‪ซีรีส์จาก NETFLIX
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪เซ็นโกะ โก
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪"พัสดุอลเวง"
‪ขอทางหน่อย
‪โทษที
‪ขอโทษนะครับ
‪มาหรือยังครับ มาหรือยัง
‪รูปปั้นหุ่นยนต์ของเราน่ะเหรอ
‪ยังจ้ะ
‪ถึงการเป็นร้านที่ขายหุ่นยนต์กู้ภัย ‪หมายเลขหนึ่งร้อยคืนนี้
‪จะดีเยี่ยมก็จริง แต่...
‪การมีรูปปั้นหุ่นยนต์กู้ภัยของเราเอง
‪เต็มขนาด เต็มสี จะยิ่งแจ๋วคูณ 2
‪ถ้ามันมาถึงตรงเวลา
‪ใจเย็นครับ แม่
‪ดอนน่าส์เดลิเวอรี่ไม่เคยส่งช้า
‪และเมื่อมันมาถึง
‪ดูแสงไฟพิเศษที่ผมจัดไว้ให้มันสิ
‪แจ๋วคูณ 3
‪ไม่ ไม่ต้องใส่เกลือเพิ่ม
‪พอนสึ วางขวดเกลือลง
‪ได้เลย
‪บอกแล้วไงว่ามันเพอร์เฟกต์
‪ได้เวลาเปิดร้านแล้ว
‪สวัสดี
‪ดอนน่า
‪ฉันรู้
‪ดอนน่าเป็นลูกค้ามื้อกลางวัน ‪คนแรกของฉันเสมอ
‪ฉันเห็นด้วย
‪จัดการเลย พอนสึ
‪เธออยู่นั่นไง
‪ดูเหมือนรถจะเสีย
‪น่าสงสารดอนน่า ‪เธอรักรถบรรทุกเก่าๆ คันนั้น
‪เธอตั้งชื่อให้มันว่าฟิลลิส
‪ใครๆ ก็รักรถบรรทุกของตัวเอง
‪ฉันรักรถคันนี้
‪แต่รักไม่มากกว่ารักแก
‪ดูเหมือนเป็นงานสำหรับทีมเซ็นโกะ โก
‪"ทำดีหรือไม่ทำดี"
‪ไว้ค่อยทำมั้งนะ
‪เอาละ เด็กๆ
‪ท่าแรกในการฝึกยิมนาสติก ‪คือท่าม้วนหน้า
‪แบบนี้เหรอคะ
‪ประมาณนั้น
‪สวัสดีครับ คุณนายเฮอร์นานเดซ
‪ชอบเคราคุณครับ คุณโรเบิร์ตส์
‪บายครับ คุณนายเฮอร์นานเดซ
‪ยังชอบเคราคุณครับ คุณโรเบิร์ตส์
‪แม่ครับ ผมเพิ่งนึกขึ้นได้
‪ผมต้องไปทำอะไรบางอย่าง
‪ไปทำอะไร
‪มันเป็น...
‪เซอร์ไพรส์
‪ไปละครับ
‪พอนสึ โหมดภารกิจ
‪ใช่เลย
‪ไนยา
‪อาริ
‪เอลลี่
‪แจ็กซ์
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ได้ยินเสียงฆ้อง
‪มีอะไรขัดข้อง
‪พอนสึ
‪ทีม
‪รถส่งพัสดุของดอนน่า ดันสมอร์เสีย
‪เธอรักฟิลลิส
‪และคิดถึงทุกคนที่จะไม่ได้รับพัสดุสิ
‪เช่นแม่ฉัน
‪มีบางอย่างบนรถนั่น ‪ที่พิเศษมากสำหรับร้านของเรา
‪ช่วยบอกทีว่านี่คือเซ็นโกะของวันนี้
‪ใช่แล้ว
‪เซ็นโกะของพวกเธอ ‪การทำความดีของพวกเธอ
‪คือช่วยดอนน่าส่งพัสดุที่อยู่บนรถ
‪ง่ายมาก
‪ฉันจะซ่อมรถให้ดอนน่าขับต่อไป
‪ฟังดูเข้าท่า
‪แต่จำไว้นะ
‪เซ็นโกที่ดีที่สุดคือไม่มีใครรู้
‪เซ็นโกะ โก
‪อยู่ไหนนะ
‪โทษที ฟิลลิส
‪ฉันซ่อมแกไม่ได้
‪จะต้องโทรเรียกรถลาก
‪ค่ะ สวัสดี นี่ดอนน่า ดันสมอร์
‪ดอนน่าส์เดลิเวอรี่
‪และรถบรรทุกฉันเสีย
‪ฉันต้องการ...
‪ไม่ให้ถือสายรอ
‪เธอกำลังยุ่ง ลงมือกันเลย
‪ฉันจะซ่อมเอง ไม่มีปัญหา
‪โอเค มีปัญหา
‪อะไร
‪ฉันค่อนข้างไฮเทค ‪และเครื่องยนต์เก่านี่...
‪โลว์เทคเหรอ
‪ศูนย์เทคซะมากกว่า
‪ขอฉันดูหน่อย
‪ฉันมีเข็มเชิดชูเกียรติช่างยุวชน
‪ไหนดูซิ หม้อน้ำ
‪สายพานใบพัด หัวเทียน
‪ไนยาจะกู้สถานการณ์
‪ฉันแค่เรียกชิ้นส่วนต่างๆ ได้
‪พวกเขาไม่ได้สอนวิธีซ่อม
‪ไนยาจะไม่กู้สถานการณ์
‪เราควรโทรหายูกิ
‪ยูกิพูด
‪เรามีปัญหาครับ ผมซ่อมรถไม่ได้
‪เธอพูดว่า "ปัญหา"
‪แต่ฉันได้ยินว่า "โอกาส"
‪ไม่ ฉันไม่ต้องไปตรวจหู
‪พวกเธอมีโอกาสหาทางอื่น
‪ในการเอาพัสดุ ‪ของดอนน่าส์เดลิเวอรี่ไปส่ง
‪และทางนั้นคืออะไร
‪คำตอบนั้นอยู่ในมือพวกเธอ
‪คำตอบอยู่ในมือพวกเราเหรอ
‪เราต้องคิดขึ้นมาเหรอ
‪หรือยูกิอาจหมายถึงว่าเราควรยก
‪พัสดุขึ้นมาไว้ "ในมือเรา"
‪เราทำแบบนั้นได้
‪ถ้าเราทำให้ดอนน่า ‪อยู่ห่างจากประตูรถ
‪แจ็กซ์ เรารู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้าง
‪ดอนน่า ดันสมอร์
‪หนึ่งในแฝดสาม
‪ถนัดขวา เป็นนักธุรกิจหญิง
‪รักรถบรรทุกของเธอ บะหมี่กระเทียม
‪การดูนก และ...
‪เดี๋ยว นึกออกแล้ว
‪เราสองคนอยู่ในสมาคมนักดูนก ‪ของท่าเรือฮาร์โมนี่
‪และฉันบังเอิญรู้ว่า ‪นกที่ดอนน่าอยากเห็นมาตลอด
‪คือนกฮัมมิงเบิร์ดอกแดงหงอนม่วง
‪และนั่นช่วยเรายังไง
‪ฉันทำเสียงนกนั้นได้
‪ฉันจะนำทางดอนน่าเข้าไปในป่า ‪พวกเธอจะได้ส่งพัสดุ
‪โชคดีนะ ไนยา
‪พวกเราหวังพึ่งเธอนะ
‪นกฮัมมิงเบิร์ดอกแดงหงอนม่วง
‪ตอนนี้เนี่ยนะ
‪ฉันถือสายรอในป่าก็ได้
‪ร้องไปเรื่อยๆ นะ
‪แม่มาแล้วจ้า
‪ดูสิ หุ่นยนต์กู้ภัย
‪เขาดูใหญ่มากนะ
‪นั่นพัสดุพิเศษของแม่นายเหรอ
‪ใช่ แต่ฉันว่าพัสดุทุกชิ้นในนี้ ‪พิเศษต่อใครบางคน
‪งั้นก็เริ่มลงมือกันเถอะ
‪เซ็นโกะ...
‪โก!
‪ไชโย
‪ตื่นเต้นมากกับเครื่องปิ้งขนมปังนั่น ‪สินะครับ คุณนาย...
‪ฮ็อดเจส
‪และแอ็กชั่น
‪เฮ้ย กล้องจุลทรรศน์ใหม่ของฉันนี่
‪ไชโย
‪ดอนน่านั่นใช้ได้เลย
‪ปิดฉาก!
‪แจ๋วไปเลย
‪ฉันก็ว่างั้นแหละ
‪ซ้ายมือ
‪อยู่นี่จ้ะ นกเอ๊ยนกน้อย
‪บางทีฉันน่าจะกลับไปที่รถ
‪แต่ฉันยังถือสายรอนี่นะ
‪นกจ๋า ไงจ๊ะ สวัสดี
‪ฉันนี่เก่งจัง
‪อยู่นี่เอง
‪ดูความงามนั่นสิ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪ฉันเก่งเกินไป
‪นกน้อยจ๊ะ นกน้อยจ๋า
‪ทุกคน เรามีปัญหาแล้วละ
‪ฉันเรียกนกฮัมมิงเบิร์ด ‪อกแดงหงอนม่วงตัวจริงมา
‪ดอนน่าจะกลับมาในไม่ช้านี้
‪เราก็มีปัญหา
‪มันใหญ่เกินไป
‪เราขยับมันแทบไม่ได้
‪ไม่มีทางที่เราจะเอามันไปส่ง ‪ที่ร้านแม่ของนาย...
‪โดยไม่มีใครเห็นเรา
‪เราจะทำเซ็นโกะไม่สำเร็จเหรอ
‪เฮ้ย จำที่ยูกิพูดได้ไหม
‪"ชามบะหมี่ยังไม่หมด ‪จนกว่าจะซดจนหยดสุดท้าย"
‪ยูกิพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
‪ใครจะไปรู้ อาจจะพูด
‪ยูกิมีคำพูดแปลกๆ เยอะแยะ
‪จริง
‪รู้ไหมว่ายูกิมีอะไรอีก
‪รถบรรทุก
‪- ป้ายูกิ อาริเหรอ ‪- หวัดดีครับแม่
‪จำได้ไหมครับว่าผมมีเซอร์ไพรส์
‪รถขายอาหาร ‪สำหรับงานขายคืนนี้ของเราเหรอ
‪แจ๋วไปเลย
‪ฉันทำบะหมี่สูตรพิเศษต่างๆ ได้นะ
‪ดูเมนูก่อนสิ
‪อันนี้คนนิยมนะ
‪ค่ะ...
‪เอ้อ แม่ครับ ‪หุ่นยนต์กู้ภัยมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ยังไม่มา
‪- เจ๋งคูณ 4 ‪- เจ๋งคูณ 4
‪ดอนน่าคนนั้นส่งพัสดุเก่งมาก
‪ได้เลย ไง
‪ดีใจที่ได้เจอคุณ
‪พวกเธอนี่เจ๋งมาก
‪ดูคนที่มีความสุขพวกนั้นสิ
‪เก่งมาก ทีม
‪ฉันเจอเรื่องบ้าที่สุดเลยวันนี้
‪ดอนน่า
‪ขอบคุณที่ส่งรูปปั้นหุ่นยนต์ของฉัน
‪และกล้องจุลทรรศน์ของผม
‪และแว่นตาสุดเจ๋งของผม
‪ซึ่งผมอาจจะไม่ควรใส่ตอนกลางคืน
‪อือ แต่คืองี้ รถฉันเสีย ‪ฉันเลยไม่ได้...
‪กินบะหมี่กระเทียมตอนกลางวันใช่ไหม
‪ถูกต้อง
‪แม่ครับ แม่ต้องกลับเข้าข้างใน ‪ไปอยู่กับลูกค้า
‪ลูกพูดถูก
‪แหม ฉันดีใจที่ทุกคนมีความสุข
‪แต่ฉันไม่รู้เลยว่า ‪พัสดุถูกส่งให้พวกเขาได้ยังไง
‪ใช่ นั่นเป็นปริศนา
‪ท่าเรือฮาร์โมนี่ก็แบบนี้แหละ
‪พอนสึ
‪ฉันรักต้นไม้ตอนมันสูง
‪"ภารกิจหลบลี้"
‪ฉันรักต้นไม้ตอนมันเตี้ย
‪ไม่ว่าสีส้มหรือสีเขียว
‪ฉันรักมันเท่าๆ กัน
‪เพราะกับต้นไม้
‪ฉันรักมันหมด
‪เธอไม่ชอบเหรอ
‪นั่นเพลงสำหรับ ‪ละครเพลงเรื่องใหม่ของฉัน
‪เดาสิว่าชื่ออะไร
‪ต้นไม้
‪ว้าว เดาเก่ง
‪ขอบใจ
‪นี่ เป็นอะไรไป ลูล่า
‪วิสเกอร์สสัตว์เลี้ยงของหนู ‪ขึ้นต้นไม้แล้วไม่ยอมลงมา
‪พี่ช่วยหนูได้ไหม
‪ได้สิ ฉันจะช่วยเธอ
‪เอาละ ไอเดียใหม่
‪ลูกโป่ง
‪ลูกโป่งลอยได้ลูกใหญ่ๆ จะพาหนูขึ้นไป
‪จะมีอะไรผิดพลาดไปได้
‪เยอะเลย
‪มีอะไรผิดพลาดได้เยอะเลย
‪เอาละ
‪ฉันว่าถึงเวลา ‪ที่ทีมเซ็นโกะ โกจะจับวิสเกอร์ส
‪ลงมาจากต้นไม้ ‪ก่อนลูล่าจะทำอะไรบ้าๆ
‪ระวังนะ
‪น้อยๆ นี่แหละดีมาก
‪ไม่เป็นไร
‪เราก็แค่เปลี่ยน ‪เมนูพิเศษมื้อกลางวันของวันนี้ไปเป็น
‪บะหมี่เผ็ดมากๆ
‪พอนสึ โหมดภารกิจ
‪ใช่แล้ว
‪ไนยา
‪อาริ
‪เอลลี่
‪แจ็กซ์
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪ได้ยินเสียงฆ้อง มีอะไรขัดข้อง
‪วิสเกอร์ส สัตว์เลี้ยงของลูล่า ‪ติดอยู่บนต้นไม้
‪และเราต้องพามันลงมา
‪ช่วยแมวที่ติดอยู่บนต้นไม้เหรอ
‪การทำดีของซูเปอร์ฮีโร่แบบดั้งเดิม
‪ฉันเอาด้วย
‪แจ็กซ์ เธอรู้อะไรเกี่ยวกับลูล่า
‪ลูล่า เลอบลองค์ ห้าขวบ
‪มองโลกในแง่ดีสุดๆ
‪เท้าซ้ายใหญ่กว่าเท้าขวาครึ่งเบอร์
‪สีโปรด กากเพชร
‪ไม่เห็นมีอะไรเกี่ยวกับแมว ‪คงจะได้มาใหม่
‪เราต้องช่วยมันก่อนลูล่า
‪พยายามใช้บอลลูนลอยขึ้นไปบนต้นไม้
‪ฟังดูเจ๋งมาก
‪ฉันหมายถึงอันตรายมากน่ะ
‪เราต้องไปจับแมวนั่นโดยด่วน
‪ขึ้นไปบนต้นไม้นั้นไม่ง่ายหรอกนะ
‪ฉันลองมาแล้ว
‪งั้นเราก็ต้องใช้นี่
‪เชือกเส้นบะหมี่
‪ขวดน้ำ
‪อะไร ต้องไม่ให้ขาดน้ำนี่
‪และทูน่าชิ้นน่าอร่อย
‪- สำหรับมื้อกลางวันเหรอครับ ‪- สำหรับแมว
‪- เข้าท่า ‪- เข้าใจละ
‪- แน่นอน ‪- ผ่าน
‪โชคดีนะ ทีม
‪และจำไว้นะ ไม่ว่าใครบังเอิญเท
‪เครื่องปรุงเพิ่มมากเกินไป ‪ลงไปในหม้อต้มบะหมี่
‪เธอก็เปลี่ยนสูตรได้เสมอ
‪จริงไหม พอนสึ
‪งั้นก็ถึงเวลาที่จะ...
‪เซ็นโกะ โก
‪ไม่เห็นมีแมวบนนั้นเลย
‪วิสเกอร์สอาจจะซ่อนตัวเก่ง ‪เหมือนพวกเรา
‪ฉันจะเข้าไปละ
‪หรือพูดให้ถูก ขึ้นไป
‪เชือกเส้นบะหมี่
‪โชคดีนะ อี
‪เกือบลืม ส่งทูน่ามา
‪ได้แล้ว
‪อีกเดี๋ยวจะกลับมา ‪พร้อมกับแมวของลูล่า
‪ไงจ๊ะ วิสเกอร์ส
‪ได้เวลากลับบ้านแล้ว
‪มีปลาอร่อยๆ มาให้ด้วยนะ
‪มามะ แมวเหมียว
‪วิสเกอร์สไม่ใช่แมว
‪งั้นอะไร หมาเหรอ
‪- หนูตะเภาเหรอ ‪- วอลรัสเหรอ
‪ไม่ใช่ คงไม่ใช่วอลรัส
‪ฉันนี่โง่จัง ผิดสภาพอากาศ
‪มันเป็น... งู
‪มีแถบหลากสีตลอดหลังของมัน
‪ยาวประมาณฟุตครึ่งไหม
‪รู้ได้ยังไง
‪นั่นดูเหมือนงูการ์เตอร์
‪ไม่มีอันตรายเลย
‪เป็นมิตรด้วยซ้ำ
‪เอลลี่ ฉันเห็นเธอตกจากต้นไม้
‪เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม
‪ค่ะ แต่วิสเกอร์ส ‪ไม่ใช่แมวเหมียวน่ารัก
‪มันน่ากลัวมาก...
‪เป็นมิตรและไม่มีอันตราย
‪งู!
‪งูหรือแมวเหมียว พวกเธอยังมีภารกิจ
‪จริงเหรอคะ คือว่า ‪เราเอาวิสเกอร์สลงจากต้นไม้แล้ว
‪เธอพูดไม่มีประเด็นที่ดีนะ
‪แต่เอลลี่ เราต้องไปตามหามันให้ลูล่า
‪ถึงเราจะหามันเจอ ฉันก็ไม่กล้าแตะมัน
‪เธอยืมมือกลของฉันไปก็ได้
‪ใช้มันจับงู เธอจะได้ไม่ต้องจับ
‪ขอบใจ อาริ
‪ทีนี้ก็ไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว ‪จริงไหม
‪ลูล่ากำลังมา ดูสิ
‪ทีม พวกเธอต้อง ‪แยกย้ายกันตามหาวิสเกอร์ส
‪ฉันจะรับมือกับลูล่าเอง
‪รอเดี๋ยว วิสเกอร์ส
‪ฉันมาแล้ว
‪หรือไม่มา
‪นึกว่าจะได้ผลแล้วเชียวนะ
‪หวัดดี ลูล่า ขอเดานะ ‪งูสัตว์เลี้ยงติดอยู่บนต้นไม้เหรอ
‪ค่ะ
‪และเพราะไอเดียใช้บอลลูนของหนู ‪ไม่ได้ผล
‪หนูเลยต้องหาวิธีใหม่ ‪เพื่อขึ้นไปบนนั้น
‪และช่วยวิสเกอร์สของหนู
‪รู้ไหมว่าอะไรช่วยฉันได้ ‪เวลาที่ฉันต้องแก้ปัญหา
‪บะหมี่ไง
‪มาเร็ว ฉันจะทำบะหมี่ให้เธอสักชาม ‪และเราจะช่วยกันคิด
‪สมองหนูแล่นมากขึ้นเวลาท้องอิ่ม
‪ใครบ้างไม่เป็นแบบนั้นล่ะ
‪ตรงนั้น บนถังขยะนั่น
‪เธอจับมันได้ไหม เธออยู่ใกล้กว่า
‪ฉันอยู่ใกล้กว่าเหรอ
‪เอลลี่ งูไปทางเธอ
‪จับสิ เจ้าไม้จับ
‪- วิสเกอร์ส ‪- เดี๋ยว ไม่ใช่ ผิดทาง
‪ไม่มีวิสเกอร์ส
‪อะไรเหรอ
‪นี่ควรจะอยู่ในถังรีไซเคิล
‪สีเขียวคือความเท่แบบใหม่ เพื่อน
‪แจ็กซ์ ดูสิ งูนั่น
‪กำลังมุ่งหน้าไปที่ศูนย์ชุมชน
‪เราต้องจับวิสเกอร์สแบบลับสุดๆ
‪เซ็นโกะ โก
‪หายไปไหนแล้ว
‪เราคลาดกับมัน
‪ไม่มีทางรู้เลยว่าวิสเกอร์ไปไหนแล้ว
‪มีอยู่ทางหนึ่ง
‪เพื่อที่จะหางูให้เจอ
‪ฉันต้องกลายเป็นงู
‪นี่คือบทที่ฉันถูกลิขิตมาให้เล่น
‪ฉันเป็นงู
‪เลื้อยอยู่ที่นี่ ‪กับร่างงูน้อยๆ ของฉัน
‪โลกนี้ทั้งใหญ่และน่ากลัว
‪โดยเฉพาะถ้าใครตัวใหญ่กว่าฉัน ‪โผล่มาใกล้หน้าฉัน
‪ฉันคงจะกลัวมาก ฉันจะไปซ่อนตัว
‪ใกล้ถังขยะสีส้ม
‪และลูกบาสเกตบอล...
‪แต่ทำไมล่ะ
‪เว้นแต่...
‪มันเป็นสีผมของลูล่า
‪หรือไม่มันก็ชอบอุปกรณ์กีฬา
‪แต่อาจจะเป็นเพราะสี
‪แถวนี้เราจะหาอะไรสีส้มจากที่ไหน
‪มีร้านขายฟักทอง
‪ร้านทุกอย่างสีส้ม ‪บนถนนแมนดารินน่ะเหรอ
‪แต่ที่สุดท้ายที่เราเห็นมัน ‪คือที่ศูนย์ชุมชม
‪- ถูกไหม ‪- ถูก
‪งั้นฉันรู้จักที่ที่ใกล้กว่า ‪ที่มันอาจจะอยู่
‪นั่นไง
‪ไชโย
‪อยากให้ฉันจัดการไหม อี
‪ขอบใจนะ แจ็กซ์
‪ฉันต้องทำเรื่องนี้เอง
‪แต่ฉันขอยืม ‪หนังสือข้อมูลชาวบ้านของเธอ
‪สวัสดี งูเพื่อนรัก
‪ขอโทษที่ทำให้แกกลัวก่อนหน้านี้
‪ฉันก็กลัวแก แต่ตอนนี้ฉันรู้จักแก
‪ฉันก็ไม่กลัวมากอีกต่อไป
‪ฉันรู้ว่าแกชอบของสีส้ม
‪มันทำให้แกคิดถึงเพื่อนซี้
‪กับผมสีส้มของเธอ
‪มาเถอะ วิสเกอร์ส
‪เราไปหาลูล่าด้วยกันเถอะ
‪เก่งมาก อี
‪ขอบใจ ฉันไม่กลัว
‪เลยสักนิด
‪เราถอดชุดทำภารกิจของเรา ‪แล้วพางูตัวน้อยนี้กลับไปหาลูล่ากัน
‪ให้เร็วที่สุดเลย ได้โปรด
‪หวัดดีค่ะ ยูกิ
‪หวัดดี เด็กๆ
‪ลูล่ากับฉันเพิ่งจะสรุปแผนยิงตัวเธอ
‪ขึ้นไปบนต้นไม้ ‪เพื่อช่วยงูสัตว์เลี้ยงของเธอ
‪คงไม่ใช่งูตัวนั้นหรอกใช่ไหม
‪วิสเกอร์ส
‪ฉันคิดถึงแกมากเลย
‪นั่นคือวิสเกอร์สเหรอ
‪ฉันนึกว่าเป็นชื่อแมวเสียอีก
‪ฉันดีใจมากที่แกกลับมา วิสเกอร์ส
‪เราไปเอาอาหารให้แกกินกันเถอะ
‪แต่หนูยังอยาก ‪เก็บแผนพวกนี้ไว้เผื่อค่ะ
‪เธอเห็นรอยยิ้มบนหน้าของลูล่าไหม
‪เพราะแบบนี้แหละ
‪การทำเซ็นโกะคือรางวัลในตัวมันเอง
‪เก่งมาก ทีม
‪เป็นเพราะคำแนะนำที่ยอดเยี่ยมของคุณ
‪คำแนะนำยอดเยี่ยมอะไร
‪ที่คุณพูดเรื่องเครื่องปรุงเยอะไป ‪และเปลี่ยนสูตร
‪คุณพูดว่าเมื่ออะไรไม่เป็นไปตามแผน ‪เราก็ต้องเปลี่ยนแผน
‪- ปรับแผน ‪- ใช่ ฉันหมายถึงอย่างนั้นแหละ
‪และเราอย่าลืม ‪อีกเรื่องดีๆ ที่เกิดขึ้น
‪มันทำให้เอลลี่หายกลัวงู
‪ใช่ คงงั้น
‪เอ่อ อาจจะไม่หายทั้งหมด
‪ลุย ลุย ลุย ลุย!
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪เซ็นโกะ โก
‪ทีมเซ็นโกะ โก
‪คำบรรยายโดย ‪สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช