‪ซีรีส์จาก NETFLIX
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪เซ็นโกะ โก ‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪โครงการรับสัตว์ไปเลี้ยง
‪ดูเหมือนติดที่ให้อาหารนกครบแล้ว
‪และพร้อมจะให้อาหารลูกค้าที่หิวโหย
‪ใช่ มันคล้ายๆ รถขายบะหมี่ให้นกนะ
‪แต่เป็นแบบที่ไม่มีบะหมี่กับรถ
‪หวัดดี แซม หวัดดี ฟาวน่า
‪ว่าไง ทุกคน ขอต้อนรับสู่งานแฟร์ ‪รับเลี้ยงสัตว์แห่งท่าเรือฮาร์โมนี่
‪วันนี้มีคนรับลูกหมาน่ารักๆ ‪ของเราทุกตัวไปเลี้ยง
‪ยกเว้นอยู่ตัวเดียว
‪โอ้โฮ ดูมันวิ่งสิ
‪ใช่ นั่นแหละสกรัฟฟี่ ‪มันมีจิตใจดี
‪และพลังเหลือเฟือ
‪ไม่อยากเชื่อเลย ‪ว่าไม่มีใครรับมันไปเลี้ยง
‪ฉันคงจะรับมันไปเลี้ยง แต่แม่บอกว่า
‪งู อิกัวน่า และแมวของฉันจะอิจฉา
‪จ้ะ เคยมีคน ‪รับสกรัฟฟี่ไปเลี้ยงแล้วละ
‪แต่ถูกเอามาคืนตลอด
‪ทำไมคนถึงเอามันมาคืนล่ะ
‪- โอเค เข้าใจแล้วว่าทำไม ‪- สกรัฟฟี่
‪ไม่เอาแล้วน่า ฉันผิดเอง
‪ฉันจับมันให้
‪หวัดดี เด็กๆ หวัดดี ฟาวน่า
‪งานแฟร์เป็นยังไงบ้าง
‪ยอดเยี่ยม เหลือหมาแค่ตัวเดียว
‪สกรัฟฟี่ตัวเล็กที่น่ารัก
‪คุณอยากรับมันไปเลี้ยงไหมคะ ‪คุณทานากะ
‪ฉันเคยคิดจะเอาหมามาเลี้ยงนะ
‪และมันดูเหมือนเฮอร์แมน ‪ลูกหมาที่ฉันเคยเลี้ยงตอนเด็กๆ
‪แต่ฉันไม่แน่ใจว่า ‪จะวิ่งตามลูกหมานี่ทัน
‪มันแค่ถูกขังมาทั้งวันน่ะครับ
‪มันอยากออกมาเล่น
‪และคุณชอบออกมาข้างนอก
‪มีช่วงเวลาทดลองค่ะ
‪แต่ถ้าเลี้ยงไม่ไหว ‪คุณพามันกลับมาคืนได้
‪- เอ่อ... ‪- ดูสิ มันชอบคุณค่ะ
‪มันวิ่งวนรอบคุณน่ะค่ะ
‪โอเค ตกลง
‪ขอบคุณค่ะ คุณทานากะ ‪วันนี้สกรัฟฟี่โชคดี
‪คุณก็โชคดี
‪นี่ค่ะ คุณที
‪คุณกับสกรัฟฟี่จะสนุกด้วยกันมากเลย
‪หวังอย่างนั้นนะ
‪หวังว่าคราวนี้จะไปได้สวยกับสกรัฟฟี่
‪เรามาส่งพลังดีๆ กันนะ
‪ลูกหมาที่มีความสุข
‪เคยมีคนรับมันไปเลี้ยง ‪แล้วเอามาคืนกี่ครั้งครับ
‪ยี่สิบเจ็ดครั้ง
‪รู้อะไรไหม อาริ ‪จู่ๆ ฉันเกิดอยากกินบะหมี่มากเลย
‪ฉันด้วย
‪งั้นเราไปที่รถของป้ายูกิกันเถอะ
‪ฉันก็กำลังคิดแบบนั้น
‪ลูกหมาที่มีความสุข
‪พอนสึ โหมดภารกิจ
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ใช่เลย
‪ไนยา
‪อาริ
‪เอลลี่
‪แจ็กซ์
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‪แซมโน้มน้าวให้คุณทานากะ ‪รับเลี้ยงหมาตัวหนึ่ง
‪และเราก็อาจช่วยด้วยนิดหน่อย
‪แต่หมาตัวนั้นไม่ค่อยเชื่อง
‪ฉันชอบแบบไม่เชื่อง
‪สกรัฟฟี่ต้องการบ้านถาวร
‪แต่คุณทานากะ ‪อาจจะรับมือลูกหมาตัวนี้ไม่ไหว
‪สัตว์ก็เหมือนบะหมี่นะ
‪การทำบะหมี่ที่เหมาะเฉพาะกับเรา
‪เราก็ต้องเติมซอสของเราเอง
‪เราควรเติมซอสใส่สกรัฟฟี่เหรอครับ
‪ไม่ใช่ ฉันหมายถึง ‪เราต้องฝึกสัตว์เลี้ยง
‪ด้วยความช่วยเหลือนิดหน่อย
‪สกรัฟฟี่ก็อาจเป็นสัตว์เลี้ยง ‪ที่เหมาะกับคุณทานากะมากๆ
‪แน่นอน และเราฝึกให้สกรัฟฟี่ ‪เป็นสัตว์เลี้ยงที่เหมาะได้
‪ใช่ เคล็ดลับการฝึกสัตว์เลี้ยง ‪ที่หนูบอกคุณใช้กับพอนสึ จริงไหมคะ
‪แน่นอนจ้ะ ดูนะ พอนสึ นั่ง
‪พักผ่อน
‪อย่าทำอะไรที่เป็นประโยชน์ ‪เขาเรียนรู้เร็ว
‪เอาละ เราไปสอนวิธีการเป็นหมา ‪ที่ดีที่สุดให้สกรัฟฟี่กันเถอะ
‪- เซ็นโกะ... ‪- โก!
‪สกรัฟฟี่ เงียบ
‪สกรัฟฟี่ หยุด
‪ก็แค่คนกำลังออกจาก ‪วิชาเครื่องปั้นดินเผา
‪ซึ่งแปลว่า ‪ฉันต้องไปทำความสะอาดเศษดิน
‪แกทำตัวดีๆ ระหว่างที่ฉันไม่อยู่นะ
‪จากการสัมมนาผ่านเว็บ ‪เรื่องการฝึกสัตว์เลี้ยง
‪เราต้องให้ขนมแก่สกรัฟฟี่ ‪ทุกครั้งที่มันไม่เห่าใส่คนอื่น
‪แต่เราจะทำยังไงไม่ให้คนเห็น
‪นึกออกแล้ว กระดานลื่นไง
‪เอางี้ ฉันจะเอาขนมไปเอง
‪นี่ มันหยุดเห่าแล้ว
‪ได้ผลแฮะ
‪ดูเหมือนสกรัฟฟี่ ‪กำลังเรียนรู้ที่จะไม่เห่า
‪ลูกหมาตัวนี้จะได้บ้านถาวร
‪ใช่ วิธีนั้นมัก...
‪ไม่นะ มันกำลังจะแทะรองเท้า
‪สกรัฟฟี่ ไม่นะ
‪ปล่อยรองเท้าซะ สกรัฟฟี่
‪จู่ๆ โลกก็มืดขึ้นเยอะเลย
‪และเหม็นขึ้นด้วย
‪ฉันจะทำยังไงกับแกดี สกรัฟฟี่
‪บางทีแกอาจต้องการไปเดิน
‪คุณทานากะครับ
‪มันควรจะมีน้ำพุ ‪ในห้องน้ำข้างบนไหมครับ
‪อยู่ตรงนี้และทำตัวดีๆ นะ สกรัฟฟี่
‪เดี๋ยวฉันมา
‪เราปล่อยให้คุณที ‪กลับมาเห็นแบบนี้ไม่ได้
‪ไม่เป็นไร ไม่ต้องตกใจ เราจะแก้ไข
‪และเราจะสอนสกรัฟฟี่
‪หมาชอบแทะ แต่พวกมันต้องทำให้ถูกต้อง
‪เชือกกระโดดนั่นน่าจะใช้ได้
‪สกรัฟฟี่จะแทะไป ‪เล่นกระโดดเชือกไปงั้นเหรอ
‪ไม่ใช่ ฉันหมายถึงแทะสิ่งที่ถูกต้อง
‪มันแทะเพลินเชียว
‪ต้องจำไว้ คราวหน้าโทรหาช่างประปา
‪เพื่อนตัวน้อยของฉันนี่เอง
‪ไปเดินกันดีไหม สกรัฟฟี่
‪สกรัฟฟี่ ช้าๆ หน่อย
‪ไม่นะ กลับมา สกรัฟฟี่
‪ฉันจะไปดูสกรัฟฟี่เอง
‪คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม คุณที
‪จ้ะ แต่สกรัฟฟี่วิ่งหนีไป
‪หนูจะช่วยคุณตามหามันเอง
‪หนูมีขนมสำหรับสุนัข ‪เราใช้เพื่อเรียกมันได้
‪- มาค่ะ ‪- เราไปหามันกันแน่ๆ
‪แต่แซม ไม่รู้สินะ
‪สกรัฟฟี่อาจไม่ใช่หมาที่เหมาะกับฉัน
‪อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ คุณที
‪คุณแค่ต้องได้รู้จักมันดีกว่านี้
‪เราปล่อยให้คุณทานากะ ‪หมดหวังกับสกรัฟฟี่ไม่ได้
‪และเราจะไม่ยอม ไนยา อยู่ไหนแล้ว
‪สกรัฟฟี่ไล่ลูกค้าของเรา
‪ตามฉันมา
‪สกรัฟฟี่ อย่า!
‪สกรัฟฟี่ ใจเย็น
‪เราจะทำให้มันสงบลงได้ยังไง
‪เดี๋ยวนะ เหมือนที่ยูกิพูดไง
‪เราต้องฝึกมัน
‪แต่เราก็ทำแบบนั้นมาตลอดนี่
‪และมันไม่ได้ผล
‪เราต้องอดทน ‪และพยายามไปเรื่อยๆ กับหมา
‪ก่อนอื่นเลย
‪หมาเชื่อฟังเสียงสั่งที่หนักแน่น
‪สกรัฟฟี่ ฟังเสียงสั่ง ‪ที่หนักแน่นของฉันนะ
‪นั่ง
‪จูงหมาที่คุณพยายามฝึก
‪ให้อยู่ใกล้ๆ
‪เวียนหัว
‪เมื่อหมาดึงสายจูง
‪ให้หยุดเดินจนกว่ามันจะหยุดดึง
‪และถ้าไม่ได้ผล
‪ลุกขึ้นยืนแล้วลองใหม่
‪สกรัฟฟี่ นั่ง!
‪เด็กดี
‪มันเริ่มเข้าใจแล้วหรือเปล่าน่ะ
‪สกรัฟฟี่
‪นั่ง!
‪นี่สกรัฟฟี่ของฉันจริงๆ เหรอเนี่ย
‪ดูสิ ไม่ดึง ไม่วิ่ง
‪- เป็นไปได้... ‪- หนูบอกแล้วไงคะ สกรัฟฟี่เป็นเด็กดี
‪ใช่แล้วล่ะ สกรัฟฟี่น้อยของฉัน
‪เป็นเด็กดีจริงๆ
‪ทำเสียงเหมือนคุยกับเด็ก ‪เขาหลงรักมันเต็มเปา
‪ลูกหมานั่นน่ารักจังเลยค่ะ คุณทานากะ
‪ไม่เป็นไร สกรัฟฟี่
‪การฝึกต้องใช้เวลา ‪แต่ฉันพร้อมจะอดทน
‪ใช่แล้วค่ะ คุณทานากะ
‪และมันคุ้มค่ามากค่ะ
‪ตอนนี้จะรับบะหมี่เนยถั่ว ‪กับเนื้อแดดเดียวดีไหม
‪เพิ่มกล้วยเป็นพิเศษ
‪ไม่ใช่ให้พวกเธอ ให้สกรัฟฟี่ต่างหาก
‪ภารกิจเกินคาดฝัน
‪มัน... มันสวยจัง
‪เธอชอบเหรอ จริงๆ นะ
‪มาเรีย เธอเป็นศิลปินที่น่าทึ่ง
‪เรายกมันไปที่ศูนย์ชุมชนกันเลยเถอะ
‪อีกห้านาที ‪จะเลยกำหนดส่งผลงานแสดงศิลปะ
‪อยากให้ถึงงานแสดงคืนนี้เร็วๆ จัง
‪ช่วงนี้ฉันเรียนรู้ ‪เกี่ยวกับศิลปะเยอะเลย
‪เธอรู้ไหมว่าศิลปะสามมิติ ‪ไม่เกี่ยวอะไรกับก้อนน้ำแข็งเลย
‪นี่เรียกว่า "ความสุข" เหรอ
‪ดูเหมือนไข่ไหลเยิ้ม
‪นั่นแหละคือข้อดีของศิลปะ
‪ทุกคนมองสิ่งเดียวกันแตกต่างกันไป
‪ฉันจะไปซื้อขนมมาสำหรับงานแสดงศิลปะ
‪ฉันจึงต้องปิดที่นี่สักพัก
‪นี่น่ะ ผมเฝ้าให้ได้ครับ
‪ผมเป็นคาเด็ต ‪ของชมรมผู้รักษาความปลอดภัยจิ๋ว
‪ก็ได้ ฉันจะให้เธอดูแล ร็อดนีย์
‪แต่จำไว้นะ ‪พลังที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับ...
‪พวงกุญแจ ไฟฉาย และวิทยุสื่อสาร
‪ครับผม
‪ร็อดนีย์ เจ. ดิงเคิล ‪พร้อมทำหน้าที่ครับ
‪อีกอย่างหนึ่งนะ งานเปิดหกโมง
‪และคนต้องส่งผลงานภายในห้าโมง
‪เข้าใจแล้วครับ ‪คุณไว้ใจผมได้ครับ
‪ฉันมองเห็นไข่ไหลเยิ้ม
‪เอาละ ไนยา เราปิดจนถึงหกโมง ‪ออกไปได้แล้วละ
‪แต่ฉันกำลังช่วยจัดนะ
‪เธอได้ยินคุณทานากะพูดแล้วนี่
‪ฉันดูแลที่นี่ ‪และฉันห้ามใครเข้ามาก่อน
‪รอเดี๋ยว
‪เสียใจด้วย เธอมาช้าไป 38 วินาที
‪เธอมาไม่ทันกำหนด
‪"38 วินาที" เนี่ยนะ
‪กฎก็ต้องเป็นกฎ ‪และฉันเป็นดูแล ฉะนั้นไปซะ
‪เอาจริงเหรอเนี่ย
‪เธอเป็นอะไรหรือเปล่า มาเรีย
‪ฉันอุตส่าห์ทำแทบตาย ‪แต่จะไม่มีใครได้เห็น
‪มาเรีย
‪คนควรได้เห็นรูปปั้นนี้
‪และมาเรียควรได้เซ็นโกะจากเรา ‪มาเร็ว
‪พอนสึ โหมดภารกิจ
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ใช่เลย
‪ไนยา
‪อาริ
‪เอลลี่
‪แจ็กซ์
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‪มาเรีย เพื่อนฉัน ‪เป็นศิลปินที่เก่งมาก
‪แต่เพราะร็อดนีย์ ‪เธอจะไม่ได้ร่วมงานแสดงศิลปะ
‪ใช่ คุณทานากะให้เขาดูแล
‪และเขาปฏิเสธมาเรีย ‪เพราะเธอไปช้า 38 วินาที
‪ว้าว บางครั้งร็อดนีย์ก็ทำเกินไป
‪ทีม การทำความดีของพวกเธอ ‪คือนำรูปปั้นของมาเรีย
‪เข้าไปในศูนย์ชุมชน ‪โดยไม่ให้ร็อดนีย์รู้
‪จะไม่ใช่เรื่องง่าย
‪เมื่อเป็นเรื่องกฎ ‪ร็อดนีย์เป็นลูกค้าที่ใจแข็งมาก
‪ก็จริง แต่แม้แต่ลูกค้าใจแข็งที่สุด ‪ก็ยังยอมให้อาหารที่ถูกใจ
‪โดยเฉพาะถ้าเธอแถมถั่ววาซาบิให้ฟรีๆ
‪ขนแกลงไปในถั่วฉันหมดแล้ว
‪ฉันจะเอาไปเสิร์ฟได้ยังไงล่ะเนี่ย
‪เอาละ ‪เริ่มปฏิบัติการผีเสื้อบุกเข้าไป
‪ทีมเซ็นโกะ
‪โก!
‪เอาละ สถานการณ์เป็นไง
‪หน้าต่างเปิดอยู่ ‪เราจะโรยตัวลงไปที่บันไดหนีไฟ
‪แล้ววางรูปปั้นของมาเรียในงานแสดง ‪ง่ายสุดๆ
‪เชือกเส้นบะหมี่
‪เดี๋ยว
‪นั่นอะไรน่ะ
‪เลเซอร์รักษาความปลอดภัย
‪ไม่ยักรู้ว่าร็อดนีย์ไฮเทคขนาดนี้
‪งั้นเราจะเอาผลงานชิ้นเอกของมาเรีย ‪ผ่านเข้าไปได้ยังไง
‪โยลันดา ชู่ๆ ไปให้พ้น
‪นี่ซีเคียวริเนเตอร์สามพัน ‪กำลังตรวจเหตุผิดปกติในส่วนที่ห้า
‪นี่ศูนย์ถึงซีเคียวริเนเตอร์ ‪ต้องการกองหนุนไหม
‪กองหนุนเหรอ ‪รู้นี่ว่าฉันมักทำงานคนเดียว
‪ฉันรู้ทันแกหรอก เจ้าคนร้าย
‪เตรียมตัวโดนกำจัด
‪เฮ้ย ได้ตัวละ
‪ผู้บุกรุกถูกกำจัดแล้ว
‪พื้นที่ปลอดภัยแล้ว
‪อะไรกัน เลเซอร์พวกนั้น ‪ไม่ได้ต่อกับสัญญาณเตือนภัยด้วยซ้ำ
‪มันก็แค่ตัวชี้แสงเลเซอร์
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราหลงกล
‪และตอนนี้เราก็เข้าไปไม่ได้
‪ทีนี้เราจะเข้าไปได้ยังไง
‪ทำไมคุณทานากะ ‪ต้องปล่อยให้ร็อดนีย์ดูแลด้วยนะ
‪เขาน่าจะอยู่ที่นี่
‪คุณทานากะอาจจะอยู่ที่นี่ได้นะ
‪กระดานลื่นปลอดภัย
‪ซีเคียวริเนเตอร์สามพัน ‪รายงานสถานะซิ
‪เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ‪ร็อดนีย์ เจ. ดิงเคิลรายงาน
‪ทุกส่วนปลอดภัยดีครับ
‪ดีแล้ว ฉันเพิ่งให้คนเอากล่องไปส่ง
‪เธอช่วยขนเข้าข้างในได้ไหม
‪รับทราบครับ คุณที ‪จะออกไปเอาเข้ามาครับ
‪ผมเฝ้าพัสดุอยู่ครับ
‪ดีมาก ซีเคียวริเนเตอร์
‪ทีนี้ก็พักตามที่เธอสมควรได้รับ
‪- แต่คุณทีครับ... ‪- นั่นเป็นคำสั่ง
‪ครับ ได้ครับผม
‪ฉันว่าฉันก็น่าจะ
‪พักเล่นเกมวิดีโอแป๊บนึง ‪เพราะมันเป็นคำสั่งนี่นะ
‪รักษาความปลอดภัยอวกาศ ระดับเก้า
‪ปกป้องมูน มอลล์
‪แพ้แล้ว ส่งตรามาซะ เอิร์ธแมน
‪ไม่ยุติธรรม ‪ฉันสะดุดก้อนมูนชีสนั่น
‪เข้าได้แล้ว ฉันจะเอากุญแจไปคืน
‪ส่วนฉันจะไปรับไนยากับอาริ
‪เอาละ หย่อนรูปปั้นลงมา
‪ฉันได้พลังโรงอาหารเพิ่ม
‪คราวนี้ฉันไม่มีทางแพ้แน่
‪แพ้แล้ว ส่งตรามาซะ เอิร์ธแมน
‪อีกแล้วเหรอเนี่ย
‪เกมนี้ขี้โกง ขี้โกงชะมัด
‪ไฟฉาย ยังอยู่ กุญแจ
‪กุญแจอยู่ไหน
‪เกือบไปแล้ว ต้องเลิกทำเป็นเล่น
‪ต้องมุ่งมั่นที่เป้าหมาย ดิงเคิล
‪ร็อดนีย์กำลังออกไป
‪เราต้องการเวลามากกว่านี้
‪ตรวจตราภายนอก
‪นึกออกแล้ว
‪เหมือนที่ยูกิพูด
‪"สิ่งที่เราต้องทำคือ ‪คิดให้ออกว่าลูกค้าชอบอะไร"
‪งั้นถ้าเรารู้ว่าร็อดนีย์ชอบอะไร ‪เราก็ล่อเขาไปทางอื่นได้
‪เจอแล้ว
‪ตอนอนุบาล ทุกคนลงความเห็นว่า
‪ร็อดนีย์คงเปิดร้านโดนัท ‪แล้วกินโดนัทของตัวเองทั้งหมด
‪เข้าใจละ ร็อดนีย์คลั่งไคล้โดนัทมาก
‪แต่เราจะไปหามาจากไหน
‪อยากได้แบบโรยไอซิ่ง ‪เคลือบน้ำตาล ไส้แยม ไส้ครีม
‪หรือแบบอุ้งเท้าหมีสุดยอด ‪อร่อยเหลือเชื่อของยูกิล่ะ
‪ด้านซ้าย โล่ง ด้านขวา โล่ง
‪ด้านล่าง โล่ง งั้นเหลือแต่...
‪จะไปตรวจดูกลิ่นหอม...
‪ที่น่าสงสัยน่ะ
‪โอเค ตอนนี้แหละ
‪คนเคยลงความเห็นว่า ‪เป็นไปได้มากว่าผมจะเปิดร้านโดนัท
‪งั้นเหรอ
‪มันเป็นอะไรน่ะ
‪ไม่มีอะไร เธอเพิ่งกินโดนัท ‪รสโปรดของมัน
‪โรยหน้าน้ำตาลหลากสี
‪ผมต้องกลับไปแล้วครับ
‪เอลลี่ รูปปั้นฉันอยู่ที่นี่ด้วย
‪ใช่แล้ว ตรงที่ที่มันควรอยู่
‪ฉันมาดูงานแสดง ‪แต่นึกไม่ถึงว่า... มัน...
‪มาเรีย นี่สวยมากๆ เลย
‪ขอบใจ ฉันแค่ดีใจ ‪ที่ทุกคนมีโอกาสได้เห็น
‪เฮ้ย นั่นเข้ามาในนี้ได้ยังไง
‪คุณทานากะ ผมต้องแจ้งอะไรหน่อย
‪รูปปั้นของมาเรียมาช้าไป 38 วินาที
‪และเธออนุญาตให้มาเรียเข้ามาเหรอ
‪- เอ่อ ผม... ‪- ทำดีมาก ร็อดนีย์
‪กฎสำคัญก็จริง ‪แต่ความมีเหตุผลก็สำคัญ
‪ครับ นั่นแหละผม เข้มงวดแต่มีเหตุผล
‪นี่อะไรน่ะ
‪ฉันตั้งชื่อว่า "กระรอกแสดงความยินดี ‪กับเด็กๆ ที่ทำได้ดีมาก"
‪มีใครอยากกินโดนัทฉลองชัยชนะบ้าง
‪- หนูค่ะ ‪- ผมครับ
‪สร้างจากหนังสือ "โดโจ เดย์แคร์"
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪เซ็นโกะ โก
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪คำบรรยายโดย ‪สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช