tu zatrzymać,
ale nigdy nie widziałem, by ktoś tak szybko rozdawał autografy.
Jak tam w skejtparku, Jax?
To jeszcze trochę zajmie.
Sam przeszła do kolejnej tury zawodów.
Co robimy? Zaraz wyjedzie z miasta.
KaBlam! Mam pomysł.
Cześć, Kat, tu Ken KaBlam.
Witaj, Ken. To znaczy... panie KaBlam.
Kat, tak sobie myślałem... Może zanim pojadę na lotnisko,
oprowadziłabyś mnie po waszym uroczym miasteczku.
Oprowadziłabym? Oczywiście.
To dla mnie zaszczyt, panie KaBlam.
To znaczy, Ken. To znaczy, panie Kenie KaBlam!
Cudnie. Spotkajmy się przy KaBlammobilu. KaBlam!
- Panie Kenie KaBlam! - Na kłusujące korniszony!
Jeszcze jakieś komiksy do podpisu?
Nie, już wszystkie podpisane. Zacznijmy więc wycieczkę!
Wycieczkę?
Zobaczy pan, wszyscy w Pogodnie Nadmorskim
są niesamowicie mili i uczynni.
À propos miły i uczynny,
ten łoś był maskotką naszej miłej i uczynnej założycielki,
Henrietty H. Nadmorskiej.
Miejscowi nazywają go Greg. Czyż nie jest wspaniały?
Tak, wygląda jak Greg.
To bardzo interesujące, Kat. Ale muszę już jechać.
Nie może jeszcze wyjechać. Co robimy?
Czy jest coś, co lubi?
Tak, komiksy i warzywa.
Właśnie!
Yuki, potrzebujemy nudle-wozu przy pomniku łosia, natychmiast.
Już jadę!
Podaj mu coś, co go zajmie na długi czas.
Nudle-wóz Yuki!
Jej nudle są legendą Pogodna Nadmorskiego.
Musi pan ich spróbować.
Może faktycznie przydałaby mi się jakaś przekąska przed wyjazdem.
Superbohater potrzebuje superpaliwa!
Proszę, panie KaBlam.
Mondo Wegstravaganza.
Z dodatkową fasolką na cześć Fajnej Fasolki!
Oto prawdziwa fanka. Dziękuję.
- Nieźle, Yuki! - To go zatrzyma na chwilę.
Moja najlepsza supermoc! Hiperjedzenie!
No i po lunchu. Czas na mnie.
Panie KaBlam, musi pan jeszcze zobaczyć ogród naszej wspólnoty.
Jest tam ogórek, który wygląda całkiem jak Generał O'Gór!
Ma rację. To raj dla wielbicieli warzyw.
Dobrze. Ale potem naprawdę muszę już lecieć.
Ken KaBlam!
Uwielbiam pana komiksy. Kocham Kartoflaną Księżniczkę!
To miasteczko jest pełne superfanów!
Kartoflana Księżniczka pojawiła się tylko raz, w tomie 187:
„Ziemniak ziemniakowi ziemniakiem”.
Proszę. To prawdziwy zaszczyt: Ken KaBlam zbierze moje warzywa.
Jak mógłbym odmówić?
To proste. O, tak.
Nie!
Ale nie mam zamiaru, więc chodźmy zebrać trochę warzyw.
Tak!
Świetnie się bawiłem. Ale moje superobowiązki wzywają.
I naprawdę muszę już iść.
Tylko jedno selfie?
Dla fanki Kartoflanej Księżniczki wszystko!
Jax, jak się sprawy mają?
Sam wygrała! Teraz jest wręczenie trofeów .
Potrzebujemy jeszcze dosłownie kilku minut.
Nie wiem, jak jeszcze możemy go zatrzymać.
Chwila. Pamiętacie radę Yuki?
Czasem ostatnia przyprawa, o jakiej pomyślicie, jest tą właściwą.
Czego byśmy nie chcieli w ogródku warzywnym?
Wiem!
Pani Suślinko!
Kto chce pysznej marcheweczki? No dalej!
Dzięki, że pokazałyście mi...
Zatrzymaj się, ty wredny wegewandalu!
Hej!
O, nie, wcale nie!
Wracaj tu, ty rabusiu rabarbaru!
Bawimy się na ostro, co?
Tak. To chwilkę zajmie.
Przykro mi, że nie złapaliśmy tego susła.
Ale świetnie się bawiłem, zwiedzając Pogodno Nadmorskie, Kat.
Tak naprawdę smutno mi, że wyjeżdżam.
Jax, gdzie Sam? Teraz albo nigdy!
Teraz!
Niemożliwe.
Ken...
KaBlam!
To niesamowite!
Uwielbiam pana komiksy. To wspaniałe, móc pana poznać.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Widzę, że wygrywasz zawody na desce.
Tak! Zdobyłam mistrzostwo miasta!
Wiesz, podsunęłaś mi pomysł na kolejnego bohatera.
Dziewczyna wykonująca bombowe akrobacje na desce.
Wege Skejterka!
KaBlam!
Przepraszam, trochę mnie poniosło.
Szukałem miejsca, gdzie mógłbym się przenieść
w poszukiwaniu inspiracji.
A to miasteczko jest pełne moich fanów.
Myślę, że mógłbym spędzić chwilę w Pogodnie Nadmorskim.
Naprawdę, Ken? To znaczy, panie KaBlam...
To znaczy, panie Kenie KaBlam.
Naprawdę.
A żeby to uczcić, zjedzmy sobie Wegstravaganzas
z tego nudle-wozu. Ja stawiam.
Świetna robota, drużyno.
Spełniliśmy marzenie Sam.
A Ken i Kat zaprzyjaźnili się.
A to oznacza...
Podwójne Zenko! KaBlam!
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK DOJO DAYCARE
Tak, tak, tak, tak!
Zenko: już czas!
Napisy: Zuza Lamża